နောက်ထပ် ထပ်မချောလာနဲ့တော့

'ဒီလို ထွင်းထုထားတဲ့ နဂါးစမ်းချောင်း ကျောက်စိမ်းက တကယ့်ကို ဝိညာဉ်ငြိမ်သက်စေတဲ့ အာနိသင် ရှိနေတာပဲ... ကျောက်စိမ်းပျော့ နည်းစနစ်နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ နဂါးစမ်းချောင်း ကျောက်စိမ်းထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းတယ် တကယ် ရှားပါးပြီး ထူးခြားတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုပဲ'

'ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ နည်းပညာကို သူ ဘယ်က သင်လာတာလဲ'

လက်ထဲက နဂါးစမ်းချောင်း ကျောက်စိမ်းကို သေချာ လေ့လာကြည့်ရင်း ကောင်းလန်ဝမ် စိတ်ထဲမှာ သူ့ရဲ့ လက်ရာမြောက်မှုကို အဆုံးမရှိ အံ့သြနေမိတယ်။

ကောင်းလန်ဝမ်က လမ်းညွှန်မှု တောင်းချင်ပေမယ့်... မဟုတ်ဘူး၊ သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ ဒီခမ်းနားတဲ့ နည်းပညာအကြောင်း ကျန်းပေရန်ကို မေးချင်ပေမယ့် သူမရဲ့ မာနက လက်မခံဘူး။

ကောင်းလန်ဝမ်ရဲ့ မျက်နှာ အမူအရာက ပိုပြီး ဗျာများလာတာကို ကြည့်ရင်း သူမဘေးနားမှာ ထိုင်နေတဲ့ ရှီဟုန်ဖေးက သူ့အတွက် မျက်နှာရမယ့် အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီလို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။

ထရပ်ပြီး ကျန်းပေရန်ဆီ လမ်းလျှောက်သွားကာ ရှီဟုန်ဖေးက အသံနိမ့်နိမ့်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကောင်းလန်ဝမ် ကြားနိုင်လောက်တဲ့ အသံမျိုးပေါ့။

"ပေရန် ဘိုးဘေးကြီးက မင်းအကြောင်း ပြောတာ တကယ် မှန်တာပဲ။ မင်းက သူတောင် ချီးကျူးရတဲ့ အစီအရင်ကို တည်ဆောက်နိုင်ရုံမကဘူး၊ အခု ခန်းမသခင်ကောင်းတောင် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကိုပါ ပြသနိုင်တယ်ပေါ့။ တော်တယ် တကယ် တော်တယ်။"

"စီနီယာ ချီးကျူးတာ လွန်ပါပြီ ကျွန်တော်က လူသိနည်းတဲ့ နည်းစနစ်တချို့ကို သိထားရုံပါ"

"ငါ့ကို အရမ်း နှိမ့်ချ မနေပါနဲ့ ငါတို့ သဘောတူညီချက် တစ်ခု လုပ်ကြမလား"

"စီနီယာ လိုအပ်တာ ရှိရင် အမိန့်ပေးလိုက်ပါ သဘောတူညီချက်လို့ ပြောစရာ မလိုပါဘူး"

"ဟက်"

ရှီဟုန်ဖေး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်။

"မင်း ငါ့ကို မသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား အကျိုးအမြတ် တစ်ခုခု မရှိရင် မင်းက အစွမ်းကုန် လုပ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆို စီနီယာက ကျွန်တော့်ကို တကယ် အထင်လွဲနေပါပြီ"

"ဆက်မပြောနဲ့တော့"

ရှီဟုန်ဖေးက ကျန်းပေရန် ဆက်မပြောနိုင်အောင် တားလိုက်ပြီး သူ့နားနား ကပ်ကာ မေးလိုက်တယ်။

"မင်း မြေကမ္ဘာ ပုန်းကွယ်ခြင်း ကျောက်စိမ်းအစစ်ကို လိုချင်နေတာ မဟုတ်လား"

'ခင်ဗျားတောင် သိနေတာလား'

ဒါပေမဲ့ ရှီမိသားစုက သူ့ကို စောင့်ကြည့်မနေဘူးလို့ ကျန်းပေရန် ခုနကမှ သုံးသပ်ထားတာ၊ ဖြစ်နိုင်ချေက အရမ်း များတယ်။

သူ မြေကမ္ဘာ ပုန်းကွယ်ခြင်း ကျောက်စိမ်းအစစ် လိုအပ်နေမှန်း ရှီဟုန်ဖေး ဘယ်လို သိသွားလဲ ဆိုတာကတော့...

'ရှီဖုန်းလန်က မိသားစုဆီက ခိုးယူခဲ့တာကို ကြည့်ပြီး သူ ရိပ်မိသွားတာ ဖြစ်လောက်တယ်'

[ရွေးချယ်မှု ၁ - "ကျွန်တော့်မှာ အဲ့ဒီလို ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။" ဆုလက်ဆောင် - ဖီးနစ်ဖြူ နတ်ဘုရား တံဆိပ်တော် (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - "စီနီယာ ဘယ်လို သိတာလဲ။" ဆုလက်ဆောင် - သစ္စာစောင့်သိ နှလုံးသား အနုပညာ (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်မှု ၃ - "စီနီယာက တကယ်ပဲ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်တာပဲ။ ဒီဂျူနီယာက မြေကမ္ဘာ ပုန်းကွယ်ခြင်း ကျောက်စိမ်းအစစ်ကို တကယ်ပဲ အသည်းအသန် လိုအပ်နေတာပါ။" ဆုလက်ဆောင် - ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် +၁]

ရွေးချယ်မှု သုံးခုကို ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က တတိယ ရွေးချယ်မှုကို တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

"စီနီယာက တကယ်ပဲ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်တာပဲ ဒီဂျူနီယာက မြေကမ္ဘာ ပုန်းကွယ်ခြင်း ကျောက်စိမ်းအစစ်ကို တကယ်ပဲ အသည်းအသန် လိုအပ်နေတာပါ"

[ရွေးချယ်မှု တာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ၊ ဆုလက်ဆောင် - လျင်မြန်မှု +၁]

'ဟင်'

ကျန်းပေရန်က ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ သဘောတူလိုက်လိမ့်မယ်လို့ ရှီဟုန်ဖေး တကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး။

ကျန်းပေရန်က မသိချင်ယောင် မဆောင်ရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ နည်းနည်း ရှောင်လွှဲလိမ့်မယ်လို့ သူ ထင်ထားခဲ့တယ်။

ကျန်းပေရန် ထပ်ပြီး ရှောင်လွှဲရင် ရှီမိသားစုဆီက ရတနာတွေ လိုချင်ရင် သူနဲ့ အရင် သင့်မြတ်အောင် ပေါင်းသင်းရမယ်ဆိုတာ သိစေဖို့ ဒုက္ခပေးမယ်လို့ ရှီဟုန်ဖေးက မူလက စီစဉ်ထားတာ။

ပြီးတော့ သင့်မြတ်အောင် ပေါင်းသင်းဖို့ဆိုတာ ရိုးသားမှုက အရေးအကြီးဆုံးပဲလေ။

ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ ကျန်းပေရန်က ဒီတစ်ခါ ရှောင်လွှဲဖို့ မကြိုးစားတဲ့အပြင် ငြင်းဆန်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်တောင် မပြဘဲ သူ့ရဲ့ ပြင်းပြတဲ့ ဆန္ဒကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်ပြသလာသည်။

'ဒါက ဆုတ်သင့်တဲ့အချိန် ဆုတ်ပြီး တိုးသင့်တဲ့အချိန် တိုးမယ်လို့ သူ ဆိုလိုတာလား။ သူက တကယ် နည်းလမ်းရှိတာပဲ...'

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ကျန်းပေရန်ဆီက လာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကောင်း ပြသမှုပဲ။

ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ရင်း ရှီဟုန်ဖေး ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ မင်း လိုချင်မှတော့ ဒါကို အပေးအယူ လုပ်ဖို့ ငါ အသုံးပြုလိုက်မယ်"

ရှီဟုန်ဖေး ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ သူ နားလည်ပြီးသား ဖြစ်ပေမယ့် ကျန်းပေရန်က မသိချင်ယောင် ဆောင်ပြီး မေးလိုက်တယ်။

"စီနီယာက ကျွန်တော့်ကို ဘာကူညီစေချင်တာလဲ မသိဘူး"

"သွားပြီး ခန်းမသခင်ကောင်းနဲ့ ဒီ အစွယ်နှစ်ချောင်း ကြိတ်ခွဲခြင်း နည်းစနစ်အကြောင်း ကောင်းကောင်းလေး ဆွေးနွေးလိုက်ပါ"

'ဘုရားရေ...'

ရှီဟုန်ဖေး ဘာလုပ်ချင်လဲဆိုတာ ကျန်းပေရန် ကြာကတည်းက ခန့်မှန်းမိပေမယ့် ဒီလူက မိန်းမတစ်ယောက်ကို ရဖို့အတွက် ထူးခြားဆန်းပြား စာရင်းဝင် ထိပ်တန်း ရတနာတစ်ခုကို တကယ် သုံးတော့မယ်လို့ တွေးမိတော့ သက်ပြင်းချချင်လာသည်။

'ခင်ဗျားတို့ မိသားစုကြီးက လူတွေက မိန်းမ ရဖို့ဆိုရင် ဘာမှ မနှမြောကြဘူးပဲ'

စိတ်ထဲကနေ ညည်းညူရင်း ကျန်းပေရန်က ရှီဟုန်ဖေးဘက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ကိစ္စသေးလေးပါ၊ မြေကမ္ဘာ ပုန်းကွယ်ခြင်း ကျောက်စိမ်းအစစ်နဲ့ တကယ် မတန်ပါဘူး။ ဒီဂျူနီယာ တကယ် လက်မခံရဲပါဘူး"

"ငါက မင်းနဲ့ တန်တယ်လို့ ပြောရင် တန်တာပဲ ဒါ့အပြင် သဘောတူညီချက်က ဒီမှာတင် ပြီးတာ မဟုတ်သေးဘူး။ နောက်ပိုင်း မင်း လုပ်ပေးရမယ့် ကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်"

"ဒါဆိုရင်... ဒီဂျူနီယာ နားလည်ပါပြီ"

"ကောင်းပြီ ဒါဆို မြန်မြန် သွားတော့"

ရှီဟုန်ဖေးက သူ့အသံကို တကယ် ကောင်းကောင်း ထိန်းချုပ်ထားတယ်။

ကောင်းလန်ဝမ်က သူတို့ ပြောစကားတွေကို စကားလုံး တစ်လုံးမှ မလွတ်ဘဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနေရတယ်။

ဒါကြောင့် ကျန်းပေရန် သူမဆီ လျှောက်လာတဲ့အခါ ကောင်းလန်ဝမ်က သူတို့ ပြောစကားတွေကို မကြားလိုက်သလိုမျိုး ကျောက်စိမ်းတုံးကို အာရုံစိုက် ကြည့်နေဟန် ချက်ချင်း ဆောင်လိုက်တယ်။

"ခန်းမသခင်ကောင်း"

ကျန်းပေရန်က ကောင်းလန်ဝမ် ရှေ့ကို လျှောက်လာပြီး လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလိုက်တယ်။

"ဘာကိစ္စလဲ" ကောင်းလန်ဝမ် ခေါင်းဖြည်းဖြည်းချင်း မော့လာပြီး မေးလိုက်တယ်။

"ခင်ဗျားက ဒီ အစွယ်နှစ်ချောင်း ကြိတ်ခွဲခြင်း နည်းစနစ်ကို တော်တော် စိတ်ဝင်စားပုံ ရတယ်။ ဘယ်လိုလဲ..."

"ဘယ်သူက နင့် နည်းစနစ်ကို စိတ်ဝင်စားတယ်လို့ ပြောလို့လဲ"

ကျန်းပေရန် စကားမဆုံးခင် ကောင်းလန်ဝမ်က အထင်သေးစွာ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

"နင့် ကျွမ်းကျင်မှုက ကြည့်ကာစမှာ တော်တော် ပြောင်မြောက်တယ် ထင်ရပေမယ့် သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ တံစဉ်တစ်ထောင် နည်းစနစ်နဲ့ သိပ် မကွာပါဘူး။ တင်ပြပုံ နည်းလမ်း ကွဲပြားသွားရုံပါပဲ"

ပြန်ပြောပြီးနောက် ကောင်းလန်ဝမ်က သူမကိုယ်သူ တော်တော် ကျေနပ်နေပုံ ပေါက်တယ်။

ကျန်းပေရန်ရဲ့ နည်းစနစ် အနှစ်သာရကို သူမ နားမလည်သေးပေမယ့် ဂုဏ်ရှိန်ကြီးမားတဲ့ အဆင့် ၈ ကျောက်စိမ်း သန့်စင်သူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘယ်ကမှန်း မသိတဲ့ ကောင်လေးဆီကနေ ဘယ်လိုလုပ် လမ်းညွှန်မှု တောင်းခံနိုင်မှာလဲ။

သတင်း ပျံ့သွားရင် သူမ မျက်နှာ ဘယ်နား သွားထားရမလဲ။

တစ်ဖက်မှာတော့ ကောင်းလန်ဝမ် ပြောပြီးတာနဲ့ ကျန်းပေရန်ရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာ ရွေးချယ်မှု နှစ်ခု ပေါ်လာတယ်။

[ရွေးချယ်မှု ၁ - ကောင်းလန်ဝမ်နဲ့ နည်းစနစ် နှစ်ခုကြား ကွာခြားချက်ကို ငြင်းခုံပါ။

ဆုလက်ဆောင် - ရေတိမ်တိုက် သရဲလိပ်ကျမ်း (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - "ခန်းမသခင်ကောင်းက စိတ်မဝင်စားမှတော့ ဒီဂျူနီယာ သွားပါတော့မယ်။"

ဆုလက်ဆောင် - ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် +၁]

သက်သောင့်သက်သာနဲ့ ဒုတိယ ရွေးချယ်မှုကို ရွေးလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

"ခန်းမသခင်ကောင်းက စိတ်မဝင်စားမှတော့ ဒီဂျူနီယာ သွားပါတော့မယ်"

[ရွေးချယ်မှု တာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ၊ ဆုလက်ဆောင် - ဆွဲဆောင်မှု +၁]

'တောက် နောက်ထပ် ထပ်မချောလာနဲ့တော့'

စနစ်မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတယ်လို့ ကျန်းပေရန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူ မကြာသေးမီက အကြမ်းဖျင်း ရေတွက်ကြည့်ခဲ့ရာ ကံကောင်းခြင်းလို အခြား ပေါ်လာတဲ့ အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် အသစ်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ဆွဲဆောင်မှု ပေါ်လာတဲ့ အကြိမ်ရေက အရမ်း များလွန်းတယ်။

ကံကောင်းခြင်းလို အခြား အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် အသစ်တွေ ပေါ်လာတဲ့ အကြိမ်ရေက မူလ အရည်အချင်း အမှတ်ကြီး လေးခုထက် အများကြီး နည်းပါးပြီး ဆွဲဆောင်မှုနဲ့ ယှဉ်လို့တောင် မရဘူး။

သူ့ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှု အမှတ်တွေက နှစ်ဆယ့်ရှစ် အထိ ပြည့်နေပြီ၊ တခြား အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် အသစ်တွေထဲမှာ အမြင့်ဆုံး ဖြစ်တဲ့ အာရုံစူးစိုက်မှုက ဆယ့်ခုနစ် ပဲ ရှိသေးတယ်၊ အထူးသဖြင့် ကံကောင်းခြင်းဆိုရင် ရှစ် ပဲ ရှိသေးတာ!

'တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ...'

'စနစ်ရေ၊ ငါ့ကို ဆွဲဆောင်မှု အမှတ်တွေ ထပ်မပေးနဲ့တော့ တခြားဟာ တစ်ခုခု ထည့်ပေးလို့ မရဘူးလား။ ကံကောင်းခြင်းလိုမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် ကံကောင်းခြင်းနဲ့ တူတဲ့ တစ်ခုခုလိုမျိုးပေါ့'

စိတ်ထဲကနေ ညည်းညူပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က လှည့်ပြီး ရှီဟုန်ဖေးဆီ လျှောက်သွားတယ်။

'ဟင်... သူက ဘာလို့ ဒီတိုင်း ထွက်သွားတာလဲ'

ကောင်းလန်ဝမ် ကြောင်အသွားတယ်။

သူမရဲ့ မူလ အစီအစဉ်က အစွယ်နှစ်ချောင်း ကြိတ်ခွဲခြင်း နည်းစနစ်နဲ့ နည်းနည်း ဆင်တူပေမယ့် တကယ်တမ်း ကွဲပြားတဲ့ ကျောက်စိမ်း ထွင်းထု နည်းစနစ် တစ်ခုကို အရင် သုံးပြီး ကျန်းပေရန်ကို သူမနဲ့ ငြင်းခုံလာအောင် စွပေးဖို့၊ ပြီးတော့ ငြင်းခုံနေရင်း အစွယ်နှစ်ချောင်း ကြိတ်ခွဲခြင်း နည်းစနစ်ရဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက် အားလုံးကို နှိုက်ထုတ်ဖို့ပဲ။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေရန်က သူမနဲ့ ငြင်းခုံဖို့ လုံးဝ စိတ်ကူးမရှိဘဲ လှည့်ထွက်သွားလိမ့်မယ်လို့ သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

အခု သူမ ဘာလုပ်ရမလဲ……

ကျန်းပေရန်ကို ပြန်ခေါ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရင်း ကောင်းလန်ဝမ် တွေးလိုက်တာက ဒါဟာ ရှီဟုန်ဖေး ပေးလိုက်တဲ့ တာဝန် ဖြစ်တာကြောင့် မပြီးမြောက်ဘဲ သူ သေချာပေါက် ပြန်သွားပြီး အစီရင်ခံလို့ မရနိုင်ဘူး ဆိုတာပဲ။

သူ ခဏနေရင် လိမ္မာစွာနဲ့ သေချာပေါက် ပြန်လာရလိမ့်မယ်။

"ဟူး..." သက်ပြင်းရှည် တစ်ချက်ချရင်း ကောင်းလန်ဝမ်က နောက်ထပ် ကျောက်စိမ်းတုံး တစ်တုံးကို ကောက်ယူပြီး လက်ထဲမှာ ကစားနေလိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူမ မျက်လုံးတွေက ကျန်းပေရန်ဆီကို မကြာခဏ ရောက်သွားတယ်။

"မင်း ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ"

ကျန်းပေရန် ပြန်လျှောက်လာတာကို မြင်တော့ ရှီဟုန်ဖေးက နည်းနည်း ထူးဆန်းစွာ မေးလိုက်တယ်။

ရှီဟုန်ဖေးက ကောင်းလန်ဝမ်နဲ့ ကျန်းပေရန် ပြောစကား အားလုံးကို သဘာဝကျကျ ကြားခဲ့ပေမယ့် ကျန်းပေရန် ဘာလို့ ဒီတိုင်း ပြန်လျှောက်လာလဲ ဆိုတာ နားမလည်နိုင်ဘူး။

'သူ မြေကမ္ဘာ ပုန်းကွယ်ခြင်း ကျောက်စိမ်းအစစ်ကို မလိုချင်တော့ဘူးလား'

"စီနီယာ စိတ်မပူပါနဲ့။ ခဏနေရင် ခန်းမသခင်ကောင်းက ကျွန်တော့်ကို ပြန်ခေါ်ပါလိမ့်မယ်"

ကျန်းပေရန် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"မင်း ဘယ်လောက် သေချာလဲ"

"ရာနှုန်းပြည့်ပါ"

"ဟီး..."

ရှီဟုန်ဖေး လေအေးတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ ကျန်းပေရန်က ခန်းမသခင်ကောင်းကို ထွင်းဖောက် မြင်တယ်လို့ အဲ့ဒီနေ့က ပြောခဲ့တာကို သူ ပြန်သတိရလိုက်တယ်။

'ဒီကောင်လေးက သူ့ရဲ့ ဥာဏ်ရည်အစစ်အမှန်ကို စပြီး ပြသနေပြီ'

အနည်းငယ် ချောင်းဟန့်ပြီးနောက် ရှီဟုန်ဖေးက ကျန်းပေရန်ကို လျှို့ဝှက် အသံလွှင့်စနစ်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

"ပေရန်၊ မင်းက... မိန်းမတွေအကြောင်း တော်တော် နားလည်ပုံရတယ်?"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းခါပြီး ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

"မဟုတ်ပါဘူး ဒီဂျူနီယာက အထက်လူကြီးတွေရဲ့ စိတ်ကို ခန့်မှန်းရတာ ပိုတော်ရုံပါ"

"အိုး"

ရှီဟုန်ဖေး မျက်ခုံးပင့်လိုက်တယ်။

"ဒါဆို မင်း ငါ့ကိုရော ထွင်းဖောက် မြင်နိုင်လား"

"ဘယ်ဟုတ်မလဲဗျာ"

"ဟားဟားဟားဟား" ရှီဟုန်ဖေး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တယ်။

"မင်း ငါ့အကြောင်း တော်တော်လေး ခန့်မှန်းမိတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ မဟုတ်ရင် ငါက မင်းကို သင်ခန်းစာ ပေးဖို့ ဘာလို့ ဒီလောက် ဝန်လေးနေရမှာလဲ"

"စီနီယာက နောက်နေပါပြီ"

သူတို့နှစ်ယောက် စကားပြောနေစဉ် ကောင်းလန်ဝမ်က ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေတယ်။

သူမက သူမရဲ့ ဘဝတစ်ခုလုံး ကျောက်စိမ်း သန့်စင်ခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စွဲလမ်းခဲ့တာ၊ အခု ကျောက်စိမ်း ထွင်းထု နည်းစနစ် အသစ်စက်စက် တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရတော့ သိချင်စိတ်နဲ့ ယားယံနေပြီ။

ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းစနစ်ကို ကျွမ်းကျင်တဲ့သူက လုံးဝ နားလည်ရခက်တဲ့ ဒီ ကျန်းပေရန် ဖြစ်နေတယ်။

'သူက ဘာလို့ တခြား ယောကျ်ားတွေလို သူ့ရဲ့ အကောင်းဆုံး အရာတွေကို ငါ့ဆီ လိမ္မာစွာ မပေးနိုင်ရတာလဲ'

ကောင်းလန်ဝမ် တွေးလေလေ ပိုဒေါသထွက်လေ ဖြစ်လာတယ်။

ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမ လိုချင်တာ မှန်သမျှ လူတွေ အများကြီးက အလုအယက် ပေးခဲ့ကြတာ။

ဒီလို ဆက်ဆံခံရတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ သူမက လိုချင်တာ မရနိုင်တဲ့ ခံစားချက်ကို ဘယ်လို ခံနိုင်ရည် ရှိမှာလဲ။

"ကျန်း... ကျန်းပေရန်"

ကောင်းလန်ဝမ်က ကျန်းပေရန် နာမည်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်တာ ကြားတော့ ရှီဟုန်ဖေးက သူ့ကို တိတ်တဆိတ် လက်မထောင်ပြလိုက်တယ်။

ကျန်းပေရန် အနည်းငယ် ပြုံးပြီး ကောင်းလန်ဝမ်ဆီ လျှောက်သွားတယ်။

'ဒီကောင်လေးက တကယ် အံ့သြစရာပဲ...'

ကျန်းပေရန်ရဲ့ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရှီဟုန်ဖေး မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

"ခန်းမသခင်ကောင်း ဘာကိစ္စ ခေါ်တာလဲ"

ကျန်းပေရန် သူမရှေ့ လျှောက်သွားပြီး လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုကာ မေးလိုက်တယ်။

"ငါ... ငါ သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်တာ၊ တံစဉ်တစ်ထောင် နည်းစနစ်နဲ့ နင့်ရဲ့ အစွယ်နှစ်ချောင်း ကြိတ်ခွဲခြင်း နည်းစနစ်က သိပ်မတူဘူးလို့ ခံစားရတယ်။ နင်... နင်..."

ကောင်းလန်ဝမ်ရဲ့ မျက်နှာလေးက ထိန်းချုပ်ထားရလို့ နီရဲလာတာကို မြင်တော့ အချိန်ကောင်းပဲလို့ ကျန်းပေရန် ခံစားလိုက်ရတယ်။

"ခန်းမသခင်ကောင်းက အစွယ်နှစ်ချောင်း ကြိတ်ခွဲခြင်း နည်းစနစ်အကြောင်း ပိုပြီး အသေးစိတ် နားလည်ချင်တာလား"

ဒါကို ကြားတော့ ကောင်းလန်ဝမ်က "ဟုတ်တယ်" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပေမယ့် ထိန်းထားလိုက်တယ်။

"အဓိကက နှိုင်းယှဉ်မှု တစ်ခု လုပ်ပြီး အသိပညာတချို့ ဖလှယ်ချင်လို့ပါ။ ငါလည်း နင့်ကို တံစဉ်ထောင် နည်းစနစ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အကြံဉာဏ်တချို့ ပေးလို့ ရတာပေါ့"

"ဒါဆို ဒီဂျူနီယာက ခန်းမသခင်ကောင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန်က သူမရဲ့ ရှင်းပြချက်ကို လုံးဝ လက်ခံလိုက်တာ ကြားတော့ ကောင်းလန်ဝမ်က သူက တကယ်တော့ စကားပြောရတာ တော်တော် လွယ်ကူသားပဲလို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတယ်။

"ဒါဆို တောက်ပသော ကျောက်စိမ်း ပြခန်းကို သွားပြီး ပြောကြတာပေါ့။ အဲ့ဒါက ငါတို့ ခန်းမရဲ့ အကောင်းဆုံး ကျောက်စိမ်း သန့်စင်ခန်းပဲ နင် သေချာပေါက် ကြိုက်မှာပါ"

"အဲ့ဒါဆို အရမ်း ကောင်းတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီကို မသွားခင် ကျွန်တော် စီနီယာရှီရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ကို အရင် ရယူရပါမယ်၊ မဟုတ်ရင် တားမြစ်နယ်မြေထဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်"

"ဒါက ကိုင်တွယ်ရ လွယ်ပါတယ်"

ပြောပြီးနောက် ကောင်းလန်ဝမ်က ရှီဟုန်ဖေးကို လှမ်းခေါ်လိုက်တယ်။

"အိမ်တော်သခင် ဟုန်ဖေး သူ့ကို တောက်ပသော ကျောက်စိမ်း ပြခန်းဆီ ခေါ်သွားလို့ ရမလား"

ဒီအချိန်မှာ ရှီဟုန်ဖေးက ကျန်းပေရန်ကို အရမ်း စွမ်းဆောင်နိုင်လွန်းလို့ စိတ်ထဲမှာ အကြိမ်တစ်သောင်းလောက် ချီးကျူးနေပြီ။

သူက ခန်းမသခင်ကောင်းကို သူ့အပေါ် နောက်ထပ် အကြွေးတစ်ခု အလွယ်တကူ တင်သွားစေခဲ့တာ၊ ဒါက ရိုးရိုးလေး...

ပြောင်မြောက်လွန်းတယ်

ခဏ စဉ်းစားဟန် ဆောင်ပြီးနောက် ရှီဟုန်ဖေးက ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုခု ချလိုက်သလို ပြောလိုက်တယ်။

"ပုံမှန်ဆို ခွင့်မပြုပေမယ့် ငါ လိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ ရှားရှားပါးပါး ခြွင်းချက် ထားပေးပါ့မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"

ကျန်းပေရန်က ရှီဟုန်ဖေးဘက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ကောင်းလန်ဝမ်က ရှီဟုန်ဖေးကို ပြုံးပြပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ကျန်းပေရန်ကို တောက်ပသော ကျောက်စိမ်း ပြခန်းဆီ ခေါ်ဆောင်သွားတယ်။

'သူမ ငါ့ကို တကယ် ပြုံးပြလိုက်တာလား'

ရှီဟုန်ဖေး ရင်ထဲ လှုပ်ရှားသွားတယ်။

သူက ကောင်းလန်ဝမ်ကို အရည်အသွေးမြင့် ကျောက်စိမ်း အမျိုးမျိုး ပေးခဲ့တာ၊ ကျောက်စိမ်း ဖြတ်တောက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ချိတ်ကြိတ်ဘီးနဲ့ လှိမ့်ကြိတ်ဘီးလို အရည်အသွေးမြင့် ကိရိယာ အမျိုးမျိုး ရှာပေးခဲ့တာ ဘယ်နှကြိမ် ရှိပြီလဲ။

ဒါပေမဲ့ ကောင်းလန်ဝမ် သူ့ကို ပြုံးပြတာ၊ ခေါင်းညိတ်ပြတာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။

ပြီးတော့ ဒီနေ့ သူက ကိစ္စသေးလေး တစ်ခုကိုပဲ သဘောတူလိုက်တာ၊ အလှပဂေးရဲ့ အပြုံးကို တကယ် ပိုင်ဆိုင်ရရှိလိုက်ပြီ!

'ကျန်းပေရန်က တကယ် မိုက်တာပဲ'

ကျန်းပေရန်ဆီ လျှောက်သွားရင်း သူ တိတ်တဆိတ် နောက်ထပ် လက်မထောင်ပြလိုက်တယ်။

ရှီဟုန်ဖေး စိတ်အခြေအနေက ထူးထူးခြားခြား ကောင်းမွန်နေတယ်။

ကောင်းလန်ဝမ်နောက် လိုက်ပြီး တောက်ပသော ကျောက်စိမ်း ပြခန်းကို ရောက်တော့ ဒီက ကျောက်စိမ်းတွေနဲ့ ကုန်ချောတွေက ထာဝရ တင့်တယ်သော ခန်းမထဲက ဟာတွေထက် ပိုကောင်းနေတာကို ကျန်းပေရန် တွေ့လိုက်ရတယ်။

ငန်းရိုင်း ကျောက်စိမ်းလို ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်တဲ့ ကျောက်စိမ်းတွေတောင် အများကြီး ရှိနေတယ်။

"ခန်းမသခင်ကောင်းရဲ့ စုဆောင်းမှုက တကယ့်ကို မျက်စိပွင့်စရာပါပဲ"

ဒါကို ကြားတော့ ကောင်းလန်ဝမ်က ဂုဏ်ယူမှု အရိပ်အယောင်လေးနဲ့ မနေနိုင်ဘဲ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

"ဒါတွေကို ငါ့ရဲ့ စုဆောင်းမှုလို့တောင် ခေါ်လို့ မရသေးပါဘူး"

'ပိုကောင်းတာတွေ ရှိသေးတယ် ဟုတ်လား'

ကျန်းပေရန် စိတ်ဝင်စားသွားတယ်။

ဒီထက် ပိုကောင်းတဲ့ ကျောက်စိမ်းတွေ ရှိရင် ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းမလဲ။

ဒါပေမဲ့ အခု ကြည့်ခွင့်တောင်းရင် သေချာပေါက် အရမ်း ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းနေလိမ့်မယ်။

အနာဂတ် အခွင့်အရေးကို စောင့်တာ ပိုကောင်းမယ်။

စားပွဲပေါ်က ထွင်းထုထားတဲ့ ပဲ့တင်သံ ကျောက်စိမ်းတုံး တစ်တုံးကို ကောက်ယူပြီး ကောင်းလန်ဝမ်က ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်တယ်။

"ဒီကျောက်စိမ်းကို ဘယ်လို ထင်လဲ"

"မျဉ်းကြောင်းတွေက သေသပ်လှပတယ်၊ တိကျပြီး ဖြောင့်မတ်တယ်၊ ဖြောင့်မတ်တဲ့ အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ တံစဉ်တထောင် နည်းစနစ်ကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုထားတယ်လို့ ပြောလို့ ရပါတယ်"

ကောင်းလန်ဝမ် မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်တယ်။

"ဒါဆို နင့်ရဲ့ အစွယ်နှစ်ချောင်း ကြိတ်ခွဲခြင်း နည်းစနစ်နဲ့ ယှဉ်ရင် ဘယ်လိုလဲ"

"နည်းနည်း တင်းကျပ်တယ်၊ သွက်လက်ပြီး ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အချက်တွေ လိုအပ်နေတယ်"

ဒါကို ကြားပြီးနောက် ကောင်းလန်ဝမ်က ဒေါသမထွက်ဘဲ ခေါင်းငုံ့ စဉ်းစားလိုက်တယ်။

"နင် ပြောချင်တာက အရမ်း တင်းကျပ်ပြီး ဖြောင့်မတ်တာ မကောင်းဘူးလို့ ပြောချင်တာလား"

"အတိအကျကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဖြောင့်မတ်တဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ကျောက်စိမ်းက မကောင်းဆိုးဝါး ချီတွေကို ကာကွယ်ဖို့ သဘာဝအတိုင်း အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေမယ့် ထူးဆန်းပြီး ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ သေစေနိုင်သော ချီတွေနဲ့ တွေ့ရင် ဒီ ဖြောင့်မတ်တဲ့ ကျောက်စိမ်းက နည်းနည်း တောင့်တင်းလွန်းနေသလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်"

သူမ မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

ကျန်းပေရန် ပြောတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိမှန်း ကောင်းလန်ဝမ် သိပေမယ့် ကျောက်စိမ်း လက်ရာတွေက ဘယ်တော့မှ ပြီးပြည့်စုံမှာ မဟုတ်ဘူး။

မတူညီတဲ့ ကျောက်စိမ်းတွေမှာ လုံးဝ မတူညီတဲ့ အာနိသင်တွေ ရှိတယ်၊ ဒါက ကျောက်စိမ်း သန့်စင်သူတွေအတွက် အခြေခံ ဗဟုသုတပဲ။

အခု ကျန်းပေရန်ရဲ့ အရည်အချင်းကို သိသွားပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် ကောင်းလန်ဝမ်က သိပ် ပြတ်ပြတ်သားသား မပြောရဲတော့ဘူး။

ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမ ပြောလိုက်တယ်။

"ဒီလောကကြီးမှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကျောက်စိမ်း မရှိပါဘူး။ သွက်လက်မှုကို လိုက်စားရင် မူလ ဖြောင့်မတ်တဲ့ အရှိန်အဝါ ပျောက်ဆုံးပြီး ဘာမှ မဟုတ်တဲ့အရာ ဖြစ်သွားမှာပေါ့"

"ခန်းမသခင်ကောင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပြီးပြည့်စုံမှုကို လိုက်စားတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်သက်တာ ဆန္ဒပါပဲ။ ဘာမှ မဟုတ်တဲ့အရာက သဘာဝအတိုင်း အသုံးမဝင်တဲ့ ကျောက်စိမ်း ဖြစ်ပေမယ့် အရာရာ ဖြစ်နေရင် အဲ့ဒါက လောကမှာ အပြီးပြည့်စုံဆုံး ကျောက်စိမ်းလက်ရာ ဖြစ်မလာဘူးလား"

"စိတ်ကူးယဉ် အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ"

ကောင်းလန်ဝမ် မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်တယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ မတူညီတဲ့ ကျောက်စိမ်းတွေမှာ ကိုယ်ပိုင် သီးခြား လုပ်ဆောင်ချက်တွေ ရှိတယ်ဆိုတဲ့ မူဝါဒက နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကြာ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ပြီး ကျောက်စိမ်း သန့်စင်သူတိုင်းအတွက် အခြေခံ ဗဟုသုတ ဖြစ်နေတာ ကြာပြီလေ။

ကျန်းပေရန်ရဲ့ စကားတွေက ကလေးကချေ စကားတွေလိုပဲ၊ လုံးဝ ဖြစ်မြောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ။

ကျန်းပေရန်လည်း ဒေါသမထွက်ဘူး။

သူက သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ကျောက်စိမ်းတုံး တစ်တုံးကို ထုတ်ပြီး ကောင်းလန်ဝမ်ကို ပေးလိုက်တယ်။

"ခန်းမသခင်ကောင်း၊ ဒီကျောက်စိမ်းကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါဦး"