သခင်ကြီးကို နှိုးခြင်း

မြေခွေးမျိုးနွယ် ခြံဝင်း၌။

နန်းနန်းသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူမရှေ့မှ လူအုပ်ကြီးကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်နေသည်။ လက်တစ်ဖက်မှာတော့ ဟာမာတစ်ကောင်ရဲ့ ကျောရိုးကြီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ၎င်းက နှစ်ပေခန့်ရှည်သော ဝိညာဉ်တစ်ကောင်သာ။ ၎င်းသည် အတင်းအကြပ် ရုန်းကန်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ငရဲဘုရင်ငယ်၏ လက်ထဲမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

နန်းနန်းသည် ကိုးနှစ်သမီးအရွယ် ဖြစ်လာပြီမလို့ ခွေးများကအစ သူမကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။

မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်းက ယင်နဲ့ယန် နယ်ပယ်များ ပေါင်းစည်းခဲ့သည်။ သူမသည် မြေခွေး မျိုးနွယ်စုတွင် ကျုံးခွေ၊ တျယ်ချစ်၊ လှေသမား၊ သူ့သမီးတို့နှင့်အတူ နေထိုင်ခဲ့သည်။

မြေခွေးမျိုးနွယ်က ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ။

နတ်ဆိုးများ၊ မိစ္ဆာများနှင့် ပြည့်နေသည့် နေရာပင်။

အဲဒီမှာ ကောင်းကောင်း သင်ယူနိုင်ပါ့မလား။

ထိုအရွယ်တွင် သူမသည် နတ်ဆိုးများ၊ သရဲတစ္ဆေများနှင့် မြေခွေးဝိညာဉ်များမှ နတ်ဆိုးများကို ဖမ်းရန် သင်ယူခဲ့ပြီး သူမ၏စွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ သူမသည် ဤဟာမာကို ချေမှုန်းပြီး အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုလို သဘောထားကာ သူမသွားလေရာရာ၌ သယ်ဆောင်သွားကာ တစ်ခါတစ်ရံ ကျောရိုးကိုကိုင်ထားသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ၎င်း၏အပေါ်ပိုင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ တစ်ခါတစ်ရံ ၎င်း၏နောက်ခြေထောက်များကို ဆွဲယူသွားခဲ့သည်။

ချန်ယင်တူးသည် လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်ကာ နန်းနန်းကို ဆန်းစစ်ကြည့်သည်။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး နောက်ပြန်လှည့်ကာ မေး၏။

"သူမက ငရဲဘုရင် လူဝင်စားတာ သေချာလား"

ချန်ရှီ၊ ကျုံးခွေ နဲ့ တခြားသူတွေက ခေါင်းညိတ် သဘောတူကြသည်။

တျယ်ချစ်: "သူမကို အဖြူအမည်း တမန်တွေက အကာအကွယ်ပေးထားလို့ သူမက တရားသူကြီးချုပ် ငရဲဘုရင်လို့ အတည်ပြုထားတယ်"

ကျုံးခွေ: "ဒါပေမယ့် ငရဲဘုရင်က သူမမိခင်ရဲ့ သားအိမ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုထဲမှာ ပိတ်မိနေခဲ့တော့ လူဝင်စားချိန်အတွင်း သူမရဲ့ အမှတ်ရစရာတွေကို လူဝင်စားခြင်း လမ်းခြောက်သွယ်က ဖျောက်ဖျက်ပစ်ခဲ့တယ်.. သူမကိုယ်တိုင်က ဘယ်သူလဲ မသိသလို သဘာဝအတိုင်း လိုက်ဖမ်းနေတဲ့ သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ နတ်တွေက သူမဘယ်မှာလဲ ဆိုတာကိုလည်း မသိဘူး"

တျယ်ချစ်က တုန်လှုပ်သွားပြီး :"တရားသူကြီးက လုံးဝ မမိုက်ပါဘူး!"

နွားခေါင်းတစ္ဆေ၊ မြင်းမျက်နှာတစ္ဆေနှင့် သူ့ဘေးနားရှိ ငရဲနတ်လေးသည် အထပ်ထပ်အခါခါ ခေါင်းညိတ်​နေ​ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တရားသူကြီး သုံးဦးဖြစ်ကြပြီး လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်ကတည်းက ငရဲဘုရင်ငယ်နောက်သို့ လိုက်ခဲ့ကြသည်။

ချန်ယင်တူးမှာ နန်းနန်းလက်ထဲက ဝိညာဉ်ကို ကြည့်ပြီး လက်ခံရန် ခက်နေသေးသည်။ ငရဲဘုရင်က သူနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားဖူး၏။

လွန်ခဲ့သည့်နှစ်များက သူနှင့် ချင်းယန်တို့ ချန်ရှီ၏ တည်နေရာကိုရှာဖွေရန် မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် အမတမြို့တော်ရှိ ယွမ်ချန်နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်စီးကာ သရဲများနှင့် နတ်ဘုရားများကို တိုက်ခိုက်ရင်း ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုယွမ်ချန်နန်းတော် အနောက်တွင် လခြမ်းတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ပရမ်းပတာတိုက်ပွဲတွင် လခြမ်းက သူတို့လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့၏။

ဤလခြမ်းသည် အရှင်သခင်ကြီး ချင်ထျန်း၏ နဖူးပေါ်ရှိ လခြမ်းပဲ ဖြစ်သည်။

"နောက်တော့ လခြမ်းကိုပဲ မြင်ရပြီး အရှင်ချင်ထျန်းကို မတွေ့ရတဲ့ အကြောင်းအရင်းက သူ့မျက်နှာက ညကောင်းကင်က အမှောင်ထုထဲ ရောယှက်နေလို့မှန်း သိလိုက်ရတယ်.. အမှောင်ထုက သူ့ကို ဖုံးကွယ်ပေးထားတယ်.. လခြမ်းက သူ့နဖူး၊ မျက်ခုံးကြားမှာ ရှိနေတာ.. ကြည့်လိုက်ရင် ရွေ့နေတဲ့ လခြမ်းကို မြင်နိုင်တယ်.."

ချန်ယင်တူး တွေးပြီး ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော နန်းနန်းသည် ထိုင်ခုံမှ ခုန်ဆင်းကာ သွားကစားတော့သည်။ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက သူမကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ချန်ရှီ: "သားအိမ်ထဲက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေကို ဘယ်လိုဖော်ထုတ်နိုင်လဲ"

ချန်ယင်တူး : "လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်သွားရင် တစ်ယောက်ယောက်က သားအိမ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေကို ဖော်ထုတ်ပြီး အတိတ်ဘဝရဲ့ အမှတ်တရတွေကို နိုးထစေနိုင်တယ်"

ချန်ရှီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ နန်းနန်းက အခုမှ ကျောင်းစတက်တာမို့ ဤအမှတ်တရများကို သဘာဝအတိုင်း နိုးထရန် ဆယ်နှစ်ကျော် အချိန်ယူရပေမည်။

ချန်ယင်တူး: "နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခုက သုံးဘဝကျောက်တုံး... သုံးဘဝကျောက်ကို ဓာတ်ကူပစ္စည်းအဖြစ် သုံးရင် သူမရဲ့ အတိတ်ဘဝက အမှတ်တရတွေကို သော့ဖွင့်ပေးနိုင်တယ်... သူမရဲ့ အရင်ဘဝရဲ့ ခွန်အားတွေကိုလည်း ပြန်ရစေနိုင်တယ်... ဒါပေမယ့် ဒီရတနာက ရှာရခက်လွန်းတယ် အဘွားရှားတောင် သူ့သားကို မြေအောက်ကမ္ဘာဆီ ပို့လိုက်တာ.…"

"အဘိုး ကျနော် ရှန့်ထျန်းယွီကို ရှာတွေ့ပြီ... သူ သုံးဘဝကျောက်တုံး တော်တော်များများကိုလည်း ရှာတွေ့ခဲ့တယ် "

ချန်ယင်တူးသည် ဧရာမပုရွက်ဆိတ်ကြီးပေါ်တွင် စီးရင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ကလေးမလေးအား ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါဆို အရှင်ချင်ထျန်းကို နှိုးဖို့ ရိုးရှင်းသွားပြီ.. သုံးဘဝကျောက်တုံးက ဘယ်မှာလဲ"

"အဘွားရှားဆီမှာ"

မကြာခင်မှာပဲ အဘွားရှားက ရှန့်ထျန်းယွီကို မြေခွေးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ခြံဝင်းဆီ ခေါ်လာခဲ့လေသည်။ မရဏကမ္ဘာကနေ ပြန်လာတုန်းက ရှန့်ထျန်းယွီ ယူဆောင်ခဲ့သော သုံးဘဝကျောက်များစွာ ရှိသည်။

"ချိုးထုန် ... အရှင်ချင်ထျန်းကို နှိုးရမယ်!"

ရှားချိုးထုန် : "ဒီကိစ္စက သိပ်အရေးကြီးတယ်... အရှင်ကြီးရဲ့ အမှတ်တရတွေ ပြန်လာရင် ဒီနေရာကို ရှာတွေ့ပြီး ငါ့ရဲ့ အစီအရင်တွေကို အနှောင့်အယှက်ပေးမယ့် မရဏကမ္ဘာက ဝိညာဉ်တွေကို နှိုးဆွပေးမိနိုင်တယ်... မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ တန်ခိုးကြီးတဲ့ ကိန်းဂဏန်းတွေ အများကြီးရှိပဲ... သတိထားရမယ်... ချင်းယန် နဲ့ တခြားသူတွေကို ဖိတ်ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ...."

ချန်ယင်တူး ခေါင်းခါပြီး :"မလိုပါဘူး တစ်ဆယ်လေး... မင်းရဲ့တပည့်လေးယောက်ကို ခေါ်လိုက်ပါ "

"ကျနော့်တပည့်တွေ ဘယ်မှာလဲ"

လုံယိုစန့်ရန်၊ အရှင်မရှောင် နှင့် အခြားသူများ အပြင်မှ ဝင်လာကြသည်။ ဖေစန့်ရန်သည် အရပ်က ပုပုတိုတိုနဲ့ အသက်ကြီးပေမယ့် သူ့အသံကတော့ အတော်လေး ကျယ်လောင်၏။

"ဆရာအရှင် ဘာအမိန့်ရှိပါလဲ?"

ချန်ရှီ: "အဘွားရှား အရှင်ချင်ထျန်းကို နှိုးနေတဲ့ အချိန်မှာ ခင်ဗျားတို့က သူ့ကို ကာကွယ်ပေးထားရမယ်.. ပေါ့လျှော့လို့ မဖြစ်ဘူး "

"နားလည်ပါပြီ"

လေးယောက်က အံ့သြတကြီးနဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။

"အဘွားရှားက ဘယ်​တစ်​ယောက်လဲ"

အဘွားရှားမှာမူ သူတို့ကို မော့ကြည့်ရင်း တုန်တုန်ယင်ယင် အသံနဲ့ :"အကြီးအကဲ လုံယို... အရှင်မရှောင်.. ရှင်တို့ အသက်ပြန်ရှင်လာပြီလား ကျွန်မက တစ်ဆယ်လေးပြောတဲ့ အဘွားရှားပါပဲ"

သူမနှလုံးသားထဲတွင် မုန်တိုင်းတစ်ခု ဝင်လာသည်။ ဤအသက်ကြီးသူလေးဦးသည် ပြန့်ကျဲနေသော စန့်ရန်ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် အလွန်ကျော်ကြားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအထိ ကျင့်ကြံခဲ့ကြကာ ၎င်းတို့တစ်ဦးစီသည် ၎င်းတို့၏ အသက်တာရှည်စေရန် နည်းလမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ သူတို့သည် ကြီးကျယ်သော မိသားစု ဆယ့်သုံးစု၏ ဘိုးဘေးများထက် အသက်ပိုရှည်ပြီး၊ စန့်ရန်များကြားတွင် ဒဏ္ဍာရီများပင် ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် ပြန့်ကျဲနေသော စန့်ရန်ကျင့်ကြံသူ ပျိုးထောင်သူ အဖွဲ့အစည်းအတွင်း တောက်ပနေသော လလေးလုံးနှင့်တူပြီး တောက်ပရွှန်းလဲ့နေ၏။ အငြိမ်းစားယူပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားပေမယ့် ပြန့်ကျဲနေသော စန့်ရန်အဖွဲ့အစည်းသည်တော့ ယခင်ကထက် ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ကြေးမုံအိုင်အိမ်တော်ကို ဆောက်ပြီးချိန်မှာတော့ အသက်ကြီးသူလေးယောက်ဟာ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ အဖြစ် အသွင်ပြောင်းခါနီးနေပါပြီ။ ချန်ယင်တူး ၎င်းတို့ကို ခေါင်းတလားထဲသို့ တစ်​ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထည့်လိုက်သောအခါက ရှားချိုးထုန်လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ သူမသည် ၎င်းတို့ ဆိုးသွမ်းသော အသွင်ပြောင်းမှုကြောင့် ခေါင်းတလားတွင် သံမှိုရိုက်ခံရသည်ကို ကြည့်ပြီး သူမနှလုံးသားက အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်​နေခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးသည်နှင့် ချန်ယင်တူးသည် ၎င်းတို့အား နိုးကြားစေမည့် သဘောတူညီချက်တစ်ရပ်ကို ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ အသက်ကြီးသူလေးဦးသည် ၎င်းတို့၏အခေါင်းထဲတွင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ အိပ်စက်ခဲ့ကြသည်။ ချန်ယင်တူး နဲ့ တခြားသူတွေက ဒီပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်ကြပေမယ့် ခေါင်းတလားကနေ ထွက်လာတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အငွေ့အသက်က အသက်ကြီးသူလေးယောက် အိပ်ငိုက်နေချိန်မှာ နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်ပေမယ့် နိုးလာပြီးတာနဲ့ မလွဲမသွေ နတ်ဆိုးဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ညွှန်ပြနေ၏။

ရှားချိုးထုန်သည် အသက်ကြီးသူလေးဦး၏ အိပ်ပျော်နေစဉ် သေဆုံးသွားသည်မှာ ကိစ္စကောင်းဟုပင် ခံစားမိသည်။ မထင်မှတ်ပဲ အသက်ကြီးသူလေးယောက် အသက်ပြန်ရှင်လာခဲ့ပြီ။

ပို၍ပင် မမျှော်လင့်ထားသည်က သူတို့သည် ချန်ရှီ၏ တပည့်များပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ချိုးထုန်လေး... မင်းက အဘွားရှား?"

လူကြီးလေးယောက် အနည်းငယ် အံ့သြသွားကြသည်။

မုတောက်ကျစ်: "မင်းက ကလေးမလေးပဲ ရှိပါသေးတယ် ဘယ်လိုလုပ် အဖွားဖြစ်ရတာလဲ"

ရှားချိုးထုန် : "အကြီးအကဲတို့ အိပ်ပျော်နေတာ အနှစ်နှစ်ဆယ်သုံးဆယ် ရှိပါပြီ... ဒါနဲ့ အကြီးအကဲတို့က ဘယ်လိုလုပ် တစ်ဆယ်လေးရဲ့ တပည့်ဖြစ်လာတာလဲ"

အသက်ကြီးသူလေးယောက်လုံး အရှက်ကွဲသွားကြသည်။

အရှင်မရှောင်: "ငါတို့ သူ့ဆီက ယင်ယန် အသွင်ပြောင်းခြင်းကို သင်ချင်ပေမယ့် သူ့ကို အကြွေးမတင်ချင်ဘူး... ဒါကြောင့် သူ့ကို ငါတို့ရဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တာ... လက်ခံဖို့ ရှက်လွန်းတယ်လို့ ထင်မိပေမယ့် အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် အ​ရေထူပြီး သဘောတူခဲ့တယ်လေ... ရှောင်ယင်ဆီက သင်ယူပြီးတိုင်း ဒီလှည့်ကွက်ကို သုံးခဲ့ပြီးပြီ ဘယ်တော့မှ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး... အခု ဒီလိုမျိုး ခံစားရမယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"

လုံယိုစန့်ရန်: "ဒါပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ ကျွမ်းကျင်သွားပြီ!"

အရှင်မရှောင်က ခေါင်းခါပြီး :"မဟုတ်သေးဘူး... ယင်ယန်သန့်စင်နည်းက ခက်တယ် ယင်ယန်အသွင်ပြောင်းမှုက ပိုတောင် ခက်သေးတယ်... အဲဒါကို ခဏလောက် လေ့လာဖို့လိုတယ်"

သူတို့စကားပြောနေစဉ်တွင် ချန်ရှီသည် မြေခွေးမျိုးနွယ်၏ ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်သွားကာ အပြင်ဘက်တွင် ကစားနေသော နန်းနန်းကို ခေါ်၍ ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။ နန်းနန်းကတော့ မလိုလားဟန်ဖြင့် ပုရွက်ဆိတ်၏ နောက်ကျောကို ဖမ်းဆွဲကာ ဆွဲယူလိုက်သည်။

ရှားချိုးထုန်က သုံးဘဝကျောက်ကို ထုတ်၍ ဂါထာရွတ်သည်။ သုံးဘဝကျောက်တုံးသည် နန်းနန်းကို လွှမ်းခြုံထားသည့် အဖြူရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လာ၏။ လူဝင်စားချိန်တွင် မြင်တွေ့ရသည့် အလင်းရောင်ကဲ့သို့ ဤအလင်းများသည် ဖြူစင်သော အဖြူရောင်အဖြစ် ပျော်ဝင်သွားပြီး အရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ပစ်သည်အထိ တောက်ပလာခဲ့သည်။

ဝေ့ဝဲနေသော အလင်းရောင်က နန်းနန်းကို လျင်မြန်စွာ လွှမ်းသွားသည်။

ချန်ရှီ စေ့စေ့ကြည့်နေ၏။ နန်းနန်းဝန်းကျင်ရှိ အလင်းရောင် အတွင်းတွင် သူမ၏အတိတ်ဘဝအမှတ်တရများ တုန်ခါမှုများစတင်ကာ ယခု ဤထီးဆောင်းမှုများအတွင်း ပုံရိပ်များ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကနဦး ထီးဆောင်းခြင်း အလင်းထဲ၌ ခမ်းနားသော မင်မင်းဆက် ရတနာသင်္ဘောသည် ပင်လယ်နက်မှ ရွက်လွှင့်လာခဲ့သည်။ သင်္ဘောပေါ်တွင် သံချပ်ကာအပြည့် တပ်သားများသည် ဟွာရှရှန်ကျိုးမှ ဘုံကျောင်းတစ်ဝက်ကို လေးလေးစားစား ဖြုတ်ချခဲ့​ကြ၏။

ဘုံကျောင်းတွင် အဆင့်မြင့်ပညာရှင်တစ်ဦး ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကိုယ်လုံးပေါ် သစ်သားရုပ်တုကြီး ထိုင်နေသည့် နတ်ကွန်းတစ်ခုသာ ရှိပြီး ၎င်းမျက်နှာမှာ အနက်ရောင်တောက်လောင်နေ၏။ နဖူးပေါ်တွင် လခြမ်းပုံသဏ္ဍာန် အမာရွတ်ရှိသည်။

ဘုံကျောင်း ဘေးက တိုင်တွေမှာ စာလုံးတချို့ ရေးထိုးထားသေးသည်။

“အပြုံးက မြစ်ဝါမြစ်ထက် ပိုရှင်းတယ်... ရှေးခေတ်ကတည်းက နဂါးရဲ့ ရည်မှန်းချက်က မသေနိုင်ဘူး...

နှလုံးသားက မှန်တစ်ချပ်လို ကြည်လင်နေတယ်... ​​တစ္ဆေရဲ့ သတ္တိက ဝမ်းနည်းမှုကို လင်းလက်စေနိုင်တယ်"

လှေအောက်တွင် ဘုရင်ကြီးကျန်းသည် သူ၏အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြိုဆိုရန် လာရောက်ခဲ့၏။ ဤဘုံကျောင်း၏ တစ်ဝက်ကို နတ်ကွန်း၊ ရုပ်တုများနှင့်အတူ ထိုစဉ်က မြို့တော် ရှင်းရှန်သို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

ဘုရင်ကျန်းနှင့် သူ၏အရာရှိများသည် ကောင်းကင်ဘုံတရားသူကြီး အရှင်ချင်ထျန်းနှင့် ဟွာရှရှန်ကျိုးမှ တစ္ဆေနတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဘုရားများ၏ ကိုယ်ပွားများကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ တစ္ဆေများနှင့် နတ်ဘုရားများကို အမိန့်ပေးခြင်း၊ စည်းစနစ်တကျ ထိန်းသိမ်းရန်၊ ကောင်းမှုနှင့် အပြစ်ပေးရန်၊ ရာဇ၀တ်ကောင်များကို ဖမ်းယူရန်နှင့် သေခြင်းသံသရာကို အဆုံးအဖြတ် ပေးရန်အတွက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ယဇ်ပူဇော်ပွဲ အခမ်းအနားကို ကျင်းပခဲ့သည်။

ဤဘုံကျောင်း၏ တစ်ဝက်သည် ငရဲနန်းတော်အဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကာ မြေအောက်ကမ္ဘာထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

နတ်ကွန်းပေါ်ရှိ ရုပ်ပွားတော်များသည် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာကာ နတ်တန်ခိုးကို စုဆောင်းခဲ့သည်။ သေခြင်းရှင်ခြင်း ကျမ်းနှင့် တရားသူကြီးစုတ်တံကို ချုပ်ကိုင်ကာ အောက်ဖော်ပြပါ တရားသူကြီးများ၊ အရာရှိများနှင့် အုပ်ချုပ်သူများကို ဆုများပေးအပ်ခဲ့သည်။

...

ရှားချိုးထုန် ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ တစ်ခုခုတော့ လာနေပြီ!"

ကောင်းကင်ကြီးက ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သွားသည်။ မြေခွေးမျိုးနွယ်၏ ခြံဝင်းတစ်ဝိုက်တွင် အဖြူရောင် အလံများ ဝေ့ဝဲနေပြီး အတွင်းမှ လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ကြည့်နေသည့် မျက်လုံးတစ်စုံကဲ့သို့ အရာတစ်ခုက အနောက်သို့ တရွေ့ရွေ့ ရွေ့လျား လိုက်ပါလာသည်။

"တွေ့ပြီ!"

ယုတ်မာသော အသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

ရုတ်တရက် ဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာချေသည်။ အသံ၏ ဦးတည်ရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ တဟုန်းဟုန်း မြည်နေသော ရေစီးကြောင်းက မြေခွေးမျိုးနွယ် ခြံဝင်းဆီသို့ ပြေးဆင်းလာ​နေကာ ၎င်း၏ အင်အားက တစ်စတစ်စ ပြင်းထန်လာနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအရာက အတိတ်မေ့မြစ်ပါပဲ။

မီးပုံးကိုင်ဆောင်ထားသော နတ်တမန်တစ်ဦးစီသည် မြစ်ကိုဖြတ်လာနေကြ၏။ ဖြတ်သွားသော ကနူးလှေများ၊ ၎င်းတို့၏ အလင်းတန်းများသည် မြေခွေးမျိုးနွယ်စု၏ ခြံဝင်းဆီသို့ ထွန်းလင်းတောက်ပနေသည်။

"ဝူး!"

အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းထိန်နေသော အိမ်ဝင်းအတွင်းရှိ မြေခွေးမျိုးနွယ်စု အမျိုးသမီးများသည် ၎င်းတို့၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်အစစ်အမှန် ဖြစ်သော မြေခွေး သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်များ ပေါ်လာအောင် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ဆုတ်ဖြဲကာ ဆန္ဒအလျောက် ထုတ်ဖော်ခဲ့ကြသည်။

ဦးခေါင်းပုံသဏ္ဌာန် ဦးထုပ်များနှင့် ဆင်တူသော ကောက်ရိုး လှောင်အိမ်များက လွင့်ပျံနေသော ဤမြေခွေးများ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်များကိုစုဆောင်းသွားသဖြင့် ခဏအတွင်းမှာပဲ အိမ်ဝင်းထဲက မြေခွေးဝိညာဉ်အများစု ပြိုကျသွားကုန်သည်။

ကျုံးခွေ ရှေ့သို့ တိုးလာကာ အံ့အားသင့်စရာကောင်းသော သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြင့် မြေခွေးမျိုးနွယ်၏ ခြံဝင်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

"ဗုန်း!"

အတိတ်မေ့မြစ်၏ တဟုန်းဟုန်း တောက်နေသော ရေများက ပြိုကျလာကာ သူ့ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။ ကျုံးခွေက မြစ်ကို နှစ်ခြမ်းခွဲကာ မြေခွေးမျိုးနွယ်၏ ခြံဝင်းတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ ခွဲထုတ်ပစ်၏။

ကျုံးခွေသည် ခြံဝင်းထဲကို ပြုတ်ကျသွားတော့မယ့် လှောင်အိမ်ကို လေထဲမှာပဲ ဖမ်းထားလိုက်သည်။

မြေခွေးဝိညာဥ်တွေကို လွတ်သွားတာ မြင်လိုက်ရတော့ မရဏအရာရှိတွေက ကျုံးခွေကို လှည့်တိုက်ခိုက်တော့သည်။ ရုတ်တရက် တျယ်ချစ်ကလည်း လေထဲသို့ ခုန်ဆင်းကာ ကနူးလှေပေါ် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူသည် ကနူးလှေပေါ်မှ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ပွတ်ဆွဲကာ ဝင်လာသော ဝါးတိုင်ကို ကန်ထုတ်သည်။ ဝါးတိုင်က အက်ကွဲသွားကာ ကနူးသင်္ဘောပေါ်ရှိ မြေအောက်အရာရှိသည် အနှီကန်သွင်းမှုကြောင့် လည်ပင်းပြတ်လုနီးပါးပင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် လေထဲတွင် လှည့်ပတ်ကာ မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးအထိ ခုန်သွား၏။

တျယ်ချစ်၏ ကျန်ခြေတစ်ဖက်သည် အောက်ဘက်ရှိ ကနူးလှေကို နင်းကာ အဆုံးတစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူဘယ်ခြေကို ပြန်ဆွဲထုတ်ပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရှေ့ကိုထုတ်ပြီး အခြားကနူးသင်္ဘောကို မောင်းနှင်နေတဲ့ မရဏအရာရှိဆီ ဘယ်ခြေကလှေကို ပစ်လွှတ်လိုက်ချေသည်။

တျယ်ချစ် ဒေါသတကြီးဟောက်ကာ ရေပြင်ပေါ် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး နွားဦးခေါင်းအောက် ကမ္ဘာမြေအောက် တ​စ္ဆေစစ်သူကြီးအဖြစ် သူ၏ပုံစံအမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသကာ အခြားကမ္ဘာမြေအောက် အရာရှိများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရိုက်နှက်နေလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လှေသမားနှင့် သူ့သမီးတို့သည်လည်း ၎င်းတို့၏ ဆေးခြယ်ထားသော သင်္ဘောကို အတိတ်မေ့မြစ်ပေါ်သို့ ခုတ်မောင်းကာ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ရောက်လာသော မြေအောက်မှ အရာရှိများကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။

"ဖေဖေ... ထပ်ပြီး တိုက်ရပြီ!" လှေသူမလေးက ဝမ်းသာအားရ အော်လိုက်သည်။

လှေသမားလည်း ဝမ်းသာအားရဖြင့် သူ၏ဝါးတိုင်သည် လှံအဖြစ်ပြောင်းလဲကာ အားသွင်းနေသော မြေအောက်အရာရှိတစ်ဦးကို ထိုးဖောက်ပြီး ပျံသန်းစေခဲ့သည်။

"ဒီတစ်ခါ နောက်ထပ် ဆုလာဘ်တစ်ခုပဲ!"

အတိတ်​မေ့မြစ်မှ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးထားသော သရဲလေးကောင်ကြောင့် မြေခွေးမျိုးနွယ်၏ ခြံဝန်းအတွင်းက မြေကြီးများ တဟုန်ထိုး တုန်ခါနေပြီး လျင်မြန်စွာ နစ်မြုပ်သွားသည်။ မြေကြီးထဲက ချော်ရည်များနှင့် မီးတောက်များ ပိုမိုမြင့်မားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျယ်လောင်သော ဟောက်သံနှင့်အတူ မြေခွေးမျိုးနွယ်၏ ခြံဝင်းထဲက လေထုကြီး ရပ်တန့်သွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်သည် အမှောင်ထုတွင် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အရိပ်များထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်များက တောက်ပနေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော သရဲတစ္ဆေများသည် အသံကြားရာဘက်သို့ လှည့်ကာ ​မြေခွေးမျိုးနွယ်၏ ခြံဝင်းကို စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ထိုသရဲတစ္ဆေများအပြင် အေးစက်သောအလင်းရောင်များဖြင့် ရွှန်းလဲ့နေသော သစ်ပင်ကြီးများလည်း ရှိသေးသည်။ ၎င်းတို့၏ အရွက်များသည် ဓားပုံစံဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ယခုအချိန်တွင် သရဲတစ္ဆေများစွာသည် ဝိညာဉ်များကို ဖမ်းယူကာ ထိုဓားရှည်များပေါ်တွင် ချည်နှောင်ထားကြသည်။

ငရဲ၏ တတိယထပ်- သံသစ်ပင်ငရဲ။

ချန်ရှီ : "လှည့်ကွက်လေး!"

ချန်ရှီ သူ့ခြေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆောင့်နင်းလိုက်ကာ ယင်ယန်တာအိုနယ်မြေကို လွှတ်ချလိုက်သည်။ ယင်နဲ့ယန်ကို ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်ရာ ​မြေခွေးမျိုးနွယ် ခြံဝင်းသည် မရဏကမ္ဘာမှ သက်ရှိကမ္ဘာအဖြစ် ပြန်ပြောင်းသွားတော့မည်။

ထိုအချိန်တွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ့ရဲ့ သံသစ်ပင်ငရဲ ရောက်လာပြီ မင်း ထွက်သွားနိုင်မယ်လို့လို့ ထင်လား မင်း လုပ်နိုင်မယ် ထင်လား?"

မီးနှင့်ကမ္ဘာတရားသူကြီးများ၏ ကြီးမားသောရုပ်ပုံများသည် အမှောင်ထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဖြူရောင်အရိုးရှည်ရှည်များနှင့် မီးတောက်နေသော ကြာပွတ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ခြံဝင်းဆီသို့ လွင့်ပျံလာသည်။

နွားခေါင်းငယ်၊ မြင်းမျက်နှာ နှင့် ငရဲနတ်လေးတို့ သုံးကောင်က သူတို့၏ အသွင်သဏ္ဍာန် အစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်လာ၏။ ၎င်းတို့ကလည်း မရဏတရားသူကြီးများ ဖြစ်သည့် ကျာယွမ်၊ ဝမ်ဖူနဲ့ ကျူ့ရွှင့်တို့ တရားသူကြီး သုံးဦးတို့ပဲ ဖြစ်သည်။

မီးနှင့်မြေတရားသူကြီးများသည် သူတို့နှင့်အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ခွန်အားချင်း တူညီကြသည်။ သံသစ်ပင်ငရဲတွင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုတွင် မီးနှင့်မြေတရားသူကြီးများသည် ချန်ရှီကို မရပ်တန့်နိုင်တော့ဘဲ မြေခွေးမျိုးနွယ် ခြံဝင်းသည် မြေအောက်ကမ္ဘာမှ သက်ရှိကမ္ဘာသို့ ချက်ချင်း ပြန်တက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မြေခွေးမျိုးနွယ်၏ ခြံအပြင်ဘက်တွင် ခေါက်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ယန်ရော့ရှီး... ငရဲဘုရင်ဆယ်ပါးနဲ့ အဆင့်၅ တရားရုံးအရာရှိကို ဦးဆောင်ပြီး အလိုရှိရာဇ၀တ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးဖို့ ရောက်ရှိလာပါတယ်... တံခါးဖွင့်ပေးနိုင်မလား"

အရှင်မရှောင်က ရယ်လျက်: "လုံယို.. မုတောက်ကျစ် ငါတို့အလှည့်ရောက်ပြီ!"

ဖေစန့်ရန် အိမ်ရှေ့ကို လျှောက်သွားရင်း ရယ်မောလိုက်သည်

"မင်းတို့ မလိုပါဘူး ငါ တံခါးသွားဖွင့်လိုက်မယ်!"

တံခါးကိုဖွင့်လိုက်တော့ အပြင်မှာရပ်နေတဲ့ သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ နတ်ဘုရားပေါင်းများစွာဟာ စက္ကူအဝတ်အစားတွေ ဝတ်ပြီး စက္ကူမြင်းတွေ ဆွဲထားတဲ့ ဆလွန်းထိုင်ခုံတွေနဲ့ ထိုင်နေကြတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဆလွန်းထိုင်ခုံများအတွင်းတွင် အဘွားအိုအချို့ ထိုင်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏မျက်နှာများကို အဖြူအနီအကွက်များဖြင့် ခြယ်ထားသည်။

ဖေစန့်ရန်က နောက်ပြန်လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ဆရာသခင်လေးက ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်နဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလား"

ချန်ရှီ၏ အသံသည် ခြံဝင်းအတွင်းမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည် -

"ကျနော့်ရဲ့ တာအိုနယ်မြေထဲက မထွက်သွားနဲ့... ခင်ဗျားရဲ့ အမတခွန်အားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရင်တောင် ဆိုးယုတ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျနော် အာမခံတယ်"

"အဲဒါဆို ကောင်းတယ်!"

ဖေစန့်ရန် ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်သေးသေးလေးမှ ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် သူ၏ မဟာယာန နယ်ပယ်ကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ ရောင်ဝ။ရိုင်းစိုင်းမှု မရှိသည့်အထိ သန့်စင်ခဲ့သည်။ မြေခွေးမျိုးနွယ်၏ ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူ့နောက်က တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် ချန်ရှီ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ တာအိုနယ်မြေ အတွင်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး နယ်မြေ လည်ပတ်မှုအပေါ် ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

"ဖေစန့်ရန်က အရမ်းသန်မာတယ် ဒါက ခေတ်သစ်မသေနိုင်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားပဲလား..." အတွင်းစိတ်က တွေးပြီး ထိတ်လန့်သွား၏။

ဖေစန့်ရန်ဆီမှ ထွက်လာသော မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်မှာ အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး သူ့အား လွှမ်းမိုးလုနီးပါးပင်။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ တိုက်ပွဲက လျင်မြန်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်များက အသက်အနည်းငယ်မျှသာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဖေစန့်ရန် တံခါးကိုဖွင့်ပြီး ခြံဝင်းထဲက ထွက်သွားလိုက်သည်။

"သူတို့က စွန့်စားပြီးသွားပြီ ယင်ယန်အသွင်ပြောင်းတာကို ငါနားမလည်တာ သနားစရာပဲ... မဟုတ်ရင် စစ်မှန်တဲ့ မသေနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းသစ်တစ်ခုအနေနဲ့ အကုန်လုံးကို အလွယ်လေး ဖမ်းမိနိုင်တယ်"

သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ့အထဲသို့ မကောင်းသော စွမ်းအင်များ ပေါင်းစည်းလာခြင်းကို သတိပြုမိသောအခါ တာအိုပေါင်းစည်းမှုက တစ်ဝက်သာ ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးအဆင့်ကို မဝင်ဝံ့တော့ပေ။

ချန်ရှီ ထိုတပည့်ရဲ့ ခွန်အားကို ချီးမြှောက်ပြီး :"သူ့ရဲ့ ခွန်အားက ကျုံးဝူဝမ့်နဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်တယ်... နည်းလမ်းသစ်ကို ဒီအဆင့်အထိ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်တဲ စန့်ရန် အမတတစ်ယောက်အတွက်က တကယ့်ကို မှတ်သားစရာပဲ!"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နန်းနန်းဝန်းကျင်ရှိ ထီးအလင်းများ အတွင်းတွင် အရှင်ချင်ထျန်း၏ ဘဝအသက်တာသည် နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းကျော် လုံ့လဝီရိယနှင့် အသိဉာဏ်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့က နန်းနန်း၏ မှတ်ဉာဏ်တွင် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ အမှားအယွင်း မရှိခဲ့ပါ။

အရှင်သခင်ကြီး ချင်ထျန်း၏ ပြန်လည်နိုးထမှုသည် အရေးကြီးသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ထင်ရှားစွာ ညွှန်ပြနေသည့်အလား သုံးဘဝကျောက်၏ အလင်းရောင်က တဖြည်းဖြည်း မှိန်သွားသည်။