← Chapters

၆ နာရီမထိုးခင် အဖြေ

Vol. 88 Ch. 1242

၆ နာရီမထိုးခင် အဖြေ

Vol. 88 Ch. 1242

အချိန်စောနေသေးသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်ကို နောက်ဆုံး အဖြေပြန်ပေးရမည့် အချိန်အထိ နှစ်နာရီခန့် လိုနေသေးသည်။

ဒီနောက်ဆုံး နှစ်နာရီအတွင်း ယန်ကျန့် ဘယ်ကိုမှ မသွားပေ။ အဆောက်အအုံ မြင့်မြင့်တစ်ခုကို ရှာပြီး ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရပ်ကာ တိုက်ခတ်လာသော လေကြမ်းများကို ခံရင်း တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားနေသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်၏ ကမ်းလှမ်းချက်ဖြစ်သော စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခေါင်းဆောင် ရာထူးကို လက်ခံသင့် မသင့်ဆိုသည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး ကောင်းကျိုးဆိုးပြစ်များကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ချိန်ဆချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဌာနချုပ် တကယ်လိုချင်တာက စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခေါင်းဆောင် ဆိုတဲ့ ရာထူး မဟုတ်ဘူး ရှေ့ထွက်ပြီး ကျန်တဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေကို စုစည်းပေးနိုင်မယ့်သူ၊ အရေးကြုံရင် လှုပ်ရှားလို့ မရတဲ့ အခြေအနေမျိုး မဖြစ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မယ့်သူကို လိုချင်တာ လက်ရှိ အခြေအနေအရ ဌာနချုပ် ပေးနိုင်တာတွေက အကန့်အသတ် ရှိတယ်... သေးလွန်းရင်လည်း မဖြစ်၊ ကြီးလွန်းရင်လည်း မဖြစ်ဘူး၊ ဒီ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကလည်း နိမ့်လွန်းလို့ မရသလို မြင့်လွန်းလို့လည်း မရဘူး"

"ဒါကြောင့် ဝမ်ရှောင်မင်က ဆုံးဖြတ်ခွင့် အားလုံးကို စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာမယ့်သူ လက်ထဲ တိုက်ရိုက် ထည့်ပေးလိုက်တာ ဒီရာထူးရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ ခံစားခွင့်တွေကို ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ခွင့် ပေးလိုက်တာပဲ"

"သူ ငါ့ကို တန်ဖိုးထားတာက ငါ့မှာ ရည်မှန်းချက် ကြီးကြီးမားမား မရှိလို့၊ စွမ်းအားရှိလို့ ပြီးတော့ ရေချိန်စမ်းသပ်တဲ့ အနေနဲ့ ပထမဆုံး ခြေလှမ်း စလှမ်းနိုင်လို့ပဲ မဟုတ်ရင် ဝေ့ကျင်း၊ လီကျွင်း၊ ချောင်ယန်တို့ထဲက အနည်းဆုံး တစ်ယောက်ကတော့ ငါ့ထက် ပိုသင့်တော်မှာ သေချာတယ်"

ယန်ကျန့် သေသေချာချာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး ဝမ်ရှောင်မင်၏ အတွေးများကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်နေသည်။

"ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ ပုံစံနဲ့ အခြေအနေအရဆိုရင် ဌာနချုပ်က လက်ရှိ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး တခြား ခေါင်းဆောင်တွေကို စုစည်းနိုင်မယ့် စွမ်းရည် ရှိတယ်လို့ ယုံကြည်နေကြတာ ကုန်ကျစရိတ်က ဂုဏ်ပုဒ် တစ်ခုနဲ့ သည်းခံနိုင်တဲ့ ကတိကဝတ် တချို့လောက်ပဲ ရှိတာလေ"

"ဒါကြောင့် ငါ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခေါင်းဆောင် ရာထူးကို လက်ခံလိုက်ရင်တောင် ဌာနချုပ်ကပဲ ချုပ်ကိုင်ထားဦးမှာပါ ဌာနချုပ်က ငါ့အလိုကို လိုက်လျောမယ့် အချိန်ကာလ တစ်ခုတော့ ရှိကောင်း ရှိနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ငါ့နေရာကို အစားထိုးမယ့် လူသစ်တွေ ပေါ်လာနိုင်တယ် အဲဒီကျရင် အခြေအနေက ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

အတွေးအမျိုးမျိုးက ယန်ကျန့် ခေါင်းထဲတွင် ဝင်တိုက်နေပြီး ခန့်မှန်းချက် အမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ကောက်ချက်တစ်ခု ချလိုက်နိုင်သည် ။

စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခေါင်းဆောင် လုပ်လို့ရသည်။ ဒါပေမဲ့ ခံစားခွင့်နဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေကို လျှော့ချရမည်။ တစ်ယောက်စာ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရုံလောက် အထိပေါ့။ အလားတူပဲ... လုပ်ပိုင်ခွင့် အာဏာကိုလည်း လျှော့ချရမည်။ ယန်ကျန့် အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်မယ့် အဆင့်အထိ လျှော့ချရမည်။

မက်လောက်စရာ ကိတ်မုန့်ကြီးရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲ လုံးဝ အမိမခံနိုင်ပေ။

အာဏာဆိုတာ ကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။ လူကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေပြီး နောက်ဆုံးမှာ သေဆုံးခြင်းဆီ ဦးတည်သွားစေတတ်သည်။

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူ့ရဲ့ အနှစ်သာရက ရှင်သန်ရပ်တည်ရေး ဖြစ်ပြီး စိတ်ကူးယဉ် အာဏာကို လိုက်ဖမ်းနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဒီအချက်ကို တွေးမိလိုက်သောအခါ...စောစောက အတွင်းစိတ် ရုန်းကန်မှုတွေ အားလုံး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သာမန် လူသားတွေရဲ့ တွေးခေါ်ပုံ နည်းလမ်းတွေကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။ ငွေကြေးနဲ့ အာဏာရဲ့ အရေးပါမှုကို လျှော့ချလိုက်ပြီး မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ အရာဖြစ်တဲ့ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးကို ပထမ ဦးစားပေး ထားမှသာ ယန်ကျန့် အသက်ရှည်ရှည် နေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့်...ယန်ကျန့် သူ့ရင်ထဲမှာ အဖြေရှာတွေ့သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူ ခေါင်းအနည်းငယ် ငုံ့ပြီး မီးရောင်စုံ လင်းလက်နေပြီဖြစ်သော မြို့ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

စည်ကားသိုက်မြိုက်ပြီး တောက်ပနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

ဒီနေရာမှာ ရပ်နေတာ ကြာပြီမို့ လေတိုက်ခံနေရတာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ အေးစက်တဲ့ လေညှင်းက သူ့ကို ဘာမှ မသက်ရောက်စေနိုင်ပေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က လေထက် ပိုအေးစက်နေလို့ပင် ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...ယန်ကျန့် အဆောက်အအုံ မြင့်ကြီးပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အဖြေရှိပြီ ဆိုမှတော့ ၆ နာရီအထိ စောင့်ပြီး အချိန်ဖြုန်းနေစရာ မလိုတော့ပေ။ အခုပဲ ဝမ်ရှောင်မင်ကို အဖြေပေးလို့ ရပြီ။

အဲဒီအချိန်မှာ...

ဌာနချုပ် အတွင်း၌...

လူနာဆောင်ထဲတွင် ဆေးသွင်းကုသမှု ခံယူပြီး တစ်မှေးအိပ်လိုက်သောအခါ ဝမ်ရှောင်မင် အနည်းငယ် သက်သာလာသည်။

သူ ကျန်ရှိနေသေးသော အချိန်နည်းနည်းလေးကို ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲပြီး အလကား မကုန်ဆုံးစေချင်ပေ။ ဒါကြောင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ ကန့်ကွက်မှုကို လျစ်လျူရှုပြီး လူနာဆောင်ထဲမှ ရုန်းကန်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ ရှန်လျန်ကို ရှာတွေ့သည်။

ရှန်လျန်က ကြီးကြပ်ရေးမှူး တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ဌာနချုပ်၏ ကိစ္စအဝဝကို ချောင်ယန်ဟွာနှင့်အတူ ကူညီစီမံခန့်ခွဲပေးနေသူ ဖြစ်သည်။

"ပါမောက္ခဝမ်... ခင်ဗျား အခုချိန် လူနာဆောင်ထဲမှာ အနားယူနေသင့်တာပါ လျှောက်သွားမနေသင့်ပါဘူး"

ရှန်လျန်က အလုပ်လက်စသတ်ပြီး ဝမ်ရှောင်မင်ကို အကြံပြုသည်။

"ငါ့မှာ အချိန် သိပ်မကျန်တော့ဘူး ကုတင်ပေါ်မှာ အချိန်ဖြုန်းနေတာ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး ဒါကြောင့် ငါ့ကို ပြောပြစမ်း... လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီပိုင်းအတွင်း ယန်ကျန့် ဘာတွေ လုပ်နေလဲ"

ဝမ်ရှောင်မင်က မေးလိုက်သည်။

"သူ မြို့ပြင်က မြို့နယ်လေး တစ်ခုကို သွားခဲ့တယ် ကျောက်ခိုင်မင်ရဲ့ သမီး ကျောက်ရှောင်ယာကို သွားရှာတာ ဖြစ်မယ် အရင်တုန်းက ဂေါင်းမင်က အဲဒီကလေးကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တာလေ အခု ဂေါင်းမင် မရှိတော့တော့ တစ္ဆေပစ်မှတ်ထားခံနေရတဲ့ ကလေးမလေးကို အပြင်မှာ ထားခဲ့ဖို့ ယန်ကျန့် စိတ်မချလောက်ဘူး တာချန်းမြို့ကို ပြန်ခေါ်သွားဖို့ စီစဉ်နေတာ ဖြစ်မယ်"

"ဟို ဆုတောင်း စတစ်ကာ ကိစ္စလား"

"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

ဝမ်ရှောင်မင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါတင် မကလောက်ဘူး"

"သူ လုံးချင်းအိမ် တစ်လုံးဆီ ပြန်သွားသေးတယ် သူ့အတန်းဖော်ဟောင်း မြောင်ရှောင်ရှန်း ရှိတဲ့နေရာလေ ဒါပေမဲ့ မြောင်ရှောင်ရှန်းနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်း လျိုကျစ်က ဈေးဝယ်ထွက်နေကြလို့ သူတို့နှစ်ယောက် မတွေ့လိုက်ရဘူး"

ရှန်လျန်က ဆက်ပြောသည်။

သူ ယန်ကျန့်နောက်ကို လိုက်မစုံစမ်းပါဘူး။ ယန်ကျန့် စိတ်ဝင်စားခဲ့တဲ့ နေရာတွေကိုပဲ အာရုံစိုက်ထားတာပါ။ ယန်ကျန့် ပေါ်လာတာနဲ့ အနီးနားက ဝန်ထမ်းတွေက သတင်းချက်ချင်း ပို့ကြတာလေ။

"အဲဒါတွေက အသေးအဖွဲ ကိစ္စတွေပါ"

ဝမ်ရှောင်မင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သူ နောက်ဆုံး ကျန်းလေ့ကို သွားတွေ့တယ် ကျန်းလေ့ရဲ့ လက်ထောက်ဆီက နောက်ဆုံးရ သတင်းအရဆိုရင် ယန်ကျန့်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ကျန်းလေ့က သဘာဝလွန် စွမ်းအားသစ် တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်သွားပြီး မျှခြေတစ်ခု ရသွားတယ်တဲ့"

"ကျန်းလေ့ရဲ့ တစ္ဆေက အရမ်း ထူးခြားတယ် တခြား သဘာဝလွန် ဖြစ်တည်မှုတွေကို ဝါးမြိုနိုင်တယ် တစ္ဆေအကြမ်းစားတွေကိုတောင် ဝါးမြိုနိုင်တယ် ငါ သူ့ကို သုတေသန လုပ်ခဲ့ဖူးပါတယ် အဲဒီ အချက်ကြောင့်ပဲ ကျန်းလေ့က တစ္ဆေအသစ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး မျှခြေယူလို့ မရဖြစ်နေတာ ငါ သိချင်တာက ယန်ကျန့်က ဘာလုပ်လိုက်လို့ ကျန်းလေ့ရဲ့ တစ္ဆေကို မျှခြေပြန်ရသွားစေတာလဲ တစ္ဆေ ပြန်နိုးထမလာအောင် ဘယ်လို တားလိုက်တာလဲ"

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

သူ ဒီတစ္ဆေဆရာကို အတော်လေး သဘောကျပြီး မှတ်မိနေသည်။

"အဲဒါကိုတော့ ကျွန်တော် အတိအကျ မပြောနိုင်ဘူး နောက်ဆုံးရ သတင်းတွေ ရောက်လာဖို့ အချိန် နည်းနည်း လိုသေးတယ်..."

"မင်း သိချင်ရင် ငါ့ကို တိုက်ရိုက် မမေးလိုက်ဘူးလဲ ငါ ပြောပြမှာပေါ့"

မထင်မှတ်ဘဲ အဲဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့်ရဲ့ အသံ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဟိန်းထွက်လာသည်။

အနီးနားက လူတွေ အသံကြားတော့ အစပိုင်းမှာ လန့်သွားကြပေမယ့် မြန်မြန်ပဲ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပြီး အလုပ်ပြန်လုပ်ကြသည်။

"ယန်ကျန့်... အထင်မလွဲပါနဲ့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားအကြောင်း စုံစမ်းချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး နေရာအနှံ့မှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေကို နားလည်ထားဖို့ လိုအပ်လို့ပါ"

ရှန်လျန်က ရှင်းပြသည်။

"ရပါတယ် လူတွေက များများသိလေ မြန်မြန်သေလေ ဖြစ်တတ်ကြတာပဲ ဝမ်ရှောင်မင်ကို ကြည့်ပါလား သူ သေတော့မယ်လေ သဘာဝလွန် ဆိုတာ ကျိန်စာ တစ်ခုပဲ အရမ်း နီးကပ်တဲ့သူတွေက ဇာတ်သိမ်း မကောင်းကြဘူး"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အခန်းတွင်းရှိ မီးရောင်များ တဖျပ်ဖျပ် ခါသွားသည်။

တစ်ခါမှောင်လိုက်၊ တစ်ခါလင်းလိုက် ဖြစ်သွားသည်။

ယန်ကျန့် အနီးနားတွင် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"တော်တော် မှန်ကန်ပါတယ် သဘာဝလွန်နဲ့ အရမ်း နီးကပ်တဲ့သူတွေက ကံဆိုးမိုးမှောင် ကျတတ်ကြတယ် ဒါက တကယ်ပဲ ကျိန်စာတစ်ခု ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်း စောရောက်လာသားပဲ ချိန်းထားတဲ့အချိန်ထက် တစ်နာရီနဲ့ မိနစ်လေးဆယ် စောတယ်"

"စဉ်းစားလို့ ပြီးပြီဆိုတော့ လာခဲ့တာပေါ့ ၆ နာရီမထိုးခင် အဖြေပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ အခု နည်းနည်း စောရောက်လာတာ မကောင်းဘူးလား အနည်းဆုံးတော့ မင်း ဆေးထိုးဖို့၊ ဆေးသောက်ဖို့ တစ်နာရီလောက် ပိုရတာပေါ့"

ယန်ကျန့်က မျက်နှာသေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင် တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းအဖြေက ဘာလဲ ငြင်းမလား လက်ခံမလား"

"မင်းက ရွေးချယ်စရာတွေထဲမှာ ထောင်ချောက်ဆင်ရတာ အမြဲ ကြိုက်တယ်နော် ဘာလို့ ငြင်းရမှာလဲ ဘာလို့ လက်ခံရမှာလဲ တတိယ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူးလား မင်းက မင်းလမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်စေချင်ပေမယ့် ဝမ်းနည်းစရာက ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင် အမြင်တွေ ရှိတယ် မင်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ခေတ်ကုန်သွားပြီ"

ဝမ်ရှောင်မင် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က ဘာလဲ"

"အခွင့်အရေးနဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားက ညီမျှတယ် ငါ ရသင့်တာကိုပဲ ယူမယ် ဒါဆို လုံလောက်ပြီ ဌာနချုပ်က အနာဂတ်မှာ ဘာဆုံးဖြတ်ချက်ချချ ဘာလုပ်ချင်ချင် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး"

"ရပါတယ်... ဌာနချုပ်က ဒီကိစ္စတွေကို အာရုံမစိုက်ပါဘူး အခွင့်အရေးနဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေက အဲဒီမှာ ရှိနေသားပဲ မင်း လိုချင်ရင် ယူလိုက် မလိုချင်ရင် ထားခဲ့လိုက်ရုံပဲ ဌာနချုပ်မှာ တာဝန်ယူချင်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိပါတယ် ငါ ပြောခဲ့သလိုပဲ မင်းရဲ့ ရွေးချယ်မှုက လွတ်လပ်ပါတယ် ဘာကမှ မင်းကို မချုပ်နှောင်ထားနိုင်ဘူး"

ဝမ်ရှောင်မင်က ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်တည်းပဲ အချုပ်အနှောင် ကင်းလွတ်လို့ ရမယ် မင်းက တခြားသူတွေကို ထိန်းချုပ်ရမယ်"

ဝမ်ရှောင်မင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"လိုအပ်လာတဲ့ အခါမှပေါ့"

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

"ဒါပေါ့... လိုအပ်လာတဲ့ အခါမှပေါ့"

ဝမ်ရှောင်မင်က အတည်ပြုလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်တွေကို ဆင့်ခေါ်ပြီး အစည်းအဝေး တက်ဖို့ မင်းမှာ သုံးရက် အချိန်ရမယ် ဒီကိစ္စ အောင်မြင်သွားတာနဲ့ ဌာနချုပ်မှာ ရှိသမျှ သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို မင်း စီမံခန့်ခွဲခွင့် ရမယ်"

"စီမံခန့်ခွဲခွင့် ဟုတ်လား စကားလုံး သုံးတာ သတိထားပါဦး"

ယန်ကျန့်က ထောက်ပြလိုက်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ယန်ကျန့်သည် စီမံခန့်ခွဲခွင့် အာဏာသာ ရှိပြီး ပိုင်ဆိုင်ခွင့် မရှိပေ။ သို့သော် ဘယ်လောက်ကြာကြာ စီမံခန့်ခွဲမလဲ ဆိုတာကတော့ ယန်ကျန့်အပေါ်တွင် မူတည်သည်။ ဆန္ဒရှိလျှင် အကုန် ယူသွားလို့ ရသော်လည်း အကျိုးဆက် အနေဖြင့် ညီမျှသော တန်ဖိုးတစ်ခု ပြန်ပေးဆပ်ရန် လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင် ပြန်မပြောပေ။

"ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ အချက်အလက်တွေနဲ့ ဖိုင်တွေကို မင်းမိုဘိုင်းဖုန်းထဲ ပို့ပေးလိုက်မယ် ပြီးတော့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အာဏာက ဒီအချိန်က စပြီး သက်ရောက်မှု ရှိပြီ အကုန်လုံး မင်းသဘောပါပဲ"

"ဒါပါပဲလား စာချုပ်ချုပ်တာတို့ လက်ဗွေနှိပ်တာတို့ ဘာမှ မရှိဘူးလား"

"စက္ကူစုတ်တွေက ဘာအသုံးဝင်လို့လဲ"

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

"နှုတ်ကတိ တစ်ခုဆို လုံလောက်ပါပြီ ချောင်ယန်ဟွာက သစ္စာဖောက် မလုပ်ချင်သရွေ့ ကတိဖျက်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး သူ နှုတ်ထွက်သွားရင်တောင် လက်ထောက်ဝန်ကြီး အသစ်က ဒီသဘောတူညီချက်ကို သေချာပေါက် ဆက်လက် လေးစားလိုက်နာရလိမ့်မယ် ခေါင်းဆောင် အားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်မယ့်သူ ဌာနချုပ်မှာ မရှိဘူးလေ ဒါကြောင့် မင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်တဲ့ ခဏမှာ ငါတို့ အကျိုးစီးပွားတွေ ထပ်တူကျသွားပြီ"

"ဌာနချုပ်မှာ လျှို့ဝှက်ထားတဲ့ အင်အားစု မရှိဘူးလား"

ယန်ကျန့် စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သေးသည်။

ဝမ်ရှောင်မင် ခေါင်းခါပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"သဘာဝလွန် အပြောင်းအလဲတွေက အရမ်း မြန်ဆန်လွန်းတယ် ဌာနချုပ် တည်ထောင်တာ မကြာသေးဘူး ဒီနေ့ ဒီအခြေအနေထိ ရောက်လာတာကိုက တော်တော်လေး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေပြီ အခု လက်ရှိ ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာတွေက ဌာနချုပ် စကား နားထောင်ဦးမယ်လို့ မင်း ထင်နေတုန်းလား"

"ဘယ်ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာမှ ဌာနချုပ်ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်မှာ မနေချင်ကြတော့ဘူး ဒါပေမဲ့ ဒါက သဘာဝကျတဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပါပဲ လူတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းရည်က အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရောက်သွားရင် သာမန်လူတွေ သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက မရှိတော့ဘူးလေ"

ယန်ကျန့် ထပ်မမေးတော့ပေ။

"ဂိုဒေါင်ကို သွားချင်တယ်"

"ငါ နေလို့ သိပ်မကောင်းဘူး ရှန်လျန် လိုက်ပို့ပေးလိမ့်မယ်"

ဝမ်ရှောင်မင်က ဆက်ပြောသည်။

"စိတ်ချပါ... မင်း လိုအပ်တာတွေက မင်းကို စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ဘူး အံ့သြစရာတွေလည်း ရှိကောင်း ရှိနိုင်တယ်"

"ရှန်လျန်... လမ်းပြလိုက်ပါ"

"ခေါင်းဆောင်ယန်... ဒီဘက် လိုက်ခဲ့ပါ"

ရှန်လျန်က အလုပ်တွေ အကုန် ချက်ချင်း ချထားပြီး ဌာနချုပ် ဂိုဒေါင်ဆီ ယန်ကျန့်ကို ချက်ချင်း လိုက်ပို့ပေးလိုက်သည်။

All Chapters