ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ နတ်ဆိုးမုန်တိုင်း

ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်နေသော တောအုပ်ကို ကြည့်ရင်း လော့ချန်သည် နေရာတွင် ရပ်တန့်လျက် ကြက်သေသေသွားသည်။

ဤဖျက်ဆီးမှုစွမ်းအားသည် သူ အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးသည့် ကောင်းကင်အိုးလက်သီးထက်ပင် သာလွန်နေသည်။

ထို့အပြင် သူသုံးခဲ့သည့် ဓားအကွက်သည် ကောင်းကင်ယံဓားစွမ်းရည် လေးကွက်ထဲက မည်သည့်အကွက်မျှ မဟုတ်ကြောင်း သူ အသေအချာ သိထားသည်။

“ဒါဆိုရင်… ကောင်းကင်ယံဓားစွမ်းရည်လေးကွက်ကနေ ငါကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ ဓားအကွက်သစ်တစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်လိုက်တာလား…”

လော့ချန်သည် ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို စဉ်းစားမိရင်း မယုံကြည်နိုင်စွာ ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူ၏ စွမ်းအားအဆင့်တွင် ကိုယ်ပိုင်ဖန်တီးထားသော ဤမျှထိတ်လန့်ဖွယ်ဓားအကွက်တစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ခဲ့သည်တဲ့လား။

ဤအကြောင်းကို အပြင်လူသိသွားလျှင် မည်သူမျှ ယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။

သူ့ကို ရူးနေပြီဟု ထင်ကြလိမ့်မည်။

“ထပ်ကြိုးစားကြည့်ရအောင်…”

စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ရင်း လော့ချန်သည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှိတ်လိုက်ပြီး ယခင်ခံစားချက်ကို ပြန်လည်သတိရရင်း ဓားကို ဖြောင့်ဖြောင့်ထောင်ထောင် လှမ်းခုတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

ဓားစွမ်းအင်သည် လေးမျက်နှာဖြတ်သန်းထွက်ခွာလာပြီး တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

“မဖြစ်ဘူး… အရမ်းကွာနေသေးတယ်… တစ်ခုခုတော့ လိုနေသေးတယ်…”

လော့ချန်သည် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ မီးလျှံဓားကို ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တွန့်လိုက်သည်။

ဤဓားတစ်ချက်သည် လုံးဝညီညွတ်မှုမရှိပေ။ ဓားအရှိန်ကို စုစည်းမထားနိုင်သဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားသည် ယခင်ဓားတစ်ချက်၏ သုံးပုံတစ်ပုံစာမျှပင် မရှိခဲ့ပေ။

“နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ကြိုးစားကြည့်မယ်…”

စိတ်မတင်မကျ ဖြစ်နေသဖြင့် လော့ချန်သည် မီးလျှံဓားကို ထပ်မံမြှောက်တင်လိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

“ဘုန်း…”

“ဘုန်း…”

တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ ကြိုးစားခဲ့ပြီး ညအမှောင်ထုထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်မောင်းများပင် အနည်းငယ်နာကျင်လာသည့်အခါမှသာ လော့ချန်သည် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

“ကိုယ်ပိုင်ဓားအကွက်ဖန်တီးဖို့က တကယ်ကို မလွယ်ကူဘူးပဲ…”

လော့ချန်သည် ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဦးတည်ချက်တစ်ခုရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း ထိုအချက်နှင့် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်မည့် အရေးပါသောအချိတ်အဆက်ကို မည်သို့မျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

အနည်းငယ်လွဲချော်ရုံမျှဖြင့် အလှမ်းဝေးသွားနိုင်သည်။

“ရတယ်… ဖြည်းဖြည်းချင်းလုပ်လိုက်တာပေါ့… လမ်းစတစ်ခုကို ရှာတွေ့ထားပြီးသားဆိုတော့ တစ်နေ့မှာ အောင်မြင်မှာပဲ…”

လော့ချန်သည် အသက်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ဓားအကွက်တစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ခဲ့သည်ကိုပင် အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်ပြီး တစ်ခါတည်းတွင် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွမ်းရည်ရှိရန် မျှော်လင့်ခြင်းသည် အနည်းငယ် အလွန်အမင်းမြင့်မားသော မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ထမင်းကို တစ်လုပ်ချင်းစီ စားရသည့်အလား ယခုအချိန်တွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ စွမ်းအားအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန်ဖြစ်သည်။

အခြားအတွေးများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး လော့ချန်သည် စိတ်နိုးကြားဆေးလုံးတစ်လုံးကို သောက်သုံးလိုက်ပြီး အကောင်းဆုံးအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိအောင် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကြယ်သုံးပွင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်သေတ္တာကို ထုတ်ယူပြီး ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်လက်ပြုလုပ်သည်။

အချိန်သည် ရေစီးကဲ့သို့ တရစ်ပြီးတရစ် စီးဆင်းသွားပြီး တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်လာသည်။

လော့ချန်သည် ဤတစ်ကြိမ်ထိုင် ကျင့်ကြံမှုကို လေးရက်တိတိ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

လေးရက်မြောက်နေ့ နေ့လယ်ခင်းတွင် လော့ချန်၏ ထိုင်နေသောခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ်တုန်ခါလှုပ်ယမ်းသွားပြီး ဦးခေါင်းထက်တွင် ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်မှော်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ တောက်ပစွာ လင်းလက်နေသည်။

ထို့နောက်ခဏအကြာ။

“ဘုန်း…”

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြီးမားသောစွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန်တိုင်းဝဲကတော့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို အနည်းငယ်တုန်ခါသွားစေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် တစ်ဆယ့်ငါးမိုင်အကွာရှိ ထူထပ်သောတောအုပ်အတွင်း၌ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသည်။

ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်နတ်ဆိုးသားရဲ အပြာရောင်ဝံပုလွေခြောက်ကောင်သည် လူငယ်သုံးဦးကို ဝိုင်းရံထားပြီး တိုက်ပွဲသည် အလွန်ပြင်းထန်လျက်ရှိသည်။

ထိုလူငယ်သုံးဦးသည် အသက်တစ်ဆယ့်လေးငါးနှစ်ခန့်ရှိပြီး ဦးဆောင်သူမှာ လော့ချန်၏ တစ်ဝမ်းကွဲညီအစ်ကိုဖြစ်သူ လော့ချီပင် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်ထံမှ လက်ဆောင်အဖြစ် ခန္ဓာသန့်စင်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ရရှိခဲ့ပြီးနောက် လော့ချီသည် သုံးရက်ခန့်အကြာတွင် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ကိုးသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိသားစုမှ လူငယ်နှစ်ဦးနှင့်အတူ နတ်ဆိုးတောအုပ်သို့ အတွေ့အကြုံရယူရန် လာရောက်ခဲ့ပြီး သေမျိုးဖြတ်ကျော်အဆင့်သို့ တိုးမြှင့်နိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

သုံးဦးသား နတ်ဆိုးတောအုပ်သို့ ရောက်ရှိပြီး မကြာမီမှာပင် အပြာရောင်ဝံပုလွေခြောက်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ရန်သူများပြားပြီး တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ နည်းပါးနေသဖြင့် သုံးဦးစလုံး အန္တရာယ်ပြည့်ဝသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တစ်ဦးမှာ ဒဏ်ရာပင် ရရှိထားသည်။

ဤသို့ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပါက မဖြစ်နိုင်ကြောင်း လော့ချီသိသဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။

“အခွင့်အရေးရတာနဲ့ ထွက်ပြေးကြစမ်းပါ… ငါက နောက်ဆုံးကနေ တားပေးမယ်…”

စကားသံထွက်ပေါ်လာပြီး မကြာမီမှာပင်။

“ဝှစ်…”

တောအုပ်ထဲသို့ လေပြည်တစ်ချက် တိုက်ခတ်လာသည်။

အပြာရောင်ဝံပုလွေခြောက်ကောင်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ခန္ဓာတစ်ခုလုံးရှိ အပြာရောင်အမွှေးများ ထောင်ထလာသည်။ ထို့အပြင် နှစ်ကောင်မှာ ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်ရင်း တောအုပ်ထဲသို့ ထွက်ပြေးသွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း…”

ကျန်ရှိသော အပြာရောင်ဝံပုလွေလေးကောင်သည် ဖြောင့်ဖြောင့်မတ်မတ်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

ဤရုတ်တရက်ဖြစ်ရပ်ကို လော့ချီတို့သုံးဦးက မျက်လုံးပြူးပြဲကာ ကြည့်နေရင်း အကြောင်းရင်းကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

“ဟာ… လော့ချီရေ… ဒီကိုကြည့်ပါဦး… သူတို့ရဲ့ သည်းခြေတွေ အန်ထွက်လာတာပဲ… ထိတ်လန့်လွန်းလို့ သည်းခြေပေါက်သွားတာလား…”

လူငယ်တစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

အပြာရောင်ဝံပုလွေလေးကောင်၏ ပါးစပ်မှ အစိမ်းရောင်အဆိပ်ရည်များ စီးကျလာပြီး အနံ့ဆိုးများ လှိုင်ထွက်လာသည်။

***

ဝေးကွာသော လွင်ပြင်တစ်နေရာတွင်။

လော့ချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများသည် ကြယ်များကဲ့သို့ တောက်ပလျက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းလှမ်းသွားသည်။

“စွမ်းအင်အလင်းတန်းက အသိစိတ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီ… ဒီအခက်အခဲဆုံးအဆင့်ကို နောက်ဆုံးမှာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ…”

လော့ချန်သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏စိတ်ကို အသိစိတ်ပင်လယ်သို့ စူးစိုက်လိုက်သည်။

ယခင်က အသိစိတ်ပင်လယ်၏ နက်နဲရာနေရာတွင် ငြိမ်သက်နေခဲ့သော စွမ်းအင်အလင်းတန်းသည် ယခုအခါ ရေထဲမှ ပန်းထွက်လာသော စမ်းရေတစ်ခုကဲ့သို့ အသိစိတ်ပင်လယ်၏ မျက်နှာပြင်တွင် ထိပ်ဖျားတစ်စွန်းတစ်စကို ပြသလာသည်။

ထိပ်ဖျားတစ်စွန်းတစ်စသာ ပြသထားသော်လည်း ၎င်းသည် ပင်လယ်ကို တည်ငြိမ်စေသော ကျောက်ဆောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အသိစိတ်ပင်လယ်တစ်ခုလုံးကို ရွှေရောင်လှိုင်းများ လှုပ်ယမ်းစေကာ နတ်စမ်းရေကဲ့သို့ ပန်းထွက်နေသည်။

ဆက်လက်ပြီး စွမ်းအင်အလင်းတန်းကို ပိုမိုကြီးထွားလာအောင် လုပ်ဆောင်ရန်သာ လိုအပ်ပြီး ၎င်းသည် သိုင်းဝိညာဉ်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက နတ်တံတားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

လေထုသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပြင်းထန်သော လက်သီးရိုက်ချက်အသံသည် သူ့ကို ဗဟိုပြုလျက် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ အနီးရှိ အပင်ပုများကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

“အင်အားက ပေါင်နှစ်သန်းကျော်သွားပြီ…”

လော့ချန်သည် ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် နတ်တံတားကို အမှန်တကယ် မဖြစ်ပေါ်စေရသေးသော်လည်း သူ၏စွမ်းအားသည် အလွန်အမင်း မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ အင်အားဖြင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက ဟန်ချီလင်းကို တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်နိုင်သည်ဟု သူ ယုံကြည်ချက်ရှိသည်။

တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ ထိုသူသည် လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်ပြီး အခွင့်အရေးကို အပြည့်အဝ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သည်ပင်။

သို့သော်လည်း ဤကွာခြားချက်သည် သိပ်ကြာရှည်ခံတော့မည် မဟုတ်ပေ။

လော့ချန်သည် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း၏ သိုင်းပြိုင်ပွဲပြီးဆုံးသည်နှင့် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ ချက်ချင်းတက်လှမ်းရန် စီစဉ်ထားသည်။

“ဒုတိယလ ဒုတိယရက်ရောက်ဖို့ ဆယ်ရက်ပဲ ကျန်တော့တယ်… ဆရာကြီးက နှစ်ရက်အလိုမှာ ပြန်လာဖို့ ပြောထားတယ်… အခုထွက်ရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ…”

လော့ချန်၏ ပုံရိပ်သည် တောအုပ်အထက်ပိုင်းမှ လျှောစီးသွားပြီး ဝေးကွာသောနေရာသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် လော့ချီ အပါအဝင် လူသုံးဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့တွင် အန္တရာယ်မရှိကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရပ်တန့်မနေတော့ဘဲ ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားသည်။

ချီရှန်မြို့သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လော့ချန်သည် အဘိုးနှင့် ဖခင်ထံ တစ်ဦးချင်းစီ သွားရောက်နှုတ်ဆက်ပြီး မီးလျှံရတနာမြင်းကို စီးလျက် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းသို့ ခရီးထွက်လာခဲ့သည်။

မီးလျှံရတနာမြင်းသည် လေ၏အလျင်ကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားနိုင်ပြီး အပြည့်အဝအမြန်နှုန်းဖြင့် သုံးရက်သာ အချိန်ယူလိုက်ရပြီး လော့ချန်သည် ပြေးမြင်းလွင်ပြင်၏ ဗဟိုဧရိယာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

တိမ်မည်းများ လရောင်ကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး မုန်တိုင်းလေပြွန်များ ဟစ်အော်နေသည်။

ပြေးမြင်းလွင်ပြင်၏ ညအချိန်သည် အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

နေ့အချိန်တွင် နေရောင်ခြည်ဖြင့် တောက်ပခဲ့သော်လည်း ညအချိန်ရောက်သောအခါ တိမ်မည်းများဖြင့် မြို့ကို ဖိအားပေးနေသည့် မြင်ကွင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

မီးပုံဘေးတွင် လော့ချန်သည် ဓားကျင့်ကြံနေသည်။

လေပြတ်ဖြတ်နည်း…

တိမ်ယံတည်နေရာ…

လျှပ်စီးဖြတ်သန်းခြင်း…

မိုးကြိုးသံ…

လော့ချန်သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုမရှိဘဲ တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် ဓားထုတ်ဓားသိမ်းလုပ်နေသည်။

ဤရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် နေ့စဉ်ကြိုးစားကျင့်ကြံရင်း ကောင်းကင်ယံဓားစွမ်းရည်လေးကွက်ကို အာရုံစူးစိုက်ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ထိုနေ့က ဓားအကွက်သစ်တစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သည့် အချိတ်အဆက်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေသည်။

ညအချိန်သည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာပြီး မင်မည်းရောင်အမှောင်ထုထဲတွင် နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်အော်သံများ မကြာခဏ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဖျစ်... ဖျောက်…”

ရုတ်တရက် မုန်တိုင်းလေပြွန်တစ်ခုသည် တိုက်ခတ်လာပြီး မှောင်မိုက်ရှုပ်ထွေးနေသော ကောင်းကင်ယံကို လျှပ်စီးတစ်ခုက ဖြတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရား၏ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည့်အလား။

လော့ချန်သည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လျှပ်စီးကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်ရင်း တိုက်ခတ်နေသော မုန်တိုင်းလေပြွန်ကို ခံစားလိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် တောင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်တည်နေသည်။

မုန်တိုင်းလေပြွန်များ အော်ဟစ်နေပြီး မည်းမှောင်နေသော တိမ်ပင်လယ်သည် မပြတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ တောက်ပသော လျှပ်စီးအလင်းတန်းများသည် ဧရာမမြွေကြီးများကဲ့သို့ မိုးကြိုးသံများနှင့်အတူ အော်ဟစ်နေသည်။

“လေဖြတ်... တိမ်တည်… လျှပ်စီး… မိုးကြိုးသံ…”

လော့ချန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှိတ်လိုက်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ကောင်းကင်ယံဓားစွမ်းရည်လေးကွက်ကို တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် ပြန်လည်ဖြတ်သန်းကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဓားစွမ်းရည်လေးကွက်သည် ၎င်း၏လမ်းကြောင်းကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး လေညှင်းတိုက်ခတ်ရာမှ တိမ်လွှာများလှုပ်ရှားနေသော မြင်ကွင်းနှင့် လျှပ်စီးမိုးကြိုးများ လှုပ်ရှားနေသော မြင်ကွင်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

“ဖျတ်…”

မိုးကြိုးသံတစ်ခု ထပ်မံပေါက်ကွဲလာသည်။

လော့ချန်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး ဓားတစ်ချက်ကို အလေးအနက်ထုတ်ခုတ်လိုက်သည်။

ဓားစွမ်းအင်လေပြွန်တစ်ခုသည် အဆုံးမရှိသော ပေါက်ကွဲစွမ်းအားဖြင့် ထွက်ခွာလာပြီး လေစီးကြောင်းများကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖျက်ဆီးလိုက်ကာ လျှပ်စီးမျှင်များလည်း လှည့်လည်စီးဆင်းနေသည်။

“ဘုန်း…”

မြေပြင်သည် တုန်ခါလှုပ်ယမ်းသွားပြီး ရှေ့ဘက်ရှိ တောင်ကုန်းတစ်ခုသည် လုံးဝပြားချပ်သွားသည်။

ဤအံ့ဖွယ်အရှိန်အဝါကြောင့် ညအမှောင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသော နတ်ဆိုးသားရဲများသည် ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်ရင်း ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

“အောင်မြင်ပြီ…”

လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စွမ်းအင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်းသာအားရစိတ်ကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။

သူသည် ဤကဲ့သို့ ကိုယ်ပိုင်ဖန်တီးထားသော ဓားအကွက်တစ်ခုကို အနည်းငယ်ကျွမ်းကျင်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤအကွက်ကို သူကိုယ်တိုင်ဖန်တီးထားသည်ဟု ဆိုရာတွင် ကောင်းကင်ယံဓားစွမ်းရည်လေးကွက်ကို ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုလျှင် ပိုမှန်လိမ့်မည်။

ဤဓားတစ်ချက်သည် ကောင်းကင်ယံဓားစွမ်းရည်လေးကွက်၏ ထူးခြားချက်အားလုံးကို ထမ်းပိုးထားသည်။

တိမ်လှုပ်လေသက် သွက်လက်မှုနှင့် လျှပ်စီးမိုးကြိုးများ၏ ပေါက်ကွဲစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

“ပြည့်စုံမှုမရှိသေးပေမယ့် ဒီအကွက်က ငါ့ရဲ့ လက်ရှိအင်အားအကြီးဆုံး သတ်ဖြတ်အကွက်ပဲ… သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်နှစ်ရှိသူရဲ့ ခုခံအားကိုတောင် ဖောက်ထွင်းနိုင်တယ်…”

“ဒီဓားအကွက်က လေကို အခြေခံထားပြီး နတ်ဆိုးတပါးလို ရက်စက်ကြမ်းတမ်းလှတဲ့ စွမ်းအားကို ဖြစ်ပေါ်စေတာဆိုတော့ နတ်ဆိုးမုန်တိုင်းလို့ နာမည်ပေးလိုက်မယ်…”

လော့ချန်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဖန်တီးထားသော ဓားအကွက်အတွက် နာမည်တစ်ခုကို သတ်မှတ်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြားထဲတွင် ဟန်ချီလင်းနှင့် တွေ့ဆုံလိုသည့် စိတ်အားထက်သန်မှုတစ်ခုပင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤသို့ဖြစ်ပါက သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဖန်တီးထားသော နတ်ဆိုးမုန်တိုင်း ဓားအကွက်၏ အရှိန်အဝါသည် မည်မျှထိရောက်ကြောင်း သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အခန်း (၃၃၉) ပြီးပါပြီ။