မိုးမကျခင် ထီးဖွင့်ပြင်ဆင်ထားရန်၊ နတ်တံတားကို ထိုးဖောက်မည်။
Vol. 23 Ch. 345
“ဒီလူတွေက ဘယ်လိုလှည့်ကွက်တွေ သုံးဦးမလဲ မသိဘူး…”
လော့ချန်၏ အာရုံခံစားမှုသည် မည်မျှ ထက်မြက်လှသနည်း။ အလှမ်းဝေးသို့ ရောက်သွားသည့်တိုင် ချင်တို့ယွမ်၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အပြည့်နှင့် အကြည့်ကို ခံစားမိလျက်ရှိသည်။
ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လော့ချန်သည် အဆိုးမြင်စိတ်များကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
မိုးရွာလျှင် ရေခံမည်၊ ရေလျှံလာလျှင် မြေဖို့မည်။
ယခု စိုးရိမ်နေရုံဖြင့် အရာမထင်ပေ။ တစ်ခုတည်းသော လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာမှာ အင်အားကို တတ်နိုင်သမျှ မြှင့်တင်ရန်နှင့် မိုးမကျခင် ထီးဖွင့်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဘေးအန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။
ချင်ရွှမ်တောင်ထိပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး လော့ချန်သည် ဆရာဖြစ်သူ ချန်ရွှမ်၏ သိုင်းကျင့်ကြံရာ ခန်းမကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။
သိုင်းကျင့်ကြံရာ ခန်းမကြီးသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ခန်းမရှေ့ရှိ ကွင်းပြင်ပေါ်တွင် လူနှစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူတို့မှာ ချန်လင်းယူနှင့် လင်ရှောင်ယွမ်တို့ ဖြစ်သည်။
“လော့ချန်…”
လော့ချန်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ချန်လင်းယူသည် အလျင်အမြန်ပင် လှမ်းနှုတ်ဆက်လာသည်။ မျက်နှာလေးကို ဖောင်းကားစွာ ပြုလုပ်လျက် စိတ်ဆိုးဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းဘာလို့ အခုမှပြန်ရောက်လာတာလဲ… ငါနဲ့ အစ်ကိုကြီးလင် ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း စိတ်ပူလွန်းလို့ သေတော့မလိုဖြစ်နေပြီ…”
“လမ်းမှာ နည်းနည်းလောက်နှောင့်နှေးသွားလို့ပါ…”
လော့ချန်က ဖျော့ဖျော့ပြုံးလျက် သူတို့နှစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
တစ်လမတွေ့ရသည့်အချိန်အတွင်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ချီစွမ်းအင်သည် များစွာ သန်မာလာသည်ကို ခံစားမိသည်။
အထူးသဖြင့် လင်ရှောင်ယွမ်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး၏ အရှိန်အဟုန်သည် ပိုမိုတည်ငြိမ်လာပြီး ပင်လယ်သဖွယ် နက်ရှိုင်းလှသည်။
“အစ်ကိုကြီးလင်… မင်းရဲ့ သိုင်းပညာအဆင့်က တက်လာပြီလား…”
“ဟယ်… မင်းကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ သိလိုက်တာပဲ…” ချန်လင်းယူသည် အံ့သြဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူမသည် လင်ရှောင်ယွမ်ကို တွေ့ချိန်တွင် တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ဓာတ်သာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု ခံစားမိခဲ့သည်။ သို့သော် လော့ချန်က တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် အရာအားလုံးကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
လင်ရှောင်ယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ပြီးခဲ့တဲ့ အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီးမှာ ငါ လက်တစ်ဖက်ဆုံးရှုံးခဲ့ပေမယ့် အဲ့ဒီတိုက်ပွဲက ငါ့စိတ်ထဲက ချုပ်နှောင်မှုတွေကို ချိုးဖျက်ပေးခဲ့တယ်… အခု ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာအဆင့်က လူနဲ့သိုင်းပညာတစ်သားတည်းဖြစ်တဲ့အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ… ပြီးတော့ နတ်တံတားကျင့်စဉ်ကိုလည်း မကြာခင် ပြီးမြောက်တော့မယ်…”
လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဆရာတူအစ်ကိုကြီးကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်…”
လူအချို့သည် ဒုက္ခရောက်ချိန်တွင် နစ်မွန်းပြီး တစ်ခါပြိုလဲလျှင် ထပ်မထနိုင်ကြတော့ပေ။
သို့သော် လူအချို့သည် ဒုက္ခထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကံဆိုးမှုများကို ပိုမိုရဲရင့်စွာ ရင်ဆိုင်ကြသည်။
လင်ရှောင်ယွမ်သည် နောက်ဆုံးဖြစ်သူဖြစ်ပြီး ဤသို့သော တိုက်ပွဲစိတ်ဓာတ်ရှိသူသည် သန်မာလာရန် မလိုလားသည့်တိုင် မဖြစ်မနေ သန်မာလာရမည်သာ။
ထိုစဉ် ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲသည် ခန်းမကြီးထဲမှ ထွက်လာသည်။
“ဆရာ…”
လော့ချန်သည် ရှေ့သို့ထွက်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။
ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်ပြီး သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းပြန်လာတာ နောက်ကျလွန်းသွားပြီ… မနက်ဖြန်ဆို ကျင်းယူတောင်ထိပ်ကို ထွက်ခွာရတော့မယ်… အခုဆို မင်း ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်ထဲမှာ ကျင့်ကြံဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး…”
ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲသည် သုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမတိုင်မီ လော့ချန်အား ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်တွင် ကျင့်ကြံစေရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။
လော့ချန်၏ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်တွင် သန့်စင်ပြီးသည့်နောက် အင်အားသည် ထူးခြားစွာ တိုးတက်လာပြီး အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိမည်မှာ သေချာသည်။
သို့သော် ယခုမူ အချိန်မမီတော့ပြီ။
စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲက ပြောလိုက်သည်။
“လော့ချန်… မင်းနဲ့အတူ ချင်တို့ယွမ်အကြီးအကဲကို သွားတွေ့ရအောင်…”
လော့ချန်တစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“သူ့ကိုတွေ့မယ်လား…”
ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“သူက မင်းသားတန်းကလူဖြစ်တယ်… မင်းသုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ ပထမဆုကို မရဘူးဆိုရင် အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်က အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး မင်းကို ဒုက္ခပေးလိမ့်မယ်… အဲ့ဒီအခါကျရင် အားလုံးနောက်ကျသွားလိမ့်မယ်… ငါနဲ့အတူသွားပြီး တောင်းပန်လိုက်ရင် ငါ့မျက်နှာကို ထောက်ပြီး ချင်တို့ယွမ်က အလောင်းအစားကို ရုပ်သိမ်းပေးလိမ့်မယ်…”
လော့ချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“သူလည်း သဘောတူမှာမဟုတ်ဘူး… သူသဘောတူရင်တောင် ကျွန်တော်က သဘောမတူဘူး… ကျွန်တော်မမှားခဲ့ဘူး… ဘာလို့ ကျွန်တော်က ဦးညွှတ်ပြီး တောင်းပန်ရမှာလဲ…”
ချန်လင်းယူက ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။
“လော့ချန်… မင်းစိတ်လှုပ်ရှားပြီး မလုပ်ပါနဲ့… မင်း မကြားဖူးဘူးလား… လော့ရှာဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းတပည့်ကြီး ယန်ချင်းရှုံးက လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တဲ့ ပြည့်စုံမှုအဆင့်ကို သိမြင်နိုင်ပြီးပြီ…”
“လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းတပည့်ကြီး ဟွာကျင်းယန်ကတော့ ပိုထူးခြားတယ်… လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လတုန်းက သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်အဆင့်တစ်ရှိတဲ့ သန်မာသူကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်းရှိတယ်… သူ့ရဲ့အင်အားက ဘယ်လောက်သန်မာလဲဆိုတာ မသိဘူး… မင်းက သုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ ပထမဆုကို ယှဉ်ပြိုင်မယ်ဆိုတော့…”
ချန်လင်းယူသည် စကားကို ဆက်မပြောတော့ပေ။
လော့ချန်က ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။
“အားလုံးစိတ်ချထားပါ… ကျွန်တော်ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ သုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ ပထမဆုကို ရယူနိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာတယ်…”
“အို့…”
ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲသည် လော့ချန်၏ ဤမျှယုံကြည်မှုကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။
“ဒီတစ်လအတွင်း မင်းဘယ်လိုတိုးတက်မှုတွေ ရခဲ့လဲ…”
လော့ချန်က စကားမဖြုန်းဘဲ ချီစွမ်းအင်ဖျော့ဖျော့ထိန်းထားသည့် ကျင့်စဉ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး စွမ်းအင်ကို လည်ပတ်စေလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရှိန်အဝါသည် အလွန်ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ဘုန်း…”
အားပြင်းလှသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြစ်ထုတ်လာပြီး ထက်ထက်ရှရှ ဓားအရှိန်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးသည် လှံထွက်လာသည့် ရတနာဓားတစ်လက်နှင့်တူပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပေါက်ကွဲအင်အားဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ချန်လင်းယူနှင့် လင်ရှောင်ယွမ်တို့သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မထားမိသဖြင့် နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်သွားရသည်။
“ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယဆင့်အထွတ်အထိပ်… ပြီးတော့ ဒီဓားအရှိန်… လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့်…”
ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲသည် အေးစက်သောလေကို ရှူသွင်းလိုက်သည်။
သူသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားဖြစ်သော်လည်း လော့ချန်ပြသခဲ့သည့် အင်အားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အံ့အားသင့်သွားရသေးသည်။
“ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယဆင့် အထွတ်အထိပ်…”
“လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှု အလယ်အလတ်အဆင့်…”
ချန်လင်းယူနှင့် လင်ရှောင်ယွမ်တို့သည် အံ့အားသင့်လျက် လော့ချန်ကို မျက်လုံးပြူးပြဲဖြင့် ကြည့်နေသည်။
အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီးတုန်းက လော့ချန်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအထွတ်အထိပ်သာရှိသေးသည်ကို သူတို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိသည်။
တစ်လအတွင်း အဆင့်ကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်မှာ မည်သည့်ကျင့်ကြံမှုအမြန်နှုန်းမျိုးလဲ။
ထို့အပြင် လော့ချန်သည် လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့်ကိုပါ သိမြင်နိုင်ခဲ့သည်။
ဓားပညာအဆင့်၏ ကျင့်ကြံမှုသည် မည်မျှ ခက်ခဲလှသနည်း။
ဂိုဏ်းသုံးခုရှိ အပြင်စည်းတပည့်များအားလုံးထဲတွင် လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့်ကို သိမြင်နိုင်သည့် ဓားသမားများသည် လက်တစ်ဖက်စာမျှပင် မရှိပေ။
စိတ်ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာပြီး ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းတယ်… အရမ်းကောင်းတယ်… မင်းသုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ ပထမဆုကို တကယ်ရယူနိုင်ခဲ့ရင် ငါတို့ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်လာလိမ့်မယ်…”
“မနက်ဖြန်ဆို ငါကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ပြီး မင်းတို့ကို ကျင်းယူတောင်ထိပ်ကို ခေါ်သွားမယ်…”
ဤစကားကြားလိုက်ရသည့်အခါ လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းများ တဖြည်းဖြည်း လက်သွားသည်။
သူသည် ကျင်းယူတောင်ထိပ်သို့ ခေါ်ဆောင်မည့်အကြီးအကဲများသည် မင်းသားတန်းမှလူများသာ ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။
ယခုဆရာဖြစ်သူ ချန်ရွှမ်ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ စိတ်အေးရလှပြီ။
ချန်လင်းယူသည် အံ့သြမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ အော်ပြောလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအမြန်နှုန်းက တကယ်ကို ပုံမမှန်လောက်အောင် ထူးခြားလွန်းတယ်… ဒီသတင်းထွက်သွားရင် လူဘယ်နှစ်ယောက်ရဲ့ မေးရိုးတွေ ပြုတ်ကျသွားမလဲမသိဘူး… ဘယ်နှစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာတွေကို ရိုက်မိမလဲမသိဘူး…”
ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲသည် ခဏတွေးတောပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီအကြောင်းကို အရင်မဖော်ထုတ်ပါနဲ့… အားလုံးကို သုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲပြီးမှ ပြောကြတာပေါ့…”
ချင်တို့ယွမ်နှင့် လော့ချန်တို့၏ အလောင်းအစားကို သူစိုးရိမ်နေပြီး ဤသတင်းထွက်သွားပါက မင်းသားတန်းမှလူများက လော့ချန်ကို အန္တရာယ်ပြုနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်သည်။
ထို့အပြင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းသည် သုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အောင်မြင်မှုမရခဲ့ဘဲ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။
ချန်ရွှမ်သည် လော့ချန်အား ပြိုင်ပွဲတွင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ထင်ရှားလာစေပြီး ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းအတွက် ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်လာကာ မျက်နှာပန်းလှစေရန် လိုလားသည်။
“ဟုတ်ကဲ့…”
ချန်လင်းယူနှင့် လင်ရှောင်ယွမ်တို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သဘောတူလိုက်သည်။
ဆရာတပည့်လေးဦးသည် သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို အနည်းငယ် ဆွေးနွေးလိုက်ကြသည်။
ညဉ့်နက်လာသည်ကို မြင်လျှင် ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲသည် တပည့်သုံးဦးကို အနားယူရန် မှာကြားပြီး မနက်ဖြန်နံနက်ပိုင်းတွင် အပြင်စည်းကွင်းပြင်တွင် စုဝေးပြီး ထွက်ခွာရန် ပြောလိုက်သည်။
လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် မှော်အိမ်တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
သိုင်းကျင့်ကြံကွင်းထဲတွင် လော့ချန်သည် သိုင်းကျင့်ကြံရာ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်လျက် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားသည်။
ဒျန်တန်ထဲတွင် သွေးတစ်စက်သည် လှည့်ပတ်လျက်ရှိပြီး ရွှေရောင်နှင့်ကျောက်စိမ်းရောင်ရောယှက်နေသော တောက်ပလှသည့် အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
သွေးစက်ထဲတွင် ပါဝင်နေသော အားပြင်းလှသည့် အသက်စွမ်းအင်ကို ခံစားရင်း လော့ချန်သည် လေးလံစွာ လေကို ရှူသွင်းလိုက်သည်။
“အခုတော့ မင်းကို သုံးရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ…”
ယနေ့ ချင်တို့ယွမ်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အန္တရာယ်ခံစားမှုသည် အဆမတန် မြင့်တက်လာသည်။
တစ်ဖက်လူ၏ ကြံစည်မှုများကို မသိရသဖြင့် လောလောဆယ်တွင် အင်အားကို တတ်နိုင်သမျှ မြှင့်တင်ရန်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး ပြောင်းလဲမှုများကို တည်ငြိမ်စွာ ရင်ဆိုင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။
လော့ချန်သည် ဒျန်တန်ထဲရှိ ဤသွေးစက်ကို သန့်စင်ပြီး နတ်တံတားကို ထိုးဖောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
နတ်တံတားကို ကျင့်စဉ်ပြီးမြောက်သည်နှင့် သိုင်းဝိညာဉ်ကို လှုံ့ဆော်နိုင်ပြီး တိုက်ပွဲစွမ်းအားကို မြှင့်တင်နိုင်မည်။
ထို့အပြင် နတ်တံတားကို ကျင့်စဉ်ပြီးမြောက်ပြီးနောက် သူသည် ကောင်းကင်နဂါးစွမ်းရည်ဒုတိယအဆင့်ကို စတင်ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေပါနဲ့…”
စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်ပြီး လော့ချန်သည် စိတ်နှလုံးဖြင့် ချီစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ကာ သွေးစက်ကို ဖုံးအုပ်လျက် သန့်စင်ရန် စတင်လိုက်သည်။
“ဘုန်း…”
သန့်စင်မှုစတင်လိုက်သည်နှင့် သွေးစက်သည် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အားပြင်းလှသော သွေးလှိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လော့ချန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ တိုက်ခတ်လာသည်။
ချက်ချင်းဆိုသလို လော့ချန်၏ သွေးကြောများသည် ဆူညံလျက်ရှိပြီး ဖောင်းကားလာကာ အရေပြားပေါ်တွင် သွေးရောင်နှင့် ရွှေရောင်ရောယှက်နေသော ချီစွမ်းအင်များ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သွေးစွမ်းအင်များ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည့် ဖြစ်စဉ်ဖြစ်သည်။
“တကယ်ကို အားပြင်းလှချည်လား…”
လော့ချန်သည် စိတ်ထဲတွင် အံ့သြစွာ တွေးလိုက်သည်။
သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို သန့်စင်ခဲ့ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံရှိထားသဖြင့် သူသည် မစိုးရိမ်ဘဲ စွမ်းအင်ကို စနစ်တကျ လည်ပတ်ကာ သွေးစက်ထဲရှိ အားပြင်းလှသော အနှစ်သာရကို သန့်စင်ရန် စတင်လိုက်သည်။
အခန်း (၃၄၅) ပြီးပါပြီ။