အခန်း (၃၅၂)

"ငါ အတွင်းအား ငါးမှတ် သုံးပြီး တုန့်ကျန်းချွန်းကို ကစားမယ်။ သူ့ အရည်အချင်းက 'ကျက်သရေရှိပြီး အပြောကောင်းသူ' ဆိုတော့ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အမျိုးသမီး ဇာတ်ကောင်ကတ်တစ်ကတ်ကို ငါ့ဘက် ခေါ်ယူခွင့် ပေးတယ်။ မင်းရဲ့ ထျဲ့ရှင်းလန်က အခု ငါ့ဟာ ဖြစ်သွားပြီ။"

"အား"

ရှီဖုန်းလန်က ငိုသံပါ ပါသွားအောင် အော်လိုက်သည်။

သူမသည် 'လောကကို ကယ်တင်သူ' အဆင့် ကုန်ကျစရိတ် ခုနစ်မှတ် ကတ်ကို ကစားဖို့ အတွင်းအား ခုနစ်မှတ်ကို အပင်ပန်းခံ စုဆောင်းခဲ့ရသည်။

ဒီကတ်ရဲ့ အရည်အချင်းဖြစ်တဲ့ 'အရှုံးမပေးဘဲ အသေခံမည်' ကို သုံးပြီး နောက်အလှည့်မှာ ကျန်းပေရန်ရဲ့ ရှဲ့ရွှန့်နဲ့ အလကား အလဲအလှယ် လုပ်ဖို့ စဉ်းစားနေတုန်းပဲ ရှိသေးသည်။

သူမ မလှုပ်ရှားရသေးခင်မှာပင် ကျန်းပေရန်က ကုန်ကျစရိတ် ငါးမှတ်တန် 'အပေါက်ခုနစ်ခု' ကတ်နဲ့ ဆွဲယူသွားခဲ့သည်။

"ဒါ ဘာလဲ ဘာအရည်အချင်းက ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်ရတာလဲ"

ရှီဖုန်းလန်က အော်ဟစ်ပြီး တုန့်ကျန်းချွန်းကတ်ကို ယူ၍ စစ်ဆေးကြည့်သည်။

"ဒီ ကျွမ်းကျင်မှုက အရမ်း ရိုင်းလွန်းတယ် နင်က ဒီလို ကတ်ကောင်းကြီးကို ကိုယ့်ဘာသာ ဖွက်ထားတာကိုး"

ရှီဖုန်းလန် စားပွဲကို ရိုက်၍ ပြောလိုက်သည်။

စားပွဲပေါ်က တုန့်ကျန်းချွန်းကတ်ကို ကောက်ယူရင်း ကျန်းပေရန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီကတ်က အတွင်းအား ငါးမှတ် ကုန်ပေမယ့် စစ်တိုက်တန်ဖိုးနဲ့ သွေးချီက တစ်မှတ်စီပဲ ရှိတယ်။ မင်းက အစွမ်းထက်တဲ့ အမျိုးသမီးကတ်ကို မချရက်ဘူးဆိုရင် သူက ငါ့လက်ထဲမှာပဲ ထာဝရ ရှိနေမှာ။ ဒါမှမဟုတ် သွေးချီတစ်မှတ် စစ်တိုက်တန်ဖိုး တစ်မှတ်အတွက် အတွင်းအား ငါးမှတ်လုံး သုံးပြီး ခေါ်ရင်လည်း ငါ့ဘက်က အကြီးအကျယ် ရှုံးတာပဲ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က တုန့်ကျန်းချွန်းကို စားပွဲပေါ် ပြန်တင်လိုက်ကာ အကျဉ်းချုပ်လိုက်သည်။

"ဒီတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ အရည်အချင်းတွေဆိုတာ အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်တွေနဲ့ အမြဲတွဲနေတာပဲ အဲ့ဒါ မင်း မှတ်ထားရမယ့် အချက်ပဲ။"

"အိုး"

ကျန်းပေရန်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန် နည်းနည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားသော်လည်း ထျဲ့ရှင်းလန်ကို ဟိုဘက်မှာ မြင်နေရတာက နာကျင်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသော အားသာချက်ဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် ရှီဖုန်းလန်၏ သွေးချီ သုံးဆယ်လုံးကို ကုန်ဆုံးစေဖို့ နှစ်လှည့်သာ ထပ်ယူလိုက်ပြီး အနိုင်ရရှိသွားခဲ့သည်။

"အဲ့ဒီ တုန့်ကျန်းချွန်း ကတ်ကို ငါ လိုချင်တယ်"

ဂိမ်း ပြီးသည်နှင့် ရှီဖုန်းလန် အော်လိုက်သည်။

သူမအတွက် အရမ်း ခက်ခဲခဲ့သည်။

သူမ လက်ထဲမှာ အနိုင်ရသင့်တဲ့ ထျဲ့ရှင်းလန်က နောက်ဆုံးတော့ ပေရန်လေးကို သူမရဲ့ ကုန်ကျစရိတ် ခြောက်မှတ်တန် ကတ်နှစ်ကတ်ကို ဆက်တိုက် အနိုင်ယူရာမှာ ကူညီပေးလိုက်တာပဲ ဖြစ်သည်။

ဒါက တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည်။

"ရတာပေါ့"

ကျန်းပေရန်က တုန့်ကျန်းချွန်းကတ်ကို ဖဲချပ်ထဲက ဆွဲထုတ်ယူပြီး ရှီဖုန်းလန်ကို ပေးလိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ ဒီတစ်ခေါက် နင့်ကို ဘယ်လို ငိုအောင် လုပ်မလဲ ကြည့်ထား"

ခဏအကြာတွင်...

"အား ပေရန်လေး မြန်မြန် အမျိုးသမီး ဇာတ်ကောင်ကတ်ကို ချလိုက်ပါ"

ရှီဖုန်းလန် လက်ထဲမှာ ကျန်နေတဲ့ ကတ်တစ်ကတ်တည်းကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး အော်လိုက်သည်။

"ငါ မချဘူး"

ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ရှဲ့ရွှန့်ကို စားပွဲပေါ် ချလိုက်သည်။

"အရည်အချင်း 'ခြင်္သေ့ဟိန်းသံ' ကို အသက်သွင်းလိုက်မယ် နောက်အလှည့်မှာ မင်းရဲ့ စစ်တိုက်တန်ဖိုး သုံးနဲ့ သုံးအောက်ရှိတဲ့ ဇာတ်ကောင်တွေ အားလုံး လှုပ်ရှားလို့ မရတော့ဘူး"

ကျန်းပေရန်၏ စားပွဲပေါ်ရှိ အမျိုးသမီး ဇာတ်ကောင်ကတ် လုံးဝ မပါဝင်သည်ကို ကြည့်ပြီး သူမ၏ လက်ထဲရှိ တစ်ယောက်တည်းသော တုန့်ကျန်းချွန်းကတ်ကို ကြည့်ကာ ရှီဖုန်းလန် ငိုချင်လာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အသုံးမဝင်သည့် တုန့်ကျန်းချွန်းကတ်နဲ့ နှစ်လှည့်ကြာအောင် ရှိနေပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန်၏ သွေးချီများ တစ်ဖန် ကုန်ဆုံးသွားကာ သူမ စားပွဲပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

စားပွဲပေါ်ရှိ ကတ်များကို သိမ်းဆည်းရင်း ကျန်းပေရန် ပြုံးလိုက်သည်။

"အခု မင်းလက်ထဲမှာ ကတ် ကပ်နေတယ်ဆိုတာ ဘာကို ပြောလဲ နားလည်သွားပြီလား"

"ထပ်ကစားမယ် ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့ ဖဲချပ်ကို ငါ ဘာသာ စီစဉ်မယ်" ရှီဖုန်းလန် ထရပ်ပြီး အော်လိုက်သည်။

"ရတယ် ဒါပေမဲ့ ပြန်ယူသွားပြီးမှ စီစဉ် ဒီနေ့ ငါ စောစော အိပ်ရမယ်လို့ ပြောထားတယ်လေ"

"အား နွားနာရီပဲ ရှိသေးတာ အစောကြီး ရှိပါသေးတယ် မြန်မြန်လေး တစ်ပွဲပဲ"

ရှီဖုန်းလန် အော်လိုက်သည်။

"မရဘူး" ကျန်းပေရန်က ကတ်အားလုံးကို ရှီဖုန်းလန်ကို ပေးလိုက်သည်။

"ယူသွားပြီး နောက်မှ ထပ်ဆော့ရအောင်"

"ငါ..."

"ပြန်တော့"

"ဟွန့်... နင် ကပ်စေးနှဲကြီး" ရှီဖုန်းလန်က ကတ်များကို ကျန်းပေရန်၏ လက်ထဲမှ လှမ်းဆွဲယူပြီး ထွက်ပြေးသွားသည်။

မထွက်ခွာမီ သူမက သူ့ကို မျက်နှာရှုံ့မဲ့ပြဖို့ မမေ့ခဲ့ပေ။

ကျန်းပေရန် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး နောက်နေ့အတွက် လိုအပ်မယ့် ပစ္စည်းတွေကို စီစဉ်ဖို့ ပြင်ဆင်သည်။

"ပေရန်လေး"

ရုတ်တရက် ရှီဖုန်းလန်၏ အသံက တံခါးပေါက်မှနေ၍ တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘာလဲ" ကျန်းပေရန် မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"နင် မနက်ဖြန်လည်း ဒီမှာ ရှိရမယ်နော် ခိုးထွက်လို့ မရဘူး"

"အဲ့ဒါက မင်း မိသားစုက ငါ့ကို လွှတ်မလားဆိုတာပေါ် မူတည်တာပေါ့"

"ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ နင်ပြောနေတာက ငါ့မိသားစုက နင့်ကို ပြန်ပေးဆွဲထားတဲ့ ပုံပေါက်နေတာပဲ"

'ကွာလို့လား...'

စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် ညည်းညူရင်း ကျန်းပေရန်က လက်နှစ်ဖက်ကို နှစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"မြန်မြန် ပြန်တော့"

"ကောင်းသောညပါ"

ကျန်းပေရန်ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး ရှီဖုန်းလန်က သူမ၏ နေအိမ်ဆီသို့ ကွေ့ကောက်ကာ ပြန်သွားသည်။

...

နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် ရှီဟုန်ဖေးသည် ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွေ့နဂါး နှစ်ကောင် ဆွဲလာသည့် ဇိမ်ခံ ရထားလုံးဖြင့် မြောက်များစွာသော ပန်းချိုင့်ဝှမ်း အ၀င်ဝသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရောက်ရှိလာသည်။

ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က အဆင်သင့် စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှီဟုန်ဖေးက လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

"ဝင်ပါ"

'ဒီလို ဂိုဏ်းကြီးတွေက တကယ် စတိုင်လ်ကျတာပဲ ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါးကို သုံးပြီး ရထားဆွဲခိုင်းတယ်'

ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါးသည် ခေါင်းပေါ်တွင် ဦးချို တစ်ချောင်းပါပြီး ကျောပေါ်တွင် မီးလျှံနီ မွှေးများပါသော မြင်းဖြူနှင့် ဆင်တူသည်။

၎င်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သည့် ထူးခြားသော သတ္တဝါ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ အထူးခြားဆုံး အရည်အချင်းက မီးကို တွန်းလှန်နိုင်သည့် မွေးရာပါ စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းကို မီးပင်လယ်ထဲ ဖြတ်သန်းစီးနင်းသည့်အခါ ၎င်းသည် ဘေးကင်းမည်သာ မကဘဲ မီးကြီးလေလေ ပို၍ လျင်မြန်စွာ ပြေးနိုင်လေ ဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန်က ၎င်းတို့ကို အကဲခတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါး နှစ်ကောင်က လည်ပင်းကို ထောင်လိုက်ပြီး အသက်ရှူသံ ပြင်းပြင်းဖြင့် ရှူထုတ်လိုက်သည်။

တစ်ကောင်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။

"ဒီကောင်စုတ် ဘယ်က လာတာလဲ အတွင်းအား နည်းနည်းလေးမှ မရှိဘူး ခဏ စောင့်ကြည့်လိုက် အခုမှပဲ သူ့ကို ကောင်းကောင်း ကြောက်အောင် လုပ်ပြလိုက်ဦးမယ်"

၎င်းဘေးနားမှ တစ်ကောင်က ဒါကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်လေ ဒီလို အားနည်းတဲ့ လူသားမျိုးက ငါတို့ဆွဲတဲ့ ရထားစီးဖို့ ထိုက်တန်လို့လား သူ့ကို သေလောက်အောင် ကြောက်အောင် လုပ်ပြရအောင်"

ထို သတ္တဝါနှစ်ကောင်၏ မထီမဲ့မြင် အကြည့်များကို သတိပြုမိသောအခါ ကျန်းပေရန်က သူ့အမူအရာကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး အလွန် အံ့သြသွားသည့် ပုံစံဖြင့် ရှီဟုန်ဖေးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာ ဒါက မီးတွန်းလှန် နတ်ဆိုး သတ္တဝါ ဖြစ်ရမယ် ထင်တယ်နော်"

ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါး နှစ်ကောင်သည် ရှီမိသားစုနှင့် အတူ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကြာ ရှိနေခဲ့ပြီး လူတို့၏ စကားကို နားလည်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန်က ၎င်းတို့ကို ချီးမွမ်းလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ၎င်းတို့ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားလာသည်။

"အင်းဟင်းဟင်း သူ့ကို ကြည့်စမ်းပါဦး လောကကြီးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"

"ဟုတ်တယ်လေ ဘယ် တောသားကောင်လေး ဖြစ်မလဲ မသိဘူး"

ရှီဟုန်ဖေးက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် သူတို့က အဆင့်ခုနစ်ရှိတယ် ငါ့အဖိုးက ခေါ်လာခဲ့တာ"

အဆင့်ခုနစ်ရှိသော ထူးခြားသည့် သတ္တဝါ၏ ခွန်အားသည် အနက်ရောင်ဧကရာဇ် တစ်ပါး၏ ခွန်အားနှင့် ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ညီမျှသည်။

၎င်းတို့ကို စီးနင်းရန် အသုံးပြုခြင်းသည် အလွန် ဇိမ်ခံခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ထိပ်တန်း မိသားစု တစ်စုအတွက် ဤကဲ့သို့ ပြသခြင်းက လိုအပ်ပေသည်။

ထိုသတ္တဝါ နှစ်ကောင် ပို၍ပင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က ၎င်းတို့ကို တစ်ပတ် ပတ်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မယုံနိုင်စရာပဲ မယုံနိုင်စရာပဲ ဒါက ဒဏ္ဍာရီထဲက ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါး ဖြစ်ရမယ်"

"အိုး" ရှီဟုန်ဖေးက အံ့သြစွာဖြင့် ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းမှာ ဒီလို ဗဟုသုတတွေ ရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

ထုန်တိုင်းပြည်မှာပင် ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါးသည် သာမန် ထူးခြားသည့် သတ္တဝါ မဟုတ်သလို ရှန့်တိုင်းပြည်ကဲ့သို့ သေးငယ်သော နေရာ၌ ပြောစရာပင် မလိုပေ။

'ဒီလို ဗဟုသုတမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုတော့ သူက ရှန့်တိုင်းပြည်က သာမန်လူ တစ်ယောက် မဟုတ်တာ သေချာတယ်'

ကျန်းပေရန်က ဒါကို စတင် ပြောဆိုလာသောကြောင့် သူက နောက်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ လိမ္မာစွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဆန္ဒရှိနေပြီဟု ရှီဟုန်ဖေး နားလည်လိုက်သည်။

ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ရှီဟုန်ဖေးက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါးရဲ့ ဦးချိုကို အမှုန့်ကြိတ်ပြီး စားသုံးရင် အသက်ကို ရှည်စေပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သိမြင်နိုင်စွမ်း ပိုမို အားကောင်းစေတယ်လို့ ဆိုရိုးရှိတယ် ဒါ အမှန်လား မသိဘူး"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှီဟုန်ဖေး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"မင်း အဲ့ဒီစကားကို ဘယ်က ကြားခဲ့တာလဲ"

"ကျွန်တော့် ဆရာဆီကပါ"

"မင်းရဲ့ ဆရာ"

ကျန်းပေရန်လို ထူးချွန်တဲ့ တပည့်ကို သင်ကြားပေးနိုင်ပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း နာမည်မကြီးဘဲ နေနိုင်တဲ့ သူ့ဆရာဟာ ဉာဏ်အလင်းရသူ သူတော်စင် တစ်ပါး ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ရှီဟုန်ဖေးက ကြာမြင့်စွာကတည်းက စိတ်ကူးခဲ့ဖူးသည်။

ဒါကြောင့် သူ ပြောလိုက်တဲ့ စကားကို ရှီဟုန်ဖေး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ယုံကြည်ဖို့ ဆန္ဒရှိသည်။

ထိုအတောအတွင်း ကျန်းပေရန်၏ စကားကို နားလည်လိုက်သော ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါး နှစ်ကောင်က စတင် ကျိန်ဆဲနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီကောင်စုတ် ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ ငါတို့ ဦးချိုကို အမှုန့်ကြိတ်ပြီး စားလို့ ရတယ်လို့ ဘယ်သူ ပြောဖူးလဲ"

"ဟုတ်တယ် အကိုကြီး မြန်မြန် ဦးချိုနဲ့ ဝှေ့ပြီး စကားအပို မပြောရဲအောင် သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်"

"မင်းက ဘာလို့ မဝှေ့တာလဲ"

"မင်းက ပိုနီးတာကို"

ထို သတ္တဝါနှစ်ကောင်က ဘယ်သူက ဝှေ့သင့်သလဲဟု ဆွေးနွေးနေစဉ် ကျန်းပေရန်က ဆက်လက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့် ဆရာပါ ဆရာက ဒီ မီးတွန်းလှန် နတ်ဆိုး သတ္တဝါတွေအကြောင်း အကျယ်တဝင့် လေ့လာထားပါတယ် ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ဦးချိုတွေကို လုံးဝ မထိခိုက်စေဘဲ ဘယ်လို ဖြုတ်ယူရမယ်ဆိုတာကိုလည်း ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးထားပါတယ်"

"အိုး မင်းမှာ ဒီလို ကျွမ်းကျင်မှု ရှိတာပေါ့"

ကျန်းပေရန်က ဒီနေ့မှာ ဒီလောက် အရင်ဦးဆုံး စပြီး လုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှီဟုန်ဖေးက အလွန် ကျေနပ်နေသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလိုဆိုရင် ဘိုးဘေးကြီးကို ပြန်ပြောဖို့ ပိုလွယ်ကူလာမည် ဖြစ်သည်။

ဒီအတွေးဖြင့် ရှီဟုန်ဖေးက သူ့ကို အားမလျော့စေချင်သဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဦးချိုက မင်း ပြောသလို တကယ် အံ့ဖွယ် အစွမ်းသတ္တိတွေ ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ စမ်းကြည့်သင့်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ငါ့အဖိုးက ဖမ်းလာခဲ့တာမို့ မလိုအပ်ဘဲ သတ်လို့ မရဘူး ဦးချိုတွေကို ဖြုတ်လိုက်ရင် သူတို့ အသက်ရှင်နိုင်ဦးမှာလား"

"ပုံမှန်အတိုင်းပါပဲ သူတို့ အသက်ရှင်ရုံသာမက ဦးချိုတွေကလည်း ပြန် ပေါက်လာမှာပါ"

"တကယ်လား ဒါဆို ငါ့ရဲ့ ဗဟုသုတကပဲ လိုအပ်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ် ဒါဆိုလည်း မင်း သဘောအတိုင်း လုပ်ပါ မင်း ပြောတဲ့အတိုင်း ဦးချိုတွေက အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်ဆိုရင် ငါ အချောင် မယူပါဘူး"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"

ထိုနှစ်ဦးသားက စကားပြောနေရင်း သူတို့၏ ဦးချို၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါး နှစ်ကောင်က ချက်ချင်း တင်းမာသွားပြီး ဟစ်အော်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေရန်၏ နားထဲမှာတော့ ထိုအသံများက

"ငါတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ ဒီတောသားကောင်လေးက ငါတို့ ဦးချိုကို တကယ် ယူချင်နေပုံရတယ်"

"လုံးဝ မရဘူး ဓားချော်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ငါတို့ အသက် ပါသွားနိုင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ သခင်က ခွင့်ပြုလိုက်ပြီလေ"

"ဘာကို ကြောက်နေစရာ လိုလို့လဲ ဒီကောင်လေးက ကျင့်ကြံခြင်း မရှိတာကို ဘယ်လိုလုပ် ငါတို့ရဲ့ ကာကွယ်မှုကို ချိုးဖျက်နိုင်မှာလဲ ခဏနေရင် သူ့ကို ကြောက်အောင် လုပ်ပြလိုက်ဦးမယ် ငါတို့ကို ဒီလို ကြံစည်ရဲတယ်"

ထိုသတ္တဝါ နှစ်ကောင်၏ စကားဝိုင်းကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က တစ်ဖန် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ရှီဟုန်ဖေးကို လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာ ဒီဂျူနီယာရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အဆင့်နိမ့်ပါတယ် ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါးရဲ့ ကာကွယ်မှုကို ချိုးဖျက်ဖို့ဆိုရင် စီနီယာရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်"

"ဝေါင်း"

ဒီအချိန်မှာ ညာဘက်က ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါးက အသံကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တင်းမာမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျန်းပေရန်က ကြောက်ဟန်ဆောင်ကာ နှစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းကြီးက ထူးခြားတဲ့ သတ္တဝါဆိုတော့ တကယ် အသိဉာဏ် ရှိတာပဲ ကျွန်တော်က သူ့ဦးချိုကို လိုချင်တယ်ဆိုတာ နားလည်သွားပုံရတယ်"

"ဟားဟားဟား"

ရှီဟုန်ဖေး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီသတ္တဝါ နှစ်ကောင် ဒီမှာ ရှိနေတာ ကြာပြီဆိုတော့ လူစကား နည်းနည်းပါးပါးတော့ နားလည်ပါတယ်"

ထို့နောက် သူက ဟိန်းဟောက်နေသော ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါး၏ ကျောကို ရိုက်လိုက်သည်။

"လူကြီးလူကောင်းလို နေစမ်း ငါ့ရှေ့မှာ ပြဿနာ ရှာရဲတယ် မင်း ပုန်ကန်မလို့လား"

အနက်ရောင်ဧကရာဇ်၏ ရိုက်ချက်သည် ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါးကို အသက်ရှူရဲစရာပင် မရှိအောင် ကြောက်လန့်စေပြီး ၎င်းက လိမ္မာစွာ ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်သည်။

၎င်း၏ အဖော် အပြစ်ပေးခံရသည်ကို မြင်သောအခါ နောက်တစ်ကောင်ကလည်း ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။

"ဒီကောင်လေးက ငါတို့ ပြောတာကို နားလည်နေတာလား ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ ငါတို့ ပြောတဲ့အတိုင်း လိုက်မေးနေတာ"

အရိုက်ခံရသော တစ်ကောင်က ဒါကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရုတ်တရက် ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းပေရန်က သူ့ကို ပြုံးပြနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူက သူ့ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ခွဲစိတ်နိုင်သည့် ပုံမျိုး ရှိနေသည်။

"မင်း... မင်း ငါတို့ ပြောတာတွေကို တကယ် နားလည်တာလား" ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါးက နည်းနည်း ထိတ်လန့်စွာ မေးလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန် မဖြေပေ။

သူက ရှေ့သို့ တက်သွားပြီး ၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ မီးလျှံနီ မွှေးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှီဟုန်ဖေးကို ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုက မပြည့်စုံပါဘူး ဒါကို ထိခိုက်အောင် လုပ်မိမှာကို ကျွန်တော် နည်းနည်း ကြောက်နေပါတယ်"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး"

ရှီဟုန်ဖေးက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"လူတိုင်း အမှား လုပ်တတ်တာပဲ ငါ အဖိုးကြီးကို ရှင်းပြပေးလိုက်ပါ့မယ်"

"ဒါဆို ကျွန်တော် အလွန် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"

ရှီဟုန်ဖေးကို လက်သီးဆုပ် အရိုအသေ တစ်ဖန် ပြုပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သူ၏ အကြည့်ကို ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါး၏ မျက်နှာဆီသို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း အခု လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမယ်နော် ကြားလား မဟုတ်ရင် ငါ့လက်ချော်သွားလို့ မင်းရဲ့ ဘယ်အစိတ်အပိုင်းကို ဖြတ်မိမလဲဆိုတာ ပြောလို့ မရဘူး"

ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါး၏ ခြေထောက်များ အားနည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ သခင်က ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတော့ ဒီတောသားကောင်လေးက သူတို့ကို မတော်တဆ သတ်မိရင်တောင် ကိစ္စမရှိဘူးလို့ ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းက တံတွေးကို ဂလုဂလု မျိုချလိုက်သည်။

ပိုပြီး စဉ်းစားလေလေ ပို၍ ထိတ်လန့်လေလေ ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ပါးစပ်က မတော်တဆ တုန်ယင်လာသည်။

နောက်တစ်ကောင်လည်း အခြေအနေ ပိုမကောင်းပေ။ ထစ်အစွာဖြင့် "ငါတို့ ဘာ... ဘာလုပ်ရမလဲ" ထို့နောက် ၎င်းက ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ကာ "မင်း... မင်း ငါတို့ ပြောတာကို တကယ် မနားလည်ဘူး မဟုတ်လား"

သို့သော် ကျန်းပေရန်က ၎င်း၏ မျက်နှာကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက် ရထားလုံးပေါ်သို့ တက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါး နှစ်ကောင်သည် ကျန်းပေရန်ကို ကြောက်အောင် လုပ်ဖို့ စိတ်ကူး လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

သူတို့၏ ခြေထောက်များပင် အားပျော့နေလောက်အောင် ကြောက်လန့်နေကြသည်။

"သွား"

၎င်းတို့၏ သခင်၏ အမိန့်ကို ကြားသောအခါ ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါး နှစ်ကောင်သည် ခြေထောက်များ တုန်နေသော်လည်း အားယူ၍ ရှေ့သို့ ပြေးသွားကြသည်။

လက်ရာမြောက် အလုပ်ရုံသို့ ရောက်သည်အထိ ကျန်းပေရန် ရထားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သောအခါ ကြောက်လန့်နေသော ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါး နှစ်ကောင်က အပြိုင်အဆိုင် ပြောကြသည်။

"သခင်လေး ကျွန်တော်တို့ ပြောတာကို နားလည်မှန်း သိပါတယ် သခင်လေးက လူကြီးလူကောင်းပါ ဒီလို နိမ့်ကျတဲ့ သတ္တဝါတွေကို အငြိုး မထားပါနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို မသတ်ပါနဲ့ တတ်နိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့ ဦးချိုကိုလည်း မယူပါနဲ့ တောင်းပန်ပါတယ်နော် ကျွန်တော်တို့ မှားမှန်း သိပါတယ် တကယ် သိပါတယ်"

နောက်တစ်ကောင်ကလည်း ငိုယိုကာ "သူက သခင်လေးကို ကြောက်အောင် လုပ်ဖို့ အကြံပေးတာပါ ကျွန်တော် တကယ် မရည်ရွယ်ပါဘူး မင်း..."

"ဟေ့ ဘာပြောတာလဲ မင်းလည်း သူ့ကို ကြောက်အောင် လုပ်ချင်တယ်လို့ ရှင်းရှင်း ပြောခဲ့တာပဲကို"

"ငါက မင်းကို ထောက်ခံရုံပဲ ထောက်ခံတာ"

"မင်းကို ဦးချိုနဲ့ ဝှေ့သတ်မယ်"

"ခဏလေး သူ ထွက်သွားပြီလေ ဘာလို့ ဒီမှာ ရန်ဖြစ်နေကြတာလဲ"

ပထမတစ်ကောင်က အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်ရာ ကျန်းပေရန်က တကယ်ကို ဝေးဝေးသို့ လျှောက်သွားသည်ကို တွေ့ရသည်။

"ပြီးသွားပြီ" ၎င်းက စိတ်ပျက်စွာဖြင့် အော်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းက ကြမ်းတမ်းသော အကြည့်ဖြင့် နောက်တစ်ကောင်ကို အော်လိုက်သည်။ "သစ္စာဖောက်ကောင် မင်းက ငါက စခိုင်းတယ်လို့ ပြောတယ်ပေါ့ မင်းကို ဦးချိုနဲ့ ဝှေ့သတ်မယ်"

"မင်းက အရင် ပြောခဲ့တာပါ"

ရထားမောင်းသူက ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါး နှစ်ကောင် ရုတ်တရက် အချင်းချင်း ဝှေ့တိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ကို အမြန် တားဆီးရန် ကြိုးစားသည်။

"ရပ် ရပ် မင်းတို့ နှစ်ကောင်လုံး ကြိမ်ဒဏ် ခံချင်နေတာလား"

သို့သော် ထိုသတ္တဝါ နှစ်ကောင်သည် ဒေါသများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ့စကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အင်အားအပြည့်ဖြင့် ဆက်လက် ဝှေ့တိုက်နေကြသည်။

'ဟီး...'

ရထားမောင်းသူက သူ့စကားက အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိသည်ကို ထူးဆန်းစွာ တွေ့ရှိရသည်။

'ဒီသတ္တဝါ နှစ်ကောင်က ပုံမှန်ဆို အရမ်း နာခံတတ်တာကိုး'

'ဒီနေ့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ သူတို့ ခုနက ပြောခဲ့တာတွေကို တကယ် နားလည်သွားတာလား'

ထိုနှစ်ကောင် ခေါင်းချင်းရိုက်ပြီး သေတော့မည့် အခြေအနေ ရောက်လာသောအခါ ရထားမောင်းသူက အကူအညီ ခေါ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။

"ရပ်"

လာရောက်သူ၏ အသံနိမ့် ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားသောအခါ ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ဖွတ်နဂါး နှစ်ကောင် တုန်ယင်သွားပြီး ကြောက်ရွံ့သောအကြည့်ဖြင့် ထိုသူကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ထိုသူကို မှတ်မိသော ရထားမောင်းသူလည်း အလျင်အမြန် အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"အိမ်တော်သခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"ယဉ်ကျေးစရာ မလိုပါဘူး"

ရထားမောင်းသူကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီးနောက် ထိုသူက ကျန်းပေရန် ထွက်ခွာသွားရာ အရပ်ကို ကြည့်ရင်း တီးတိုး ရေရွတ်သည်။

"ဒီကောင်လေးမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေ တကယ် ရှိတာပဲ သူ ဘယ်လောက် ထပ်ပြဦးမလဲဆိုတာတော့ မသိသေးဘူး ကောင်းကောင်း လုပ်ပါ ငါ့ကို သိပ် အရှက်ရအောင် မလုပ်နဲ့"

တစ်ဖက်တွင် ကျန်းပေရန်သည် ရှီဟုန်ဖေးနောက်သို့ လိုက်ပါ၍ ထာဝရ တင့်တယ်သော ခန်းမသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန်က တကယ်ကို လာဖို့ ဆန္ဒ မရှိသော်လည်း သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ရှီဟုန်ဖေးက ဒီနေရာကို အရမ်း သဘောကျပြီး သူ့ကို ဆွဲခေါ်လာသည်နှင့် တူသည်။

"ကျောက်စိမ်း ကျောက်စိမ်း ဒီမှာ ရှိနေတယ်"

ဒီအချိန်မှာ ဒုတိယထပ်ကနေ အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို မနေ့က သူ့နောက် အရိပ်လို လိုက်နေသော မိန်းကလေးသည် ဒုတိယထပ်မှ ပြေးဆင်းလာသည်။