လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောလက်ဆောင်၊ တရားမျှတမှု

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လော့ချန်သည် သူ၏ခြံဝင်းငယ်ထဲတွင် အာရုံစူးစိုက်ကာ သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သန့်စင်ရန် အာရုံပိတ်ပြီး ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

ဤအကြိမ်ကျင့်ကြံမှုတွင် လော့ချန်သည် သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သန့်စင်ရာတွင် ယခင်ကထက် သိသာစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်ကို ထင်ရှားစွာ ခံစားမိသည်။

သူထင်မြင်ချက်အရ ဤအပြောင်းအလဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သန့်စင်ရာတွင် စိတ်၊ ဝိညာဉ်၊ စွမ်းအင်သုံးမျိုး လိုအပ်သည်။

အသိစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် နှစ်ဆတိုးတက်လာသဖြင့် သန့်စင်မှုအလျင်မှာလည်း သိသာစွာ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

“ဟူး...”

သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သန့်စင်ပြီးသည်နှင့် လော့ချန်၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်အိမ်တော်ကိုးခုသည် ပို၍ပြည့်လျှံလာပြီး ဗဟိုတွင် ပေါက်ဖွားလာသော စွမ်းအင်အလင်းတန်းကိုးခုသည် ကောင်းကင်တိုင်အလင်းရောင်ပမာ တောက်ပလှပြီး အံ့ဖွယ်စွမ်းအင်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ကာ အသိစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနယ်ပယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် အလားအလာပြလာသည်။

အကယ်၍ စွမ်းအင်အလင်းတန်းများသည် အံ့ဖွယ်စွမ်းအင်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အသိစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့လျှင် သူ၏စွမ်းအားအဆင့်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

“ဒီအလျင်နဲ့ဆိုရင် သိပ်မကြာခင်မှာ ငါ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်မှာပဲ...”

လော့ချန်သည် လေးနက်စွာ အသက်ရှူသွင်းကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး ထပ်မံ၍ ကျင့်ကြံမှုအခြေအနေထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။

လော့ချန် အာရုံပိတ်ကျင့်ကြံနေသည့် ရက်များအတွင်း ချီရှန်မြို့တစ်ခုလုံးသည် လှိုင်းထန်လျက်ရှိသည်။

လော့ချန်သည် လင်မိသားစု၏ထိပ်တန်းသိုင်းသမားများကို အနိုင်ယူပြီး လင်မိသားစု၏အိမ်တော်သခင် လင်ချန်လန်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်အကြောင်းကို လူတိုင်း အပြည့်အဝလက်ခံနိုင်ခြင်းမရှိသေးချိန်တွင် နောက်ထပ်သတင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လော့ချန်သည် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲတွင် ပထမနေရာရရှိပြီး အပြင်စည်းထိပ်တန်းတပည့်ဖြစ်လာခဲ့သည့် သတင်းဖြစ်သည်။

ဤသတင်းထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ချီရှန်မြို့တစ်ခုလုံးကို မိုးကြိုးမုန်တိုင်းသဖွယ် လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။

ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းသည် လူတို့၏စိတ်ထဲတွင် သိုင်းပညာနယ်ပယ်၏ သန့်ရှင်းသောမြေပြင်ဖြစ်သည်။ ထိုဂိုဏ်းများမှ သာမန် တပည့်တစ်ဦးတစ်ယောက်သည်ပင် ရာချီသော သာမန်လူများထဲမှ တစ်ယောက်အဖြစ် ထုတ်ရွေးထားသော ထူးချွန်သူများဖြစ်သည်။

ထူးချွန်သူများ စုဝေးရာ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတွင် အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲ၏ပထမနေရာကို ရယူနိုင်ခြင်းသည် ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းခြင်းထက်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

ဤသတင်းကိုကြားရသူများသည် ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုမှာ “မဖြစ်နိုင်ဘူး” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

သို့သော် သတင်းအမျိုးမျိုးထွက်ပေါ်လာပြီး ဤဖြစ်ရပ်မှာ အမှန်တကယ်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် လူတို့သည် မယုံနိုင်စရာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အံ့အားသင့်မှုထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားကြသည်။

လော့ချန်သည် ရှားပါးထူးချွန်သူဖြစ်ပါက ဤအောင်မြင်မှုမှာ လက်ခံနိုင်ဖွယ်ဖြစ်သော်လည်း သူသည် အသုံးမကျသိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားခဲ့သူ၊ လူတို့မျက်စိရှေ့တွင် အသုံးမကျသူဟု သတ်မှတ်ခံရသူဖြစ်သည်။ သို့သော် ခြောက်လအတွင်း သူသည် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းထိပ်တန်းတပည့်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤအပြောင်းအလဲသည် ကောင်းကင်သို့တက်လှမ်းခြင်းနှင့်တူပြီး လူတို့ကို အံ့အားသင့်စေသည်။

လော့မိသားစုအိမ်တော်သည် ရက်ပေါင်းများစွာ ဧည့်သည်များဖြင့် စည်ကားလှပြီး အိမ်တော်တံခါးများပင် နင်းမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ချီရှန်မြို့အနီးတဝိုက်ရှိ အင်အားစုများသည် အလည်အပတ်လာရောက်ကြပြီး အချို့သော ဂိုဏ်းငယ်များကပင် ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်များ ပေးပို့လာကြသည်။

ဤစည်ကားမှုသည် လေးငါးရက်ခန့် ဆက်လက်ဖြစ်ပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်ကာ အေးစက်လာသည်။

ထိုနေ့ညနေခင်းတွင် လော့ချန်နေထိုင်ရာ ခြံဝင်းငယ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

“ဟူး...”

ထိုစွမ်းအင်လှိုင်းသည် ရေကဲ့သို့ ထူထပ်ပြီး မုန်တိုင်းသဖွယ် လှုပ်ရှားကာ ခြံဝင်းအပြင်သို့ ထွက်ပြီး အနီးတဝိုက်ရှိ သစ်ပင်များကို တဝုန်းဝုန်းအသံဖြင့် ယမ်းခါသွားသည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ...”

ခြံဝင်းတဝိုက်တွင် အစောင့်အကြပ်တာဝန်ယူထားသော လော့မိသားစုမှ အစောင့်များသည် ရင်ထဲတွင် ကျောက်တုံးကြီးတစ်လုံးဖိထားသလို ခံစားရပြီး မတ်တတ်ရပ်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်သည့်အတွက် ထိတ်လန့်ကြသည်။

ခြံဝင်းငယ်ထဲတွင် လော့ချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်များသည် လျှပ်စီးပမာ တောက်ပလှသည်။

တောက်ပသောကြယ်များနှင့်တူသော အကြည့်များဖြင့် လော့ချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“အနက်ဝတ်သူအိုကြီး၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

လော့ချန်သည် သိုင်းဝိညာဉ်များကို ဆက်လက်စုပ်ယူလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏သိုင်းဝိညာဉ်ထဲရှိ ကြယ်တာရာကြီးသည် ယခုဆိုလျှင် ကြယ်ပေါင်းထောင်နှင့်ချီ၍ တောက်ပလာပြီး ကျင့်ကြံမှုအလျင်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားမိသည်။

“လူတိုင်းက ငါ့မှာ အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ရှိတယ်လို့ ထင်ပြီး သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ကို ရောက်ပြီးရင် လူထုထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားမယ်လို့ ထင်ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါ့ရဲ့ အားကောင်းလာမှုရဲ့ အစပဲ...”

လော့ချန်သည် ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်ကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ နစ်မြုပ်စေသည်။

စွမ်းအင်အလင်းတန်းကိုးခုသည် အသိစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနယ်ပယ်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားပြီး တစ်ခုလုံးကို ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပစေကာ လှိုင်းလုံးများသဖွယ် လှုပ်ရှားနေပြီး တစ်စုံတစ်ခုသည် ပေါ်ထွက်လာရန် အသင့်ဖြစ်နေသလို ခံစားရသည်။

“အင်း... ဒါက ဘာလဲ...”

ရုတ်တရက် လော့ချန်သည် အသိစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနယ်ပယ်ထဲတွင် အပြာရောင်အလင်းတစ်ခု တောက်ပနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။

ထိုအပြာရောင်အလင်းသည် သန့်စင်ပြီး အညစ်အကြေးကင်းစင်ကာ ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်တန့်နေသည်။

သေချာစွာ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအလင်းတန်း၏ ဗဟိုတွင် အနုစိတ်သော ဓားသေးတစ်လက်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

အကယ်၍ စွမ်းအင်အလင်းတန်းများသည် အသိစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနယ်ပယ်ထဲသို့ မဝင်ရောက်ခဲ့လျှင် ဤဓားသေးကို တွေ့ရှိရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။

“ဒါ... အဲဒီဆရာကြီးက ထွက်သွားချိန်မှာ ငါ့ခန္ဓာထဲမှာ ထားခဲ့တဲ့အရာများလား...”

လော့ချန်သည် ထိုအပြာရောင်ဓားလေးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်မှာ ရင်းနှီးနေသည်ကို ခံစားရပြီး လင်ချူးလန်ကို ခေါ်ဆောင်သွားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူအိုကြီးကို သတိရလိုက်သည်။

ထိုသူသည် ထွက်သွားစဉ်တွင် သူ့အား လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

လော့ချန်သည် ထိုလက်ဆောင်မှာ မည်သည်ဖြစ်သည်ကို ယခုထိ မသိခဲ့သော်လည်း ယခုမှ ထိုအရာ၏ မူလသဏ္ဌာန်ကို တွေ့မြင်ခွင့်ရခဲ့သည်။

ထိုဓားသေးကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း လော့ချန်သည် ၎င်း၏အသုံးဝင်ပုံကို သိရှိရန် စွမ်းအင်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ကြည့်သည်။

သို့သော် သူမည်သို့ပင် ကြိုးစားကြည့်စေကာမူ ထိုဓားသေးသည် လုံးဝမလှုပ်ရှားဘဲ အပြောင်းအလဲမရှိခဲ့ပေ။

“အင်း... နောက်မှပဲ ဖြည်းဖြည်းလေ့လာကြည့်တော့မယ်...”

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားပြီးနောက် အရာမထင်သဖြင့် လော့ချန်သည် ဆက်လက်ကြိုးစားရန် စိတ်ကုန်သွားသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူအို၏ စွမ်းအားအဆင့်အရ ထားခဲ့သော လက်ဆောင်သည် သာမန်မဟုတ်မှန်း သေချာသည်။

စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်စေပြီး လော့ချန်သည် ထလာကာ ဝတ်ရုံအသစ်တစ်စုံလဲလိုက်ပြီး ခြံဝင်းအပြင်သို့ လျှောက်ထွက်သွားသည်။

သူ၏စွမ်းအားသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ နောက်တစ်ဆင့်မှာ စွမ်းအင်အလင်းတန်းများကို အသိစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနယ်ပယ်ထဲသို့ ဖြတ်ကျော်စေကာ နတ်ဘုရားတံတားအဖြစ် ပြောင်းလဲရန်ဖြစ်သည်။

ဤအဆင့်သည် အခက်ဆုံးအဆင့်တစ်ခုဖြစ်သည်။

အရည်အချင်းမမြင့်မားသူများအတွက် လေးငါးနှစ်မှ ဆယ်နှစ် အနှစ်ဆယ်ပင်လျှင် အောင်မြင်ရန် ခက်ခဲပြီး ရေတိုအတွင်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

အိမ်သို့ပြန်လာသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း မိသားစုနှင့် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ပြန်လည်ဆုံစည်းညစာကို မစားသုံးရသေးပေ။

လော့ချန်သည် အဘိုးနှင့်ဖခင်တို့ကို အရင်တွေ့ဆုံပြီးမှ ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်ကူးထားသည်။

ခြံဝင်းတံခါးမှ ထွက်ပြီး သိပ်မဝေးသေးခင်မှာပင် လူအုပ်ကြီးတစ်အုပ်သည် အလျင်စလိုလျှောက်လှမ်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဦးဆောင်နေသူများမှာ လော့မင်ရှန်နှင့် လော့ဟုန်ဖြစ်ပြီး အနောက်တွင် လော့မိသားစု၏ အကြီးအကဲများ ပါဝင်နေသည်။

“အဘိုး... ဖခင်...”

လော့ချန်သည် သူတို့ထံသို့ လျှောက်သွားကာ မေးလိုက်သည်။

“အားလုံးက ဘာလို့ရောက်လာကြတာလဲ...”

လော့မင်ရှန်က လော့ချန်ကို အပေါ်အောက်အကဲခတ်ကြည့်ရင်း ပြောသည်။

“ခုနက အစောင့်တစ်ယောက်က မင်းနေတဲ့ ခြံဝင်းထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့လှိုင်းတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်လို့ လာပြောလို့ ငါတို့ စိတ်ပူပြီး လာကြည့်တာ... ဘာမှမဖြစ်ဘူးမဟုတ်လား...”

လော့ချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... ကျွန်တော်ရဲ့ စွမ်းအားအဆင့်က အဆင့်တက်သွားရုံပါ... စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး...”

လော့ဟိန်းက ရယ်မောကာ ပြောသည်။ “စိတ်မပူဘဲ ဘယ်နေမလဲ... မင်းက အခုဆို ငါတို့ လော့မိသားစုရဲ့ ရတနာတစ်ပါးပဲ... အင်း... မင်းဘာပြောလိုက်တာလဲ... မင်းစွမ်းအားအဆင့်က တက်သွားပြီဆိုရင် ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလဲ...”

လော့ဟိန်းသည် လော့ချန်၏အဆင့်ကို သူလုံးဝ မမြင်နိုင်သည်ကို အံ့အားသင့်စွာ သတိပြုမိသည်။

လော့မင်ရှန်နှင့် အခြားသူများလည်း လော့ချန်ကို တပြိုင်နက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်...”

လော့ချန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏စွမ်းအင်အငွေ့အသက်ကို မဖုံးကွယ်တော့ပေ။

“ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်...”

လော့မင်ရှန်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင်ရှိသူများလည်း အလားတူ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

သူတို့ထိတ်လန့်ရခြင်းမှာ လော့ချန်၏ စွမ်းအားအဆင့်တက်လာခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။

လော့ချန်သည် ယခုမှ ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်နောက်ပိုင်းသာ ရှိနေချိန်တွင်ပင် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် တစ်ဝက်တစ်ပျက်သိုင်းသမားဖြစ်သည့် လင်ချန်လန်ကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အနိုင်ယူခဲ့ရုံသာမက သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ပထမအဆင့်နောက်ပိုင်းရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးကိုပါ သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအတွေးသည် လူတိုင်း၏စိတ်ထဲတွင် ခေတ္တမျှ ဗလာကျင်းသွားစေသည်။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးသည် မည်သည်ကို ဆိုလိုသည်ကို မသိသူမရှိပေ။

၎င်းတို့သည် စစ်မှန်သော သိုင်းပညာရှင်များဖြစ်ပြီး သာမန်လူသားများထက် သာလွန်ကာ ထူးချွန်သူများဖြစ်သည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားများသည် ၎င်းတို့နှင့်ယှဉ်လျှင် ပုရွက်ဆိတ်နှင့် ဆင်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကွာဟချက်ရှိသည်။

“မဆန်းပါဘူး... မင်းက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲမှာ ပထမနေရာရခဲ့တာက... ငါတို့ လော့မိသားစုရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲ...”

လော့မိသားစု၏ ဘိုးဘေးအကြီးအကဲတစ်ဦးက အော်ဟစ်ကာ မျက်ရည်များဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

“အရမ်းကောင်းတယ်...”

လော့ဟုန်က လော့ချန်၏ပုခုံးကို လက်ဖြင့်တင်းတင်းရိုက်လိုက်ပြီး ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးရောင်တစ်မျှင်ပေါ်လာကာ မျက်လုံးထဲတွင် မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လော့ဟုန်သည် လော့ချန်သည် အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားခဲ့သဖြင့် စိတ်ပျက်အားငယ်ကာ သူကဲ့သို့ပင် ဘဝကို အလဟဿဖြုန်းတီးမည်ကို အမြဲစိုးရိမ်ခဲ့သည်။

သို့သော် အရှက်တရားနှင့် လူပြောသံများသည် လော့ချန်ကို မဖြိုချနိုင်ခဲ့ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ၎င်းတို့သည် လော့ချန်ကို အမှန်တကယ် နိုးထလာစေပြီး ယခင်က မမြင်ဖူးသော တောက်ပသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်စေခဲ့သည်။

လော့ချန်သည် လော့ဟုန်ကို မော့ကြည့်ကာ အကြည့်များသည် ခိုင်မာပြတ်သားသည်။

“အဖေ... အရင်က ကျွန်တော်ပြောခဲ့ဖူးတယ်... အဖေ့ကို စိတ်ပျက်စေမှာမဟုတ်ဘူးလို့... တစ်နေ့နေ့မှာ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ကျိမိသားစုထံ သွားပြီး အဖေ့အတွက်... ငါတို့မိသားစုအတွက် တရားမျှတမှုကို ရယူပေးမယ်...”

လော့ချန်၏စကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် လော့ဟုန်သည် ထိုနေရာတွင် မှင်တက်မိသွားသည်။

သူသည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာရရှိပြီး စွမ်းအားအဆင့်ကျဆင်းသွားသည့်အချိန်မှစ၍ လက်တွေ့ဘဝကို လက်ခံလိုက်ပြီး နေ့စဉ်ဘဝတွင် မိမိကိုယ်ကို ထုံထိုင်းစေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏သေဆုံးနေသော စိတ်နှလုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

သို့သော် ထိုမျှော်လင့်ချက်သည် သေးငယ်လှပြီး မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်ဖြစ်သည်။

အခန်း ၃၃၆ ပြီးပါပြီ။