ရိုးသားသော ယန်ကျန့်
Vol. 87 Ch. 1232
ယန်ကျန့်သည် လျိုရှောင်ယွိ၏ တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံပြီး ဌာနချုပ်၏ ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေးကို တက်ရောက်မည်ဟု သဘောတူလိုက်သည်။
အစည်းအဝေး အချိန်ကို မေးသောအခါ လျိုရှောင်ယွိက နှစ်ရက်အတွင်း ဌာနချုပ်သို့ ရောက်ရှိလျှင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ကြောင်း၊ အခုချက်ချင်း ထွက်ခွာနိုင်လျှင် ပိုကောင်းကြောင်း ပြောကြားလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် ချက်ချင်း မထွက်ခွာဘဲ ညနေပိုင်းမှ ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။
ဒီကိစ္စ အရေးကြီးသော်လည်း သိပ်အလျင်လိုစရာ မရှိဟု သူ ယူဆသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းမင် သေဆုံးပြီးပြီ။ ဌာနချုပ်တွင်လည်း ခေါင်းဆောင် ဝေ့ကျင်းနှင့် လီကျွင်း ရှိနေသဖြင့် ဘာမှ ဖြစ်စရာ မရှိပေ။ တာချန်းမြို့တွင် ခဏလောက် ဆက်နေပြီး ပြင်ဆင်စရာ ရှိတာ ပြင်ဆင်နိုင်သည်။
သို့သော် သူ သဘောတူပြီး မကြာမီမှာပင် သတင်းက ဌာနချုပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ချောင်ယန်ဟွာသည် ယန်ကျန့် အစည်းအဝေး တက်ရောက်မည် ဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်နှာပေါ်မှ မှိုင်းညို့မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ လျော့နည်းသွားသည်ကို သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရသည်။
"နောက်ဆုံးတော့ ရှင်းလင်းပြီး အပြုသဘောဆောင်တဲ့ တုံ့ပြန်မှု ရပြီ ယန်ကျန့်က တကယ် ရိုးသားတဲ့လူပဲ"
ထိုအချိန်တွင် သူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
အခြားသူများ၏ ဆင်ခြေများ၊ ငြင်းဆန်မှုများနှင့် ရှောင်လွှဲမှုများနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ယန်ကျန့်၏ မြန်ဆန်တိကျသော တုံ့ပြန်မှုက ချောင်ယန်ဟွာကို ဤကမ္ဘာကြီးတွင် ကောင်းမွန်မှုနှင့် အလှတရားများ ရှိနေသေးသည်ဟု ခံစားရစေသည်။
သို့သော် အခြား ခေါင်းဆောင်များက ရှောင်လွှဲ ငြင်းဆန်နေသော်လည်း ချောင်ယန်ဟွာ မည်သူ့ကိုမျှ ခက်ခက်ထန်ထန် မပြောရဲပေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခေါင်းဆောင်များသည် ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာများ ဖြစ်ကြသည်။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူတို့သည် သာမန် သက်ရှိလူသားများ မဟုတ်ကြတော့ပေ။ တစ္ဆေကြမ်းများနှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိတွေ့ဆက်ဆံနေရသဖြင့် သူတို့အတွင်းရှိ သက်ရှိလူသား ခံစားချက်များ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာသည်။ သူတို့ကို သူတို့ ထိန်းချုပ်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်အရာက ထိန်းချုပ်နိုင်မလဲ ဆိုတာ မသိရပေ။
"ယန်ကျန့် ရောက်လာတာနဲ့ အချက်ပြမှု တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဟိုလူတွေရဲ့ သဘောထား ပြောင်းလဲသွားပါစေလို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ မဟုတ်ရင် ဒီကိစ္စက တကယ် ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"
အစည်းအဝေးခန်းထဲတွင် ထိုင်ရင်း ချောင်ယန်ဟွာ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ဒီကိစ္စလေး တစ်ခုတည်းအတွက်နဲ့ အဘိုးကြီးချင်ကို ရုပ်တုထဲမှ ဆွဲထုတ်၍ မရနိုင်ပေ။
အဘိုးကြီးချင်က သေလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ နောက်တစ်ကြိမ် နိုးလာနိုင်မလား ဆိုတာ မသေချာပေ။ နိုးမလာနိုင်တော့လျှင် ခေါင်းဆောင်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ရုံသာမက ဌာနချုပ်၏ လုံခြုံရေးကိုပါ အာမခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
"ဂျပန်က တစ္ဆေနှင်ကလပ်ဆိုရင် ပိုတောင် ဆိုးသေးတယ်လို့ ကြားတယ် တစ္ဆေကြမ်း တစ်ကောင် စိမ့်ဝင်သွားပြီး အခု အဖွဲ့ဝင် အများအပြား သဘာဝလွန် တိုက်စားမှု ခံနေရတယ်တဲ့ ကိုယ့်အသက်ကိုတောင် အာမ မခံနိုင်ကြတော့ဘူး ဂျပန်နိုင်ငံတွင်းမှာ ဖြစ်ပွားနေတဲ့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးမယ့်သူ နည်းပါးနေပြီး ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီတဲ့"
နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်လျှင် သူတာဝန်ယူထားသော ဌာနချုပ် အခြေအနေသည် သိပ်မဆိုးလှကြောင်း ချောင်ယန်ဟွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ အနည်းဆုံးတော့ အဓိက အခြေအနေ တည်ငြိမ်နေပြီး ခေါင်းဆောင် စီမံကိန်းလည်း ချောချောမွေ့မွေ့ လည်ပတ်နေသည်။
"ပါမောက္ခဝမ် ဘယ်လိုနေလဲ သတိရပြီလား"
ရုတ်တရက် ချောင်ယန်ဟွာ ဘေးမှ လက်ထောက်ကို မေးလိုက်သည်။
လက်ထောက်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။
"သတိရပြီ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေ သိပ်မကောင်းဘူး အဖျားငွေ့ငွေ့ ရှိနေတုန်းပဲ"
"သွားကြည့်ကြတာပေါ့"
ချောင်ယန်ဟွာ ထရပ်လိုက်ပြီး လူနာဆောင်သို့ ချက်ချင်း သွားလိုက်သည်။
ဝမ်ရှောင်မင်၏ လူနာဆောင်သည် ဆေးရုံတွင် မဟုတ်ဘဲ ဌာနချုပ်ရှိ အခန်းအချို့ကို ယာယီ ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း စက်ကိရိယာများနှင့် ဆေးဝါးများမှာ အကောင်းဆုံးနှင့် ဈေးအကြီးဆုံးများ ဖြစ်ပြီး ဆရာဝန်များမှာလည်း ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
ဒီအစီအစဉ် အားလုံးသည် ဝမ်ရှောင်မင်၏ အသက်ကို ဆွဲဆန့်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။
မကြာမီ ချောင်ယန်ဟွာ လက်ထောက်ကို ခေါ်ပြီး လူနာဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
မှန်ပြတင်းပေါက်မှတဆင့် ဝမ်ရှောင်မင် ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ယခုအချိန်တွင် သူသည် လူနာဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပိန်လှီခြောက်ကပ်နေကာ အရေပြားမှာ သွေးမရှိသကဲ့သို့ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေသည်။ ပါးချိုင့်များ ခွက်ဝင်နေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ဖျားနာနေသော အနီကွက်များ ပေါ်နေသည်။ ခေါင်းတုံးတုံးထားပြီး နှာခေါင်းတွင် အသက်ရှူပိုက် တပ်ဆင်ထားသည်။
ထင်ရှားသည်မှာ သူ့အသက် ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ ဆေးပညာ နည်းလမ်း အမျိုးမျိုးဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ဆွဲဆန့်မထားပါက သေဆုံးနေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။
မဟုတ်ဘူး…
ဝမ်ရှောင်မင်၏ အသက်ကို ဆွဲဆန့်ထားသည်မှာ ဆေးပညာ နည်းလမ်းများ မဟုတ်ဘဲ ကျောက်တုံးကဲ့သို့ မာကျောသော သူ့စိတ်ဓာတ်သာ ဖြစ်သည်။
သူ့တွင် မပြီးပြတ်သေးသော ကိစ္စ တစ်ခုခု ရှိနေပြီး နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို ဘယ်လိုမှ လက်လွှတ်မခံဘဲ တင်းခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"အဟွတ် အဟွတ်"
အားနည်းသော ချောင်းဆိုးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အဖျားငွေ့ငွေ့ ရှိနေသော အခြေအနေတွင် ဝမ်ရှောင်မင် မျက်လုံး အနည်းငယ် ဖွင့်လိုက်သည်။ မျက်လုံးများက တောက်ပပြီး နက်ရှိုင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။
"လက်ထောက်ဝန်ကြီး မြင်ပါတယ် ဝင်ခဲ့ပါ"
ဝမ်ရှောင်မင် အောက်ဆီဂျင် မျက်နှာဖုံးကို ဖယ်လိုက်သည်။ စကားသံ အားနည်းနေသော်လည်း တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
နှာခေါင်းစည်း တပ်ထားပြီး ပိုးသတ်ထားသော ချောင်ယန်ဟွာ လူနာဆောင်ထဲ ဝင်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ပါမောက္ခဝမ် ဒီနေ့ ဘယ်လိုနေလဲ သက်သာရဲ့လား"
"ဒီရက်ပိုင်းတော့ မသေသေးပါဘူး အဟွတ် အဟွတ် ဒါပေမဲ့ သိပ်အကြာကြီးတော့ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး နောက်တစ်လလောက်ဆို သေမှာပါ"
ဝမ်ရှောင်မင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
ချောင်ယန်ဟွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဘာလို့ ဒီလောက် ခေါင်းမာရတာလဲ သာမန်လူတွေအတွက် ကင်ဆာက သေစေနိုင်ပေမယ့် သဘာဝလွန် လောကမှာ ကျင်လည်နေသူတွေ အတွက်တော့ အအေးမိတာလောက်ပါပဲ ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး ဌာနချုပ်မှာ ခင်ဗျားကို ကုသပေးနိုင်မယ့် သဘာဝလွန် နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိပါတယ် တချို့ဆို ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတောင် မရှိဘူး"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျား တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်လာလို့ ရသေးတယ် ဒီရက်ပိုင်း ဌာနချုပ်မှာ ကိစ္စတွေ အများကြီး ဖြစ်ပျက်နေတာ တချို့နေရာတွေမှာ ခင်ဗျား မရှိလို့ မဖြစ်ဘူး အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို ထောက်ထားပြီး စိတ်ပြောင်းမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
ဝမ်ရှောင်မင် ခေါင်းအုံးကို ပြင်ပေးရန် ပြုစုသူကို အချက်ပြလိုက်ပြီး ထထိုင်လိုက်သည်။
ကုတင်ကို မြှင့်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ရှောင်မင် ပြောလိုက်သည်။
"ဘယ်သူမှ မရှိမဖြစ် မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်တော် အပါအဝင်ပေါ့ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်က အကန့်အသတ် ရောက်နေပြီ ဆိုတော့ ဒီနိယာမအတိုင်း လိုက်နာပြီး သေဆုံးခွင့် ပေးလိုက်သင့်တယ် ကျွန်တော် တစ္ဆေဆရာ မဖြစ်ချင်သလို သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေနဲ့ အသက်ဆက်ချင်စိတ်လည်း မရှိဘူး"
"သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေကို ငြင်းပယ်တာ မဟုတ်ဘူး ကျွန်တော် လုပ်သင့်တာတွေ လုပ်ပြီးပြီမို့လို့ အသက်ရှင်နေတာက ကျွန်တော့်အတွက် အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့လို့ပါ"
"ဒါပေမဲ့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ မဖြေရှင်းရသေးဘူးလေ"
ချောင်ယန်ဟွာ ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ရှောင်မင် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေက ဘယ်တော့မှ အပြီးသတ် ဖြေရှင်းလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ ခေတ်ဦးပိုင်းတုန်းကလည်း ဒီလိုပဲ၊ အခုလည်း ဒီလိုပဲ၊ အနာဂတ်မှာလည်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်နေမှာ ကျွန်တော်တို့က လက်တွေ့බဝထဲက အသုံးမကျတဲ့ အလှဆင်ပစ္စည်း နှစ်ခုပဲ အနာဂတ်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်တဲ့သူတွေ ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ကဲပါ ကဲပါ ဒီအကြောင်းတွေ မပြောပါနဲ့တော့ ခင်ဗျားကို သတင်းကောင်း လာပြောတာ"
ချောင်ယန်ဟွာ ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောသည်။
"ကြည့်ရတာ ယန်ကျန့် ဒီခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေး တက်ရောက်ဖို့ သဘောတူလိုက်ပုံ ရတယ်"
"ခင်ဗျား ကြိုသိနေတာလား"
ချောင်ယန်ဟွာ အံ့သြသွားသည်။
"ဒါကလွဲရင် တခြား ဘာပြောစရာ ရှိဦးမှာလဲ တခြား ခေါင်းဆောင်တွေ စိတ်ပြောင်းပြီး ခင်ဗျားအမိန့်ကို နာခံမယ်လို့ ပြောချင်တာလား"
ဝမ်ရှောင်မင် ပြောလိုက်သည်။
"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိပ်အထင်မကြီးပါနဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားက ဒီအဆင့် ရောက်နေပြီဆိုတော့ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းတာ ကြာပါပြီ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ အခြေအနေကိုတော့ မျှော်လင့်ထားပြီးသားပါ"
ချောင်ယန်ဟွာ ဆက်ပြောသည်။
"ယန်ကျန့် ဒီနေ့ မွန်းလွဲပိုင်း ဌာနချုပ်ကို ရောက်လာလိမ့်မယ် အဲဒီအချိန်ကျရင် တွေ့ကြတာပေါ့ သူ့ကို နားချဖို့ ယုံကြည်ချက် ရှိရဲ့လား"
"သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေက မသေချာ မရေရာမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ မျှော်လင့်ချက်မဲ့တာတွေ ယူဆောင်လာနိုင်သလို ဝမ်းသာစရာတွေလည်း ယူဆောင်လာနိုင်တယ်"
ဝမ်ရှောင်မင် ပြောလိုက်သည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားမှာ တခြား ရွေးချယ်စရာတွေ ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား"
"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ပြောသလို သူထက် အသင့်တော်ဆုံး လူ မရှိဘူး"
ချောင်ယန်ဟွာ ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ရှောင်မင် ခဏ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။
"သဘာဝလွန် အရာတွေက ကံကြမ္မာကို တကယ် မြင်နိုင်သလား ဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်ရုံပါ ကျွန်တော်သာ ပိုဝေးဝေး မြင်နိုင်ခဲ့ရင် သူက တကယ် အရေးပါတဲ့သူပါပဲ ကံမကောင်းစွာနဲ့ ကျွန်တော် အနာဂတ်ကို မမြင်နိုင်တော့ဘူး ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ဆီလာရှာလို့ ရပါတယ်"
ချောင်ယန်ဟွာ တစ်ခုခု ဆက်ပြောချင်သေးသည်။
ဝမ်ရှောင်မင် ချောင်းဆိုးပြီး ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
"ကဲပါ ဆေးထိုးရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ ဝန်ကြီးချောင် ခင်ဗျား ပြန်လို့ရပါပြီ ယန်ကျန့်နဲ့ တွေ့ဖို့ တစ်ရေးလောက် အိပ်လိုက်ဦးမယ်"
"ကောင်းပါပြီ ပါမောက္ခဝမ် အရင် အနားယူလိုက်ပါ ညနေကျမှ ပြန်လာခဲ့မယ်"
ချောင်ယန်ဟွာ သက်ပြင်းချပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။
ဝမ်ရှောင်မင် ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ ထိုင်ကြည့်နေလိုက်သည်။ ပြုစုသူက ဘေးတွင် အလုပ်ရှုပ်နေပြီး ဆေးပုလင်းလဲ၊ ဆေးတိုက်ကာ ကျိုးပဲ့လွယ်သော အသက်ကို ဂရုတစိုက် ထိန်းသိမ်းပေးနေသည်။
"လူ့အရေပြားကျမ်းက ငါ ကင်ဆာနဲ့ သေမယ်လို့ ပြောဖူးတယ် တကယ် မှန်နေပုံရတယ်"
"မှန်တယ် ဆိုရင်လည်း ဒါ ငါ့အတွက် အကောင်းဆုံး နိဂုံးပါပဲ ဘာလို့ ဒုက္ခခံ ရှာနေဦးမှာလဲ ကြိုသိနေရတာ ပျင်းစရာ ကောင်းပေမယ့်... ခံစားချက်ကတော့ မဆိုးပါဘူး"
အကြာကြီး နေပြီးမှ ဝမ်ရှောင်မင် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်လှဲချလိုက်ကာ တဖြည်းဖြည်း အိပ်ပျော်သွားသည်။
ပြုစုသူသည် ဝမ်ရှောင်မင် အိပ်ပျော်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မနှောင့်ယှက်ရဲတော့ဘဲ မီးပိတ်ပြီး လူနာဆောင်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တာချန်းမြို့တွင် ယန်ကျန့် အလုပ်စောစောဆင်းပြီး အိမ်ပြန်ကာ လုံခြုံရေးအိမ် ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ပိတ်လှောင်ထားသော တစ္ဆေကြမ်း အချို့ကို စစ်ဆေးပြီး ပြင်ဆင်မှု အချို့ ပြုလုပ်လိုက်သည်။
ဌာနချုပ်သို့ သွားသော ခရီးစဉ်သည် အစည်းအဝေး တက်ရုံ သက်သက် မဟုတ်ဟု သူ ထင်သည်။
ဌာနချုပ် တည်ရှိရာ မြို့၏ တာဝန်ခံ သုံးဦး အနက် တစ်ဦး ဖြစ်သော ကောင်းမင်ပင် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ရာ အန္တရာယ်ရှိသော ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။
သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် မဟုတ်လျှင်တောင် တစ္ဆေဆရာ အချင်းချင်း ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားခြင်း ဖြစ်ရမည်။
ထို့ကြောင့် လိုအပ်သော ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ ပြုလုပ်ထားရမည်။