သတင်းဆိုး

ဝမ်ရှင်းနှင့် အဖွဲ့သည် တာချန်းမြို့မှ မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ဂျပန်သို့ တစ်ညတွင်းချင်း လေယာဉ်ဖြင့် ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ္ဆေနှင်ကလပ်သည် အလုပ်များတော့မည်မှာ သေချာသည်။ လူအသွင်ဆောင်ထားသော တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် သူတို့ အဖွဲ့အစည်းထဲသို့ စိမ့်ဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အတွင်းမှ သစ္စာဖောက်ကို အမြစ်ပြတ် မရှင်းလင်းနိုင်ပါက ကလပ်တစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားနိုင်ပြီး ဂျပန်နိုင်ငံ၏ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များသည် လုံးဝ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းသွားနိုင်သည်။

သို့သော် ထိုကပ်ဘေးများသည် ယန်ကျန့်နှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ သူသည် သူများကိစ္စတွင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်လိုခြင်း မရှိပေ။

"ရှင် ဘာလို့ ဒီ ခေခို ကို ချန်ထားခဲ့တာလဲ သူ့ကို သဘောကျနေတာလား ဒါ ရှင့် စရိုက် မဟုတ်ပါဘူး"

ဟွမ်ကျီယာသည် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ခေခိုကို အကဲခတ်ကြည့်ပြီး ယန်ကျန့်ကို သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ခေခိုသည် နေရခက်နေပြီး စိုးရိမ်တကြီး ရပ်နေကာ ယန်ကျန့်ကို ရံဖန်ရံခါ လှမ်းကြည့်နေသည်။ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေသည်။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး ငါ ဝမ်ရှင်းနဲ့ မဆက်ဆံချင်လို့ပါ ကြားခံလူ တစ်ယောက် လိုအပ်ရင် သူက သင့်တော်တဲ့ ရွေးချယ်မှုလို့ ငါထင်တယ် ပြီးတော့ သူက လိမ်မာပါတယ် ဒါကြောင့် ငါ ကူညီလိုက်တာပါ သူသာ အခု တစ္ဆေနှင်ကလပ်ကို ပြန်လိုက်သွားရင် ရက်နည်းနည်းတောင် အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"သဘာဝလွန် အင်အားတွေ ကျူးကျော်နေတဲ့ နေရာမှာ သာမန်လူတစ်ယောက် ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မယ် ထင်လို့လဲ"

ဟွမ်ကျီယာက ပြောလိုက်သည်။

"မှန်ပါတယ် သူက ဝမ်ရှင်းထက် ကြည့်ပျော်ရှုပျော် ရှိပါတယ် ပြီးတော့ ကုမ္ပဏီက ကြီးတယ်လေ သူလိုလူမျိုး နောက်တစ်ယောက်လောက် ထပ်ရှိနေလို့လည်း ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး သူ့ကို ဘယ်လို စီစဉ်ပေးမလဲ"

ယန်ကျန့် ပြန်မဖြေဘဲ သူ့စားပွဲခုံဆီ ပြန်သွားကာ ခလုတ်နှိပ်လိုက်သည်။

"ကိစ္စပြီးပြီ အပေါ်တက်လာလို့ ရပြီ"

မကြာမီ ကျန်းလီချင်နှင့် ကျန်းယန်တို့ ရောက်လာကြသည်။

သူတို့ ရုံးခန်းကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မီးကျွမ်းနံ့ သင်းသင်းလေးသာ ရပြီး အခြား ဘာမှ မတွေ့ရပေ။

"သူ့နာမည်က ခေခို ဂျပန်က လာတာ ကျန်းလီချင် သူ့ကို ကုမ္ပဏီမှာ နေဖို့ စီစဉ်ပေးလိုက်ပါ နောက်ပိုင်း သူက ကုမ္ပဏီရဲ့ ဘာသာပြန် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့် ခေခိုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဥက္ကဋ္ဌယန်"

ကျန်းလီချင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခေခိုကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။

ငယ်ရွယ်တယ်၊ ချောတယ်၊ ကိုယ်လုံးလှတယ်….

ဒါက မိန်းကလေးအပေါ် ကျန်းလီချင်၏ တိုက်ရိုက် အမြင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယန်ကျန့်၏ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းအရ သူတွေ့ဆုံသော မိန်းကလေးများသည် သာမန်လူများ မဟုတ်နိုင်ကြောင်း သူမ နားလည်သည်။

"ကျန်းယန် လျိုရှောင်ယွိကို အကြောင်းကြားလိုက် ဂျပန်လူမျိုးတွေ တာချန်းမြို့ထဲ ဝင်ရောက်ခွင့်ကို တားမြစ်ဖို့ ပြောလိုက်ပါ ပြီးတော့ တစ္ဆေတစ်ကောင်က တစ္ဆေနှင်ကလပ်ထဲ စိမ့်ဝင်နေပြီ ဆိုတဲ့အကြောင်းနဲ့ လူအများအပြား သရဲခြောက်ခံနေရတဲ့ လက္ခဏာတွေ တွေ့ရတယ်လို့ပါ ပြောလိုက်ပါ သဘာဝလွန် အရာတွေ ဒီမှာ မပျံ့နှံ့စေနဲ့"

ယန်ကျန့် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဟယ် ကြောက်စရာကြီးပါလား"

ကျန်းယန် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"သိပ်အံ့သြမနေပါနဲ့ နေရာတိုင်းမှာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ ရှိတာပါပဲ သူတို့က အထူးတလည် ကံဆိုးနေတာ"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယန်က ပြောသည်။

"ငါ အခုပဲ လျိုရှောင်ယွိကို သွားပြောလိုက်ပါ့မယ်"

ထို့နောက် သူမ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားသည်။

"မိန်းကလေး ခေခို ကျွန်မနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ ရှင်နေဖို့ အရင် စီစဉ်ပေးပါမယ် မနက်ဖြန်ကျမှ အလုပ်ခန့်စာ စီစဉ်ကြတာပေါ့"

ကျန်းလီချင် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကိုကိုယန်"

ခေခို ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် တွန့်ဆုတ်မှုများ အရိပ်ထင်နေသည်။

ယန်ကျန့် သူမကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအစီအစဉ်ကို သဘောမကျလို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ပါဘူး အထင်မလွဲပါနဲ့ ကိုကိုယန် ခေခို ဒီအစီအစဉ်ကို အရမ်း ကျေနပ်ပါတယ်"

ခေခို အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါဆို ပြီးတာပါပဲ"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ခေခိုက ဆက်ပြောသည်။

"ဒီနေ့ ကိုကိုယန်ကို တွေ့ရတာနဲ့တင် ခေခို အရမ်း ပျော်နေပါပြီ ကိုကိုယန်ရဲ့ ကုမ္ပဏီမှာ နေပြီး ကူညီခွင့်ရတာ ခေခိုအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါ နောက်ပိုင်းကျရင်လည်း သင်ကြားပြသပေးပါဦး"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမ ချက်ချင်း ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အင်း"

ယန်ကျန့် စကားအများကြီး မပြောဘဲ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

မကြာမီ ကျန်းလီချင် ခေခိုကို ခေါ်ပြီး ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

"ခေါင်းဆောင် ဒီကောင်မလေးက ရှင့်ကို ကြိုက်နေတာ သူ့အပြုအမူကို ကြည့်ရင် သိသာတယ် သူ မသွားချင်ဘူး သူ့ကို အိမ်ခေါ်သွားဖို့ အကြံပြုချင်တယ် အိမ်ဖော် အနေနဲ့ ထားရင်တောင် သူ လိုလိုလားလား ရှိမှာပါ ရှင့်ဆီမှာ ကျန်းယန်နဲ့ ကျန်းလီချင် ရှိပြီးသား ဆိုတော့ နောက်ထပ် တစ်ယောက် ထပ်တိုးလာလည်း ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး"

ဟွမ်ကျီယာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် သူမကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တစ္ဆေတွေကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ခံစားချက်မရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘေးနားမှာ သာမန်လူတွေ အများကြီး မရှိသင့်ဘူး ကျန်းယန်နဲ့ ကျန်းလီချင်က မတူဘူး သူတို့က သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေမှာ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ဖူးလို့ သာမန်လူလို နေလို့ မရတော့ဘူး ပြီးတော့ ငါ့ဘေးနားမှာ ကိစ္စတချို့ ကူညီလုပ်ကိုင်ပေးမယ့် လူတွေ လိုတယ်"

"ငါ အိမ်ဖော် လိုချင်ရင် သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေ သုံးပြီး ဖန်တီးလိုက်လို့ ရတယ် အထူးတလည် ငှားနေစရာ မလိုဘူး"

"ဟုတ်သားပဲ အဲဒီကိစ္စ မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ် တစ္ဆေဆွဲကြိုးက အဲဒါကို လုပ်နိုင်တာပဲ"

ဟွမ်ကျီယာ သူမမျက်နှာကို ကိုင်ကြည့်လိုက်သည်။

"ပြောရဦးမယ် ငါ ဒီမျက်နှာကို ငြီးငွေ့လာပြီ ပြောင်းချင်နေတာ ခေါင်းဆောင် တစ္ဆေဆွဲကြိုး ခဏလောက် ငှားပါလား"

"မင်းမျက်နှာက လှပြီးသားပါ ပြုပြင်စရာ မလိုပါဘူး"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"လှတာတော့ လှပါတယ် ဒါပေမဲ့ အရမ်း ပြီးပြည့်စုံလွန်းနေတော့ သာမန်နဲ့မတူဘဲ ဖြစ်နေတယ် ငါ ဒီပုံစံကို မကြိုက်ဘူး ပိုပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိတဲ့ပုံစံ ဖြစ်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ် အဲဒါက သေချာပေါက် ပိုပြီး လူကြိုက်များမှာ"

ဟွမ်ကျီယာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"တောင်းဆိုမှု ပယ်ချတယ် ဒီလိုကိစ္စတွေအတွက် သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို မသုံးပါနဲ့ နောက်ကျနေပြီ အလုပ်သိမ်းဖို့ အချိန်တန်ပြီ ဒီနေ့ ပင်းအန်မျှော်စင်မှာ ဘယ်သူ တာဝန်ကျလဲ"

"ဘယ်သူ ရှိဦးမှာလဲ ငါပေါ့"

ဟွမ်ကျီယာ ပြောလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန် ဝမ်ယုံ တာဝန်ကျမယ် ငါတို့က အလုပ်အများဆုံးပဲ နေ့တိုင်း လုပ်နေရတယ်"

"လီယန်နဲ့ လဲလိုက်လေ နောက်တစ်ခါ ခရီးထွက်ရင် မင်းကို ခေါ်သွားပေးမယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"မလိုက်ချင်ပါဘူး ငါ နောက်ထပ် နှစ်နည်းနည်းလောက် ပိုအသက်ရှင်ချင်သေးတယ် စောစောစီးစီး မသေချင်ဘူး"

ဟွမ်ကျီယာ အမြန် ငြင်းလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်နှင့် ခရီးထွက်ခြင်းသည် ဘယ်လောက် အန္တရာယ်များကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်း သိသဖြင့် ရှန်ထုံမျှော်စင်မှာပဲ နေပြီး အလုပ်လုပ်တာ ပိုကောင်းသည်။

"ဟုတ်တယ် ဒါကြောင့် ဒီမှာပဲ နေခဲ့ ငါ သွားတော့မယ်"

ယန်ကျန့် နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

မထွက်ခွာမီ ဟွမ်ကျီယာ ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် ငါတို့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ အသက်ရှင်နိုင်ဦးမယ် ထင်လဲ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေက ဆက်တိုက် ဖြစ်နေတာ တစ္ဆေဆရာတွေရဲ့ သက်တမ်းက အရမ်း တိုတောင်းတယ် တစ္ဆေနှစ်ကောင် ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ငါတောင် သဘာဝလွန် စွမ်းအား ရှားရှားပါးပါး သုံးတာတောင်မှ နောက်ထပ် နှစ်နည်းနည်းလောက်ပဲ ခံတော့မှာ"

"မင်း ပင်ပန်းနေရင် တစ္ဆေမှန်ကို ကြည့်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေလိုက်လေ သာမန်လူ ဖြစ်သွားပြီးရင် ပုံမှန်ဘဝကို ပြန်ရနိုင်တယ် ငါ မတားပါဘူး"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ဟွမ်ကျီယာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မလုပ်ပါဘူး ဒီတိုင်း မေးကြည့်တာပါ လောလောဆယ်တော့ အဲဒီအစီအစဉ် မရှိသေးပါဘူး"

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှန်ထုံမျှော်စင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ကုမ္ပဏီ ကိစ္စများ ပြီးစီးပြီးနောက် သူ အိမ်ပြန်လာခဲ့သည်။ ကျန်းလီချင်နှင့် ကျန်းယန်တို့ကို သဘာဝလွန် မှတ်တမ်းအသစ်များ တစ်လှည့်စီ မှတ်တမ်းတင်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ အလုပ်များသော နေ့တစ်နေ့ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် နောက်ရက်များတွင် တာချန်းမြို့သည် အတော်လေး အေးချမ်းနေသည်။

ယန်ကျန့် နံနက်ပိုင်း ရုံးသွားပြီး ညနေပိုင်း အိမ်ပြန်ကာ ရှားရှားပါးပါး အားလပ်ရက်များကို ပျော်ရွှင်စွာ ဖြတ်သန်းနေသည်။

သို့သော် ဒီလိုနေ့ရက်များ ကြာရှည်ခံမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အန္တရာယ် အများအပြား ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဘေးအန္တရာယ်များ မပျောက်ကွယ်သေးပေ။ အရာအားလုံးသည် ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်း ကိုင်တွယ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

စတုတ္ထမြောက်နေ့ နံနက်ခင်း ယန်ကျန့်၊ ကျန်းယန်နှင့် ကျန်းလီချင်တို့ ပုံမှန်အတိုင်း ကုမ္ပဏီသို့ ကားမောင်းလာကြသည်။

ဒီရက်ပိုင်း သူ မကြာခဏ လူလုံးထွက်ပြနေခြင်းသည် အလွန် လိုအပ်သည်။ ထိုသို့ လုပ်ခြင်းဖြင့် လူများ၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေနိုင်သည်။ သူ အသက်ရှင် ကျန်းမာလျက် ရှိနေကြောင်းနှင့် တာချန်းမြို့ ဘေးကင်းကြောင်း လူအများအပြားကို အသိပေးရာ ရောက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခေါင်းဆောင် ပေါ်လာခြင်းသည် ဘေးကင်းလုံခြုံမှု၏ သင်္ကေတ ဖြစ်သည်။

သူတို့ ရုံးခန်းသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် လျိုရှောင်ယွိ စောစောစီးစီး ရောက်နှင့်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကိစ္စ ရှိလို့လား"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

လျိုရှောင်ယွိ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ယန်ကျန့် နောက်မှ ကျန်းယန်နှင့် ကျန်းလီချင်တို့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ကို ပြောပြလို့ မဖြစ်ဘူး"

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အောက်ထပ်ဆင်းပြီး တစ်ခုခု သွားစားလိုက်ဦး လျိုရှောင်ယွိနဲ့ ငါ သီးသန့် စကားပြောစရာ ရှိတယ်"

ယန်ကျန့် အချက်ပြလိုက်သည်။

"ရှင် စားဖို့ တစ်ခုခု ယူလာပေးရမလား"

ကျန်းယန် မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"မလိုပါဘူး ဒါပေမဲ့ လျိုရှောင်ယွိ အတွက် မနက်စာ ယူလာပေးလိုက်"

"ကျေးဇူးပါပဲ အားနာစရာ မလိုပါဘူး ဒီမနက် ကန်တင်းမှာ စားခဲ့ပြီးပြီ"

လျိုရှောင်ယွိ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ပြီးတာပါပဲ"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယန်နှင့် ကျန်းလီချင်တို့ မကြာမီ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ထွက်မသွားမီ တံခါးပိတ်ရန် မမေ့ကြပေ။

"ပြောပါ ဘာကိစ္စလဲ အနီးအနားမှာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် တစ်ခု ဖြစ်နေလို့လား"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

လျိုရှောင်ယွိက ပြောသည်။

"အဲဒါ မဟုတ်ဘူး လောလောဆယ်တော့ အဲဒီသတင်း မရှိသေးဘူး ဌာနချုပ် ကိစ္စပါ"

"ဌာနချုပ် ကိစ္စ ဆိုရင် ငါနဲ့ သိပ်မဆိုင်ဘူးလေ ငါက နာမည်ခံ ခေါင်းဆောင်ပဲ တကယ်တမ်းကျတော့ တာချန်းမြို့ကိုပဲ စီမံနိုင်တာ အများဆုံး ထုံချန် တာဝန်ယူထားတဲ့ မြို့ကို ထပ်ပေါင်းလို့ ရမယ် အဲဒီမှာ ဂရုစိုက်စရာ ဆီဇာဟိုတယ် ရှိနေလို့လေ"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့် ရှင်နဲ့ ကျွန်မ နှစ်ယောက်စလုံး သိပါတယ် ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် မိတ်ဆွေအသိုင်းအဝိုင်းကိစ္စက ရှင့်အပေါ် အများကြီး သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့တယ် ဆိုတာ ဒါပေမဲ့ ရှင်လည်း နားလည်ပါတယ် ရှင် ဌာနချုပ်ကို အသိအမှတ် ပြုနေသရွေ့၊ ခေါင်းဆောင် ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို သယ်ဆောင်ထားသရွေ့၊ တာချန်းမြို့ တာဝန်ခံ အဖြစ် ရှိနေသရွေ့ ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်တဲ့ ကိစ္စတချို့ ရှိနေတယ် ဆိုတာလေ တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်လိုမျိုးပေါ့"

"ရှင် စီမံခန့်ခွဲချင်စိတ် မရှိပေမယ့် သဘာဝလွန် အရာတွေက တာချန်းမြို့ကို ထိခိုက်လာရင် ရှင် မစီမံဘဲ နေလို့ မရဘူး"

လျိုရှောင်ယွိ ပြောလိုက်သည်။

"တာချန်းမြို့က မိသားစု၊ သူငယ်ချင်းနဲ့ ဆွေမျိုးတွေကို ကာကွယ်ဖို့ ရှင် လိုအပ်တယ် ပြီးတော့ တရားဝင် အဆင့်အတန်းနဲ့ ရာထူးလည်း လိုအပ်တယ် ဒါကြောင့် ကိစ္စတချို့ ဖြစ်လာရင် ရှင် မဖြစ်မနေ ပါဝင်ရတယ် ဌာနချုပ်ရဲ့ တောင်းဆိုမှု အများစုကို ရှင် ငြင်းပယ်နိုင်ပေမယ့် အရေးကြီးတဲ့ အခြေအနေ ရောက်လာရင် ရှင် နောက်ဆုတ်လို့ မရဘူး"

"ရှင် နောက်ဆုတ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်မ ယုံကြည်တယ်"

"ဒါ မင်းပြောပုံ မဟုတ်ပါဘူး ချက်ချင်း စကားလုံးတွေ စီတန်းပြီး ထွက်လာတာပဲ ကြည့်ရတာ အဘိုးကြီးချင်မရှိတော့တဲ့နောက်၊ ပြီးတော့ ငတ်မွတ်နေသော တစ္ဆေ အခိုးခံလိုက်ရပြီးနောက်ပိုင်း ဌာနချုပ်ရဲ့ အခြေအနေတွေ ပိုပိုဆိုးလာပုံ ရတယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မျှော်လင့်ထားပြီးသားပါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခေါင်းဆောင် စီမံကိန်းကို အကောင်အထည် ဖော်ပြီးပြီပဲ ထားလိုက်ပါတော့ မဆိုင်တာတွေ မပြောတော့ဘူး မင်းကိစ္စ ပြောပါ"

လျိုရှောင်ယွိ ယန်ကျန့်ကို လေးလေးနက်နက် ကြည့်ပြီး အလွန် တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါရိုက်တာ ကောင်းမင် သေသွားပြီ"

"ကောင်းမင် သေပြီ ဟုတ်လား"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံး အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဒီလူကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်သည်။

ကောင်းမင်သည် ဌာနချုပ် တည်ရှိရာ မြို့၏ တာဝန်ခံ သုံးဦး အနက် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ယခင်က ကျောက်ရှောင်ယာ၏ ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ ဖြစ်ရပ်တွင် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှု အချို့ ရှိခဲ့ပြီး အခြားမြို့တွင် ပညာသင်နေသော မြောင်ရှောင်ရှန်းကို ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးရန် ကောင်းမင်ကို အပ်နှံခဲ့ဖူးသည်။

မထင်မှတ်ဘဲ ဒီလောက်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း သူ တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

"ဘယ်လို သေသွားတာလဲ တစ္ဆေ ပြန်နိုးထလာလို့လား"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

လျိုရှောင်ယွိက ပြောသည်။

"မဟုတ်ဘူး တစ်ယောက်ယောက်က သတ်သွားတာ ဆိုးဆိုးရွားရွား သေဆုံးခဲ့ရတယ် သူထိန်းချုပ်ထားတဲ့ တစ္ဆေကို ယူသွားပြီး ကျိုးပဲ့နေတဲ့ အလောင်းကောင်ပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်"

"တာဝန်ခံ တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ ကောင်းမင် လုပ်ကြံခံလိုက်ရတာလား"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့် စူးရှသွားသည်။

"ဒါ တကယ့် ကိစ္စကြီးပဲ ဌာနချုပ်ရဲ့ မျက်စိအောက်မှာ မြို့တစ်မြို့ရဲ့ တာဝန်ခံကို သတ်သွားတယ် ဆိုတာ ဥပဒေ မရှိတော့သလိုပဲ"

"ဌာနချုပ်က ဒီကိစ္စကို အလွန် အလေးထားတယ် ဒုတိယဝန်ကြီး ချောင်ယန်ဟွာ အရမ်း ဒေါသထွက်နေပြီး ဒါကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေး ခေါ်ယူဖို့ ကြိုးစားနေတယ် ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် ဆိုးရွားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာပြန်တယ်"

"ဆက်ပြောပါ"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

လျိုရှောင်ယွိက ပြောသည်။

"ဌာနချုပ်က အစည်းအဝေး ဖိတ်စာတွေ ပို့ပြီးနောက် ခေါင်းဆောင် တစ်ဝက်ကျော်က အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးနဲ့ ငြင်းပယ်လိုက်ကြတယ် တာချွမ်းမြို့ က လီလေဖိန် ၊ တာတုန်းမြို့က ဝမ်ချာလင်း၊ တာယွမ်မြို့ က ဟယ်ယင်အာ နဲ့ တာရှာမြို့ က ရှန်လင်းတို့ ပါတယ် ရှန်လင်းကတော့ အကြောင်းမပြန်သေးဘူး ချောင်ယန်တောင်မှ ကိစ္စရှိလို့ မတက်နိုင်ဘူးလို့ ပြောတယ် ရှင် အပါအဝင် ဆိုရင် ခေါင်းဆောင် ၆ ယောက်က အတိအလင်း ငြင်းပယ်လိုက်ကြတာ"

"ဝေ့ကျင်းနဲ့ လီကျွင်း ပဲ လက်ခံတယ် ဒါပေမဲ့ လူနှစ်ယောက်တည်းနဲ့ ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေး ကျင်းပလို့ မရဘူး"

"ကောင်းမင် သေဆုံးရုံနဲ့ ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေး ခေါ်တာက အကြောင်းပြချက် မလုံလောက်ဘူး"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ အခု လူတိုင်းက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းဖို့ အလုပ်ရှုပ်နေကြတာ ဘယ်သူက စိတ်ကြိုက် ထွက်လာဖို့ အချိန်ရမှာလဲ ငါဆိုရင် လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကမှ ဆီဇာဟိုတယ်မှာ တစ္ဆေကြမ်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရပြီး အခုမှ နားရတာ"

"ဒီအစည်းအဝေးက တော်တော် အရေးကြီးတယ် ကောင်းမင် ကိစ္စ တစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ဘူး တခြား အလွန် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေလည်း ရှိသေးတယ် မဟုတ်ရင် ဌာနချုပ်က ဒီလောက်အထိ လှုံ့ဆော်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လျိုရှောင်ယွိ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ရှင့်ကို ဌာနချုပ်ဆီ သွားပြီး အခြေအနေကို နားလည်အောင် လုပ်စေချင်တယ်"

သူမ တောင်းပန်တိုးလျှိုးသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ယန်ကျန့် လှုပ်ရှားပေးရန် မျှော်လင့်နေသည်။ ဌာနချုပ်သို့ လမ်းလျှောက်သွားရုံ ဆိုလျှင်တောင်မှပေါ့။

ယန်ကျန့် သူမကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီကိစ္စက တကယ် ထူးခြားပုံ ရတယ် မဟုတ်ရင် မင်း ဒီလောက်ထိ တောင်းပန်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လျိုရှောင်ယွိ ယန်ကျန့်ကို မျှော်လင့်ချက် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူ ငြင်းပယ်လိုက်မည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

"ဒီရက်ပိုင်း ငါ အားနေပါတယ် တကယ်တော့ ဌာနချုပ်ကို အလည်သွားဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ မင်း သိထားဖို့ လိုတာက ငါ ဌာနချုပ် ရောက်သွားတာနဲ့ အဲဒီ ချောင်ယန်ဟွာက ငါ့အကူအညီ မတောင်းဘဲ လွယ်လွယ်နဲ့ ပြန်လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ ဝမ်ရှောင်မင်လည်း ရှိသေးတယ် သူက ငါ့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်မယ့် ဈေးနှုန်း အမြဲ ပေးနိုင်တယ် မင်း သိတဲ့အတိုင်း ငါက ဆင်းရဲတဲ့ ဘဝက လာတာဆိုတော့ တစ်ယောက်ယောက်က ပိုက်ဆံ ပိုပေးရင် မငြင်းနိုင်ဘူးလေ"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လျိုရှောင်ယွိ လျှောက်လာပြီး ယန်ကျန့် အနားသို့ ကပ်ကာ အသံနှိမ့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်ရှောင်မင်၊ ပါမောက္ခဝမ် သေတော့မယ် ကင်ဆာ နောက်ဆုံးအဆင့် ရောက်နေပြီ အခု ကုတင်ပေါ်မှာ လဲနေပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘူး"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း လေးနက်သွားပြီး အံ့သြမှု အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်လာသည်။

ဝမ်ရှောင်မင် ကျန်းမာရေး ပြဿနာ ရှိကြောင်း အရင်က ကြားဖူးသော်လည်း အခြေအနေ ဒီလောက် မြန်မြန် ဆိုးရွားသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

"မဆန်းပါဘူး ဝမ်ရှောင်မင် မသေခင် နောက်ဆုံး အစည်းအဝေး ကျင်းပချင်နေတာကိုး သူ ဘာတွေ ထပ်လုပ်ဦးမလို့လဲ"

ယန်ကျန့် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က အရမ်း ဉာဏ်ကောင်းသည်။ ကုတင်ပေါ် လဲနေပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်သော်လည်း သူ တွေးခေါ်နိုင်သရွေ့ သူ့ကို အလေးအနက် ထားရမည်။

"သူ သေတော့မယ် ဆိုမှတော့ ငါ သွားနှုတ်ဆက်လိုက်ပါမယ် ဌာနချုပ်ကို သွားပြီး ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ ကြည့်လိုက်မယ်"

ယန်ကျန့် ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ် လက်ခံလိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝမ်ရှောင်မင်သည် လက်ရှိအချိန်တွင် သူမှလွဲ၍ လူ့အရေပြားကျမ်းကို မြင်ဖူးသော တစ်ဦးတည်းသော သက်ရှိလူသား ဖြစ်သည်။

ဒီလူ သေခါနီးပြီ ဆိုတော့ ထူးခြားတာ တစ်ခုခု လုပ်မှာ သေချာသည်။

ယန်ကျန့် အနည်းငယ် စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ယန်ကျန့်"

လျိုရှောင်ယွိ ကျေးဇူးတင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး မင်းတာဝန်ကို ငါ သိပါတယ် တစ်ခါတလေ ဌာနချုပ်နဲ့ ငါ့ကြားမှာ နေရတာ မလွယ်ကူပါဘူး ဒါပေမဲ့ ငါ သွားကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ဆိုတော့ ဌာနချုပ်မှာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး ပုံမှန်အတိုင်း နေပြီး အလုပ်ဆက်လုပ်ပါ ဖိအား မဝင်ပါနဲ့"

ယန်ကျန့် ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့ ချောင်ယန်ဟွာ ဈေးကောင်းပေးရင် ငါ ဆက်ပြီး အလုပ်လုပ်ပေးဖို့ ဝန်မလေးပါဘူး"