မရဏကမ္ဘာကို တိုက်ခိုက်ခြင်း

ကျွယ်ရန်ကျစ်လည်း တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသဖြင့် ရယ်ပြီးပြောလေသည်။

"အချစ်က တာအိုကိုပြုစုပျိုးထောင်ရတဲ့ အပျော်အပါးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပြည့်စုံတယ်လို့ ငါ့ဆရာက ပြောဖူးတယ်... ငါသူ့ကို ယုံကြည်တယ်... တာအိုလျိုရော ပိုပျော်စရာကောင်းတဲ့ အချစ် ဒါမှမဟုတ် တာအိုကို ပြုစုပျိုးထောင်ရတာထက် ပိုပျော်စရာကောင်းတဲ့ အရာကို တွေ့ဖူးလား"

ကျူးရှို့ချိုင်နှင့် ဟေးကော်တို့ အကြည့်များသည်လည်း တာအိုလျိုဆီ ရောက်သွားကြသည်။

တာအိုလျိုသည် တာအိုကျင့်ကြံမှုတွင် အလွန်မြင့်မားသော အောင်မြင်မှုများ ပိုင်ဆိုင်ထားသူမလို့ သူ၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုသည် လေးနက်ပြီး သူ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုသည်လည်း ထူးကဲလှသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က ၎င်းတို့သည် တာအိုလျိုနှင့်အတူ အရှင်မရဲ့ ဘုံကျောင်းကို စောင့်ကြပ်ခဲ့၏။ တာအိုလမ်းစဥ်တွင် သူ၏လမ်းညွှန်မှုဖြင့် လမ်းမှန်ကိုရှာဖွေရာ၌ အလွန်အကျိုး ဖြစ်ထွန်းခဲ့တာမို့ သူ့ကို ကြည်ညိုလေးစားမှု အပြည့်ဖြင့် စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသည်။

တာအိုလျို : “ယောက်ျားမိန်းမ အချစ်မှာ ပျော်ရွှင်စရာမရှိပါဘူး... ဥပမာ ငါတို့ မိုးမခပင်တွေကို ကြည့်လိုက်... နွေဦးရာသီမှာ အဝါရောင်ပန်းလေးတွေ ပွင့်တယ်.. ပျားတွေနဲ့ အင်းဆက်ပိုးမွှားတွေကနေ ဝတ်မှုန်ကူးပြီး ပေါက်ဖွားလာတယ်.. ပြီးတော့ လေတိုက်လို့ မြေပြင်မှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ မိုးမခအရွက်လေးတွေ ဖြစ်သွားတယ်... ဒီလိုအချစ်မျိုးရဲ့ ပျော်စရာက ဘာမလို့လဲ... ကျင့်ကြံတာကမှ ပိုကောင်းပါတယ်"

ကျူးရှို့ချိုင်က လက်ခုပ်တီးကာ ချီးမွမ်းလိုက်သည်။

"အစ်ကိုလျို ပြောတာမှန်တယ်... ခေါင်းကို လက်သည်းနဲ့ အဖွင့်ခံရရင်တောင် လေ့ကျင့်တာကလွဲလို့ တခြားဘာကိုမှ မချစ်ဘူး... နိယာမတစ်ခုကို နားလည်မယ်... တစ်ခုခုကို အောင်မြင်အောင် လုပ်လိုက်တိုင်း ဒါမှမဟုတ် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းလိုက်တိုင်း ငါ့နှလုံးသားက ရွှင်လန်းမှုအပြည့် ခံစားရမှာပဲ... အချစ်ရေးနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ ပျော်ရွှင်မှု​လေး တစ်ခုသာသာပဲ.. အဲဒါကို ငါမလုပ်ဘူး"

“အတိအကျပဲ အတိအကျပဲ”

ကျွယ်ရန်ကျစ်ကလည်း စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ဖြင့် ဝင်ရောက် သဘောတူလိုက်သည်။

ဟေးကော်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟောင်ရင်း :"ဝုတ် ဝုတ်!"

သူတို့အားလုံးသည် ချန်ရှီနှင့် ရှောင်သွမ့်တို့ကို စာနာစိတ်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်ရင်း ဉာဏ်အလင်းရရှိသွားကြသည်။

တာအိုလျို: "အချစ်နဲ့ ကိလေသာက ပုပ်သိုးနေတာ... ပြီးရင် အပုပ်နံ့တွေပဲ ကျန်တော့မှာ တာအိုကိုမှ တကယ်မွှေးတာ... ဘုရင်ချန်က အချစ်နဲ့ ကိလေသာကို စွဲလမ်းပြီးရင် မဟာတာအို​ရဲ့ အနှစ်သာရကို ဆုပ်ကိုင်လို့ မရဘူး သူ့ရဲ့ အနာဂတ် ကျင့်ကြံမှုက ငါတို့ထက် အဆမတန် ညံ့လိမ့်မယ်"

ကျွယ်ရန်ကျစ်၊ ကျူးရှို့ချိုင်နှင့် ဟေးကော်တို့က ခေါင်းညိတ် သဘောတူကြသည်။

ကျူးရှို့ချိုင်: "ဒါပေမယ့် ထူးဆန်းတယ် ရှောင်သွမ့် မပေါ်လာတာ ကြာပြီ ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ"

ဒါကိုကြားတော့ ကျွယ်ရန်ကျစ်နဲ့ ဟေးကော်လည်း ထူးဆန်းတာကို ရှာတွေ့သွားသည်။

ရှောင်သွမ့် ဆိုတာ နတ်သမီး၏ မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ရှောင်သွမ့် နှင့် နတ်သမီးတို့သည် အများအားဖြင့် အလှည့်ကျဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်က နိုးနေချိန်တွင် တစ်​ယောက်က တရားထိုင်​နေတတ်၏။ ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ခြောက်လလောက်က ရှောင်သွမ့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး အမြဲတမ်းပေါ်လာတဲ့သူက နတ်သမီးပဲ ဖြစ်လေသည်။

နတ်သမီး၏ဒဏ်ရာများ သက်သာလာ​ပြီဟုပင် သံသယရှိခဲ့ကြပြီး ရှောင်သွမ့်က မှတ်ဉာဏ်အဖြစ် ဘယ်တော့မှ ပြန်မပေါ်တော့ပေ။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် နတ်သမီးအိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် သူတို့၏ကြိုတင် တွေးခေါ်မှုများကို ဖြိုဖျက်ကာ ရှောင်သွမ့် ပေါ်လာသည်။

ကျွယ်ရန်ကျစ် ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီရှောင်သွမ့်က နတ်သမီးကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ ထင်လား"

ကျူးရှို့ချိုင်နဲ့ ဟေးကော် အံ့သြသွားသည်။

ကျွယ်ရန်ကျစ်က မျက်တောင်ခတ်ပြီး : "နတ်သမီးရဲ့ဒဏ်ရာတွေ သက်သာလာလို့ ရှောင်သွမ့်က နတ်သမီးရဲ့ အမှတ်တရတွေထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာရင် အခုအချိန်မှာ ရှောင်သွမ့်က နတ်သမီးကိုယ်တိုင်ပဲ မဖြစ်သွားနိုင်ဘူးလား သူမက ဘုရင်ကျန်းကို ရှောင်သွမ့်အနေနဲ့ တမင်ဟန်ဆောင်နေတာလား"

ကျူးရှို့ချိုင် တုံ့ဆိုင်းနေပြီး :"ဖြစ်နိုင်တာပေါ့...ဟေးကော် မင်းက လူတွေရဲ့ နှလုံးသားထဲကို မြင်ရတယ်... ကြည့်ကြည့်... သူက နတ်သမီးလား ရှောင်သွမ့်လား"

ဟေးကော် ချက်ချင်းထရပ်ပြီး ရှောင်သွမ့်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်သွမ့်နှင့် ချန်ရှီတို့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံလိုက်မိသောကြောင့် ရုတ်တရက် မျက်လုံးပွင့်လာသည်။ စူးရှထက်မြက်ပြီး တုနှိုင်းမယှဉ်နိုင်သော အကြည့်များက ထိုအရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဟေးကော်၏ ရောင်ဝါသည် တဟုန်းဟုန်းတောက်ကာ ညည်းတွားသံလေး ထွက်လာ၏။ တာအိုလျိုက ဟေးကော် ဒဏ်ရာမရအောင် ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးလာ၍ ကုသပေးရသည်။ ဟေးကော်လည်း ၎င်း၏အကြည့်ကို ဆုတ်လိုက်ပြီး လူ၊ တစ္ဆေ၊ နတ်ဆိုးနှင့် ခွေးတို့သည် အချင်းချင်း တီးတိုးတီးတိုး ပြောနေကြသည်။

"ဝူး၊ ဝူး ဝူး ဝူး ဝူး!"

ဒီစကားကြားတော့ သူတို့သုံးယောက် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ကျွယ်ရန်ကျစ် : "နတ်သမီးက ဘုရင်ကျန်းကို ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ဖို့ ရှောင်သွမ့်နေရာက ဟန်ဆောင်နေတာပေါ့... သူက ယုတ်မာတဲ့ နတ်ဆိုးလို လုပ်နေတာပဲ... သွေးဆောင်မခံရအောင် ကာကွယ်ဖို့ ဘုရင်ကို ငါ သတင်းပို့ရမယ်!"

တာအိုလျိုက သူ့ကိုတားဖို့ ချက်ချင်း ခုန်ထလိုက်သည်။

ကျွယ်ရန်ကျစ်: "အစ်ကိုတာအို ကျုပ်ကို လွှတ်လိုက်ပါ... ဘုရင်အစစ်က သဘာဝအတိုင်း လိမ္မာပါးနပ်တယ် မိန်းမ ဖြားယောင်းလို့ မျက်စိကန်းသွားလို့ မရဘူး!"

"ဝုတ် ဝုတ်!"

ကျွယ်ရန်ကျစ် အေးခဲသွားပြီး :"မင်းဆိုလိုတာက စစ်မှန်တဲ့ဘုရင်က ရှောင်သွမ့်က နတ်သမီးမှန်းသိတယ်? ဒါပေမယ့် သူက တမင်သက်သက် မသိသလို ဟန်ဆောင်နေတာပေါ့?"

ဟေးကော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျွယ်ရန်ကျစ် အံသြသွားသည်။ ခဏအကြာတွင်တော့ သူက ခေါင်းယမ်းပြီး။

"သူတို့က တကယ်ဆော့နေတာပဲ... အချစ်ဆိုတာ တာအိုကို ပြုစုပျိုးထောင်ရတာလောက် စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းပါဘူး"

"ဟုတ်တယ်"

ကျူးရှို့ချိုင် နှင့် တာအိုလျိုတို့ကပါ အားရပါးရ သဘောတူခဲ့ကြသည်။

"ဘာလို့ တာအိုကို မပြုစုကြတာလဲ"

ချန်ရှီနဲ့ ရှောင်သွမ့်တို့ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ နေရာ ပြောင်းသွားကြတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယခင်က ရှောင်သွမ့်သည် ချန်ရှီပေါင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ အခုအချိန်မှာမူ ချန်ရှီက ရှောင်သွမ့်ရဲ့ပေါင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေပြီ။ ရှောင်သွမ့်သည် ချန်ရှီနားများကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးနေပြီး နှစ်ယောက်သား တစ်စုံတစ်ခု ဆွေးနွေးနေပုံရကာ ရယ်ရယ်မောမော စကားပြောနေကြသည်။

ကျူးရှို့ချိုင်: "ပုပ်ပွနေတာပဲ"

ကျွယ်ရန်ကျစ် : "စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်မင်းမြတ်တော့ ကျဆုံးသွားပြီ!"

"တစ်ဆယ်လေး!"

အဝါရောင် မြေသားကုန်းစောင်းအောက်ကနေ အဘွားရှားရဲ့ အသံထွက်လာသည်။ ရှောင်သွမ့် ပေါင်ပေါ်မှ အမြန်ထကာ အောက်ကိုငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ရှားချိုးထုန်သည် ရှန့်ထျန်းယွီလက်ကို ကိုင်ထားပြီး တောင်စောင်းအောက်တွင် ရပ်နေသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်ရှီ တောင်စောင်းမှ ပြေးဆင်းလာခဲ့သည်။

"အဒေါ် ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

ချန်ရှီ ရှန့်ထျန်းယွီကို ကယ်တင်ခဲ့တာ ခြောက်နှစ်ကြာသွားပေမယ့် ရှန့်ထျန်းယွီကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ကြီးပြင်းလာခြင်း မရှိသေးချေ။

ရှားချိုးထုန်က အပြုံးနဲ့ မေးလာ၏။

"အမတမြို့ကို ဘယ်တော့သွားမလဲ"

ချန်ရှီလည်း သူမနှင့် ရှန့်ထျန်းယွီကို လေးလေးနက်နက် ကြည့်ကာ :"အဒေါ် လက်စားချေချင်တာလား?"

ရှားချိုးထုန်ရဲ့ အပြုံးက မပြောင်းလဲသွားဘဲ : "သူ ငါ့သားကို သတ်ခဲ့တယ်... ဒီရန်ငြိုးက လက်စားမချေလို့ မရဘူး"

ရှန့်ထျန်းယွီ သူမလက်ကို ထိတ်လန့်တကြား ဆုပ်ကိုင်ကာ ယမ်းလိုက်သည်။

"ထျန်းယွီ စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းအမေက ဘာမှ မိုက်မဲနေမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမယ့် ယန်မိသားစုရဲ့ သခင်လေးက မင်းကို သေစေခဲ့တဲ့ ဗုဒ္ဓငရဲကနေ သုံးဘဝကျောက်တုံးကို ခိုးယူဖို့ လှည့်စားခဲ့တယ်... သားအတွက် အမေ သေချာပေါက် လက်စားချေမယ်... တစ်ဆယ်လေး မင်းကို ငါ့သားလိုပဲ ဆက်ဆံတယ် မင်းအစ်ကို သေခဲ့တာကို တိတ်တဆိတ် မတ်တပ်ရပ်ပြီး စောင့်ကြည့်နေမှာလား"

ချန်ရှီလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး :"အဒေါ် စိတ်မပူပါနဲ့... အဲဒီရန်သူကို ကိုယ်တိုင်သတ်နိုင်ဖို့ သေသေချာချာ လုပ်​ပေးပါ့မယ်"

"ငါတို့ဘယ်တော့ ထွက်မှာလဲ"

ချန်ရှီက ပြုံးပြီး :"ဒေါ်လေး ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်အေးအေးထားပါ.. ကျနော် နောက်ထပ် လူနည်းနည်း စောင့်နေတာ"

ထိုအချိန်တွင် နန်းနန်း၏ အသံထွက်လာသည်။

"အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ... နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ချန် ငါတို့ ဘယ်အချိန် ထွက်သွားမှာလဲ"

ရှားချိုးထုန် အပေါ်မှ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ နန်းနန်းသည် တိုတောင်းသော ခြေလက်များကိုသုံး၍ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်ရှီက အားအင်အပြည့်နဲ့ ရယ်မောရင်း။

"အားလုံးပဲ လူတွေလည်း ဒီကိုရောက်ပြီ ဆိုတော့ ငါတို့အခုပဲ ထွက်ကြစို့!"

သူ လေချွန်သံ တစ်ချက် မှုတ်လိုက်ရာ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် အသံနဲ့အတူ သစ်သားလှည်းတစ်စီး တောထဲမှ ဖြတ်ပြေးလာပြီး သူတို့ဘေးနားမှာ ဆူညံသံတွေနဲ့ ရပ်သွားသည်။

ရှားချိုးထုန်က သစ်သားတွန်းလှည်းကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ။

"မင်းအဖိုး မလာဘူးလား... ဖန်တီးခံရှောင်ဝူ ဘယ်မှာလဲ... ချင်းယန်၊ လောင်ဟူနဲ့ လောင်တုလည်း မလာဘူး....တစ်ဆယ်လေး မင်းမိန်းမကိုရော ဘာလို့မ​ခေါ်တာလဲ ဒါမှမဟုတ် မင်းအဖေဆိုလည်း သန်မာတာပဲ!"

ချန်ရှီ လှည်းပေါ်သို့ခုန်တက်ကာ :"လျှောစောက်နဲ့ အရှင်မဟုတ်ထူရဲ့ နေရာကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မယ့် ဟာတွေကိုတားဖို့ သူတို့ ဟွမ်​ဖောရွာမှာနေခဲ့ရမယ်... ဒီတစ်ခါတော့ ကျနော်တို့ပဲ မရဏကမ္ဘာကိုသွားကြမယ်"

ရှားချိုးထုန် လန့်သွားပြီး :"ငါတို့ထဲက လူနည်းနည်းနဲ့ပဲလား?"

ချန်ရှီက ခပ်ကျယ်ကျယ်ပြုံး၍: "လှေသမားနဲ့ သူ့သမီးအပြင် ကျုံးခွေ၊ တျယ်ချစ်နဲ့ ဟိုသရဲတစ္ဆေသုံးကောင်၊ အဖြူအမည်းတမန်တွေလည်း ရှိပါတယ် ဒါပေမယ့် သူတို့က မရဏကမ္ဘာထဲကို စိမ့်ဝင်ပြီး ကျ​နော်တို့ကို ကြိုဆိုဖို့ စောင့်နေတယ်"

ရှားချိုးထုန် ဒေါသတကြီးနဲ့ :"အဲဒီတုန်းက ငရဲဘုရင်တောင်... ငရဲအမျိုးမျိုးရဲ့ တရားသူကြီးတွေ၊ စစ်ဗိုလ်တွေနဲ့အတူ လုပ်ကြံခံခဲ့ရတယ် ငါတို့ထဲက အနည်းငယ်ပဲ...ကျစ်! ခွေးလေးတွေက ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ သူတို့က ပိုသေ​ပြဖို့ အလားအလာ​တောင် များသေး!"

ဒါကိုပြောနေပေမဲ့ ရှန့်ထျန်းယွီ နဲ့အတူ သစ်သားလှည်းပေါ်တက်ပြီး ဒေါသတကြီး တက်ထိုင်နေသေးသည်။ ပြီးနောက် သူမ မျက်လုံးတွေ ဝိုင်းလာပြီး ​ပြန်ပြုံးကာ။

"မင်းရဲ့ တပည့်လေးယောက်တော့ အဲဒီမှာ ရှိမှာပဲ ဟုတ်တယ်မလား"

ချန်ရှီ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး :"သူတို့က ဒီနေရာကို စောင့်ရှောက်ဖို့ နတ်ဘုရားဗိမာန်မှာ နေခဲ့ကြမှာ..."

ရှားချိုးထုန် ဒေါသကြောင့် စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

ချန်ရှီ ရယ်လျက်: "ဒါက မြေအောက်ကမ္ဘာက ယန်မိသားစုရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ရှင်းပစ်ဖို့ပဲမလား... ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး ရှုပ်ယှက်ခတ်​အောင် လုပ်​နေမှာလဲ... ကျနော်တို့ထဲက တချို့နဲ့တင် လုံလောက်ပြီ"

အနည်းငယ်တွေးတောရင်း သစ်သားလှည်းသည် မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လာသည်။

"မင်းနဲ့အတူ ဟေးကော်ကို ခေါ်သွား!"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဟေးကော်၏မိခင်၊ ကြီးမားလှသော ဘေးဥပဒ်ကောင်ကြီးသည် တောင်ကုန်းပေါ်တွင် ဝပ်တွားလျက် ထွက်ခွာသွားသော လှည်းပေါ်သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်ရှီ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး :"ဟေးကော် နဲ့ ဟော့သော်သားရဲက အရှင်မရဲ့ နတ်ဘုရားဗိမာန်ကို စောင့်ကြပ်နေရမယ်"

အဘွားရှား၏ မျက်နှာ ပြာသွားသည်။

သစ်သားတွန်းလှည်းသည် အရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့် အမတမြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေ၏။

ရိက္ခာခြောက်နှင့် ရေကို လှည်းထဲတွင် ပြင်ဆင်ထားသည်။ ငတ်ပြတ်လာသောအခါ ချန်ရှီ မီးထွန်းပြီး ထမင်းချက်ရန် ရပ်လိုက်သည်။ လှည်းကတော့ အစာစားရန် ထွက်သွားခဲ့ပြီး နန်းနန်းနဲ့ ရှန့်ထျန်းယွီက အနီးနားတွင် ဖားများနှင့် ကစားနေခဲ့သည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ရှားချိုးထုန်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အတွေးဝင်လာသည်။

"လူတိုင်းက ငါ့ကို စိတ်မချရဘူးလို့ ပြောကြတယ်... ဒါပေမယ့် တစ်ဆယ်လေးကလည်း အားကိုးလို့မရဘူး!"

ဆယ်ရက်ကျော် ခရီးထွက်ပြီးနောက် လှည်းထဲတွင် ရိက္ခာများ ပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ချန်ရှီ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဖားကင်ဖို့ စိတ်ကူးကို နန်းနန်းနဲ့ ဆွေးနွေးခဲ့ပေမယ့် အနှီငရဲဘုရင်ပေါက်စက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငြင်းဆိုနေခဲ့၏။

ဒါကိုမြင်တော့ ရှားချိုးထုန် သူမခေါင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ခါလိုက်လေသည်။

"တစ်ဆယ်လေးက တကယ် မရဏကမ္ဘာကို တိုက်ခိုက်မှာရော ဟုတ်ရဲ့လား "

ချန်ရှီမှာ စားစရာမရှိသောကြောင့် အမဲလိုက်သွားခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် ကြီးမားသော *ရှန်းရှန်း* ကို သူ့နောက်ကျောတွင် ထမ်းကာ သေနတ်ပစ်ကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ *ငရဲနတ်* အုပ်စုငယ်တစ်စုက အော်ဟစ်ငေါက်ငမ်းရင်း ခက်ရင်းခွများကို အဝေးမှ ပစ်ပေါက်လိုက်ကြသည်။

ချန်ရှီ သူတို့၏ သားကောင်ကို ခိုးယူသွားခြင်းပင်။ ချန်ရှီလည်း သူ့ဆီသို့ ပြေးလာနေသော ခက်ရင်းခွမိုးများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ နန်းနန်း ဟစ်အော်လိုက်ရာ သေးငယ်သော ငရဲနတ်များအား အလွန်ထိတ်လန့်စေသည့် ငရဲဘုရင်၏ အငွေ့အသက်များ ထွက်လာပြီး အားလုံး ဒူးထောက်ကာ ချန်ရှီကို တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိမရှိတော့ပေ။

ချန်ရှီသည် *ရှန်းရှန်း* ကို ရှစ်ပိုင်းခွဲပြီး ဆား၊ ပဲငံပြာရည်၊ မုန်ညင်းရွက်၊ ကရဝေးရွက်နှင့် အခြားပါဝင်ပစ္စည်းများကို သစ်သားလှည်းမှ ထုတ်ယူကာ ပါးကွာ့ရှစ်ကွက်ထံမှ မီးကို အသုံးပြု၍ ကင်လိုက်သည်။ မကြာခင်မှာပဲ မွှေးရနံ့တစ်ခုက လေထဲကို စိမ့်ဝင်လာ၏။ ထို့နောက် ပန်းကန်တစ်ဒါဇင်ကျော်အတွက် မွှေကြော်ပြီး အသားစွပ်ပြုတ် တစ်အိုးလုပ်ကာ သေးငယ်သော ငရဲနတ်လေးများကိုပါ အတူတူစားရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ငရဲနတ်လေးများသည် စပျစ်ရည်ကို ထုတ်ယူခါခဲ့ကြပြီး တစ္ဆေများအပါအဝင် လူအပေါင်းတို့သည် ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးထဲအထိ ကြေညက်အောင် သောက်စားကြပြီး လုံး၀ ယစ်မူးလာကြသည်။ ရှန့်ထျန်းယွီပင်လျှင် သေသေချာချာ မူးနေပြီး နန်းနန်း၏ ဖားတစ်ကောင်သည်လည်း မတည်မငြိမ် ယိမ်းထိုးနေသည်။

ရှားချိုးထုန် အတွင်းစိတ်တွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမမျက်နှာမှာ စိုးရိမ်မှုအပြည့်နှင့်။

စိတ်ဓာတ်ကျပြီးနောက် ချန်ရှီသည် နတ်ဆိုးလေးများအား လက်ပြနှုတ်ဆက်ကာ ခရီးဆက်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေ၏ အမတမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

ညအချိန်ဖြစ်၍ အလောင်းနတ်သုံးပါး အမြောက်အမြား ပျံသန်းကာ မြေအောက်ကမ္ဘာဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ ချန်ရှီ ဤတိုင်ကြားစာများအတိုင်း စီတန်းပြီးနောက် သူ၏ သစ်သားလှည်းကို မောင်းထွက်သွားခဲ့၏။

ရုတ်တရက် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါး ပျံလာကာ သေးငယ်သော အကောင်နှစ်ကောင်က ၎င်းနောက်တွင် လိုက်ပါလာသည်။ ယင်းတို့သည် ချန်ရှီ၏ အလောင်းနတ်သုံးဆူအနက်မှ အလောင်းနတ် ဖန်ကျွယ် ဖြစ်ကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ခွန်အားအဖြစ် သန့်စင်ခဲ့ပြီး လွှမ်းခြုံထားသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ဖြာထွက်လျက်ရှိသည်။

အဖွားရှားက ဒါကိုမြင်တော့ ရေရွတ်လေသည်။

"တစ်ဆယ်လေးရဲ့ ဖန်ကျွယ်က ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်နေတာပဲ... ဒါပေမယ့် ဖန်ကျွယ်ရဲ့ စွမ်းအားကြီးနေတော့ ဘာအသုံးဝင်လို့လဲ... ယန်မိသားစုက မရဏကမ္ဘာမှာ နှစ်ထောင်ချီပြီး လည်ပတ်နေခဲ့တာ... သူတို့မှာ အထက်ကမ္ဘာထက် အတုအ​ယောင်ပြန်ခြင်း၊ မဟာယာနနယ်ပယ်က လူတွေ နည်းနည်းမှ ကင်းစင်မသွားဘူး!"

ချန်ရှီ၏ အလောင်းနတ်သုံးပါးက သစ်သားလှည်းကို စောင့်ကြပ်နေ၏။ အလောင်းနတ်သုံးပါး၏ အဓိက စွမ်းအားဖြင့် ၎င်းတို့သည် အမတမြို့တော်အောက် မှောင်မည်းသော နေရာဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူထပ်သော နတ်ဆိုးအငွေ့များနှင့် ဖြူစင်သော ရောင်ဝါကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် မြေကြီး၏ နက်နဲရာအပိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်က ပွင့်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အလောင်းနတ်သုံးဆူသည် ကျိုင်းကောင်များကဲ့သို့ လမ်းကြောင်းအမျိုးမျိုးသို့ လွင့်ပျံသွား​တော့သည်။

ချန်ရှီ အဘွားရှားဘက် လှည့်ပြောလိုက်၏။

"သူတို့က တိုင်ကြားချက်တွေ ပို့ဖို့ တရားသူကြီးတွေရှိတဲ့ တရားရုံးကို သွားကြတာ..ငရဲကြီးတစ်ခုစီမှာ တရားရုံးဆယ်ခုရှိတယ်.. အဓိကငရဲတစ်ခုစီမှာ ငရဲငယ်ဆယ့်ရှစ်ခုရှိတယ်... အရှင်ချင်ထျန်းက ပဉ္စမတရားရုံးကလေ... အဲဒါက အဓိကငရဲတွေတင်မဟုတ်ဘူး အမတမြို့တော်ကိုလည်း အုပ်ချုပ်တဲ့ အာဏာအရှိဆုံး တည်ရှိမှုပဲ"

“အလောင်းနတ်သုံးဆူက သူတို့ရဲ့သခင်ကို တပ်မက်မှုကျူးလွန်တယ်လို့ ယုံကြည်ရင် တရားသူကြီးဆီ တိုင်ကြားဖို့ ရေနံမီးဖိုငရဲကို သွားကြတယ်... သူတို့သခင်က ဆဲရေးတယ်လို့ ယုံကြည်ရင် လျှာဆွဲငရဲကို သွားကြတယ်... သူတို့သခင်က သဘောထားကွဲလွဲမှု ကျူးလွန်တယ်လို့ ယုံကြည်ရင် သံပင်ငရဲကို သွားကြတယ်..."

“သက်ရှိသတ္တဝါတွေ အမှားကျူးလွန်တဲ့အခါ ငရဲဆယ့်ရှစ်ထပ်က တရားသူကြီးဆီ တိုင်တန်းဖို့ အလောင်းနတ်သုံးပါးက မှတ်တမ်းတင်ထားတတ်တယ်... တရားသူကြီးတွေက အဲဒါကို သေခြင်းစာအုပ်ထဲမှာ မှတ်တမ်းတင်တယ်”

"မှတ်တမ်းတွေက လူတစ်ယောက်စီရဲ့ သက်တမ်းနဲ့ ဘဝနောက်ဆက်တွဲကို ဆုံးဖြတ်ပေးတယ်"

အဖွားရှား အံ့အားသင့်ပြီး :"တစ်ဆယ်လေး.. မင်းပြောပုံက ဒါတွေကို မင်းကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ဖူးနေသလို ဒါတွေအားလုံးကို မင်းဘယ်လိုသိလဲ"

ချန်ရှီ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျနော်ရဲ့ အလောင်းနတ်သုံးပါးက လူ့ဇာတိခံယူပြီးပြီ ကျနော်သန့်စင်ပြီးလို့ ပြုပြင်ပြီး ကျ​နော်လက်ထဲရောက်နေပါပြီ... သူတို့က ငရဲနန်းတော်ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်က ငရဲဆယ့်ရှစ်အဆင့်ကို စူးစမ်းလေ့လာရင်းနဲ့ ကျင့်ကြံနေကြတာ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ကျနော် အဲဒီအဆင့် ဆယ့်ရှစ်ဆင့်ကို သေချာစူးစမ်းခဲ့ပြီးပြီ... ပထမအဆင့်က လျှာဆွဲငရဲ... တရားသူကြီးက ယန်ကွမ်... မိန်းမက ယန်ရွှယ်အော်... မရဏတမန် ၁၀ယောက်၊ ကုံးချောင် နှစ်ယောက်၊ သူတို့လက်အောက်မှာ မရဏအရာရှိ ၁၄၀၀၊ တစ္ဆေစာရေး ၈၀၀၀ နဲ့ တစ္ဆေစစ်သည် ၃၀၀၀၀၀ ရှိတယ်”

အဖွားရှား လန့်သွားသည်။ တစ္ဆေအရာရှိများနှင့် စစ်သည်များစွာအပြင် ယင်အရာရှိများစွာနှင့် ယန်မိသားစုမှ ကျွမ်းကျင်သူများလည်း နေရာယူထားလေသဖြင့် သူမတို့၏ လက်ရှိခွန်အားဖြင့် ဖြတ်ကျော်၍ မရနိုင်​လောက်ပေ။

ဤသည်မှာ ငရဲအဆင့်ငယ်၏ အစွမ်းသတ္တိမျှသာ ရှိသေးသည်။

"ငါတို့ရဲ့ လမ်းကြောင်းတွေကို ဖုံးကွယ်ပြီး ခိုးဝင်ရမှာလား ငရဲတံခါးကို ဖြတ်သွားတဲ့အခါ သရဲတွေနဲ့ တ​စ္ဆေနတ်ဘုရားတွေ ရှာတွေ့သွားမှာ ကြောက်ရတယ်"

သူမ စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ ရန်သူဆီက ရှာတွေ့ခံရမှာကိုတော့ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သလောက်ပင်။

သူမ သွားတွေကို တင်းတင်းမေ့ထားလိုက်သည်။ လှည်းပေါ်က လူများအနက် ငရဲဘုရင်ပေါက်စ နန်းနန်းကသာ အသန်မာဆုံးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ကို ရှာတွေ့သွားပါက ချန်ရှီ၊ နန်းနန်းနဲ့ ရှန့်ထျန်းယွီရဲ့ လွတ်မြောက်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် သူမအသက်ကို စွန့်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။

ချန်ရှီ ပြုံးပြီး :"ထွက်လမ်းက အမြဲရှိပါတယ်... အဒေါ် စိတ်မပူပါနဲ့"

ရှားချိုးထုန် လုံးဝ မစိုးရိမ်တော့ပေ။

ငရဲတံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ ယန်မိသားစု၏ သရဲတစ္ဆေများနှင့် ဝိညာဉ်များက တံခါးများကို စောင့်ကြပ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ကြပြီး ဖြတ်သန်းသွားသော သရဲတစ္ဆေများနှင့် သားရဲများအားလုံးကို တင်းကြပ်စွာ စစ်ဆေး​နေကြသည်။

ဤယန်မိသားစု သရဲတစ္ဆေများနှင့် ဝိညာဉ်များသည် သက်ရှိကမ္ဘာရှိ အရာရှိငယ်များနှင့် ဆင်တူသော တစ္ဆေစစ်သားများပဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ယခင်ဘဝတွင် ယန်မိသားစု၏ ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ခဲ့ကြပြီး အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို အောင်မြင်ခဲ့ကြသည်မို့ သေပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် တစ္ဆေအရာရှိများဖြစ်လာစေရန် ငရဲသို့ပို့ဆောင်ခံရကာ သရဲတစ္ဆေစစ်သည် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို စီမံခန့်ခွဲခဲ့သည်။

တစ္ဆေစစ်သည်များသည် တစ္ဆေမျိုးနွယ်ဝင်များ

၏ နည်းပါးလာသော တစ္ဆေများကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း၊ လွတ်မြောက်သွားသော သရဲတစ္ဆေများကို ဖမ်းခြင်း စသော ကြမ်းတမ်းပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သည့် အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ကြသည်။

အဘွားရှား ငရဲတံခါးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းအပြင်မှ ပေဆယ်နှင့်ချီသော အမြင့်ပေထောင်ပေါင်းများစွာအထိ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော တစ္ဆေနတ်ဘုရား၏ ပုံစံကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုငရဲတံခါးကို အခြားငရဲဆီ၏ စစ်ဆေးရေးဂိတ်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ တုနှိုင်းမရတဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ တစ္ဆေနတ်ဘုရားတစ်ဆူက ထိုနေရာမှာ ထိုင်နေပြီး သူ့ရဲ့ လေးနက်တဲ့ ရောက်ဝါနဲ့ သူ့ရဲ့ အကန့်အသတ်မရှိသော တန်ခိုးအာဏာဖြင့် လျှာဆွဲငရဲ တစ်ခုလုံးကို အတုအယောင်နယ်မြေထဲ၌ ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ဤသည်မှာ ဤငရဲ၏သခင်၊ တရားသူကြီး ယန်ကွမ်ပဲ ဖြစ်သည် ။

သစ်သားလှည်းက ငရဲတံခါးရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ ယန်ကွမ်၏ သရဲတစ္ဆေအရာရှိများက ၎င်းတို့သည် လူသားများဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိပြီးနောက် အံ့အားသင့်သွားကာ။

“ဒီကို ဘယ်သူ​ရောက်လာတာလဲ”

တစ္ဆေနတ်ဘုရား တချို့က နန်းနန်းကို မှတ်မိသည်။

"ငရဲဘုရင်လေး ငရဲဘုရင်လေး!"

ယန်ကွမ်၏ တစ္ဆေအရာရှိများ ပရမ်းပတာ ဖြစ်ကုန်​သည်။ အချို့က သူတို့ဆီသို့ အပြေးအလွှား ပြေးလာကာ ၎င်းတို့၏ နတ်တန်ခိုးကို စုဆောင်းကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီး အချို့ကလည်း မြေအောက်ကမ္ဘာက မရဏတမန်၊ အဘွားမန်ဖိုနှင့် တရားသူကြီး ယန်ကွမ်တို့ထံ အလျင်အမြန် သတင်းပို့ကြသည်။

အဘွားရှား သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ ထိုစဥ် သူမနောက်မှ တုနှိုင်းမရတဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ရောင်ဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့သည်။

သူမ ချာကနဲ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ငရဲတံခါးကို ဖြတ်သွားရန်အတွက် သစ်သားလှည်းနောက်တွင် တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေသော သရဲတစ္ဆေများသည် ယခုအခါ ၎င်းတို့၏ပုံစံအစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီး အရပ်အမောင်း အမျိုးမျိုးနှင့် ဓားများကဲ့သို့ မရေမတွက်နိုင်သော လက်နက်ကိုင်ထားသော သရဲတစ္ဆေများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ၎င်းတို့က ငရဲတံခါးကို စောင့်ကြပ်နေသော သရဲတစ္ဆေအရာရှိများအား အသေအကြေ တိုက်ပစ်ဖို့ လှည်းနှစ်ဘက်လုံးမှ ထွက်လာကြသည်။

ချက်ချင်းပင် သွေးချောင်းစီးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားကိုင်ထားသော သရဲတစ္ဆေများသည် စနစ်တကျ ပုံစံကျကျ ရွေ့လျား​နေကြပြီး တစ်ဦးစီသည် ၎င်းတို့၏ သဘာဝလွန် အစွမ်းအစများကို ထုတ်လွှတ်ကြသည်။ ငရဲတံခါးကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ ယန်မိသားစုတစ္ဆေတွေကလည်း လေထဲ ခုန်ပျံရင်း အဆိပ်ငွေ့တွေ ကျောကနေ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

သစ်သားလှည်း ငရဲတံခါးထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာတဲ့အခါ ပိုမိုအားကောင်းသော ဓားကိုင်တစ္ဆေများ ပြေးထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့၏ တိုက်ပွဲသည် ကောင်းကင်ကို လှုပ်ခါသွားစေသည်အထိ တုန်သွားလေသည်။ လှည်းဖြတ်သွားတိုင်း၊ လူသေကောင်တွေက တောင်တန်းတွေလို ကျန်ခဲ့ပြီး သွေးပင်လယ်တွေ စီးဆင်းသွားသည်။

အဘွားရှား အခင်းဖြစ်ရာကို ကွက်ခနဲ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက်တွင် ဦးခေါင်းခွံနှင့် သရဖူဆောင်းထားသည့် ဦးခေါင်းခွံအရိုးစုက လှည်းနောက်ကွယ်မှ သူမတို့ဆီသို့ လျှောက်လာနေလေသည်။ ဦးခေါင်းခွံ၏ ခေါင်းနောက်တွင် သွေးအိုင်များ စီးကျနေပြီး ငရဲမြင်ကွင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အလောင်းများ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး ၎င်း၏ သွေးပင်လယ်နှင့် ငရဲထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခိုက် ၎င်း၏ ရောင်ဝါက ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး သန်မာလာကာ ပေတစ်ထောင်မြင့်သော တစ္ဆေနတ်ဘုရားထက် သာလွန်လာသည်။

ချန်ရှီ သစ်သားလှည်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ လူသေကောင်များနှင့် သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ငရဲတံခါးများကို ဖြတ်လျှောက်သွားသည်။ သူ့အသံက အဘွားရှားရဲ့နားထဲ ရိုက်ခတ်လာသည်။

"အဘွား... ဒီမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အရှင်ချင်ထျန်းကို ငရဲရာဇပလ္လင်ကို ပြန်ယူပေးရုံတင် မဟုတ်သလို အစ်ကိုထျန်းယွီအတွက် လက်စားချေဖို့ သက်သက်လည်း မဟုတ်ဘူး"

အရိုးစုဘုရင်ကြီး အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ၎င်း၏ခေါင်းပေါ်ရှိ သရဖူနှင့် ဘုရင့်ဝတ်ရုံတို့ လွင့်ပျံလာပြီး ကျောက်စိမ်းနှင့်တူသော အရိုးစုတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ၎င်းကလည်း ချန်ရှီ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည် ။

ချန်ရှီ၏အသားက ၎င်းကို သူ့ကိုယ်ပိုင် အရိုးနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ထျန်းကျစ်ပြည် ဘုရင်၏သရဖူသည် သူ့ခေါင်းပေါ်သို့ ကျလာပြီး ဘုရင့်ဝတ်ရုံကလည်း သူ့ပုခုံးထက်တွင် လွှားလျက်သား။

"ကျ​နော် လိုချင်တာက..."

သူ့လက်ကို ဆန့်လိုက်တဲ့အခါ ကောင်းကင်ဘုံ သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားက အလိုအလျောက် ပျံသန်းလာကာ သူ့လက်ထဲတွင် ဆင်းသက်လာသည်။

"ယန်မိသားစုကို အပြီးအပိုင် ဖျက်ဆီးချင်တာ!"