တက်လှမ်းခြင်းလမ်းကြောင်း

လင့်တုန်းမျိုးစေ့၏တိုးတက်မှု အမှတ်ငါးဆယ် တိုးလာခြင်းသည် သူ၏ယခုလက်ရှိအစွမ်းအစကို အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်သွားစေ၏။

ဒါဟာ သူ ဗလာနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ယခုလေးတင် ခြေချနိုင်ခဲ့ခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်တက်လာသည့်အခါ လင့်တုန်းမျိုးစေ့မှ ယူဆောင်လာသော အစွမ်းတိုးမြှင့်မှုအာနိသင်သည် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် သူသည် လင့်တုန်းမျိုးစေ့၏ စစ်မှန်သောအသုံးဝင်မှုကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးကြောင်း ခံစားမိ၏။

လီချန်သည် လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ ရှိရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်ဝန်းများထဲ၌ ထက်ရှသော အလင်းရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူ၏အာရုံခံစားမိမှုအရ၊ အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံသည် ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိဘဲ အများဆုံးအားဖြင့် လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ၏ ပင်မရင်းမြစ် အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ ဤသို့ကုန်ဆုံးမှုမျိုးသည် နောင်တွင်ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်ပေသည်။

ဤသည်မှာ အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံသည် ဗလာနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် ဆက်လက်အသုံးပြုနိုင်သေးကြောင်း အဓိပ္ပာယ်ရ၏။

သို့သော် သူ တာအိုအဆင့် အချိန်ခေါင်းလောင်းကို အထက်ဘုံသို့ ယူဆောင်သွားပြီးနောက်၊ ဤအချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံသည် ဆက်လက် တည်ရှိနေနိုင်ဦးပါ့မလား။

သူသည်လည်း မသေချာပေ။

အကြောင်းမှာ အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်အဆင့်တွင် အချိန်ခေါင်းလောင်းကို ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သည်နှင့် နယ်ပယ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံမှာမူ များစွာကွာခြားလှရာ ဆက်လက် ကျန်ရှိနေနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ အကယ်၍ ကျန်ရှိနေနိုင်ခဲ့ပါက၊ သေချာပေါက် ပိုကောင်းပေသည်။

လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ ရှိ၊ မရှိသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွက်မူ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသဖွယ် ကွာခြားမှုရှိလေသည်။

လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက်၊ လီချန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ရာ ရုတ်တရက် သူ၏နတ်ဘုရားအသိစိတ် လှုပ်ရှားသွားပြီး မမြင်နိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုကို ထိတွေ့နိုင်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ၊ ထိုအတားအဆီး၏အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ပိုမို မြင့်မားသော ဘုံအဆင့်ရှိ အထက်ဘုံဖြစ်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

သူ့တွင် ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ သူကိုယ်တိုင် ဆန္ဒရှိသရွေ့... အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းနိုင်ပေပြီ။

အမှန်တော့ လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြင်ဘက်၌ သူ ပြဿနာတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် သူ့အပေါ်၌ အလွန်ပြင်းထန်သော တွန်းထုတ်ငြင်းပယ်မှုတစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ ဆန္ဒရှိသရွေ့ လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ၏အကူအညီ မရှိလျှင်ပင်... သူသည် အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းနိုင်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် စစ်မှန်သော ဗလာနတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်၊ လီချန်သည် မြေခွေးဖြူနှင့် ယွင်လုံ ကိုယ်ပွားနှစ်ခုကို ကြည့်လိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ အလင်းတန်းနှစ်ခုသည် ကိုယ်ပွားနှစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ပွားနှစ်ခုသည် အသက်ပြန်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

"ငါ သွားပြီ။"

မြေခွေးဖြူကိုယ်ပွားသည် အလင်းတန်းဖြူတစ်တန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံမှ ပျံထွက်ကာ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းဆီသို့ ဦးတည်သွား၏။

၎င်းသည် တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်း၌ အစီအရင်ပညာကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေပေမည်။

ယွင်လုံကိုယ်ပွားမှာမူ အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ၌ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို စောင့်ရှောက်နေပေမည်။

အကယ်၍ အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံသည် ပြိုကွဲမသွားဘဲ ဆက်လက် တည်ရှိနေပါက... ဤလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံသည် နောင်တွင် အထက်ဘုံမှ အရင်းအမြစ်များကို သယ်ပို့ရန် နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ ပြိုကွဲသွားသည့်တိုင် မြေခွေးဖြူနှင့် ယွင်လုံ ကိုယ်ပွားနှစ်ခု ရှိနေသဖြင့် သူသည် နေရာလွတ်ကို တည်နေရာရှာဖွေနိုင်ပြီး၊ ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အထူးနေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကိုအသုံးပြု၍ ပစ္စည်းများပို့ဆောင်နိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ နောင်တွင် သူ၏အစီအရင်ပညာတတ်ကျွမ်းမှုသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပါက ကိုယ်တိုင်အစီအရင်တစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်ဖွယ်လည်း ရှိသေးသည်။

သို့သော် ဒါတွေဟာ အလွန်ကြာမြင့်သော နောင်အနာဂတ်မှ ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေမည်။

.......

ဤသို့ဖြင့် လအနည်းငယ် ထပ်မံကုန်လွန်သွားသည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း။

နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်၊ အချိန်ခေါင်းလောင်းစင်မြင့်။

လီချန်သည် သူ့တပည့်အများအပြားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

"ငါ အထက်ဘုံကို တက်လှမ်းတော့မယ်။ မင်းတို့အားလုံး ကောင်းကောင်း ကျင့်ကြံကြ၊ နောင်တစ်ချိန် အထက်ဘုံမှာ ပြန်ဆုံစည်းနိုင်အောင် ကြိုးစားကြ။"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

တပည့်များအားလုံး၏စိတ်ထဲ၌ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သူတို့သည် အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းရန် မည်သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ရန် လိုအပ်သည်ကို သိရှိကြ၏။

အနည်းဆုံးအားဖြင့် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သည်။

"ဆရာ၊ ဆရာ အထက်ဘုံကို တက်လှမ်းတာက အမတနယ်မြေမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာတာတောင်မှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ပွဲကြီးပွဲကောင်းတစ်ခုပဲ။ တက်လှမ်းခြင်းလမ်းကြောင်း အခမ်းအနားကြီးတစ်ခု ကျင်းပဖို့ လိုမလား။"

အငယ်ဆုံး တပည့်ဖြစ်သူ ရှင်းကျွေးက မေးလိုက်သည်။

အမှန်တော့ ဆရာဖြစ်သူက နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားအမိန့်ပြား၏ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို သူမထံ ပေးအပ်လိုက်စဉ်ကတည်းက သူမသည် ဆရာဖြစ်သူ တက်လှမ်းရန်နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့၏။

"မလိုပါဘူး။"

လီချန်က လက်ခါပြလိုက်သည်။

သူသည် အမတနယ်မြေ၌ သူ၏ အစွမ်းထက်ပညာများကို မည်သည့်အခါမျှ ထုတ်ဖော် ပြသခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ၊ အမတနယ်မြေတစ်ခုလုံးရှိ အင်အားစုများစွာထဲတွင် သူ ရှိနေသည်ကို သိရှိနိုင်သူမှာလည်း အလွန်နည်းပါးလှသည်။

အကယ်၍ တက်လှမ်းခြင်းလမ်းကြောင်း အခမ်းအနားကြီးကို ကျင်းပခဲ့ပါက သူ၏လီချန်ဟူသော အမည်သည် အမတနယ်မြေ၌ နှစ်ထောင်သောင်းမက ပျံ့နှံ့ ကျန်ရစ်နေမည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် သူသည် အချည်းနှီးသော ကျော်ကြားမှုများကို ဂရုမစိုက်ပေ။

အမတနယ်မြေ၌ မည်မျှပင် ကျော်ကြားနေပါစေ၊ ဘာများအရေးပါလို့လဲ။

အထက်ဘုံသို့ သွားရောက်ပြီးလျှင် ရိုးရိုးသာမန် အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်နေဦးမည်။

မှာကြားစရာများ မှာကြားသွားပြီးနောက်၊ လီချန်သည် အချိန်ခေါင်းလောင်းစင်မြင့်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ တာအိုအဆင့် အချိန်ခေါင်းလောင်းကို ကြည့်နေ၏။

ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ရိုးရှင်းလှ၏။

အချိန်ခေါင်းလောင်းကို လီချန်က ပူဇော်ကိရိယာအဖြစ် သန့်စင်ခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ၎င်းသည် မည်သည့်အခါမျှ နေရာရွှေ့လျားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ယနေ့ သူသည် တာအိုအဆင့် အချိန်ခေါင်းလောင်းကို ယူဆောင်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်၊ သူ လက်ဆန့်၍ အချိန်ခေါင်းလောင်းကို ညင်သာစွာထိတွေ့လိုက်သည်။

ကြည်လင် ပြတ်သားသော ခေါင်းလောင်းသံတစ်ချက်နှင့်အတူ၊ လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွား၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်တစ်ခုသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းအပေါ်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်တန်းသည် လီချန်၏နဖူးတည့်တည့်သို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူ့ဦးနှောက်အတွင်း၌ အချိန်ခေါင်းလောင်းတစ်လုံးသည် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်လျက် ရှိ၏။

လီချန်သည် သူ့ရှေ့မှောက်၌ ဆက်လက် တည်ရှိနေသေးသော အချိန်ခေါင်းလောင်းကို ကြည့်ရင်း၊ မျက်နှာပေါ်၌ အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာသည်။

"တာအိုအဆင့် အရိပ်ပုံရိပ်။"

သူ့စိတ်ထဲ၌ အလွန်အမင်း အံ့ဩသွား၏။

တာအိုအဆင့် အချိန်ခေါင်းလောင်းသည် မူလနေရာ၌ အလွန်ကြာမြင့်စွာတည်ရှိနေခဲ့သဖြင့် သူ အချိန်ခေါင်းလောင်း ပင်မကိုယ်ထည်ကို ယူဆောင်သွားသည့်တိုင် မူလနေရာတွင် အမှတ်အသားတစ်ခု ဆက်လက် ကျန်ရှိနေသေး၏။

ဤအချိန်ခေါင်းလောင်း အမှတ်အသားသည် လီချန်ကိုယ်တိုင် ပြန်လည် မရုပ်သိမ်းသရွေ့ အမြဲတမ်း ဆက်လက်တည်ရှိနေနိုင်ပေသည်။

အချိန်ခေါင်းလောင်း အမှတ်အသားသည် အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ အထောက်အကူပြု လုပ်ဆောင်ချက်များစွာကိုပင် ဆက်လက်ပိုင်ဆိုင်ထားသေး၏။

သို့ရာတွင် ပင်မကိုယ်ထည် ရှိနေစဉ်ကထက် များစွာ အားနည်းသွားပေသည်။

ရုတ်တရက် လီချန်သည် ထိုးတံကိုတွန်း၍ အချိန်ခေါင်းလောင်း အမှတ်အသားပေါ်သို့ ထိုးခတ်လိုက်သည်။

ကြည်လင် ပြတ်သားသော ခေါင်းလောင်းသံသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဒေါင်...ဒေါင်...ဒေါင်...ဒေါင်...ဒေါင်

သူသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် ထိုးလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်၊ သူ့စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားသွားပြီး ဦးနှောက်အတွင်းရှိ အချိန်ခေါင်းလောင်း ပင်မကိုယ်ထည်နှင့် ဤအမှတ်အသားအကြား အထူးဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်စသည် အချိန်ခေါင်းလောင်း ပင်မကိုယ်ထည်မှ အချိန်ခေါင်းလောင်း အမှတ်အသားအတွင်းသို့ ပို့ဆောင်သွားသည်။

"...ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပို့ဆောင်နိုင်တာလား။ ငါ ပင်မကိုယ်ထည်ကို အထက်ဘုံဆီ ယူသွားပြီးရင်ရော အချိန်ခေါင်းလောင်း ပင်မကိုယ်ထည်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဒီအမှတ်အသားအတွင်းကို ပို့ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိနေဦးမလားမသိဘူး။"

လီချန်စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။

ဒါဟာ အလွန် အရေးကြီးပေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အထူးအစီအရင်ကို အကူအညီယူရန် မလိုအပ်ဘဲ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အချိန်ခေါင်းလောင်း ပင်မကိုယ်ထည်နှင့် ခေါင်းလောင်းအရိပ် အမှတ်အသားအကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် အဆက်မပြတ် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၌ လုံလောက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရှိသွားသည်နှင့် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအတွက် အကူအညီများစွာမဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့အား ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလွန်အကျွံ ကုန်ဆုံးမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘဲ ဝိညာဉ်ကိရိယာများသန့်စင်ခြင်းပြဿနာကိုပါ ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပေမည်။

ထို့အပြင် သူ တက်လှမ်းပြီးနောက် လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံသည် ဆက်လက်ကျန်ရှိနေနိုင်မည်ဟု သူ ခံစားမိ၏။

အချိန်ခေါင်းလောင်း အမှတ်အသားတွင် အချိန်ခေါင်းလောင်း ပင်မကိုယ်ထည်၏ ဂုဏ်သတ္တိအချို့ ရှိနေရာ လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ၏ ဗဟိုချက် ဖြစ်လာနိုင်ပြီး လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ၏တည်ရှိမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပေမည်။

ထို့အပြင် သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းနှင့် ယီလင်မြို့နယ်တို့တွင် ဆယ့်ငါးအခြေခံ မဟာအစီအရင်၏ ရိုးရှင်းသော ပုံစံတစ်ခုကို အသီးသီး တည်ဆောက်ထားခဲ့ပြီး မူလက လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ ပြိုကွဲခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်အတွက်ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ ပြိုကွဲနိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးသွားပြီး ဆယ့်ငါးအခြေခံ မဟာအစီအရင်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ကာကွယ်နိုင်စွမ်းအားသည် ကြီးမားစွာ တိုးတက်လာနိုင်ပေသည်။

ဤသို့ဖြင့် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် အစစအရာရာ စိတ်အေးရပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

.....

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော။

လီချန်သည် အချိန်ခေါင်းလောင်း အမှတ်အသားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထိုးခတ်လိုက်သည်။

သူ စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ တာအိုအဆင့် အချိန်ခေါင်းလောင်း၏သန့်စင်ခြင်း ရက်အရေအတွက်သည် နောက်ထပ်တစ်ရက်တိုးလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့် အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီး၊ ကျေနပ်မှုပြည့်ဝသော အပြုံးအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

တကယ်တမ်း သူ အစိုးရိမ်ဆုံးသောကိစ္စမှာ၊ တက်လှမ်းပြီးနောက် အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ သန့်စင်ခြင်းကို အထက်ဘုံ၏အချိန်အတိုင်းသာ တိုင်းတာရမည်ကို ဖြစ်သည်။

အထက်ဘုံ၌တစ်ရက်သည်၊ အောက်ဘုံ၌ တစ်နှစ်နှင့် ညီမျှရာ၊ သုံးရာ့ခြောက်ဆယ့်ငါးဆ ကွာခြားချက်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ ဘယ်လောက်တောင် နစ်နာသွားလိုက်မလဲ။

သို့သော် သူသည်လည်း အောက်ဘုံ၌ ဆက်လက် နေထိုင်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ယခု ကြည့်ရသည်မှာ၊ အချိန်ခေါင်းလောင်း ချန်ထားခဲ့သော အမှတ်အသားကို ထိုးခတ်ခြင်းသည် သန့်စင်ခြင်းအာနိသင်ကို ဆက်လက်ပိုင်ဆိုင်နိုင်သေး၏။

အောက်ဘုံမှ တပည့်များသည် ခေါင်းလောင်းထိုးသည့် အစဉ်အလာဟောင်းကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားသရွေ့ အချိန်ခေါင်းလောင်း၏သန့်စင်ခြင်းသည် အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ဆက်လက် တည်ရှိနေနိုင်ပေမည်။

"မင်းတို့ မှတ်ထားကြ၊ ဒီအချိန်ခေါင်းလောင်းကို ဆက်ပြီးထိုးရမယ်... နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို မမေ့ပစ်ကြနဲ့။ ငါတို့ နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ် ဒီနေ့ ဒီအခြေအနေကို ရောက်တာ၊ ငါ ခေါင်းလောင်းထိုးတာကနေ စခဲ့တာပဲ။"

လီချန်က နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သတိပေးမှာကြားလိုက်သည်။

နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်မှ တပည့်များစွာတို့သည် အမိန့်ကို နာခံလိုက်ကြသည်။

လီချန်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် အငွေ့အသက်တစ်ရပ် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာကာ ကောင်းကင်သို့ တက်သွားပြီး လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ၏နေရာလွတ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့်အလား ရှိသည်။

ချက်ချင်းပင်၊ နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်မှ တပည့်များစွာတို့၏အကြည့်များအောက်၌ ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတံခါးတစ်ချပ် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာကောင်းကင်ဘုံတံခါးပင်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်နှင့် လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံအတွင်း၌ ကောင်းကင်ဘုံတံခါးကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ပေသည်။

လီချန်သည် ဗလာနတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် နတ်ဘုရားခန္ဓာကို စောစောစီးစီးကတည်းက ရရှိထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံအတွင်း၌ မရှိသည့်တိုင် ကောင်းကင်ဘုံတံခါးကိုဆင့်ခေါ်၍ အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းနိုင်ပေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံတံခါးမှ တောက်ပသော သက်တံရောင်အလင်းတန်းများ ကျဆင်းလာပြီး လီချန်အား လွှမ်းခြုံထားလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံတံခါးမှ သက်တံရောင်အလင်းတန်းများ၏ ကြိုဆိုမှုအောက်တွင် လီချန်၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ မြင့်တက်သွားသည်။

ဤသည်မှာ အမတနယ်မြေ၌ နှစ်ပေါင်း မည်မျှ ကြာမြင့်အောင် ပျံ့နှံ့နေခဲ့ဖူးသည်ကို မသိနိုင်သော သက်တံရောင်ဖြင့် တက်လှမ်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံအတွင်း၌ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်မှ တပည့်များအားလုံးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရရာ၊ အားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝပ်တွားသွားကြပြီး လီချန်၏တက်လှမ်းခြင်းလမ်းကြောင်းအား လေးစားစွာ ပို့ဆောင်လိုက်ကြသည်။

သက်တံရောင်အလင်းတန်းများ၏ ဆွဲငင်မှုအောက်တွင် လီချန်သည် ကောင်းကင်ဘုံတံခါးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သက်တံရောင်အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ဘုံတံခါးသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ဗလာအဖြစ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံအတွင်း၌ နောက်တစ်ကြိမ် တည်ငြိမ်အေးချမ်းသွားပြန်သည်။

......

အထက်ဘုံ။

တက်လှမ်းခြင်းလမ်းကြောင်းစင်မြင့်။

လီချန်သည် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ တက်လှမ်းခြင်းလမ်းကြောင်းစင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည့်အခါ၊ ချက်ချင်းပင် လူရိပ်တစ်ခု သူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုသူမှာ ထျန်းလန်ကျောင်းတော်သခင်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဆရာ။"

လီချန်က အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် တက်လှမ်းမည့် အချိန်ကို ချိန်းဆိုထားခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ထျန်းလန်ကျောင်းတော်သခင်သည် အရင်ဆုံး တက်လှမ်းခြင်းလမ်းကြောင်းစင်မြင့်သို့ လီချန်အား လာရောက် ကြိုဆိုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပုံမှန် အခြေအနေအောက်တွင် ထျန်းလန်ကျောင်းတော်သခင်သည် တပည့်တစ်ဦးကို လီချန်အား လာရောက် ကြိုဆိုရန် စေလွှတ်လိုက်ရုံသာ လိုအပ်ပြီး၊ ဆရာကိုယ်တိုင် လာရောက်ရန် မလိုအပ်ပေ။

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်။ မင်း တကယ်ပဲ ဗလာနတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ။"

ထျန်းလန်ကျောင်းတော်သခင်သည် လီချန်အား အကဲခတ်ကြည့်ရှုရင်း ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

အောက်ဘုံ၌ ဗလာနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏လက်ဆောင်ကို သေချာပေါက်တစ်ကြိမ် မလွဲမသွေ ရရှိနိုင်ပြီး၊ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုသည် အနည်းဆုံးအားဖြင့် ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤသို့ဖြင့် လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်၏ နတ်ဘုရားအထောက်အထားသည် ဆက်လက် အမွေဆက်ခံနိုင်ပေတော့မည်။ နတ်ဘုရားအထောက်အထားသည်လည်း အမွေဆက်ခံနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ကြိုတင် သတ်မှတ်ချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ထိုအရာမှာ တာအိုကျောင်းတော်တွင် ထျန်းနတ်ဘုရားတစ်ပါး ရှိနေရန် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော် တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ တာအိုကျောင်းတော်၏ ဆရာဘိုးဘေးသည် ထျန်းနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

တာအိုကျောင်းတော်တွင် ထျန်းနတ်ဘုရားတစ်ပါး မရှိတော့သည်နှင့် နတ်ဘုရားအထောက်အထားကို အမွေဆက်ခံနိုင်သော အရည်အချင်း ဆုံးရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။

အင်အားအကြီးမားဆုံးသော ထျန်းလန်ကျောင်းတော်သခင်သည်လည်း မြေနတ်ဘုရား အဆင့်ကိုးမျှသာဖြစ်ပြီး ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မတက်လှမ်းနိုင်ပေ။ သူ သေဆုံးသွားသည့်အခါ၊ ဤနတ်ဘုရားအထောက်အထားကို ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ပြန်လည်သိမ်းဆည်းသွားပြီး၊ အသစ် ပြန်လည်ခွဲဝေပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ နတ်ဘုရားအထောက်အထားကို မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ရုံသာမက လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်သည်လည်း ပြိုကွဲသွားပေလိမ့်မည်။

နတ်ဘုရားအထောက်အထားပင် မရှိတော့ပါက၊ တာအိုကျောင်းတော်သည်လည်း ဆက်လက် တည်ရှိနေရန် အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပေ။

ယခု ထျန်းလန်ကျောင်းတော်သခင်သည် လီချန်၏ကိုယ်ပေါ်၌ နတ်ဘုရားအထောက်အထားကို ဆက်လက် အမွေဆက်ခံနိုင်မည့်မျှော်လင့်ချက်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားအထောက်အထားကိုသာ ဆက်လက်အမွေဆက်ခံနိုင်မည်ဆိုပါက လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်သည်လည်း ဆက်လက်တည်ရှိနေနိုင်ပေမည်။

.....

လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်။

ဝမ်ယွဲ့ကဲ (လမင်းကိုထိန်းသိမ်းခြင်း စံအိမ်ငယ်)။

ဤသည်မှာ လီချန်၏ကျင့်ကြံရာ လှိုဏ်ဂူစံအိမ် ဖြစ်သည်။

သီးခြား မဟာအစီအရင်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ ဧရိယာ ကြီးမားရုံသာမက၊ ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်မှု အလွန် မြင့်မား၏။

တာအိုကျောင်းတော်အတွင်းရှိ တပည့်များအားလုံးတွင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံရာလှိုဏ်ဂူစံအိမ်များ ရှိကြရာ ဤကျင့်ကြံမှုအခြေအနေသည်ပင် အလုပ်ကြမ်းကျွန်းပေါ်မှ အလုပ်ကြမ်းတပည့်များထက် မည်မျှ ကောင်းမွန်နေသည်ကို မသိနိုင်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် လီချန်တစ်ယောက် အားလပ်ချိန် ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

လီချန်သည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံး သတင်းအချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုကာ၊ အချိန်ခေါင်းလောင်း၏သန့်စင်မှုတိုးတက်မှုကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ နောက်ထပ် လပေါင်းများစွာ တိုးလာသည်ကို တွေ့ရသည်။ တကယ်တော့ သူ တက်လှမ်းခြင်းမှ အထက်ဘုံသို့ ရောက်ရှိပြီး လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်အထိ နေ့တစ်ဝက်ခန့်မျှသာ ကုန်လွန်သေးသည်။

ဤအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရရာ လီချန်သည် အလွန်ကျေနပ်သွား၏။

ဤသည်မှာ အောက်ဘုံ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်း ကျန်ရှိနေခဲ့သော အချိန်ခေါင်းလောင်း အမှတ်အသားသည် ခေါင်းလောင်းထိုးပြီးနောက် အချိန်ခေါင်းလောင်း၏သန့်စင်မှုကို ဆက်လက်ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သေးကြောင်း ကိုယ်စားပြုနေသည်။

သူသည်လည်း အထက်ဘုံ၌ ခေါင်းလောင်းထိုးရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အထက်ဘုံ၏ အချိန်စီးဆင်းနှုန်းမှာ အလွန်နှေးကွေးလှသည်။

နောက်တစ်ကြိမ် အချိန်ခေါင်းလောင်း အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက်၊ ဆက်လက် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနေသေးရန် မျှော်လင့်ရ၏။

ဤသို့ တွေးမိလိုက်ရာ၊ လီချန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး အချိန်ခေါင်းလောင်းမှတစ်ဆင့် အောက်ဘုံရှိ အချိန်ခေါင်းလောင်း အမှတ်အသားနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်၊ သူ့မျက်နှာပေါ်၌ ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ချက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့ပြီ။

ထို့အပြင် သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်း ပင်မကိုယ်ထည်နှင့် အောက်ဘုံမှ အချိန်ခေါင်းလောင်း အမှတ်အသားအကြား ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဆက်လက်ပို့ဆောင်နိုင်သေးကြောင်း ခံစားမိ၏။

အထူးဆန်းဆုံးမှာ သူသည် လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံး၏တည်ရှိမှုကိုပင် အာရုံခံနိုင်သေးခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အလွန်ဝေဝါးလျက် ရှိသည်။

နေရာလွတ်ကို ကျော်လွန်သော စွမ်းအားတစ်ရပ်က၊ သူ့အသိစိတ်ကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ကာ လွှမ်းမိုးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"အချိန်ကာလ အလွှာရဲ့ စွမ်းအားဖြစ်လောက်တယ်။"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အထက်ဘုံ၌ တစ်ရက်၊ အောက်ဘုံ၌ တစ်နှစ် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ ကွာခြားလှသော အချိန်စီးဆင်းနှုန်းအောက်တွင် သူ အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံနှင့် ဆက်သွယ်လိုပါက၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချိန်စွမ်းအားအောက်၌ လိမ်ယှက်သွားမည်မှာ သေချာသည်။

ဤမျှသာမက သူ၏ကိုယ်ပွားနှစ်ခုအပေါ် အာရုံခံစားမိမှုသည်လည်း အလွန် ဝေဝါးလျက်ရှိသည်။

သို့သော်၊ ယခင် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ ပိုမို ကောင်းမွန်နေသေးသည်။ ထိုစဉ်က လုံးဝ ဆက်သွယ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ဗလာနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သင့်ပေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ ဒီလိုဆက်သွယ်မှုမျိုးက ပိုပိုပြီး ရှင်းလင်းလာနိုင်လောက်တယ်။"

လီချန်၏မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။

အနည်းဆုံး ယခုအဆင့်တွင် သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အောက်ဘုံသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ပြီး၊ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရှိ သူါတပည့်များအား ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အတွက် ပူပန်စရာ မလိုစေရန် လုံလောက်ပေပြီ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အထက်ဘုံတွင်၊ အပေါများဆုံးအရာမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင် ဖြစ်သည်။

လီချန်သည် အောက်ဘုံကို ဆက်လက် အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ သူ့ဦးနှောက်အတွင်းရှိ အချိန်ခေါင်းလောင်း ပင်မကိုယ်ထည်ကို လေ့လာ သုံးသပ်နေ၏။

သူသည် အထက်ဘုံ၌လည်း အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံကို ပြန်လည်ဖန်တီးထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ စဉ်းစား သုံးသပ်နေသည်။

သို့သော် အချိန်ခေါင်းလောင်းသည် တာအိုအဆင့်ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်ရာ ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက်၊ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေများ ပေါ်ပေါက်လာလောက်မလား။

သူ မစွန့်စားရဲပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကျင့်ကြံမှု အစွမ်းအစကို ဦးစွာတိုးမြှင့်ပြီးမှ ဆက်လက်စဉ်းစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ ယခု ဗလာနတ်ဘုရား အဆင့်တစ်မျှသာ ရှိသေးရာ အလွန်အမင်း အားနည်းလှပေသည်။

ထို့နောက် လီချန်သည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး ရေခဲနှလုံးသားသိုင်းကို စတင်လည်ပတ်ကာ ကျင့်ကြံလိုက်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူ့ဦးနှောက်အတွင်းရှိ အချိန်ခေါင်းလောင်းသည် အလင်းရောင် အနည်းငယ် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အမြဲတမ်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်သော အခြေအနေ၌ ရှိနေစေကာ၊

တစ်ခဏချင်းတွင်၊ လှိုဏ်ဂူစံအိမ်အတွင်း စုဝေးနေသော ဝိညာဉ်ချီများသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ စတင် စုစည်းလာသည်။

အတော်ကြာပြီးနောက် သူ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ ဝမ်းမြောက်သောအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာသည်။

သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ အထောက်အကူအောက်၌၊ လေ့ကျင့်မှုအရှိန်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်နေသောကြောင့်ပင်။

"ငါ့ရဲ့ အခု လေ့ကျင့်နှုန်းနဲ့ဆိုရင် အများဆုံး ငါးရက်ပဲ။ ဗလာနတ်ဘုရား ဒုတိယအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်လောက်တယ်။"

ဗလာနတ်ဘုရားအဆင့်၏ကျင့်ကြံမှုသည် အမှန်တော့ ကျင့်စဉ်နှင့် သက်ဆိုင်မှု ရှိ၏။

အကယ်၍ ရေခဲနှလုံးသားသိုင်း ပထမအဆင့်၏ ရှစ်ဆယ့်ကိုးခုသော နတ်ဘုရားအကြောပေါက်ရတနာတိုက် ဘဏ္ဍာတိုက်များကို အပြီးတိုင် လင်းလက်စေနိုင်ပြီး၊ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား တိုးတက်မှုကို ရာနှုန်းပြည့်သို့ ရောက်ရှိစေပါက၊ ဗလာနတ်ဘုရား ပထမအဆင့်ပြည့်စုံသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ရေခဲနှလုံးသားသိုင်း ဒုတိယအဆင့်ကို စတင်ကျင့်ကြံနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

အောက်ဘုံ၌ ထားရှိတွက်ချက်ပါက ငါးနှစ် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ ဖြစ်သည့်တိုင် အရှိန်မှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သို့ရာတွင် ဤအရာအားလုံးသည် အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ အထောက်အကူပြု အာနိသင်ကြောင့် သူ့အား ဉာဏ်အလင်းပွင့်သော အခြေအနေ၌ရှိနေစေရုံသာမက၊ လင့်တုန်းမျိုးစေ့၏ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အာနိသင်လည်း ပါဝင်၏။

နတ်ဘုရားမျိုးစေ့သည် သူ့အား ရေခဲအအေးဓာတ်ကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်သည့်ဘက်တွင် မွေးရာပါ ထူးကဲသော အားသာချက်တစ်ရပ်ကို ရရှိစေသည်။

.......

ဤသို့ဖြင့် တစ်နှစ်ကျော် ကုန်လွန်သွားသည်။

သို့ရာတွင် ဤသည်မှာ အထက်ဘုံ၏အချိန် ဖြစ်သည်။ အောက်ဘုံတွင် နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အထက်ဘုံသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ အချိန်သည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

လီချန်သည် စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ သန့်စင်မှုတိုးတက်မှုကို ကြည့်ရင်း၊ စိတ်ထဲ၌ အလွန်ပျော်ရွှင်ကျေနပ်နေ၏။

အိမ်ရှင်: လီချန် (နတ်ဘုရားခန္ဓာ)။

ဗလာနတ်ဘုရားအဆင့် အဆင့် ၆ (၆၁/၁၀၀)။

ယန်ဝိညာဉ် (ပြည့်စုံမှု) [ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း] [ဗလာသို့ပြန်ခြင်း] [လျှပ်စီးဝိညာဉ်အမြစ်]။

အချိန်ခေါင်းလောင်း (တာအိုအဆင့် ၄၂၀၃၆၃/၁၀၀၀၀၀၀)။

ကောင်းကင်ဘုံ ဆဋ္ဌမဓား (နေရာခွဲ၊ သံချပ်ခွဲ၊ ဘုံခွဲ၊ ဝိညာဉ်ခွဲ၊ မိုးကြိုး၊ ကောင်းကင်ခွဲ)။

ကျိုးထျန်းကြယ်တာရာဓားသိုင်း (အမတအဆင့်)။

ချင်းမင်နတ်ဘုရားဓားသိုင်း (ဗလာနတ်ဘုရားအဆင့်)။

ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား (၂၀၂): ထျန်းကုန်း (၆၉/၁၀၀)၊ ရွှမ်ယန် (၆၉/၁၀၀)၊ ကျူယင် (၆၉/၁၀၀)၊ ကျောင်းလီ (၆၉/၁၀၀)၊ ခန့်ကျင်း (၆၉/၁၀၀)၊ ရှီကန် (၆၉/၁၀၀)၊ ထျန်းဖန် (၆၉/၁၀၀)၊ ရှင်စု (၆၉/၁၀၀)၊ ဝေ့ကျီး (၆၉/၁၀၀)...

မျက်လုံးခြောက်လုံးပိုင်ဆိုင်သော ပရမ်းပတာ လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရား သက်ဆင်းခြင်းပညာ (ကြီးမားသော သက်ဆင်းခြင်း ၂၆/၁၀၀)။

ဓားတာအိုအငွေ့အသက် (တာအိုကိုမြင်ခြင်း ၂၁/၁၀၀)။

နိယာမ: လင့်တုန်းမျိုးစေ့ (မျိုးစေ့အဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း ၅၁/၁၀၀)။

နတ်ဘုရားစွမ်းရည်: ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံး။

ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်း (ဆယ့်ငါးအခြေခံ ၄၆/၁၀၀)။

မြေခွေးရုပ်သေး (.....)။

ယွင်လုံရုပ်သေး (.....)။

တစ်နှစ်ကျော်မျှသော အချိန်ကိုသာ အသုံးပြုလိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ကျင့်ကြံမှုသည် ဗလာနတ်ဘုရားအဆင့် ၆သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ခုတည်းသော နှမြောစရာမှာ၊ နိယာမ လင့်တုန်းမျိုးစေ့သည် တစ်မှတ်ပင် တိုးတက်မှုမရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် လင့်တုန်းမျိုးစေ့၏ တိုးတက်မှုမှာ ကမ္ဘာလောက၏ ပင်မရင်းမြစ်နှင့် သက်ဆိုင်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်ဟု ခန့်မှန်းမိ၏။

ယခင် အောက်ဘုံ၌၊ သူသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏လက်ဆောင်ကို ရရှိခဲ့သောကြောင့်သာ၊ လင့်တုန်းမျိုးစေ့ကို တိုးတက်စေနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အထက်ဘုံ၌၊ သူ၏ဗလာနတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံမှုမျှဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံတာအိုလမ်းစဉ်၏နယ်ပယ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ထိတွေ့နိုင်မည့်အရည်အချင်းရှိပါ့မလဲ။

လင့်တုန်းမျိုးစေ့၏တိုးတက်မှုကို မြှင့်တင်ရန် အခြားသော နည်းလမ်းများ ရှိ၊ မရှိကိုမူ၊ မသိရှိနိုင်တော့ပေ။

ထို့အပြင်၊ သူသည်လည်း ဆရာဖြစ်သူ ထျန်းလန်ကျောင်းတော်သခင်အား ဤအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်သော အခြေအနေကို မေးမြန်းနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

နိယာမဟူသော အရာသည် သေချာပေါက် အလွန်ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်လှရာ၊ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် သိရှိသူ နည်းနိုင်သမျှနည်းလေ ကောင်းလေပင်။

***