အပြစ်တင်နေသော အမတ်ချုပ်ကြီး

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့နှင့် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာရှိ အရာရှိများအားလုံးသည် လိုကျစ်ကွေ့၏စကားကို ကြားပြီးနောက် လူငယ်၏မျက်နှာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လိုကျစ်ကွေ့က သူ၏လက်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် ကောင်လေး၏မျက်နှာကို မေးစေ့မှ မော့တင်လိုက်ရာ လူငယ်သည် မျက်နှာလွှဲရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ အကြီးအကဲလီသည် ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်တကြီးနှင့် ဒေါသထွက်လာသည်။

"သူ ဘယ်သူလဲ။"

အကြီးအကဲလီက မေးလိုက်သည်။

လူငယ်သည် လှပသောမျက်ခုံးမွှေးတစ်စုံရှိပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းနှင့် အနည်းငယ်ဆင်တူသော်လည်း သူတို့သည် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော လူနှစ်ဦးဖြစ်ကြသည်။ ဤသည်မှာ နဉ်ရှောင်ယောင်းကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်ဟု ထင်သောမည်သူမဆို မျက်စိကန်းနေရမည်ဖြစ်သည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် လူငယ်၏မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ပြီးနောက် အရေပြားကို ရူးသွပ်စွာ ပွတ်တိုက်တော့သည်။ သူ၏ပြင်းထန်သောလုပ်ရပ်များက ကောင်လေး၏အရေပြားကို နီရဲသွားစေပြီး နာကျင်မှုကြောင့်ပြင်းထန်စွာအော်ဟစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ရုန်းကန်ပြီး အမတ်ချုပ်ကြီး၏ ဖမ်းဆုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားသည်။

လူအုပ်သည် သူ၏လှုပ်ရှားမှုများတွင် တစ်စုံတစ်ခုမှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိပြီး အမတ်တစ်ဦးက မှတ်ချက်ချသည်။

"သူ့ရဲ့ လက်တွေ၊ ခြေထောက်တွေက မသန်စွမ်းဘူးလား။"

လိုကျစ်ကွေ့က ကောင်လေး၏လက်မောင်းကို ဆွဲညှစ်ပြီး အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

"သူ့အရိုးတွေက အကောင်းအတိုင်းပဲ။"

သူ၏အရိုးများ အကောင်းအတိုင်းဖြစ်လျှင် အဘယ်ကြောင့် သူသည် ကောင်းမွန်စွာ မလှုပ်ရှားနိုင်ရတာလဲ။ ခန်းမထဲရှိ လူအားလုံးသည် သူတို့၏မေးခွန်းထုတ်သော အကြည့်များကို အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ထံသို့ ပို့လိုက်ကြသည်။ အဘိုးကြီးအမတ်ချုပ်ကြီးသည် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် မည်သို့ခံစားနေရသည်ကို ဖော်ပြရန်ခက်ခဲသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ပင် ဤသို့ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မယုံနိုင်ပေ။ သို့သော် သူ၏ခေါင်းထဲမှ အသံက သူ့အား အရာအားလုံးသည် သူ၏အစီအစဉ်များနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောနေသည်။ ဤသည်မှာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် မိမိကိုယ်ကို မေးခွန်းထုတ်လိုက်မိသည်။ နဉ်ယွီ၏လူများသည် လူစားထိုးကို ဘိုးဘေးခန်းမထဲသို့ ပို့ဆောင်ပြီးနောက် လဲလှယ်သွားခဲ့သလော။ မဟုတ်ဘူး၊ ၎င်းသည် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤကောင်လေး… အမတ်ချုပ်ကြီးသည် လူငယ်ကို ထပ်မံစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီကောင်လေးရဲ့ အဝတ်အစားနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားက လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာ ငါမြင်ခဲ့တဲ့လူနဲ့ တစ်ထပ်တည်းတူညီနေတယ်။

"အမတ်ချုပ်ကြီး၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို ရှင်းပြသင့်တယ် မဟုတ်လား။"

လိုကျစ်ကွေ့က ပြောသည်။

အကြီးအကဲလီသည် ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ရှဲ့ဝမ်ယွမ်၊ အရှင်မင်းကြီး ဘယ်မှာလဲ။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

"လိုကျစ်ကွေ့။"

အကြီးအကဲလီသည် နောက်တစ်ဖန် စစ်သေနာပတိချုပ်လိုထံသို့ လှည့်ပြီး ထိုမေးခွန်းအတိုင်း မေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဘယ်မှာလဲ။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အရာရှိများနှင့် အမတ်များအားလုံးသည် သူတို့၏ခြေထောက်အောက်မှ မြေပြင် တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့သည် အလျင်အမြန် ဘေးသို့ရှောင်ထွက်သွားကြပြီး တောက်ပြောင်နေသောကြမ်းပြင်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မြေအောက်ခန်းမှ ဒုတိယအကြိမ်တိုင်တိုင် ထိုးဖောက်ထွက်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ သူမသည် လက်ရှိတွင် အသက်ရှူမဝဖြစ်နေသည်။ သူမ၏အပေါ်မှ ကျောက်တုံးသည် ဖယ်ရှားရန် အလွန်လေးလံသောကြောင့် သူမ၏လက်ရှိအင်အားဖြင့်ဖောက်ထွက်ရန်အလွန်ခက်ခဲနေသည်။

သူမသည် စစ်သေနာပတိချုပ်ကို အသံကုန်အော်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း တုံ့ပြန်မှုတစ်စုံတစ်ရာ မရခဲ့ပေ။ ဒီအရူး ပြောတော့ဖြင့် ကျွန်မဘေးမှာ အမြဲရှိနေမယ်ဆိုပြီးတော့။

အမှန်တကယ်တော့ စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် သူမ၏အပေါ်တည့်တည့်တွင် ရပ်နေသောကြောင့် သူသည် အတော်လေး အနီးအနားတွင် ရှိနေသည်။ သူက သူမ၏အော်သံများကို မကြားနိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ လိုကျစ်ကွေ့သည် ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ မိန်းကလေးနဉ်က သူ့အား လျှို့ဝှက်ခလုတ်သည် ယဇ်ပလ္လင်စားပွဲ၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်တွင် တည်ရှိကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏အစွမ်းအစအားလုံးကို စုစည်းပြီး နောက်ဆုံးခုန်ပေါက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဒီတစ်ခါ ငါမထွက်နိုင်ရင် နံရံနဲ့ခေါင်းဆောင့်ပြီး သေလိုက်တော့မယ်။

လိုကျစ်ကွေ့၏လက်သည် ဘယ်ဘက်စားပွဲခြေထောက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ယဇ်ပလ္လင်အောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော မိန်းမစိုးသည် သူ၏လက်ထဲတွင် ဓားတစ်ချောင်းကိုင်ဆောင်ထားပြီး လိုကျစ်ကွေ့၏လက်ချောင်းများကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

အစီအစဉ်သည် ယခုအခါ အပိုင်းပိုင်းပြိုကွဲသွားပြီဖြစ်သော်လည်း အကယ်၍ သူက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့အတွက် လိုကျစ်ကွေ့ကို သတ်ပစ်လိုက်လျှင် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အသက်ကို ချမ်းသာပေးကောင်း ချမ်းသာပေးလိမ့်မည်။ လိုကျစ်ကွေ့က စားပွဲခြေထောက်ကို နာရီလက်တံအတိုင်း လှည့်လိုက်သည့်အချိန်တွင် မိန်းမစိုးသည် သူ၏အဆိပ်လူးထားသော ဓားမြှောင်ကို မြှောက်လိုက်ချိန် နဉ်ရှောင်

ယောင်သည်လည်း သူမ၏လက်သီးအားဖြင့်ခေါင်းပေါ်မှ ကြမ်းခင်းအုတ်ကို ထိုးခွဲလိုက်သည်။

ဝုန်း!

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကြမ်းခင်းအုတ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပင့်ကူမျှင်ကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းငယ်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အက်ကွဲသံများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ကြမ်းပြင်သည် ကွဲအက်သွားပြီး ကျောက်စကျောက်နများ မြေအောက်ခန်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ဘိုးဘေးခန်းမထဲရှိ လူတိုင်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

"ဖွီး၊ ဖတ်၊ ဖတ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အပေါက်၏အစွန်းတွင်ရပ်ရင်း သူမ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်သွားသော ကျောက်မှုန့်များကို ထွေးထုတ်ရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေသည်။

"မင်း..."

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သူမ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသက်ရှင်နေသေးတာလဲ။

လိုကျစ်ကွေ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို သူမအဆင်ပြေကြောင်း သေချာစေရန် အတန်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ယဇ်ပလ္လင်စားပွဲပေါ်ရှိ အစိမ်းရောင်အဝတ်စကို မလိုက်သည်။ ၎င်း၏အောက်တွင် မိန်းမစိုးသည် လုံးဝသတိလစ်နေပြီး သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် ကြီးမားသော အဖုကြီးတစ်ခု ထနေသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ အစွမ်းထက်သောလက်သီးချက်ကြောင့် ကျောက်တုံးတစ်တုံးသည်လွှင့်စင်လာခဲ့ပြီး သူ့ကို သတိလစ်သွားစေခဲ့သည်။ သူ၏ဘေးတွင် ချွန်ထက်သောဓားတစ်ချောင်း ရှိနေပြီး ၎င်း၏အစွန်းများသည် ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်အောက်တွင် ရေညှိစိမ်းရောင် ဖြစ်နေသည်။ လိုကျစ်ကွေ့၏အကြည့်သည် ထိုလူသားက သူ၏အသက်ကို ရန်ရှာရန် ကြိုးစားနေသည်ကို သိလိုက်သောအခါ အေးစက်သွားသည်။

"အရှင်မင်းကြီး။"

အကြီးအကဲလီသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ဘေးသို့ ပြေးသွားသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက အကြီးအကဲလီကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"အိုး၊ အဘိုးကြီး။ ခင်ဗျားလည်း လာတာပဲလား။"

"......"

အကြီးအကဲလီ ဘာမှမပြောနိုင်တော့ပေ။

"......"

ကျန်အရာရှိများနှင့် အမတ်များလည်း ဘာမှမပြောနိုင်ကြပေ။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် အချို့လူများသည် တည်ရှိနေရခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသောအကြောင်းရင်းမှာ အခြေအနေကို ပျက်စီးစေရန်ဖြစ်သည်၊ ဥပမာအားဖြင့် အရှင်မင်းကြီးနဉ်ပင်ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုအခြေအနေတွင် ရှိနေကြပြီး လက်ဖဝါးများ ချွေးစေးများထွက်ကာ အသက်ရှူမဝဖြစ်နေကြသည်။ သို့သော် ဤအရှင်မင်းကြီးက အကြီးအကဲလီကို ဘာပြောလိုက်သလဲ။ ‘ခင်ဗျားလည်း လာတာပဲလား။’ အကြီးအကဲလီသည် လှေကားထစ်များ၏ ထိပ်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။

အရှင်မင်းကြီးဝင်လာစဉ်က သူ့ကို သတိပင်မပြုမိခဲ့သလော။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် အလျင်အမြန် လှည့်ပြီး တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော သူ၏လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။ ထိုလူသည် တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ယင်းဖုန်းနှင့် သူ၏လူများသည် ဘိုးဘေးခန်းမထဲသို့ အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာကြပြီး တပ်မှူးချုပ်ကိုယ်တိုင် လူစားထိုးကို အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏လက်မှ လုယူလိုက်သည်။

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် လက်ရှိဖြစ်ပျက်သွားသည့် အခြေအနေကြောင့်တုန့်ပြန်ရန်ပင်မေ့လျော့နေခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူမသည် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားသောအရာကို နားလည်ရန် ခက်ခဲနေသည်။ ခမည်းတော်က နဉ်ယွီနဲ့ အနည်းငယ်ဆင်တူတဲ့လူတစ်ယောက်ကိုသုံးပြီး သူမကို အစားထိုးလိုက်တာလား။ သူ ရူးသွားပြီလား။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။"

အကြီးအကဲလီက မေးသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက ယဇ်ပလ္လင်အောက်ရှိ သတိလစ်နေသော မိန်းမစိုးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ သူ့ကို မမြင်ကြဘူးလား။"

သက်ရှိထင်ရှား လူတစ်ယောက် သတိလစ်နေသော်လည်း အဘယ်ကြောင့် မည်သူမျှ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ကြသလဲ။ အကြီးအကဲလီသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ရိုက်နှက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ ဤကဲ့သို့သောအချိန်တွင် သတိလစ်နေသော မိန်းမစိုးတစ်ဦးကို မည်သူက ဂရုစိုက်မည်နည်း။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အကြီးအကဲလီ၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းသည် မှင်ဖြင့် စိမ်ထားသကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေသည်။

သူမသည် တိတ်တဆိတ် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူက သူမကို အမှန်တကယ် လက်သီးဖြင့် ထိုးလျှင် သူမသည် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူမသည် သူ့ကို ရိုက်နှက်ခွင့်ပြုရန်လောက်တော့ မမိုက်မဲပေ။

"ပြောစမ်း။"

အကြီးအကဲလီက နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ အကြီးအကဲလီ၏နောက်မှ အမတ်တစ်ဦးက သူ၏လက်စကို ဆွဲလိုက်သည်။ အကြီးအကဲလီ နည်းနည်းပါးပါးထိန်းပါအုံး။ သူက ရေမြေ့အရှင်ဧကရာဇ်ပဲ၊ ခင်ဗျားရဲ့မြေးမဟုတ်ဘူး။

"ဘာ... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို မေးလိုက်သည်။ သူမသည် အဘိုးကြီးက ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဘာပြောမည်ကို ကြည့်ချင်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် မြေပြင်မှ တွားသွားထလာပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို မြင်သောအခါ ဝမ်းမြောက်ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အရှင်မင်းကြီး ဘေးမသီရန်မခပဲရှိနေတာပဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ အဘိုးကြီး ရှင် လုံးဝကို အရှက်မရှိဘူးပဲ။

လိုကျစ်ကွေ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ဘေးသို့ လျှောက်သွားပြီး သူမ၏ခေါင်းနောက်တွင် ဖုန်မှုန့်များ ကပ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် လက်မြှောက်ကာ ညင်သာစွာ ပုတ်ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး သူမကို သန့်ရှင်းပေးလိုက်သည်။ ယခုအခါ အခြားအရာရှိများနှင့် အမတ်များစွာသည် အကြီးအကဲလီကဲ့သို့ပင် ဒေါသထွက်နေကြသည်။ အခုချိန်သည်

ရှင်းလင်းချက်များ ပေးရမည့် အချိန်

ဖြစ်သည်။ စစ်သေနာပတိချုပ်အရှင်မင်းကြီးရဲ့ခေါင်းကို ဖုန်ခါပေးရမယ့်အချိန်မဟုတ်သေးဘူး။

"ငါ့ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လာမပြောနဲ့။ ပြောစမ်း၊ မင်း ဒါတွေအားလုံးကို ဘယ်လိုရှင်းပြမလဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ပြောသည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က တောင်းပန်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော် သေဒဏ်နဲ့ထိုက်တန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဒီရာဇဝတ်သားကို နဂါးဝတ်ရုံဝတ်ထားပြီး အရှင်မင်းကြီးနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား ဆင်တူတာကို မြင်လိုက်တော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ မျက်စိအိုကြီးတွေက မှားယွင်းသွားခဲ့တာပါ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ယခုအခါ ရှဲ့အဘိုးကြီးတွင် အရှက်အကြောက် လုံးဝမရှိကြောင်း အပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားသည်။

"ဘယ်သူက ရာဇဝတ်သားလဲ။ မင်း ဘယ်သူ့ကို ရာဇဝတ်သားလို့ ပြောလိုက်တာလဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက သူမ၏လက်စကို လိပ်တင်လိုက်သည်။ နောက်ထပ်စကားစမြည်ပြောဆိုရန် မလိုအပ်တော့ပေ၊ သူမသည် ဤအဘိုးကြီးကို သတ်ပစ်လိုက်တော့မည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့

"အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ ဘိုးဘေးခန်းမထဲမှာ မြေအောက်ခန်း ဘာလို့ရှိနေတာလဲ၊ ပြီးတော့ အရှင်မင်းကြီးက ဘာလို့ အဲ့ဒီထဲမှာ ရှိနေတာလဲ၊ ပြီးတော့ ဒီရာဇဝတ်သားက ဘာလို့ အရှင်မင်းကြီးအစား ခန်းမထဲမှာ နဂါးဝတ်ရုံဝတ်ပြီး ဒူးထောက်နေရတာလဲ။"

"မင်း ငါ့ကို မေးနေတာလား။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။

"ကျွန်တော် သေဒဏ်နဲ့ထိုက်တန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အရှင်မင်းကြီးကို သံသယအားလုံးကို ရှင်းလင်းပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။"

မင်းမေကို သံသယရှင်းလင်းပေးလိုက်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ရှေ့သို့တိုးသွားသော်လည်း လိုကျစ်ကွေ့က သူမကို တားဆီးလိုက်သည်။

"ဘာလဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက သတ်ဖြတ်လိုသောစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ နောက်ပြန်လှည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက သူ့ကို အခုသတ်လိုက်ရင် ဘာအကျိုးမှမရပဲ စစ်ပဲဖြစ်မှာပါ။”

လိုကျစ်ကွေ့က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။

"စစ်ပွဲဖြစ်ရင် ဖြစ်ပါစေ။"

သူမသည် ဤသို့သောဘဝမျိုးဖြင့် ဆက်လက်မနေနိုင်တော့ပေ။ အကယ်၍ ထိုရှဲ့အဘိုးကြီး ယနေ့မသေလျှင် သူမအစား သေရလိမ့်မည်။

လိုကျစ်ကွေ့

"ကိုယ်တို့ဘက်မှာ တော်ဝင်အစောင့်တွေနဲ့ နဂါးအစောင့် ၅၀၀ ပဲရှိတယ်။ ရှောင်ယောင်း၊ မင်းမေ့သွားပြီလား။ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်က မြို့တော်ထဲကို တပ်ဖွဲ့တွေ ပိုပြီးခေါ်သွင်းထားပြီးပြီ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက လိုကျစ်ကွေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့က "သေခြင်းရှင်ခြင်းကိစ္စ မဟုတ်ရင် ရှောင်ယောင်း၊ မင်း သည်းခံရမယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ခေါင်းကို ဖိကိုင်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူမသည် သူမကြိုက်နှစ်သက်သလို မလုပ်နိုင်ခြင်းသည်ပင်လျှင် ဆိုးရွားလှသည်။ ထိုအချိန်တွင် အခြားလူတိုင်းသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဘာဖြစ်နေသလဲဟု တွေးတောနေကြသည်။

"မင်း... အရှင်မင်းကြီးကို ဘာတွေပြောလိုက်တာလဲ။"

အကြီးအကဲလီက တောင်းဆိုလိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့ စကားမပြောမီတွင် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက... အရှင်မင်းကြီးက ငါတို့အမတ်တွေကို နောက်ပြောင်နေတာလား။"

"တော်လောက်ပြီ။ ခင်ဗျားတစ်ယောက်တည်းပဲ နောက်နေလိုက်၊ ငါတို့ကျန်တဲ့လူတွေအားလုံးက လူမိုက်တွေလို့ ထင်နေတာလား၊ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် လိုကျစ်ကွေ့က နဉ်ရှောင်ယောင်းကို တားဆီးလိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သူနှင့် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်လိုခြင်းမရှိကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူ၏အသက်သည် အန္တရာယ်မရှိတော့သောကြောင့် သူသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ဒါက မဟာယဇ်ပူဇော်ပွဲခန်းမပါ။ အရှင်မင်းကြီး ဘယ်လိုလုပ်... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး... အိုင်း။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က သက်ပြင်းချပြီး အရှင်မင်းကြီး ကြီးပြင်းရင့်ကျက်လာရန် စိုးရိမ်နေသူတစ်ဦး၏ ပုံစံကို ဆောင်လိုက်သည်။

အကြီးအကဲလီသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ရှေ့တွင် လျှောက်သွားပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှဲ့ဝမ်ယွမ်၊ ခင်ဗျား ဘာပြောချင်တာလဲ။ ဒါက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ နောက်ပြောင်မှု မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ခင်ဗျား ဘာလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် အတိအကျ သိမှာသေချာတယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အကြီးအကဲလီ၏နောက်မှ ခေါင်းထုတ်ပြီး သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဟုတ်တယ်!

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က ထပ်မံသက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ၊ ခင်ဗျား အရှင်မင်းကြီးကို စောင့်ရှောက်နေတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီး ဒီလိုဖြစ်နေတာနဲ့ မဟာယဇ်ပူဇော်ပွဲကို ငါတို့ ဘယ်လိုဆက်လုပ်ကြမလဲ။"

"ကြမ်းပြင်က ပျက်စီးသွားပြီ။"

အမတ်ချုပ်ကြီး၏အုပ်စုမှ အမတ်တစ်ဦးက သူတို့ကို သတိပေးလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က နာကျင်ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီနေရာက ယခင်ဧကရာဇ်မင်းများရဲ့ နားခိုရာနေရာပါ။ အရှင်မင်းကြီး..."

သူသည် နောက်ထပ်သက်ပြင်းချပြီး ဆက်မပြောတော့သော်လည်း လူတိုင်းသည် သူဘာဆိုလိုသည်ကို နားလည်ကြပေသည်။ အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဆိုးသွမ်းမှုနဲ့ ဒီလိုပြဿနာတွေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်စေရတာလဲ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ခေါင်းကို လိုကျစ်ကွေ့ထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ငါ သူ့ကို မသတ်နိုင်ရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ နည်းနည်းရိုက်နှက်လို့မရဘူးလား။"

လိုကျစ်ကွေ့က နဉ်ရှောင်ယောင်း၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဆိုသည်။

"စုံစမ်းစစ်ဆေးရမယ်။ အဲ့လူငယ်လေးရဲ့ မူလဇာစ်မြစ်ကို စုံစမ်းပြီး သူ့ကို ဘိုးဘေးခန်းမထဲကို ဘယ်သူခေါ်လာခဲ့လဲဆိုတာ ရှာ။ ပြီးတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က နဂါးဝတ်ရုံက ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာ ရှာ။"

"ဟုတ်တယ်၊ သူ့ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးလိုက်။ ငါတို့မှာ အဆင်ပြေပြေနဲ့ ရာဇဝတ်သားတစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ။"

လူတိုင်းသည် အလျင်အမြန် လှည့်ပြီး ယဇ်ပလ္လင်အောက်ရှိ သတိလစ်နေသော မိန်းမစိုးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူက ဤအချိန်တွင် နိုးထလာသည်။ လိုကျစ်ကွေ့က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက်လာ၊ အဲ့ဒီလူယုတ်မာကို ဖမ်းဆီးလိုက်။"

နဂါးအစောင့်များသည် ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။ မိန်းမစိုးသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ထွက်ပြေးလိုသော်လည်း ခြေထောက်အောက်မှ ကျောက်တုံးတစ်တုံးနှင့် ခလုတ်တိုက်မိပြီး မြေအောက်ခန်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ယင်းဖုန်းသည် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး တွင်းထဲသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မီးလောင်နေသော စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို အပေါက်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ အတွင်းရှိနေရာသည် လုံးဝဗလာဖြစ်နေပြီး မိန်းမစိုး၏ အရိပ်အယောင်ပင်မရှိတော့ပေ။

"အဲ့ဒီအခန်းထဲမှာ နောက်ထပ်လျှို့ဝှက်

ခလုတ်နဲ့ကျွင်းတစ်ခု ရှိသေးလို့လား။"

အမတ်တစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။

"......"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ဘာမှမပြောနိုင်တော့ပေ။ သေစမ်း၊ အဘိုးကြီးက မြေအောက်ခန်းထဲမှာ အဲ့ဒီအရည်ပျော်အဆိပ်ကို ဖြန်းထားတာ ငါမေ့သွားတယ်။

"အဲ့ဒါတွေက နေကြာစေ့တွေ။ ပြီးတော့ မြေပဲခွံတွေလား။"

အခြားအမတ်တစ်ဦးက အပေါက်ထဲသို့ အတန်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သံသယဖြင့် ဆိုသည်။

"ပြီးတော့ ရေအိုင်ငယ်လေးတစ်ခု။"

နောက်ထပ်အမတ်တစ်ဦးက မှတ်ချက်ချသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း အကြိမ်အနည်းငယ် နှာရှုံ့လိုက်သည်။ ထိုရေအိုင်ငယ်သည် မိန်းမစိုးမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ထူးဆန်းပြီး အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အဆိပ်တစ်မျိုးဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သတ္တုနှင့် လူ့အသားကို အရည်ပျော်စေနိုင်သော်လည်း နေကြာစေ့များနှင့် မြေပဲခွံများကို မထိခိုက်စေဘဲ ချန်ထားခဲ့သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် အပေါက်သို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး အောက်ခြေတွင် စုပုံနေသော အနီရောင်နှင့် အဝါရောင်အရည်များ ရောနှောနေသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ဘီလူးတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်ပင် တွင်း၏အောက်ခြေသည် အရေပြား၊ အသားနှင့် အရိုးများကို အရည်ပျော်စေလောက်အောင် ပြင်းထန်သော အဆိပ်မှုန့်များဖြင့် ခင်းထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤဆိုးရွားသောမိန်းကလေးသည် မည်သို့လျှင် မထိခိုက်ဘဲ ရှိနေနိုင်မည်နည်း။

***