နားမလည်နိုင်သော ထူးဆန်းထွေလာမှု
Vol. 22 Ch. 319
~"ကောင်းပြီလေ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ဘက်ကလည်း လောင်းကြေးတစ်ခု ထပ်ထည့်ချင်တယ်။"
သူ၏ မျက်လုံးများက ဖုန်းဝူချန်အပေါ် ခေတ္တမျှ ကျရောက်သွားပြီးနောက် ပေတိုယန့်ခုံက မသိမသာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ အပြုံးထဲတွင် ယုံကြည်မှုများ အပြည့်အနှက် ပါဝင်နေ၏။
ဖုန်းဝူချန်က လောင်းကြေးတစ်ခုကို အဆိုပြုလာမှတော့ ပေတိုယန့်ခုံအနေဖြင့် လက်ခံရပေတော့မည်။
ပေတိုမိသားစု၏ အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်သည့်အပြင် ဆေးပညာရပ်တွင် နတ်ဘုရားဆေးလုံးသခင်ကြီးနတ်ဘုရားဆေးလုံးထက်ပင် ပို၍ ကျွမ်းကျင်သည်ဟု မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်နေသူက ဤလောင်းကြေးကို လက်မခံဘဲ နေပါက သူသည် လူပြက် တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
ဖုန်းဝူချန်သည် လေလံရုံတွင် အဆင့်အတန်း တစ်ခု ရှိပြီး ချူချန်ခုံးတို့၏ လေးစားခြင်းကို ခံရသူ ဖြစ်ကြောင်း ပေတိုယန့်ခုံက ရိပ်မိပါ၏။
သို့သော် ပေတိုယန့်ခုံက ဖုန်းဝူချန်၏ ဂုဏ်ပုဒ်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။
'ကျိုကျိုး' ကိုးပြည်ထောင်တွင် အခိုင်မာဆုံးဖြစ်သော ပေတိုမိသားစု၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သည့် အင်အားရှေ့တွင် ဖုန်းဝူချန်၏ ဂုဏ်ပုဒ်က မည်မျှပင် ကြီးမားနေပါစေ လေလံရုံ၏ အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်သည်။
"အကြီးအကဲ ပေတိုက ဘာလောင်းကြေး ထပ်ထည့်ချင်တာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိခွင့်ရှိမလား။" နတ်ဘုရားဆေးလုံးသခင်ကြီးနတ်ဘုရားဆေးလုံးက ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ မေးလိုက်သည်။
ဖုန်းဝူချန်က ဤမျှ ယုံကြည်မှု ပြည့်ဝနေသဖြင့် နတ်ဘုရားဆေးလုံးသခင်ကြီးနတ်ဘုရားဆေးလုံးမှာလည်း လုံးဝ စိတ်အေးသွားရသည်။
"ဒီလူငယ်လေးက ငါ့ ပေတိုမိသားစုဝင်တစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကို လောင်းချင်မှတော့ ငါကလည်း သူ့အသက်ကိုပဲ ပြန်လောင်းရမှာပေါ့။" ပေတိုယန့်ခုံက မောက်မာစွာ ဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးအိုကြီးများက ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ လှည့်သွားသည်။
"ကြည့်ရတာ စီနီယာ ပေတိုက တော်တော်လေး ယုံကြည်မှု ရှိနေပုံပဲ။ ကောင်းပြီလေ ဒီအတိုင်း သဘောတူကြတာပေါ့။ နတ်ဘုရားဆေးလုံးသခင်ကြီးနတ်ဘုရားဆေးလုံး ရှုံးရင် ကျွန်တော့်အသက်ကို ယူလိုက်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ရှုံးရင်တော့ ကျွန်တော် သူ့ကို သတ်မယ်။" ဖုန်းဝူချန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်သည်။
"လူငယ်လေး ၊ မင်းရဲ့ လည်ပင်းကို သေချာ ဆေးကြောထားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။" ပေတိုယန့်ခုံက အေးစက်စွာ ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။ လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဆေးဖော်ဖိုထဲတွင် မီးတောက်များ "ဖြောင်း" ခနဲ လောင်ကျွမ်းသွား၏။ နောက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ဆေးပင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပျံတက်လာပြီး ဆေးဖော်ဖိုထဲသို့ အစဉ်လိုက် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။
"ခင်ဗျားမှာ အခွင့်အရေး သုံးကြိမ် ပဲ ရှိတယ်။ သုံးကြိမ် လုံး မအောင်မြင်ရင် ခင်ဗျား ရှုံးပြီ။" ဖုန်းဝူချန်က ပြုံးရင်း ဆိုသည်။
"ငါ ဟော့ရန် ခရမ်းဝိဉာဉ် ဆေးလုံး ကို ဖော်နေတာ နှစ်တွေ ကြာနေပြီ။ အခွင့်အရေး သုံးကြိမ် ဆိုတာ လုံလောက်တာထက်တောင် ပိုသေးတယ်။" ပေတိုယန့်ခုံက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဆေးဖော်ဖိုထဲသို့ ကျွမ်းကျင်စွာ စီးဆင်းစေရင်း အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိစွာ ကြေညာလိုက်လေသည်။
"မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးနေတာပဲ။ ကောင်လေး မင်း မကြာခင်မှာ 'ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ်မသိ' ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ နားလည်သွားစေရမယ်။" သူ့နောက်မှ လူလတ်ပိုင်းက ဖုန်းဝူချန်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်းသာအားရ ဆိုလိုက်သည်။
"ဟက်" ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ထိုလူလတ်ပိုင်းကို လှည့်ပင် မကြည့်ခဲ့ပေ။ ဖုန်းဝူချန်၏ အမြင်တွင် ထိုလူမှာ သေဆုံးပြီးသား လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေချေပြီ။
တစ်နာရီခန့် ကြာသောအခါ နတ်ဘုရားဆေးလုံးသခင်ကြီးနတ်ဘုရားဆေးလုံးသည် 'ထျန်းယွမ် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။ ဆေးလုံးပေါ်မှ အကွက်အစင်းများမှာ ကြည်လင် တောက်ပနေပြီး အရည်အသွေးမြင့် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။ အခြား ဆေးပညာရှင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤ 'ထျန်းယွမ် ဆေးလုံး သည် အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။
"ဆေးလုံးက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တယ်။" နတ်ဘုရားဆေးလုံးသခင်ကြီးနတ်ဘုရားဆေးလုံးက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"နတ်ဘုရားဆေးလုံးသခင်ကြီးနတ်ဘုရားဆေးလုံး ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ လိုက်ဖက်ပါပေတယ်။ 'ထျန်းယွမ် ဆေးလုံး ရဲ့ အရည်အသွေးက အတော်လေး မြင့်မားတာပဲ။" ချူချန်ခုံးက စိတ်ထဲမှ အံ့ဩတကြီး ချီးကျူးလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ဖြစ်ပါက ဤမျှ အရည်အသွေးမြင့်မားသော 'ထျန်းယွမ် ဆေးလုံး ကို ဖော်စပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဒီ 'ထျန်းယွမ် ဆေးလုံး က အရည်အသွေး ကောင်းတာ မှန်ပေမဲ့ ငါ ဖော်တဲ့ ဆေးလုံးတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အများကြီး လိုပါသေးတယ်။" ပေတိုယန့်ခုံက ဆေးလုံးကို မကျေမလည် အသိအမှတ် ပြုလိုက်ရင်း သူက နတ်ဘုရားဆေးလုံးသခင်ကြီးနတ်ဘုရားဆေးလုံးထက် သာလွန်ကြောင်းကိုပါ ထင်ထင်ရှားရှား အရိပ်အမြွက် ပြောလိုက်သေးသည်။
"နတ်ဘုရားဆေးလုံးသခင်ကြီးနတ်ဘုရားဆေးလုံးကတော့ အောင်မြင်သွားပြီ။ စီနီယာ ပေတို အမှားလုပ်မိမနေနဲ့ဦး။ ခင်ဗျား ရှုံးသွားရင် ဒီသတင်းက နေရာတိုင်းကို ပျံ့သွားမှာ အဲ့ဒီအခါကျ ခင်ဗျားရဲ့ မျက်နှာအိုကြီးကို ဘယ်မှာ သွားထားမလဲ ဟုတ်တယ်မလား။" ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ လက်ထဲတွင် အစိမ်းရောင် မီးတောက် သဲ့သဲ့လေးတစ်ခုကို ကစားရင်း ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။
ဖုန်းဝူချန်က ထိုလူလတ်ပိုင်းကို ကွပ်မျက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသူတစ်ဦးပမာ စိုးရိမ်သောက လုံးဝ မရှိသည့်ဟန် ပေါက်နေ၏။
ပေတိုယန့်ခုံ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာအိုကြီးမှာ အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားကာ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ တငွေ့ငွေ့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဖုန်းဝူချန်၏ 'သူ အနိုင်ရပြီးသား' ဖြစ်သည့်အလား ပြုမူနေသော ဟန်ပန်က ပေတိုယန့်ခုံကို အလွန်အမင်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။
ထိုလူလတ်ပိုင်းက မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းရင်း အေးစက်စွာ ဟောက်လိုက်သည်။
"တိတ်စမ်း။ အကြီးအကဲရဲ့ ဆေးဖော်စပ်တာကို မနှောင့်ယှက်နဲ့။ နောက်တစ်ခွန်း ထပ်ထွက်လာရင် မင်းပါးစပ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်မယ်။"။
"အစ်ကိုကြီးဖုန်းကို နောက်တစ်ခါ ထပ်စော်ကားကြည့်။ ငါ နင့်ကို အခု သတ်ပစ်မယ်။" လင်ရှောင်ရှောင်က အေးစက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်၏။ ထိုလူ၏ ထပ်ခါတလဲလဲ ရိုင်းစိုင်းမှုများက သူမကို ဒေါသထွက်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လူလတ်ပိုင်းမှာ ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယ အလွှာ၌သာ ရှိသေးရာ လင်ရှောင်ရှောင်၏ အစွမ်းက သူ့ထက် မနိမ့်နိုင်ပေ။
"အလျင်မလိုပါဘူး။ သူ့ကို ခဏလောက် အသက်ဆက်ရှူခွင့် ပေးထားလိုက်ဦး။" ဖုန်းဝူချန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးရင်း ထိုလူကို အေးစက်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း" လူလတ်ပိုင်းမှာ ဒေါသထွက်လာသော်လည်း ပေတိုယန့်ခုံ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရန် သူ မလှုပ်ဝံ့ဘဲ သည်းခံနေရသည်။
သူ၏ သားကောင်ကို စိုက်ကြည့်နေသော မုဆိုးတစ်ဦးကဲ့သို့ ထိုလူ၏ ရက်စက်သော၊ သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များက ဖုန်းဝူချန်အပေါ်တွင် စူးစိုက် ကျရောက်နေခဲ့၏။
ပေတိုယန့်ခုံ ဆေးဖော်စပ်ပြီးသည်နှင့် ဖုန်းဝူချန်ကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
အချိန်က တစ်စက္ကန့်ချင်း ကုန်ဆုံးနေသည်။ ပေတိုယန့်ခုံက ဆေးရည်များ ထုတ်ယူခြင်းကို အပြီးသတ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ဆင့်မှာ ဆေးလုံးအဖြစ် ခဲအောင် ပြုလုပ်ရန် ဖြစ်သည်။
ဆေးလုံးက အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်ပြီးစီးတော့မည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပေတိုယန့်ခုံ၏ မျက်နှာအိုကြီးထက်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူက နတ်ဘုရားဆေးလုံးသခင်ကြီးနတ်ဘုရားဆေးလုံးကို မထီမဲ့မြင် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် လှည့်လာသည်။
"ဆေးလုံးက အောင်မြင်တော့မယ်။ လူငယ်လေး မင်း အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား။" ပေတိုယန့်ခုံက အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း မေးလိုက်သည်။
ဖုန်းဝူချန်က သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ လက်ထဲတွင် အစိမ်းရောင် မီးတောက်လေးကို ကစားနေရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက နားမလည်နိုင်သော အေးစက်သည့် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွား၏။
ဖုန်းဝူချန်၏ အတွေးတစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူက ထိုအားနည်းသော အစိမ်းရောင် မီးတောက်ကို အသုံးပြု၍ ပေတိုယန့်ခုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မီးအဆိပ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
ဆေးဖော်စပ်နေဆဲ ဖြစ်သော ပေတိုယန့်ခုံက သူ၏ အတွင်းထဲမှ မီးအဆိပ်များ ရုတ်တရက် ထကြွလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွား၏။
"ဘာလို့ မီးအဆိပ်က ရုတ်တရက်ကြီး" ပေတိုယန့်ခုံတစ်ယောက် စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဤမျှ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် မီးအဆိပ်က အဘယ်ကြောင့် ထကြွလာသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။
"ဘုန်း"
ပေတိုယန့်ခုံ တုန်လှုပ်နေစဉ်မှာပင် ဆေးဖော်ဖိုထဲမှ အသံနက်ကြီးတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အတွင်းမှ ဆေးပစ္စည်းများ ပေါက်ကွဲသွားပြီး မီးခိုးနက်များ လိပ်တက်လာကာ ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး တူးခြစ်နံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။
ပေတိုယန့်ခုံ၏ ဆေးဖော်စပ်မှုမှာ ကျရှုံးသွားခဲ့လေပြီ။
"ဆေးလုံးက ကောင်းကောင်း ဖော်စပ်နေတုန်း မီးအဆိပ်က ရုတ်တရက် ထကြွလာတာပဲ။" နတ်ဘုရားဆေးလုံးသခင်ကြီးနတ်ဘုရားဆေးလုံးက မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်က ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ မသိမသာ ရောက်ရှိသွားသည်။
"မီးအဆိပ်က ပြန်ငြိမ်သွားပြီ။" ချူချန်ခုံးနှင့် အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ပေတိုယန့်ခုံ၏ ကိုယ်ထဲမှ မီးအဆိပ်သည် အစောကြီး ထကြွခြင်း သို့မဟုတ် နောက်ကျမှ ထကြွခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဆေးလုံးကို ခဲအောင် ပြုလုပ်မည့် အတိအကျ အချိန်တွင်မှ ထကြွလာခဲ့သည်။
မီးအဆိပ် ထကြွလာခြင်း ဆိုသည်မှာ ပေတိုယန့်ခုံက ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဆက်လက် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ ထိန်းသိမ်းမှု မရှိဘဲ ဆေးစွမ်းများ မပေါင်းစည်းနိုင်တော့ဘဲ ဆေးဖော်ဖို ပေါက်ကွဲမှုဆီသို့ ဦးတည်သွားစေသည်။
ထကြွရုံတင် မဟုတ်ဘဲ ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပွားပြီးနောက်တွင် မီးအဆိပ်က ထူးဆန်းစွာပင် ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားပြန်သည်။
မီးအဆိပ်က ပေတိုယန့်ခုံကို တမင် သက်သက် ကစားနေသည့်အလားပင်။
ပေတိုယန့်ခုံ၏ မျက်နှာမှာ အံ့ဩခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဘာဖြစ်နေသည်ကို သူ လုံးဝ မသိနိုင်တော့ပေ။
"မီးအဆိပ် ထကြွဖို့က နောက် သုံးရက်လောက် လိုသေးတယ် ဘာလို့ ဒီတစ်ခါ အစောကြီး ဖြစ်သွားရတာလဲ။ ပိုထူးဆန်းတာက မီးအဆိပ်က ပြန်ငြိမ်သွားပြန်ပြီ" ပေတိုယန့်ခုံမှာ အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ကယောက်ကယက် ဖြစ်သွားသည်။
ဤသို့ ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်ဆန်းမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးခဲ့ပေ။
ပေတိုယန့်ခုံသည် ဤသို့ ထူးဆန်းသော မီးအဆိပ် ဖြစ်ရပ်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသဖြင့် နားမလည်နိုင်သလို ရှင်းလည်း မရှင်းပြနိုင်ခဲ့ပေ။
မီးအဆိပ် ထကြွခြင်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ် ပြဿနာ ဖြစ်သဖြင့် ပေတိုယန့်ခုံက အခြားသူများ၏ လက်ချက်ဟု သံသယ မဝင်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်တည်း။
ပေတိုယန့်ခုံက သူ့ကံဆိုးခြင်းကိုသာ အပြစ်တင်လိုက်တော့သည်။
"မီးအဆိပ်က တစ်ခဏအတွင်း ထကြွလိုက် ချက်ချင်း ပြန်ငြိမ်သက်သွားလိုက်။ ဒီလိုမျိုးက ဖြစ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ ဒါ 'ဆေးဧကရာဇ်' ရဲ့ လက်ချက် ဖြစ်နိုင်မလား" နတ်ဘုရားဆေးလုံးသခင်ကြီးနတ်ဘုရားဆေးလုံးက တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိသည်။
ဖုန်းဝူချန်နှင့် ဆက်စပ် တွေးတောခြင်းမှလွဲ၍ နတ်ဘုရားဆေးလုံးသခင်ကြီးနတ်ဘုရားဆေးလုံးမှာ အခြား မည်သည့် အကြောင်းပြချက်ကိုမှ စဉ်းစားမရတော့ပေ။
နတ်ဘုရားဆေးလုံးသခင်ကြီးနတ်ဘုရားဆေးလုံး၏ တွေးထင်မှုက သူ့ကိုယ်သူ အတော်လေး ကြောက်လန့်သွားစေသည်။
အကယ်၍ မီးအဆိပ် ထကြွခြင်းကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်နိုင်ပြီး ၎င်းမှာ ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ချက်သာ ဆိုလျှင် ဖုန်းဝူချန်က မီးအဆိပ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုနေသည် မဟုတ်ပါလား။
နတ်ဘုရားဆေးလုံးသခင်ကြီးနတ်ဘုရားဆေးလုံးသည် တွေးလေလေ ကြောက်ရွံ့လာလေ ဖြစ်သည်။
ဆေးဖော်ဖိုကို သန့်စင်ပြီးနောက် ပေတိုယန့်ခုံသည် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ တစ်ကြိမ် ကျရှုံးပြီးနောက် သူ့တွင် နောက်ထပ် အခွင့်အရေး နှစ်ကြိမ် ကျန်သေးကြောင်း သူ သိသည်။
ပေတိုယန့်ခုံက ဆေးပင်များကို ဆေးဖော်ဖိုထဲသို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထည့်ကာ ဆေးဖော်စပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
'ဆေးပညာ ဆုံးဖြတ်ချက်' ပညာရပ်ကို လည်ပတ်စေလျက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဆေးဖော်ဖိုထဲသို့ သွင်းကာ ဆေးရည်၏ အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူရန် မီးဖြင့် ဖုတ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်ခဲ့သည်။
သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး တုံ့ဆိုင်းမှု မရှိဘဲ ထိရောက်လှသည်။
ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်နေပြီး မျက်လုံးအားလုံးက ပေတိုယန့်ခုံအပေါ်တွင် စုပုံ ကျရောက်နေသည်။
အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ဆေးဖော်ဖိုမှာ မည်သည့် ထူးခြားမှုမှ မပြဘဲ မွှေးကြိုင်သော ရနံ့တစ်ခုက စတင် လွင့်ပျံလာသည်။
"ဆေးလုံး ခဲစေ။" ပေတိုယန့်ခုံက သူ၏ လက်များကို လက်ကွက်ဖော်ရင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဆေးဖော်ဖိုထဲသို့ အငမ်းမရ သွန်ထည့်ကာ ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဒီတစ်ခါတော့ အောင်မြင်ရမယ်။" လူလတ်ပိုင်းက သူ့စိတ်ထဲမှ ဆုတောင်းနေမိသည်။ ပထမတစ်ကြိမ် ကျရှုံးခဲ့ပြီးမှတော့ ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မဖြစ်ဟု မည်သူက အာမခံနိုင်မည်နည်း။
အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ဖုန်းဝူချန်က ပေတိုယန့်ခုံ၏ ကိုယ်ထဲမှ မီးအဆိပ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြန်သည်။
ဆေးလုံးက ချောမွေ့စွာ ခဲလာပြီး ပြီးစီးခါနီး အခိုက်အတန့်တွင် ပေတိုယန့်ခုံ၏ မျက်နှာအိုကြီးထက်တွင် ဂုဏ်ယူသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"နတ်ဘုရားဆေးလုံးသခင်ကြီးနတ်ဘုရားဆေးလုံး အရှုံးသာ ပေးလိုက်တော့။ 'ထျန်းယွမ် ဆေးလုံး က ဟော့ရန် ခရမ်းဝိဉာဉ် ဆေးလုံး နဲ့ ဘယ်လို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါ့အပြင် ငါ ဖော်နေတဲ့ ဆေးလုံးရဲ့ အရည်အသွေးက မင်းဟာထက်.."
သို့သော် သူ၏ မျက်နှာထက်မှ ဂုဏ်ယူသော အပြုံးက ချက်ချင်းပင် တောင့်ခဲသွားရသည်။ မီးအဆိပ် ရုတ်တရက် ထကြွလာသည်ကို ပေတိုယန့်ခုံက အာရုံခံလိုက်မိသောကြောင့်တည်း။
ပေတိုယန့်ခုံတစ်ယောက် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး မီးအဆိပ်ကို ဖိနှိပ်ရန် သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ်စွမ်းအင်ဖြင့် အလျင်အမြန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ပရိသတ်အားလုံး၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး မီးအဆိပ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိလိုက်ကြသည်။
"ဘုန်း"
ဆေးဖော်ဖိုက ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားပြန်သည်။ တူးနံ့များက နေရာအနှံ့ ပြည့်နှက်သွားပြီး မီးခိုးနက်များ လိပ်တက်လာတော့သည်။
ပေတိုယန့်ခုံသည် ဆေးဖော်စပ်မှုတွင် ဒုတိယအကြိမ် ကျရှုံးသွားခဲ့ပြန်ပြီ။
"ကျရှုံး သွားပြန်ပြီ" လူလတ်ပိုင်းတစ်ယောက် စတင် ထိတ်လန့်လာသည်။ ပေတိုယန့်ခုံသည် ယခုဆိုလျှင် ဆေးဖော်စပ်မှု နှစ်ကြိမ် ဆက်တိုက် ကျရှုံးခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး သူ့တွင် နောက်ဆုံး တစ်ကြိမ် သာ အခွင့်အရေး ကျန်တော့သည်။
အကယ်၍သာ နောက်ဆုံးအကြိမ်ပါ ကျရှုံးခဲ့လျှင် သူ၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးမည် မဟုတ်ပေ။
နတ်ဘုရားဆေးလုံးသခင်ကြီးနတ်ဘုရားဆေးလုံးနှင့် ချူချန်ခုံးတို့မှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်မိပြီး အပြန်အလှန် မျက်လုံးများထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုနှင့် မယုံနိုင်မှုများကို တွေ့မြင်လိုက်ကြရသည်။
လေလံရုံမှ ဆေးပညာရှင်များနှင့် လက်နက်သန့်စင်သူများမှာလည်း ကြောင်ငေး မှင်သက်သွားကြသည်။
"ဒါ၊ ဒါ"
ပေတိုယန့်ခုံ၏ မျက်နှာမှာ အံ့ဩခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းရင်းကို သူ ရှင်းပြ၍ မရနိုင်အောင်ပင်။
ပေတိုယန့်ခုံက မီးအဆိပ်ကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်နှင့် ၎င်းက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားပြန်သည်။
မီးအဆိပ်က ပေတိုယန့်ခုံကို တမင်တကာ ဆန့်ကျင်နေသည့်အလားပင်။
ဤ ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်ဆန်းက ပေတိုယန့်ခုံကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်စေသည့်အပြင် ဒေါသပါ ထွက်စေ၏။
ပထမတစ်ကြိမ်ကို မတော်တဆဟု ခေါ်နိုင်လျှင် ဒုတိယအကြိမ်ကို မည်သို့ ရှင်းပြမည်နည်း။
"ဒီ မီးအဆိပ်က ဘာတွေ လာဖြစ်နေတာလဲ။" တုန်လှုပ်မှု အတော်ကြာ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ပေတိုယန့်ခုံတစ်ယောက် သတိပြန်ဝင်လာတော့သည်။
ဆေးဖော်စပ်မှု နှစ်ကြိမ် ကြိမ်တိုင်တိုင် ကျရှုံးခဲ့သဖြင့် ပေတိုယန့်ခုံတစ်ယောက် မိမိကိုယ်မိမိ အရှက်ရလာသည်။ သူက ဟော့ရန် ခရမ်းဝိဉာဉ် ဆေးလုံး ကို ဖော်စပ်ရာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံ ရှိကြောင်း အလွန် ကျွမ်းကျင်ကြောင်း ကြွားဝါခဲ့သော်လည်း ယခု နှစ်ကြိမ် တိုင်တိုင် ကျရှုံးမှုက သူ၏ ခြေထောက်ကို သူကိုယ်တိုင် ပြန်ပစ်ခတ်လိုက်သလို ဖြစ်နေသည်။
နှစ်ကြိမ် လုံးစလုံး ပုံစံတူပင်။ ဆေးလုံးများ အောင်မြင်ခါနီး အခိုက်အတန့်တွင် မီးအဆိပ်က အရေးကြီးသည့် အချိန်မှ ကွက်တိ ထကြွလာသည်။ ပေတိုယန့်ခုံက ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်နှင့် မီးအဆိပ်က ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သည့်အလား ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားသည်။
တစ္ဆေနိုင်စား ခံလိုက်ရသည့်အလားပင်။
"အကြီးအကဲ ပေတို ခင်ဗျားမှာ နောက်ဆုံး တစ်ကြိမ် ပဲ အခွင့်အရေး ကျန်တော့တယ်။ အဲ့ဒါကို ဖြုန်းမပစ်လိုက်နဲ့ဦး။ ဆေးဖော်တာ ကျရှုံးတာက ကိစ္စမရှိပေမယ့် သတင်းက ပျံ့သွားရင်တော့ အတော် ဆိုးသွားလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော့်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တချို့ကို တခြားလူတွေကို မျှဝေတတ်တဲ့ အကျင့် ရှိနေလို့။ ဟိုမှာ တစ်ယောက်က အခုကတည်းက ကြောက်နေပြီ။ သူ့ကို ကြောက်လန့်ပြီး မသေသွားအောင် လုပ်လိုက်ပါဦး။" ဖုန်းဝူချန်က စနောက်သလို ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်သည်။
ပေတိုယန့်ခုံ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသဖြင့် မည်းမှောင်နေပြီး သူ၏ အဆုတ်များမှာ ဒေါသကြောင့် ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်နေသည်။
လူလတ်ပိုင်းမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်လာသည်။ ပေတိုယန့်ခုံသည် ပုံမှန် ဆေးဖော်စပ်နေစဉ်တွင် ဤသို့ မတော်တဆမှုမျိုး တစ်ခါမျှ မကြုံခဲ့ဖူးသော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ရှင်းပြ၍ မရနိုင်သော ထူးဆန်း ဆန်းကြယ်သော ဖြစ်ရပ်များဖြင့် နှစ်ကြိမ် တိုင်တိုင် ဖြစ်ပွားခဲ့လေပြီ။
"မင်း မင်း၊ ကောင်စုတ်လေး။ ဒါ မင်းလက်ချက်ပဲ နေရမယ်။" လူလတ်ပိုင်းက ဖုန်းဝူချန်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"ရယ်စရာ စကားပဲ။ မီးအဆိပ်က စီနီယာ ပေတိုရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်း။ ဒါက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ဘာလဲ ၊ကိုယ်တိုင် ဆေးမဖော်နိုင်တော့ တခြားလူကို အပြစ်လွှဲချနေတာလား။ အရည်အချင်း မရှိရင်လည်း ဟော့ရန် ခရမ်းဝိဉာဉ် ဆေးလုံး ကို လာမဖော်နဲ့ပေါ့။"
ဟူ၍ ဖုန်းဝူချန်က မထီမဲ့မြင် အမူအရာဖြင့် ပြန်ချေပလိုက်လေသည်။