← Chapters

အခွင့်အရေးကြီး

Vol. 18 Ch. 283

အခွင့်အရေးကြီး

Vol. 18 Ch. 283

အခန်း ၂၈၃ ။

လှိုဏ်ဂူစံအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ လီချန်သည် ကျင့်ကြံမှုတွင် ချက်ချင်း စိတ်နှစ်လိုက်ပြီး၊ ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနတ်ဘုရားနယ်မြေ မပွင့်မီတွင်၊ မြေနတ်ဘုရား အဆင့်သုံးသို့ ထိုးဖောက် တက်လှမ်းနိုင်ရန် ကြိုးစား၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျင့်ကြံမှုအစွမ်းအစ ပိုမိုအင်အားကြီးမားလေ၊ ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌ ပိုမိုဘေးကင်းလုံခြုံလေဖြစ်ပေမည်။

ထို့အပြင် ဆရာဖြစ်သူသည် သူ့အား ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ် ပေးအပ်ခဲ့ရာ၊ အတွင်း၌ ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနတ်ဘုရားနယ်မြေနှင့် ပတ်သက်သော အသေးစိတ် အချက်အလက်များ ပါဝင်၏။ အသေးစိတ်အချက်အလက်အများစုမှာ အများပြည်သူသို့ ထုတ်ပြန်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ အချို့မှာမူ လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်မှလူများ ယခင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည့် အကြိမ်များတွင် သို့မဟုတ် အခြားသောလမ်းကြောင်းများမှ စုဆောင်းရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။

.....

ဤသို့ဖြင့် နှစ်လကျော် ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။

ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသည် တပည့်အားလုံး နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ရမည့် အချိန်အပိုင်းအခြားကို ကျပန်းခွဲဝေသတ်မှတ်ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီချန် ဝင်ရောက်ရမည့် အချိန်အပိုင်းအခြားမှာ အလွန် သာမန်မျှသာဟု သတ်မှတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံး ဆယ်ရက် ဖြစ်နေလေသည်။

ယခင်က စည်းမျဉ်းများအရ၊ ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနတ်ဘုရားနယ်မြေ ဖွင့်လှစ်သည့် သုံးလအတွင်း၊ အလယ်တစ်လတွင် အခွင့်အရေးကြီးများ ပေါ်ပေါက်နိုင်ခြေ အများဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ပထမလနှင့် နောက်ဆုံးလတို့မှာမူ များစွာကွာခြားလှ၏။

နောက်ဆုံးလ၏ နောက်ဆုံးဆယ်ရက်ကိုမူ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

သို့သော် လီချန်သည်လည်း ဂရုမစိုက်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ရန်၊ မျှော်လင့်ချက်ကြီးကြီးထားခြင်း မရှိပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခွင့်အရေးကြီးနှင့် ကြုံတွေ့နိုင်ခြေမှာ အလွန်နည်းပါးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည့်တိုင်၊ လုယူ ရယူလိုပါက အခက်အခဲမှာ အလွန်ကြီးမားလှ၏။

သိရှိရမည်မှာ ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနတ်ဘုရားနယ်မြေ ဖွင့်လှစ်လျှင် ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူအားလုံး ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး၊ အများဆုံးမှာ ဝင်ရောက်ရမည့်အချိန်ကိုသာ ကျပန်းခွဲဝေသတ်မှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရလျှင်၊ သူနှင့် တစ်ချိန်တည်း ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ကြမည့်သူများထဲတွင် အလုပ်ကြမ်းတပည့်များသာမက၊ နတ်ဘုရားအထောက်အထားရတပည့်များ၊ ရွှမ်းနတ်ဘုရားအဆင့် အကြီးအကဲများ၊ သို့မဟုတ် တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲ သန္ဓေသားဖွဲ့ခြင်းအဆင့်ရှိ ထိပ်တန်း ရွှမ်းအဆင့် တာအိုသခင်ကြီးများပင် ပါဝင်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

သို့သော် အခွင့်အရေးလုယက်ခြင်း အစရှိသည်တို့တွင်မူ၊ မျက်တောင်တစ်ချက်ခတ်မည် မဟုတ်မှာ လုံးဝသေချာသည်။

"ဆရာတူညီလေး၊ မင်းရဲ့ကံက တကယ်ဆိုးတာပဲ။ နောက်ဆုံးအသုတ် ဖြစ်နေတယ် ဟုတ်လား။" ချန်ယွီက ပြောလိုက်၏။

သူ့ကံမှာ မဆိုးလှပေ။ ဝင်ရောက်ရမည့် အချိန်အပိုင်းအခြားမှာ ဒုတိယလတွင် ဖြစ်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝင်တာက အသိပညာ တိုးပွားစေတာပဲလေ။ ဆရာတူအစ်ကိုချန်၊ ဒါဆို အစ်ကို နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှာ အခွင့်အရေးကြီး ရပါစေလို့ ကြိုတင်ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။" လီချန်က ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဘာအခွင့်အရေးကြီးလဲ။ ငါက အခွင့်အရေးငယ်လေးတွေရရင် တော်ပါပြီ။" ချန်ယွီက လက်ခါပြလိုက်သည်။

သူသည် ဆရာဖြစ်သူ ထျန်းလန်ကျောင်းတော်သခင်ကို ထပ်မံကြည့်လိုက်သည်။ "ဆရာ၊ ဆရာကရော ဘယ်အချိန်အပိုင်းအခြားလဲ။"

"ဆရာကတော့ ပထမလမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့၊ မင်းရဲ့ ဆရာဦးလေးထျန်းက ဆရာနဲ့ တစ်ချိန်တည်း ကျတယ်။ မင်းတို့ထဲမှာ၊ တစ်ချိန်တည်း အပိုင်းအခြားထဲမှာ ရှိနေတယ်ဆိုရင် တတ်နိုင်သမျှ အဖွဲ့ဖွဲ့ကြ။" ထျန်းလန်ကျောင်းတော်သခင်က ပြောလိုက်၏။

လူတိုင်း ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ မတူညီသော နေရာများသို့ ကျပန်း ပို့ဆောင်ခြင်း ခံရမည် မှန်သော်လည်း၊ ဆက်သွယ်နိုင်သောနည်းလမ်း ရှိနေသေးရာ၊ အကွာအဝေး နီးကပ်ပါက အဖွဲ့ဖွဲ့၍ နတ်ဘုရားနယ်မြေကို အတူတကွ စူးစမ်းရှာဖွေနိုင်ပေသည်။

.......

လဝက် ကြာပြီးနောက်။

ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနတ်ဘုရားနယ်မြေ ဖွင့်လှစ်လေ၏။

လီချန်သည် ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း၊ သူသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဝင်ပေါက်သို့ အခြေအနေကြည့်ရှုရန် တစ်ခေါက်သွားရောက်ခဲ့သေးသည်။

ထိုနေ့တွင် နေရာ၌ လူများတောင်ပုံရာပုံ ရှိနေ၏။

ကြီးမားလှသော ဝဲဂယက်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ပထမအသုတ်မှ လူများသည် ကိုယ်ပတ်ပတ်လည်၌ အထောက်အထားတံဆိပ်များ ရစ်ဝဲလျက်၊ ပထမဆုံးအချိန်၌ပင် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကြပြီး၊ ဝဲဂယက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

လီချန်သည် အချိန်အကြာကြီးမနေဘဲ လှိုဏ်ဂူစံအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး ဆက်လက်၍ တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေလေသည်။

သူသည် ဆရာဖြစ်သူ ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်သည့် နေ့မှသာလျှင်၊ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဝင်ပေါက်သို့ နောက်တစ်ခေါက် သွားရောက်ခဲ့ပြီး၊ ဆရာဖြစ်သူ ထျန်းလန်ကျောင်းတော်သခင် ဝင်ရောက်သွားသည်ကို ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

ဆယ်ရက်ကြာပြီးနောက်၊ သူသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဝင်ပေါက်သို့ ကြိုတင်ရောက်ရှိလာပြန်ပြီး၊ ဆရာဖြစ်သူ နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

"ဆရာ၊ ဘယ်လိုနေလဲ။" ချန်ယွီက ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုဆိုရင်း အလွန် မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အခွင့်အရေးငယ်လေးတွေပဲ ရခဲ့တယ်။" ထျန်းလန်ကျောင်းတော်သခင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ့လေသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း လီချန်သည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ကြားသိနိုင်သေး၏။

ထိုအချိန်တွင်၊ အခြားတစ်ဖက်မှမူ အံ့ဩတကြီး ဟစ်အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ခင်ဗျား၊ ခင်ဗျား ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားပြီလား။"

"ဟား ဟား၊ ဟုတ်တယ်၊ ဒီတစ်ခေါက် ကံကောင်းသွားတယ်။ ထျန်းနတ်ဘုရားအခွင့်အရေး ပေါ်ထွက်လာတာနဲ့ ငါ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲတာ အောင်မြင်သွားလို့၊ ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့်ကို ခြေချနိုင်ခဲ့တာ။"

"အစ်ကိုကြီးကို ဂုဏ်ယူပါတယ်။ မကြာခင် နတ်ဘုရားအထောက်အထား စာရင်းဝင် ဖြစ်တော့မှာပဲ။"

ဤမြင်ကွင်းသည် ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ အလုပ်ကြမ်းတပည့် မည်မျှအား အားကျမှု၊ မနာလိုမှုနှင့် မုန်းတီးမှုများ ဖြစ်ပွားစေခဲ့သည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ဆရာဖြစ်သူ ထျန်းလန်ကျောင်းတော်သခင်သည် ထိုနားထင်မှဆံပင်များ ဖြူဖွေးနေပြီး ထက်မြက်ဟန်ပေါ်သော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို ကြည့်ရင်း၊ နှမြောတသမှု အရိပ်အယောင်တစ်ချက် ပေါ်ထွက်လာ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုထျန်းနတ်ဘုရားအခွင့်အရေး ပေါ်ထွက်လာသည့်အချိန်၌ သူသည်လည်း အနီးအနားတွင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း၊ ကံမကောင်းစွာ တစ်လှမ်းနောက်ကျသွားပြီး၊ ထိုလူအား ဦးစွာ လက်ဦးမှုရယူသွားစေခဲ့သည်။

မဟုတ်ပါက ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်တက်လှမ်းသွားသူမှာ သူ ဖြစ်သွားနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

ဤသည်မှာ သူ ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့်နှင့် အနီးစပ်ဆုံးသော အကြိမ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသို့ပင် လက်လွတ်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ထျန်းနတ်ဘုရားလမ်းစဉ်သည် လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရ၏။

နောက်ပိုင်းတစ်လကျော်ကာလအတွင်း၊ လူအများအပြား အခွင့်အရေးကြီးများ ဆက်တိုက် ရရှိခဲ့ကြသည်။

အချို့မှာ တာအိုကိုမြင်ခြင်းမှ တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်းသို့ ခြေချနိုင်ခဲ့၏။ အချို့မှာ ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့၏။ အချို့မှာ ရွှမ်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့၏...

အကြိမ်တိုင်း အခွင့်အရေးကြီးနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းများ ထွက်ပေါ်လာတိုင်း၊ မရေမတွက်နိုင်သော လူများအား အားကျစေနိုင်ခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသို့သော အခွင့်အရေးကြီးများသည် နောက်ဆုံးတွင် အလွန်နည်းပါးသော လူအချို့နှင့်သာ သက်ဆိုင်၏။

ပိုမို များပြားသော လူများမှာမူ အခွင့်အရေးငယ်လေး အနည်းငယ်သာ ရရှိနိုင်ကြ၏။

လီချန်သည် ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆယ်ရက်ကျော်မျှ အချိန် လိုသေးသည့်အခါ၊ နောက်ဆုံးတွင် မြေနတ်ဘုရားအဆင့်သုံးသို့ ထိုးဖောက်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

........

လှိုဏ်ဂူစံအိမ်အတွင်း။

လီချန်သည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး၊ နောက်ဆုံး သတင်းအချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုလိုက်၏။

အိမ်ရှင်: လီချန် (နတ်ဘုရားခန္ဓာ)။

မြေနတ်ဘုရားအဆင့် အဆင့် ၃ (၁/၁၀၀)။

အချိန်ခေါင်းလောင်း (နတ်ဘုရားကိရိယာ ၇၄၁/၁၀၀၀၀၀၀၀)။

ကောင်းကင်ဘုံ ဆဋ္ဌမဓား (ဗလာနယ်ဖောက်ခွဲခြင်း၊ သံချပ်ကာဖောက်ခွဲခြင်း၊ နယ်မြေချိုးဖျက်ခြင်း၊ ဝိညာဉ်ချိုးဖျက်ခြင်း၊ လျှပ်စီး)၊ ကောင်းကင်ဘုံသတ္တမဓား (အနည်းငယ်ပြီးမြောက်ခြင်း ၃၇/၁၀၀)။

ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား (၄၁၁)။

မျက်လုံးခြောက်လုံးပိုင်ဆိုင်သော ပရမ်းပတာ လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရား သက်ဆင်းခြင်းပညာ (ကြီးမားသော သက်ဆင်းခြင်း ၅၅/၁၀၀)။

ဓားတာအိုအငွေ့အသက် (တာအိုကိုမြင်ခြင်း ၆၉/၁၀၀)။

နိယာမ: လင့်တုန်းမျိုးစေ့ (မျိုးစေ့အဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း ၅၂/၁၀၀)။

ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်း (ဆယ့်ခြောက်အခြေခံ ၂/၁၀၀)။

နိယာမ လင့်တုန်းမျိုးစေ့၏ တိုးတက်မှုသာလျှင် တိုးတက်ခြင်း မရှိဘဲ၊ အခြားအရာများမှာမူ ဤ နှစ်နှစ်အတွင်း၊ မနည်းလှအောင် တိုးတက်ခဲ့၏။

အထူးသဖြင့် ဓားတာအိုအငွေ့အသက်မှာ တာအိုကိုမြင်ခြင်း ၆၉ မှတ် တိုးတက်မှုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အစီအရင်ပညာ တတ်ကျွမ်းမှုမှာမူ၊ ဆယ်ခြောက်အခြေခံသို့ ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်၊ ဆယ်ခြောက်အခြေခံသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်နှုန်းမှာ ကြီးမားစွာ လျော့ကျသွားပြီး လုံးဝတစ်ဆို့နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

အဓိကအားဖြင့် အောက်ဘုံ၌ဆယ်ခြောက်အခြေခံသည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်း၏အစီအရင်ပညာ အနှစ်သာရအားလုံးကို စုပ်ယူပြီးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် သူ၏အစီအရင်ပညာတတ်ကျွမ်းမှု ထပ်မံတိုးတက်လိုပါက နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ထိုအရာမှာ အထက်ဘုံ၌ ပိုမိုမြင့်မားသော အစီအရင်ပညာ အသိပညာများကို ရရှိရန် ဖြစ်သည်။

ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၌ အစီအရင်ပညာရှင်များ ရှိသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ သူ၏အလုပ်ကြမ်းတပည့် အဆင့်အတန်းဖြင့် ထိတွေ့နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် သူ လောလောဆယ်တွင်လည်း အစီအစဉ် မရှိသေးပေ။ အစီအရင်ပညာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တိုးမြှင့်ခြင်းသည်သာ အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။

လီချန်သည် လေတစ်ချက်ကို ရှည်လျားစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ ဆက်လက်၍ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနီနှင့်အဖြူရောင် ဝိညာဉ်ဓားတစ်လက် ပေါ်ထွက်လာ၏။ ၎င်းမှာ လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓား ဖြစ်သည်။

ယခု လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓားကို သူ၏သန့်စင်မှုဖြင့် အဆင့်သုံး ဝိညာဉ်ကိရိယာ အမျိုးအစားအဖြစ် အမြင့်မားဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

သို့သော် ဤအဆင့်သည် လက်ရှိသူ့အတွက်မူ အနည်းငယ် မလုံလောက်တော့ပေ။

အထက်ဘုံ၌ ဝိညာဉ်ကိရိယာများကို အဆင့်ကိုးဆင့် ခွဲခြားထား၏။ ဝိညာဉ်ကိရိယာ၏ အထက်တွင်မူ ပိုမို အင်အားကြီးမားသော တာအိုအဆင့်ကိရိယာ ရှိသေးသည်။

သို့သော် တာအိုအဆင့်ကိရိယာမှာ သန့်စင်ရန် ခက်ခဲလှ၏။ တာအိုအငွေ့အသက်သည် တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း၏ တတိယအဆင့် သန္ဓေသားဖွဲ့ခြင်းသို့ ရောက်ရှိမှသာလျှင် သန့်စင်ရန် အရည်အချင်း ရှိပေသည်။

တာအိုအဆင့်ကိရိယာ၏ အထက်မှ နတ်ဘုရားကိရိယာမှာမူ... ဒဏ္ဍာရီထဲ၌သာ ရှိတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လီချန် နားလည်ထားသလောက် မပျက်သုဉ်းနိုင်သော ရွှေနတ်ဘုရားပင်လျှင် နတ်ဘုရားကိရိယာကို သန့်စင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

လီချန်သည် လော်ယွမ်းတာအိုကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ပိုမို အဆင့်မြင့်သော ဝိညာဉ်ကိရိယာကို ပြောင်းလဲရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ဆရာဖြစ်သူ ထျန်းလန်ကျောင်းတော်သခင်၏အဆိုအရ၊ ဝိညာဉ်ကိရိယာသည် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကတည်းက စတင်သန့်စင်ခဲ့ပြီး၊ စစ်မှန်သော ပင်မဝိညာဉ်ကိရိယာဖြစ်သည်။

အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲ လဲလှယ်၍ မဖြစ်ပေ။ မဟုတ်ပါက အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်၏။

အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ပင်မဝိညာဉ်ကိရိယာ သူ့ဘာသာအဆင့်တက်လာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် ဖြစ်သည်။

ပင်မဝိညာဉ်ကိရိယာ သူ့ဘာသာအဆင့်တက်ခြင်းမှာ အခက်အခဲ အလွန်ကြီးမားလှ၏။ ကြုံတောင့်ကြုံခဲဖြစ်ပြီး တောင်းတ၍ မရနိုင်ပေ။

အောင်မြင်သွားသည်နှင့် ဝိညာဉ်ကိရိယာ၏အကန့်အသတ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ အဆုံးမဲ့သော ဖြစ်နိုင်ခြေများကို ပိုင်ဆိုင်ကာ၊ အနာဂတ်တွင် တာအိုအဆင့်ကိရိယာ ဖြစ်လာနိုင်မည့် အလားအလာပင် ရှိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲ သန္ဓေသားဖွဲ့ခြင်းအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၊ တာအိုအဆင့်ကိရိယာကို သန့်စင်လိုပါက ပင်မဝိညာဉ်ကိရိယာဖြစ်မှသာလျှင် ဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။

ဆရာဖြစ်သူ၏ စကားတစ်ခွန်းသည် သူ၏လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓားကို အစားထိုး လဲလှယ်လိုသော အတွေးကို ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။

သူသည် လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓား သူ့ဘာသာ အဆင့်တက် ပြောင်းလဲလာသည်ကို ဖြည်းညင်းစွာ စောင့်ဆိုင်းရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

သူ ဤဝိညာဉ်ဓားအပေါ်၌ အားထုတ်မှု မနည်းလှအောင် အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း၊ နှစ်နှစ်အတွင်း မည်သို့မျှ ပြောင်းလဲမှု မရှိခဲ့ရာ၊ ထို့ကြောင့် သူ ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"ဘယ်လိုလုပ်မှ သူ့ဘာသာ အဆင့်တက်နိုင်မှာလဲ။" လီချန်သည် လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓားကို ကြည့်ရင်း၊ စိတ်ထဲ၌ တွေးတောနေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဝိညာဉ်ဓားကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

.....

ဆယ်ရက်ကျော် ကြာပြီးနောက်။

နောက်ဆုံးတွင် လီချန် ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ရမည့် အလှည့်သို့ ရောက်ရှိလာလေပြီ။

သူသည် ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ နေရာ၌ လူများစွာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်၊ လီချန်သည် အသိမိတ်ဆွေတစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့လိုက်သည်။ ဆံပင်နီနှင့် နန်ရှီ။

နှစ်နှစ်ကျော် မတွေ့ဆုံရဘဲ၊ နန်ရှီ၏ကျင့်ကြံမှုသည် ဗလာနတ်ဘုရား အဆင့်ကိုးသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသို့သော ကျင့်ကြံမှုအရှိန်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်ဟု သတ်မှတ်ရပေမည်။

တာအိုအသီးအဆင့် တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးမှာ အမှန်တကယ် ကြီးမားလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

"စီနီယာအစ်ကိုလီချန်၊ ရှင်လည်း နောက်ဆုံးအသုတ်လား။" နန်ရှီသည် လီချန်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်၊ အေးစက်သော မျက်နှာပေါ်၌ ပြုံးယောင်တစ်ချက်ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ရှေ့သို့ တိုး၍ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်၊ တာအိုရောင်းရင်းနန်ရှီ၊ ကြည့်ရတာ ဒီနှစ်တွေမှာ ခင်ဗျား ဝူရွှမ်းတာအိုနန်းတော်မှာ၊ တော်တော်လေး အဆင်ပြေနေပုံပဲ။" လီချန်က ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့၊ အလုပ်ကြမ်းကျွန်းမှာထက်တော့ အများကြီး ပိုကောင်းပါတယ်။" နန်ရှီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ အသေးစိတ်ပြောကြားခြင်း မရှိပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် ဝူရွှမ်းတာအိုနန်းတော်၏ တာအိုအသီးအဆင့် တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် ခံစားရသော ကျင့်ကြံမှုအခွင့်အရေးမှာ အလွန်မြင့်မားလှပြီး၊ နှစ်စဉ်တာအိုဉာဏ်အလင်းပွင့်တောင်ကြားသို့ တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက် ကျင့်ကြံနိုင်ရုံသာမက၊ ကျင့်ကြံရာတွင် အသုံးပြုသည်မှာလည်း နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီပါဝင်သော နတ်ဘုရားဆေးလုံးများ ဖြစ်ရာ၊ ဤသို့သော အခွင့်အရေးမှာ ယခင်က တွေးပင် မတွေးဝံ့ခဲ့သော အရာ ဖြစ်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုလီချန်၊ မဟုတ်ရင်... ကျွန်မတို့ အဖွဲ့ဖွဲ့ကြမလား။" နန်ရှီက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်၏။

"အဲဒီလိုက သိပ်မကောင်းသေးဘူး ထင်တယ်။ ခင်ဗျား အခွင့်အရေးရှာဖွေတာကို နှောင့်နှေးစေနိုင်တယ်။" လီချန်က ခေါင်းခါလျက်ပြောလိုက်၏။

နန်ရှီသည် လီချန်၏ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သဖြင့်၊ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုမနေတော့ပေ။ သို့သော် သူမသည် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လီချန်ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။ "စီနီယာအစ်ကိုလီချန်၊ ဒါက နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲက အချက်အလက်တွေပါ။ ဂိုဏ်းက ပေးတာထက် အများကြီး ပိုအသေးစိတ်တယ်။ ရှင့်အတွက် တော်တော်လေးအသုံးဝင်လောက်ပါတယ်။"

"တာအိုရောင်းရင်းနန်ရှီ၊ ဒီလောက်အရေးကြီးတဲ့ပစ္စည်းကို ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ပေးတာ၊ ဘာသက်ရောက်မှုမှ မရှိဘူးလား။" လီချန်က ပြောလိုက်၏။

သူသည် နန်ရှီ၏ဆရာဖြစ်သူ ဝူရွှမ်းတာအိုသခင်မသည် တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲ သန္ဓေသားဖွဲ့ခြင်းအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သိရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များမှာ သေချာပေါက် သာမန်မဟုတ်နိုင်ပေ။

"မရှိပါဘူး။" နန်ရှီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါဆို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ကျောက်စိမ်းပြားကို လှမ်းယူလိုက်ကာ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ဖြင့် စမ်းစစ်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဤကျောက်စိမ်းပြားတွင် ပါဝင်သော သတင်းအချက်အလက်များမှာ ဆရာဖြစ်သူ ပေးအပ်ခဲ့သည်ထက် များစွာ ပိုအသေးစိတ်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အချိန်ကျရောက်သည်နှင့် နောက်ဆုံးအသုတ်ဖြစ်သော ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူများသည် ကောင်းကင်သို့ပျံတက်သွားကြပြီး၊ ထိုဧရာမဝဲဂယက်ကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

လီချန်သည်လည်း နန်ရှီနှင့်အတူ လူအုပ်နောက်မှ လိုက်၍ ပျံသန်း ဝင်ရောက်သွား၏။

.....

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး လည်ပတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်၊ လီချန်သည် နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းသို့ ပို့ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

လီချန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ အပင်များ ကင်းမဲ့နေသော တောင်ကြားတစ်ခုအတွင်း ဖြစ်သည်။

သစ်ပင်ပန်းမန်များ တွေ့မြင်နိုင်ခြင်း မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး၊ နေရာတိုင်း၌ ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးများ ပြန့်ကျဲနေ၏။

"ဟင်၊ ဒီနတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ ဝိညာဉ်ချီက အရမ်းထူထပ်ရုံတင် မဟုတ်ဘူး၊ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီတွေတောင် ရှိနေသလိုပဲ။" လီချန်သည် အသက်ကို ပြင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး၊ ရေခဲနှလုံးသားသိုင်းကို လည်ပတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ မျက်နှာပေါ်၌ အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်တစ်ချက်ပေါ်ထွက်လာ၏။

ဤနတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီ အငွေ့အသက်မှာ အလွန်ပါးလွှာသော်လည်း၊ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၌ နေထိုင်ကျင့်ကြံခြင်းသည် အပြင်ဘက်ထက် များစွာ ပိုမိုလျင်မြန်မည်ဖြစ်ကြောင်း အဓိပ္ပာယ်ရ၏။

"ကံမကောင်းတာက ဆယ်ရက်ပဲ ရတယ်။" လီချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ဆယ်ရက်သည် ဘယ်လောက်များအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိနိုင်မှာမို့လို့လဲ။

ရုတ်တရက်၊ လီချန်သည် လက်တစ်ချက် ဆန့်၍ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ မည်းနက်နေသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ကျောက်တုံးတစ်တုံးသည် သူ့လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ကျရောက်လာ၏။

"ဒါက အရည်အသွေး အရမ်းမြင့်တဲ့ ရှားပါးဝိညာဉ်ရွှေသတ္တုရိုင်းတုံးနဲ့ တူတယ်။" လီချန်သည် တစ်ချက် အာရုံခံကြည့်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သုံးသပ်ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

သာမန်ဝိညာဉ်ရွှေမှာ အထက်ဘုံ၌ ထည့်တွက်စရာမရှိဘဲ နေရာတကာ၌တွေ့နိုင်သော ပစ္စည်းများ ဖြစ်သော်လည်း အချို့သော ရှားပါးဝိညာဉ်ရွှေများမှာမူ မတူညီပေ။

လီချန် လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓားကို သန့်စင်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သော ဝိညာဉ်ရွှေမှာ အထက်ဘုံ၌ ထားရှိမည်ဆိုပါက နေရာတကာ၌တွေ့နိုင်သော ပစ္စည်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကြောင့်ပဲ သူ့လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓားမှာ အလွန်သာမန် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

သူသည်လည်း လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓား သူ့ဘာသာ အဆင့်တက်လာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး၊ ထိုအချိန်ကျလျှင် သူသည် ပင်မဝိညာဉ်ဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံသန့်စင်နိုင်မည်ဖြစ်ကာ၊ ပိုမိုအဆင့်မြင့်သော ရှားပါးဝိညာဉ်ရွှေများကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းနိုင်ပေမည်။

ထိုထက် ပိုမိုအဖိုးတန်သော နတ်ဘုရားရွှေပင် ရှိသေးသည်ဟု ပြောကြသေးသည်။

နတ်ဘုရားရွှေသည် ရှားပါးဝိညာဉ်ရွှေထက် အဆထောင်ပေါင်းများစွာ ပိုမို အဖိုးတန်ပြီး၊ အလွန် ရှားပါးလှ၏။

တာအိုအဆင့်ကိရိယာကို သန့်စင်လိုပါက နတ်ဘုရားရွှေကို အသုံးပြုမှသာလျှင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

လီချန်သည် ရှားပါးဝိညာဉ်ရွှေသတ္တုရိုင်းတုံးကို ဖြစ်သလိုပင် အချိန်ခေါင်းလောင်း ကမ္ဘာငယ်အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌ ဖြစ်သည့်တိုင် အချိန်ခေါင်းလောင်း ကမ္ဘာငယ်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဆက်လက်၍၊ လီချန်၏နတ်ဘုရားအသိစိတ် အာရုံခံစားမှုအောက်တွင်၊ သာမန်ဝိညာဉ်ရွှေများမှာ အလွန်များပြားသော်လည်း၊ ရှားပါးဝိညာဉ်ရွှေမှာမူ အတော်အတန် ရှားပါးလျက်ရှိသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ သူ ယခုလေးတင် တွေ့ရှိခဲ့သော ထိုရှားပါးဝိညာဉ်ရွှေတုံးမှာ ကံအတော်လေး ကောင်းမွန်ခဲ့သည်ဟုသာ ဆိုနိုင်ပေသည်။

"ဒီနေရာက နတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့အပြင်ဘက်ပိုင်း၊ လျိုကျင်းတောင်တန်းနယ်မြေထဲမှာ ဖြစ်လောက်တယ်..." လီချန်သည် ကျောက်စိမ်းပြားအတွင်းမှ သတင်းအချက်အလက်များကို အခြေခံ၍ ရှိနေသောပတ်ဝန်းကျင်ကို သုံးသပ်လိုက်၏။

လျိုကျင်းတောင်တန်း၌သာလျှင် ဒြပ်ငါးပါးချီဓာတ် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့်၊ အပင်များ ရှင်သန်ရန် ခက်ခဲစေသည်။

သို့သော် ရွှေဓာတ်ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံသော နတ်ဘုရားကျင့်ကြံသူများ ဤနေရာ၌ ကျင့်ကြံပါက တစ်ဝက်မျှသော အားထုတ်မှုဖြင့် နှစ်ဆသော အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိပေလိမ့်မည်။

ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနတ်ဘုရားနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို အပိုင်းကြီး ခုနစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားပြီး ရွှေ၊ သစ်၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ၊ လေ၊ မိုးကြိုး ဟူသော ဓာတ်ကြီး ခုနစ်မျိုးနှင့် သက်ဆိုင်၏။

ထို့အပြင်၊ မတူညီသော ဓာတ်များ ဆုံစည်းရာ နေရာများတွင် အထူးပတ်ဝန်းကျင်များ ထပ်မံဖြစ်ပေါ်စေ၏။

လျိုကျင်းတောင်တန်းသည် ရွှေဓာတ်နယ်မြေအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

"ဟိုဘက်က ရေဓာတ်နယ်မြေဖြစ်လောက်တယ်။" လီချန်သည် အခြားအရပ်မျက်နှာတစ်ခုသို့ ကြည့်လိုက်၏။

သူသည် ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌ နက်ရှိုင်းသော အအေးဓာတ် ရေခဲစွမ်းအားများ ပါဝင်သည့် အထူးနယ်မြေတစ်ခုရှိသည်။ကို သိရှိသည်။

အကယ်၍ သူ လင့်တုန်းမျိုးစေ့၏နိယာမကို တိုးမြှင့်လိုပါက ထိုအထူးနယ်မြေသို့ သွားရောက် ကြည့်ရှုရန် လိုအပ်ပေသည်။

သို့ရာတွင်၊ သူ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုမှာ အလွန်အားနည်းလှသေးရာ သတိကြီးစွာ ထားရှိရန် လိုအပ်သေး၏။

.....

နောက်ထပ်နှစ်ရက်အတွင်း၊ လီချန်သည် အခွင့်အရေးငယ်လေး အချို့ကိုရရှိခဲ့ရာ ထိုအထဲတွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ နတ်ဘုရားရွှေသတ္တုရိုင်း အတုံးငယ်တစ်တုံး ဖြစ်သည်။

ဤနတ်ဘုရားရွှေသတ္တုရိုင်းတုံးမှာ အလွန် အဖိုးတန်လှပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အငွေ့အသက်ကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ကံမကောင်းသည်မှာ ပမာဏ အလွန်နည်းပါးလှခြင်းဖြစ်သည်။

ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ် ဈေးနှုန်း မှတ်တမ်းစာအုပ်ပေါ်၌ သတ်မှတ်ထားသော ဈေးနှုန်းအရ၊ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ရှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ကိုးဆယ်ခန့် တန်ဖိုးရှိနိုင်လောက်သည်။

....

တတိယနေ့။

လီချန်သည် ပုံသဏ္ဌာန် ကောက်ကွေးနေသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏အောက်မှ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တစ်ပင်ကို တူးဖော်ရရှိခဲ့၏။

တန်ဖိုးအားဖြင့် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် နှစ်ခု သို့မဟုတ် သုံးခုခန့် ရှိလောက်သည်။ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များထဲတွင် အတော်အတန် တန်ဖိုးကြီးသော အမျိုးအစားဟု သတ်မှတ်နိုင်၏။

သိမ်းဆည်းပြီးနောက်၊ လီချန်သည် မူလနေရာ၌ ထိုင်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ့ကံမှာ အမှန်တကယ်ပင် သာမန်မျှသာ ဖြစ်လှသည်။ ဘာကြောင့်များကောင်းမွန်တဲ့ကံတစ်ခုမှမတွေ့ရတာလဲ။

ကြည့်ရသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ခရီးစဉ်သည် အလဟဿ ဖြစ်သွားလောက်လေပြီ။

သုံးရက်ပေါင်း ရရှိခဲ့သော ပစ္စည်းများမှာ၊ ပေါင်းလိုက်လျှင် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် တစ်ရာကျော်ခန့်သာ တန်ဖိုးရှိလောက်သည်။

သာမန် အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦးအတွက်မူ ဤသည်မှာ အတော်အတန်များပြားသော ဝင်ငွေတစ်ရပ်ဟု သတ်မှတ်နိုင်၏။

သို့သော် ပြဿနာမှာ သူ လုံးဝ အထင်မကြီးခြင်းပင်။

ဤအချိန်တွင်ပင်၊ လီချန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာတစ်ခုသို့ အမြန်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာပေါ်၌ အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်တစ်ချက် ပေါ်ထွက်လာ၏။

အဝေးဆီ၌ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်စု ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး၊ နဂါးဟိန်းသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ မသဲမကွဲ တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။

"ဒါက အခွင့်အရေးကြီး ပေါ်ထွက်လာတာလား။" လီချန်က ရေရွတ်လိုက်၏။

အခွင့်အရေးကြီးတစ်ခုသည် အခွင့်အရေးငယ်လေး ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ ဆယ်ဆပေါင်းလိုက်သည့် တန်ဖိုးထက်ပင် မသိနိုင်သော အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို မြင့်မား၏။

လီချန်သည် အလျင်အမြန် လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး၊ ဝိညာဉ်ဓားကို စီးနင်းကာ ဓားအလင်းတန်းတစ်တန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ၍ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး၊ ထိုထူးဆန်းသော အလင်းတန်းပေါ်ထွက်လာသည့်နေရာဆီသို့ လျင်မြန်စွာပျံသန်းထွက်ခွာသွား၏။

ဤအခွင့်အရေးကြီးကို လုယူနိုင်ခြင်း၊ မနိုင်ခြင်းကို ခဏထားဦး အနည်းဆုံးအားဖြင့် သွားကြည့်ရပေမည်။

အကယ်၍ သူ ကံကောင်းစွာဖြင့် ဤအခွင့်အရေးကြီးကို ရရှိသွားခဲ့ရင်ကော။

မစမ်းသပ်ဘဲ ဖြစ်နိုင်မလား၊ မဖြစ်နိုင်ဘူးလားဆိုတာ ပြောလို့မှမရဘဲ။

ထို့အပြင်၊ သူ နတ်ဘုရားအသိစိတ် တစ်ချက်ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်နှင့် အခြား နေရာများ၌လည်း၊ အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကြပြီး၊ ထိုနေရာဆီသို့ အလျင်အမြန် လာရောက်နေကြသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်၏။

ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်မှာ သူတစ်ဦးတည်း မဟုတ်ဘဲ၊ ပတ်ဝန်းကျင်နယ်မြေမှ အခြားသူများလည်း ပါဝင်၏။

ဤသုံးရက်အတွင်း သူသည်လည်း အခြားသူများနှင့် ရံဖန်ရံခါ ကြုံတွေ့မိ၏။

သိကျွမ်းခြင်း မရှိသဖြင့်၊ ဘယ်သူကမှ အရေးတယူနှုတ်ဆက်ခြင်းမပြုကြရုံသာဖြစ်သည်။

***

All Chapters