ကြီးမားသော အခွင့်အလမ်း
Vol. 6 Ch. 62
"နောက်ဆုံး ကုန်ကျစရိတ် ခွဲဝေမှု ကို ဆွေးနွေးကြ ရအောင်"
တည်ဆောက်ရေး လမ်းညွှန်ချက် နဲ့ ရန်ပုံငွေ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဆုံးဖြတ် ပြီးနောက် ယွင်ခုံး က နောက်တစ်ဆင့် ကို ရောက်ရှိ လာခဲ့သည်။
ဒီ စကား ပြော လိုက်တဲ့အခါ ခန်းမ တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ပြန်လည် တိတ်ဆိတ် သွားသည်။
အကြီးအကဲများ က မျက်လုံး အောက်ငုံ့ ပြီး စိတ်ထဲ က အကြံ ကို ဖုံးကွယ် ကာ စကားမပြော ကြတော့ပေ။ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေကတော့ မျက်နှာ မည်းမှောင် နေပြီး ဘယ်သူမှ ဘာမှ မပြော ချင်ကြပေ။
"မင်းတို့ မှာ အကြံဉာဏ်၊ အကြံပြုချက် ရှိရင် အချိန်မရွေး ပြော လို့ ရပါတယ်"
ယွင်ခုံး က ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် ဘက် ကို ကြည့်လိုက် သည်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီ ၂၅ ထရီလီယံ နီးပါး ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်း ကို အခြေခံအားဖြင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တစ်ဦးချင်းစီ ပေါ်မှာ ခွဲဝေ ရမှာ ဖြစ်သည်။
အောက်ဘက် က ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေကတော့ မျက်နှာ မှာ ခါးသီးမှု အပြည့် ရှိ နေသည်။
အစီအစဉ် တွေက ဆုံးဖြတ် ပြီးပြီ။ ဘာအကြံဉာဏ် ပေး လို့ ရဦးမှာလဲ။
အကြံဉာဏ် ပေး ရင်တောင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ရန်ပုံငွေ ကို လျှော့ချ နိုင်မှာလား။
မလျှော့ချ နိုင်ရင် ဘာမှ မပြော ဘဲ နေတာ ပိုကောင်းသည်။ ယွင်ခုံး နဲ့ အဲဒီ အကြီးအကဲ တွေက သူတို့ကို မှတ်မိ သွားပြီး ပြဿနာ ပိုရှာ မှာကို ရှောင် နိုင်သည်။
ခဏ ကြာပြီးနောက် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက် မှ အကြံဉာဏ် မပေး သေးပေ ။ ယွင်ခုံး ကျေနပ်စွာ ပြုံး လိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူ ဆက် ပြောဖို့ ပြင် နေစဉ်မှာ လက်တစ်ဖက် က မြင့်မားစွာ ထောင်ပြ လာသည်။
"ကျွန်တော့်မှာ အကြံ ရှိ တယ်"
ထန်ထျန်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်။
ဒီ စကား က ချက်ချင်း လူတိုင်း ရဲ့ အာရုံ ကို ဆွဲဆောင် လိုက်သည်။
အကြီးအကဲများ အားလုံး မျက်မှောင်ကြုတ် ကာ အစီအစဉ် ဆုံးဖြတ် ပြီးနောက် ဒီလို အကြံ ပေး ဖို့ ဘယ်သူက ဒီလောက် ပြဿနာရှာ ရဲတာလဲလို့ စဉ်းစား ကြသည်။
တောင်ထိပ် မှာ ဆက် မနေချင်တော့ ဘူး လားကွ။
ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် များစွာ ကတော့ ခေါင်းမော့ ကြည့် ကာ ဒီ ရဲရင့်သူ က ဘယ်သူလဲ။ ဒီလို အခြေအနေ ကို တိုက်ရိုက် ဖျက် ရဲတာလဲလို့ ကြည့် ကြသည်။
ရလဒ် ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ပါစေ၊ သူက..... ချီးကျူးဖွယ် ကောင်းတဲ့ မိတ်ဆွေ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ဒီအချိန် မှာ ယွင်ခုံး လည်း ကြည့်လာ ခဲ့သည်။
စကားပြော သူက ထန်ထျန်း ဖြစ်သည် ကို တွေ့ တဲ့အခါ သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့် သွားသည်။ ပြီးနောက် ပြုံး ပြီး ပြောသည်။ "ဂျူနီယာ ထန်ထျန်း ကိုး"
"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ် က ဂိုဏ်းထိပ်ငါးခု ဖလှယ်ရေး အစည်းအဝေး မှာ ဂျူနီယာ က အရမ်း စိတ်ဝင်စား စရာ ဖြစ် ခဲ့တယ်"
"ဒါဆို ခုနက ဆွေးနွေး တဲ့ ကဏ္ဍထဲက ဘယ်တစ်ခု ကို အကြံ ပေးချင်တာ လဲ"
ထန်ထျန်း လက် ကို ချ လိုက်ပြီး ပြုံး ပြီး ပြောသည်။ "သေချာပေါက် ရန်ပုံငွေ ပဲ ပေါ့ "
စကားပြော လိုက်တဲ့အခါ အကြီးအကဲများ မျက်နှာ မည်းမှောင် သွားသည်။ အားလုံး ကိုယ်ကို ဖြောင့် လိုက်ကြသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် စကားစစ်ထိုး ဖို့ ပြင်လိုက် ကြသည်။
ဒါ့အပြင် သူတို့က ယုံကြည်မှု အပြည့်အဝ ရှိ သည်။ ဒီတစ်ကြိမ် ပြိုင်ဘက် က တစ်ဦးတည်း သာ ရှိလေ သည်။
သို့သော် ထန်ထျန်း ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ စကား က သူတို့ ပြင်ဆင် ထားတဲ့ စကား တွေ ကို လည်ပင်း မှာ တစ် သွား စေခဲ့သည်။
"ကျွန်တော် ခင်ဗျား တို့ရဲ့ စီမံကိန်း ကို သေသေချာချာ နားထောင် ခဲ့ပါတယ်"
"အရင်က ကျွန်တော် အမြဲတမ်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံ နေတာ ကြောင့် ဂိုဏ်း ရဲ့ တိုးတက်မှု အရှိန် က ဒီလောက် မြန် နေပြီ လို့ ကျွန်တော် မထင် ခဲ့ဘူး"
"ဒါက ကိစ္စကောင်း ကြီး ပဲ။ ဂိုဏ်းက ပိုပြီး အားကောင်းလာ လေလေ ကျွန်တော်တို့ တပည့် တွေ ပိုပြီး အကျိုးကျေးဇူး ရရှိလာ လေလေ ပဲ"
"ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ထင် တယ် ခင်ဗျား တို့ရဲ့ ခုနက ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်မှု အစီအစဉ် က နည်းနည်း ရှေးရိုးစွဲ ဆန် နေသေးတယ်"
"၂၅ ထရီလီယံ ဘယ်လိုလုပ် လောက် မှာလဲ"
"အကြီးအကဲ တွေရဲ့ အကြံ အတိုင်း..... လုပ် သင့်တယ်။ ပေးသင့် တဲ့ အကျိုးခံစားခွင့် အားလုံး ကို ပေး မှသာ ကျွန်တော်တို့ တောင်ထိပ် ရဲ့ အမြန်ဆုံး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက် အောင် အာမခံ နိုင်တာပေါ့ "
"ဂိုဏ်းချုပ်လေး ၊ ခင်ဗျား ဘယ်လို ထင် လဲ"
ထန်ထျန်း အသံကျယ်ကျယ် ပြောလိုက် သည်။
စကားပြော လိုက်တဲ့အခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့် သွားသည်။
အကြီးအကဲများ မျက်နှာ ပျက်ယွင်း သွားသည်။ သူတို့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင် ပြီးသားဖြစ် ပေမဲ့ သူ ရုတ်တရက် ဒီလို လုပ် လာပြီး သူတို့ဘက် မှာ ရပ်တည် လာတာကြောင့် သူတို့ ရင်ဘတ် ထဲက လေများကို မှုတ်ထုတ် လိုက် သည်။
ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် ဘက် မှာတော့ အကုန်လုံး မျက်နှာ မဲမှောင် နေကြသည်။
မင်း ဘာလုပ် နေတာလဲကွ
ရန်ပုံငွေ တိုး ချင်တာလား။ငါ တို့ ဒုက္ခ ရောက်တာ မလုံလောက် သေးဘူးလားကွ။
မင်း နေရာ မှား ထိုင် နေတာ မဟုတ်ဘူး လား။
ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် အချို့ ချက်ချင်း မျက်နှာနီ မြန်းသွားသည်။ သွားကို ကြိတ် ပြီး ထန်ထျန်းကို ဆဲဆို ချင်ကြသည်။
ဒါပေမဲ့ မိုရှောင်ရှောင်း နဲ့ ယင်ကျဲ့ တို့ အကုန်လုံး စကားမပြော ကြသေးပေ။ သူတို့ ဒေါသ ကို ခဏ သိမ်းထား ရုံသာ တတ်နိုင် ခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ထဲ မှာတော့ အစည်းအဝေး ပြီးနောက် ကောင်းကောင်း ရှင်းပြချက် တောင်းဆို ရမည်ဟု စဉ်းစား နေကြသည်။
ဒီလို ဝက် အသင်းဖော် မျိုး မတွေ့ဖူး ပေ။
တောင် ထိပ်သခင် ထန်းယွင်ရှန်း နဲ့ ယွင်ခုံး တောင် ထန်ထျန်း ကို မျက်နှာထား ဆန်းဆန်းပြားပြား နဲ့ ကြည့် နေကြသည်။
"ဂျူနီယာ ထန်ထျန်း ၊ မင်း တကယ် ဒီလို... ထင် တာလား"
ယွင်ခုံး က မေးသည်။
ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်ကာ "သေချာတာပေါ့"
"တောင်ထိပ် ရဲ့ လူ တစ်ဦး အနေနဲ့ ဂိုဏ်း ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ရပ် အနေနဲ့ ဂိုဏ်း ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား သင့် တယ်"
"ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ခုနက တွက်ချက် ခဲ့တာ။ ၂၅ ထရီလီယံ က သေချာပေါက် နည်းလွန်း တယ်။ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက် ဖို့ အများဆုံး ထရီလီယံ လေးဆယ် ငါးဆယ် လောက် တော့ မလို ဘူးလား"
ယွင်ခုံး ရဲ့ မျက်လုံးထောင့် တွေက လှုပ် သွားသည်။ '' မင်း တကယ် မတွေးပဲ ပြောနေ တာပဲ''
အောက်ဘက် က လူတွေ က ဒီ ဂဏန်း ကြောင့် စ လှုပ်ရှား နေတာကို မြင် တော့ ယွင်ခုံး လည်ချောင်း ရှင်း ကာ ပြောသည်။ "ဂျူနီယာ ထန်ထျန်း ခုနက ဆွေးနွေး တဲ့ အစီအစဉ် က ဘယ်လောက် လဲ ဆိုရင် အဲဒီလောက် ပဲလေ "
"မင်း ပြောတာ အတိုင်း တကယ် လုပ် ရင် ဂိုဏ်း အတွက်ရော ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေအတွက်ပါ အလွန် ကြီးလေး တဲ့ အခက်အခဲ ဖြစ်စေနိုင်တယ်"
"မင်းရဲ့ အကြံ နဲ့ စေတနာ ကို ငါ သိပါတယ်။ ရန်ပုံငွေ ကို အဲဒီလောက် ပဲ သတ်မှတ် ထားရအောင်"
"အခြားသူတွေ မှာ အကြံဉာဏ် ရှိ သေးလား"
သူက ခက်ခက်ခဲခဲ ဆုံးဖြတ် ထားတဲ့ စီမံကိန်း က ထပ်မံ ငြင်းခုံမှု ထဲကို ပြန်လည် ရောက်ရှိ သွားမှာကို စိုးရိမ် သည်။ ဒါကြောင့် ထန်ထျန်း ကို ချက်ချင်း ကျော်သွား ပြီး အကြောင်းအရာ ကို ပြောင်းလဲ လိုက်သည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းက သူ့ရဲ့ ပြောင်းလဲမှု ကို လျစ်လျူရှု ခဲ့ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ "အစီအစဉ် က ပြောင်းလဲ လို့ ရပါတယ် လေ"
"ဒါ့အပြင် ဘယ်သူက ဂိုဏ်း နဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေ ကိုယ်စား တာဝန်ယူ မယ် လို့ ပြော ခဲ့တာလဲ"
ယွင်ခုံး ချက်ချင်း အံ့အားသင့် သွားပြီး ပြောသည်။ "ဘာကို ဆိုလို တာလဲ"
ထန်ထျန်း ပြုံး ကာ "ခုနက လူတိုင်း ရဲ့ ငြင်းခုံမှု တွေကို ကျွန်တော် အကုန်လုံး မြင် ခဲ့ပါတယ်"
"တစ်ဖက် မှာ လူတိုင်း ဂိုဏ်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အတွက် အကြံဉာဏ် ပေး နိုင်တာကို ကျွန်တော် ဝမ်းမြောက် မိတယ်"
"ဒါပေမဲ့ အခြား တစ်ဖက် မှာတော့ လူတိုင်း ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်း အချို့ အတွက် မျက်နှာ နီမြန်း တယ့်အထိ ငြင်းခုန် နေတာကို ကျွန်တော် မမြင် ချင်ဘူး"
"စည်းလုံး ညီညွတ်မှု က ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အတွက် အရေးကြီးဆုံး အချက် တစ်ခု ပဲ "
"ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ရန်ပုံငွေ အားလုံး ကို တစ်ဦးတည်း တာဝန်ယူ ဖို့ ဆုံးဖြတ် ခဲ့ပါတယ်"
"ဒီလို ဆိုရင် လူတိုင်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ဘယ်လိုလုပ် ရမလဲဆိုတာကိုပဲ အတူတကွ ဆွေးနွေးဖို့ပဲ လို ပါတယ်၊ အခြား အရာတွေ ကြောင့် မပျော်ရွှင် တာတွေ ဖြစ် စရာ မလိုအပ် တော့ဘူး၊ ဘယ်သူမှ အခက်အခဲ မဖြစ် တော့ဘူးပေါ့ "
ထန်ထျန်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်။
ပြောပြီးနောက် ခန်းမ တစ်ခုလုံး နောက်တစ်ကြိမ် တိတ်ဆိတ် သွားသည်။
အချို့သော ပုဂ္ဂိုလ် တွေ ကလွဲရင် ထန်ထျန်း ဒီလို စကားမျိုး ပြောလိမ့်မယ် လို့ ဘယ်သူမှ မထင်မှတ် ခဲ့ပေ။
ဒီပမာဏက များ လွန်း တယ်မဟုတ် လား။
အကြီးအကဲများ အားလုံး ခေါင်းငုံ့ ကြသည်။ ခုနက ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေရဲ့ ပိုက်ဆံအိတ် ထဲက ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်း နည်းနည်း ပိုထုတ် ဖို့ သူတို့ စကား အမျိုးမျိုး သုံး ပြီး ပြိုင်ဘက် ကို ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက် ခဲ့တာကို ပြန်အမှတ်ရ တဲ့အခါ ချက်ချင်း အလွန် ရှက်ရွံ့ သွားကြသည်။
သူတို့ရဲ့ ပုံစံ ကို ကြည့်ပါအုန်း ဂိုဏ်း က အမြန်ဆုံး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက် နိုင်ဖို့ အတွက် သူ့ အိတ်ထဲ က ငွေ ထုတ် ဖို့ ဝန်မလေး ဘဲ လူတိုင်း ရဲ့ အခက်ခဲဆုံး ပြဿနာ ကို ဖြေရှင်း ပေးခဲ့သည်။
ကွာခြားမှု က ချက်ချင်း သိသာ ထင်ရှား သွားသည်
ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် ဘက် မှာလည်း အကုန်လုံး အံ့အားသင့် သွားကြသည်။
မူလ က သူတို့ နားလည်မှု လွဲ ခဲ့ကြသည်။ ထန်ထျန်း က တကယ် ဒီလို အကြံ ရှိ ခဲ့တာကိုး။
တောင်ထိပ် တစ်ခုလုံး ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ရန်ပုံငွေ ကို တစ်ဦးတည်း တာဝန်ယူတာ က တကယ်...
ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူတို့မှာ ဒီလို ချမ်းသာ ရင်တောင် ဒီလို လုပ် မှာ မဟုတ် ပေ ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက အလကား ပိုက်ဆံ လွှင့် ပစ်လိုက် တာနဲ့ သိပ်မကွာ ဘူးလေ
ဒါပေမဲ့ ထန်ထျန်းက တကယ် လုပ် ခဲ့သည်။
တောင် ထိပ်သခင် နဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လေး ရှေ့ မှာ ထန်ထျန်းက တမင် အာရုံစိုက်အောင် လုပ် နေတာ မဟုတ်ဘူး လို့ သူတို့ မယုံကြည် ကြပေ ။
လူတိုင်း က ထန်ထျန်း ရဲ့ ကောင်းကင် ကို ဆန့်ကျင် တဲ့ လုပ်ရပ် ကြောင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစား လာခဲ့ကြ သည်။
ယွင်ခုံး လည်း ခဏတာ အံ့အားသင့် သွားပြီးမှ အနည်းငယ် မယုံကြည် ကာ မေးသည်။ "ဂျူနီယာ ထန်ထျန်း ၊ မင်း သေချာရဲ့ လား"
ထန်ထျန်း ပြုံး ပြီး ပြောသည်။ "လူတိုင်း ရဲ့ အခက်အခဲ တွေ ဖြေရှင်း ပေးနိုင်ရင် ပျော်ရွှင် စရာပဲ မဟုတ် လား"
"ခင်ဗျား ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု နဲ့ အကျိုးခံစားခွင့် တွေကို အမြင့်ဆုံး အဆင့် အထိ တိုက်ရိုက် တင် လိုက်ပါ။ ရန်ပုံငွေ ပြဿနာ ကို လုံးဝ စဉ်းစား စရာ မလိုပါ ဘူး"
"ဘယ်လောက် ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် အဲဒီလောက် ထုတ်နိုင် ပါတယ်"
"အကောင်းဆုံး ကတော့ အခု ပမာဏကို မေ့ထားလိုက်ပါ "
သူ တိုက်တွန်း သည်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့... ဒီလို ခမ်းနား တဲ့ အကြောင်းပြချက် တွေထပ် ပြောဖို့ သူ တကယ် မလိုချင် တော့ပေ ။ ဆက်ပြော ရင် နေရာ မှာပဲ အန် ထွက် လာနိုင်တယ်လေ ။
ဒါပေမဲ့ မတတ်သာ ပေ ။ ကြည့်ကောင်း တဲ့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခု တော့ ရှာ ရမှာပေါ့။
ဒါ့အပြင် သူ တကယ် အကုန်လုံး တာဝန်ယူ ဖို့ပဲ ဖြစ်သည်။
အခြားသူတွေ က ထန်ထျန်း ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် အစစ် ကို မသိကြပေ ။ ဒီနေ့ သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ် က ထန်ထျန်းကို အရှက်ရစေ တယ် လို့ပဲ ခံစား ကြရသည်။
ထရီလီယံနဲ့ ချီတယ့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ရန်ပုံငွေ ကို တိုက်ရိုက် တာဝန်ယူ တာ ဘယ်သူက မတွေဝေ ပဲ နေ နိုင်မှာလဲ။
ယွင်ခုံး အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ် နေသည်။ နောက်ဆုံး မှာ ထန်ယွင်ရှန်း နဲ့ သေချာ ဆွေးနွေး ပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း စ ပြောသည်။
"ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အစီအစဉ် ကို ပြန် သတ်မှတ် မယ်"