နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စမ်းရေ

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်တစ်ရိပ်သည် မြူခိုးများအလယ်၌ လေထဲတွင် ရပ်နေလျက် အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားအသိစိတ်ဖြင့် ဖြန့်ကျက်ရှာဖွေနေ၏။

ဤမြူခိုးများတွင် အအေးဓာတ်များ ပါဝင်သော်လည်း သူ့အပေါ်သို့ သက်ရောက်မှု ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ ဟိုအလင်းတန်းကြီး ဘယ်လိုလုပ် ပျောက်သွားတာလဲ။"

"ဒါမှမဟုတ် မျက်လှည့်ပြကွက်တစ်ခုလား။"

သို့သော် သူသည် ဤရေပြင်တစ်ခွင်ကို ရှာဖွေပြီးနောက် ထူးခြားမှုကြီးကြီးမားမား မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

သူသည် ဤမြူခိုးများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားနေသကဲ့သို့ပင် အာရုံခံမိနေ၏။

"ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အခွင့်အရေးကြီးကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

အခွင့်အရေးရှိခဲ့လျှင်ပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ယူဆောင်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် သူသည်လည်း နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ထွက်ခွာရတော့မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယနေ့သည် ဒသမမြောက်နေ့ပင်။

ရုတ်တရက်၊ သူသည် အရပ်မျက်နှာတစ်ခုသို့ ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းများမှာ ထက်ရှသော အလင်းရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။

"ဝူရွှမ်း၊ မင်း အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်တယ်။ တာအိုနန်းတော်တစ်ခုကို သီးခြား ထူထောင်တာက၊ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်လွယ်ကူနိုင်မှာလဲ။ မဟုတ်လို့ရှိရင် ဒီလောက် နှစ်တွေ ကြာလာတာတောင် ငါတို့ ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ ဘာလို့ တာအိုနန်းတော်ကြီး ခုနစ်ခုပဲ ရှိနေမှာလဲ။"

သူသည် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သကဲ့သို့ ရှိပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် အထောက်အထားတံဆိပ်တစ်ချပ်ကို ချေမွလိုက်ရာ သူ၏ပုံရိပ်သည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

အတော်ကြာပြီးနောက်၊ လူရိပ်တစ်ရိပ်သည် ထိုအခါမှ ရေကန်အတွင်းမှ ထိုးထွက်လာပြီး အခြား အရပ်မျက်နှာတစ်ခုဆီသို့ ပျံသန်း ထွက်ခွာသွား၏။

ယခုအချိန်တွင် မြူခိုးထူထပ်သောနေရာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားသော ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တပည့်များ လှုပ်ရှားသွားလာနေသော ပုံရိပ်များရှိနေပြီး ဖြစ်သည်။

သူသည် ကန်ကြီးမှ ယခုလေးတင် ပျံသန်း ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး၊ ရှေ့တည့်တည့်၌ ဆံပင်နီနှင့် အမျိုးသမီး နန်ရှီနှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ ကြုံတွေ့လိုက်ရ၏။

"စီနီယာအစ်ကိုလီချန်။"

နန်ရှီသည် လီချန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရာ အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားသည်။ "ကျွန်မ ဒီဘက်မှာ ရတနာ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ ထူးခြားတဲ့ နိမိတ်ကို တွေ့လိုက်တယ်။ ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ပျောက်သွားတာလဲ။"

"မသိဘူး။ အစောတုန်းက ထျန်းနတ်ဘုရားနှစ်ပါး ဝင်သွားတာရှိတယ်။ ရတနာကို ထျန်းနတ်ဘုရားတွေ ယူသွားတာ ဖြစ်နိုင်လောက်တယ်။"

လီချန်က ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆို မဆန်းတော့ပါဘူး။"

နန်ရှီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဖွင့်လှစ်ခြင်းကြောင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ကန့်သတ်ထားခြင်း မရှိရာ စစ်မှန်သော အခွင့်အရေးကြီးများသည် မကြာခဏဆိုသလို ထျန်းနတ်ဘုရားများ သို့မဟုတ် ရွှမ်းနတ်ဘုရားများ၏လက်ထဲသို့သာ ကျရောက်သွားလေ့ ရှိသည်။

ဤသည်မှာလည်း ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

အခွင့်အရေးကြီးများသည် မကြာခဏဆိုသလို ကြီးမားသော အန္တရာယ်များကိုလည်း သယ်ဆောင်လာတတ်သောကြောင့်ပင်။

"စီနီယာအစ်ကိုလီချန်၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်မတို့အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီး အခွင့်အရေးအတူတူရှာဖွေကြမလား။"

နန်ရှီက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "အခွင့်အရေးသာ ရှိခဲ့ရင်၊ ကျွန်မတို့ တစ်ယောက်တစ်ဝက်စီ၊ ဘယ်လိုလဲ။"

"ကောင်းတာပေါ့။"

လီချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နန်ရှီက သူ့အား ကူညီလိုသည်ကို သူ ဘယ်လိုလုပ်မရိပ်မိဘဲနေပါ့မလဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နန်ရှီသည် ဗလာနတ်ဘုရား အဆင့်ကိုးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကာ သူ ယခု ထုတ်ပြထားသော ကျင့်ကြံမှုမှာမူ ဗလာနတ်ဘုရား အဆင့်ခုနစ်မျှသာ ရှိလေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ ဤတစ်ကြိမ် နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်လာရသည့် ပစ်မှတ်မှာ ပြီးမြောက် အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လင့်တုန်းမျိုးစေ့ မျိုးစေ့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်း အောင်မြင်သွားခဲ့ရာ ကောင်းကင်ဘုံလောက် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်ဟု သေချာပေါက်ဆိုနိုင်၏။

ထိုကြာပန်းဖြူတစ်ပွင့်လည်း ရှိသေးသည်။ ၎င်းမှာလည်း အလွန်အမင်း အဖိုးတန်သော ဝိညာဉ်ဆေးပင်တစ်ပင် ဖြစ်သင့်ပြီး၊ ပြန်ရောက်မှ အချက်အလက်များ ရှာဖွေကြည့်ရှုလိုက်လျှင် ဘာလဲဆိုတာ သိရှိရပေလိမ့်မည်။

တာအိုဝိညာဉ်တစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်ကို ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။ ဤသည်မှာ တာအိုအငွေ့အသက် အဆင့်အတန်းကို ကြီးမားစွာ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သော အရာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နောက်ဆက်တွဲ ရက်အနည်းငယ်တွင် သူသည် ဖြစ်သလို လျှောက်သွားနေရုံသာ စီစဉ်ထားလိုက်တော့သည်။

........

နှစ်ရက် ကြာပြီးနောက်။

လီချန်သည် နန်ရှီ၏ကံမှာ အံ့ဩဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ကောင်းမွန်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

တိုတောင်းသော နှစ်ရက်တာ အချိန်အတွင်း၊ လူနှစ်ဦးသည် အခွင့်အရေး မနည်းလှအောင် ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့ကြပြီး၊ အခွင့်အရေးကြီးများဟု မသတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း၊ အလွန်အမင်း ကောင်းမွန်လှသည်။ သူ တွက်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ မိမိ ခွဲဝေရရှိသော ပစ္စည်းများမှာ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် လေးငါးရာခန့် တန်ဖိုးရှိနိုင်လောက်သည်။

ဤသည်မှာ သူ ယခင်က ရှာဖွေ တွေ့ရှိခဲ့သည်ထက် များစွာမြင့်မားလှသည်။

"တာအိုရောင်းရင်းနန်ရှီ၊ ခင်ဗျားရဲ့ကံက တစ်လျှောက်လုံး ဒီလောက် ကောင်းနေတာလား။"

လီချန်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်၏။

"မကောင်းပါဘူး။ ကျွန်မ အရမ်းထူးဆန်းနေတာ... စီနီယာအစ်ကိုလီချန်၊ ရှင်နဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီးတဲ့နောက်ပိုင်း၊ ကံက တကယ်ပဲ တော်တော် ကောင်းလာတယ်။ ကျွန်မ အရင်ရက်တွေတုန်းက ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေက နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် နှစ်သုံးရာလောက်ပဲ တန်ဖိုးရှိမှာ။"

နန်ရှီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အလွန် ထူးဆန်းနေမိ၏။

"ဒါဆို ခင်ဗျားရဲ့ကံက ကျွန်တော့်ထက် ပိုကောင်းနေတုန်းပဲ။ ကျွန်တော်က နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် တစ်ရာကျော်လောက်ပဲ ရှာတွေ့ခဲ့တာ။"

လီချန်က ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ကံကို ခံစားလိုက်ရတာနဲ့ တူတယ်။"

"ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ရဲ့ကံကို ခံစားရတယ်လို့ ပြောလို့မရပါဘူး။ အပြန်အလှန် ဖြည့်ဆည်းပေးတာ ဖြစ်လောက်ပါတယ်။"

နန်ရှီက ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်၏။

"ဟား ဟား၊ ဒါလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ မျှော်လင့်တာကတော့ နောက်ပိုင်းမှာ၊ ကျွန်တော်တို့ နည်းနည်း ပိုကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးနဲ့ ကြုံတွေ့နိုင်ဖို့ပဲ။"

လီချန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်၏။

စကား ပြောဆိုနေစဉ်ပင် ရုတ်တရက် မြေပြင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ရှေ့ဘက်မှ မြေကြီးသည် ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားကာ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့် ဖုန်မှုန့်များအကြားတွင် ကြီးမားလှသော ချိုင့်နက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။

လီချန်နှင့် နန်ရှီတို့သည် ကောင်းကင်ယံမှ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း နှစ်ဦးလုံး အလွန် အံ့အားသင့်နေကြ၏။

အကြောင်းမှာတော့ ထိုချိုင့်နက်ကြီးအတွင်းမှ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အငွေ့အသက်တစ်ရပ် မသဲမကွဲ ပျံ့နှံ့ ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လီချန် ဖြစ်စေ၊ နန်ရှီ ဖြစ်စေ၊ နှစ်ဦးလုံး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီကို အသုံးပြု၍ ကျင့်ကြံခဲ့ဖူးရာ ထိုအငွေ့အသက်နှင့် အလွန် ရင်းနှီးနေကြ၏။

"ဒါ၊ ဒါက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီ..."

နန်ရှီက အသံမထိန်းနိုင်ဘဲ အံ့ဩတကြီး ဟစ်အော်လိုက်မိ၏။

သူမ၏ နားလည်ထားမှုအရ၊ နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သတ္တုကြောများ တည်ရှိနေသည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သတ္တုကြောများသည် မကြာခဏဆိုသလို အလွန် သေးငယ်ပြီး သတ္တုကြောကြီးများဖြစ်ပေါ်ရန် အလွန် ခက်ခဲကာ တစ်ကြိမ် တူးဖော်ပြီးသည်နှင့် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

မျက်စိရှေ့မှ ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားသော ချိုင့်နက်ကြီးအတွင်း၌ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သတ္တုကြောများ ပုန်းအောင်းနေတာလား။

သို့သော် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သတ္တုကြောများ တည်ရှိရာ နေရာသည် မကြာခဏဆိုသလို အင်အားကြီးမားသော ဝိညာဉ်သားရဲများကလည်း စောင့်ရှောက်နေလေ့ရှိသည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင်၊ လီချန်နှင့် နန်ရှီတို့သည် ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ချိုင့်နက်ကြီး၏ အောက်ခြေ၌ ခရုတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် လှည့်လည်သွားလာနေသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရပြီး သူတို့နှစ်ဦးအား ခြိမ်းခြောက်နေသလိုပင်။

ဤခရုဝိညာဉ်သားရဲသည် အရောင်အသွေးစုံလင်သော အဆိပ်ငွေ့များကိုပင် ထွေးထုတ်လိုက်ရာ မကြာမီပင် ချိုင့်နက်ကြီးတစ်ခုလုံး အရောင်အသွေးစုံလင်သော အဆိပ်ငွေ့များဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားစေ၏။

"စီနီယာအစ်ကိုလီချန်၊ ဒီချိုင့်နက်ကြီးထဲမှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သတ္တုကြော ရှိနေပုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီဝိညာဉ်သားရဲက စောင့်နေတယ်..."

နန်ရှီက ပြောလိုက်၏။

သူမသည် ဝူရွှမ်းတာအိုနန်းတော်၏ တာအိုအသီးအဆင့် တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရရှိထားသော အကြောင်းအရာမျိုးစုံမှ သတင်းအချက်အလက်များမှာ သဘာဝအတိုင်း အလွန်များပြားလှရာ၊ သေချာပေါက် လီချန်ကတော့ မယှဉ်နိုင်ပေ။

သူမသည် ဤချိုင့်နက်ကြီးအတွင်း၌ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သတ္တုကြော တည်ရှိနေနိုင်ခြေ အလွန် များသည်ကို သိနေသည်။

ပမာဏ မကြီးမားသည့်တိုင် အနည်းဆုံးအားဖြင့် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် သောင်းဂဏန်းမျှ တန်ဖိုး ရှိနိုင်ပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးကဲ့သို့သော ဗလာနတ်ဘုရားများအတွက်မူ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် သောင်းဂဏန်းမှာ အလွန်ကိုများပြားလှပေသည်။

သူမသည် တာအိုအသီးအဆင့် တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ချီကိုရရှိ၍ ကျင့်ကြံနိုင်သည် မှန်သော်လည်း ကျင့်ကြံမှုအတွက်သာ လုံလောက်ပြီး ပိုလျှံခြင်း မရှိပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝူရွှမ်းတာအိုနန်းတော်တွင် သူမကဲ့သို့သော တာအိုအသီးအဆင့် တပည့်များ ဆယ်ဂဏန်းကျော်မျှ ရှိနေပြီး၊ ထို့အပြင် အခြားသော တိုက်ရိုက်တပည့်များလည်း ရှိနေသေးရာ၊ သူမသည် ဤတပည့်များအကြားမှ ထူးချွန်စွာ ထွက်ပေါ်လာလိုပါက ဝူရွှမ်းတာအိုနန်းတော်မှ ထောက်ပံ့ပေးသော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များတစ်ခုတည်းကို အားကိုး၍ သေချာပေါက် မလုံလောက်ပေ။

လီချန်သည်လည်း နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သတ္တုကြော၏ အဖိုးတန်မှုကို သိရှိသည်။ သူ၏ အချိန်ခေါင်းလောင်း ကမ္ဘာငယ်သည် နှစ်စဉ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် အမှတ်တစ်သောင်းကျော် ရရှိနိုင်သည် မှန်သော်လည်း စုဆောင်းထားရန်မှာမူ အလွန်မလွယ်ကူလှပေ။

"ဒီမြေဝိညာဉ်သားရဲက အနည်းဆုံးတော့ မြေနတ်ဘုရားအဆင့်ပဲ။ အဆိပ်ငွေ့က အရမ်းပြင်းထန်တယ်။ ကျွန်မတို့က ဗလာနတ်ဘုရားတွေပဲ ရှိသေးတယ်..."

နန်ရှီသည် ခဏမျှ တွေဝေသွားပြီးနောက်၊ အံကြိတ်လျက် ပြောလိုက်၏။ "ဒါပေမဲ့၊ ဒီမြေခရုဝိညာဉ်သားရဲက အရမ်းကြောက်တတ်တယ်။ ကျွန်မမှာ လော်ရှားနတ်ဘုရားဝတ်ရုံတစ်ထည် ရှိတယ်။ ဆရာက ချီးမြှင့်ထားတာ။ ရေ၊ မီး၊ အဆိပ်ငွေ့တွေကို တွန်းလှန်နိုင်တယ်။ ဒီမြေခရုဝိညာဉ်သားရဲရဲ့ အဆိပ်ငွေ့ကို တွန်းလှန်နိုင်လောက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်ရုံနဲ့ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘူး။ စီနီယာအစ်ကိုလီချန်က ကျွန်မကို သယ်ပြီး ပျံသန်းပေးဖို့ လိုလိမ့်မယ်။"

အနည်းငယ် စွန့်စားရသည် မှန်သော်လည်း သူမသည် ဤအဖိုးတန်သော အခွင့်အရေးကြီးကို လက်လွတ် မခံလိုပေ။

"အင်း၊ ဒါဆို စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့။"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

သူ၏အာရုံခံစားမှုအောက်တွင် ချိုင့်နက်ကြီးအောက်မှ ထို မြေခရုဝိညာဉ်သားရဲသည် အမှန်တကယ်ပင် မြေနတ်ဘုရားအဆင့်မျှသာ ရှိပြီး ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။

သူ ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိသည်။

ထို့အပြင် မြေခရုဝိညာဉ်သားရဲမှာ ပင်ကိုယ်သဘာဝအရ ကြောက်တတ်ပြီး မြေကြီးအောက်၌သာ ပုန်းအောင်းနေကာ အဆိပ်ငွေ့ဖြင့်သာ တုံ့ပြန်ခြင်းကို နှစ်သက်၏။

ထို့နောက် နန်ရှီသည် သူမ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက်ပွတ်သပ်လိုက်ရာ ထူးဆန်းသော အဝါရောင်တောက်တောက် ပိုးသားဝတ်ရုံတစ်ထည် ပေါ်ထွက်လာ၏။

ဤပိုးသားဝတ်ရုံသည် သဲများ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ဖြန့်ကျက်သွားပြီး ထူးဆန်းသော ပိုးသားပိုက်ကွန်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လီချန်နှင့် နန်ရှီ နှစ်ဦးလုံးအား လွှမ်းခြုံထားလိုက်၏။

လီချန်သည်လည်း နန်ရှီ၏သွယ်လျသော ခါးလေးကို တစ်ချက် ဆွဲဖက်လိုက်၏။

သူ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ဒီလောက်အနီးကပ်ဆုံး ထိတွေ့မိခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်လေသည်။

နန်ရှီမှာမူ အမူအရာ ပုံမှန်ပင်ရှိလျက် လော်ရှားနတ်ဘုရားဝတ်ရုံကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော် အသုံးပြုလိုက်၏။

မကြာမီ လူနှစ်ဦးသည် လော်ရှားနတ်ဘုရားဝတ်ရုံ၏ လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင်၊ ချိုင့်နက်ကြီးအတွင်းမှ အရောင်အသွေးစုံလင်သော အဆိပ်ငွေ့များဆီသို့ ပျံသန်း ကျဆင်းသွားကြ၏။

အဆိပ်ငွေ့များ ပျံ့နှံ့နေသော်လည်း လော်ရှားနတ်ဘုရားဝတ်ရုံ၏ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန် အင်အားကြီးမားပြီး အဆိပ်ငွေ့များကို အပြင်ဘက်၌ တားဆီးထား၏။

လီချန် နတ်ဘုရားအသိစိတ် ဖြန့်ကျက် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ထိုမြေခရုဝိညာဉ်သားရဲကို အာရုံခံမိလိုက်၏။

အကြောက်တတ်ဆုံးသော ဝိညာဉ်သားရဲဟု ဆိုထိုက်ပေသည်။ လီချန်တို့နှစ်ဦး ဆင်းလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရရာ မြေခရုဝိညာဉ်သားရဲမှာ အားမနည်းသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် တွင်းနက်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွား၏။

မကြာမီ သူတို့နှစ်ဦးသည် ချိုင့်နက်ကြီး၏အောက်ခြေသို့ ရောက်သွားကြသည်။

ပြိုကျသွားသော ချိုင့်နက်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်းမှာ မြေဝိညာဉ်သားရဲ၏ တူးဆွခြင်းကို စောစောစီးစီးကတည်းက ခံထားရပြီး ဖြစ်သည်။

ကြည်လင် တောက်ပနေသော ဖန်ကျောက်တုံးများအကြားတွင် လက်သီးဆုပ်အရွယ်အစားမျှ ရှိသော စမ်းရေပေါက်တစ်ခု ရှိနေ၏။

ထို နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အငွေ့အသက်မှာ ဤစမ်းရေပေါက်အတွင်းမှ ပျံ့နှံ့ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"တာအိုရောင်းရင်းလီချန်၊ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သတ္တုကြော မဟုတ်ဘူး။ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စမ်းရေပဲ၊ ကျွန်မတို့ ချမ်းသာပြီ။"

နန်ရှီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စမ်းရေ၏ အအဖိုးတန်ဆုံးသော အရာမှာ အဆက်မပြတ် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အရည်များကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မပျက်စီးသွားသရွေ့ အဆက်မပြတ် ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်ပေသည်။

သို့ရာတွင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စမ်းရေကို ရွှေ့ပြောင်း၍ မရပေ။

ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သည်နှင့် ဤ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စမ်းရေသည် ပျက်စီးသွားပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်၏။

သို့သော် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စမ်းရေသာ တည်ရှိနေသရွေ့ နောင်တွင် ဝင်ရောက်လာပါက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အရည်များကို ရရှိနိုင်သေး၏။

"တကယ်ကို နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စမ်းရေပဲ။ နောက်တစ်ခါ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဖွင့်တဲ့အခါ၊ ဒီ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စမ်းရေကနေ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်စုဆောင်းနိုင်ဦးမယ်။"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"တာအိုရောင်းရင်းလီချန်၊ အမြန် စုဆောင်းလိုက်ပါ။ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အရည် ဘယ်လောက် ရနိုင်မလဲ ကြည့်ရအောင်။"

နန်ရှီက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ။"

လီချန်သည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လက်ညှိုးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လိပ်ထွက်သွားပြီး၊ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စမ်းရေမှ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အရည်များကို ဆွဲငင် ထုတ်ယူကာ ကျောက်စိမ်းပုလင်းအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်၏။

ပုလင်းတစ်လုံး အပြည့် ဖြစ်သွားသည့်အခါ၊ လီချန်သည် နောက်တစ်လုံးကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ ပုလင်းတစ်ဝက်ကျော်ခန့် ဖြည့်ပြီးမှ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စမ်းရေအတွင်း၌ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အရည်များ လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားတော့သည်။

"တာအိုရောင်းရင်းနန်ရှီ၊ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် အမှတ်တစ်သိန်းကျော်လောက် တန်ဖိုး ရှိလောက်တယ်။ အဲ့ဒီ မြေဝိညာဉ်သားရဲသာ မရှိခဲ့ရင် သေချာပေါက် ဒီထက်ပိုများဦးမှာ။"

လီချန်က ပြောလိုက်၏။

"မြေဝိညာဉ်သားရဲသာ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်မတို့လည်း ဒီနေရာကို ရှာတွေ့နိုင်၊ မတွေ့နိုင် မသေချာဘူးလေ။"

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။"

ဆက်လက်၍၊ လီချန်သည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းအတွင်းမှ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အရည်များကို ညီတူညီမျှ ခွဲဝေပြီးနောက်၊ တစ်ယောက်တစ်ပုလင်းစီ သိမ်းဆည်းလိုက်ကြ၏။

လူတိုင်း နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အရည် အမှတ် ခုနစ်သောင်း သို့မဟုတ် ရှစ်သောင်းခန့် ရရှိနိုင်လောက်၏။

လီချန်အတွက်မူ အချိန်ခေါင်းလောင်း ကမ္ဘာငယ်၏ ခုနစ်နှစ် သို့မဟုတ် ရှစ်နှစ်စာ ဝင်ငွေနှင့် ညီမျှလေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုလီချန်၊ ဟိုမြေခရုဝိညာဉ်သားရဲကို ဘယ်လို စီမံမလဲ။ နောက်တစ်ခါ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဖွင့်တဲ့အထိဆို နှစ်သုံးရာတောင် ကြာသွားပြီ။ ဒီမြေခရုဝိညာဉ်သားရဲက သေချာပေါက် ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့်ကို ခြေချနိုင်လောက်ပြီ။"

နန်ရှီက ပြောလိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤ မြေဝိညာဉ်သားရဲသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စမ်းရေကို အားကိုး၍ နေ့စဉ် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အရည်များကို သောက်သုံးနေရာ၊ တိုးတက်နှုန်းမှာ သေချာပေါက် အလွန်လျင်မြန်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါလည်း ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ အခု သူ့ကို သုတ်သင်နိုင်တဲ့ အစွမ်းအစ မရှိသေးဘူး။ နောက်တစ်ခါ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဖွင့်တဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှပဲ ပြောကြတာပေါ့။"

လီချန်က ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်၏။

သူသည် နှစ်သုံးရာ ကြာပြီးနောက် စောစောစီးစီးကတည်းက ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့် သို့မဟုတ် ပိုမို မြင့်မားသောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေလောက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်မှု ရှိသည်။

ထိုအချိန်သို့ ရောက်ရှိပါက ဤနတ်ဘုရားဝိညာဉ်စမ်းရေကို အထင်မကြီးမိလောက်တော့တာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"အင်း၊ ဒီလိုပဲ လုပ်ရတော့မှာပေါ့။"

နန်ရှီက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ဒီတစ်ကြိမ် ဤမျှများပြားသော နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အရည်များကို ရရှိနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အကျိုးအမြတ် ကြီးမားလှပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူမကိုယ်တိုင်လည်း နှစ်သုံးရာ ကြာပြီးနောက် ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်ဟု ယုံကြည်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် ဝူရွှမ်းတာအိုနန်းတော်၏ တာအိုအသီးတပည့်ပင်။

"စီနီယာအစ်ကိုလီချန်၊ ဒါဆို ကျွန်မတို့ နှစ်သုံးရာကြာပြီးမှ ဒီနေရာကို အတူတူ ထပ်ပြီးစူးစမ်းရှာဖွေကြတာပေါ့။ ကျွန်မတို့သာ တစ်ချိန်တည်း အပိုင်းအခြားထဲမှာ မကျခဲ့ရင်၊ ဘယ်သူပဲ ဝင်လာပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အရည်ကို ရယူခဲ့သည် ဖြစ်စေ၊ တစ်ယောက်တစ်ဝက်စီ ယူကြမယ်။ ဘယ်လိုလဲ။"

"နန်ရှီ၊ နှစ်သုံးရာ ကြာပြီးရင် ခင်ဗျားက ထျန်းနတ်ဘုရား ဖြစ်နေလောက်ပြီ... အဲ့ဒီအချိန်ကျမှ တစ်ယောက်တစ်ဝက်စီဆိုရင် မင်းအတွက် မတရားရာ မကျဘူးလား။"

လီချန်က ပြောလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကိုလီချန်၊ ဘာ တရားတာ၊ မတရားတာမှ မရှိပါဘူး။ အရင်တုန်းက ရှင့်ကြောင့်သာမဟုတ်ခဲ့ရင် ကျွန်မလည်း ဝူရွှမ်းတာအိုနန်းတော်ရဲ့ တာအိုအသီးအဆင့် တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"

နန်ရှီက ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဤအချက်ကြောင့်ပင်၊ သူမသည် လီချန်အား အလွန်ကျေးဇူးတင်မိပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ပေါ်၌လည်း တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ ကူညီပေးလို၏။

လီချန်သည် မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မဆိုတော့ပေ။

ဆက်လက်၍၊ လီချန်သည် အစီအရင် ကိရိယာအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စမ်းရေ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ တည်ဆောက်လိုက်၏။

နန်ရှီသည် လီချန် အစီအရင်ပညာကိုပင် ကျွမ်းကျင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

အချိန်အနည်းငယ် အသုံးပြုပြီးနောက်၊ လီချန်သည် သေးငယ်သော ဆယ်ခြောက်အခြေခံ မဟာအစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စမ်းရေအား လွှမ်းခြုံထားလိုက်၏။

ဤသို့ဖြင့် ထိုမြေခရုဝိညာဉ်သားရဲသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အရည်များကို ခိုးသောက်ရန် စဉ်းစား၍ပင် ရနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ဤမဟာအစီအရင်သည် နေရာကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး အခြားသော ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှလူများ သတိပြုမိခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်၏။

တစ်ဖက်လူက အစီအရင်ပညာကို အလွန်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်မနေသရွေ့ပေါ့။

"တာအိုရောင်းရင်းနန်ရှီ၊ ဒါက မဟာအစီအရင်ရဲ့ အစီအရင်အလံပဲ။ နောက်တစ်ခါ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဖွင့်တဲ့အခါ၊ ခင်ဗျား အရင်ဝင်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီအစီအရင်အလံကို ယူပြီး မဟာအစီအရင်ထဲကို ဝင်၊ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အရည်တွေကို ထုတ်ယူလိုက်ပါ။"

လီချန်သည် အစီအရင်အလံတစ်ချောင်းကို နန်ရှီထံသို့ ပေးအပ်လိုက်၏။

နန်ရှီသည် အစီအရင်အလံကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး၊ တစ်ချက်သန့်စင်လိုက်ရာ အမှန်တကယ်ပင် မဟာအစီအရင်အတွင်းသို့ လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်နိုင်သည်ကို တွေ့ရသော်လည်း၊ သူမသည် လီချန် တည်ဆောက်ထားသော မဟာအစီအရင်က မြေခရုဝိညာဉ်သားရဲကို တွန်းလှန်နိုင်စွမ်း ရှိ၊ မရှိ အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိ၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤမြေဝိညာဉ်သားရဲသည် မြေနတ်ဘုရားအဆင့်နှင့်တန်းတူဖြစ်သည်။

"စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီမဟာအစီအရင်က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်ချီကို မှီခိုထားတာ။ ဒီမြေခရုဝိညာဉ်သားရဲ ဝင်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

လီချန်သည် နန်ရှီ၏စိုးရိမ်မှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကိုလီချန်၊ ရှင့်ရဲ့ အစီအရင်ပညာ တတ်ကျွမ်းမှုက ဒီလောက် မြင့်မားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ဘာလို့ ယွိချင်းအစီအရင်စံအိမ်ကို ဝင်ဖို့ မကြိုးစားကြည့်တာလဲ။"

နန်ရှီက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်၏။

လီချန်သည် အောက်ဘုံမှ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကျင့်ကြံသူ ဇာစ်မြစ်အဖြစ်၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားပြီး အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းနိုင်ရုံသာမက အစီအရင်ပညာတတ်ကျွမ်းမှုအပေါ်၌လည်း ဤမျှ အံ့ဩဖွယ် ကောင်းလှရာ တာအိုကျောင်းတော်၌ အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦးအဖြစ် နေထိုင်မည့်အစား၊ အခြားသော လမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး၊ ယွိချင်းအစီအရင်စံအိမ်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

ယွိချင်းအစီအရင်စံအိမ်သည် 'စံအိမ်' အဆင့်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်း၏အရေးပါမှုမှာ တာအိုနန်းတော်ကြီး ခုနစ်ခုထက် လုံးဝ မလျော့နည်းပေ။

ထို့အပြင် ယွိချင်းအစီအရင်စံအိမ်အတွင်းမှ အစီအရင်ပညာရှင်များသည် အဆင့်အတန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပါက နတ်ဘုရားအထောက်အထားကိုရရှိရန် အရည်အချင်းရှိကြပေသည်။

တာအိုကျောင်းတော်မှ အလုပ်ကြမ်းတပည့်ဟူသော လမ်းကြောင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ယွိချင်းအစီအရင်စံအိမ်မှ အစီအရင်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခြင်းက ပိုမိုလျှောက်လှမ်းရန် ကောင်းမွန်နိုင်သည်။

"ကျွန်တော့်အတွက်တော့၊ အစီအရင်ပညာက စိတ်ဝင်စားမှုသက်သက်ပါပဲ။"

လီချန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

နန်ရှီသည် ဘာမှထပ်မပြောတော့ပေ။

အစီအရင် တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် လော်ရှားနတ်ဘုရားဝတ်ရုံ၏ ကာကွယ်မှုအောက်ကနေပြီး ချိုင့်နက်ကြီးမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

ထိုကြောက်တတ်ပြီး သတိကြီးလှသော မြေဝိညာဉ်သားရဲသည် ထိုအခါမှ တွင်းမှ ထွက်လာခဲ့သော်လည်း၊ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စမ်းရေ၏အနီးသို့ လုံးဝ မကပ်နိုင်တော့သည်ကို တွေ့ရှိရပြီး ပတ်ပတ်လည်၌သာ လှည့်ပတ်နေနိုင်တော့၏။

အတော်ကြာပြီးနောက်၊ မြေဝိညာဉ်သားရဲသည် ဝင်ရောက်နိုင်သည့် နည်းလမ်း မရှိသဖြင့် တွင်းနက်အတွင်းသို့သာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားရတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံမှ နန်ရှီသည် အာရုံခံမိပြီးနောက်၊ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ မြေဝိညာဉ်သားရဲ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အရည်များကို မသောက်သုံးနိုင်တော့သဖြင့် နှစ်သုံးရာ အချိန်အတွင်း နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စမ်းရေသည် သေချာပေါက် ပိုမို များပြားသော နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အရည်များကို စုဆောင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ချိုင့်နက်ကြီးမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် နေရာအနှံ့ ထပ်မံ ရှာဖွေမှုများ ပြုလုပ်ကြပြန်သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် အရှေ့ဘက်မှ သစ်သားဝိညာဉ်ချီများ အလွန်အမင်း ထူထပ်လှသော တောင်တန်းတောအုပ်အတွင်းမှ တိုက်ပွဲ၏လှုပ်ရှားသံများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ဟိန်းဟောက်သံများလည်း ပါဝင်နေ၏။

သူတို့နှစ်ဦး အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ၊ ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ အလုပ်ကြမ်းတပည့်နှစ်ဦးက သူတို့လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြလေသည်။

"ရပ်လိုက်၊ ဒီနယ်မြေကို ငါတို့ ထျန်းရှူးတာအိုနန်းတော်က သိမ်းပိုက်ပြီးပြီ။"

ထိုအထဲမှ အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နန်ရှီသည် လီချန်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး၊ တောအုပ်အတွင်း၌ မည်သည့်အရာများ ရှိနေသည်ကို အလွန်စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြစ်မိသော်လည်း ထွက်ခွာသွားရန်သာ ပြင်ဆင်လိုက်၏။

ဤနတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌၊ ဂိုဏ်းတူတပည့်များအကြား သတ်ဖြတ်ခြင်းကို တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်ထားပြီး၊ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ပို၍ပင် ခွင့်မပြုသော်လည်း၊ အမှန်တကယ် လူသတ်လိုပါက အခြားသောနည်းလမ်းများ ရှိနေသေး၏။

"ဒါ ဝူရွှမ်းတာအိုနန်းတော်က ဂျူနီယာညီမနန်ရှီ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီတစ်ယောက်က ဘယ်သူလဲ။ မျက်နှာစိမ်းလှချည်လား။"

ထိုအချိန်တွင်၊ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦးသည် တောအုပ်အတွင်းမှ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မျက်ဝန်းတစ်စုံတွင် လှောင်ပြောင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်လျက် မမြင်နိုင်သော မြေနတ်ဘုရားအငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

နန်ရှီက ပြောလိုက်၏။ "ထျန်းရှူးတာအိုနန်းတော်က အခွင့်အရေးရယူနေမှတော့ ကျွန်မတို့ မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး။"

"ငါ့ ထျန်းရှူးတာအိုနန်းတော်နဲ့ ဝူရွှမ်းတာအိုနန်းတော်က၊ မူလက မိသားစုတစ်ခုတည်းပဲ။ ဂျူနီယာညီမနန်ရှီသာ နေရစ်ခဲ့ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပိုက်ထားလျက်၊ ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောလိုက်၏။

"မလိုအပ်တော့ပါဘူး။"

နန်ရှီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် လီချန်နှင့်အတူ လှည့်ကာ ပျံသန်း ထွက်ခွာသွား၏။

"မင်းတို့ ဒီနယ်မြေကို သေချာ ကြည့်ထား။ ဘယ်သူ့ကိုမှ အနားကပ်ခွင့် မပေးနဲ့။ စီနီယာအစ်ကိုလင်ရဲ့အခွင့်အရေးကို သက်ရောက်မှု ရှိသွားစေမယ်။"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်သည် လူနှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း၊ နှုတ်ခမ်းထောင့် အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီးနောက် အလုပ်ကြမ်းတပည့်အချို့ကို မှာကြားလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ စီနီယာအစ်ကိုဟယ်။"

လူနှစ်ဦးသည် အလျင်အမြန် အမိန့်ကို နာခံလိုက်၏။

ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်မှာမူ တောအုပ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် လှည့်ဝင်သွားပြန်သည်။

"ထျန်းရှူးတာအိုနန်းတော်က လူတွေ ဘာအခွင့်အရေးများ တွေ့သွားလဲ မသိဘူး။ ဒီလောက်တောင် အင်အားအများကြီး ထုတ်ထားရတယ်။"

နန်ရှီက အလွန်နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အခွင့်အရေးကြီးတစ်ခုခု ဖြစ်လောက်တယ်။ မဟုတ်လို့ရှိရင် ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ထိုသစ်တောအုပ်အတွင်းမှ၊ ထျန်းနတ်ဘုရား၏ အငွေ့အသက်ကို မသဲမကွဲ ခံစားမိနေသည်။ အတွင်း၌ ထျန်းရှူးတာအိုနန်းတော်မှ ထျန်းနတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီး ရှိနိုင်လောက်၏။

ထျန်းနတ်ဘုရား။ သေချာပေါက် နတ်ဘုရားအထောက်အထားရတပည့် ဖြစ်ပေမည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ နန်ရှီ၏မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထူးဆန်းသော ကျောက်စိမ်းအဆောင်တစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ အလင်းရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်နေ၏။

"တာအိုရောင်းရင်းနန်ရှီ၊ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။"

လီချန်သည် နန်ရှီ၏ အမူအရာကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်၊ မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကိုလီချန်၊ ကျွန်မမှာ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စရှိသေးလို့၊ အရင် ထွက်ခွာသွားမှ ဖြစ်မယ်။"

နန်ရှီက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

ဆက်လက်၍ လီချန် စကားပြောသည်ကိုပင် မစောင့်ဘဲ၊ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

လီချန်သည် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ နန်ရှီ၏အမူအရာကို ကြည့်ရသည်မှာ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှား၏။

"ဒါမှမဟုတ် ဒီနန်ရှီက ဝူရွှမ်းတာအိုနန်းတော်က တခြားလူတွေ ပို့လိုက်တဲ့ အကူအညီတောင်းတဲ့ သတင်းကို လက်ခံရလိုက်တာလား။"

လီချန်သည် နန်ရှီ၏ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း၊ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။

မဟုတ်ပါက ဤမျှအလျင်စလို ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပေ။

ခဏမျှ တွေးတော ကြံဆပြီးနောက်၊ လီချန်သည် နောက်မှ လိုက်၍ ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

***