မစဉ်းစားနဲ့

နိဗာန စီရင်စု မှာ အရင် အိပ်မက်တုန်းက ယဲ့ယွီနဲ့ ဖေးချူရှာ အတူတူ ကောင်းမွန်သော အချိန်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည်။

ယဲ့ယွီ၏ ပေါ်ထွက်လာမှုက နတ်ဆိုး ကမ္ဘာကို ကိုင်လှုပ်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက

သူသည် အဖိုးတန် ရတနာများစွာကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

အခု အိပ်မက် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး သူသည် ဒီ နတ်ဆိုး ကမ္ဘာသို့ နောက်တဖန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်၏ လက်ဟု ခေါ်သော ပန်းပဲဆရာကို နယ်နိမိတ် ပုလဲကို ပြုပြင်ရန်အလိုအပ်ထားစဉ် အချိန်ကို အသုံးချပြီး

ယဲ့ယွီ နိဗာန စီရင်စုသို့ တည့်တည့် သွားခဲ့သည်။

သူသည် ဝှက်ထားသော ရတနာများ အားလုံးကို ရှာဖွေလိုသည်၊ ဒါက ခရီးစဉ်ကို တန်ဖိုးရှိစေလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ သူ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ...

သူသည် နိဗာန စီရင်စုရှိ နေရာ တစ်ဒါဇင် ကျော်ကို ဆက်တိုက် ရှာဖွေခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ မူလက ဝှက်ထားသော ရတနာများ အားလုံး ပျောက်ဆုံးနေတာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဒါက မဖြစ်သင့်ဘူး!

အိပ်မက်ထဲတုန်းက ယဲ့ယွီသည် နိဗာန စီရင်စု၏ နတ်ဆိုး သခင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အဲဒီမှာ ရတနာများစွာကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစား အားထုတ်ခဲ့ရသည်။

နေရာများစွာက အလွန် ကောင်းမွန်စွာ ဝှက်ထားခဲ့သည်၊ ကံအရမ်းကောင်းတဲ့သူမဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ရတနာတွေကိုတစ်ခုတလေတောင်မှ လုံးဝ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီလို ဖြစ်သော်လည်း ရတနာများ ဘယ်လိုလုပ် ပျောက်ဆုံးသွားနိုင်တာလဲ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ထက် ပိုမြန်အောင် ယူသွားတာလား။

ယဲ့ယွီ မှတ်မိခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သူ့မှာ အိပ်မက်မှ မှတ်ဉာဏ်များ ရှိတာ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဖေးချူရှာမှာလည်း ထိုမှတ်ဉာဏ်များ ရှိသည်။

ဒါကြောင့် နောက်ဆုံးမှ သူမသည် သဘာဝအတိုင်း ရတနာများ၏ တည်နေရာကို သိသည်။

သူမ၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် ဖေးချူရှာသည် ပစ္စည်းများ အားလုံးကို သူမ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုထဲသို့ ယူခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ယဲ့ယွီ ဒီ အရာများ ဘာတစ်ခုကိုမှ မသိခဲ့ပေ။

သူ နိဗာန စီရင်စုကို ဘာ အကျိုးရလဒ်မမရရှိဘဲ ရှာဖွေပြီးနောက်။

သူသည် ကူရာမဲ့စွာ ထွက်ခွာဖို့သာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ နိဗာန စီရင်စု၏ အရှေ့ ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ရုတ်တက် ရပ်တန့်ပြီး အောက်ရှိ ချိုင့်ဝှမ်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်း အတွင်းမှာ လူသိ နည်းသော ကောင်းချီး ပေးထားသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခု ရှိသည်။

ရှုခင်းက လှပပြီး နတ်ဆိုး စွမ်းအင် ပေါများသည်။

ယဲ့ယွီနဲ့ ဖေးချူရှာသည် သူတို့၏ အိပ်မက် အတွင်းမှာ အပန်းဖြေဖို့ ဒီကို မကြာခဏ လာခဲ့ကြသည်။

အခု သူ ထိုနေရာသို့ရောက်လာသောကြောင့်

ယဲ့ယွီသည် သဘာဝအတိုင်း အတွင်းသို့ ဝင်ပြီး ကြည့်ချင်ခဲ့သည်၊ ဖေးချူရှာသာ ဒီနေရာသို့ရောက်လာခဲ့ပြီးလျှင် သူ့အတွက် လမ်းညွှန်မှု အချို့ကို အတွင်းမှာ ချန်ထားခဲ့နိုင်ပါတယ်။

ဒီလို စဉ်းစားမိသည်။

ယဲ့ယွီ၏ ပုံရိပ် တဖျပ်ဖျပ် လင်းသွားပြီး သူသည် လျင်မြန်စွာ ချိုင့်ဝှမ်း၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိကာ အလွန်သပ်ရပ် ကျွမ်းကျင်စွာ ကောင်းချီး ပေးထားသော မြေ၏ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ရင်းနှီးသော ပုံရိပ် နှစ်ခုက ကြိုဆိုခဲ့သည်။

"ယဲ့ချန်ယန်၊ ယွဲ့ရှင်းအာ၊ အဖေတို့ နှစ်ယောက် ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေရတာလဲ။"

ဟုတ်တယ်။

ဖေးချူရှာ ယဲ့ချန်ယန်နဲ့ ယွဲ့ရှင်းအာတို့အတွက် စီစဉ်ပေးခဲ့သော နေရာက ဒီ ကောင်းချီး ပေးထားသော မြေ အတွင်းမှာ အတိအကျ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ ကောင်းကင် စီရင်ချက် အလုပ်ရုံ ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသောကြောင့်။

ဖေးချူရှာ စဉ်းစားနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော နေရာက ဒီနေရာ ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ယဲ့ချန်ယန်နဲ့ ယွဲ့ရှင်းအာလည်း ယဲ့ယွီ ရောက်ရှိလာခြင်းကို အလွန် အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။

ဒီ ကာလ အတွင်းမှာ။

သူတို့သည် ဒီ ကောင်းချီး ပေးထားသော မြေ အတွင်းမှာ အလွန် ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဘယ်သူမှ သူတို့ကို နှောင့်ယှက်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

အခု တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြင်ပ ကာကွယ်ရေး ဖော်မေးရှင်းအစီရင်ကို မဖျက်ဆီးဘဲ အရမ်း လွယ်လွယ်ကူကူ လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။

ဒါက တကယ်ပဲ သူတို့ကို အကာအကွယ် မဲ့စေခဲ့သည်။

ဒီ ချုပ်တည်းထားသော စွမ်းအင် ရှိသော လူက ကြောက်စရာ ကောင်းသော နတ်ဆိုး ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နိုင်သလား။

ယဲ့ချန်ယန်၏ အမူအရာ ချက်ချင်း အလွန် လေးနက်လာခဲ့ပြီး သူသည် အလိုလို ယွဲ့ရှင်းအာကို သူ့ နောက်မှာ ကာကွယ်ထားခဲ့သည်။

သူ့ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်ပတ်လည်ရှိ နတ်ဆိုး စွမ်းအင် ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်စပြုလာခဲ့သည်။

သူသည် အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပေါ်လွင်သည်။

"မင်း ဘယ်သူလဲ။ မင်း ဘာလို့ ငါတို့ နာမည်တွေ သိနေရတာလဲ။ ငါတို့ အရင်က မတွေ့ဖူးသေဘူးမလား။။"

အလွန် ကာကွယ်ထားသော စကားများကို နားထောင်ပြီး ယဲ့ယွီ မျက်ခုံးမွှေး အနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။

အိုး၊ ဟုတ်တယ်၊ သူ မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့မှာ အိပ်မက်မှ မှတ်ဉာဏ်များ မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် ရုတ်တက် ပြောလိုက်ရင် တကယ်ပဲ နည်းနည်း ရုတ်တရက် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ ရှင်းပြဖို့ မခက်ပါဘူး။

ကျူးကွက် စီရင်စုရှိ ကိုး သန့်စင် မြို့၏ ယခင် မြို့တော်ဝန်သည် ကောင်းမွန်သော ဂုဏ်သတင်း ရှိခဲ့သည်၊ အရင်က တွေ့ဆုံဖူးတာ ပုံမှန်ပဲ!

ယဲ့ယွီ ပြောဖို့ ပြင်နေစဉ်မှာပဲ။

ယွဲ့ရှင်းအာ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တက် လင်းလာပြီး သူမ ညင်သာစွာ ပြောသည်- "ဒီကသခင်လေးက ယဲ့ယွီလား။"

"ကျနော် ကို သိလား။"

ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း ရှုပ်ထွေးမှု အပြည့် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

မဖြစ်နိုင်ဘူးလား။ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား။

ယွဲ့ရှင်းအာမှာ မှတ်ဉာဏ်များ ရှိတာလား။

ဒါက ဘယ်လို အခြေအနေ မျိုးလဲ။ အရင်တုန်းက သူ့၏ တာအို အဖော် မှာသာ ရှိခဲ့တယ်၊ ဟုတ်။

အခု... စနစ် (System) ပျက်စီးနေတာလား။

ယွဲ့ရှင်းအာ ယဲ့ချန်ယန်၏ နောက်ကနေ ထွက်လာပြီး ယဲ့ယွီကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုနေသည်။

သူမ ဆက်လက်ပြီး ပြောသည်- "မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မ သခင်လေးကို မသိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ဖေးချူရှာဆီက သခင်လေးရဲ့ နာမည်ကို ကြားခဲ့တယ်။

... ဒီနေရာမှာ နားလည်မှု လွဲမှားတာ အချို့ ရှိနိုင်တယ်၊ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ် မှားယွင်းခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ထင်တယ်၊ သခင်လေးက ဒီနေရာကို ရှာတွေ့နိုင်ပြီး ဖော်မေးရှင်းကို မဖျက်ဆီးဘဲ ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ဝင်ရောက်နိုင်သောကြောင့်။

ဒါက သခင်လေးကလည်း ဒီ နေရာ၏ ပိုင်ရှင် ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မ ကသခင်လေးကို ယဲ့ယွီ ဖြစ်မယ်လို့ ခန့်မှန်းပါတယ်။"

အသေးစိတ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းက မြင့်မားသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဉာဏ်ရည် တုံ့ပြန်မှုနဲ့ ပေါင်းစပ်ထားသည်။

ဒါက ယွဲ့ရှင်းအာ၏ ဉာဏ်ပညာကို သက်သေ ပြဖို့ လုံလောက်သည်။

သူမ ရှေ့ရှိ ရင်းနှီးမှု မရှိသော လူသည် အရမ်း ချောမောသော်လည်း သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။

ဖေးချူရှာ ဘာကြောင့် ယဲ့ယွီသည် သူတို့၏ ကလေး ဖြစ်တယ်လို့ ပြောရတာလဲ မသိသော်လည်း။

ဒီ ဝိသေသကို ရုတ်တက် ပြောလိုက်ရင် နည်းနည်း ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဒါကြောင့် သူမ တိုက်ရိုက် မပြောခဲ့ပေ။

အစားထိုးအနေနဲ့ သူမသည် သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်ကိုသာ ဖော်ပြခဲ့သည်၊ ဒါက နှစ်ဖက် လုံးအတွက် ပိုကောင်းသည်။

ယဲ့ယွီ၏ အမူအရာ တော်တော်လေး ပျော့ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဖေးချူရှာ၏ အခြေအနေ အကြောင်း မေးမြန်းစပြုလာခဲ့သည်။

ယဲ့ချန်ယန်နဲ့ ယွဲ့ရှင်းအာလည်း ဘာမှ မဝှက်ထားခဲ့ပါဘူး၊ သူတို့ သိသမျှ အားလုံးကို သူ့ကို ပြောပြခဲ့သည်။

နားထောင်ပြီးနောက်။

ယဲ့ယွီ အရမ်း ထိတ်လန့်ခဲ့သည်။

ဖေးချူရှာသည် နတ်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းကို မပြီးစီးသေးဘဲ နတ်ဆိုး ကမ္ဘာမှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

သူမသည် နိဗာန စီရင်စု၏ ဒုတိယ-အကြီးအကဲ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ သူသည် မထွက်ခွာသေးပေ။

ဒါကြောင့် သူသည် ဖေးချူရှာ၏ လက်ရှိ တည်နေရာ အကြောင်းကို ထပ် မေးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ယဲ့ချန်ယန်နဲ့ ယွဲ့ရှင်းအာ နှစ်ယောက်လုံး သူတို့ မသိကြောင်း ပြောခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ဒီမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ နေထိုင်ခဲ့တာ အချိန် အချို့ ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အပြင် အခြေအနေ အကြောင်း တကယ်ပဲ မသိခဲ့ကြပေ။

ဒီလို ဖြစ်သောကြောင့် ယဲ့ယွီ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ နေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်။

ယဲ့ချန်ယန် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်- "ဒါဆို ဒီ ယဲ့ယွီ လူက တကယ်ပဲ ရှိနေတာပေါ့၊ ဒါဆို သူ တကယ်ပဲ..."

သူ သူ့ စကားကို မပြီးဆုံးခင်မှာ။

သူ့ကို ယွဲ့ရှင်းအာက တားမြစ်လိုက်သည်။

"တော်ပြီ၊ ထပ် မပြောနဲ့တော့။ ရှင့်ရဲ့ အသွင်အပြင်နဲ့ ဒီလို ချောမောတဲ့ သား တစ်ဦး လုံးဝ မရှိနိုင်ဘူး၊ မစဉ်းစားနဲ့တော့။"

ဒီ စကားများက ယဲ့ချန်ယန်ကို အလွန် ရှက်ရွံ့စေခဲ့သည်။

သူ၏ ပုံမှန် တည်ငြိမ်တတ်သော မျက်နှာသည် ခံပြင်းမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျူးကွက် စီရင်စု တောင်တန်းမှာ။

ဘုရားသခင်၏ လက်၊ သခင် ယောင်သည် သူ့ ရှေ့ရှိ နယ်နိမိတ် ပုလဲကို ဂရုတစိုက် လေ့လာနေသည်။

သူသည် မူလက အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ သူ သေချာ လေ့လာပြီးနောက် မမျှော်လင့်ခဲ့သည်မှာ။

သူ့ ရှေ့ရှိ ဒီ ပုလဲ သေးသေးလေး၏ တည်ဆောက်ပုံသည် သူ စိတ်ကူးထားသည်ထက် အများကြီး ပိုပြီး တိကျသည်။

ဒါ့အပြင် ဒီလို ပစ္စည်းများက နတ်ဆိုး ကမ္ဘာမှာ လုံးဝ မတွေ့ရပါဘူး၊ ဒါက ရှေးဟောင်း ကျမ်းများမှာ ဖော်ပြထားသော တစ္ဆေ နတ်ပစ္စည်း နဲ့ ပိုတူသည်။

ဒါက သခင် ယောင်၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

သူသည် ဂရုတစိုက် သူ့ နတ်ဘုရား စိတ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးပြီး ပြုပြင်ရန် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေစပြုလာခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီ အချိန်မှာပဲ။

သခင် ယောင်၏ ခါးရှိ ကျောက်စိမ်း ဆွဲသီး ရုတ်တက် တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ အမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် ချက်ချင်း သူ့ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ရှီချွီ ခေါ်ကျောက်တူ ကို မျက်လုံး ထောင့်ကနေ ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ကြိုဆိုခဲ့သည်မှာ ကြီးမားသော ရိုက်ချက် တစ်ချက် ဖြစ်သည်။

သခင် ယောင် သုံးရာ ခြောက်ဆယ် ဒီဂရီ လှည့်သွားခဲ့သည်။

"မင်း ဘာ ဆက်ကြည့်နေတာလဲ။ ကောင်းကောင်း အလုပ် မလုပ်တော့ဘူးလား။ မင်း သေချင်တာလား။"

ရှီချွီ၏ အေးစက်သော အသံ ရောက်လာပြီး သူ့ ပုံရိပ်သည် သခင် ယောင်၏ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးမှ ဒါကို မြင်ပြီး သူ့လက်များကို အကြိမ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောသည်- "ဒီ ကျွန် မှားပါတယ်၊ ဒီ ကျွန် မှားပါတယ်၊ ကျွန်တော် အခု ဒီ ပစ္စည်းကို ဆက်လက် ပြုပြင်ပါ့မယ်။"

"ရပ်!"

ရှီချွီ ရုတ်တက် ရှေ့သို့ တက်လိုက်ပြီး သခင် ယောင်၏ ခါးမှ ကျောက်စိမ်း ဆွဲသီးကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

"ဒီ ပစ္စည်း ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာလို့ ခုနက တုန်ခါသွားရတာလဲ။ ပြော!"

"ဒါက... ဒါက..."

သခင် ယောင်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တဖျပ်ဖျပ် လင်းသွားခဲ့သည်။

ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်း သူ့ ခေါင်းကို ဖုံးပြီး မြေပြင်သို့ပြားပြားဝတ်သည်အထိ ကုန်းလိုက်သည်။

ပြီးနောက် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ရုတ်တက် မြည်ဟည်းလာခဲ့သည်။