စိတ်ဝိညာဉ် ခွဲဖြာခြင်း ပညာရပ်
Vol. 20 Ch. 290
~တစ်နာရီ... ။
အချိန် တစ်နာရီသာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်သည် နတ်ဘုရား တောင်ကြား၏ တောင်တန်းများဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။
ရောက်လာသူမှာ ဖုန်းဝူချန် ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ အင်ပါယာကြီး လေးခုမှ စစ်သူကြီးများ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သူ့ကို တားဆီးရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ရိုသေ လေးစားမှု အရိပ်အယောင်များပင် ပေါ်လာခဲ့၏။
တောအုပ်အတွင်း၌ ဖုန်းဝူချန်သည် မျောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင် ပေါ့ပါးစွာ သစ်ပင်များကြားတွင် ဖြတ်သန်းသွားလာနေသည်။
"ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်"
သူ၏ အမြန်နှုန်းသည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။ သူသည် သူ၏ လျှပ်တပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအား ပြသလိုက်ရာ၊ သူ၏ ပုံရိပ်သည် အကြိမ်ကြိမ် ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထူထပ်သော တောအုပ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
နတ်ဘုရား တောင်ကြား၏ အသည်းနှလုံးသို့ ရောက်သောအခါ၊ ဖုန်းဝူချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နဂါးမျိုးနွယ် သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားကို ခံစားမိသည်နှင့်၊ ရာပေါင်းများစွာသော ကြမ်းကြုတ် သားရဲများမှာ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားကြ၏။ သူတို့သည် ချီလင် မျိုးနွယ် နန်းတော်၏ အပျက်အစီးများရှိရာသို့ ခိုလှုံရာ နေရာတစ်ခုသဖွယ် ဦးတည်သွားကြသည်။
တစ်မိနစ်မပြည့်မီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ဖုန်းဝူချန်သည် ဝိညာဉ်ရေကန်၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာကို ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော မြူခိုးများက ဖုံးလွှမ်းထားပြီး၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ဝိညာဉ်ရေကန်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး၊ ရေပြင်ကို ပုစဉ်းတစ်ကောင် ထိခတ်သွားသကဲ့သို့ ညင်သာစွာ ခြေချလိုက်ရာ၊ ရေလှိုင်းဂယက်လေးများ ပျံ့နှံ့ထွက်သွားသည်။
ဝိညာဉ်ရေကန်မှ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ဖုန်းဝူချန်ဆီသို့ အရူးအမူး စုစည်းလာကြပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်လာကြ၏။
'...ဝိညာဉ်ရေကန်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အခုထိတောင် ဒီလောက် များပြားနေတုန်းပဲ။ ဒါ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ...။ စမ်းသပ်တဲ့အနေနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နည်းနည်းလောက် အရင် စုပ်ယူကြည့်လိုက်ဦးမယ်...'
ဖုန်းဝူချန်က ပြုံးစိစိဖြင့် တွေးလိုက်သည်။
"ဝုန်း..ဝုန်း"
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အစစ်အမှန်ယွမ်များကို ပြင်းထန်စွာ လှည့်ပတ်လိုက်ရာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ဝိညာဉ်ရေကန်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားလေသည်။ ရေများ ဆူပွက်လာပြီး မြူခိုးများ ကွဲပျက်သွားရာ၊ ဝိညာဉ်ရေကန်၏ ပကတိ အသွင်အပြင်ကို ထုတ်ဖော်ပြလိုက်သလို ဖြစ်သွား၏။
ဝိညာဉ်ရေကန်သည် အောက်ခြေအထိ ကြည်လင်နေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ရေကန်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ဝဲဂယက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ထိုဝဲဂယက်အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲရှည်ကြီးတစ်ကောင် ရေကန်ထဲမှ ခုန်တက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ယခင်က တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော ကောင်းကင်ပြာ မြွေနဂါးပျံကြီးပင် ဖြစ်လေ၏။
ကောင်းကင်ပြာ မြွေနဂါးပျံကြီးသည် ယခုအခါ ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ရေကန်ထဲတွင် အမြဲတစေ ကျင့်ကြံနေခဲ့ရာ၊ ၎င်း၏ တိုးတက်မှုက အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
ဖုန်းဝူချန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူရန် တွေးလိုက်စဉ်မှာပင်၊ သူသည် ဦးစွာ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ပြုံးလိုက်ကာ ဆိုလိုက်၏။
"မတွေ့ရတာတောင် ကြာပြီပဲ... ကောင်းကင်ပြာ မြွေနဂါးပျံကြီး။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက တော်တော် မြန်မြန် တိုးတက်လာတာပဲ။ လူသား ပါရမီရှင်တွေထက်တောင် အများကြီး ပိုမြန်သေးတယ်"
ကောင်းကင်ပြာ မြွေနဂါးပျံ သည် ဖုန်းဝူချန်၏ စကားများကို နားလည်သကဲ့သို့ သူ၏ ကြီးမားသော ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက် လေသည်။
"မင်း လာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ။ ငါ့ကို တစ်ခု ကူညီပါလား။ နတ်ဘုရား တောင်ကြားက ကြမ်းကြုတ် သားရဲတွေကို ငါ့အတွက် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက ရတနာတချို့ ရှာခိုင်းပေးပါ...။ ငါ ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာကို အရေးပေါ် အဆင့်ချိုးဖြတ်ဖို့ လိုနေလို့"
ဖုန်းဝူချန်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ နတ်ဘုရား တောင်ကြားမှ ရတနာများသည် အရေအတွက် နည်းပါးပါက လက်ရှိ သူ့အတွက် အကူအညီ များစွာ မဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ အရေအတွက် များပြားလာပါကမူ ၎င်းသည် အခြားသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
၎င်း၏ အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ပြာ မြွေနဂါးပျံကြီးသည် တဟုန်ထိုး ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်က အလွန် လျင်မြန်လှသဖြင့် ဖုန်းဝူချန်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ်ကို ဆက်လက် လည်ပတ်စေလိုက်ပြီး၊ ဝိညာဉ်ရေကန်၏ ကြီးမားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စတင် စုပ်ယူတော့သည်။
နတ်ဘုရား တောင်ကြားမှ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲများသည်လည်း ဖုန်းဝူချန်အတွက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ ရတနာများကို ရှာဖွေရန် တောင်ကြားအနှံ့သို့ စတင် ပျံ့နှံ့သွားကြသည်။
ဖုန်းဝူချန်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အရူးအမူး စုပ်ယူနေရာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မီးပုံးပျံတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖောင်းကားလာပြီး၊ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာသည် ရှုံ့မဲ့သွား၏။ ကြီးမားသော မသက်မသာ ဖြစ်မှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနေရပြီး သူက အားယူကာ ဆိုလိုက်သည်။
'...နဂါးနတ်ဆိုးရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ခွဲဖြာခြင်း ပညာရပ်က ဘယ်လောက်တောင် ကျင့်ကြံ စွမ်းအား ထက်လဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့...'
"စိတ်ဝိညာဉ် ခွဲဖြာခြင်း"
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖောင်းကားလာမှုကြောင့် နာကျင်နေရသည်ကို ကြံ့ကြံ့ခံရင်း၊ ဖုန်းဝူချန်သည် လက်ပုံစံများ ဖော်လိုက်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ လက်များကို ပူးကပ်ကာ မာန်သွင်းလိုက်သည်။
တစ်ခဏချင်းမှာပင်၊ အရပ်မျက်နှာအားလုံး၌ သူ၏ အရိပ်ယောင် ပုံရိပ် ဆယ့်နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤပုံရိပ်များသည် ကိုယ်ပွားများ မဟုတ်သလို၊ အရိပ်ယောင်များလည်း မဟုတ်ကြပေ။ ၎င်းတို့မှာ ဖုန်းဝူချန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်များပင် ဖြစ်ကြသည်။
ဖုန်းဝူချန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဆယ့်နှစ်ခုအထိ ကွဲထွက်သွားခဲ့၏။
'...ဆယ့်နှစ်ခုတည်းလား...'
ဖုန်းဝူချန် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
'...ထားလိုက်ပါတော့...။ စိတ်ဝိညာဉ် ဆယ့်နှစ်ခုအထိ ခွဲဖြာနိုင်တာက မဆိုးပါဘူးလေ။ စိတ်ဝိညာဉ် ဆယ့်နှစ်ခုက တစ်ပြိုင်တည်း ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင်... အရှိန်အဟုန်ကတော့ ငါ့ကို စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး...'
စိတ်ဝိညာဉ် ခွဲဖြာခြင်း ပညာရပ်သည် အလွန်တရာ ကျင့်ကြံ စွမ်းအား ထက်သော ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ထျန်းယွမ်ဘုံတွင် ရှိနေသော ဖုန်းဝူချန်အတွက် ဆယ့်နှစ်ခုအထိ ခွဲဖြာနိုင်ခြင်းသည် ချီးကျူးထိုက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဒါက အခြားသူတစ်ဦးသာ ဆိုလျှင်၊ သူတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ် နှစ်ခုကိုပင် ခွဲဖြာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သာမန်အားဖြင့် လူတစ်ဦးသည် စွမ်းအင် စုပ်ယူရန် စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ ကျင့်ကြံကြသည်။ သို့သော် ယခု စိတ်ဝိညာဉ် ဆယ့်နှစ်ခု ရှိနေခြင်းမှာ... ဖုန်းဝူချန် ဆယ့်နှစ်ယောက်က တစ်ချိန်တည်းတွင် ကျင့်ကြံနေကြသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရ၏။ ထိုကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်သည် တွေးကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး၊ ဖုန်းဝူချန်သည် အထွတ်အထိပ် နဂါးနတ်ဘုရား ကျင့်စဉ်အား လည်ပတ်စေကာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စတင် စုပ်ယူလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ စိတ်ဝိညာဉ် ဆယ့်နှစ်ခုလုံးသည်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သန့်စင် စုပ်ယူကြသည်။
စိတ်ဝိညာဉ် ဆယ့်နှစ်ခု၊ ထို့အပြင် ဖုန်းဝူချန်၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် စုစုပေါင်း ဆယ့်သုံးခု ဖြစ်လေသည်။
အရူးအမူး သန့်စင် စုပ်ယူမှုအောက်တွင်၊ ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်လုံးများ ကျင့်ကြံ စွမ်းအား ကုန် ပြူးကျယ်သွား၏။
ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်သည် ကြောက်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ဖုန်းဝူချန်၏ ဖောင်းကားနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော နှုန်းတစ်ခုအတိုင်း သိသိသာသာ ပြန်လည် ကျုံ့ဝင်သွား၏။
လေပေါက်သွားသော မီးပုံးပျံ တစ်လုံးကဲ့သို့ပင်... အတွင်းမှ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ခဏလေးအတွင်းမှာပင် လုံးဝ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။
'...ဒါ... ဒါက အရမ်းမြန်လွန်းနေပြီ မဟုတ်လား...'
ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာသည် တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး၊ သူ၏ ပါးစပ်မှာ အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။ ဤသို့ မယုံနိုင်စရာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မယုံနိုင်ခဲ့ပေ။
အကယ်၍သာ တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေခဲ့ပါက၊ သူတို့ ကြောက်လန့်၍ သတိလစ်သွားနိုင်ပေသည်။
“အဟား..ဟားဟား”
ဖုန်းဝူချန် တုန်လှုပ်နေစဉ်မှာပင်၊ သူ၏ တောင့်တင်းနေသော မျက်နှာသည် တဖြည်းဖြည်း ဝမ်းသာကြည်နူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လာပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။
ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်နှင့်ဆိုလျှင်၊ ဖုန်းဝူချန်၏ ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာသို့ အဆင့်ချိုးဖြတ်မှုသည် အချိန်မရွေး ဖြစ်လာနိုင်တော့သည်။
'...စိတ်ဝိညာဉ် ခွဲဖြာခြင်း ပညာရပ်က ငါ့ကို တကယ်ပဲ စိတ်မပျက်စေခဲ့ဘူး...'
ဖုန်းဝူချန်သည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး၊ သူ၏ အပြုံးသည် တောက်ပစွာ ဝင်းလက်နေ၏။
ဖုန်းဝူချန် စိတ်လှုပ်ရှားနေစဉ်မှာပင်၊ နတ်ဘုရား တောင်ကြားမှ ရာပေါင်းများစွာသော ကြမ်းကြုတ် သားရဲများသည် သူ့ထံသို့ အမျိုးမျိုးသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ ရတနာများကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြပြီး ဖြစ်ပါ၏။ စုစုပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်ခန့် ရှိလေသည်။
သားရဲများသည် ရတနာများကို ချထားလိုက်ပြီးနောက်၊ ဖုန်းဝူချန်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးရန် မဝံ့ရဲ၊ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မလေးမခန့် ပြုမူရန်လညိး မဝံ့ရဲဘဲ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
“ဝူး..ဝူး”
ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ်ကို တစ်ဖန် နှိုးဆွလိုက်ပြန်သည်။ ဝိညာဉ်ရေကန်သည် တစ်ဖန် တုန်ခါသွားပြီး၊ အားပြင်းသော စွမ်းအင်များ ပျံ့နှံ့ထွက်လာကာ၊ ရေကန်စပ်ရှိ ရတနာ ရာပေါင်းများစွာအားလုံး သူ့ပတ်ပတ်လည်သို့ ပျံသန်းလာကြသည်။
ဖုန်းဝူချန်သည် ဝိညာဉ်ရေကန်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လျှပ်တပြက် ရောက်ရှိသွားပြီး၊ တစ်ခဏချင်းမှာပင် စိတ်ဝိညာဉ် ဆယ့်နှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဖုန်းဝူချန်သည် ရေကန်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ် ဆယ့်နှစ်ခုသည်လည်း သူ့ကို အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ ဝန်းရံလျက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုင်ချလိုက်ကြသည်။
များပြားလှသော ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာများသည် ကျင့်ကြံရာတွင် အထောက်အကူပြုရန် အရင်းအမြစ်များအဖြစ် ကိုယ်ပွား ဆယ့်နှစ်ခု၏ ပတ်လည်တွင် ပျံဝဲနေကြသည်။ သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် စစ်မှန်သော အရင်းအမြစ်မှာကား... ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ဝိညာဉ်ရေကန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင် ဖြစ်လေသည်။
သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ပြင်းပြသော ဝမ်းမြောက်မှုကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး၊ ဖုန်းဝူချန်သည် မြေကမ္ဘာနှလုံးသား မြင့်မြတ်ကြာပန်းကို ထုတ်ယူကာ တစ်ကျိုက်တည်း မျိုချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ဆယ့်နှစ်ခုလုံး သူနှင့်အတူ ကျင့်ကြံလျက်၊ အထွတ်အထိပ် နဂါးနတ်ဘုရား ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အသုံးပြု၍ တစ်ဖန် ကျင့်ကြံခြင်း စတင်လိုက်သည်။
ဝိညာဉ်ရေကန်၏ အလယ်ဗဟိုတွင်၊ ဖုန်းဝူချန်နှင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ဆယ့်နှစ်ခု ကျင့်ကြံခြင်း စတင်လိုက်သည်နှင့်၊ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏများသည် သူတို့ထံသို့ အရူးအမူး စုစည်းလာကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသော အဖြူရောင် ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဖုန်းဝူချန်နှင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ဆယ့်နှစ်ခုသည် ထိုဝဲဂယက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေကြ၏။
ပေတစ်ဆယ်ခန့် ကျယ်ဝန်းသော အဖြူရောင် ဝဲဂယက်သည် ဝိညာဉ်ရေကန်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုစည်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကြီးမားသော ဝဲဂယက်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းနေသော မြင်ကွင်းသည် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာမှလွဲ၍ အခြားမရှိချေ။
ထိုမြင်ကွင်းက တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင်ပင် အံ့ဩစရာ ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ဖုန်းဝူချန်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်သည် ဒုံးပျံတစ်စင်းကို စီးနင်းနေသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် နှုန်းတစ်ခုဖြင့် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေလေသည်။
စိတ်ဝိညာဉ် ဆယ့်နှစ်ခုသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပြင်းထန်စွာ သန့်စင်လျက် ရှိပြီး၊ အစစ်အမှန်ယွမ်များသည် သူ၏ ချီပင်လယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် သွန်ဝင်နေသည်။
ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာ ထောင်ပေါင်းများစွာ၏ သန့်စင်သော စွမ်းအင်များသည်လည်း အရူးအမူး စုပ်ယူခံနေရပြီး၊ တစ်မိနစ်လျှင် ရတနာ တစ်ခုနီးပါး ကုန်ဆုံးနေသည်။ ဖုန်းဝူချန် မျိုချလိုက်သော မြေကမ္ဘာနှလုံးသား မြင့်မြတ်ကြာပန်း၏ ကြီးမားပြီး သန့်စင်သော စွမ်းအင်များသည်လည်း ကြောက်လန့်ဖွယ် နှုန်းတစ်ခုဖြင့် စုပ်ယူ သန့်စင်ခံနေရသည်။
ဖုန်းဝူချန် ဆယ့်သုံးယောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျင့်ကြံနေသော မြင်ကွင်းသည် ခမ်းနားထည်ဝါလှ၏။ ဤကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်သည် မည်မျှ တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလိုက်သနည်း။
နတ်ဆိုးဆန်သော ပါရမီရှင်များအားလုံး၊ ကောင်းကင်ဘုံက မျက်နှာသာပေးခံရသော ကလေးများအားလုံး၊ ထိပ်တန်း အဆင့်မြင့် ပါရမီရှင်များအားလုံး... ဖုန်းဝူချန်၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ၊ သူတို့ ခေါင်းမော့နိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။
"ဟားဟား"
ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ၊ တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်ကို တွေ့ကြုံခံစားရင်း တစ်ဖန် ရယ်မောလိုက်မိပြန်သည်။
ဝမ်းသာကြည်နူးမှုများ လွှမ်းမိုးလျက်၊ သူက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
'...လက်ရှိ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်အရဆိုရင်... ငါ ဆယ်ရက်အတွင်း ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာကို မဖြစ်မနေ အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်မှာပဲ...'
ထျန်းယွမ်ဘုံ၏ အဆင့်များသည် အဆင့်ချိုးဖြတ်ရန် ကြီးမားလှသော စွမ်းအင် ပမာဏကို လိုအပ်လေသည်။ ဖုန်းဝူချန်ကဲ့သို့ ဆယ်ရက်အတွင်း အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ကြွေးကြော်ဝံ့သူ... အခြား မည်သူ ရှိနိုင်ဦးမည်နည်း။
တိုက်ကြီးပေါ်မှ သာလွန်ထူးကဲသော စွမ်းအားများ ရှိသည့် ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များပင်လျှင်၊ ဆယ်ရက်အတွင်း ကျင့်ကြံမှု အဆင့်တစ်ဆင့်လုံး အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်မည်ဟု ကြွေးကြော်ဝံ့ကြမည် မဟုတ်ပေ။
ကြောက်လန့်ဖွယ် တိုးတက်မှု အရှိန်အဟုန်သည် ဖုန်းဝူချန်၏ သွေးများကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဆူပွက်စေသည်။
သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ပြင်းပြသော ဝမ်းမြောက်မှုကို ဖိနှိပ်ရန် အသက်ကို ပြင်းပြင်း အနည်းငယ် ရှူလိုက်ပြီးနောက်၊ ဆက်လက်၍ အရူးအမူး ကျင့်ကြံလိုက်တော့၏။ စိတ်ဝိညာဉ် ဆယ့်နှစ်ခုသည်လည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာများမှ သန့်စင်သော စွမ်းအင်များကို ပြင်းထန်စွာ ဆက်လက် စုပ်ယူနေကြ၏။
သို့သော် ဖုန်းဝူချန် သူ၏ အရူးအမူး ကျင့်ကြံခြင်းတွင် နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြောနေစဉ်မှာပင်၊ နန်းကုန်းမိသားစုနှင့် ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းတို့အကြား စတင်ခဲ့သော ပဋိပက္ခသည် ကျိုကျိုး တစ်ခွင်လုံးသို့ ဆူဆူညံညံ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။
ပေမင်ခုံနှင့် မုရုန်ထျန်းတို့သည် အခြေအနေကို နောက်ကွယ်မှနေ၍ လောဘကြီးသော မျက်လုံးများဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြ၏။
နန်းကုန်းမိသားစုနှင့် ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းတို့သည် စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရန် သူတို့၏ ကျင့်ကြံ စွမ်းအား ထက် အဖွဲ့ဝင်များကို ဆင့်ခေါ်ထားခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။
...
ဖုန်းလန်ဂိုဏ်း နန်းတော်၌။
"ဂိုဏ်းချုပ်...။ ဂိုဏ်းချုပ်လေး ပြန်ရောက်လာပါပြီ"
တပည့်တစ်ဦးက ခန်းမထဲသို့ အလောတကြီး ပြေးဝင် သတင်းပို့သည်။
တပည့်၏ သတင်းပို့စကား မဆုံးသေးမီမှာပင်၊ လိန်ချင်းဖုန်းသည် ရေခဲတမျှ အေးစက်သော မျက်နှာနှင့် ဒေါသတကြီး တောက်လောင်နေသော၊ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ခန်းမထဲသို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။
"ချင်းဖုန်း"
လိန်ချင်းဖုန်း အန္တရာယ်ကင်းကင်း ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ လိန်ဝူယဲ့သည် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့မည်ကို စိုးရိမ်နေရာမှ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။
"အဖေ...။ ပေမင်ခုံရဲ့ တည်နေရာကို ချက်ချင်း ခြေရာခံဖို့ လူတစ်ယောက် လွှတ်လိုက်ပါ"
လိန်ချင်းဖုန်းက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အမျက်ဒေါသနှင့် ပြင်းထန်သော ဒေါသတို့သည် ပေမင်ခုံထံမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်သည်။
"ပေမင်ခုံ ဟုတ်လား"
လိန်ဝူယဲ့နှင့် အခြား အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
'...ပေမင်ခုံကို ဖုန်းဝူချန် သတ်လိုက်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျိုကျိုးမှာ လူတိုင်း ဒါကို သိနေတာပဲ...။ ချင်းဖုန်းလည်း သိသင့်တာပေါ့။ ဒါကို သိရဲ့သားနဲ့ ဘာလို့ ဒီမေးခွန်းကို မေးနေသေးတာလဲ...'
"ချင်းဖုန်း... မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ"
လိန်ဝူယဲ့က လိန်ချင်းဖုန်းထံတွင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို မတွေ့မိဘဲ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။
"ပေမင်ခုံ မသေပါဘူး"
လိန်ချင်းဖုန်းက အေးစက်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ဖုန်းဝူချန်နဲ့ တိုက်ပွဲမှာ... ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လုံး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး... သရေနဲ့ အဆုံးသတ်ခဲ့တာပါ။ အဲ့ဒီ သောက်@#$ကောင်က အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး... ဖုန်းဝူချန်ကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်သွားတာပါ။ ပြီးတော့ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို ခိုးသွားခဲ့တယ်"
"ဘာ...။ ပေမင်ခုံ အသက်ရှင်နေတုန်း ဟုတ်လား"
ဤစကားကို ကြားသောအခါ၊ လိန်ဝူယဲ့နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများ သွေးဆုတ်ဖြူရော်သွားကြသည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်လေး..အမြင်မမှားတာ သေချာရဲ့လား။ ပေမင်ခုံကို ဖုန်းဝူချန် သတ်လိုက်တာလေ။ ကျိုကျိုးမှာ လူတိုင်း သိကြတာပဲ။ သူ အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"
ဂိုဏ်းကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူက မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။
"သူ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ။ ပြီးတော့ သူ ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာကိုတောင် အဆင့်ချိုးဖြတ်သွားပြီ။ ဖုန်းဝူချန် ဒါကို သက်သေခံနိုင်ပါတယ်ဗျာ"
လိန်ချင်းဖုန်းက အခိုင်အမာ ကြေညာလိုက်သည်။
"ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို မုရုန်ထျန်း ယူသွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ခုနလေးတင်ပဲ... ငါအားလုံး မုရုန်ထျန်း လက်ထဲမှာ ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို တွေ့လိုက်ရတာလေ...။ ဘယ်လိုလုပ် ပေမင်ခုံ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
မဟာအကြီးအကဲသည် ချက်ချင်းပင် အာရုံ ရှုပ်ထွေးသွားတော့သည်။
'...ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို ဘယ်သူက အမှန်တကယ် ယူသွားတာလဲ...'
"အမ်..မုရုန်ထျန်းလား"
လိန်ချင်းဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
လိန်ချင်းဖုန်း တစ်ခုခု မသိလိုက်ပုံ ပေါ်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ လိန်ဝူယဲ့က လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ချင်းဖုန်း... နန်းကုန်းကျင်းကို မင်း သတ်လိုက်တာလား"
လိန်ချင်းဖုန်းက ခေါင်းခါပြီး ပြန်ဖြေသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး၊ နန်းကုန်းကျင်းကို လင်ရှောင်ရှောင် သတ်လိုက်တာပါ။ ပေမင်ခုံက ကျွန်တော်နဲ့ ဖုန်းဝူချန် နှစ်ယောက်လုံးကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်သွားတာ။ ကျွန်တော်တို့က နန်းကုန်းကျင်းကို ဘယ်လို သတ်နိုင်မှာလဲဗျာ။ အဖေ... ဘာလို့ ဒီလို မေးရတာလဲ"
ထို့နောက် လိန်ဝူယဲ့က ကျိုကျိုးတစ်ခွင် ဂယက်ထသွားသော သတင်းကို ပြန်ပြောပြပြီး၊ နန်းကုန်းမိသားစုနှင့် သုံးရက်အတွင်း ဖြစ်ပွားမည့် စစ်ပွဲအကြောင်းကိုလည်း ပြောပြလိုက်သည်။
'...ငါ ဖုန်းဝူချန်နဲ့ တိုက်နေတုန်းက... မုရုန်ထျန်း အဲ့ဒီမှာ လုံးဝ ရှိမနေခဲ့ဘူး။ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်က သူ့လက်ထဲ ဘယ်လို ရောက်သွားနိုင်မှာလဲ။ သူ ပေမင်ခုံနဲ့ လျှို့ဝှက် ပူးပေါင်းကြံစည်နေခဲ့တာများလား...'
လိန်ချင်းဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း တွေးဆလိုက်သည်။
လိန်ဝူယဲ့မှာ… မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း အဖြေရှာမရ ဖြစ်နေသည်။
"ပေမင်ခုံသာ အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုရင်... ဒီကိစ္စက သူတို့နဲ့ ပတ်သက်နေမှာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ မုရုန်ထျန်းက နန်းကုန်းမိသားစုရဲ့ လူ ဖြစ်နေတာ...။ ဒီလို ရန်တိုက်ပေးတာက သူ့အတွက် ဘာအကျိုးအမြတ် ရှိလို့လဲ"
သူတို့ မုရုန်ထျန်းနှင့် ပေမင်ခုံကို သံသယရှိလျှင်ပင်၊ နန်းကုန်းမိသားစုက သူတို့ကို ယုံကြည်မည် မဟုတ်သလို၊ ပေမင်ခုံ အသက်ရှင်နေသေးသည်ကိုလည်း ယုံကြည်ကြမည် မဟုတ်ပေ။
ဒါက... ကြီးမားသော စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုက ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ဟု အဓိပ္ပာယ် သက်ရောက်နေလေသည်။