အဘယ်ကြောင့် သိုင်းစွမ်းရည်ဟုခေါ်သနည်း။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပျက်စီးရာလမ်းကို ရွေးချယ်ခြင်း။

“သေစမ်း...”

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့်လူသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ရပ်တည်လျက် မျက်လုံးနှစ်လုံးမှာ မီးလျှံပမာ နီရဲနေသည်။ သူသည် အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကို ငုံ့ကြည့်လျက် အရိုးပေါ်အရည်တင်နေသော ခရမ်းရောင်လက်ချောင်းများဖြင့် လေထဲတွင် လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

“ရွှီ...”

သွေးစွမ်းအင်များ လှိုင်ထန်နေသည့် သွေးရောင်ဧရာမလက်သည်းတစ်ခုသည် ပေါ်ထွက်လာပြီး အောက်သို့ အလျင်အမြန်အုပ်မိုးလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော သွေးနံ့ရိုင်းနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“လာစမ်း...”

အောက်ဘက်တွင် ထွက်ပြေးရန်အချိန်မမီသည့် လော့မိသားစုမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်များ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေလျက် ဓားကိုမြှောက်ကာ နေရောင်ခြည်ပမာ တောက်ပသည့် ဓားရောင်တန်းတစ်ခုကို ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဓားရောင်အလင်းတန်းသည် ပြိုကွဲသွားပြီး ထိုလော့မိသားစုအကြီးအကဲသည် ဖန်းခနဲအသံနှင့်အတူ သွေးရောင်ဧရာမလက်သည်းအောက်တွင် ကြေမွကာ သွေးမြူခိုးများဖြစ်ပြီး လေထဲသို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။ ထိုသို့ ပျံ့လွင့်သွားသော သွေးမြူခိုးများသည် မြေပြင်ကို နီရဲစွန်းထင်းစေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် လော့မိသားစုမှ လူများသည် မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

လင်ချန်လန်ဆိုသည့် ဘုရားတံတားအဆင့်သိုင်းသမားတစ်ဦးကိုပင် သူတို့တွေ မနည်းရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦး ထပ်မံရောက်ရှိလာပြန်သည်။

သိုင်းပညာကျင့်စဉ်တွင် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်၊ သေမျိုးဖြတ်ကျော်အဆင့်၊ ထုံရွှမ်အဆင့်နှင့် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ဟူ၍ ရှိသည်။

ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်၊ သေမျိုးဖြတ်ကျော်အဆင့်နှင့် ထုံရွှမ်အဆင့်တို့သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေရန်၊ ခန္ဓာကိုယ်၏ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားများကို ဖော်ထုတ်ရန်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ အလားအလာများကို ဆွဲထုတ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်၏ အလားအလာများ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ကျင့်စဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သို့ ပြောင်းလဲလာပြီး အသက်၏ ဝိညာဉ်အလင်းဖြင့် ဘုရားတံတားကို တည်ဆောက်ကာ မိုးမြေချီစွမ်းအင်ကို ဆက်သွယ်ပြီး သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားစေကာ စွမ်းအင်သွေးကြောများကို ဖွင့်လှစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သိုင်းစွမ်းရည်ကို ရရှိသည်။

သိုင်းစွမ်းရည်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။

လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်ခြင်း၊ အာကာသကို ဖြတ်သန်းနိုင်ခြင်း၊ ရေ မီး မိုးကြိုးများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း၊ မြစ်ဖြတ်တောင်ခွဲနိုင်ခြင်း၊ ကြယ်များကို ဆွဲယူ၍ လကိုခူးယူနိုင်ခြင်း။

မဖြစ်နိုင်သည်ကို ဖြစ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းသည်ပင် သိုင်းစွမ်းရည်ဖြစ်သည်။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသူသည် စစ်မှန်သော သိုင်းကျင့်ကြံသူဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးသည် သာမန်လူသားများအတွက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူညီသည်။

ချီရှန်မြို့တစ်ခုလုံးတွင် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် မြို့စားယွမ်တော့ကျန်းမှလွဲ၍ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးကို နှစ်ပေါင်းများစွာ မမြင်တွေ့ခဲ့ပေ။

လူတိုင်းမထင်မှတ်ထားခဲ့သည်မှာ လင်မိသားစုကို ကူညီရန် ရောက်လာသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူသည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်နေခြင်းပင်။

“ဟား... ဟား... ဟား...”

လင်မိသားစုခေါင်းဆောင် လင်ချန်လန်သည် အားရပါးရရယ်မောလျက် လော့မင်ရှန်ကို ကြည့်ကာ ပြက်ယယ်ပြုသည်။

“လော့မင်ရှန်... မထင်ထားဘူးမဟုတ်လား... အဘိုးချူဟာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်အဆင့်တစ်နောက်ပိုင်းရှိသူပဲ... ငါ့လင်မိသားစုမှာ အဘိုးချူရဲ့အကူအညီရှိတယ်... မင်းဘာနဲ့လာပြီး ငါနဲ့ယှဉ်မလဲ... ဒီနေ့မှာ မင်းတို့လော့မိသားစုကို ချီရှန်မြို့ကနေ လုံးဝဖယ်ရှားပစ်မယ်...”

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသူသည် လေဟာနယ်မှ တစ်လှမ်းချင်း ဆင်းလာလျက် မကောင်းဆိုးဝါးစွမ်းအင်ဖြင့် လူအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်သည်။

“မင်းတို့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးမယ်... ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်လိုက်ကြပေတော့...”

“အီး... အီး...”

လော့မိသားစုမှ လူငယ်တချို့သည် စိတ်ဖောက်ပြန်ကာ မျက်နှာကို လက်ဖြင့်အုပ်လျက် ငိုကြွေးလာကြသည်။

ရောက်ရှိနေသည့် လော့မိသားစုမှ သိုင်းသမားများပင်လျှင် မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

လော့မင်ရှန်သည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသူကို ကြည့်လျက် မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်စိတ်ပေါ်ထွက်လာပြီး မထင်မရှားစွာ လော့ဟုန်ကို ပြောသည်။

“ဟုန်ရာ... ငါမင်းအတွက် အချိန်နည်းနည်းလောက်တော့ ရအောင်ယူပေးမယ်... မင်းဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး လော့ချန်ကို ခေါ်ပြီး ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းဆီ သွားလိုက်... နောက်ကို လှည့်မကြည့်နဲ့...”

“အဖေ...”

လော့ဟုန်သည် မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လော့မင်ရှန်သည် တည်ကြည်စွာ ပြောသည်။

“အပိုစကားတွေပြောမနေနဲ့... မင်း ငါတို့လော့မိသားစုရဲ့ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ကို ဒီမှာပဲ အပြီးသတ် ပျက်စီးစေချင်လို့လား...”

လော့ဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်လာပြီး မျက်လုံးထဲတွင် သွေးကြောများ ပြည့်နှက်လာသည်။

အကယ်၍ ထိုစဉ်က ဆွန်ယင်ယန်ထံမှ လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်မှုကို မခံခဲ့ရဘူးဆိုလျှင်၊ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များ ထိခိုက်ပြီး စွမ်းအားအဆင့် ကျဆင်းမသွားခဲ့ရဘူးဆိုလျှင် ယနေ့တွင် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်တစ်နောက်ပိုင်းရှိသူတစ်ဦးကပင် သူ့ကို ဤမျှအထိ ဖိအားပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဟုတ်ကဲ့...”

အခြေအနေက အလွန်အရေးတကြီးဖြစ်နေကြောင်း သိရှိသဖြင့် လော့ဟုန်သည် အံကို ကျစ်ကျစ်ကြိတ်လျက် ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူလိုက်သည်။

“မြန်မြန်လုပ်... ငါတို့ အချိန်သိပ်မဆွဲထားနိုင်ဘူး...”

လော့မင်ရှန်သည် ချီစွမ်းအင်ကို လျှို့ဝှက်စွာ လှုံ့ဆော်လျက် လင်ချန်လန်တို့ကို အသက်နှင့်ရင်းပြီး တားဆီးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်...”

ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတစ်ယောက်သည် ခန်းမကြီးကို ဖြတ်ကာ အပြင်သို့ လျှောက်ထွက်လာသည်။

“လော့ချန်...”

လာသူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လင်ချန်လန်၏ မျက်ဆံများ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားသည်။

ခြံဝင်းထဲသို့ လျှောက်လှမ်းလာသူသည် အပြာရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးတွင် ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်ကို သိုင်းထားသည်။ သူ၏ သိမ်မွေ့လှပသော ပုံပန်းသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးသည့် မျက်လုံးများနှင့် တွဲဖက်လျက် မမြင်ရသည့် ဖိအားတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုသူသည် လော့ချန်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ မဟုတ်ပေ။

“အား...”

လော့ချန် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လော့မင်ရှန်၏ မျက်နှာသည် မျက်နှာအမူအရာ ယိုယွင်းသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အင်အားအားလုံး ရုတ်တရက် ဆုတ်ယုတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

လော့ချန်သည် လော့မင်ရှန်ဘေးသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး အနီးအနားကို တစ်ချက်မျှ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ မြေပေါ်တွင် သေဆုံးဒဏ်ရာရသွားသော လော့မိသားစုမှလူများကို သတိပြုမိသည့်အခါ သူ၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်သွားသည်။

“အဘိုး... ကျွန်တော် နောက်ကျလာမိပြီ...”

သူသည် ဤမျှအေးဆေးစွာ အနားမယူဖြစ်ဘဲ ရက်ပေါင်းများစွာ ခရီးနှင်လာရသဖြင့် ဤအိပ်စက်မှုတစ်ခုသည် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ ယခုမှ တိုက်ပွဲဆူညံသံများကြောင့် နိုးလာခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် တစ်ခဏအိပ်မောကျသွားသည့်အချိန်အတွင်း ဤမျှထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

လော့မင်ရှန်သည် လော့ချန်ကို ကြည့်လျက် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

ယခုအခါ ဘာပြောပြော နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

လော့ချန်၏ စရိုက်ကို သူသိသည်။ သူပေါ်ထွက်လာပြီဆိုလျှင် တစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးသွားမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ထွက်ပြေးခြင်းသည်ပင် မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

“ဟဲ... တိရစ္ဆာန်ကောင်... နောက်ဆုံးတော့ မင်းထွက်လာပြီပဲ...”

လင်ချန်လန်သည် လော့ချန်ကို ကြည့်လျက် မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်လာသည်။

“မထင်ထားဘူး... မင်း ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကနေ အသက်ရှင်ပြီး ပြန်လာနိုင်မယ်လို့... ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း ကောင်းတာပဲ... နောက်ထပ် ဒုက္ခမရှာရတော့ဘူး... ဒီနေ့မှာ မင်းတို့ လော့မိသားစုတစ်ပြုံလုံးကို ရှင်းပစ်မယ်...”

လော့ချန်သည် တည်ငြိမ်စွာ အကြည့်ပြန်ပေးလျက် စကားသံအေးဆေးဖြင့် ပြောသည်။

“ဒီမှာ လင်ချန်လန်... မင်းတို့ လင်မိသားစုသာ ဟွမ်ရှီမြို့မှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေနေခဲ့ရင် ငါ မင်းတို့ကို အန္တရာယ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က သေဖို့ရာလမ်းကို ကိုယ့်ဘာသာ ရွေးချယ်လာတယ်...”

“ဟား... ဟား... ကိုယ့်ဘာသာ သေဖို့ရွေးချယ်တယ်ဟုတ်လား...”

လင်ချန်လန်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရယ်စရာအကောင်းဆုံး ဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသလို ရယ်မောလိုက်သည်။

“ကောင်လေး... မင်းဘယ်သူနဲ့ စကားပြောနေလဲဆိုတာ သိရဲ့လား...”

လော့ချန်သည် မျက်နှာအမူအရာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မီးလျှံဓားကို ဆွဲထုတ်လျက် တစ်လှမ်းချင်း ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

“သိတာပေါ့... အာ... မင်းကို ပြောဖို့ မေ့တော့မလို့... မင်းတို့ လင်မိသားစုက လင်ဟန်ကုန်းဆိုတဲ့သူ သေသွားပြီ...”

“မင်းဘာပြောတယ်...”

လူတစ်ယောက်သည် ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာသည်။ ထိုသူသည် လင်မိသားစုမှ တတိယအကြီးအကဲ လင်ရွှမ်ဖြစ်သည်။

သူသည် လော့ချန်ကို ဒေါသတကြီးဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်လျက် ဟောက်သည်။

“ဟန်ကုန်း ဘယ်လိုသေသွားတာလဲ...”

လင်ဟန်ကုန်းသည် သူ၏ သားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတွင် အောင်မြင်မှုများ ရရှိနိုင်မည်ဟု အမြဲမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။ ယခုအခါ လင်ဟန်ကုန်း သေဆုံးသွားသည်ဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဒေါသမီးလျှံများ ထောင်ထွက်လာပြီး သွေးပူလာသည်။

လော့ချန်သည် သွားဖွေးဖွေးများပေါ်အောင် ရယ်လိုက်သည်။

“မင်းတို့က ငါ့ကိုသတ်ဖို့ သူ့ကို အခွင့်အရေးရှာခိုင်းခဲ့တယ်မဟုတ်လား... ဒါပေမဲ့ သနားစရာပဲ... သူက အသုံးမကျဘူး... အဲ့ဒီအစား ငါ့ဓားအောက်မှာ သေသွားခဲ့တယ်...”

“တိရစ္ဆာန်ကောင်... မင်းကို ငါသတ်မယ်...”

လင်ရွှမ်သည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် လေထဲတွင် လက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို လော့ချန်ဆီသို့ ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည်။

“အနှစ်မရှိတဲ့ကောင်... မင်းလုပ်ရဲလား...”

လော့မင်ရှန်သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ့ထက်ပို၍ မြန်ဆန်သူတစ်ဦး ရှိနေသည်။

“ရွှီ...”

ဓားစွမ်းအင်များ လှုပ်ခတ်လာပြီး လူအားလုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခုသာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ပြင်းထန်သော လက်ဖဝါးရိုက်ချက်သည် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။

“မင်း...”

လင်ရွှမ်သည် နေရာတင် ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်လုံးနှစ်လုံးဖြင့် လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လျက် စကားပြောရန် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင်...

“ဖူး...”

လင်ရွှမ်သည် သွေးတစ်ပွက်ကို အန်ထွက်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လည်ပင်းမှ ဝမ်းဗိုက်အထိ အက်ကွဲသွားကာ မလိုလားအပ်စွာဖြင့် မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

“တတိယအကြီးအကဲ...”

လင်ချန်လန်သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး လော့ချန်ကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း... မင်းရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်သန်မာနိုင်ရတာလဲ... ဟမ်... ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်သုံး... မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်းလို အသုံးမကျတဲ့ကောင်က ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကိုရောက်တာ ဘယ်လောက်ကြာသေးလို့လဲ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်သုံးထိ တက်လှမ်းနိုင်ရတာလဲ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

လင်ချန်လန်သည် ထပ်ကာထပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို ညွှန်ပြသည့် လက်ချောင်းများပင် တုန်ယင်လာသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသလို ဖြစ်နေသည်။

လင်ချန်လန်တစ်ဦးတည်းသာ မဟုတ်ပေ။ ထိုနေရာတွင် ရှိသမျှလူအားလုံးသည် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

လော့မင်ရှန်နှင့် လော့ဟုန်တို့ပင်လျှင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

လင်ရွှမ်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်သုံး နောက်ပိုင်းရှိသူဖြစ်ပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသေသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ မည်မျှသန်မာသည့် စွမ်းအားမျိုးနည်း။

လော့ချန်သည် တစ်လှမ်းချင်း ဆက်လက်ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားလျက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအင်လေပြွန်ကိုးခုသည် ဟုန်းဟုန်းမြည်တွန်နေသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် ယခင်က မရှိဖူးသည့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မဖျက်ဆီးနိုင်သည့် အရှိန်အဟုန်တစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပျံ့လွင့်ထွက်လာကာ လေးမျက်နှာသို့ အုပ်မိုးသွားသည်။

“ရောက်လာပြီဆိုတော့... ဒီနေ့မှာ မင်းတို့အားလုံး ပြန်ခွင့်မရှိတော့ဘူ...”

အခန်း (၃၃၁) ပြီးပါပြီ။