အန္တရာယ်များသော လီလဲ့ဖိန်

"ပြီးပြည့်စုံအောင် မပြီးသေးဘူး ဟုတ်လား"

ယန်ကျန့်သည် သူ့ရှေ့ရှိ ထူးဆန်းသော အမျိုးသား၏ စကားကို နားထောင်ရင်း တာချွမ်းမြို့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တစ္ဆေအရိပ် ဖြစ်ရပ်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရလာသည်။

လီလဲ့ဖိန်သည် တစ္ဆေအရိပ်ကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ကျရှုံးခဲ့သဖြင့် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် တစ်ခုလုံး အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး တစ္ဆေအကြမ်းစား နိုးထလာမှုကြောင့် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူ ထိန်းချုပ်ထားသော မေ့လျော့ခြင်း တစ္ဆေကို အသုံးပြုကာ ယန်ကျန့်၏ အကူအညီ အနည်းငယ်ဖြင့် သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

"ငါ မင်းကို ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ပြောပြသင့်တာ တစ္ဆေအကြမ်းစားရဲ့ သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံကို မေ့ပစ်ဖို့၊ တစ္ဆေအကြမ်းစား ဆိုတဲ့ အထောက်အထားကို မေ့ပစ်ဖို့ ငါ ကြိုးစားခဲ့တယ် အဲဒီလို လုပ်မှသာ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သက်ရှိလူသား တစ်ယောက်ရဲ့ အသိစိတ်ရှိတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်လာမှာလေ"

လီလဲ့ဖိန်က ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

"မင်း အောင်မြင်သင့်ပါတယ် ဒီလို အသွင်ပြောင်းလိုက်ပြီ ဆိုကတည်းက နောက်ပြန်လှည့်လို့ မရတော့ဘူးလေ အောင်မြင်ပြီး ဆက်ရှင်သန်မလား၊ ကျရှုံးပြီး သေမလား နှစ်လမ်းပဲ ရှိတာ မင်း အခုထိ အသက်ရှင်နေတယ် ဆိုကတည်းက အဲဒီလမ်းကို လျှောက်ပြီးသွားပြီ ဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ"

"ဟုတ်တယ် ဒါပေမဲ့ လုံးဝ အောင်မြင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး တစ်ရက်မှာ ၂၄ နာရီ ရှိတယ်ဆိုရင် နေ့ဘက် ၁၂ နာရီကတော့ ငါ လုံးဝ ဘေးကင်းတယ် ဒါပေမဲ့ နေ့ဘက်မှာ တစ္ဆေက အိပ်ပျော်နေတော့ ငါ့စွမ်းရည်တွေ အားနည်းသွားတယ် ညရောက်လာရင်တော့ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်တစ္ဆေက နိုးထလာပြီး ငါ့ခွန်အားတွေ သိသိသာသာ တိုးလာတယ်"

"တိတိကျကျ ပြောရရင် ညဘက်ကျမှ ငါက သက်ရှိလူသား အသိစိတ်ရှိတဲ့ တစ္ဆေအကြမ်းစား အစစ်အမှန် ဖြစ်လာတာ"

လီလဲ့ဖိန်က အလေးအနက် ပြောပြနေသည်။ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ထုတ်ပြောရမှာ ဝန်မလေးပေ။

"ဒါဆို ပြီးပြည့်စုံအောင် မပြီးသေးဘူး ဆိုတာ ဘာသဘောလဲ"

လီလဲ့ဖိန်က ရှင်းပြသည်။

"ညဘက် ၁၂ နာရီ အတွင်းမှာ ငါက ၉ နာရီပဲ လှုပ်ရှားနိုင်တယ် ကျန်တဲ့ ၃ နာရီမှာ ငါ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းသွားတုန်းပဲ အဲဒီ အကန့်အသတ်ကို ငါ ဘယ်လိုမှ မကျော်ဖြတ်နိုင်သေးဘူး ဒါကြောင့် မပြီးပြည့်စုံသေးဘူးလို့ ပြောတာ ဒီပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်သေးသရွေ့ ငါ တာချွမ်းမြို့ကနေ ထွက်ခွာချင်စိတ် မရှိဘူး"

"ငါက ဌာနချုပ် အစည်းအဝေးကို ငြင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး ဒီအတိုင်းသွားပြီး ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားရင် လူတွေ အများကြီး သေကုန်မှာ စိုးလို့ပါ ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်... မင်းရှိနေရင်တော့ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားတာက သိပ်ပြင်းထန်မှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ် မင်း ငါ့ကို တားနိုင်မှာပါ"

"ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းလက်ချက်နဲ့ အလကား သက်သက် အသေမခံချင်ဘူး"

"ငြင်းဆန်ပြီး ပုန်းအောင်းနေတာ၊ တာချွမ်းမြို့ကိုပဲ စောင့်ရှောက်နေတာက လက်ရှိ ငါ့အတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် အပြင်လောကမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ ဆိုတာ ငါ သိပ်စိတ်မဝင်စားတော့ဘူး"

ယန်ကျန့် လီလဲ့ဖိန်၏ အခက်အခဲကို နားလည်လိုက်သည်။

တစ်ညလျှင် ၃ နာရီ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းသွားပြီး ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားသည်နှင့် သူသည် တကယ့် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော တစ္ဆေအကြမ်းစား တစ်ကောင် ဖြစ်လာကာ အနားကပ်လာသူ မှန်သမျှကို သတ်ဖြတ်ပစ်တတ်သည်။ ထို့အပြင် လီလဲ့ဖိန်တွင် တစ္ဆေနယ်မြေလည်း ရှိနေသဖြင့် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းခြင်း၏ အကျိုးဆက်သည် ထင်ထားသည်ထက် ပိုဆိုးရွားနိုင်သည်။

၃ နာရီကြာ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းမည့် အချိန် မတိုင်မီ လုံခြုံသော နေရာတစ်ခု မရှာတွေ့ပါက တစ္ဆေနယ်မြေ အတွင်းရှိ မည်သူမျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မည် မဟုတ်ဟု စိုးရိမ်ရသည်။

"၃ နာရီ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်တာက တကယ် အန္တရာယ်များပါတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ သိချင်တာက ဒီထိန်းချုပ်မှု လွတ်တာက စီမံခန့်ခွဲလို့ ရလား ဒါမှမဟုတ် လုံးဝ ထိန်းချုပ်မရဘူးလား"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

လီလဲ့ဖိန်က ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ ဒီအချိန်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး ဒါပေမဲ့ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်တဲ့ ပုံစံအရဆိုရင် ယေဘုယျအားဖြင့် ညနေ ၆ နာရီကနေ ၈ နာရီကြား၊ မနက် ၄ နာရီကနေ ၆ နာရီကြား နဲ့ သန်းခေါင်ယံ အချိန်တွေမှာ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းနိုင်ချေ အများဆုံးပဲ"

"ညနေ ၆ နာရီကနေ ၈ နာရီကြားက မင်းရဲ့ တစ္ဆေ နိုးထလာတဲ့ အချိန်ပဲ သန်းခေါင်ယံက တစ္ဆေရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအား အကြီးမားဆုံး အချိန် မနက် ၄ နာရီကနေ ၆ နာရီကြားက တစ္ဆေ အိပ်ပျော်သွားတဲ့ အချိန်"

ယန်ကျန့်က သုံးသပ်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာလို့ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ရလဲ ဆိုတာ ငါ နည်းနည်း နားလည်သလို ရှိတယ်"

"မင်းရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအား အပြောင်းအလဲက မင်းကို ထိန်းချုပ်မှု လွတ်စေတာပဲ မင်းရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက ရုတ်တရက် အားကောင်းလာတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ပျောက်ကွယ်သွားတာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အဲဒီနှစ်ခုစလုံးက မင်းရဲ့ မျှခြေကို ထိခိုက်စေတယ်"

"မင်းရဲ့ သုံးသပ်ချက်က အဓိပ္ပာယ် ရှိတယ် ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်"

လီလဲ့ဖိန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အချိန်ကိုက် မညီတာက ညဘက် လှုပ်ရှားဖို့ အချိန်ရှာရ ခက်စေတယ် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်တာ ၃ နာရီပဲ ရှိပေမယ့် လှုပ်ရှားလို့ မရသလို ခံစားရတယ် အချိန်ယူပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျော်ဖြတ်ရုံကလွဲရင် တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး"

"အချိန်မှတ် တစ်ခုစီမှာ မင်းရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ညှိယူဖို့ ကြိုးစားကြည့်ပါလား ထိန်းချုပ်မှု လွတ်တဲ့ သက်ရောက်မှုကို လျှော့ချလို့ ရနိုင်တယ် ဒီနည်းလမ်းက အသုံးဝင်လောက်တယ်"

ယန်ကျန့် အကြံပြုလိုက်သည်။

"မင်းအကြံဉာဏ်ကို ပြောပြပါဦး"

လီလဲ့ဖိန်က မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ရှင်းပြသည်။

"ညစရောက်တဲ့အချိန်မှာ မင်းရဲ့ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်တစ္ဆေ နိုးထလာပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေ အားကောင်းလာတယ် အဲဒီအချိန်မှာ မင်းရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ရင် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး ငါ့မှာ အရေးပေါ် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတယ် အနီရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် ထွန်းထားလိုက်ရင် သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိကြောင့် မင်း ထိန်းချုပ်မှု မလွတ်အောင် တားဆီးပေးနိုင်တယ်"

"ညနေ ၆ နာရီကနေ ၈ နာရီကြား၊ သန်းခေါင်ယံ အချိန်တွေ ရောက်တိုင်း အနီရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် ထွန်းထားလိုက် အလုပ်ဖြစ်လောက်တယ် မနက် ၄ နာရီ ဝန်းကျင်ကျရင် မင်းရဲ့ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်တစ္ဆေ အိပ်ပျော်သွားပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းအား အားနည်းသွားတယ် အဲဒီအချိန်ကျရင် တစ္ဆေနယ်မြေကို ဖွင့်ထားပြီး မင်းရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးလိုက် နေ့ဘက် အိပ်ပျော်သွားတဲ့ စွမ်းအားကို အစားထိုးပေးဖို့ပေါ့"

"နည်းလမ်းကောင်းပဲ ဒါပေမဲ့ အရမ်း ဖြုန်းတီးရာ ရောက်တယ် ညနေခင်း တစ်ခုတည်းမှာတင် အနည်းဆုံး တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် တစ်တိုင် ကုန်မှာ ငါ့မှာ အဲဒီလောက် အပို မရှိဘူး"

"အစည်းအဝေး ကာလအတွင်း မင်း လိုအပ်တဲ့ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တွေကို ငါ ထောက်ပံ့ပေးမယ် ဒီကိစ္စ ပြီးသွားရင် မင်း တာချွမ်းမြို့ကို ပြန်ပြီး ကြိုက်သလောက် နေလို့ ရပြီ"

ယန်ကျန့် ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

ဒီကမ်းလှမ်းချက်ကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ လီလဲ့ဖိန်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူ အပြင်မထွက်ချင်သလို ယန်ကျန့်ကိုလည်း မငြင်းဆန်ချင်ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယန်ကျန့်က အရင်တုန်းက ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေး တက်ခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံ မရှိတဲ့ ကောင်လေး မဟုတ်တော့ဘူးလေ။ အခန်း ၃၀၁ ဖြစ်ရပ်တုန်းက ယန်ကျန့် ဘယ်လောက် မြန်မြန် တိုးတက်လာလဲ ဆိုတာ လီလဲ့ဖိန် သိခဲ့ရပြီးပြီ။

အခုဆို မတွေ့ရတာ ကြာပြီဆိုတော့ တိုးတက်မှုတွေ ရှိလာမှာ သေချာသည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် မင်းအကူအညီ ရထားပြီးပြီ ဆိုတော့ အခု မင်း လာဖိတ်တာကို ငါ သဘောတူပြီး ဌာနချုပ်ကို လိုက်ခဲ့ပါ့မယ် ဒါပေမဲ့ မနက်ဖြန် မထွက်ခွာခင် ဒီည တစ်ညလုံး မင်း အကြံပြုထားတဲ့ နည်းလမ်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရဦးမယ် အလုပ်ဖြစ်မဖြစ် သိရအောင်လို့လေ"

ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် လီလဲ့ဖိန် နောက်ဆုံးတော့ သဘောတူလိုက်သည်။

"ဒီမှာ စောင့်နေ"

ယန်ကျန့် ပြောပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

ခဏကြာတော့ အနီရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် တစ်တိုင် ကိုင်ပြီး ပြန်ရောက်လာသည်။

ဒီဖယောင်းတိုင်က ဌာနချုပ်က ယူလာတာ မဟုတ်ဘဲ တာချန်းမြို့က သူ့ကိုယ်ပိုင် လက်ကျန်ထဲက ယူလာတာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ အိမ်ထဲ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ လီလဲ့ဖိန် မရှိတော့ဘူး။

ယန်ကျန့် ပြန်စဉ်းစားကြည့်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် လီလဲ့ဖိန်ရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို မမှတ်မိတော့ဘဲ နာမည်ကိုသာ မှတ်မိတော့သည်။ သူ့ကို လုံးဝ မတွေ့ခဲ့ဖူးသလိုမျိုး ဖြစ်နေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ ပြောခဲ့တဲ့ စကားဝိုင်း အကြောင်းအရာတွေကိုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသည်။

"သူများတွေကို မေ့သွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်က တကယ် ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ... နေပါဦး ညနေ ၆ နာရီကနေ ၈ နာရီကြားမှာ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်နိုင်တယ်လို့ လီလဲ့ဖိန် ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

ယန်ကျန့် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး ဖုန်းထုတ်ကာ အချိန် ကြည့်လိုက်သည်။

အချိန်က ၇ နာရီ ၃၅ မိနစ်။

သူ လျိုစန်းဆီက လာတုန်းက ၇ နာရီ ကျော်ကျော်လေးပဲ ရှိသေးတာ။ တစ္ဆေနယ်မြေနဲ့ လာတာဆိုတော့ အချိန် သိပ်မကြာဘူး။ ၇ နာရီခွဲ မတိုင်ခင် တာချွမ်းမြို့ ရောက်ပြီး လီလဲ့ဖိန်ကို ရှာကာ စကားခဏ ပြောခဲ့တာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၈ နာရီ မထိုးသေးဘူး။ ၆ နာရီနဲ့ ၈ နာရီကြား ရှိနေသရွေ့ လီလဲ့ဖိန် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်နိုင်ချေ ရှိနေသည်။

မှောင်မိုက်နေသော အိမ်ထဲတွင် မီးကျွမ်းနံ့ ပါသော မီးခိုးထူထူများ တဖြည်းဖြည်း ပြည့်နှက်လာသည်...

ရင်းနှီးနေသော အနံ့ကို ရလိုက်သည်နှင့် ယန်ကျန့် မျက်နှာ တင်းမာသွားသည်။

"ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... လီလဲ့ဖိန် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပြီ အခု တစ္ဆေနယ်မြေကိုတောင် သုံးနေပြီဆိုတော့ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်တဲ့ အခြေအနေ ရောက်သွားလောက်ပြီ ဒီမှာ ဆက်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး ထွက်သွားပြီး သူ သတိပြန်ကပ်မှ ပြန်လာမှ ရမယ်"

သူ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ လှည့်ထွက်လိုက်သည်။

လီလဲ့ဖိန်က တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းကို ထိန်းချုပ်ထားတာ မဟုတ်ဘဲ လေးကောင်အထိ ထိန်းချုပ်ထားတာကို သူ မမေ့သေးပေ။

လူတွေကို မျက်နှာတွေ၊ မှတ်ဉာဏ်တွေ၊ တစ္ဆေအကြမ်းစားရဲ့ သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံတွေကိုပါ မေ့သွားစေနိုင်တဲ့ မေ့လျော့ခြင်း တစ္ဆေ….

တစ္ဆေနယ်မြေ ဖန်တီးနိုင်တဲ့ တစ္ဆေမီးခိုး…

ညဘက် လှုပ်ရှားတတ်တဲ့ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်တစ္ဆေ။

ပြီးတော့ အနားကပ်လာရင် ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်တဲ့ သေဆုံးခြင်း တစ္ဆေ….

ဒီသဘာဝလွန် စွမ်းအား လေးခု ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ အရည်အသွေး ပြောင်းလဲမှုကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျန့် တစ္ဆေနယ်မြေ ဖွင့်ပြီး မီးခိုးထူထူများရဲ့ သက်ရောက်မှုကို တားဆီးလိုက်သည်။ လီလဲ့ဖိန်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ အကြာကြီး နေမိရင် မီးခိုးမွှန်ပြီး သေသွားနိုင်တယ်လေ။ တစ္ဆေဆရာ ဆိုရင်တောင် မွန်းမသေရင်တောင် တစ္ဆေမီးခိုးရဲ့ တိုက်စားမှုကို ခံရနိုင်သေးသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေ သုံးပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေကို တားဆီးကာ အိမ်ထဲမှ အမြန် ပြေးထွက်လိုက်သည်။

ဝေးဝေး ထွက်သွားဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ ယန်ကျန့် ခြေလှမ်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။

အိမ်ထဲမှ မီးခိုးထူထူများ ပျံ့ထွက်လာပြီး သူ့ဆီသို့ အသိစိတ် ရှိသကဲ့သို့ လှိမ့်ဝင်လာသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

ဒါကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့ ယန်ကျန့် လက်ရှိ ပြဿနာကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"စောစောက ဒီဧရိယာ တစ်ခုလုံးမှာ ငါတစ်ယောက်တည်း ရှိနေတာဆိုတော့ ငါရှိနေခြင်းက သေဆုံးခြင်း တစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံကို အသက်သွင်းလိုက်တာ ဖြစ်မယ် ဒါကြောင့် ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြီ အခု ငါ ဘယ်သွားသွား တစ္ဆေက လိုက်လာတော့မှာ"

ကြည့်ရတာ ထွက်သွားလို့ ရမယ့်ပုံ မပေါ်တော့ဘူး။ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်နေတဲ့ လီလဲ့ဖိန်က သူ့နောက် လိုက်လာတော့မည်။

ကံကောင်းတာက ဒီနားမှာ ဘယ်သူမှ မရှိလို့။ ရှိရင် သေချာပေါက် ထိခိုက်ကုန်ကြမှာ။

"တကယ် ဒုက္ခပဲကွာ... အမြဲတမ်း ငါ့ကို ဒုက္ခပေးနေတော့တာပဲ"

ယန်ကျန့် လက်ထဲက အက်ကွဲနေတဲ့ လှံရှည်ကို ကြည့်ပြီး ဘာမှ မစဉ်းစားတော့ဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ် စိုက်ထားလိုက်သည်။

ဒီပစ္စည်းကို သုံးလို့ မရဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက လီလဲ့ဖိန်ကို သတ်ချင်တာ မဟုတ်ဘူး။ သတိပြန်ကပ်လာအောင် လုပ်ချင်ရုံ သက်သက်ပဲ။ ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေး တက်ဖို့ ဒီကောင့်ကို လိုသေးတယ်လေ။

မီးခိုးထူထူများ လျင်မြန်စွာ လှိမ့်ဝင်လာသည်။

ယန်ကျန့် မလှုပ်ရှားပေ။ နောက်တစ်ခဏတွင် မီးခိုးများက သူ့ကို ဝါးမြိုသွားသည်။

မီးခိုးထူထူ ကမ္ဘာကြီးသည် လီလဲ့ဖိန်၏ တစ္ဆေနယ်မြေ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာပင် လီလဲ့ဖိန် ပေါ်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်နေလိုက်သည်။

"ကွက်တိပဲ... ထိန်းချုပ်မှု လွတ်နေတဲ့ လီလဲ့ဖိန်က ဘယ်လောက် အန္တရာယ်များလဲ ဆိုတာ စမ်းသပ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရပြီ သဘာဝလွန် လက်နက် မသုံးဘဲ သူ့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်မလား ကြည့်ရတာပေါ့"

သူ မရှောင်တိမ်းဘဲ လီလဲ့ဖိန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

မီးခိုးများ လှိမ့်ဝင်လာပြီး မြင်ကွင်းများ ဝေဝါးသွားသလို ခံစားရသည်။

ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေမျက်လုံးကတော့ အရာအားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။ အမြင်အာရုံ ထိခိုက်မှု မရှိပေ။

သို့သော် မီးခိုးထူထူ ကမ္ဘာထဲ ကြာကြာနေလေ တစ္ဆေမျက်လုံး၏ အမြင်အာရုံ ပိုဝေဝါးလာလေ ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် လီလဲ့ဖိန်နှင့် အချိန်ဆွဲနေလို့ မဖြစ်ဘူး ဆိုတာ ယန်ကျန့် နားလည်လိုက်သည်။

"လာပြီ"

ရုတ်တရက်...မှောင်မိုက်နေသော အိမ်ရှေ့တွင် ရုပ်ရည် သာမန်အတိုင်း ရှိသော်လည်း မျက်နှာထား တင်းမာပြီး အေးစက်စိမ်းသက်နေသော လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို ယန်ကျန့် တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုလူသည် မျက်လုံးများ မှိတ်ထားပြီး အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေသလို၊ မိန်းမောနေသလို၊ နိုးထလို့ မရနိုင်သလို ဖြစ်နေသည်။

အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေသော အခြေအနေ ဖြစ်နေသော်လည်း တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံများက လီလဲ့ဖိန်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အလိုအလျောက် ထိန်းချုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ယန်ကျန့်ဆီ တည့်တည့် ဦးတည်လာသည်။

ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် လီလဲ့ဖိန် ရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယန်ကျန့် ဘေးနားတွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။

အကွာအဝေးက အရမ်း နီးကပ်သွားသည်။

ဘယ်လောက် နီးကပ်သွားသလဲ ဆိုရင် လီလဲ့ဖိန်၏ တစ္ဆေနယ်မြေ ရှာဖွေသူများ၏ သေစေနိုင်သော ကျိန်စာကို အသက်သွင်းမိလောက်အောင် နီးကပ်သွားသည်။

ရှာတွေ့ခြင်း ခံရရင် သေဆုံးခြင်းပဲ။

ထိစရာ မလိုဘူး။ အကွာအဝေး တစ်ခုအထိ နီးကပ်သွားတာနဲ့ ဒီသေစေနိုင်တဲ့ ကျိန်စာက အသက်ဝင်လာတာ။

ချက်ချင်းပင်...ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆိုးရွားသော သဘာဝလွန် စွမ်းအား တစ်ခုက ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည်။ ဒီကျိန်စာက သူ့အသက်ကို နှုတ်ယူဖို့၊ သူ့အသိစိတ်ကိုပါ ဖျက်ဆီးဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးစေမည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။

သူ့လှံရှည်ထဲမှာ သိုလှောင်ထားတဲ့ မျှခြေပျက်သွားတဲ့ သေစေနိုင်တဲ့ ကျိန်စာနဲ့ ဆင်တူသည်။

"ဒီကျိန်စာက အသိစိတ်ကိုတောင် ပစ်မှတ်ထားတာလား"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး တစ္ဆေမျက်လုံးကို ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်စတင်ပြီး ဒီသေစေနိုင်တဲ့ ကျိန်စာကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ စီစဉ်လိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ လက်ရှိ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာက တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအား ပြန်လည်နိုးထလာခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေမျက်လုံး ပြန်လည်နိုးထခြင်း မဟုတ်တော့ပေ။ ဒါကြောင့် တစ္ဆေနယ်မြေ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ရံဖန်ရံခါ သုံးတာက ပြဿနာ မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ပြန်လည်စတင်ခြင်း အနီရောင် အလင်းတန်း သူ့ကိုယ်ပေါ် လွှမ်းခြုံလာချိန်တွင်... ဘာမှ ဖြစ်မလာပေ။

တစ္ဆေမျက်လုံးက ထိခိုက်မှု မရှိပေမယ့် ပြန်လည်စတင်ခြင်းက ကျရှုံးသွားသည်။ ပြန်လည်စတင်ရမည့် မှတ်ဉာဏ် ယန်ကျန့် ခေါင်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဒါ မေ့လျော့ခြင်း တစ္ဆေရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားပဲ... ငါ့ကို ပြန်လည်စတင်ဖို့ မေ့သွားအောင် လုပ်လိုက်တာ"

ယန်ကျန့် မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

ဒီလီလဲ့ဖိန်က တစ္ဆေအကြမ်းစား ဖြစ်သွားရင် တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ။

ထိပ်တိုက်တွေ့နေစဉ်မှာ တစ်ဖက်လူကို သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေ အသုံးပြုဖို့ မသိလိုက်ဘာသာ မေ့သွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်။

တကယ်လို့သာ တခြားသူတွေကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်မယ် ဆိုရင် ခေါင်းဆောင်အဆင့် ရှိတဲ့သူတောင် ဒီလီလဲ့ဖိန် လက်ချက်နဲ့ သေနိုင်ချေ အများကြီး ရှိသည်။

ပြန်လည်စတင်ခြင်း ကျရှုံးသွားသောအခါ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်နေသော လီလဲ့ဖိန်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အေးစက်သော တစ္ဆေအကြမ်းစား တစ်ကောင်အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်။ မျက်လုံးများ မှိတ်ထားပြီး ခံစားချက်မဲ့သော မျက်နှာဖြင့် မီးခိုးများနောက် လိုက်ကာ ထပ်မံ တိုးကပ်လာသည်။

ဒီတစ်ခါ သူက ယန်ကျန့်နား ကပ်ရုံတင် မဟုတ်ဘဲ သတ်ဖို့ပါ ရည်ရွယ်ထားသည်။

သို့သော် လီလဲ့ဖိန်၏ လှုပ်ရှားမှု ကျရှုံးသွားသည်။

သူ့ခြေလှမ်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရေအိုင်ထဲ နင်းမိသွားလို့ ဖြစ်သည်။

ရေအောက်မှ ဖြူဖပ်ဖြူရော် တစ္ဆေလက်ပေါင်း များစွာ ဆန့်ထွက်လာပြီး သူ့ကို ရေထဲ ဆွဲချလိုက်သည်။

လီလဲ့ဖိန် နစ်မြုပ်နေသော်လည်း ဖြစ်စဉ်က နှေးကွေးသည်။ သို့သော် နှေးကွေးပေမယ့် လွတ်မြောက်လို့ မရနိုင်ပေ။

ဒီရေတွေက တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအား ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းကို စုပ်ယူထားတာ ဖြစ်ပြီး အတွင်းထဲမှာ ယန်ကျန့်ရဲ့ ရေတစ္ဆေ ၁၂၀၀ ရှိနေတယ် ဆိုတာ သိထားရမည်။ အများစုက ထိန်းချုပ်မရတဲ့ တစ္ဆေရေကန်နဲ့ ရုန်းကန်နေရပေမယ့် အရေးကြီးရင် ယန်ကျန့်က တချို့ကို ဆင့်ခေါ်လို့ ရသေးသည်။

"ကန်ထဲ နစ်မြုပ်ပြီး နည်းနည်းလောက် အသိပြန်ဝင်လာခဲ့"

ယန်ကျန့် မျက်လုံးမှေးကြည့်ပြီး တစ္ဆေရေကန်ကို သူ့အား ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးမြိုခိုင်းလိုက်သည်။

ကံကောင်းတာက လီလဲ့ဖိန်က အခု တစ္ဆေဖြစ်နေပြီး ဉာဏ်မရှိလို့သာ။ မဟုတ်ရင် မြေပြင်ပေါ်က ဒီလောက် သိသာတဲ့ ရေအိုင်ကြီးကို သာမန် အသိဉာဏ် ရှိသူတိုင်း ရှောင်သွားကြမှာ။

ဒါပေမဲ့ ခဏတာ ရုန်းကန်မှုအပြီးမှာ ဒီကောင့်ရဲ့ ကြောက်စရာ ကောင်းပုံကို ယန်ကျန့် နားလည်လိုက်သည်။

တကယ့်ကို ခေါင်းဆောင်အဆင့် တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်ထိုက်ပါပေတယ်။

ယန်ကျန့် လီလဲ့ဖိန်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် ပျောက်ဆုံးနေသော မှတ်ဉာဏ်များ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ရောက်လာသည်။

သူ့ခေါင်းထဲတွင် တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး၏ ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ သိမ်းထားတဲ့ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးက မေ့လျော့ခြင်း တစ္ဆေရဲ့ သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှုကို ဖယ်ရှားပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါတောင်မှ လီလဲ့ဖိန်က ယန်ကျန့်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို အနည်းဆုံး ၁၀ စက္ကန့်လောက် ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သေးသည်။

တကယ်လို့ ယန်ကျန့်သာ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးကို မှတ်ဉာဏ်ထဲ ထည့်မထားခဲ့ရင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သက်ရောက်မှုက ၁၀ စက္ကန့်တင် မကဘဲ ၁၀ လ၊ ၁၀ နှစ်၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်သက်လုံး ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

"မေ့သွားတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ရလာပေမယ့် ဒီကောင့်မျက်နှာကို ငါ မမှတ်မိနိုင်သေးဘူး... တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး ရှိနေတာတောင် သူ့ကို အမြဲတမ်း မှတ်မိနေအောင် မကူညီနိုင်ဘူးပဲ"

ယန်ကျန့် တွေးလိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...ယန်ကျန့်သည် သဘာဝလွန် လက်နက် မသုံးဘဲ ဒီကောင့်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

သူ အချိန် ကြည့်လိုက်သည်။

၇ နာရီ ၄၀ မိနစ် ရှိပြီ။

၅ မိနစ်ပဲ ကုန်သွားသေးသည်။

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့် မလောတော့ပေ။ ရေထဲ တစ်ဝက်လောက် နစ်မြုပ်နေတဲ့ လီလဲ့ဖိန်ကို ကြည့်ပြီး သတိပြန်ဝင်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်နေလိုက်သည်။