စစ်ဆေးမှု အစည်းအဝေး စတင်ခြင်း
Vol. 6 Ch. 61
ယင်ကျဲ့ နဲ့အတူ ထန်ထျန်းက တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ တက်လာ ခဲ့သည်။
လမ်းတစ်လျှောက် မှာ သူက အဆင့်မြင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် များစွာ အတူတကွ သွားနေ တာကို တွေ့မြင် ခဲ့ရသည်။ သူတို့ လည်း စစ်ဆေးမှု အစည်းအဝေး ကို တက်ရောက် ဖို့ သွားနေ ကြတာ သေချာ သည်။
လူအချို့ က မျက်နှာထား မပြောင်းလဲ ဘဲ ရှိ နေပေမယ့် လူအချို့ ကတော့ မျက်နှာ မှာ ဒုက္ခ ရောက်နေ တဲ့ ပုံစံ နဲ့ တစ်လှမ်း လှမ်း ရင် ဆယ်လှမ်း နောက်ပြန်ဆုတ် ချင်တဲ့ ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။
"သူတို့ ဘာဖြစ် နေကြတာလဲ"
ထန်ထျန်း သူ့ရဲ့ သံသယ ကို ထုတ်ပြော လိုက်သည်။
ယင်ကျဲ့ က "ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် အများစု ကလည်း သာမန် လူတွေ ။ ဒါ့အပြင် တွယ်တာစရာတွေ ရှိလို့ ဒီ အဆင့်အတန်း အတွက် ချမ်းသာသမျှ ကို ကုန်ခမ်း လုနီးပါး သုံး ခဲ့ရတယ်"
"နှစ်တိုင်း စစ်ဆေးမှု အစည်းအဝေး က သူတို့အတွက် အခက်ခဲဆုံး နေ့ရက် တွေပဲ။ တကယ်တော့ သူတို့ မသွား ချင်ကြဘူး"
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ် သွားသည်။ စဉ်းစား လိုက်တော့လည်း မှန်ပေ သည်။ ဘယ်ကမ္ဘာ မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ချမ်းသာတဲ့ မိသားစု ကြီးတွေ က နောက်ဆုံး မှာ အနည်းစု သာ ရှိကြ သည်။
အပေါ် ကို ဆက် တက် ပြီးနောက် လူအချို့ က နောက်ဆုံး မှာ တောင်ထိပ် ကို ရောက်ရှိလာ ခဲ့ပြီး ခမ်းနား တဲ့ ခန်းမ တစ်ခု ရှေ့ ကို ရောက်ရှိ ခဲ့သည်။
ဒီနေရာက တောင် တောင်ထိပ် ရဲ့ တောင်ထိပ် ခန်းမ ပဲ ဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်း မမျှော်လင့် ခဲ့တာက မိုရှောင်ရှောင်း က ဒီမှာ အထူး စောင့်ဆိုင်း နေတာကိုပင်။
"ရှင့်ကို မလာ စေချင်ဘူး"
ပထမဆုံး စကား က ထန်ထျန်းကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား စေခဲ့သည်။
ထန်ထျန်း ပြုံး ပြီး "ကိစ္စမရှိ ပါဘူး"
"ငါ က တောင် တောင်ထိပ် ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ပဲလေ။ ဒီလောက် ပိုက်ဆံလေး က ဘာမှ မဟုတ် ပါဘူး။ လူတိုင်း ရဲ့ ပြဿနာ တွေ ဖြေရှင်း ပေးနိုင်ရင် ကောင်းတာပေါ့ "
သူက အမှန်အတိုင်းတော့ မပြော နိုင်ပေ။
မိုရှောင်ရှောင်း ခေါင်းခါ လိုက်ကာ "ဒီကိစ္စက အကျိုး မရှိ ဘူး"
"ရှင့် ရည်ရွယ်ချက် ကလည်း....... အဲဒီ နေရာ အတွက်ပဲ လား"
ထန်ထျန်း အံ့အားသင့် သွားပြီး ခေါင်းခါ လိုက်ကာ "အဲဒါ တော့...... မဟုတ် ဘူး"
"ငါက အာဏာ ကို မလိုချင် ဘူး"
မိုရှောင်ရှောင်း တည့်တည့် ပြောသည်။ "လိုချင် ရင်တောင် အသုံးမဝင် ဘူး"
"နောက် နှစ် ဂိုဏ်းတစ်ရာ တိုက်ပွဲ ပြီးရင် အဲဒီ နေရာ ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ကို ဆုံးဖြတ် မယ့် အချိန် ပဲ။ ရှင် အချိန် မီ မှာ မဟုတ် ဘူး"
"ရှင် နန်းတော် ကို ဝင်ရောက် ဖို့ သက်သက် ပဲ ဆိုရင် ဒီလောက် ငွေကြေး သုံး ဖို့ မလို ဘူး။ လိုအပ်ချက် ကို ပြည့်မီစေ ရုံပဲလေ "
"ဒါကြောင့် ကျွန်မ ရှင့်ကို ထပ်ပြီး ကောင်းကောင်း စဉ်းစား ဖို့ အကြံပြု ချင်တယ်"
ထန်ထျန်း ဘာပြော ရမှန်း မသိတော့ပေ ။ ဒီအထိတောင် ရောက်နေ ပြီ။ သူမ က အခုထိ သူ့ကို အကြံပြု နေတုန်းပဲပင်။
သူက အခြားသူတွေအပေါ် ဒီလောက် ကောင်းမယ် လို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဒါပေမဲ့ မိုရှောင်ရှောင်း ရဲ့ လုပ်ရပ် တွေက တကယ် အခြား ရည်ရွယ်ချက် ဘာမှ ရှိပုံလည်း မရပေ။
"ကိစ္စမရှိ ပါဘူး၊ ငါ ဆုံးဖြတ်ထား ပြီးပြီ"
"ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သခင်မလေးကို အခက်အခဲ မဖြစ် စေနိုင်ဘူး မဟုတ် လား"
ထန်ထျန်း ပြုံးလိုက် သည်။
သူ ဆက် ငြင်းဆန် နေတာကို မြင် တော့ မိုရှောင်ရှောင်း ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကာ "ဒါဆိုရင် ရှင် လုပ်ချင်သလိုသာ လုပ်တော့ "
"တခြား ကိစ္စ တွေကို စိတ်ပူ စရာ မလို ဘူး။ လိုအပ်နေရင် ကျွန်မ ဖြည့်ပေး နိုင်တယ်"
"လာလေ ကျွန်မ ရှင့် ကို အထဲ ခေါ်သွား မယ်"
ပြောပြီးနောက် မိုရှောင်ရှောင်း က ထန်ထျန်းကို အခြား ဝင်ပေါက် တစ်ခု ကနေ တောင်ထိပ် ခန်းမ ထဲကို အတူတူ ဝင် သွားခဲ့သည်။
ခန်းမ အတွင်းပိုင်း က အလွန် ကျယ်ဝန်း သည်။ အရင် ဂိုဏ်းထိပ်ငါးခု ဖလှယ်ရေး အစည်းအဝေး စီစဉ်မှု နဲ့ ဆင်တူလှ သည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ် မှာ ထန်ထျန်းက ထောင့် မှာ ရှိ တဲ့ သာမန် လူ မဟုတ် တော့ပေ ။ မိုရှောင်ရှောင်း နဲ့အတူ ထိပ်ဆုံး နေရာ ကို ရောက်ရှိ လာခဲ့သည်။
မိုရှောင်ရှောင်း ရဲ့ ဘေးနား မှာ ကပ်လျက် ထိုင်လိုက် သည်။ အခြား တစ်ဖက် မှာတော့ ယင်ကျဲ့ ဖြစ်သည်။ တင်းရှောင် ကတော့ ထိပ်ဆုံး အစွန်ဆုံး နေရာ မှာ ရှိ နေသည်။
ယင်ကျဲ့ က မိုရှောင်ရှောင်း ရဲ့ အစေခံ ထဲမှာ စွမ်းဆောင်ရည် အရှိဆုံးသူ တစ်ဦး ဖြစ်လေ သည်။
အခြား တစ်ဖက် မှာတော့ ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့ အဝတ်အစား ဝတ်ဆင် ထားတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ဦး က မိုရှောင်ရှောင်း ရဲ့ ဘေး မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင် နေသည်။
သူမရဲ့ အမူအရာ ကို ကြည့် ရတာ သူမ က ပေါ်လာခဲ သော တောင်, တောင်ထိပ် ရဲ့ အခြား သခင်မလေး တစ်ဦး ဖြစ်တဲ့ ချန်စစ်ရို ပင်။
ဒီ သခင်မလေး က မိုရှောင်ရှောင်း နဲ့ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ပင်။ တစ်ယောက် က ဩဇာအာဏာ ပြည့်ဝ ပြီး တစ်ယောက် က စီမံခန့်ခွဲတတ် သည်။
ဒါက ဂန္ထဝင် ပေါင်းစပ်မှု ပင်။
အခြား တစ်ဖက် မှာတော့ တောင်ထိပ် အကြီးအကဲ တွေရဲ့ နေရာ ဖြစ်သည်။
အရင်က တွေ့ဖူး တဲ့ အကြီးအကဲ ယွင်ရှို့ချီလည်း ရှိ နေသည်။
ဒါ့အပြင် နှစ်ဖက် အလယ် နေရာ မှာတော့ နေရာ နှစ်ခု လွတ်နေ သည်။
ဒါတွေက ဂိုဏ်းချုပ်လေး ယွင်ခုံး နဲ့ တောင် တောင်ထိပ် သခင် ထိုင်ခုံ တွေ ဖြစ်လေ သည်။
ချင်းယွဲ့ ဂိုဏ်း တောင် တောင် ထိပ်သခင် ရဲ့ နာမည် က ထန်ယွင်ရှန်း ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး ရဲ့ အာဏာ အကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ့ရဲ့ ခွန်အား ကလည်း ထိပ်တန်း အဆင့် ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့် အထက်၊ နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ဖြစ်သည်။
ဒါကမှ သူဌေးကြီး အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ် ပင်။
ခဏ စောင့် ပြီးနောက် အချိန် အများကြီး မကြာ ခင်မှာပဲ ယွင်ခုံး နဲ့ ထန်ယွင်ရှန်း အတူတူ ပေါ်လာ ခဲ့သည်။
ခန်းမ တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ် သွားသည်။
သူတို့နှစ်ဦး နေရာယူ ပြီးနောက် ထန်ယွင်ရှန်း အရင် စ ပြောသည်။
"အကြီးအကဲတွေနဲ့ တပည့်တို့ "
"ဒီနှစ် အတွင်းမှာ တောင်ထိပ် လျင်လျင်မြန်မြန် တိုးတက် လာတာက အားလုံး ရဲ့ ကြိုးပမ်းမှု ကြောင့် ဖြစ်လာတာပဲ..."
ပုံမှန် ခေါင်းဆောင် မိတ်ဆက် စကား အပြီး မှာ ထန်ယွင်ရှန်း က စကားပြောဖို့ အခွင့်အရေး ကို ယွင်ခုံး ကို လွှဲ ပေးလိုက်သည်။
ယွင်ခုံး က အမြဲတမ်း ရင်းနှီး တဲ့ ပုံစံ နဲ့ နူးညံ့ တဲ့ လေသံ နဲ့ ပြော သည်။ သူ့ရဲ့ စကား တွေက နားထောင် ရတာ အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေ သည်။
သူက တောင်ထိပ် ရဲ့ အောင်မြင်မှု တွေကို အရင်ဆုံး ပြောပြ သည်။ တောင်ထိပ် က လူများ ရဲ့ ကြိုးပမ်း မှု နဲ့ စွမ်းရည် ကို ချီးကျူး ခဲ့သည်။ ပြီးနောက် အားနည်းချက် အချို့ ကို ထောက်ပြ ခဲ့သည်။
ပြော ပြီးနောက် တောင်ထိပ် ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ တိုးတက်မှု နဲ့ တည်ဆောက်ရေး အစီအစဉ် ကို စတင် ခဲ့သည်။
အကြီးအကဲများ၊ မိုရှောင်ရှောင်း တို့ အားလုံး ပါဝင် ခဲ့ကြပြီး တိုးတက်မှု အသေးစိတ် အမျိုးမျိုး ကို ဆုံးဖြတ် ခဲ့သည်။
ဒီအကြောင်းအရာ တွေက ထန်ထျန်းနဲ့ ဘာမှ မဆိုင် ပေ။ ဘေးက ကြည့် သူနဲ့ နားထောင် သူအဖြစ်သာ နေ နိုင်ခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ နားထောင် ပြီးနောက် ချင်းယွဲ့ ဂိုဏ်း ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေ ကို သူ ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည် ခဲ့ရသည်။
တိုးတက်မှု အရှိန် က တကယ် အရမ်း မြန်လွန်း သည်။
ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ် တစ်နှစ်တည်း မှာ ချင်းယွဲ့ ဂိုဏ်း ကို အသစ်ဝင် လာတဲ့ တပည့် အရေအတွက် က ယခင်နှစ် ထက် နှစ်ဆ နီးပါး တိုးလာ ခဲ့သည်။ သြဇာ အာဏာ နယ်ပယ် ကလည်း များစွာ ချဲ့ထွင် ခဲ့ပြီး ပြင်ပ အင်အားစု အကြီးအသေး များစွာ ကို သိမ်းပိုက် ခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ တိုးတက်မှု ပိုမြန်လေလေ သုံးစွဲ ရမယ့် ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်း ပိုများ လေလေ ပင်။
ဒီအကြောင်း ကို ပြော တဲ့အခါ အကြီးအကဲများ က ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်၊ ကျင့်ကြံရေး အဆောက်အဦ တွေ လုံလောက် ခြင်း မရှိ ကြောင်း၊ တပည့် များက ပါရမီ ကောင်း ပေမယ့် လုံလောက်စွာ ပြုစုပျိုးထောင် ခြင်း မခံရ ဘဲ ပါရမီ ကို အလဟသ ဖြုန်းတီး နေကြရကြောင်း ညည်းညူ ကြသည်။
ဆန့်ကျင်ဘက် အားဖြင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် ဘက် မှာတော့ တစ်ဦးချင်း မျက်လုံး အောက်ငုံ့ ပြီး စိတ်ထဲ က အကြံ ကို ဖုံးကွယ် ထားကြသည်။
တစ်ခါတစ်ရံ မှာ အချို့သော ကဏ္ဍ တွေမှာ ဒီလောက် အရင်းအမြစ် အများကြီး မသုံး ရဘူးလို့ အပြန်အလှန် ငြင်းခုန် ကြသည်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ သိ ကြသည်။ အရင်းအမြစ် နဲ့ အဆောက်အဦး အတွက် လိုအပ် တဲ့ ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်း ရဲ့ အများစု က သူတို့ ဆီက လာ တာပင် ။
အစည်းအဝေး က တော်တော် ကြာ နေသည်။ ခဏ နားထောင် ပြီးနောက် ထန်ထျန်း အနည်းငယ် အိပ်ငိုက် စပြုလာသည်။ အကြီးအကဲ ဘက် နဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် ဘက် က ငြင်းခုံမှု တွေ ပိုပြီး ပြင်းထန် လာတာကိုပဲ သိ သည်။
ရုတ်တရက် ဘေး က ယင်ကျဲ့ က စားပွဲခုံ ကို လက်သီး နဲ့ ထိုး လိုက်ရာ ထန်ထျန်း လန့်သွား သည်။
"ဘာဖြစ် လို့လဲ"
ထန်ထျန်း တိုးတိုးလေး မေးသည်။
ယင်ကျဲ့ ရဲ့ မျက်နှာ မှာ ဒေါသ အပြည့် ဖြစ် နေသည်။ ခုနက ငြင်းခုံမှု အတွင်း မှာ ယဉ်ကျေး ပြီး အေးဆေး တဲ့ အမူအရာ က ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့သည်။
"ချီးပဲ "
"ဒီ အဖိုးကြီး တွေရဲ့ လောဘ က တစ်ဦးထက် တစ်ဦး ပိုကြီး လာတယ်"
"တပည့် တွေရဲ့ ပုံမှန် စရိတ် ကို အလုံးစုံ မြှင့်တင် ချင်ကြသေးတယ်။ တောင်ထိပ် တပည့် စုစုပေါင်း အရေအတွက် က ၁၀ သန်း နီးပါး တောင်လေ။ တစ်ဦးကို ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်း ငါးထောင် တိုးလိုက် ရင် တစ်လကို ဘီလီယံ ၅၀၀ ။ တစ်နှစ်ကို ဘီလီယံ ရာကျော်နေပြီ "
"ဒါက အနည်းဆုံး ခန့်မှန်းချက် ပဲ။ သူတို့ အိတ်ထဲက ပိုက်ဆံ ထုတ် ရမယ်လို့ တကယ် မထင် ကြဘူး"
"ဒီအဖိုးကြီး တွေကို တကယ် ခုတ်သတ် လာပြီ "
ယင်ကျဲ့ ဆဲဆို နေတာကို ကြည့် ပြီး ထန်ထျန်း အံ့ဩ နေသည်။
ဘာ ယဉ်ကျေး ပြီး ကိုင်တွယ်ရလွယ် တဲ့ လူကြီး တစ်ယောက် လဲ။
ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲ တွေ အကြံပြု တဲ့ အရာ က တော်တော် ကျိုးကြောင်းဆီလျော် တယ်လို့ သူ ထင် သည်။ ဂိုဏ်း အားကောင်း လာရင် တပည့် အကျိုးခံစားခွင့် တွေလည်း တိုးလာ ရမှာ မဟုတ် လား။
အရမ်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော် တယ်။
အစည်းအဝေး ဆက် လုပ် နေသည်နှင့် အမျှ အကြီးအကဲ နဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တို့ ကြား က ငြင်းခုံမှု တွေ ပိုပြီး ပြင်းထန် လာသည်။ စားပွဲခုံ မှောက် ပြီး ဆဲဆို လုနီးပါး ပင်။
ကံကောင်းစွာ နဲ့ပဲ သူဌေးကြီး အဆင့် အချို့ က တော်တော် တည်ငြိမ် သည်။ လောလောဆယ် မပါဝင် ကြသေးပေ။
ယွင်ခုံး ကလည်း ဒီလိုမျိုး တွေကို မြင်ဖူး နေကျ ဖြစ်ပုံရ သည်။ သူ့ရဲ့ ကြားဝင် ညှိနှိုင်းမှု အောက် မှာ အချို့သော ကဏ္ဍ တွေရဲ့ ကုန်ကျစရိတ် ကို တကယ် တဖြည်းဖြည်း ဆုံးဖြတ် ခဲ့သည်။
နောက်ဆုံး မှာ ဒီ ပမာဏ က ဆက်လက် မြင့်တက် ခဲ့ပြီး ထရီလီယံ နှစ်ဆယ် ကို ကျော်လွန် ကာ ၂၄.၇၆၈၈ ထရီလီယံ မှာ ရပ်သွား ခဲ့သည်။
ဒီ ပမာဏ က ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် များစွာ ရဲ့ မျက်နှာကို မည်းမှောင် စေခဲ့သည်။
ထန်ထျန်းကတော့ ကိုယ်ကို ဖြောင့် လိုက်သည်။
နောက်ဆုံး တော့ သူ့ရဲ့ အချိန် ရောက်လာ ခဲ့ပြီ ပေါ့။