သွေးတစ်စက်။ မိစ္ဆာတံခါးဝ။

“ဟင်…”

လော့ချန်သည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသူ၏ အလောင်းပေါ်သို့ ခြေဖဝါးဖြင့်နင်းလိုက်ရင်း မသိမသာပင် ဝါးမျိုရန်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် ပါးစပ်မှ ဟင်ခနဲ အံ့အားသင့်သံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။

ယခုမှ သေဆုံးသွားသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အံ့သြဖွယ်ရာ မြန်ဆန်လှစွာ ပုပ်သိုးလျက် ယိုယွင်းလာသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ထိုသူသည် ပုပ်သိုးနေသော လူသားအရေပြားတစ်ခုနှင့် သွေးရည်တချို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ…”

ဤသို့သော ထူးခြားဖြစ်စဉ်ကြောင့် လော့ချန်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ အအေးဓာတ်ကို ရှူရှိုက်မိလိုက်သည်။

“ဝါးမျိုကြည့်ရအောင်…”

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရာ လော့ချန်သည် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မထားလိုသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခုပေါ်လာသည်။

“အုန်း…”

လော့ချန်၏ ခြေဖဝါးမှ ဝိညာဉ်နဂါးစွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်ရစ်သော လူသားအရေပြားနှင့် သွေးရည်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဝါးမျိုလိုက်သည်။

ထို့နောက် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

နဂါးစွမ်းအားဖြင့် ဝါးမျိုလိုက်သည်နှင့်အမျှ ထိုသွေးရည်သည် ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားမိသည့်အလား မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်အလင်းရောင်များ လင်းလက်လာကာ မြေအောက်သို့ ထိုးဆင်းရန် ကြိုးစားလာသည်။ သို့သော် နဂါးစွမ်းအင်၏ မြန်ဆန်မှုသည် ပို၍လျင်မြန်လှရာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ၎င်းကို ဝါးမျိုလိုက်သည်။

သွေးရည်သည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလာပြီး သွေးရောင်အလင်းတန်းများ လက်လာကာ ထိုအထဲမှ သွေးကြောမျှင်များ တစတစ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုသွေးကြောမျှင်များသည် နံနက်နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ တောက်ပလှစွာ ထွန်းလင်းလျက် မြူခိုးရိပ်ပမာ ထောင်ချီသောင်းချီဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သွေးတစ်စက်အဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။

ထူးခြားထွန်းလင်းသော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပလှသည့် သွေးတစ်စက်။

၎င်းသည် သွေးရောင်နေတစ်စင်းပမာ ကောင်းကင်ယံတွင် ထွန်းလင်းလျက်ရှိသည်။

“သွေးတစ်စက်လား…”

လော့ချန်၏ မျက်ဆံများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အံ့အားသင့်မှုနှင့်အတူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူခံစားမိသည်မှာ ဤသွေးတစ်စက်သည် သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအင်မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းအတွင်းတွင် နှိုင်းယှဉ်မရနိုင်သော ပြင်းထန်လှသည့် အသက်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ခု ထွန်းလင်းလျက်ရှိပြီး တဖျပ်ဖျပ်တောက်လောင်နေသော သွေးပင်လယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထို့အပြင် လူကို ထိတ်လန့်စေသည့် ရန်လိုသောအရိပ်အယောင်တစ်ခုလည်း လှည့်လည်ပျံ့နှံ့လျက်ရှိသည်။

ထိုအရာကို တွေးတောနေစဉ်မှာပင် သွေးတစ်စက်ကို ဖမ်းယူထားသော ဝိညာဉ်နဂါးစွမ်းအင်သည် လော့ချန်၏ ဒျန်တန်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသည်။

ထိုနောက်...။

ဘုန်း…

လော့ချန်၏ မျက်စိရှေ့မှ အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားတွင် တစ်ခုတည်းသော အရောင်ဖြစ်သည့် သွေးရောင်သာ ကျန်ရစ်သည်။

သူသည် အလောင်းတောင်တန်းနှင့် သွေးပင်လယ်တစ်ခုအတွင်း ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်ယံ၊ မြေပြင်၊ အရာအားလုံးသည် သွေးရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး မကောင်းဆိုးဝါးစွမ်းအင်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ဖုန်မှုန့်ရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“အုန်း…”

ပြင်းထန်သော လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခု ပေါက်ကွဲလာပြီး သွေးရောင်ကောင်းကင်ယံသည် ကွဲအက်သွားကာ နေတစ်စင်းနှင့်တူသော သွေးရောင်မျက်ဆံတစ်စုံသည် မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ရဲစွမ်းသတ္တိကြီးလှပါလား… ဘယ်သူလဲ… ငါ့ရဲ့ မူလသွေးကို ဝါးမျိုရဲတယ်ပေါ့…”

သွေးရောင်မျက်ဆံသည် လော့ချန်ရှိရာအရပ်သို့ သော့ခတ်လိုက်သည်။

ထိုခဏအတွင်း မရေမတွက်နိုင်သော ကြီးမားလှသည့် အသံတစ်ခုသည် လော့ချန်၏ ဦးနှောက်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖိအားတစ်ခုသည် မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင်ကို ဖြည့်စွမ်းလျက်ရှိသည်။

“ဒါက ဘာလဲ…”

လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်လာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်သည် အော်ဟစ်သံကြောင့် အစိတ်စိတ်အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်တော့မည်ဟု ခံစားရသည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း…”

နေတစ်စင်းနှင့်တူသော ထိုကြီးမားလှသည့် မျက်ဆံသည် လော့ချန်အား အနားယူခွင့်မပေးဘဲ အံ့သြဖွယ်ရာ မြန်ဆန်လှစွာ ဖိချလာသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို တစ်ကမ္ဘာလုံးသည် သွေးလှိုင်းတစ်သောင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ သွေးလှိုင်းများသည် ကောင်းကင်ယံအထိ လှိမ့်တက်လာကာ အာကာသပင် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်။

လော့ချန်သည် သွေးရောင်မျက်ဆံသည် သက်ဆင်းလာသည်နှင့်တပြိုင်နက် သူ၏ ကိုယ်နှင့်ဝိညာဉ်သည် လုံးဝပျက်စီးသွားမည်ကို သိရှိထားသော်လည်း အလွယ်တကူ လက်လွှတ်မထားလိုသဖြင့် ဤကမ္ဘာမှ လွတ်မြောက်ရန် အသည်းအသန် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သို့သော် သူထိတ်လန့်စွာဖြင့် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ ထိုထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖိအားရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် အတွေးတစ်ခုကိုပင် လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင်ပင် သူ၏ ဒျန်တန်အတွင်းရှိ ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာသည် ညင်သာစွာ တုန်ခါလှုပ်ရှားလိုက်သည်။

“အုန်း…”

ကြီးမားလှသော နဂါးစွမ်းအင်သည် ၎င်း၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး တောက်ပထွန်းလင်းလျက်ရှိသော မျက်ဆံများဖြင့် ပုန်ကန်နေသည့် သွေးတစ်စက်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“အား… အား… အား… ဘာလဲ… ဒါဘယ်သူလဲ… ငါ့ကို ထိခိုက်ရဲတယ်ပေါ့… ငါမင်းကို ရှာတွေ့တဲ့အခါ မင်းကို ငါ…”

ကြီးမားလှသော နဂါးစွမ်းအင်သည် သွေးတစ်စက်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အချိန်တွင် တစ်ကမ္ဘာလုံးရှိ သွေးရောင်ကမ္ဘာသည် ၎င်း၏ အားနည်းချက်ကို တွေ့ရှိသွားသည့်အလား လျင်မြန်စွာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ သွေးရောင်မျက်ဆံသည် တစတစ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ရူးသွပ်လှသည့် အော်ဟစ်သံများသည် လော့ချန်၏ ဝိညာဉ်အတွင်းသို့ ရိုက်ခတ်လာသည်။

ဖန်းခနဲ အသံတစ်ခုနှင့်အတူ စကားမဆုံးခင် သွေးရောင်မျက်ဆံသည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး အရာအားလုံး မီးခိုးမြူမှုန်အဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လော့ချန်သည် သွေးရောင်ကမ္ဘာမှ လွတ်မြောက်လာပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို သွေးတစ်ပွက် အန်ထွက်လိုက်ကာ အအေးဓာတ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရှူရှိုက်လိုက်သည်။

ယခုလေးတင်ပင် သူသည် မိစ္ဆာတံခါးဝမှ တစ်ခါလျှောက်လှမ်းလာခဲ့ရသည်။

ဤသွေးတစ်စက်၏ နောက်ကွယ်တွင် ဤမျှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖုံးကွယ်နေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူ၏ ခန့်မှန်းချက်မမှားပါက ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာသည်မှာ ထိုသူ၏ စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို လုံးဝပြိုကွဲစေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။

ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာသည် ထူးချွန်လှသဖြင့် ထိုထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တည်ရှိမှု၏ စိတ်ဆန္ဒကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သည်။

“ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာမရှိခဲ့လျှင် ဒီနေ့ငါ အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး…”

လော့ချန်သည် စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤအရာအားလုံးသည် လျှပ်စီးမီးပွားပမာ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လူအုပ်ကြီးသည် လော့ချန်သည် အလောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီး နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ရုတ်တရက် သွေးတစ်ပွက်အန်ထွက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လော့ချန်သည် ယခုလေးတင် သေမင်းတံခါးဝမှ ဖြတ်သန်းလာခဲ့ရသည်ကို မည်သူမျှ မသိခဲ့ပေ။

“ချန်အာ…”

လော့ချန်သည် သွေးအန်ထွက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လော့မင်ရှန်သည် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားပြီး ရှေ့သို့ ထွက်လာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက်။

“ဒီကောင်လေးက ကြီးကြီးမားမား ဒဏ်ရာရထားပြီးပြီ… သတ်ပစ်လိုက်… သူ့ကို ဒီလောကမှာ အသက်ရှင်ခွင့်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး…”

လင်ချန်လန်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် မူလက စိတ်ပျက်အားလျော့ခဲ့ရသော်လည်း လော့ချန်သည် သွေးအန်ထွက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လော့ချန်သည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသူနှင့် တိုက်ပွဲတွင် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားသည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်ပြီး ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ကာ လော့ချန်ကို အမြစ်ဖြတ်ရန် အခွင့်အရေးယူလိုက်သည်။

“သတ်ပစ်လိုက်… သူမသေရင် ငါတို့ လင်မိသားစုဟာ ဘယ်တော့မှ အေးချမ်းမှာ မဟုတ်ဘူး…”

“ဟုတ်တယ်…”

လင်မိသားစုမှ သိုင်းသမားနှစ်ဆယ်ကျော်သည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်ရှိသည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်ဖြင့် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် ရန်သူတစ်ဦးကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးထားပါက ၎င်းတို့သည် နောက်ကျောအေးနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

“ဘုန်း... ဘုန်း…”

လင်ချန်လန်ဦးဆောင်သော လင်မိသားစုမှ သိုင်းသမားအားလုံးသည် လော့ချန်ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက် အင်အားဖြင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။

“ရဲတင်းလိုက်တာ... လော့မိသားစုဝင်တွေ နားထောင်ကြ... ဒီကောင်တွေကို အသက်စွန့်ပြီး တိုက်ကြ... လော့ချန်နားကို ကပ်ခွင့်မပေးနဲ့...”

လော့မင်ရှန်သည် ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်များ ထောင်ထလာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဧရာမကျားဝိညာဉ်သည် အော်ဟစ်လျက် လော့ဟုန်နှင့်အတူ လင်ချန်လန်ဆီသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။

“ဒီလင်မိသားစုက တိရစ္ဆာန်တွေကို အကုန်သတ်ပစ်မယ်…”

“သခင်လေးလော့ချန်ကို ကာကွယ်ကြမယ်…”

“သတ်ပစ်…”

လော့ချန်၏ စွမ်းအားကြီးမားမှုသည် လော့မိသားစုမှ သိုင်းသမားများကို ပြင်းပြစွာ လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သွေးဆူလာကာ လင်မိသားစုမှ သိုင်းသမားများကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် တက်ကြွစွာ ထွက်လာကြသည်။

“ဘုန်း…”

ချက်ချင်းဆိုသလို ပြင်းထန်လှသည့် တိုက်ပွဲတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

လင်ချန်လန်နှင့် လော့မင်ရှန်၊ လော့ဟုန်တို့ သုံးဦးသည် အချင်းချင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ကြသည်။

“လော့မင်ရှန်… မင်းတို့က ငါ့ကို မတားနိုင်ဘူး… ဒီနေ့ လော့ချန်ဆိုတဲ့ တိရစ္ဆာန်လေးဟာ သေမှာပဲ…”

လင်ချန်လန်ထံမှ ချီစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကြီးမားလှသော လက်ဖဝါးအင်အားတစ်ခုကို လွှတ်ထုတ်လိုက်ရာ သူ့ဆီသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော လော့မင်ရှန်နှင့် လော့ဟုန်တို့ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး လော့ချန်ဆီသို့ ဆက်လက်ထိုးဖောက်လာသည်။

“ဟမ်… ငါ့မှာ အသက်ရှူတစ်ချက်သာ ကျန်တော့ရင်တောင် မင်းကို ဖြတ်ကျော်ခွင့် မပေးဘူး…”

လော့မင်ရှန်သည် အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် လေထဲတွင် လက်သီးတစ်ချက်ထိုးလိုက်ပြီး လော့ဟုန်၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့်ပူးပေါင်းကာ လင်ချန်လန်၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

“ဖန်း...”

လင်ချန်လန်သည် လက်ဖဝါးအင်အားဖြင့် လက်သီးအင်အားကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး လော့မင်ရှန်နှင့် လော့ဟုန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“မင်းတို့ကိုယ်တိုင် သေချင်နေတယ်ဆိုရင် ငါအရင်ဆုံး မင်းတို့ကို လမ်းပြပေးလိုက်မယ်…”

ထိုအချိန်တွင်ပင်။

“ရှူး… ရှူး… ရှူး…”

လင်မိသားစုမှ အကြီးအကဲသုံးဦးသည် လင်ချန်လန်ဘေးသို့ ဆင်းသက်လာသည်။

“အိမ်တော်သခင်… သူတို့ကို ငါတို့တားထားမယ်… မင်း လော့ချန်ကို သွားသတ်လိုက်… ဒီကောင်လေးကို မဖယ်ရှားရင် ငါတို့ လင်မိသားစုအတွက် အိပ်မက်ဆိုးဖြစ်လာလိမ့်မယ်…”

လင်မိသားစု၏ သိုင်းသမားများ၏ အင်အားသည် လော့မိသားစုထက် တစ်ဆင့်မြင့်မားလှသဖြင့် ယခုအခါ သုံးဦးကို ထုတ်ယူပြီး လင်ချန်လန်ကို ကူညီကာ လော့ချန်ကို သတ်ဖြတ်ရန် လာရောက်ခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီ…”

“မဖြစ်နိုင်ဘူး…”

လော့မင်ရှန်သည် ဒေါသတကြီး ဖြစ်လာပြီး လင်ချန်လန်ကို တားဆီးရန် လက်သီးတစ်ချက်ထိုးလိုက်သည်။

“လော့မင်ရှန်… ငါတို့ မင်းနဲ့တိုက်မယ်… တောင်ခွင်းလက်သီး…”

“စွမ်းအင်မုန်တိုင်း…”

“အလောင်းတောင်တန်းခြေကန်ချက်…”

လင်မိသားစုမှ သိုင်းသမားသုံးဦးသည် အော်ဟစ်လျက် ၎င်းတို့၏ ထူးချွန်သိုင်းပညာများကို အသီးသီး ထုတ်သုံးကာ လော့မင်ရှန်နှင့် လော့ဟုန်ဆီသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။

တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု စတင်ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည်ဟု မြင်တွေ့ရသည်။

“ချီ…”

လေထုသည် ကွဲအက်သွားပြီး ဓားစွမ်းအင်များသည် လှုပ်ခတ်ထွက်ပေါ်လာသည်။

လျှပ်စီးမိုးကြိုးပမာ ထက်ရှလှသည့် ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသည် လင်မိသားစုမှ သိုင်းသမားသုံးဦးကြားမှ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

“ဖူး… ဖူး… ဖူး…”

လင်မိသားစုမှ သိုင်းသမားသုံးဦးသည် တုံ့ပြန်ရန်အချိန်မရလိုက်ဘဲ လည်ပင်းတွင် အေးစက်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဦးခေါင်းများသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လွင့်ထွက်သွားကာ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသည်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အခန်း (၃၃၃) ပြီးပါပြီ။