ရေခဲကျောက်သလင်း နှင်းရည်

"နင်က ဘယ်သူလဲ"

လူရှောင်ရှောင်က ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ လက်မောင်းကို ဖက်ထားပြီး ဝမ်လော်ကျင်းကို မျက်စောင်းထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဝမ်းကွဲရဲ့ လက်ကို မြန်မြန် လွှတ်ပေးလိုက်စမ်းပါ မိန်းကလေး ဖြစ်ပြီး ရှက်ဖို့တောင် မကောင်းဘူးလား"

ချန်နင်နယ်မြေ ဒေသရှိ မိသားစု အများစုတွင် သမီးများကို နာမည်ပေးရာ၌ တင်းကျပ်သော စည်းမျဉ်း မရှိဘဲ ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခွင့် ပေးထားလေ့ ရှိသည်။ သို့သော် ဖင်းအန်းဝမ်မျိုးနွယ်စုသည် ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်း ရှိပြီး ဘိုးဘေးကျိုးရွှမ် ကိုယ်တိုင် ချမှတ်ခဲ့သော အမျိုးသမီး အမည်ပေး စည်းမျဉ်းကို မျိုးဆက် အလိုက် လက်ဆင့်ကမ်း အသုံးပြုကြသည်။

"ငါက အကိုလေးရဲ့ ညီမပဲ အကိုလေးက ငါ့ကို အချစ်ဆုံး"

ဝမ်လော်ကျင်းက အရှုံးမပေးဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"နင်ကသာ ရှက်ဖို့ ကောင်းတာပါ အကိုလေးကို တွေ့တာနဲ့ ရင်ခွင်ထဲ ဝင်တိုးနေတာလေ"

"နင် လိမ်နေတာ အစ်ကိုဝမ်းကွဲက ငါ့ကို အချစ်ဆုံး ငါတို့ တွေ့တိုင်း အစ်ကိုဝမ်းကွဲက ငါ့အတွက် လက်ဆောင်တွေ ယူလာပေးတာ"

လူရှောင်ရှောင်က ဒေါသကြောင့် မျက်နှာနီရဲစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အကိုလေးက ငါ့အပေါ် အကောင်းဆုံးပဲ မကြာသေးခင်ကမှ ငါ့ကို ကစားဖို့ ရွှေတာရာ ၂၀၀ ကျော်တန် ခရမ်းရောင်ကျောက်သလင်း ဝိညာဉ်ပျားအုံ ပေးထားတာ"

ဝမ်လော်ကျင်းက ခေါင်းမော့ပြီး ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဝမ်းကွဲ ညီမလည်း ခရမ်းရောင်ကျောက်သလင်း ဝိညာဉ်ပျားအုံ လိုချင်တယ်"

လူရှောင်ရှောင်သည် အရေးနိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ ချွဲနွဲ့လိုက်သည်။ သူမက ပုံမှန် အလိုလိုက်ခံထားရသူ ဖြစ်ပြီး ခရမ်းရောင်ကျောက်သလင်း ဝိညာဉ်ပျား ဆိုတာ ဘာမှန်းတောင် မသိပါဘူး။

"အမ်..."

ဝမ်ရှိုကျဲ့ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ ကလေးမလေး နှစ်ယောက်က တွေ့တာနဲ့ သူ့ကို လုနေကြတာ ဘယ်လို အခြေအနေလဲ။ အထူးသဖြင့် ဝမ်လော်ကျင်းက လူရှောင်ရှောင်ထက် တစ်နှစ်တောင် ငယ်ပြီး ပုံမှန် လိမ္မာတဲ့ ကလေးလေးက အခုတော့ အာရုံစိုက်ခံရဖို့ ပြိုင်ဆိုင်နေတယ်။

"မင်း တကယ်ပဲ ကလေးတွေ ကစားဖို့ ခရမ်းရောင်ကျောက်သလင်း ဝိညာဉ်ပျားအုံ ဝယ်ပေးလိုက်တာလား"

သူတို့နှင့်အတူ ပါလာသော လူကျန့်ကျယ်လည်း တုန်လှုပ်သွားသည်။

"အဲဒါက အရမ်း ဖြုန်းတီးရာ ရောက်လွန်းတယ် မင်းရဲ့ ညီမဝမ်းကွဲ လူရှောင်ရှောင် ရဲ့ စစ်ဆေးမှုကို ဘယ်လို ကျော်ဖြတ်မလဲ မသိတော့ဘူး"

ရွှေတာရာ ၂၀၀ ကျော် ဆိုတာ ဝမ်မျိုးနွယ်စု အတွက်ရော လူမျိုးနွယ်စု အတွက်ပါ ကြီးမားတဲ့ ငွေပမာဏ ဖြစ်တယ်။ ဦးလေးခြောက် ဝမ်တင့်ဟိုင်ရဲ့ ငါးဖမ်းရေယာဉ်အုပ်စု ဆိုရင် လှေ ၁၀ စီးနဲ့ တစ်နှစ်လုံး အလုပ်လုပ်မှ အမြတ် ရွှေတာရာ ၂၀၀ လောက် ရတာ။

ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဓိက စီးပွားရေး လုပ်ငန်း တစ်ခု ဖြစ်တဲ့ ဖုန်းကူ လယ်ယာ ဆိုရင် သီးစားချထားတဲ့ လယ်သမား ၂၀၀၊ လယ်မြေ ဧက ထောင်ချီ ရှိပြီး လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု အကြီးကြီး လုပ်မှ တစ်နှစ်ကို အမြတ် ရွှေတာရာ ၆၀၀ ၇၀၀ လောက်ပဲ ရတာ။ အဲဒါက စာရင်းပြ အမြတ်ပဲ ရှိသေးတယ်။

ဒီတစ်ခါ လူမျိုးနွယ်စုဆီ လာတုန်းကလည်း လက်ဆောင် တချို့ ပြင်ဆင်လာခဲ့ပေမဲ့ အဲဒါတွေက သေးငယ်တဲ့ အဆင်တန်ဆာလေးတွေလောက်ပါပဲ။

"ဒီကိစ္စမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေ ရှိပါတယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဦးလေး ညီမဝမ်းကွဲကို ကူပြောပေးပါလား အခု ကျွန်တော့်ကို ရောင်းစားလိုက်ရင်တောင် ခရမ်းရောင်ကျောက်သလင်း ဝိညာဉ်ပျားအုံ ဝယ်ဖို့ မတတ်နိုင်ပါဘူး"

"ဦးလေးမှာ သူ့ကို ဖျောင်းဖျနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း မရှိဘူး"

လူကျန့်ကျယ် ခေါင်းအမြန်ခါလိုက်သည်။

"ဒီကောင်မလေးက ပုံမှန် အလိုလိုက်ခံထားရဆုံးပဲ ဘိုးဘေးမင်ရှန် ကိုယ်တိုင်ကတောင် သူ့ကို အချစ်ဆုံးပဲ အစ်ကိုကြီး လူကျန့်ရှုံတောင် သူ့ကို မနိုင်ဘူး မင်း ဘာသာ ကြိုးစားကြည့်တော့ တူမောင်"

ဘိုးဘေးမင်ရှန်က အချစ်ဆုံး ဟုတ်လား

ဝမ်ရှိုကျဲ့ မှင်သက်သွားသည်။ လူမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးမင်ရှန် ဟာ လူမျိုးနွယ်စုရဲ့ မင် မျိုးဆက် တိုက်ရိုက် ဆက်ခံသူ ဖြစ်ပြီး အသက် ၁၀၀ ကျော်နေပြီ။ မျိုးဆက်နဲ့ သွေးသားတော်စပ်မှု အရ ဆိုရင် သူက ဝမ်ရှိုကျဲ့ရဲ့ ဘေး တော်စပ်တယ်။

သိုင်းပညာရှင် မျိုးနွယ်စုကြီးတွေရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက မျက်နှာပြရတာ သိပ်မကြိုက်ကြဘူး။ ပုံမှန်အားဖြင့် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံပြီး နောက်တစ်ဆင့် တက်လှမ်းဖို့ နည်းလမ်း ရှာဖွေနေကြတာ။ အရေးကြီး ကိစ္စတွေ ရှိမှ ထွက်လာလေ့ ရှိတယ်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အသက် ၁၈ နှစ် ရှိပြီ ဖြစ်ပြီး ဘိုးဘေးမင်ရှန်ကို တွေ့ဖူးတဲ့ အကြိမ်အရေအတွက်က လက်ချောင်းနဲ့ ရေတွက်လို့ ရတယ်။ သူ ၇ နှစ်သား အရွယ် ပါရမီ စစ်ဆေးခံရတုန်းက တစ်ခါပဲ ဆင့်ခေါ်ခံရဖူးပြီး ချီးကျူးစကားနဲ့ အရင်းအမြစ် တချို့ ဆုချခံခဲ့ရတယ်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ရဲ့ ပါရမီက အလယ်အဆင့် နီးပါး ရှိတာတောင် အဲဒီလောက်ပဲ ဆက်ဆံခံရတာ။ လူရှောင်ရှောင် ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးက ဘာကောင်းကွက် ရှိလို့ ဘိုးဘေးရဲ့ အချစ်တော် ဖြစ်နေရတာလဲ...

ဒါပေမဲ့ ကိစ္စတွေက ဒီအခြေအနေ ရောက်နေပြီ ဆိုတော့ ရွှေတာရာ ၂၀၀ တန် လက်ဆောင်ကို ထုတ်မပေးနိုင်ဘူးလေ။ တတ်နိုင်ရင်တောင် သူ ပေးချင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် လူရှောင်ရှောင်ကို စကားတစ်ခွန်းနဲ့ပဲ နှစ်သိမ့်လိုက်ရတယ်။

"ဟားဟား... အဲဒီ ပျားအုံက ကောက်ရလာတာပါ..."

"ဝါးးး အစ်ကိုဝမ်းကွဲက ငါ့ကို မချစ်တော့ဘူး ဝါးးး အစ်ကိုဝမ်းကွဲက ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်တယ်"

မရဘူး ဆိုတာ ကြားလိုက်တာနဲ့ လူရှောင်ရှောင်က လုံးဝ အရေးနိမ့်သွားတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ငိုယိုကာ အခန်းထဲ ပြေးဝင်သွားတယ်။

ဝမ်လော်ကျင်းကတော့ ဝမ်ရှိုကျဲ့ရဲ့ လက်မောင်းကို ကိုင်ထားပြီး "လူဆိုး" တစ်ယောက်ကို အောင်နိုင်လိုက်သလို ပုံစံပေါက်နေလို့ ဝမ်ရှိုကျဲ့ မျက်လုံးလှန်လိုက်မိတယ်။ သူက တကယ့်ကို သဝန်တိုတတ်တဲ့ ကောင်မလေးပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကြားဖြတ် ဖြစ်ရပ်လေး တစ်ခုပဲ မို့လို့ ဝမ်ရှိုကျဲ့ စိတ်ထဲ မထားပါဘူး။

နောက်ပိုင်းမှာ လူကျန့်ကျယ်ရဲ့ ဦးဆောင်မှုနဲ့ ဝမ်ရှိုကျဲ့နဲ့ ဝမ်လော်ကျင်းတို့ လူမျိုးနွယ်စု ပင်မနေအိမ်ရဲ့ ပင်မ ခန်းမဆောင်ဆီ ရောက်ရှိလာကြတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လူမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် လူကျန့်ရှုံ နဲ့ သူ့ဇနီး ဝမ်မျိုးနွယ်စုဝင် သခင်မဝမ် တို့က တရားဝင် ဝတ်စုံတွေ ဝတ်ဆင်ပြီး ဧည့်ခန်းမဆောင်မှာ စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီ။

လူကျန့်ရှုံက အသက် ၅၀ ကျော်နေပြီ ဖြစ်ပြီး လေးထောင့်ကျကျ မျက်နှာနဲ့ ၃ လက်မလောက် ရှည်တဲ့ မုတ်ဆိတ်မွေး ရှိကာ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ အငွေ့အသက် ထွက်ပေါ်နေတယ်။

သူ့ဇနီး သခင်မဝမ် ကတော့ ဝမ်ရှိုကျဲ့ရဲ့ အဖေ ဝမ်တင့်ယွဲ့ရဲ့ အစ်မအရင်း ဝမ်လျူလင်း ဖြစ်တယ်။ သူမက အသက် ၅၀ ကျော်နေပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုနဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကြောင့် အများကြီး ငယ်ရွယ်ပုံ ပေါက်ပြီး သက်လတ်ပိုင်း အလှပဂေး တစ်ဦးလို မတ်မတ်ထိုင်နေတယ်။

"ဦးလေးနဲ့ အဒေါ်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က လူငယ်က လူကြီးကို တွေ့ဆုံတဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာ အတိုင်း ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ သူက စောစောကတည်းက အစေခံ တစ်ဦး လွှတ်ပြီး သတင်းပို့ထားပြီးသားပါ။ ဒီခရီးစဉ်က လူကြီးမိဘတွေကို လာရောက် ဂါရဝပြုတာ ဖြစ်ပြီး လူမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ကို တရားဝင် လာတွေ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။

"မလိုပါဘူးကွာ ဒီလို ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး"

လူကျန့်ရှုံက ရှေ့တိုးလာပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို တွဲထူလိုက်ကာ ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ငါတို့ မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ မင်း အများကြီး ကြီးပြင်းလာတာပဲ"

"အာ... တူမောင်လေး"

ဝမ်လျူလင်းလည်း ရှေ့တိုးလာပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ရဲ့ လက်ကို ကြင်နာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"မင်းက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဖြစ်ကာစ ရှိသေးတယ် ဒီလောက် ကြိုးစားနေရပြီ တကယ် ပင်ပန်းမှာပဲ"

အဒေါ်ကြီး ဝမ်လျူလင်းက အရင်တုန်းက မောင်ဖြစ်သူ သေဆုံးမှုအတွက် ဝမ်မျိုးနွယ်စုဆီ လာရောက် ပူဆွေးခဲ့ပြီး အခုတော့ တူဖြစ်သူ ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို ပိုပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။

"ဦးလေး အဒေါ်ကြီး ကိစ္စ မရှိပါဘူး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်မျိုးနွယ်စုနဲ့ လူမျိုးနွယ်စု အဖွဲ့ဝင်တွေ အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့က သွေးသား ဆက်နွယ်နေကြတာပါ အချင်းချင်း ကူညီရမှာ သဘာဝပါပဲ"

မိခင်အရင်းက လူမျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုက်ရိုက် ဆက်ခံသူ ဖြစ်လို့ ဝမ်ရှိုကျဲ့က ငယ်စဉ်ကတည်းက လူမျိုးနွယ်စုအပေါ် နက်ရှိုင်းတဲ့ သံယောဇဉ် ရှိခဲ့တယ်။ မိသားစု ၂ ခုကြား တိုက်ရိုက် ဆက်ခံသူတွေ အပြန်အလှန် လက်ထပ်ကြတာကလည်း သွေးမျိုးဆက်တွေကို အလွန် နီးကပ်စေခဲ့သည်။

ယဉ်ကျေးမှု စကား အနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် အဒေါ်ကြီး ဝမ်လျူလင်းက ဝမ်လော်ကျင်းကို ဘေးဖယ်ခေါ်ပြီး စကားပြောသည်။

လူကျန့်ရှုံကတော့ ဝမ်ရှိုကျဲ့နဲ့ ထိုင်ပြီး စကားစမြည် ပြောဆိုတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပုံမှန် ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် အစား လူမျိုးနွယ်စုရဲ့ အထူး ထွက်ကုန် ဖြစ်တဲ့ ရေခဲကျောက်သလင်း နှင်းရည်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

လူမျိုးနွယ်စုက ယင်းရှိုရေကန် ဧရိယာကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ရေချိုမွေးမြူရေး လုပ်ငန်းမှာ နာမည်ကြီးရုံသာမက ရေအောက် ဝိညာဉ်အပင် တစ်မျိုး ဖြစ်တဲ့ ကျောက်သလင်း နှင်းမြက်ကို စိုက်ပျိုးဖို့ ဝိညာဉ်ရေ ဧရိယာ တစ်ခု သတ်မှတ်ထားတယ်။ ကျောက်သလင်း နှင်းမြက်က လက်မလောက် အရွယ်အစား ရှိပြီး စပျစ်သီးနဲ့ တူပေမဲ့ ပုစဉ်းရင်ကွဲ အတောင်ပံလို ကြည်လင်နေတဲ့ ဝိညာဉ်သစ်သီး တစ်မျိုးကို သီးတယ်။ အထဲက အရည်ကို ရေခဲစိမ်ပြီး သောက်ရင် အကောင်းဆုံး အချိုရည် တစ်မျိုး ဖြစ်လာသည်။

တစ်ငုံ သောက်လိုက်တာနဲ့ အေးမြလန်းဆန်းတဲ့ ခံစားမှုက လည်ချောင်းကနေတဆင့် အစာအိမ်ထဲ စီးဆင်းသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့ ကြည်လင်မှုကို ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားစေသည်။ လန်းဆန်းတက်ကြွသွားစေပြီး အတွင်းပိုင်းကနေ သန့်စင်သွားသလို ခံစားရသည်။

ဒါက ဝမ်ရှိုကျဲ့ တတိယအကြိမ် ရေခဲကျောက်သလင်း နှင်းရည် သောက်ဖူးတာ ဖြစ်ပြီး ရှားပါး တန်ဖိုးကြီးတဲ့ အချိုရည် တစ်မျိုးပါ။ လူမျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုက်ရိုက် ဆက်ခံသူတွေတောင် သောက်ခွင့် ရခဲပြီး တစ်ခွက်ကို ရွှေတာရာ ဆယ်ချီ တန်ဖိုး ရှိတယ်။

ယင်းရှိုလူမျိုးနွယ်စုက အင်အားကြီးတဲ့ မိသားစု မဟုတ်ဘဲ ဘိုးဘေး တစ်ယောက်တည်းသာ တာဝန်ယူထားရတာ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ရေခဲကျောက်သလင်း နှင်းရည်က အဓိက အထူး ထွက်ကုန် ဖြစ်ပြီး ထုတ်လုပ်မှု အများစုကို ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီဆီ ပေးသွင်းရကာ အနည်းငယ်ကိုသာ အင်အားကြီး မိသားစု တချို့ဆီ မျှဝေပေးနိုင်သည်။

သူတို့ တစ်နှစ်ကို အမြတ် ဘယ်လောက် ရလဲ ဆိုတာ ဝမ်ရှိုကျဲ့ မသိပေမဲ့ ရွှေတာရာ ၈၀၀ ၉၀၀ အောက်တော့ မလျော့လောက်ဘူးလို့ ခန့်မှန်းထားသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အပြင် ဝမ်လော်ကျင်းလည်း တစ်ခွက် ရရှိခဲ့သည်။ သူမ ဒီလို ကောင်းမွန်တဲ့ အချိုရည်မျိုး ပထမဆုံး သောက်ဖူးတာ ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးပြူးကာ အံ့သြသွားတယ်။

အချိုရည် သောက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်အစားအစာတွေနဲ့ ဧည့်ခံကြရာ ဝမ်ရှိုကျဲ့နဲ့ ညီမဖြစ်သူတို့ အားအင်ပြည့်ဖြိုးပြီး လန်းဆန်းသွားကြသည်။

နောက်ပိုင်းမှာ သဘာဝကျကျပဲ အဓိက အကြောင်းအရာဆီ ရောက်ရှိသွားကြတယ်။ ဝမ်လော်ကျင်းက လူမျိုးနွယ်စုဝင်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ပိုးမွှားသုတ်သင်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဆောင်ရွက်လိမ့်မယ်။ နည်းလမ်းက ရိုးရှင်းပြီး ဆန်းယန်ကုန်းစွန်း မျိုးနွယ်စု သုံးခဲ့တဲ့ နည်းလမ်း အတိုင်းပါပဲ။ ဒါ့အပြင် လူမျိုးနွယ်စုရဲ့ လယ်မြေက သိပ်မကျယ်ဝန်းဘဲ ၆,၇၀၀ ဧက လောက်ပဲ ရှိတာကြောင့် ကိုင်တွယ်ရ သိပ်မခက်ခဲပါဘူး။

မူလက ဝမ်ရှိုကျဲ့လည်း ကူညီချင်ပေမဲ့ သူ ထွက်ခွာခါနီးမှာပဲ ဘိုးဘေးမင်ရှန် ဆီကနေ လာရောက် တွေ့ဆုံဖို့ ဆင့်ခေါ်စာ ရောက်လာတယ်။

ဒါက ဝမ်ရှိုကျဲ့ရဲ့ ရင်ကို ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားစေတယ်။ လူရှောင်ရှောင်က ဘိုးဘေးမင်ရှန် ဆီ သွားပြီး တိုင်တောလိုက်လို့ ဘိုးဘေးက သူ့အပေါ် အမြင်မကြည် ဖြစ်သွားပြီလား။

ဒါပေမဲ့ ဒီ ယုတ္တိမရှိတဲ့ အတွေးက ခဏတာပဲ ဖြတ်သန်းသွားတာပါ။ ဘိုးဘေးမင်ရှန်က ယင်းရှိုလူမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲ ဖြစ်ပြီး ကလေးတွေရဲ့ ရန်ပွဲလေးတွေမှာ ဝင်ပါမှာ မဟုတ်ပါဘူး။