အညှောင့်ပေါက်ခြင်း

"စီနီယာအစ်မ၊ ဒီအအေးဓာတ်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်နေရတာလဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကိုတောင် အေးခဲသွားအောင် စလုပ်နေပြီ။"

ထူထပ်သော မြူခိုးများအတွင်း၌၊ မော့ယင်တာအိုရိပ်သာ မှ ထျန်းနတ်ဘုရား နှစ်ပါးသည် ယှဉ်တွဲလျက် ရှေ့သို့ပျံသန်းလျက်ရှိကြသည်။

ထျန်းနတ်ဘုရားများ ဖြစ်ကြသည့်တိုင် သူတို့နှစ်ဦး၏နတ်ဘုရားအသိစိတ်မှာ ကန့်သတ်ခံနေရပြီး မီတာအနည်းငယ် အကွာအဝေးကိုသာ အာရုံခံနိုင်ကြလေသည်။

ထို့အပြင် သူတို့၏နတ်ဘုရားအသိစိတ်မှာ အအေးဓာတ်၏တိုက်စားခြင်းကိုလည်း ခံနေရပြီး ခဲသွားသကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုးဖြစ်နေသည်။

ဤသည်မှာ အာရုံခံစားမှု သက်ရောက်ခြင်း ခံရရုံမျှသာမက သူတို့၏နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကိုပါ ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး၊ ဆက်လက်၍ အသိစိတ်ပင်လယ်ကို ပျက်စီးစေပေမည်။ အသိစိတ်ပင်လယ်သာ ပျက်စီးသွားပါက သက်ရောက်မှုမှာ ကြီးမားသွားပေလိမ့်မည်။

"ဒီကန်က ရေဓာတ်နယ်မြေနဲ့ လေဓာတ်နယ်မြေတို့ ဆုံစည်းတဲ့နေရာပဲ။ လေနဲ့ရေ ဖုန်းရွှေစုစည်းမှုအောက်မှာ အရမ်း ထူးခြားတဲ့ အသွင်အပြင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ ဒါကြောင့် တာအိုဝိညာဉ်ကို မွေးဖွားပေးနိုင်ခဲ့တာ။"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် လှပသော အမျိုးသမီးက ပြောလိုက်၏။

သူမသည် နတ်ဘုရားကျင့်ကြံခြင်းအပြင် အစီအရင်ပညာဘက်တွင်လည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တတ်ကျွမ်းမှု ရှိသဖြင့် ဤနေရာ၏ အခြေအနေအပေါ် အနည်းငယ် သုံးသပ်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

"ရှေ့မှာပဲ ဖြစ်လောင်တယ်။ ဂျူနီယာမောင်လေး၊ ငါတို့ ယင်ယန်ချီတစ်လွှာအကာအကွယ်ကို တခါတည်းသုံးလိုက်ကြရအောင်။"

သူမက အလျင်အမြန် ထပ်ပြောလိုက်၏။

ယင်ယန်ချီတစ်လွှာအကာအကွယ်မှာ လူနှစ်ဦး ပူးပေါင်း လေ့ကျင့်ထားသော အထူး ကိုယ်ကာကွယ်ရေး လျှို့ဝှက်သိုင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ပြီး၊ ပင်မဝိညာဉ်ကိရိယာနှင့် ပူးပေါင်းမှသာလျှင် ကျင့်ကြံနိုင်ပေသည်။

တာအိုမိတ်ဖက်များအဖြစ် သူတို့ ကျင့်ကြံထားသော ယင်ယန်ချီတစ်လွှာအကာအကွယ်မှာ သာမန်မဟုတ်လှဘဲ ရွှမ်းနတ်ဘုရား ၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် တွန်းလှန်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော်၊ ဤ နတ်ဘုရားပညာရပ် နတ်ဘုရားသိုင်း၏ အားနည်းချက်မှာ ကုန်ဆုံးမှု အလွန် ကြီးမားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေများ၌သာလျှင် အသုံးပြုလေ့ ရှိသည်။

"ကောင်းပြီ။"

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားသည် အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်းပင် လူနှစ်ဦး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ အချင်းချင်း ပေါင်းစပ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ လူနှစ်ဦးလုံးအား လွှမ်းခြုံထားလိုက်၏။

ယင်ယန်ချီတစ်လွှာအကာအကွယ်၏ ကာကွယ်မှု ရှိသဖြင့် မြူခိုးထဲ၌ ပါဝင်သော အအေးဓာတ်၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အပေါ် တိုက်စားမှုမှာ များစွာ အားနည်းသွား၏။

မကြာမီ လူနှစ်ဦးသည် ရှေ့ဘက်၌ ပြန့်ကျဲနေသော ကျွန်းစုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ကြသည် ဤကျွန်းများ၏ ဧရိယာမှာ ကြီးမားခြင်း မရှိပေ။

ထို အလင်းတန်းကြီး ရှိနေသော နေရာမှာမူ ကျွန်းစု၏အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိနေ၏။

ရေထဲမှ ရေပူဖောင်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ 'ဂလု ဂလု' အသံများ မြည်လျက်ရှိကာ နက်ရှိုင်းသော အအေးဓာတ်အငွေ့အသက်မှာ ထိုအတွင်းမှ ပျံ့နှံ့ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ယင်ယန်ချီတစ်လွှာအကာအကွယ်၏ ကာကွယ်မှု ရှိနေသည့်တိုင် လူနှစ်ဦးသည် ထိုအအေးဓာတ် အငွေ့အသက်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်ကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လူနှစ်ဦး၏အာရုံစိုက်မှုမှာ ကောင်းကင်ယံမှ နဂါးအရိပ်ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရ၏။

ထိုနဂါးအရိပ်မှာ အတန်ငယ် ပုံရိပ်ယောင်သဖွယ် ထင်ရပြီး၊ အလွန် အသက်ဝင်ကာ ဝိညာဉ်ရှိလှလျက် အလင်းတန်းကြီးကိုပတ်၍လှည့်လည်သွားလာနေ၏။

"တာအိုဝိညာဉ်၊ သေချာပေါက် တာအိုဝိညာဉ်ပဲ...""

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။

"ဂျူနီယာမောင်လေး၊ အောက်က ရေပူဖောင်းတွေကို တွေ့လား။ တစ်ခါ ပေါက်ကွဲတိုင်း၊ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အအေးဓာတ်တွေ ထုတ်လွှတ်လိမ့်မယ်။ ငါတို့ရဲ့ ယင်ယန်ချီတစ်လွှာအကာအကွယ်ကလည်း သေချာပေါက် တွန်းလှန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် လှပသော အမျိုးသမီးက ပြောလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်မ၊ ကျွန်တော် သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တာအိုဝိညာဉ်က မျက်စိရှေ့မှာတင် ရှိနေပြီ။ ကျွန်တော်တို့သာ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့ရင် ဆေးလုံးဖွဲ့ခြင်းကို အောင်မြင်နိုင်မယ်။ သန္ဓေသားအဖြစ်ပြောင်းလဲပြီး သန္ဓေသားဖွဲ့နိုင်တဲ့အထိတောင် ကူညီပေးနိုင်သေးတယ်... အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ မော့ယင်တာအိုရိပ်သာက ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားကြီးမားတဲ့ တာအိုနန်းတော်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပြီ။"

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားက ပြောလိုက်၏။

ဤတာအိုဝိညာဉ်မှာ သာမန် ရွှမ်းနတ်ဘုရား အခွင့်အရေးတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်တော့ပေ။

"ဒါဆိုရင်တော့ စွန့်စားကြည့်ကြတာပေါ့။"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် လှပသော အမျိုးသမီးက အံကြိတ်လျက် ပြောလိုက်၏။

စွန့်စားရမှုမှာ အလွန် ကြီးမားလှသော်လည်း အောင်မြင်သွားသည်နှင့် ထိုရလဒ်မှာ ကြီးမားလှပေမည်။ သူတို့သည် နောင်တွင် ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ စစ်မှန်သော အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဖြစ်လာနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ရရှိကြပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် တွေဝေမနေတော့ဘဲ ကောင်းကင်ယံမှ ထိုနဂါးအရိပ် တာအိုဝိညာဉ်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး သွားကြ၏။

သူတို့နှစ်ဦး တာအိုဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်သရွေ့ တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲ ဆေးလုံးဖွဲ့ခြင်းမှာ လွယ်ကူရိုးရှင်းသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး နဂါးအရိပ်၏ အနီးသို့ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိသွားစဉ် အောက်ဘက်မှ 'ဂလု ဂလု' မြည်လျက် တက်လာသော ရေပူဖောင်းများသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အအေးဓာတ်တစ်ရပ် ပျံ့နှံ့လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ် လေအေးတစ်ချက်အဖြစ်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် သူတို့ကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားသော ယင်ယန်ချီတစ်လွှာအကာအကွယ်မှ နားစူးဖွယ် အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ထို့နောက်တွင် ကြေမွပျက်စီးသွားသည်ကိုသာ ကြားလိုက်ရ၏။

"မဖြစ်တော့ဘူး....""

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် လှပသော အမျိုးသမီးသည် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွား၏။

သူမသည် ရေပူဖောင်းများမှ ထွက်ပေါ်လာသော အအေးဓာတ်ဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် လေအေးမှာ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူတို့နှစ်ဦး တည်ဆောက်ထားသော ယင်ယန်ချီတစ်လွှာအကာအကွယ်ကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်လေ၏။

"သေပြီ။"

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဘေးမှ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် လှပသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ မျက်နှာပေါ်၌ ခါးသက်သော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာ၏။

နောက်ဆုံးတွင်မူ လောဘဇောကပင် ခြောက်လှန့်ခဲ့လေပြီ။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့နှစ်ယောက်၏ကိုယ်ပေါ်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ခဲသွားခဲ့ပြီး ဆက်လက်၍ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးအေးခဲသွားကာ ဤသို့ပင် ကောင်းကင်ယံမှကျွန်းပေါ်သို့ ကျဆင်းသွား၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် လက်ချင်း ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် ရေခဲရုပ်တုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

သူတို့၏အသိစိတ်သည်လည်း တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

လူရိပ်တစ်ရိပ်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

ထိုသူမှာ လီချန်ပင်။

သူသည် လင့်တုန်းမျိုးစေ့၏ သက်ရောက်မှုအောက်၌ ဤမြူခိုးထဲတွင် ရေထဲငါးပမာရှိနေပြီး၊ ဤထျန်းနတ်ဘုရားနှစ်ဦး၏ အခြေအနေကို အာရုံခံမိသဖြင့် ချက်ချင်းရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ အာရုံခံစားမှုအောက်တွင် ဤထျန်းနတ်ဘုရားနှစ်ဦးမှာ လုံးဝ သေဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးဘဲ အားနည်းသော အသက်ဓာတ်တစ်စ ရှိနေသေး၏၊ သို့သော် အအေးဓာတ် တိုက်စားမှုအောက်တွင် အချိန်မရွေး သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ဤသို့ တွေးမိလိုက်ရာ၊ လီချန်သည် လူနှစ်ဦးကို မလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ဓားကို စီးနင်းကာ အပြင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး မြူခိုးများ၏အစွန်းနယ်မြေသို့ ပစ်ချထားခဲ့၏။

ထို့နောက်မှ လှည့်ပြန်ကာ ထိုကျွန်းစုရှိရာဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြန်သည်။

မကြာမီပင် ခဲ၍ သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားသော ထျန်းနတ်ဘုရားနှစ်ဦးသည် နောက်ဆုံးတွင် ရေခဲတိုက်ဖြစ်နေသော အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်သွားကြသည်။ ယခုလေးတင် သူတို့ထံ၌ အသိစိတ် အနည်းငယ်မျှသာ ရှိတော့ပြီး၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့အား ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အေးခဲနယ်မြေမှ ကယ်ထုတ်လာသည်ကိုခံစားရလေသည်။

ဒါပေမယ့် သူတို့ကိုကယ်ခဲ့တဲ့လူက ဘယ်သူလဲ။

"စီနီယာအစ်မ..."

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ် အအေးဓာတ်တစ်စ မောင်းထုတ်၍ မရနိုင်ဘဲ ရှိနေသေးသည်ကို ခံစားမိရာ၊ လုံးဝ ရှင်းလင်း ဖယ်ရှားပစ်လိုပါက မလွယ်ကူလောက်တော့မည်ကို စိုးရိမ်မိ၏။

ဤတစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးကြီး မရရှိသည့်အပြင် အတွင်း၌ သေဆုံးလုနီးပါးပင် ဖြစ်ခဲ့၏။

"ငါတို့ ချက်ချင်း ထွက်သွားကြမယ်။"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် လှပသော အမျိုးသမီးသည် လေအေးတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မနေနိုင်ဘဲ တစ်ချက် တုန်ယင်သွားကာ ပြောလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်မ၊ ခုနက ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်သွားတာ ဘယ်သူလဲ။"

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်၏။

"မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလို အအေးဓာတ်ကို တွန်းလှန်နိုင်စွမ်း ရှိတာ၊ အနည်းဆုံးတော့ ရွှမ်းနတ်ဘုရား အဆင့် ဖြစ်လောက်တယ်..."

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် လှပသော အမျိုးသမီးက ခေါင်းခါလိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤတစ်ကြိမ် သူတို့နှစ်ဦး အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာနိုင်ခြင်းမှာ ကံကြီးပြီး ကံကောင်းသည်ဟုသာ ဆိုနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် တွေဝေမနေတော့ဘဲ အထောက်အထားတံဆိပ်ကို ချေမွလိုက်ပြီး၊ ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ကြိုတင်ထွက်ခွာသွားကြ၏။

သူတို့၏နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အအေးဓာတ် တိုက်စားဝင်ရောက်ခြင်း ခံထားရရာ ချက်ချင်း ကုသရှင်းလင်းမှသာ ဖြစ်ပေမည်။ မဟုတ်ပါက အချိန်ကြာလာသည်နှင့် ပြင်းထန်သော နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။

......

လီချန်သည် ကန်၏အလယ်ဗဟိုမှ ကျွန်းစုအပေါ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာ၏။

မူလက သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏အခွင့်အရေးကြီးကို လာရောက် လုယက်မည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့၏။

သို့သော် ယခုလေးတင် ထျန်းနတ်ဘုရားနှစ်ဦးပင် ဤနေရာမှ အအေးဓာတ်ကို မခံနိုင်ခဲ့ရာ သူ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိ၏။

"ဒီဟာက တာအိုဝိညာဉ် ဖြစ်လောက်တယ်။ ဒါက အရမ်း အဖိုးတန်တယ်။ တာအိုအငွေ့အသက်ကို တိုးမြှင့်ဖို့အတွက် အကူအညီကြီးတစ်ခုပဲ။"

လီချန်သည် ကောင်းကင်ယံမှ နဂါးအရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်တလက်လက် တောက်ပနေ၏။

သို့သော် နဂါးပုံသဏ္ဌာန် တာအိုဝိညာဉ်မှာ လင့်တုန်းမျိုးစေ့ တုန်ခါရခြင်း၏ရင်းမြစ် မဟုတ်ပေ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင် သူ့အတွက် စစ်မှန်သော အခွင့်အရေးကြီးမှာ အခြားအရာတစ်ခုဖြစ်နေသည်။

ဤသို့ တွေးမိလိုက်ရာ လီချန်၏ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး နဂါးအရိပ် တာအိုဝိညာဉ်၏ရှေ့မှောက်သို့ ပျံသန်းသွားကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်၍ လက်ကြီးတစ်ဖက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ နဂါးအရိပ်တာအိုဝိညာဉ်ဆီသို့ ဆွဲယူဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။

ဤတာအိုဝိညာဉ်မှာ ဝိညာဉ်ရှိသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ရှောင်တိမ်းသွား၏။

သို့သော် တာအိုဝိညာဉ်မှာ အလင်းတန်းကြီး၏ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံထားရပြီး ဤနယ်မြေမှ ထွက်ခွာနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် လီချန်သည် အကြိမ်အနည်းငယ် ဖမ်းဆုပ်ပြီးနောက် အောင်မြင်သွား၏။

လီချန်သည် စုပ်ယူချေဖျက်ခြင်း မပြုဘဲ အချိန်ခေါင်းလောင်း ကမ္ဘာငယ်အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤတာအိုဝိညာဉ် ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ အချိန်ခေါင်းလောင်း ကမ္ဘာငယ်အတွင်း၌ ဤ တာအိုဝိညာဉ်သည် ကောင်းကင်ကိုရော မြေကြီးကိုပါ လှန်ပစ်ရန် စဉ်းစား၍ပင် ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ့တွင် ပိုအရေးကြီးသောကိစ္စ လုပ်ရန် ရှိသေးသည်။

လီချန်သည် ကျွန်းစု၏အလယ်ဗဟိုမှ ထိုရေပူဖောင်းများ ထနေသော ရေပြင်ကို ကြည့်လိုက်၏။

ဆူပွက်နေသကဲ့သို့ ကြီးမားသော ရေပူဖောင်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အပေါ်သို့ တက်လာပြီး ပေါက်ကွဲသွားကာ ထို့နောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် လေအေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ၍ အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ တိုက်ခတ်သွား၏။

လီချန်သည် လင့်တုန်းမျိုးစေ့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဤအအေးဓာတ်ကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိ၍သာဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် ရေခဲရုပ်တုအဖြစ်သို့ စောစောစီးစီးကတည်းက ပြောင်းလဲသွားလောက်လေပြီ။

လီချန်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်းပင် ဓားချီတစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ပွက်နေသော ရေထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ရေပြင်တုန်ခါသွားပြီးနောက် ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုတစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်မလာဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် ဖြစ်သွား၏။

လီချန်သည် လင့်တုန်းမျိုးစေ့ဖြင့် အာရုံခံကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ ထိုတုန်ခါမှု ခံစားချက်မှာ ပို ပြင်းထန်လာ၏။

အခြားနည်းလမ်းများကို ထပ်မံ ကြိုးစားပြီးနောက်၊ လီချန်သည် ကိုယ်တိုင် ရေထဲသို့ဆင်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လင့်တုန်းမျိုးစေ့ရှိနေသဖြင့် ဤနေရာမှ အကြီးမားဆုံးသော အန္တရာယ်မှာ အခြေခံအားဖြင့် ဖယ်ရှားပြီးဖြစ်သည်။

ထိုသို့တွေးမိလိုက်ရာ လီချန်သည် ချက်ချင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အကာကွယ် ဝိညာဉ်အလွှာတစ်ထပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ ရေထဲသို့ ဆင်းသွားခဲ့သည်။

သူ၏နတ်ဘုရားအသိစိတ်မှာ ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း၊ လင့်တုန်းမျိုးစေ့၏အာရုံခံစားမှုအောက်တွင် ထိုဆွဲဆောင်မှု၏ရင်းမြစ်မှာ ရေအောက် နက်ရှိုင်းရာ၌ ရှိနေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အောက်ဘက်သို့ ဆက်လက် ငုပ်ဆင်းသွား၏။

ဆယ်မီတာ၊ မီတာတစ်ရာ၊ မီတာနှစ်ရာ၊ မီတာသုံးရာ...

ကန်ရေမှာ အတော်ပင် နက်ရှိုင်းလှသည်။

ရုတ်တရက်၊ အရိပ်မည်းတစ်တန်းသည် ရေနက်ပိုင်းမှ ပန်းထွက်လာ၏။

"ဝိညာဉ်သားရဲလား။"

လီချန်သည် သတိထားလိုက်သည်။

သူ ယခင်က လင့်တုန်းမျိုးစေ့ မှတစ်ဆင့် ဤနယ်မြေ၌ ဝိညာဉ်သားရဲများ ရှိနေသည်ကို အာရုံခံမိခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ထိုအေးခဲအငွေ့အသက်၏ရင်းမြစ်နေရာ၌ ဖြစ်နိုင်ခြေအလွန်များ၏။

ထိုရင်းမြစ်နေရာမှ အငွေ့အသက်မှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးလျက်ရှိရာ၊ သူ၏လင့်တုန်းမျိုးစေ့ အာရုံခံစားမှုကို ဝေဝါးသွားစေ၏။

ချက်ချင်းပင် လီချန်သည် အချိန်ခေါင်းလောင်းကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ထူးဆန်းသော ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ ခေါင်းလောင်းအရိပ်တစ်စသည် သူ့အား လွှမ်းခြုံသွား၏။

ဤသည်မှာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် အချိန်ခေါင်းလောင်း ပင်မကိုယ်ထည်ကို ကာကွယ်ရန် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို၊ ခေါင်းလောင်းအရိပ်သည် တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ထူးဆန်းသော ခေါင်းလောင်းသံတစ်ရပ် တုန်ခါထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအရိပ်မည်းပင်။

ခေါင်းလောင်းသံအောက်တွင် ထိုအရိပ်မည်းသည် ခဏတာ တောင့်တင်းသွားသည်ကို တွေ့ရပြီး၊ လီချန်သည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အရိပ်မည်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဟောက်သားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်နေ၏။

ဟောက်သားရဲသည် နက်ရှိုင်းသော အအေးဓာတ် အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေရာ ဤပတ်ဝန်းကျင်၌ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းရှိသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။

"ဒီဟောက်သားရဲရဲ့ အငွေ့အသက်က အနည်းဆုံး ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့်နဲ့ တန်းတူလောက်ရှိတယ်။ ငါ့ရဲ့ အချိန်ခေါင်းလောင်း ကာကွယ်နိုင်စွမ်းသာ လုံလုံလောက်လောက် မကောင်းခဲ့ရင် ခုနက တစ်ချက်တည်းနဲ့ ငါ တွန်းလှန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

လီချန်က စိတ်ထဲ၌ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်၏။

နတ်ဘုရားကိရိယာ အချိန်ခေါင်းလောင်းရှိနေသောကြောင့်သာ သူ ဤနေရာသို့ စွန့်စား ဝင်ရောက်လာရဲခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် အမှန်တကယ် တွန်းလှန်နိုင်စွမ်း မရှိပါက သူသည်လည်း အချိန်ခေါင်းလောင်း ကမ္ဘာငယ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်းဝင်ရောက်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ကာကွယ်မှုက ဟောက်သားရဲ၏တိုက်ခိုက်မှုကို တွန်းလှန် တားဆီးထားနိုင်ခဲ့၏။

ထို ဟောက်သားရဲသည် ခေါင်းလောင်းသံကြောင့် ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာကာ၊ ချက်ချင်းပင် ရှူးကနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ရေနက်ပိုင်း နေရာသို့ ပုန်းအောင်း ဝင်ရောက်သွား၏။

လီချန်သည်လည်း ဆက်လက်၍ ငုပ်ဆင်းသွား၏။

သူ မီတာ သုံးထောင်ကျော်ခန့် နက်ရှိုင်းရာသို့ ငုပ်ဆင်းသွားသည့်အခါ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အလင်းတန်းကြီး၏ရင်းမြစ်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။

ထိုအရာမှာ ထူးဆန်းသော ကြာပန်းတစ်ပွင့် ဖြစ်ပြီး ပွင့်လန်းလျက် ရှိသည်။

မဟုတ်သေးဘူး။

ပွင့်လန်းနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ လူစားပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပွင့်လိုက်၊ ပိတ်လိုက် လုပ်နေပြီး ရေပူဖောင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ဤနက်ရှိုင်းသော အအေးဓာတ် ရေပူဖောင်းများသည် ပေါက်ကွဲသွားခြင်း မရှိဘဲ ရေမျက်နှာပြင်ဆီသို့ ပေါ်တက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ပေါက်ကွဲကာ များစွာသောအအေးဓာတ် အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်၏။

ထို့အပြင် ဤထူးဆန်းသော ကြာပန်းသည် တစ်ပွင့်လုံး ဖြူစင်လျက် ထုတ်လွှတ်နေသော အငွေ့အသက်မှာ အလွန်အေးစက်လှ၏။

"မဟုတ်သေးဘူး။ လင့်တုန်းမျိုးစေ့က အာရုံခံမိနေတဲ့ အဲ့ဒီအငွေ့အသက်က ဒီကြာပန်း မဟုတ်ဘူး။"

လီချန်က ခေါင်းခါလိုက်၏။

သို့သော် ဤရေနက်ပိုင်း၌ ကြီးထွားနေသော နက်ရှိုင်းသည့် အအေးဓာတ် ကြာပန်းဖြူသည် သေချာပေါက် အလွန်အဖိုးတန်သော ဝိညာဉ်ဆေးပင်တစ်ပင်ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းသည်မှာ သူ သိရှိထားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များထဲတွင် ဤကြာပန်းဖြူအမျိုးအစားအကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်း မရှိသကဲ့သို့ ရှိရာ နောင်တွင် သွားရောက်စုံစမ်းကြည့်ရပေမည်။

လီချန်သည် ထိုဟောက်သားရဲ၏အရိပ်အယောင်ကို မသဲမကွဲ တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။

သို့သော် ထိုဟောက်သားရဲမှာ သူ့အား အလွန်ကြောက်ရွံ့နေဟန်ရှိပြီး ကြီးမားသော ကျောက်တုံးတစ်တုံး၏နောက်ကွယ်၌ ပုန်းအောင်းကာ လီချန်အား သတိကြီးစွာ ကြည့်ရှုနေလျက် အနီးသို့ မလာဝံ့ပေ။

သို့သော် လီချန် ကြာပန်းဖြူ၏ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ ထိုသားရဲသည် ရုတ်တရက် တိုးညင်းသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လီချန်အား ကြာပန်းဖြူကို မထိရန် သတိပေးနေသလိုပင်။

လီချန်သည် ဟောက်သားရဲကို ဂရုမစိုက်ပေ။ အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ ကာကွယ်မှုရှိနေရာ ဟောက်သားရဲ၏တိုက်ခိုက်မှုကို စိုးရိမ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

သူ ကြာပန်းဖြူ၏အနီးသို့ ကပ်၍ကြည့်လိုက်ရာ ကြာပန်းဖြူ၏ ပွင့်လိုက် ပိတ်လိုက် ဖြစ်နေသော ကြာပန်း အတွင်းပိုင်း၌ တစ်စုံတစ်ခုကို ပျိုးထောင်နေသလိုပင်။ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဟောက်သားရဲသည် နောက်ဆုံးတွင် မနေနိုင်တော့ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးဝင်လာ၏။

သို့သော် လီချန်က အချိန်ခေါင်းလောင်း ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းလောင်းသံတစ်ချက်နှင့်အတူ ဟောက်သားရဲဆီသို့ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဟောက်သားရဲ၏ခန္ဓာကိုယ် ချက်ချင်းတစ်ချက်တုန်ခါသွားပြီး တောင့်တင်းသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွား၏။

ထို့နောက် လီချန် လက်ညှိုးတစ်ချက်ထိုးလိုက်ရာ အေးခဲ ဓားချီတစ်ချက် ထွက်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ သတ္တမဓား - နတ်ဘုရားသုတ်သင်ဓား။

ကြောက်မက်ဖွယ် လူသတ်ငွေ့များပါဝင်သော ဓားချီသည် လင့်တုန်းစွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ အစွမ်းမှာကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး၊ ချက်ချင်းပင် ဟောက်သားရဲကို ထိမှန်သွားသည်။

ဟောက်သားရဲမှာ ဓားချီ၏ရိုက်ခတ်ခြင်းကိုခံရပြီး လွင့်ထွက်သွား၏။

"... ကာကွယ်နိုင်စွမ်းက တကယ် ကောင်းတာပဲ။"

လီချန်သည် ဟောက်သားရဲ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အကြေးခွံများကို အာရုံခံမိလိုက်ရာ၊ အနည်းငယ် ကြေမွသွားသည် မှန်သော်လည်း ကြီးမားသော ဒဏ်ရာကိုမူ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သူ၏ ယခုဓားချက်မှာ တကယ်တော့ သူ၏ အစွမ်းအကုန် တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်သည်။

အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ ခေါင်းလောင်းသံတိုက်ခိုက်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်တိုင် ဒီလောက်ပဲ သက်ရောက်မှုရှိတာလား။

ဤသည်မှာ သူ မြေနတ်ဘုရား အဆင့်သုံးမျှသာရှိခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော်လည်း သူ့အား အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားစေ၏။

"ကြည့်ရတာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က နိမ့်လွန်းသေးတယ်။ တိုက်ခိုက်မှုအမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို မမြှင့်တင်ဘဲ မြေနတ်ဘုရားရဲ့ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့်နဲ့ တန်းတူတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲကို သတ်ဖြတ်ချင်တာက တကယ်ပဲ မဖြစ်နိုင်တာကို တွေးတောနေမိတာပဲ။"

လီချန်သည် ဟောက်သားရဲ ဓားတစ်ချက် မိသွားပြီးနောက် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းခါလိုက်၏။

သူသည် ရှေ့မှောက်မှ ကြာပန်းဖြူကို ကြည့်ရင်း မည်သို့ စီမံရမည်ကို မသိတော့ပေ။

အကယ်၍ ဒီအတိုင်း တူးထုတ်လိုက်ပါက ကြာပန်းဖြူကို ပျက်စီးသွားစေလောက်မလား။

"ထားလိုက်တော့၊ ဒီအတိုင်းပဲ တူးလိုက်တော့မယ်။ ဒီလို ပစ္စည်းကောင်းမျိုးကို သေချာပေါက် ချန်ထားခဲ့လို့ မဖြစ်ဘူး။ နောက်တစ်ခေါက် ဝင်လာနိုင်တာက နှစ်သုံးရာ ကြာပြီးမှ၊ ပြီးတော့ ကိုယ်တိုင် မယူဘဲ ရွှမ်းနတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးတွေ ရောက်လာတဲ့အထိ စောင့်နေရင် ကိုယ့်အတွက် ဝေစုကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

လီချန်သည် လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်၏။

ထျန်းနတ်ဘုရားများ ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ရန် အလွန်အန္တရာယ်များသော်လည်း ရွှမ်းနတ်ဘုရားများ ဝင်လို့မရဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထျန်းနတ်ဘုရားနှင့် ရွှမ်းနတ်ဘုရားတို့၏ ကွာခြားချက်မှာ အလွန် ကြီးမားလှ၏။

အကယ်၍ တာအိုအဖြစ်ပြောင်းလဲ သန္ဓေသားဖွဲ့ခြင်းအဆင့်ရှိ ရွှမ်းနတ်ဘုရား ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးလာရောက်ခဲ့ပါက ပို၍ပင် ပြဿနာရှုပ်ထွေးသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူ အချိန်အကြာကြီး နှောင့်နှေးနေ၍ မဖြစ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ တွေဝေမနေဘဲ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားချီများ ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ လျင်မြန်စွာပင် ကြာပန်းဖြူကို တူးဖော်ထုတ်လိုက်၏။

ဤကြာပန်းဖြူ၏ အောက်ဘက်တွင် တစ်ကျန့်ကျော်ခန့် ရှည်လျားသော ကြာစွယ်တစ်တောင့် ရှိနေသေး၏။

တစ်တောင့်လုံး ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးပြီး ကြည်လင် တောက်ပလျက် ရှိသည်။

အပေါ်၌ ထူးဆန်းသော အစင်းကြောင်းများ ရှိနေပြီး လူတို့အား နက်နဲသော ခံစားချက်တစ်မျိုးကို ပေး၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကြာပန်းဖြူတစ်ခုလုံးနှင့် ကြာစွယ်ကိုပါ၊ အချိန်ခေါင်းလောင်း ကမ္ဘာငယ်အတွင်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်၏။

ဆက်လက်၍ သူသည် တူးဖော်လိုက်သော တွင်းနက်ကြီးအတွင်းမှ မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့ ကျောက်ပြားတစ်ချပ်ကို မြင်လိုက်၏။

သို့သော် ဤကျောက်ပြားသည် နက်ရှိုင်းသော အအေးဓာတ်အငွေ့အသက်ကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ ထုတ်လွှတ်နေ၏။

"သွားပြီ၊ ဒါ ဟိုင်ချွဲကျမ်းတစ်မျက်နှာလား။"

လီချန်၏မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး အတိုင်းမသိ အံ့ဩဝမ်းမြောက်သွား၏။

ဤကျောက်ပြား၏ အငွေ့အသက်ကို ကြည့်ရသည်မှာ သူ ယခင်က စုပ်ယူခဲ့သော လင့်တုန်းမျိုးစေ့ နှင့် ရင်းမြစ်တစ်ခုတည်း ဖြစ်နေသည်။

ထို့အပြင် ဤကျောက်ပြားမှာ ထင်ရှားစွာပင် နှိုးဆွခြင်းခံထားရပြီး လင့်တုန်းမျိုးစေ့၏ အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသဖြင့် ထိုထူးဆန်းသော ကြာပန်းဖြူကို ပျိုးထောင် မွေးဖွားပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီချန် လက်ဆန့်၍ ကျောက်ပြားကို ဆွဲယူ ထုတ်လိုက်သည့်အခါ ထူးခြားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုသည် အတွင်းမှ စိမ့်ဝင် ထွက်ပေါ်လာပြီး လီချန်၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကျူးကျော်လာ၏။

သို့သော် လီချန်တွင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

တစ်ခဏချင်းတွင် ခေါင်းလောင်းသံ တုန်ခါမှုအောက်၌ ထိုစိတ်ဆန္ဒသည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်ပြားသည် အရည်ပျော်သွားကာ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ် ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

သူ စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည့်အခါ 'နိယာမ: လင့်တုန်းမျိုးစေ့ (မျိုးစေ့အဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း)' ဟူသော အချက်၏ တိုးတက်မှုကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ 'နိယာမ: လင့်တုန်းမျိုးစေ့ (အညှောင့်ပေါက်ခြင်း ၁/၁၀၀)' အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်၊ ငါ့ရဲ့ ဒီနိယာမက မျိုးစေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲတာ အောင်မြင်သွားပြီပေါ့။"

လီချန်၏ မျက်နှာပေါ်၌ ပြုံးယောင်တစ်ချက်ပေါ်ထွက်လာ၏။

တကယ်ကို မလွယ်ကူလှပေ။

ဤနတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌ လင့်တုန်းမျိုးစေ့နှင့်ရင်းမြစ်တူသော ဟိုင်ချွဲကျမ်းတစ်မျက်နှာ ရှိနေဦးမည်ဟု ဘယ်သူထင်ထားပါ့မလဲ။

သူ့ကံမှာ တကယ်ကို ကောင်းလှသည်ဟုပဲ ပြောနိုင်တော့သည်။

ဤဟိုင်ချွဲကျမ်းတစ်မျက်နှာသာ မရှိခဲ့ပါက သူ မျိုးစေ့အဖြစ်ပြောင်းလဲအောင်မြင်လိုပါက ဘယ်လောက်တောင် ကြာမြင့်ဦးမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို လီချန်သည် အင်အားကြီးမားသော နတ်ဘုရားအသိစိတ်တစ်ခု မြူခိုးထူထပ်သောနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်၏။

သူ ဟိုင်ချွဲကျမ်းတစ်မျက်နှာကို ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ဤနက်ရှိုင်းသော အအေးဓာတ် အငွေ့အသက် ပါဝင်သည့် မြူခိုးထူထပ်သောနေရာသည် စတင်ပျောက်ကွယ်နေလေပြီ။

ထို့ကြောင့် အင်အားကြီးမားသော နတ်ဘုရားကျင့်ကြံသူကို တားဆီးဖို့မဖြစ်နိုင်သည်မှာ သေချာနေလေပြီ။

လီချန်သည် တွေးတောမနေဘဲ အချိန်ခေါင်းလောင်း ကမ္ဘာငယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လိုက်ပြီး ခဏ ပုန်းအောင်းပြီးမှ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

***