ကြီးမြတ်သော ဂုဏ်ကျက်သရေများ ဆင်းသက်လာခြင်း
Vol. 58 Ch. 862
ဗလုံးဗထွေးသံတစ်ခုသည် ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။ တိုင်းပြည်ကို စောင့်ကြပ်နေသည့် သိုင်းသူတော်စင်ဟု လူသိများသော အရှင်လီကျွင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားကာ ရုန်းကန်ရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားပြီးသည့်တိုင် မတ်တပ်မရပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင်သာ လှဲလျောင်းနေခဲ့ရ၍ သူ၏မျက်နှာသည် အလွန်ဖြူဖျော့နေသည်။ ဤသည်မှာ ခြေတစ်ချက် ဆောင့်နင်းရုံသာဖြစ်သည်။
သိုင်းသူတော်စင်သည် ထိုခြေနင်းချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် လက်တုံ့ပြန်ရန်ပင် အခွင့်အရေးမရှိဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် အပျက်အစီးများထဲမှ တွားသွားလာသော ယာ့ကောသည် အလွန်တုန်လှုပ်သွား၍ မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။
“ဆရာ”
သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဆရာသည် သွေးတမန်တော်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို မရင်ဆိုင်နိုင်ခြင်းမှလွဲလျှင် တုနှိုင်းမဲ့သော စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ယခင် မောက်မာမှုများ၏ အကြောင်းအရင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ၊ ယနေ့တွင် သူ၏ဆရာသည် အညတရလူတစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။ ဤခြားနားမှုသည် သူ့ကို အလွန်တုန်လှုပ်ကာ ငေးငိုင်သွားစေသည်။
ရွှယ်အန်းက ယာ့ကောကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးပြလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သိုင်းသူတော်စင်က ဘယ်လောက် အင်အားကြီးလဲဆိုတာ ကျုပ် တကယ် သိချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားဆရာရဲ့ စွမ်းရည်က ဒါအကုန်ပဲလား”
ရွှယ်အန်း၏ အပြုံးကိုမြင်သောအခါ ယာ့ကောသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အေးစက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၍ အဆုံးမဲ့ကြောက်ရွံ့စိတ်များ လွှမ်းမိုးလာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလူ၏ ယခင်စကားများသည် မောက်မာမှုများမဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်သွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ခွန်အားအစစ်အမှန်သာဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျဲ့တိုင်းပြည်ဘုရင်သည်လည်း အာရုံပြန်ကပ်လာ၍ ရွှယ်အန်းကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“အစွမ်းထက် စစ်သည်တော်၊ ကျုပ်တို့တိုင်းပြည်ကိုလာရတဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ဘာများလဲ”
တိုင်းပြည်တစ်ခုကို ချုပ်ကိုင်နေသူအနေဖြင့် ရွှယ်အန်းကဲ့သို့ အင်အားကြီးမားသော ဆာမူရိုင်းတစ်ဦးသည် သူ၏သမီးငယ်နှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးနေသောကြောင့် ရောက်ရှိလာခြင်းဟူသည့်စကားမျိုးကို မည်သည့်အခါမှ သူ ယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။ လီနာသည် သူမခမည်းတော်၏မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ရွှယ်အန်းကို အံ့သြတကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရွှယ်အန်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသူဖြစ်ကြောင်း သူမ သိထားသော်လည်း ၎င်းတို့တိုင်းပြည်၏ သိုင်းသူတော်စင်ကိုပင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် လွှမ်းမိုးနိုင်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ဤသို့ထူးခြားသည့် စစ်သည်တော်သည် အဆိပ်မြူရွှံ့ညွန့်ကို အလွယ်တကူ ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူမကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသလော။ ဤနေရာသို့ ရောက်လာရသည့် အခြားသော ရည်ရွယ်ချက်သည် မည်သည်ဖြစ်သနည်း။ လီနာ၏စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေးများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ရွှယ်အန်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရယ်မောပြီးနောက် ဘာသိဘာသာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“အစကတော့ အပျော်သဘောနဲ့ပဲ လာခဲ့တာပါ၊ ခရီးစဉ်မှာ ဟိုဟိုသည်သည် ကြည့်ရင်းနဲ့ပေါ့။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ စိတ်ပြောင်းသွားပြီ ဘာလို့လဲဆိုတော့...”
ရွှယ်အန်းသည် သူ၏လက်ကို မြှောက်တင်၍ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော သွေးတမန်တော်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“သူ့ကြောင့်ပဲ”
ဤစကားများ ပြီးဆုံးသည်နှင့် ခန်းမထဲတွင် အလွန်တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားလေသည်။ ကျဲ့တိုင်းပြည်ဘုရင်လျှင်ပင် ရွှယ်အန်းသည် ထိုသို့သောစကားမျိုးပြောလာမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသောကြောင့် အနည်းငယ်အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေလေသည်။ သွေးတမန်တော်ကြောင့်ဟု ဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သလော။ သူသည် သွေးတမန်တော်ထံမှ မည်သည်ကို လိုချင်နေခြင်းဖြစ်သနည်း။ ထိုအချိန်တွင် သွေးတမန်တော်က ရွှတ်နောက်နောက် လေသံဖြင့် ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ကျုပ်ကြောင့်တဲ့လား။ ကျုပ် အခု တော်တော်လေး သိချင်နေပြီ၊ မင်းက ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ”
“ရိုးရှင်းပါတယ်။ ခင်ဗျားကို သတ်မယ်၊ ပြီးရင် ခင်ဗျားနောက်ကွယ်က သွေးနယ်မြေကို ရှာမယ်”
ဘုံး
ရွှယ်အန်း၏ စကားများသည် နေရာတစ်ခုလုံးကို ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်သွားစေသည်။
“ကျုပ်... ကျုပ် နားကြားမှားသွားတာ မဟုတ်လား။ ဒီလူက သွေးတမန်တော်ကို ဒီလိုပြောရဲတယ်တဲ့လား” တစ်စုံတစ်ယောက်သည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသော အမူအရာဖြင့် ပြောလာသည်။
“သူက ငယ်လွန်းတာကို လီကျွင်းကို အနိုင်ယူလိုက်ရုံနဲ့ နတ်မျိုးနွယ်နဲ့ ပြိုင်ဆိုင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလားပဲ” တခြားတစ်ယောက်သည် ခေါင်းခါ၍ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သို့သော် အခြားလူများကြားတွင်ရှိနေသည့် ယာ့ကောနှင့် လိုယာတို့၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အထူးသဖြင့် ယာ့ကောသည် အလွန်ရွှင်မြူးနေမိသည်။ သူသည် ယခုအချိန်တွင် သုံးကြိမ်သုံးခါခန့် ရယ်မောချင်မိသည်။ ဤလူ၏ သွေးမျိုးနွယ်စုကို နှိုးဆော်သောအပြုအမူသည် သေကြောင်းကြံစည်နေခြင်း မဟုတ်လေသလော။ ထိုအခါ ရွှယ်အန်းကို အမြင့်မှ ငုံ့ကြည့်နေသော သွေးတမန်တော်၏ အကြည့်များ ပို၍အေးစက်လာကာ မတ်တတ်ထရပ်လာသည်။
“လူငယ်၊ အဲဒီစကားတွေကို ပြောရဲတဲ့သတ္တိကို ကျုပ် လေးစားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကံမကောင်းတာက ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော်မှာ မင်းလိုလူတွေ အများကြီးပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီးပြီ”
“တန်ခိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပြီလို့ ယုံကြည်နေတဲ့ မင်းတို့လို ပုရွက်ဆိတ်တွေက ရိုသေလေးစားမှုတွေ အမြဲပျောက်ဆုံးလေ့ရှိတယ်။ ကောင်းပြီလေ၊ နတ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘုန်းအာနုဘော်ကို နည်းနည်းလေးတောင် မရိုမသေမပြုမူရဘူးဆိုတဲ့အကြောင်း ကျုပ် မင်းတို့အားလုံးကို ဒီနေ့နားလည်အောင် ပြလိုက်မယ်”
စကားပြောနေစဉ်တွင် သွေးတမန်တော်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အလွန်ဆိုးယုတ်သော သွေးအလင်းရောင်များ ဖြာထွက်လာသည်။ တော်ဝင်နန်းတော်တစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားလေသည်။ အနီးနားရှိ လူတိုင်းသည် ထိုကဲ့သို့ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်အောက်တွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာဖြင့် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။
သို့သော် ရွှယ်အန်းသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သွေးအလင်းရောင်များကို တည်ငြိမ်စွာ စူးစမ်းလေ့လာလျက် ဘာသိဘာသာ ပြောလိုက်သည်။
“မြို့ဝန်ပိုင်တစ်ယောက်ရဲ့ ခွန်အားလို့ထင်ရပေမယ့် ကမ္ဘာမြေမှာပေါ်တဲ့ သွေးနှောသွေးမျိုးနွယ်ဝင်တွေထက်တော့ တော်တော်လေး သန်မာသားပဲ”
ရွှယ်အန်း၏စကားသံများသည် မကျယ်လှသော်လည်း သွေးတမန်တော်၏ နားထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ ထိုလူသည် ၎င်းတို့သွေးမျိုးနွယ်စု၏ အတွင်းပိုင်း အာဏာဖွဲ့စည်းပုံအကြောင်း မည်ကဲ့သို့ သိနေကာ မိမိ၏ ခွန်အားကို မည်သို့ကြောင့် ဤမျှတိကျစွာ ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သနည်း။ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် သံသယများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
“ကောင်းပြီ၊ ဒီကစားပွဲ ပြီးဆုံးသင့်ပြီ” ရွှယ်အန်းက အနည်းငယ် ငြီးငွေ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
ဤသို့ဖြင့် ရွှယ်အန်း၏ မျက်လုံးများမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာကာ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းသွားသည့် အလွန်ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော အရောင်ဝါမျိုး ထုတ်လွှတ်လာခဲ့သည်။ ရွှယ်အန်းသည် ဖိနှိပ်ထားခဲ့သော သူ၏ခွန်အားကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ခြေလှမ်းတစ်ဝက် စစ်မှန်အင်မော်တယ်အဆင့်၏ ကြီးမြတ်သော ခွန်အားသည် တော်ဝင်နန်းတော်တစ်ခုလုံး၊ မြို့တော်တစ်ခုလုံးနှင့် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ပြည်အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော သိုင်းပညာရှင်များနှင့် အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံးသည် ဤစွမ်းအင်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ အလွန်ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ခေါင်းမမော့ဝံ့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်တွားလိုက်ကြသည်။
အကြောင်းမူကား၊ ဤစွမ်းအင်သည် ၎င်းတို့၏နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ခန်းမအတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် ထိုနေရာတွင် အေးခဲတောင့်တင်းနေကြသည်။ မည်သို့ဆိုသော် ရွှယ်အန်းသည် သူ၏ အရောင်အဝါကို သိသိသာသာ ထိန်းချုပ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်၏။ သူသာ စွမ်းအင်များကို လုံးလုံးလျားလျား ထုတ်လွှတ်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ဤခန်းမထဲရှိ လူတိုင်း တခဏချင်းပင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤမျှထိန်းချုပ်ထားခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းတို့အတွက် သည်းခံရ ခက်ခဲနေသေးသည်။
မရေတွက်နိုင်သော လူများ ဒူးထောက်ကျသွားလေသည်။ ကျဲ့တိုင်းပြည်ဘုရင်လျှင်ပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် ဖြူဖျော့နေသည်။ ကနဦးတွင် မောက်မာဝံ့ကြွားနေသော သွေးတမန်တော်သည် ယခုအခါ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်နေ၍ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လူတစ်ဦးသည် အင်အားကြီးမားလေ၊ ရွှယ်အန်း၏ လက်ရှိစွမ်းအင်ကို ပို၍သိရှိနိုင်လေဖြစ်သည်။ ဤစွမ်းအင်သည် သူကြုံတွေ့ဖူးသည့် တော်ဝင်မြို့စားများထက်ပင် အဆမတန် အားကောင်းသည်ဟု ခံစားနေရသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရွှယ်အန်းက သူ့ကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့အကြည့်များ ကျရောက်လာတိုင်း မမြင်နိုင်သော ဧရာမစွမ်းအားတစ်ခု ပြိုကျလာ၍ သွေးတမန်တော်ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ အလွန်ကြီးမားသော စွမ်းအင်ကြောင့် သွေးတမန်တော်၏ ဒူးများ ချက်ချင်းပင် ကွဲထွက်သွားသည်။
သူသည် ထိုပြင်းထန်သော နာကျင်မှုအောက်တွင် အော်ဟစ်ဝံ့ခြင်းမရှိဘဲ တုန်ယင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“အသက်ကိုချမ်းသာပေးပါ... အရှင်"
အင်အားကြီးမားသော ဖြစ်တည်မှုအရှေ့တွင် ဦးညွှတ်၍ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပင် စတေးခြင်းသည် သွေးမျိုးနွယ်၏ ရှင်သန်ပုံနည်းစနစ်ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က မာနထောင်လွှားသော သွေးတမန်တော်သည် ယခုအခါ ကရုဏာထားရန် တောင်းဆိုနေကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် လူများများစွာ၏ နှလုံးသားကို ဗလောင်ဆူစေသည်။ အထူးသဖြင့် ရွှယ်အန်းကို အကြိမ်ကြိမ် ရန်ဆွခဲ့သော ယာ့ကောသည် ရွှယ်အန်း မှတ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသောကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ဦးခေါင်းကို မြေကြီးထဲတွင် မြှုပ်နှံထားနိုင်ရန် ဆုတောင်းနေမိသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရွှယ်အန်းက သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာသည်။
စစ်မှန်အင်မော်တယ်အဆင့်၏ဖိအားများ သူ့ထံ လုံးလုံးလျားလျား ကျရောက်လာသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ချိန်က ကြွားဝါနေခဲ့သော ယာ့ကောသည် ငြီးတွားချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ အသားဆိုင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် သွေးတမန်တော်ကို ဆွံ့အသွားသည်အထိ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေသည်။
ပြီးနောက် ရွှယ်အန်းက သူ့ကို လှည့်ကြည့်၍ ပြုံးပြလာသည်။
“မကြောက်ပါနဲ့၊ ခင်ဗျား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်ဆိုရင် အခုလောလောဆယ်တော့ ခင်ဗျားအသက်ကို ငဲ့ညှာပေးမှာပါ”
“ဟုတ်...ဟုတ်” သွေးတမန်တော်သည် စကားပြောရန်ပင် ရုန်းကန်နေရသည်။
“ပြောပါဦး၊ ခင်ဗျား နာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ သွေးမျိုးနွယ်စုတွေ စုဝေးရာအရပ်က ဘယ်မှာလဲ”