အသစ်ပြန်တည်ဆောက်ထားတဲ့ ရှေးဟောင်းမြို့

စတုတ္ထမြောက် ခရီးစဉ် အဖြစ် တာယွမ်မြို့ကို သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တာယွမ်မြို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ဟယ်ယင်အာ ဖြစ်သည်။ သူလည်း အချိန်အတော်ကြာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ပြီး တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ် နောက်ပိုင်းမှ ပြန်လည် ဆက်သွယ်ပြီး ပေါ်ထွက်လာသူ ဖြစ်သည်။ ဌာနချုပ်မှာ သူ့ရဲ့ ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက် ရှိသည်။

မကြာမီ...ယန်ကျန့် တာယွမ်မြို့ ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာသည်။ တစ္ဆေနယ်မြေ ဖြန့်ကျက်လိုက်တာနဲ့ သဘာဝလွန် နေရာတစ်ခုကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့လိုက်သည်။

ဒါက တာယွမ်မြို့ မြို့စွန်မှာ အသစ် ပြန်လည် တည်ဆောက်နေတဲ့ ရှေးဟောင်းမြို့ လမ်းမကြီး ပုံစံတူ ခရီးသွား နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုက်ဖျင် မြို့ ဟောင်း ဟုတ်လား။

ဆောက်လုပ်ရေး စီမံကိန်းမှာ မြို့နာမည်နဲ့ ပုံစံကို ပြထားပေမယ့် စီမံကိန်းက မကြာသေးခင်ကမှ စတင်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်ထဲမှာ မြေတူးစက်တွေ၊ မြေတင်ကားတွေ အများကြီးနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ ညဘက်တောင် မနားကြပေ။

"မင်း ရောက်လာတာလား"

ရုတ်တရက် ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင် ဂိတ်ပေါက်ဝကို စောင့်နေတဲ့ အဘိုးကြီး တစ်ယောက်က ယန်ကျန့်ကို အံ့သြတကြီး စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က လက်ရှိ တစ္ဆေနယ်မြေထဲ ရောက်နေတာမို့ သာမန်လူတွေ မမြင်ရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအဘိုးကြီးက တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ မြင်နိုင်တယ် ဆိုကတည်းက သာမန်လူ မဟုတ်မှန်း သိသာသည်။

"ကြည့်ရတာ ဟယ်ယင်အာက ထိုက်ဖျင်မြို့ဟောင်းက ဖြစ်မယ် အရင်တုန်းက ထိုက်ဖျင်ရှေးဟောင်းမြို့က တစ္ဆေရေကန်ထဲ နှစ်မြှုပ်သွားပြီလေ အခု အသစ်ပြန်ဆောက်နေတာလား ဒီလိုနေရာမျိုးကို တစ်ယောက်တည်း ပြန်လည် အသက်သွင်းရဲတယ် ဆိုတာ တော်တော် သတ္တိကောင်းတာပဲ မင်း ဒီမှာ ရှိနေမှတော့ ကျန်တဲ့သူတွေလည်း ဒီမှာ ရှိနေမှာပေါ့"

"နတ်ကွန်း စောင့်တဲ့သူနဲ့ မျက်နှာမဲ့လူရော ဘယ်မှာလဲ"

ယန်ကျန့် အဘိုးကြီးကို စိုက်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

အဘိုးကြီးလို့ ခေါ်ရတာ သိပ်တော့ မမှန်ပါဘူး။ အသက် ၅၀ လောက်ပဲ ရှိသေးပေမယ့် မျက်နှာပေါ်က အရေးအကြောင်းတွေကြောင့် အိုစာနေတာပါ။ တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်တုန်းက ဒီလူက နတ်ကွန်း စောင့်တဲ့သူနဲ့ ပေါင်းပြီး ပြဿနာ ရှာခဲ့ဖူးသည်။

ဒါကြောင့် သူတို့က မိတ်ဆွေတွေ မဟုတ်ကြဘဲ ရန်ငြိုးတွေ ရှိနေကြသည်။

"ထိုက်ဖျင် ရှေးဟောင်းမြို့က ရေအောက် ရောက်သွားပြီလေ မင်းက ငါတို့ကို အပြတ်ရှင်းချင်နေတုန်းလား"

"လျို" လို့ ခေါ်တဲ့ သူဌေးကြီးက သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ဟယ်ယင်နာကို လာရှာမှန်း သူ မသိဘဲ အရင်တုန်းက ရန်ငြိုးဟောင်း လာရှင်းတယ်လို့ ထင်နေတာ။

"ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က မင်းတို့ အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့သေးတယ် ဒါပေမဲ့ အချိန်မကောင်းလို့၊ ပြီးတော့ မင်းတို့က အာဟုန်ကို ကူညီပေးခဲ့လို့ ငါ လက်လျှော့လိုက်တာ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က တကယ်ပဲ ထိုက်ဖျင် ရှေးဟောင်းမြို့ကို ပြန်လည် အသက်သွင်းချင်တယ် ဆိုရင်တော့ ဒီတစ်ခေါက် ဒီအန္တရာယ်ကို ဖယ်ရှားဖို့ ငါ တုံ့ဆိုင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး အဲဒီ ထိုက်ဖျင် ရှေးဟောင်းမြို့ရော၊ တစ္ဆေလမ်းမကြီးရော ပြန်ပေါ်လာလို့ မဖြစ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က အေးစက်တဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

သူဌေးလျို ခဏ စဉ်းစားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ပိုက်ဆံနဲ့ ရှင်းလို့ ရမလား"

ပြောပြီးတာနဲ့ သူ့အိတ်ကပ်ထဲက ရောင်စုံ တစ္ဆေပိုက်ဆံ တချို့ကို ရတနာတွေလို တယုတယ ထုတ်ပြလိုက်သည်။

ဒါက တစ္ဆေပိုက်ဆံတွေ ဖြစ်ပြီး အထူး အသုံးဝင်မှုတွေ ရှိသည်။ တစ်ရွက်သုံးလိုက်တာနဲ့ စုစုပေါင်း အရေအတွက် လျော့နည်းသွားသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အသုံးဝင်မှုက အသက်ဘေးက လွတ်ဖို့ တစ္ဆေအကြမ်းစားတွေကို လာဘ်ထိုးတာ မဟုတ်ဘဲ ထိုက်ဖျင် ရှေးဟောင်းမြို့က တစ္ဆေလမ်းမကြီးမှာ သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့ ဖြစ်သည်။

"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"

ယန်ကျန့် စိတ်မဝင်စားတဲ့ ပုံစံနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်... ဒါ မင်းရဲ့ တာချန်းမြို့ မဟုတ်ဘူး ဒီမှာ လာပြီး ပြဿနာရှာချင်ရင် ငါ့ကို အရင် ကျော်သွားရမယ်"

အဲဒီအချိန်မှာပဲ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ရဲ့ ပြတ်သားတဲ့ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏမှာ ထူးဆန်းပြီး ထင်ရှားတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက် အနီးနားမှာ ပေါ်လာသည်။ သူ့မျက်လုံး တစ်ဖက်က အနက်ရောင်၊ တစ်ဖက်က အဖြူရောင် ဖြစ်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ထွက်နေသည်။ အေးစက်ပြီး ရန်လိုတဲ့ အမူအရာနဲ့ ရှေ့တိုးလာသည်။

"တာယွမ်မြို့ ခေါင်းဆောင် ဟယ်ယင်နာလား"

ယန်ကျန့် အဲဒီအမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဒါက သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တကယ် ဆုံတွေ့တာ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်တုန်းက တွေ့တာကို ထည့်တွက်လို့ မရပေ။

ဟယ်ယင်အာ ရောက်လာပြီးနောက် အရပ်ရှည်ရှည် လူတစ်ယောက်လည်း အနောက်က ကပ်ပါလာသည်။ အဲဒီလူမှာ မျက်နှာ မရှိဘူး။ ထူးခြားတဲ့ ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။

"နောက်ထပ် တစ်ယောက် လိုနေသေးတယ် ဘာလို့ ထွက်မလာသေးတာလဲ"

ယန်ကျန့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ပြီး နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်ကို ရှာလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ မျက်လုံးတစ်ဖက်တည်း ရှိတဲ့ အဘိုးကြီး ပေါ်မလာပေ။

သို့သော် ယန်ကျန့်က ဟယ်ယင်အာရဲ့ ဖြူဖပ်ဖြူရော် မျက်လုံးလုံးကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ နားလည်သွားသည်။

"သြော်... အဘိုးကြီး သေသွားပြီကိုး သူ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ တစ္ဆေတွေက မင်းဆီ ရောက်နေတာပဲ ကြည့်ရတာ မင်း ပြန်လည် နိုးထလာဖို့ မလွယ်ကူခဲ့ဘူးနဲ့ တူတယ် အသက်တစ်ချောင်း ပေးလိုက်ရတာပဲ"

ပြန်လည် နိုးထခြင်းက တားမြစ်ချက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဟယ်ယင်အာ ပြန်ပေါ်လာပြီး ထိုက်ဖျင် ရှေးဟောင်းမြို့ ဘေးမှာ စောင့်ရှောက်ပေးမယ့် အဘိုးကြီး မရှိတော့တဲ့ အချိန်၊ တစ္ဆေတွေက ဟယ်ယင်အာနဲ့အတူ ရှိနေတဲ့ အချိန်၊ ဒီအခြေအနေကို ခန့်မှန်းဖို့ မခက်ခဲပေ။

"မင်း ပြောလို့ ပြီးပြီလား"

ဟယ်ယင်အာက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

"ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် အနေနဲ့ မင်း ဘာလုပ်နေလဲ ဆိုတာ သိရဲ့လား ထိုက်ဖျင် ရှေးဟောင်းမြို့ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်မယ်... တစ္ဆေလမ်းမကြီးကို ပြန်ဖွင့်မယ် ဟုတ်လား မင်းက တာယွမ်မြို့ကို ဒုတိယမြောက် ရေအောက်ရောက်သွားတဲ့ မြို့ ဖြစ်အောင် လုပ်ချင်နေတာလား"

"မင်းကရော တစ္ဆေငယ်ကို မွေးထားတာ မဟုတ်ဘူးလား ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ်ကို ပြန်လည် အသက်သွင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

ဟယ်ယင်အာရဲ့ သဘောထားက တင်းမာပြီး စိန်ခေါ်တဲ့ ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။

"မင်း သိတာ တော်တော် များသားပဲ ဒါပေမဲ့ ငါက တစ္ဆေငယ်ကို အမြဲ ဖိနှိပ်ထားတယ် ထိန်းချုပ်ထားတယ် လိုအပ်ရင် ငါ သူ့ကို ရှင်းပစ်လို့ ရတယ် မင်းကရော တစ္ဆေလမ်းမကြီးကို တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်လို့လား"

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

ဟယ်ယင်အာက ပြန်ဖြေသည်။

"မင်းက ငါ မဟုတ်ဘူးလေ ငါ တစ္ဆေလမ်းမကြီးကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူးလို့ မင်း ဘယ်လို သိလဲ ပြီးတော့ ဒါ ငါ့နယ်မြေ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ငါ တာဝန်ယူမယ် မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး"

"တကယ်လို့ မင်း ဒီနေ့ တာယွမ်မြို့ကို လာပြီး ပြဿနာရှာဖို့ ရည်ရွယ်တယ် ဆိုရင်တော့ ငါတို့ သုံးယောက် ပေါင်းပြီး မင်းကို တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မယ် မင်းက စွမ်းအားကြီးပေမယ့် နောက်ဆုံး ရှုံးမယ့်သူက မင်း ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံတယ်"

သူမ သဘောထား တင်းမာစွာဖြင့် ထိုက်ဖျင် ရှေးဟောင်းမြို့ ပြန်လည် တည်ဆောက်ခြင်းကို နှောင့်ယှက်မယ့် ဘယ်သူ့ကိုမဆို လက်ခံမှာ မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

ယန်ကျန့် မျက်လုံးအိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"ငါ ခေါင်းဆောင်တွေ တော်တော်များများနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းနဲ့ တစ်ခါမှ မတိုက်ခိုက်ဖူးဘူး မင်းတို့ သုံးယောက် ပေါင်းပြီး ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ရလောက်အောင် ဘယ်လို သဘာဝလွန် စွမ်းအားမျိုး ရှိနေတာလဲ ဆိုတာ သိချင်မိတယ်"

"မင်း လှုပ်ရှားကြည့်လိုက်ရင် သိလာမှာပါ"

ဟယ်ယင်အာက ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်လား"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထားက ဂရုမစိုက်တဲ့ ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။ အနီးနားက ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင် မီးရောင်များ အနည်းငယ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားသည်။ အနီးနားက အရိပ်ထဲမှာ နီရဲနေတဲ့ မျက်လုံးတစ်စုံ ပေါ်လာသည်။ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး တစ်ကောင် တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟိန်းဟောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။

သူဌေးလျို အခြေအနေ မကောင်းတာ မြင်တော့ အမြန် ရှေ့တိုးပြီး ဝင်ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

"စကားတွေ လျှော့ကြပါဗျာ ငါတို့က မိတ်ဆွေတွေ မဟုတ်ပေမယ့် ရန်သူတွေလည်း မဟုတ်ကြပါဘူး အားလုံး စိတ်အေးအေး ထားကြပါ အရာရာ ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ် အမြဲတမ်း တိုက်ဖို့ခိုက်ဖို့ပဲ မစဉ်းစားကြပါနဲ့ တိုက်ခိုက်တာက ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်ပါဘူး ပဋိပက္ခကို ပိုကြီးထွားစေရုံပဲ ရှိမှာပါ"

ဘေးနားက မျက်နှာမဲ့လူက ဟယ်ယင်အာကို မလှုပ်ရှားဖို့ ခေါင်းအသာခါပြပြီး တားလိုက်သည်။

"ထိုက်ဖျင် ရှေးဟောင်းမြို့ ပြန်လည် တည်ဆောက်တာကို တားဆီးမယ့် ဘယ်သူမဆို ငါ့ရန်သူပဲ ယန်ကျန့်... မင်း ဒီကိစ္စကို ဝင်မပါသရွေ့ အရာအားလုံး ဆွေးနွေးလို့ ရတယ်"

ဟယ်ယင်အာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့်နဲ့ တိုက်ခိုက်တာက အရမ်း မိုက်မဲတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်မှန်း သူမ နားလည်သည်။

ရှုံးရင် သူတို့ အပြတ်ရှင်းခံရမည်။

နိုင်ရင်လည်း ယန်ကျန့် သေသွားပြီး တစ္ဆေအကြမ်းစား နိုးထလာလိမ့်မည်။ ပြီးတော့ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ကို သတ်တဲ့ ပြစ်မှု ကျူးလွန်ရာ ရောက်ပြီး ပြဿနာတွေ အကြီးအကျယ် တက်လိမ့်မည်။ နိုင်ရင်တောင် ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးက ကြီးမားလိမ့်မည်။ ယန်ကျန့် မသေခင် သူတို့ထဲက တစ်ယောက် နှစ်ယောက်လောက်ကို ဆွဲချသွားနိုင်သေးသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဟယ်ယင်အာက ယန်ကျန့်ရဲ့ ဖိုင်ကို ဖတ်ဖူးပြီး သူ့လက်ထဲမှာ အလောင်းကောင် သံချောင်း ရှိမှန်း သိထားလို့ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်လို လူမျိုး လက်ထဲမှာ အဲဒီလို ပစ္စည်း ရှိနေတာက အရမ်း အန္တရာယ် များသည်။ တိုက်ပွဲ စတာနဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်နိုင်ပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းအားတောင် သုံးခွင့်ရမှာ မဟုတ်ပေ။

သူမက ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူ အသစ် ဖြစ်နေပေမယ့် ယန်ကျန့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိမလား ဆိုတာ မသေချာပေ။

လေထုက တင်းမာနေသည်။

အားလုံး ယန်ကျန့်ကို ကြည့်ပြီး နည်းနည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ယန်ကျန့် တကယ် လှုပ်ရှားရင် သူတို့ရဲ့ အကောင်းဆုံး သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေနဲ့ ပြန်တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မည်။ ဒီကောင်လေးက တစ္ဆေရေကန်တုန်းက သူတို့ လေးယောက် တစ်ယောက် တိုက်တာတောင် သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို သတ်နိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူ အဟောင်းကိုတောင် ခေါင်းဖြတ်သတ်ခဲ့ဖူးသည်။

ခဏတာ တင်းမာမှု ပြီးနောက်...

ပတ်ဝန်းကျင်က မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် မီးရောင်တွေ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပြီး တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးလည်း အရိပ်ထဲ ပြန်ဝင်သွားသည်။

ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါက ဌာနချုပ်ဆီက လစာ တစ်ခါပဲ ယူထားတာ နှစ်ခါ အလုပ်လုပ်ပေးစရာ အကြောင်း မရှိဘူး ဒီတစ်ခေါက် ငါလာတာ မင်းကို လာရှာတာ ဟယ်ယင်အာ... ထိုက်ဖျင် ရှေးဟောင်းမြို့ကို လာပြီး ပြဿနာရှာတာ မဟုတ်ဘူး မနက်ဖြန် ဌာနချုပ် ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေး တက်မယ်လို့ မင်း သဘောတူရင် ဒီနေ့ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ဘူးလို့ သဘောထားလိုက်မယ်"

"အစည်းအဝေး တက်ရုံပဲလား"

ဟယ်ယင်အာ အရင်က ဌာနချုပ်က ဖိတ်တာကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူမ ငြင်းခဲ့သည်။ ထိုက်ဖျင် ရှေးဟောင်းမြို့ ပြန်လည် တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေပြီး စိတ်မဝင်စားစရာ ကောင်းတဲ့ ဌာနချုပ် အစည်းအဝေးကို တက်ဖို့ အချိန်မရှိလို့ ဖြစ်သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ဌာနချုပ်က ဒီတစ်ခေါက် ယန်ကျန့်ကို လွှတ်ပြီး ကိုယ်တိုင် လာဖိတ်ခိုင်းလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ပေ။

"နားလည်ပါပြီ ငါ အစည်းအဝေး တက်ပါ့မယ်"

သူမ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရတာနဲ့ ယှဉ်ရင် အစည်းအဝေး တက်တာက သေးမွှားတဲ့ ကိစ္စလေးသာ ဖြစ်သည်။

"နောက်မကျစေနဲ့ ပြီးတော့ သတိပေးလိုက်မယ်... ထိုက်ဖျင် ရှေးဟောင်းမြို့က သဘာဝလွန် ပြဿနာတွေ ထပ်ဖြစ်လာရင် မင်းကို ပထမဆုံး လာရှင်းပစ်မယ် အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အရာတွေကို ပိတ်လှောင်ထားသင့်တယ် ဒီလောကထဲ ထွက်မလာသင့်ဘူး အဲဒီ တစ္ဆေလမ်းမကြီးက မရေရာမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ် မင်း မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး"

"ထိုက်ဖျင် ရှေးဟောင်းမြို့ အကြောင်း မင်းထက် ငါ ပိုသိပါတယ် ငါ မသေသရွေ့တော့ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မယ့်နေ့ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး အဲဒါ ငါ အာမခံတယ်"

ဟယ်ယင်အာက အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

"မျှော်လင့်ပါတယ်"

ယန်ကျန့် သူ့ရဲ့ ရန်လိုမှုတွေကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မစဉ်းစားတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားသည်။

သူ ထွက်သွားပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ၁၀ စက္ကန့်လောက် ကြာမှ သူဌေးလျို သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကံကောင်းလို့ မတိုက်ခိုက်ဖြစ်ကြတာ မဟုတ်ရင် ငါ့အရိုးအိုတွေ ဒီမှာတင် ကျိုးကုန်တော့မယ်"

"မသေချာပါဘူး ငါ ဝိညာဉ် ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်ပြီး သူ့ကို အသေအကြေ တိုက်လို့ ရပါတယ်"

ဟယ်ယင်အာက ပြောလိုက်သည်။

သူဌေးလျို ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အရင်တုန်းက ဆိုရင်တော့ မင်း လုပ်နိုင်မယ် ဆိုတာ ငါ မသံသယပါဘူး ဒါပေမဲ့ အဲဒီကောင်လေး ပြောသွားတာ မင်း မကြားဘူးလား တာယွမ်မြို့ကို ဒုတိယမြောက် ရေအောက်ရောက်တဲ့ မြို့ မဖြစ်စေချင်ဘူးတဲ့ အဲဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လို့ မင်း ထင်လဲ"

ဘေးနားက မျက်နှာမဲ့လူက ယန်ကျန့် စောစောက ရပ်ခဲ့တဲ့ နေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

စိုစွတ်နေသော ခြေရာ နှစ်ခု ကျန်နေပြီး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်နေသည်။

"အဲဒါ တစ္ဆေရေကန်ထဲက ရေတွေပဲ ဒီကောင်လေးက တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်ခဲ့ပြီ ငါတို့သာ တိုက်ခိုက်ဖြစ်ခဲ့ရင် သူ ဒီနေရာကို ရေလွှမ်းမိုးပစ်နိုင်မယ် ဆိုတာ ငါ သံသယ မရှိဘူး ဒါကြောင့် အကောင်းဆုံး ရလဒ်က နှစ်ဖက်စလုံး ပျက်စီးသွားတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

သူဌေးလျိုက ပြောလိုက်သည်။

ဟယ်ယင်အာက မေးလိုက်သည်။

"အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး တစ္ဆေတွေကို ဆင့်ခေါ်ရင်တောင် မနိုင်ဘူးလား"

"ငါတို့က မင်းအတွက် သူ့တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ် ထားဦး... စောစောက ခွေးက မင်းကို ပစ်မှတ်ထားပြီးသား သူ့ပစ်မှတ်က မင်းပဲ ငါတို့ မဟုတ်ဘူး ဒီကောင်လေးက အတွေ့အကြုံ အရမ်းများတယ် မင်းကို မြင်တာနဲ့ အရာအားလုံးကို နားလည်သွားတယ် ဒါကြောင့် မင်းက ခြိမ်းခြောက်မှု ဆိုတာ သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိတယ် သူ မင်းကို သံချောင်းနဲ့ ရိုက်ပြီး ဝိညာဉ် မဆင့်ခေါ်နိုင်အောင် လုပ်လိုက်ရင် နောက်ဆုံးမှာ သူပဲ နိုင်မှာ သေချာတယ်"

သူဌေးလျိုက ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေါ့... မင်းသာ ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူရဲ့ စွမ်းရည်ကို အမြင့်ဆုံး အသုံးပြုပြီး ထိုက်ဖျင် ရှေးဟောင်းမြို့ရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး တစ္ဆေတွေကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့ရင် သူ သေချာပေါက် သေမှာပါ ဒါပေမဲ့ သဘာဝလွန် လောကသားတွေ ရင်ဆိုင်တွေ့ကြရင် 'တကယ်လို့' ဆိုတာကို မကြည့်ကြဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ 'တကယ်လို့' ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး နောက်ဆုံး ဘယ်သူ မတ်တတ်ရပ် ကျန်ခဲ့လဲ ဆိုတာပဲ ရှိတယ် မင်းမှာ ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းအားကြီးတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိနေပါစေ ထုတ်မသုံးနိုင်ရင် အလကားပဲလေ"

"နားလည်ပါပြီ... နောက်တစ်ခါ ငါ သတိထားပါ့မယ် ဒီတစ်ခေါက် နည်းနည်း စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်သွားတယ်"

ဟယ်ယင်အာခေါင်းညိတ်ပြီး အကြံဉာဏ်ကို နှိမ့်ချစွာ လက်ခံလိုက်သည်။

"မင်း နားလည်ရင် ကောင်းတာပေါ့"

သူဌေးလျို စိတ်သက်သာရာ ရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။