မင်း လုံးဝ လက်မလျှော့ တာ အကောင်းဆုံးပဲ
Vol. 6 Ch. 69
နဂါး အသွင်ပြောင်း ရေကန် ထဲဝင် ပြီးနောက် ထန်ထျန်း နောက်ဆုံး မှာ ဘာလို့ လူတိုင်း မပျံသန်း ပဲ ရေကူး ဖို့ ရွေးချယ် ခဲ့ကြတယ် ဆိုတာကို နားလည် သွားသည်။
ဒီရေကန် ရေ ထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ စည်းမျဉ်း တစ်ခု ရှိပုံရ သည်။ ကျင့်ကြံဆင့် အားလုံး ကို ကန့်သတ် ထားသည်။
အုတ်မြစ်ချခြင်း အဆင့် ဖြစ်ဖြစ် ၊ ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာ မှာတော့ သာမန်လူ နဲ့ တူတူ သာ ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာ ခွန်အား ကို သာ အသုံးပြု နိုင်သည်။
ဒါကြောင့် သူတို့ နဂါး အသွင်ပြောင်း ရေကန် ထဲမှာ ခန္ဓာ က အရေးကြီးဆုံး အရာ ဖြစ်သည် လို့ ပြောတာပင်။
အနည်းဆုံး အခွင့်အရေး ကို အရင်ဆုံး ရယူ နိုင်သည် ။
ဝေးရာကို အားကုန် ကူးခတ် နေတဲ့ တပည့် တွေ ကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်း သိပ်မစိုးရိမ် ပေ။ ခန္ဓာ ကို ဖြေလျှော့ ပြီး အသေးစိတ် ခံစား ခဲ့သည်။
သူ စိတ် ကို ငြိမ်သက် စေတဲ့အခါ ချက်ချင်း ခံစား ရတာက ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက် တဲ့ စွမ်းအား များစွာ က ရေကန် ရေ ထဲကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း လက်ချောင်း ခြေချောင်း တွေ ထဲကို ဝင်ရောက် လာသည်။
ဒီစွမ်းအား က ခန္ဓာ တစ်ခုလုံး ကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲ နေပြီး အရည်အသွေး ကို မြှင့်တင်ပေး နေသည်။
ဒါပေမဲ့ ပိုပြီး များပြားတဲ့ စွမ်းအား တွေကတော့ ခန္ဓာ ထဲမှာ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ပုန်းကွယ် နေသည်။ နဂါး အသွင်ပြောင်း ရေကန် ကနေ ထွက်သွား ပြီးရင်တောင် သူတို့ ဘဝ ကို ဆက် ပြောင်းလဲ နေ မည် ဖြစ်သည်။
ဒါက နဂါး စွမ်းအင် ပင်။
နဂါး စွမ်းအင် ပိုမို စုပ်ယူ လေလေ ကြာကြာနေနိုင် လေလေ ရရှိတဲ့ အကျိုးကျေးဇူး ပိုများလေလေ ပင်။
"ဒီလို ကိုး"
ထန်ထျန်း သဘောပေါက် သွားသည်။
ဒါပေမဲ့ မကြာခင် သူ နောက်ထပ် တစ်ခု ထပ်တွေ့ ခဲ့သည်။
နဂါး အသွင်ပြောင်း ရေကန် ထဲက နဂါး စွမ်းအင် က မျှမျှတတ ဖြန့်ဝေ ထားပုံမရပေ။
အချို့နေရာ ရဲ့ နဂါး စွမ်းအင် က အခြား နေရာ ထက် သိသိသာသာ ပိုမြင့် သည်။ အဲဒီဘက်ကို ပိုပြီး သွား လေလေ နဂါး စွမ်းအင် သိပ်သည်းမှု ပိုမြင့်လေလေ ပင်။
"ဒါကြောင့် သူတို့ ဝင်လာ ပြီးတာနဲ့ ရေကူး သွား ကြတာ။ လူတစ်ယောက်က သူတို့ကို ဒီအကြောင်း အရင် ပြောပြ ထားတာ ဖြစ်မယ်"
ထန်ထျန်း ဒီလို တွေး မိသည်။
ထို့နောက် သူ နဂါး စွမ်းအင် လမ်းကြောင်း အတိုင်း လိုက် ပြီး သိပ်သည်းမှု အမြင့်ဆုံး နေရာ ရှာ ဖို့ ပြင်လိုက် သည်။
ဒါပေမဲ့ သူ စ ထွက်သွား တဲ့အခါ မဝေး တော့တဲ့ ရှန်းကျဲ့ က မကောင်းတဲ့ အပြုံး နဲ့ သူ့ဘက်ကို ကူးခတ် လာသည်။
ဒီ လူ က တကယ် သူ့ရဲ့ နဂါး စွမ်းအင် ကို လုယူ ချင်တာ ပေါ့။
ထန်ထျန်း ခေါင်းခါ ကာ သူ့ကို ဂရုမစိုက် ချင်သေးပေ။နေရာ တစ်ခု သတ်မှတ် ပြီးနောက် နဂါး အသွင်ပြောင်း ရေကန် ထဲကို ကူးခတ် သွားသည်။
ရှန်းကျဲ့ လည်း ချက်ချင်း ဦးတည်ရာ ပြောင်းလိုက် သည်။
"ပုန်း ချင်တာ လား"
"ဟားဟား၊ နဂါး ရေကန် က ဒီလောက် ပဲ ရှိတာ။ မင်း ဘယ်မှာ ပုန်း နိုင်မှာလဲကွ "
ပြောပြီးနောက် သူ ထန်ထျန်း အနောက် ကနေ ထပ်ကြပ်မခွာ လိုက်နေ သည်။
ထန်ထျန်း က သူ့ကို လျစ်လျူရှု ပြီး သူ့ရဲ့ အကောင်းဆုံး နေရာ ကို ဆက် ရှာနေ သည်။
နဂါး အသွင်ပြောင်း ရေကန် ထဲက အခြေအနေ ကို အပြင်ဘက် ကလူ တွေ အကုန်လုံး မြင် နေကြရသည်။
"ဒီ ရှန်းကျဲ့ က တော်တော် စိတ်ဝင်စား ဖို့ကောင်း တယ်"
"လူငယ် တွေ ကတော့ ရဲရင့် ကြ တယ်။ သူ့ရဲ့ အချိန် ကုန် ရင်တောင် ထန်ထျန်း နဲ့ ဆန့်ကျင် ချင် နေ တယ်"
"ကောင်းတယ်။ လူငယ် တွေ က ဘာကိုမှ မကြောက် ဘဲ သတ္တိ ရှိသင့် တယ်"
ပင်မ တပည့် ဘက်က အကြီးအကဲ အချို့ ရယ်မော ပြီး ပြောဆို နေကြသည်။
ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် ဘက်က လည်း ဒီအခြေအနေ ကို ဂရုစိုက် နေ ကြသည်။
"ဟားဟား၊ ထန်ထျန်း ဒီလောက် အများကြီးပေး ခဲ့ပြီးမှ ဒီဝင်ခွင့်ကို ရ ခဲ့တာ"
"ဒါပေမဲ့ အခု ကြည့်ရတာ ပိုက်ဆံ အလကား ကုန် သွားပြီ ထင် တယ်"
လူတစ်ဦး ပျော်ရွှင်စွာ ပြောနေ သည်။
သူကတော့ ထန်ထျန်း ရဲ့ ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်း ဖြည့်ခြင်း ကို လက်မခံ ခဲ့တဲ့ တုယွမ်ချင်း ပင်။
ဒါပေမဲ့ သူ့စကား က ချက်ချင်း နောက်တစ်ဦး ရဲ့ မကျေမနပ် ဖြစ် ဖြစ် စေခဲ့သည်။
"သခင်လေးတု၊ ဒီလို မပြောသင့် ဘူး"
ကျင်းဟန် ညင်သာစွာ ပြောသည်။ "သခင်လေးထန်က ပိုက်ဆံ ထုတ် ပြီး ဂိုဏ်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အတွက် ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ပံ့ပိုးမှု လုပ်ပေး ခဲ့တာ။ ဝင်ခွင့် အချို့ ရ တာ ထိုက်တန် ပါတယ်"
"ငါ တို့ရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မရှိရင် အခြား တပည့် တွေ ဒီလောက် ကောင်းမွန်တဲ့ ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေ တွေ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင် မှာလဲ"
"ရှန်းကျဲ့ နားမလည် ရင်တောင် မင်းက ဒီ သဘောတရား ကို နားမလည် ဘူး လား"
သူ တည့် ပြောခြင်း က ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် အုပ်စု တစ်ခုလုံး အပေါ် မြှင့်တင် လိုက်သည်။ ဒါက တုယွမ်ချင်း စကားမဲ့ သွားစေ သည်။ ဘယ်လို ပြန်လည် ချေပ ရမလဲ ဆိုတာကို တကယ် မသိ တော့ပေ။
အခြား အချို့ ကတော့ ညင်သာစွာ ပြုံး ကြသည်။ တုယွမ်ချင်း က အချိန်တိုအတွင်း ဒီအဆင့်အတန်း ရောက်ခဲ့တာ ။ စကားပြော စွမ်းရည် ကတော့ ကျင်းဟန် လို ဝါရင့် ထက် သေချာပေါက် မသာ ပေ။
"သခင်လေးကျင်း ပြောတာ မှန်တယ် "
ဒီအချိန် မှာ ယွင်ခုံး ဝင်ရောက် ပြီး ကြားဝင် ဖြေရှင်း သည်။ "ပင်မ တပည့် တွေက ဂိုဏ်း ရဲ့ အနာဂတ် ဒီလိုပဲ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေကတော့ ဂိုဏ်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ရဲ့ အုတ်မြစ် ပေါ့ "
"သူတို့ နှစ်ယောက် ဘယ်သူမှ မပါ ဘဲ လုံးဝ မဖြစ်နိုင် ဘူး"
"ဒီကိစ္စ ငါ ပေါ့ဆ ခဲ့တာ။ ရှန်းကျဲ့ တို့ကို အရင်ဆုံး မှာ ထားသင့် တာ"
"နဂါး အသွင်ပြောင်း ရေကန် ပြီးရင် သခင်လေးထန် ကို နောက်တစ်ကြိမ် အမြန်ဆုံး လျော်ကြေး ပေးဖို့ အခွင့်အရေး ရှာလိုက်မယ်"
"နောက် အခါ ဒီလို ကိစ္စမျိုး တွေ့ခဲ့ရင် ငါ မင်းတို့ရဲ့ ရှုထောင့် ကနေ ပိုပြီး စဉ်းစား ပေးပါ့မယ်"
ကျင်းဟန် အလျင်အမြန် လက်ဝှေ့ယမ်း ကာ သူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက် ရုံပဲ ဟု ဆိုသည်။
အခြား သူတွေ ကတော့ ပြုံး ပြီး ဘာမှ မပြော ကြပေ။
အကုန်လုံးက အသားစား မြေခွေးအိုကြီး တွေ ဖြစ်ပြီး ဘယ်သူက ဘယ်လို ဆိုတာ သိကြသည်။
မင်း ယွင်ခုံး က နဂါး စွမ်းအင် လို တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာ ကို ပါရမီမရှိတယ့် သာမန် လူတွေ မရစေချင် တာ မဟုတ် လား။
ဒါကြောင့် ရှန်းကျဲ့ တို့ကို ရည်ရွယ်ချက် ရှိရှိ မမှာကြား ခဲ့တာ ပဲကိုများကွာ
ကျင်းဟန် က တုယွမ်ချင်း ရဲ့ စကား ကို အသုံးပြု ပြီး ဒီကိစ္စ ကို ထောက်ပြ ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်း မှာ ယွင်ခုံး ကို မင်း နည်းနည်း မရိုးသား ဘူး နော် လို့ ပြောနေ ခြင်းပင်။
ယွင်ခုံး ရဲ့ ဒီအဖြေ ကလည်း သူတို့ကို ရှင်းပြ ခြင်း တစ်ခု ပေး လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်း အတွက် ကတော့...
သူ ကံမကောင်း တာက ကံမကောင်း တာပဲ သူတို့နဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ပါ ဘူးလေ။
ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် အုပ်စု က နောက်ဆုံး မှာ ကျောက်တုံး တစ်တုံး မဟုတ်ပေ ။ အားလုံး ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက် ရှိကြသည်။
ခဏတာ ဖြစ်ရပ် တစ်ခု ပြီးနောက် လူတိုင်း အာရုံ ကို နဂါး အသွင်ပြောင်း ရေကန် ကို ပြန်လှည့် ခဲ့ကြသည်။
ဒီအချိန် မှာ ထန်ထျန်းက နဂါး ရေကန် အလယ် နေရာ ကို ရောက်ရှိ နေပြီပင်။
ဒီနေရာ က ရွှေ နဂါး နှစ်ကောင် ရဲ့ နဂါး ပါးစပ်နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် နေရာ ဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်း တွေ့ ခဲ့တာက ဒီက နဂါး စွမ်းအင် သိပ်သည်းမှု က ရေကန် ဘေးနား နေရာ ထက် ဆယ်ဆ ကျော် ပိုပြီး အားကောင်း သည်။
ဒီနေရာ မှာ စုပ်ယူ ရင် အလွန် ကောင်းမွန်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရရှိ နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သူ ဒီနေရာ ရောက်ရှိ တဲ့အခါ လူတချို့က လည်း ဗဟိုနေရာ ကို ရောက်ရှိ နေကြသည် ။ လူတချို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေ ကြပြီး ဘယ်သူမှ ဒီအကောင်းဆုံး နေရာ ကို အလွယ်တကူ လက်မလွှတ်မပေး ချင်ကြပေ။
ထန်ထျန်း ရောက်လာ ပြီးနောက် သူတို့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ် ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ထန်ထျန်း အနောက် ကနေ ကူးခတ် လာတဲ့ ရှန်းကျဲ့ ကို တွေ့ တဲ့အခါ လူတချို့ ချက်ချင်း မျက်နှာပြောင်း သွားသည်။ သိပ်မစဉ်းစား ပဲ ထွက်သွား ခဲ့ကြပြီး ဒီနေရာ ကို လွှဲ ပေးခဲ့သည်။
ထန်ထျန်း မအံ့ဩ မိဘဲ မနေနိုင် ပေ။
ရှန်းကျဲ့ ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအား၊ ဒါမှမဟုတ် နဝမ အဆင့် ခန္ဓာ ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအား က ဒီလောက်တောင် အားကောင်း တာလား။
"ဟားဟား၊ မင်း နေရာ ရွေးတတ် သားပဲ"
ရှန်းကျဲ့ ကူးခတ် လာပြီး ထန်ထျန်း ဘေးနား မှာ မျော နေသည်။ ပြောင်လှောင် တဲ့ အပြုံး နဲ့ "မင်း က ဆင် ကို ဝါး မျို ချင်တဲ့ မြွေ ပဲ "
"မင်း က ဒီလို နေရာကောင်း ကို မက်မော ရဲတာလား"
"ဒါပေမဲ့ ကောင်းတာပေါ့ ငါ မင်းနောက်ကို လိုက် စရာ မလို တော့ဘူး"
"သတ္တိ ရှိရင် ဒီမှာ ကျင့်ကြံ လိုက် လေ ~"
ထန်ထျန်း သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့် လိုက်ပြီး ပြန် မတုံ့ပြန် ခဲ့ပေ။
ဒီလိုလူ နဲ့ ငြင်းခုန် ရင် သူ မင်းကို သူ့ရဲ့ ကမ္ဘာ ထဲကို ဆွဲခေါ် ပြီး သူ့ရဲ့ ကြွယ်ဝတဲ့ အတွေ့အကြုံ ကို အသုံးချ ပြီး မင်းကို အနိုင်ယူ မှာ ဖြစ်သည်။
မလိုအပ် ဘူး။
စိတ် ကို ငြိမ်သက် စေပြီးနောက် ထန်ထျန်း မကြာခင် ကျင့်ကြံသည့် အခြေအနေ ရောက်ရှိ ခဲ့သည်။ စိတ် ကို ဖွင့် ပြီး နဂါး စွမ်းအင် စုပ်ယူ လိုက်သည်။
ချက်ချင်း ကြီးမားတဲ့ နဂါး စွမ်းအင် က အရပ်မျက်နှာ အားလုံး ကနေ ခန္ဓာ ထဲကို ဝင်ရောက် လာပြီး ခန္ဓာ တစ်ခုလုံး ကို ပြောင်းလဲ နေသည်။
ဒီလို ပြောင်းလဲမှု ခံစားချက် က ထန်ထျန်း စနစ် ထဲကနေ ခန္ဓာ လဲလှယ် တဲ့ ခံစားချက် နဲ့ တူတူ ပဲ ဖြစ်သည်။ ဒါက တစ်သက်တာ အဆင့် ခုန်တက် ခြင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ တကယ် စတင် စုပ်ယူ ဖို့ အချိန်မရ ခင် အားကောင်းတဲ့ စုပ် အား တစ်ခု ခံစား ရပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင် က နဂါး စွမ်းအင် အားလုံး လုယူ ခံလိုက်ရသည်။
မျက်လုံးဖွင့် ပြီး ကြည့်လိုက် တဲ့အခါ နဂါး စွမ်းအင် သွား ရာ နေရာ က ရှန်းကျဲ့ ပင်။
ဒီအချိန် မှာ သူ့ဆံပင် က ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်မျော နေပြီး ခန္ဓာ တစ်ခုလုံး ရွှေရောင် အလင်း တောက်ပ နေသည်။ တကယ် ခြင်္သေ့ ဘုရင် စစ်စစ် တစ်ကောင် လို ဖြစ်နေပြီး ခန့်ညား လှသည်။
ထန်ထျန်း ရဲ့ အကြည့် ကို သတိပြုမိ ရာ ရှန်းကျဲ့ မျက်လုံးဖွင့် ပြီး ထန်ထျန်းကို ပြုံးပြ လိုက်သည်။
"ငါ မင်း နောက်ကို လိုက်မယ် လို့ ပြောခဲ့ သားပဲ"
အပြင်ဘက် ကလူ တွေလည်း ဒီအရာအားလုံး ကို မြင် ခဲ့ကြသည်။
ပင်မ တပည့် ဘက်က အကြီးအကဲ တွေ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မော နေကြသည်။
ကျင်းဟန် အနည်းငယ် ခေါင်းခါ ကာ "သခင်လေးထန် ခက်ခဲ သွားပြီ ရှန်းကျဲ့ လိုချင် သရွေ့ သူ နဂါး စွမ်းအင် စုပ်ယူ ဖို့ မဖြစ်နိုင် တော့ဘူး"
မိုရှောင်ရှောင်း ကတော့ မြင်ကွင်း ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေ ပြီး သူမရဲ့ မျက်လုံး ထဲမှာ ဘာ လှုပ်ရှားမှုမှ မရှိ ပေ။
ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် သူမ မျက်လုံး လှုပ်ရှား ပင့်လိုက်ပြီး အံ့ဩ သွားသည်။
နဂါး ရေကန် ထဲတွင်
စိတ်အားထက်သန် ပြီး မာနကြီးတဲ့ ရှန်းကျဲ့ ကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလို ဆို ရင် မင်း ငါ့နောက်က နေ ထပ်ကြပ်မခွာ လိုက်ခဲ့"
"လမ်းတစ်ဝက် မှာ လုံးဝ လက်မလျှော့ လိုက်နဲ့"
စကားသံ ဆုံးသွား ခဲ့သည်။
ရှေးဟောင်းခေတ် ကနေ လာသလို ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ရာ တစ်ခု က နဂါး ရေကန် အလယ် မှာ ဆူညံစွာ ပေါက်ကွဲ သွားခဲ့သည်။