တောင်တောထဲက စက္ကူရုပ်များ

ယန်ကျန့်သည် ဌာနချုပ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေး ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်မြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထွက်ခွာလာသည်နှင့် ခေါင်းဆောင် အားလုံး၏ ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်များ ပါဝင်သော ဖိုင်တစ်ခုကို သူ၏ ဖုန်းထဲသို့ လက်ခံရရှိလိုက်သည်။

သူ အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်ပြီး စဉ်းစားလိုက်သည်။

ဘယ်ခေါင်းဆောင်ကို အရင်ဆုံး သွားတွေ့ရင် ကောင်းမလဲ။

ဖိုင်ကို လှန်လှောကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လျိုစန်း၏ ဖိုင်ပေါ်တွင် အကြည့် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"သူ့ကို အရင်ဆုံး သွားတွေ့တာပေါ့"

မတုံ့ဆိုင်းတော့ဘဲ သူ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ လျိုစန်း ရှိနေသော မြို့ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်လိုက်သည်။

လျိုစန်းကို ရွေးချယ်ခြင်းက သေချာ စဉ်းစားပြီးမှ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပထမအချက်က တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်တုန်းက လျိုစန်းက ယန်ကျန့်ကို အကြွေးတင်ထားဖူးသည်။ ဒုတိယအချက်က ဒီကောင့်ကို ရှာရတာ လွယ်ကူလို့ ဖြစ်သည်။ စက္ကူရုပ်တွေက နေရာအနှံ့ ရှိနေတတ်ပြီး တစ်ရုပ်ရှာတွေ့ရင် လျိုစန်းကို တွေ့ပြီဟု သတ်မှတ်လို့ ရသဖြင့် အလကား သက်သက် အချိန်ကုန်စရာ မလိုပေ။

လျိုစန်း ရှိနေသော မြို့ကို သိလိုက်ရသည်နှင့် ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ထွက်ခွာခဲ့သည်။

တစ္ဆေနယ်မြေကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုပြီး နေရာနှစ်ခုကြား ဖြတ်သန်းသွားလာလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင်...မြို့တစ်မြို့၏ အပေါ်ဘက် ကောင်းကင်တွင် သူ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒါက တာချင်းမြို့ ဖြစ်သည်။

ဌာနချုပ်၏ သတင်းအချက်အလက်အရ ယခုအခါ လျိုစန်းက ဒီမြို့ကို တာဝန်ယူထားပြီး သူ့ရုံးခန်းက တာချင်းမြို့၏ အမြွှာမျှော်စင်တွင် တည်ရှိသည်။ ဒီမျှော်စင်က ရွှေရောင် တောက်နေပြီး လူတွေ သတိမထားမိမှာ စိုးရိမ်နေသလို အလွန် ထင်ရှားပေါ်လွင်နေသည်။ ဌာနချုပ်တွင် သူ နေထိုင်ခဲ့သည့် သိုသိုသိပ်သိပ် ပုံစံနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေ ဖြန့်ကျက်သွားပြီး မြို့တစ်မြို့လုံးကို အလိုအလျောက် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"ဒီကောင်က ရုံးခန်း အဆောက်အအုံ နံရံတွေပေါ်မှာပါ ရွှေတွေ သုတ်ထားတာလား သူ့လစာတွေ အကုန် ဒီမှာပဲ သုံးလိုက်တာများလား"

သူ့၏ တစ္ဆေနယ်မြေက လျိုစန်း ရုံးခန်းရှိရာ အမြွှာမျှော်စင်ကို ဖုံးလွှမ်းရန် ကြိုးစားသောအခါ မမျှော်လင့်ဘဲ အနှောင့်အယှက် ခံလိုက်ရပြီး နေရာတစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ စစ်ဆေးလို့ မရဘဲ ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စသာ မြင်တွေ့နေရသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

ယန်ကျန့် အမြွှာမျှော်စင် ဝင်ပေါက်ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

သူ့၏ ရုတ်တရက် ပေါ်လာမှုက သိပ်ပြီး အာရုံစိုက်မခံရပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လမ်းသွားလမ်းလာတွေက သူတို့ဘေးမှာ လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာရင်တောင် သတိမထားမိဘဲ ဖြတ်သွားဖြတ်လာလို့ပဲ ထင်တတ်ကြသည်။

သို့သော် လမ်းသွားလမ်းလာများက ဂရုမစိုက်သော်လည်း အဆောက်အအုံ ဝင်ပေါက်မှ လုံခြုံရေး အစောင့်များကတော့ ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

လုံခြုံရေး အစောင့်များသည် သာမန်လူများ မဟုတ်ကြဘဲ လျိုစန်း၏ လက်အောက်ငယ်သား ဝန်ထမ်းများ ဖြစ်ကြသည်။

ယန်ကျန့် အဆောက်အအုံထဲသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီး ဝင်သွားသောအခါ လုံခြုံရေး နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အံ့သြသံသယ ဖြစ်နေကြသည်။

သူတို့ အမြင်မမှားကြောင်း သေချာနေသည်။

ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ဒီလူသည် တာချန်းမြို့မှ တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့် ဖြစ်သည်။

အရင်က မမြင်ဖူးသော်လည်း ဖိုင်များထဲတွင် ယန်ကျန့်၏ ဓာတ်ပုံကို မြင်ဖူးထားသဖြင့် ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်ကြသည်။

"သွားမေးကြည့်ပြီး အခြေအနေကို အတည်ပြုလိုက်ပါ"

ဝန်ထမ်းနှစ်ယောက် ခဏ တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း သတ္တိမွေးပြီး မေးမြန်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က သူတို့ကို မေးမြန်းခွင့် မပေးပေ။ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် သူ အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ပြန်ပေါ်လာသောအခါ အဆောက်အအုံ ဧည့်ခန်းမထဲ ရောက်နေပြီ ဖြစ်ပြီး မျက်တောင် တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။ ဒီအဆောက်အအုံရဲ့ ဘယ်အထပ်ကို ရောက်သွားမှန်း ဘယ်သူမှ မသိနိုင်တော့ပေ။

"ပျောက်သွားပြီလား"

"မြန်မြန်... အထက်လူကြီးတွေကို ဆက်သွယ်ပြီး သတင်းပို့လိုက်"

လုံခြုံရေး နှစ်ယောက် ချက်ချင်း အရေးပေါ် သတင်းပို့ကြသည်။

တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်ဟု သံသယရှိရသူ တစ်ဦး အမြွှာမျှော်စင်တွင် ပေါ်လာသည် ဟုတ်လား။

ဒီသတင်းက လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဒါပေမဲ့ တချိန်တည်းမှာပဲ...

ယန်ကျန့်က အဆောက်အအုံ၏ ၂၉ ထပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီအထပ်က တခြားအထပ်တွေနဲ့ မထူးခြားဘဲ သာမန်အတိုင်း ဖြစ်သော်လည်း ယန်ကျန့်က မတူညီသော အငွေ့အသက် တစ်ခုကို ခံစားမိနေသည်။ သဘာဝလွန် အငွေ့အသက် တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

ဒီအထပ်ရှိ ရုံးခန်း တစ်ခုတွင် တံခါး ပိတ်ထားသည်။

ယန်ကျန့်က တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော တံခါးကို လျစ်လျူရှုပြီး အတင်း ဝင်ရောက်သွားရာ ပျက်စီးမှု အတိုင်းအတာ အမျိုးမျိုး ရှိသော စက္ကူရုပ် အများအပြားကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"လျိုစန်းရဲ့ စက္ကူရုပ်တွေလား ဒါပေမဲ့ ဒါတွေက ဒီမှာ စွန့်ပစ်ထားတဲ့ပုံပဲ သဘာဝလွန် စွမ်းအား အကြွင်းအကျန်တွေ ရှိနေသေးပေမယ့် ကောင်းကောင်း သုံးလို့မရတော့ဘူး"

ယန်ကျန့် သတိထားမိလိုက်သည်။ ပျက်စီးမှု နည်းပါးသော စက္ကူရုပ် တစ်ရုပ်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာနေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း မေးရိုးမှ ဗိုက်အထိ ပြတ်ရှရာ တစ်ခု ရှိနေသည်။ စက္ကူရုပ်ကို ထက်ပိုင်းပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်စေပြီး စွန့်ပစ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ဒါတောင် အကောင်းဆုံးထဲက တစ်ခုဟု ဆိုရမည်။

တခြား စက္ကူရုပ်များမှာ ခေါင်းပျောက်နေခြင်း၊ နှစ်ပိုင်းပြတ်နေခြင်း၊ လုံးဝ ကြေမွသွားခြင်းများ ဖြစ်နေပြီး ဘာမှန်းမသိအောင် ဖြစ်နေသည်။

"ကြည့်ရတာ ဒါ လျိုစန်းရဲ့ ရုံးခန်း မဟုတ်ဘူးနဲ့ တူတယ်"

သူ တခြားနေရာကို ထပ်ရှာဖို့ ပြင်လိုက်သည်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ယန်ကျန့်၏ အကြည့်က သူ့နောက်ဘက်သို့ ရောက်သွားသည်။

သုံးစက္ကန့်လောက် အကြာမှာ ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား တစ်ဦး သူ့ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ပြုံးရယ်ခြင်း မရှိဘဲ မျက်နှာထား တင်းမာနေသည်။ မျက်နှာပေါ်တွင် မိတ်ကပ်များ လိမ်းခြယ်ထားပြီး အသားအရောင်မှာ ပုံမှန် မဟုတ်ဘဲ ရင်ခွဲရုံထဲက အလောင်းကောင် တစ်ခုလို ဖြစ်နေသည်။ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များပင် ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်... ကျွန်တော်က ခေါင်းဆောင်လျိုစန်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင် ဝမ်ကျဲပါ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မကြိုဆိုမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်"

ထိုလူက အတင်း ပြုံးပြပြီး သူ့အထောက်အထားနှင့် နာမည်ကို မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဝမ်ကျဲ ဟုတ်လား။

ဒီနာမည်က လျိုစန်းရဲ့ ဖိုင်ထဲမှာ မပါဘူး။ လျိုစန်းက တရားမဝင် စုဆောင်းထားတဲ့ လူသစ် ဖြစ်ပုံရသည်။ ယန်ကျန့် လက်အောက်က ဝမ်ယုံလိုမျိုးပေါ့။ ဌာနချုပ် မှတ်ပုံတင် စာရင်းမှာ မပါတော့ မှတ်တမ်း မရှိဘူး။

"လျိုစန်း ဘယ်မှာလဲ ငါ သူ့ကို ပြောစရာ ရှိတယ်"

ယန်ကျန့် မျက်နှာသေဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်က ဒီရက်ပိုင်း ခရီးထွက်နေပါတယ် အရေးကြီးတဲ့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် တစ်ခုကို ကိုင်တွယ်နေတယ်လို့ ကြားပါတယ် ဒါကြောင့် လောလောဆယ် ဒီမှာ မရှိပါဘူး ခေါင်းဆောင်ယန် ပြောစရာရှိရင် ကျွန်တော့်ကို ပြောခဲ့ပါ ကျွန်တော် ခေါင်းဆောင်ဆီ ပြန်ပြောပေးပါ့မယ်"

ယန်ကျန့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက လျိုစန်းကို ကိုယ်စားပြုနိုင်လို့လား အချိန်ဖြုန်းမနေနဲ့... သူ ဘယ်သွားလဲ ငါ့ကို ပြော ငါ့မှာ သည်းခံနိုင်စွမ်း သိပ်မရှိသလို မင်းနဲ့ စကားပြောပြီး အချိန်ဖြုန်းဖို့လည်း မအားဘူး"

ဝမ်ကျဲ၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ယန်ကျန့်ကို ဒေါသထွက်စေမှာ ကြောက်သဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စ ဆိုမှတော့ ကျွန်တော် မနှောင့်နှေးရဲပါဘူး ခေါင်းဆောင်ယန်... ကျွန်တော် လမ်းပြပါရစေ"

သူ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

"လမ်းပြ"

ဝမ်ကျဲက ယန်ကျန့်ကို ၃၅ ထပ်သို့ အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ထိုအထပ်သည် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီး အခုမှ ဆောက်လုပ်ပြီးစ ပြင်ဆင်မွမ်းမံခြင်း မရှိသေးသည့် ပုံစံ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော အထပ်၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် သေတ္တာတစ်လုံး ရှိနေသည်။

သေတ္တာကို ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် တစ္ဆေအကြမ်းစားများကို ပိတ်လှောင်ရာတွင် အသုံးပြုလေ့ ရှိသည်။

ဝမ်ကျဲ သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်းထဲတွင် တစ္ဆေအကြမ်းစား မရှိဘဲ အလောင်းကောင် တစ်ခု၊ မဟုတ်ဘူး... အလောင်းကောင် မဟုတ်ဘဲ စက္ကူရုပ် တစ်ရုပ် လဲလျောင်းနေသည်။

ဒါက လျိုစန်းရဲ့ စက္ကူရုပ် ဖြစ်သည်။

သေတ္တာပွင့်သွားသည်နှင့် အတွင်းထဲမှ လျိုစန်း စက္ကူရုပ်သည် မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး နိုးထလာသည်။

"ဝမ်ကျဲ... ငါ့ကို ဆက်သွယ်ရလောက်အောင် ဘာအရေးကြီးကိစ္စ ရှိလို့လဲ အရမ်း အရေးမကြီးရင် ဒီသေတ္တာကို မဖွင့်နဲ့လို့ ငါ မှာထားတယ် မဟုတ်လား"

လျိုစန်း စက္ကူရုပ်သည် သေတ္တာထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်လာသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ဒါက အရေးပေါ် ဆက်သွယ်ရန်အတွက် ကုမ္ပဏီမှာ သူ ချန်ထားခဲ့သော စက္ကူရုပ် ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန် ရောက်လာလို့ပါ ဒီကိစ္စက ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားလို့ မရလို့ ကျွန်တော့်မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိလို့ပါ"

ဝမ်ကျဲ ရှင်းပြလိုက်သည်။

အဲဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့် ရှေ့တိုးလာသည်။

"လျိုစန်း... ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေး ခေါ်ထားတယ် မင်းကို တက်စေချင်တယ်"

"ယန်ကျန့်လား"

လျိုစန်း ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့စက္ကူမျက်နှာပေါ်တွင် ခံစားချက် အရိပ်အယောင်တချို့ ပေါ်လာသည်။

"မင်း ကိုယ်တိုင် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် ထင်မထားမိဘူး ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေး ခေါ်တာ ငါ သိပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီရက်ပိုင်း ငါ့မှာ ကိစ္စတွေ ရှုပ်နေလို့ တကယ်ကို မတက်နိုင်လို့ပါ ဒါပေမဲ့ ဌာနချုပ်က မင်းကို ရှေ့ထွက်ခိုင်းလိမ့်မယ်လို့တော့ ငါ ထင်မထားဘူး ကြည့်ရတာ ဒီအစည်းအဝေးက တကယ်ပဲ ထူးခြားပုံ ရတယ်"

"ဒါဆို မင်း ငြင်းဦးမှာလား"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

လျိုစန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"တခြားလူသာ ဆိုရင် ငါ သေချာပေါက် ငြင်းမှာပါ ဒါပေမဲ့ မင်းဖြစ်နေတော့ ငါ ငြင်းလို့ မရတော့ဘူး ဒါပေမဲ့ ငါ တက်နိုင်မလား ဆိုတာကတော့ မသေချာသေးဘူး သဘာဝလွန် ကိစ္စတွေက ဖြေရှင်းရတာ အဲဒီလောက် မလွယ်ကူဘူးလေ ခေါင်းဆောင်ယန် ဒုက္ခမရောက်ဘူး ဆိုရင် ဒီဘက်ကို လာကြည့်ပါလား ငါ ကိုသြဒိနိတ် ပေးလိုက်မယ်"

ပြောပြီးနောက် သူ ဘေးနားက ဝမ်ကျဲကို လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

ဝမ်ကျဲက စာရွက်နဲ့ ဘောပင် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

လျိုစန်း ကိုသြဒိနိတ် တစ်ခု ရေးချလိုက်သည်။

"ငါ အခု ဒီနေရာမှာ ပိတ်မိနေတယ် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် တစ်ခုကို ကိုင်တွယ်နေတာပါ ခေါင်းဆောင်ယန် လာရင် သတိထားပါ"

"မင်း ငါ့ကို အကူအညီ လာပေးစေချင်တာ မလား"

ယန်ကျန့် ကိုသြဒိနိတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး... ဒီကိစ္စကို ငါ့ဘာသာ ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ် လောလောဆယ် မခွာနိုင်သေးလို့ပါ ခေါင်းဆောင်ယန် ရောက်လာရင် အခြေအနေကို နားလည်သွားမှာပါ"

"အဲဒီလို ဆိုမှတော့ နောက်မှ တွေ့ကြတာပေါ့"

ပြောပြီးသည်နှင့် ယန်ကျန့် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

သူ ကိုသြဒိနိတ်ကို မှတ်မိနေပြီ ဖြစ်သလို ဘယ်နေရာ ဆိုတာလည်း သိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် ထွက်သွားပြီးနောက် လျိုစန်းက ဝမ်ကျဲဘက် လှည့်ပြောလိုက်သည်။

"မင်း လုပ်တာ ကောင်းတယ် ယန်ကျန့် ငါ့ကို လာရှာတာက တကယ် အရေးကြီးပုံ ရတယ် တော်သေးတာပေါ့ မင်း သူ့ကို မတားမိလို့ မဟုတ်ရင် သူ တကယ် လက်ပါလာရင် မင်း သေချာပေါက် သေမှာ သူက ဌာနချုပ်က မဟုတ်တဲ့ တစ္ဆေဆရာ ဆိုရင် ညှာတာမှာ မဟုတ်ဘူး နောက်နောင် ယန်ကျန့်နဲ့ ဆက်ဆံရရင် ပိုသတိထားပါ"

"ခေါင်းဆောင်... ဌာနချုပ် အစည်းအဝေးက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်တာထက် ပိုအရေးကြီးလို့လား ဘာလို့ အခုမှ လာခေါ်ရတာလဲ ယန်ကျန့်လိုလူက ဌာနချုပ်ခိုင်းတာ လုပ်ပေးနေတယ် ဆိုတာ နားလည်ရ ခက်လိုက်တာ"

ဝမ်ကျဲ မေးလိုက်သည်။

လျိုစန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဌာနချုပ်က ယန်ကျန့်ကို ခိုင်းနိုင်ဖို့အတွက် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ခဲ့ရမှာ သေချာတယ် ဒီခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေးအတွက် ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးကြီး ပေးရတယ် ဆိုကတည်းက ကိစ္စက သာမန် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ပြနေတာပဲ ငါ ကိုင်တွယ်နေတဲ့ ကိစ္စကို ခဏထားပြီး ဒီအစည်းအဝေးကို အရင် တက်ဖို့ ပြင်ဆင်ရမယ်"

"ခေါင်းဆောင်... စက္ကူရုပ် တစ်ရုပ် လွှတ်ပြီး အစည်းအဝေး တက်ခိုင်းလိုက်ရင် ရတာပဲ"

"ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင် ပါဝင်နေတာလေ ငါ စက္ကူရုပ် လွှတ်လိုက်လို့ ပေါ်သွားရင် အခြေအနေက ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်တွေကို အထင်မသေးနဲ့ သူတို့ အားလုံးက ထူးခြားတဲ့လူတွေချည်းပဲ"

သူ အရင်က ဒီလို လုပ်ဖူးသည်။ တစ္ဆေပန်းချီကား ဖြစ်ရပ်တုန်းက စက္ကူရုပ်ကို အစည်းအဝေး တက်ခိုင်းဖူးသည်။

ရလဒ်ကတော့ လူတော်တော်များများကို ပြဿနာ ရှာမိသလို ဖြစ်သွားပြီး နောက်ပိုင်း ဒီနည်းလမ်းကို ထပ်မသုံးရဲတော့ပေ။

"ကဲပါ... ယန်ကျန့်ကို စိတ်ပူမနေပါနဲ့ မင်းက ဒီမြို့ကို ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ပါ ကျန်တာ ငါ့တာဝန် ထားလိုက်"

ဝမ်ကျဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အဲဒီအချိန်မှာ...ယန်ကျန့် ကိုသြဒိနိတ် ပေးထားတဲ့ နေရာကို ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါက တောင်ပေါ်ဒေသ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သစ်ပင်များ ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေပြီး ရွာငယ်လေးများ ဟိုတစ်စု ဒီတစ်စု ရှိနေသည်။ ကွေ့ကောက်နေသော တောင်ပေါ်လမ်း တစ်ခုဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။ သို့သော် ရွာအများစုမှာ စွန့်ပစ်ခံထားရပြီး ရွာသားများ မြို့ပေါ် တက်သွားကြသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် တစ္ဆေမျက်လုံး ဖွင့်ပြီး ဧရိယာ တစ်ခုလုံးကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

တောင်တောထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရုပ်များ ခေါင်းမော့ပြီး ကောင်းကင်ကို ကြည့်နေကြသည်။ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြသည်မှာ တောထဲက စာခြောက်ရုပ်များကဲ့သို့ပင်။

"အားလုံးက လျိုစန်းရဲ့ စက္ကူရုပ်တွေပဲ"

ယန်ကျန့် တောထဲက အရုပ်တွေကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဒါတွေက တစ္ဆေအကြမ်းစားတွေ မဟုတ်ဘဲ လျိုစန်း ဖြန့်ကျက်ထားတဲ့ စက္ကူရုပ်တွေ ဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့်... မင်း ရောက်လာပြီကိုး"

သစ်ပင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော စက္ကူရုပ် တစ်ရုပ်က ယန်ကျန့်ကို လက်လှမ်းပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် တောင်ပေါ်လမ်းမပေါ်၌ ပြန်ပေါ်လာသည်။ ထိုနေရာတွင် လျိုစန်းနှင့် ရုပ်ချင်းဆင်တူသော နောက်ထပ် စက္ကူရုပ် တစ်ရုပ်က သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

"မင်း ဒီမှာ စက္ကူရုပ်တွေ အများကြီးနဲ့ ဘာလုပ်နေတာလဲ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် တစ်ခုကို ကိုင်တွယ်နေတာလား"

သူ့ရှေ့က စက္ကူရုပ်ကို သူ မေးလိုက်သည်။