အခန်း (၁၂၃၄)

မွန်းလွဲ ၃ နာရီခန့်။

တာချန်းမြို့မှ ထွက်ခွာလာသော အထူးလေယာဉ်သည် တာဂျင်းမြို့လေဆိပ်တွင် ဆိုက်ရောက်လာသည်။

ယန်ကျန့်သည် လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော ဒီမြို့ကို ကြည့်ရင်း စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ အတိတ်က အတွေ့အကြုံတချို့ ခေါင်းထဲ ချက်ချင်း ဝင်လာသည်။

"ဒီတစ်ခေါက်တော့ နည်းနည်း ပိုချောမွေ့ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်ကွာ"

ဒီလိုတွေးရင်း သူ လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

လေယာဉ်နံဘေးတွင် အထူးယာဉ်တစ်စီး စောင့်ဆိုင်းနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ဘေးတွင် ရုံးဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ သူမ၏ မိတ်ကပ်လိမ်းခြယ်မှုမှာ ပါးပါးကြည်ကြည် ဖြစ်ပြီး လေးနက်တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ယန်ကျန့် ရောက်ရှိလာမှုကို ကြိုဆိုရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။

လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလာသော ယန်ကျန့်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တချို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမရှေ့မှ သာမန်ဟု ထင်ရသော လူငယ်လေးသည် သဘာဝလွန် လောကတွင် နာမည်ကျော်ကြား လူပြောများသည့် တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်... လက်ထောက်ဝန်ကြီးက ခေါင်းဆောင်ယန် လာမယ်ဆိုလို့ ကျွန်မကို အထူးတလည် လာကြိုခိုင်းလိုက်တာပါရှင်"

ထိုအမျိုးသမီးက အလွန် ယဉ်ကျေးလေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။ ယန်ကျန့်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မှတ်မိသွားသည်။

"မဆိုးဘူးပဲ... လူတွေက တိုးတက်ပြောင်းလဲတတ်ကြတာပဲလေ အရင်ကထက်စာရင် မင်းရဲ့ သဘောထားက ပိုကောင်းလာသားပဲ"

ဒီအမျိုးသမီးသည် တစ်ချိန်က သူ့အတွက် ဆက်သွယ်ရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ယူပေးဖူးသူ ချင်မေ့ရို ဖြစ်သည်။ သူမ၏ နာမည်နှင့် လိုက်ဖက်အောင် အမှန်တကယ် လှပသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လေးနက်တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထား ရှိသော်လည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်... လက်ထောက်ဝန်ကြီးက ဌာနချုပ်မှာ စောင့်နေတာ ကြာပါပြီ ကားပေါ် ကြွပါရှင်"

ချင်မေ့ရိုက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဒီတစ်ခေါက်လာတာ အသက်ဝဝတောင် မရှူရသေးဘူး ချောင်ယန်ဟွာက ဌာနချုပ်ကို ခေါ်နေပြီ တကယ်ကို စာနာစိတ် မရှိတဲ့လူပဲကွာ"

ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေးက ဒီနေ့ မစသေးဘူး မဟုတ်လား... အင်း ငါ့ကို ဌာနချုပ် အရင်ခေါ်တယ်ဆိုတော့ ငါ့အကူအညီ လိုချင်ပြန်ပြီ ထင်တယ်"

"ခေါင်းဆောင်ယန် အထင်လွဲနေပါပြီ လက်ထောက်ဝန်ကြီးက ခေါင်းဆောင်ယန်နဲ့ ရိုးရိုးလေး တွေ့ချင်ရုံပါ တခြားဘာမှ မရှိပါဘူး"

ချင်မေ့ရိုက ရှင်းပြသည်။

"ပြီးတော့ ခေါင်းဆောင်ယန်ရဲ့ ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး အဆင်ပြေချောမွေ့စေဖို့ လက်ထောက်ဝန်ကြီးက ကျွန်မကို အတူ လိုက်ပါဆောင်ရွက်ဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်"

"တစ်မြို့လုံး အတူလိုက်မယ်ပေါ့ ငါ ပြဿနာရှာမှာ ဒါမှမဟုတ် ရုတ်တရက် ပျောက်သွားမှာ စိုးလို့လား"

ယန်ကျန့်က လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ချင်မေ့ရို ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဒါက သူမ ဖြေနိုင်သော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

"ထားလိုက်ပါတော့ကွာ... ငါက မင်းတို့လို သာမန်လူတွေကို အခက်တွေ့အောင် မလုပ်ချင်ပါဘူး ချောင်ယန်ဟွာက မစောင့်နိုင်ဘူးဆိုတော့လည်း သွားတွေ့လိုက်တာပေါ့"

ယန်ကျန့် အထူးယာဉ်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ချင်မေ့ရိုက ကားတံခါး ချက်ချင်း ဖွင့်ပေးသည်။ ယန်ကျန့် ဝင်ထိုင်ပြီးနောက် သူမလည်း ကားပေါ်တက်ကာ တံခါးပိတ်ပြီး ပြတင်းပေါက် ဖွင့်လိုက်သည်။

ဒါက အသေးစိတ် အချက်လေးတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒီအထူးယာဉ်သည် သီးသန့်ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ပြတင်းပေါက်နှင့် တံခါးများ ပိတ်လိုက်သည်နှင့် အကောင်းဆုံး ထိန်းသိမ်းရေး ကွန်တိန်နာ တစ်ခု ဖြစ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အထင်လွဲမှုများ မဖြစ်စေရန် ချင်မေ့ရိုသည် ကားကို လုံအောင် ပိတ်ထားသည့် နည်းလမ်းကို မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။

ကားသည် ချောမွေ့မြန်ဆန်စွာ မောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားပြီး ကြိုတင်စီစဉ်ထားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဌာနချုပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် ကားထဲတွင် ထိုင်ရင်း မြို့ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မြင်ကွင်းထဲရှိ အရာအားလုံးသည် စည်ကားသိုက်မြိုက်နေဆဲ၊ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ နေရာအနှံ့ ဖြစ်ပွားနေသော မကြာခဏ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များက မြို့ကြီးကို အနည်းငယ်မျှ သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့သလိုပင်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်... ရေသောက်မလားရှင် ရေအပြင် တခြား အချိုရည်တွေ ကိုကာကိုလာတွေလည်း အဆင်သင့် ရှိပါတယ်"

ထိုအချိန်တွင် ချင်မေ့ရိုက ဘေးမှနေ၍ အနည်းငယ် ပြုံးကာ တတ်နိုင်သမျှ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ယန်ကျန့်က လှည့်မကြည့်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။

"အရင်တုန်းက ချန်ရီ သေတယ် အခု ဂေါင်းမင်လည်း သေသွားပြန်ပြီဆိုတော့ ဒီမြို့ကို ဘယ်သူ တာဝန်ယူမှာလဲ"

ချင်မေ့ရို ခဏ စဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ဂေါင်းမင်နေရာကို ဆက်ခံပြီး တာဝန်ယူမယ့်သူက ကျန်းလေ့ပါ"

"ကျန်းလေ့ ဟုတ်လား"

ယန်ကျန့်၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဒါကလည်း ရင်းနှီးပြီးသား နာမည်တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

တစ္ဆေစားသူ ကျန်းလေ့…

သူနှင့် ကျန်းလေ့သည် ဌာနချုပ်သို့ အတူတူ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး တစ္ဆေဆရာ သင်တန်း အတူတက်ရင်း တစ္ဆေတမန်တော် ဖြစ်ရပ်ကြောင့် တော်တော်လေး ရင်းနှီးခဲ့ကြသည်။ သူ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာပြီး ခုနစ်ယောက်အဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းချိန်တွင် ကျန်းလေ့ကို ခေါ်ယူရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့် ကျန်းလေ့ ထိန်းချုပ်ထားသော တစ္ဆေသည် အလွန်ထူးခြားပြီး ပြန်လည်နိုးထရန် အလွန်လွယ်ကူသဖြင့် သူသည် ဌာနချုပ်တွင်သာနေပြီး သူ့တစ္ဆေ ပြန်လည်နိုးထမည့် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားနေရသည်။ ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်က သူ့ကို ခေါ်ရန် ဇွတ်အတင်း မတိုက်တွန်းခဲ့ပေ။

မထင်မှတ်ဘဲ ယခု ဂေါင်းမင် သေဆုံးသွားသောအခါ သူက ဒီမြို့ကို တာဝန်ယူရသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန် ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ဂေါင်းမင် ရုံးခန်းထဲမှာ သူ့ကို တွေ့ခဲ့မှာပါ သူက ဂေါင်းမင်ကို အမြဲ ကူညီပေးနေတာဆိုတော့ အခု ဆက်ခံရတာလည်း သဘာဝကျပါတယ်"

ချင်မေ့ရိုက ဆက်ပြောသည်။

"ဒါနဲ့ ခေါင်းဆောင်ယန်... ကျန်းလေ့က နေရာဆက်ခံလိုက်တဲ့အတွက် အခု မြောင်ရှောင်ရှန်းကို စောင့်ရှောက်နေတာလည်း သူပါပဲ"

သူမ ဒီအကြောင်းကို ထည့်ပြောဖို့ လိုမယ်လို့ ယူဆလိုက်သည်။ ယန်ကျန့်၏ စေတနာကို ရရှိစေရန်နှင့် ဒီတွေ့ဆုံမှု ပိုမို အောင်မြင်စေရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"လူတွေတောင် သေကုန်ပြီ ကတိတွေလည်း ပျက်ကုန်ပြီဆိုတော့ အရေးမကြီးတော့ပါဘူးကွာ"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါမှတ်မိသေးတယ် ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ငါ လူသစ်အနေနဲ့ ဒီမြို့ကို လာတုန်းက ဌာနချုပ်မှာ လူတော်တွေ အများကြီးပဲ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ ငါတို့အသုတ်က ဝါရင့်တွေ ဖြစ်ကုန်ကြလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားမိဘူး ဌာနချုပ်မှာ ဝင်လာတဲ့ လူသစ်တွေ လုံလောက်မှု ရှိရဲ့လားတော့ မသိဘူး"

"လူသစ်တွေ လုံလုံလောက်လောက် မဖြည့်နိုင်ရင် မကြာခင် ငါတို့လို ဝါရင့်အသုတ်တွေလည်း သေကုန်ကြတော့မှာ"

ချင်မေ့ရို ပြုံးလိုက်သော်လည်း ဘယ်လို ပြန်ဖြေရမလဲ မသိပေ။

သူမ ပြန်မဖြေနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ကျန့် ဆက်မမေးတော့ပေ။ တကယ်တော့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေက ဝန်ထမ်းတစ်ယောက် သိနိုင်သည့် သတင်းအချက်အလက် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဌာနချုပ်သို့ လူသစ်များ ဝင်ရောက်နေလျှင်ပင် အခြေအနေက မရေမရာ အနေအထားသို့ ရောက်နေပြီး ထိန်းထားနိုင်ရန် ခက်ခဲနေမည်ကို ယန်ကျန့် ခံစားမိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ၏ သေဆုံးနှုန်းက အလွန်မြင့်မားလွန်းသည်။ တစ္ဆေဆရာများဆိုသည်မှာ ဂေါ်ဖီထုပ်များကဲ့သို့ အမြောက်အမြား ရှာတွေ့နိုင်သည် မဟုတ်ပေ။ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သည့် နည်းလမ်းက အတော်အတန် ရင့်ကျက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အရင်းအမြစ်များက အကန့်အသတ် ရှိနေသဖြင့် အကြီးစား လေ့ကျင့်ပေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့အပြင် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ၏ အဆင့်သည်လည်း ဆက်တိုက် မြင့်တက်နေသည်။

ဖြစ်ရပ်များစွာတွင် တစ္ဆေဆရာများက သဘာဝလွန် ကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းရသည်မှာ သေမင်းထံ သွားနေခြင်းနှင့် မခြားပေ။ ထို့ကြောင့် ဌာနချုပ်၏ အခြေအနေမှာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ခရီးစဉ်က သိပ်မကြာလိုက်ပေ။

နာရီဝက်ပင် မပြည့်ခင်မှာပင် အထူးယာဉ်သည် ဌာနချုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ယန်ကျန့် ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို လာကြိုသည်။ တစ်ချိန်က တာဝန်ခံ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော ရှန်လျန်ပင် ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်... မတွေ့တာတောင် ကြာပြီပဲ ခင်ဗျားကတော့ တက်ကြွနေတုန်းပဲ ဒါပေမဲ့ လက်ထောက်ဝန်ကြီးကတော့ စောင့်ရတာ နည်းနည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီ ခေါင်းဆောင်ယန် စိတ်မရှိရင် အစည်းအဝေးခန်းမကို အခုပဲ ကြွပါဗျာ"

ရှန်လျန်က ပြုံးပြီး နှုတ်ဆက်သည်။ ယန်ကျန့်က မျက်လုံး အနည်းငယ် ပင့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့က ဆက်ခံမယ့်ကိစ္စကို သေသေချာချာ စီစဉ်ထားတာပဲ ကြည့်ရတာ နောက်ကွယ်မှာ အစီအစဉ်တွေ ဆွဲထားတာ ကြာပြီနဲ့ တူတယ် ငါ ဌာနချုပ်ကို လာမှာကိုပဲ စောင့်နေကြတာလား အခု ငါ နည်းနည်း သံသယ ဝင်လာပြီ ငါ ခြေချလိုက်တာနဲ့ ပြန်ထွက်လို့ မရတော့မှာ စိုးရတယ်"

"ခေါင်းဆောင်ယန်ကလည်းဗျာ... ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ဖြစ်ရမှာလဲ ခင်ဗျားက အခု ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ ပြီးတော့ ဒီအချိန် ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေးကို ပထမဆုံး တုံ့ပြန်တဲ့သူဆိုတော့ သဘာဝကျကျပဲ ကျုပ်တို့ နည်းနည်း ပိုဂရုစိုက်ရတာပေါ့"

ရှန်လျန်က ပြောလိုက်သည်။ ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

"မလိုပါဘူးကွာ... ငါက မင်းတို့ ဒီလောက်တောင် ယဉ်ကျေးပျူငှာနေရလောက်အောင် တန်ဖိုးရှိတဲ့ကောင် မဟုတ်ပါဘူး လျိုရှောင်ယွိရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ပြီး စိတ်ဓာတ်ခွန်အား လာမြှင့်တင်ပေးရုံပါ ပြီးတော့ ဝမ်ရှောင်မင် သေပြီလား မသေသေးဘူးလား ဆိုတာလေး လာကြည့်တာ တခြား ဘာကိစ္စမှ ငါနဲ့ မဆိုင်ဘူး"

သူ ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးမှုများ ဘေးဖယ်ထားရန် ရှန်လျန်ကို လက်ကာပြလိုက်သည်။

ရှန်လျန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"သဘောပေါက်ပါပြီ သဘောပေါက်ပါပြီ ခေါင်းဆောင်ယန်... ဒီဘက် လိုက်ခဲ့ပါဗျာ"

ယန်ကျန့် ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ အစည်းအဝေးခန်းမဘက်သို့ တန်းသွားလိုက်သည်။

အားလုံး ရောက်နေကြပြီဆိုမှတော့ ဟန်ဆောင်ပြီး သံယောဇဉ် ဖြတ်ပြနေစရာ မလိုတော့ပေ။

ရှန်လျန်နှင့် ချင်မေ့ရိုတို့ အနောက်မှ ကပ်လိုက်လာကြသည်။

အစည်းအဝေးခန်းမသည် ကြီးမားကျယ်ဝန်းသော်လည်း အလွန် ခြောက်ကပ်နေသည်။

ယန်ကျန့် ဒီနေရာတွင် အစည်းအဝေး ပထမဆုံး တက်ရောက်စဉ်က လူများ ပြည့်ကျပ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ လူအနည်းငယ်သာ ရှိပြီး အားလုံးမှာ ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာများ ဖြစ်ကြသည်။

ချောင်ယန်ဟွာ၊ လီကျွင်း၊ အာဟုန်၊ ဝမ်ရှောင်မင် နှင့် အနောက်မှ လိုက်လာသော ရှန်လျန်၊ ချင်မေ့ရိုတို့သာ ရှိသည်။

ယန်ကျန့် ရောက်လာသောအခါ ပထမဆုံး သတိထားမိလိုက်သူမှာ ချောင်ယန်ဟွာ သို့မဟုတ် လီကျွင်း မဟုတ်ဘဲ ဝမ်ရှောင်မင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝှီးချဲပေါ်တွင် ထိုင်လျက် လူနာဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ကာ ပုလင်းချိတ်ထားပြီး အလွန်အမင်း ပိန်လှီခြောက်ကပ်နေသည်။

"ကင်ဆာ နောက်ဆုံးအဆင့်ပဲ သာမန် ဆေးပညာ နည်းလမ်းတွေနဲ့တော့ ကယ်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူ ဝမ်ရှောင်မင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လက်ရှိ ကျန်းမာရေး အခြေအနေကို ယေဘုယျ နားလည်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင် နေမကောင်းသည်ကို သိထားသော်လည်း ဒီလောက်ထိ ဆိုးရွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။ သူ့ပုံစံကို ကြည့်ရသည်မှာ ဆယ်ရက်ပင် ခံပါ့မလား မသိပေ။

"ယန်ကျန့်... မင်း ရောက်လာပြီကိုး"

လီကျွင်းက သူ့ကို ကြည့်ပြီး နှုတ်ဆက်သည်။ အာဟုန်ကလည်း အနည်းငယ် ပြုံးပြသော်လည်း အပြုံးက တောင့်တင်းနေသည်။

ယန်ကျန့်က သိပ်ပြီး အေးစက်မနေဘဲ ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်ပြကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်... ဒီမှာရှိတဲ့သူတွေ အားလုံးက ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာတွေချည်းပါပဲ ရိုးရာဓလေ့တွေ လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး ထိုင်ပါဦးကွာ... ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ နေကြတာပေါ့"

ချောင်ယန်ဟွာက လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ ယန်ကျန့်က ဝင်မထိုင်ဘဲ ဝမ်ရှောင်မင်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းမှာ အချိန် သိပ်မကျန်တော့ဘူးပဲ ဒီအခြေအနေနဲ့တောင် အစည်းအဝေး လာတက်နေသေးတယ် လေးစားဖို့တော့ ကောင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကင်ဆာဆိုတာ ကိစ္စကြီး မဟုတ်ပါဘူး မင်းကို ကယ်နိုင်တဲ့ သဘာဝလွန် နည်းလမ်းတွေ ရှိပါတယ် မင်းပုံစံကြည့်ရတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကုသဖို့ သဘာဝလွန် နည်းလမ်းတွေကို မသုံးချင်ဘူးနဲ့တူတယ် သေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီလား"

"အချိန်ကို တွက်ကြည့်ရသလောက် ဒီခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေး ပြီးရင် သေမှာလား"

ဝမ်ရှောင်မင်က ယန်ကျန့်၏ စကားများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ညင်သာစွာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေး မစခင် ငါ သေလိမ့်မယ် မင်းက ငါ့ကို စောစော သေစေချင်နေတာ မဟုတ်လား အခု ငါ တကယ် သေတော့မှာဆိုတော့ ဘယ်လို ခံစားရလဲ ပျော်နေလား ဒါမှမဟုတ် မျှော်လင့်နေလား"

"တကယ်ကို မျှော်လင့်နေတာပါ မင်း ကိုယ့်သေခြင်းတရားကို ဘယ်လို စီစဉ်ထားလဲဆိုတာ သိချင်လို့လေ"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ဘာမှမလုပ်ဘဲ ရောဂါနဲ့ ဒီအတိုင်း သေသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။ ဒီကောင် တစ်ခုခု ကြံစည်နေတာ သေချာသည်။ မအောင်မြင်မချင်း သူ သေမှာ မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ရှောင်မင် ပြုံးလိုက်သော်လည်း ဘာမှ မပြောပေ။ ထို့နောက် ချောင်ယန်ဟွာက ဝင်ပြောသည်။

"ယန်ကျန့်... တကယ်တော့ ဒီနေ့ မင်းကို အလျင်အမြန် ခေါ်လိုက်ရတာက ကိစ္စတစ်ခု ဆွေးနွေးချင်လို့ပါ သဘောတူညီချက်အတိုင်း မင်း ရောက်လာပြီး ကျုပ်တို့နဲ့ စကားပြောဖို့ အခွင့်အရေး ပေးတဲ့အတွက် တကယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ဘာဆွေးနွေးချင်တာလဲ တာချန်းမြို့မှာ ရှင်းစရာ ကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ် ဆီဇာဟိုတယ် ကိစ္စကို ထုံချန်ဆီကနေ ခင်ဗျား ကြားပြီးလောက်ပြီ ဂျပန်က တစ္ဆေနှင်ကလပ် တစ္ဆေစီးခံရတဲ့ သတင်းလည်း ရှိသေးတယ် ဖြေရှင်းရမယ့် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပိုရှုပ်ထွေးလာတယ် အမှန်တိုင်း ပြောရရင် အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အစည်းအဝေးအတွက် အချိန်မဖြုန်းချင်ဘူးဗျာ"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။ ချောင်ယန်ဟွာက ဆက်ပြောသည်။

"လတ်တလော သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းဖို့ မင်း ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်နေရတယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ် တစ္ဆေရေကန် ကိစ္စဆိုလည်း မင်းအကူအညီ မပါရင် အောင်အောင်မြင်မြင် ပြီးဆုံးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ အခု အခြေအနေက ထူးခြားနေတယ် အထူးတလည် အရေးမကြီးရင် မင်းကို ဒီအထိ ခေါ်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ နားလည်ပေးစေချင်တယ်ကွာ"

"ကောင်းပြီလေ... ရောက်နေပြီဆိုတော့ လိုရင်းကိုပဲ ပြောဗျာ င့ါကို ဒီခေါ်လိုက်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပါ မဆိုင်တာတွေ လာမပြောနဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ဆွေးနွေးပြီး အချိန်မဖြုန်းချင်ဘူး"

ယန်ကျန့်က မျက်နှာသေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အစည်းအဝေး ခဏခဏ တက်တတ်သူ မဟုတ်သလို စကားကို အကြာကြီး ပြောနေတတ်သူလည်း မဟုတ်ပေ။

ချောင်ယန်ဟွာ ပြောလို့ပြီးရင် တခြား ဘာကိစ္စမှ မရှိတော့ရင် မြောင်ရှောင်ရှန်းကို သွားတွေ့ပြီး ဒီညချင်း တာချန်းမြို့ကို ပြန်မယ်လို့ သူ စိတ်ကူးထားသည်။

"ယန်ကျန့်... ဒီကိစ္စက ဂေါင်းမင် သေဆုံးမှုနဲ့ စတာပါ မူလကတော့ ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေးမှာ ဆွေးနွေးသင့်တဲ့ ကိစ္စပေါ့ ဒါပေမဲ့ ခေါင်းဆောင် အများစုက အစည်းအဝေး တက်ဖို့ ငြင်းဆန်နေကြတော့ လုပ်ငန်းတော်တော်များများ ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင် ဖြစ်နေတယ်"

ချောင်ယန်ဟွာက ဆက်ပြောသည်။

"ဒါကြောင့် တစ်ယောက်ယောက်က ရှေ့ထွက်ပြီး အစည်းအဝေးတက်ဖို့ ငြင်းဆန်နေတဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေကို စုစည်းပေးနိုင်မလားလို့ ကျုပ်တို့ အရေးတကြီး မျှော်လင့်နေတာ"

"အဲဒါကြောင့် မင်းကို ရွေးချယ်လိုက်တာပါ ဒီကိစ္စကို မင်း လုပ်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ကျုပ်ကို အဲဒီခေါင်းဆောင်တွေကို စုစည်းခိုင်းတာလား ခင်ဗျား ကျုပ်ကို သေလမ်းပို့နေတာပဲ"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ လီကျွင်းက ဝင်ပြောသည်။

"ယန်ကျန့်... ငါတို့ နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး အလေးအနက် ပြောနေတာပါ"

"ငါလည်း အလေးအနက် ပြောနေတာ"

ယန်ကျန့်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"တခြားသူတွေက အစည်းအဝေး မတက်ချင်ဘူးဆိုရင် ငါက ဘယ်လိုလုပ် စုစည်းပေးရမှာလဲ စကားပြောရုံနဲ့ ရမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ လုပ်ပြီးလောက်ပြီ သေချာတာကတော့ ဒါ စကားပြောရုံနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ရမယ့် ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး ခြိမ်းခြောက်မှ ရမယ့်ကိစ္စ"

"ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကို ခြိမ်းခြောက်တာက တစ်ပိုင်းဗျာ... အခုက ခေါင်းဆောင် တစ်အုပ်ကြီးကို ခြိမ်းခြောက်ခိုင်းနေတာ ငါ့ကို အမြန်ဆုံး သေအောင် လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

လီကျွင်း ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်... မင်း တွေးတာ မှားနေပြီ ငါတို့ ဆိုလိုတာ အဲဒါ မဟုတ်ဘူး မင်းက ခေါင်းဆောင် အများစုနဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိတယ်လို့ ငါတို့ ယုံကြည်တယ် မင်းသာ ရှေ့ထွက်ပြီး စည်းရုံးပေးရင် တခြားသူတွေက မင်းမျက်နှာကို ထောက်ကြလိမ့်မယ် တကယ်ကြီး ခြိမ်းခြောက်ခိုင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ငါတို့က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေပါ ရန်သူတွေမှ မဟုတ်တာ တကယ်လို့သာ ခြိမ်းခြောက်ရမယ့် ကိစ္စဆိုရင် မင်းကို ရှေ့ထွက်ခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး ဝေ့ကျင်း ရယ် ချောင်ယန် ရယ် ငါရယ် အတူတူ လှုပ်ရှားကြမှာပေါ့"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး ခင်ဗျားတို့က ဌာနချုပ်ကို ကိုယ်စားပြုတာလေ ဒီနေ့သာ ခင်ဗျားတို့ အဲဒီလို လုပ်ရဲရင် မနက်ဖြန်ကျ ခေါင်းဆောင် အများစုက နှုတ်ထွက်ရဲကြလိမ့်မယ် အဲဒီကျ ခင်ဗျားတို့ ပိုပြီး ခံစစ်အနေအထား ရောက်သွားမှာ"

"အဲဒီလို စိုးရိမ်စရာတော့ ရှိတာပေါ့"

ချောင်ယန်ဟွာက ဝင်ပြောသည်။

"ဒါကြောင့် မင်းကို ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးစေချင်တာ အလကား လုပ်ပေးခိုင်းတာတော့ မဟုတ်ဘူး"

အတိုချုပ် ပြောရရင် သူ ယန်ကျန့်ကို ငွေပေးချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက လူမုန်းများမယ့် ကိစ္စပဲ ငြင်းတယ်"

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ငြင်းလိုက်သည်။

"အခြေအနေတွေကို ညှိနှိုင်းလို့ ရပါတယ်"

ချောင်ယန်ဟွာ ဆက်ပြောသည်။ သူ ကြေးမြှင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေးသာ ချောမွေ့စွာ စတင်နိုင်မည်ဆိုလျှင် တန်သည်ဟု ယူဆထားပုံရသည်။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ ပိုက်ဆံကိစ္စ မဟုတ်ဘူး"

"အရိပ်အယောင် ပြရုံပါပဲကွာ... သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ခိုင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ ကတိပေးထားတဲ့အတိုင်း မင်း ရမှာပါ"

ချောင်ယန်ဟွာက ပြောလိုက်သည်။

"နားထောင်ရတာတော့ ရိုးသားပုံပဲ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ ဌာနချုပ်က ဘာပေးနိုင်မှာလဲ သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတွေလား ရွှေလား အဲဒါတွေ ဘာတစ်ခုမှ ငါ့အတွက် သိပ်အသုံးမဝင်တော့ဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

သူ့တွင် သဘာဝလွန် ပစ္စည်းများ လုံလောက်စွာ ရှိနေပြီဖြစ်၍ ထပ်မလိုချင်တော့ပေ။ ပိုများလာလျှင် အားသာချက် မဟုတ်တော့ဘဲ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သဘာဝလွန် ပစ္စည်းများသည် သဘာဝလွန် အရာများနှင့် သက်ဆိုင်နေပြီး အားလုံးတွင် အန္တရာယ် ကိုယ်စီ ရှိကြသည်။

ချောင်ယန်ဟွာ ပြောစရာ စကားမဲ့သွားသည်။

ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ လက်ရှိ ပေးနိုင်သည့် အရာများမှာ အကန့်အသတ် ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်။ လက်ရှိ ယန်ကျန့်သည် ယခင်ကနှင့် မတူတော့ပေ။ သူ့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည့်အရာ သိပ်မရှိတော့ပေ။

"ယန်ကျန့်... မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ် လက်ရှိ ဌာနချုပ်မှာ ပေးစရာ သိပ်မရှိပါဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့ သီးသန့်ဆွေးနွေးချင်တဲ့ အရာတချို့တော့ ရှိတယ် မင်း စိတ်ပြောင်းသွားနိုင်လောက်ပါတယ်"

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ရှောင်မင်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ သူ ယန်ကျန့်နှင့် သီးသန့် စကားပြောချင်နေသည်။

"သီးသန့် စကားပြောမယ် ဟုတ်လား"

ယန်ကျန့် တခြားသူတွေကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလူတွေက သတင်းပေါက်ကြားမယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လို့လား"

"အဲဒီလို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး မင်းတစ်ယောက်တည်း သိထားတာ ပိုကောင်းမယ့် ကိစ္စတချို့ ရှိတယ်လို့ ထင်လို့ပါ"

ဝမ်ရှောင်မင်က ဆက်ပြောသည်။

"ဟို လူ့အရေပြားလိုမျိုးပေါ့"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။

ဝမ်ရှောင်မင် ဆိုလိုသည့် လူ့အရေပြား ဆိုသည်မှာ လူ့အရေပြားကျမ်း ကို ပြောမှန်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ငါ မင်းနဲ့ သီးသန့် ပြောမယ်"

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။

"ဒီဘက် ကြွပါ"

ဝမ်ရှောင်မင်သည် သူ၏ ဝှီးချဲကို ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်ပြီး အစည်းအဝေးခန်းမ၏ ထွက်ပေါက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

ယန်ကျန့် ဘာမှမပြောဘဲ အနောက်မှ ကပ်လိုက်သွားသည်။ ဝမ်ရှောင်မင် ဘာကြံစည်နေသလဲ ဆိုတာကို သူ သိချင်နေမိသည်။