အတင်းလုယူလာသော မိဖုရားခေါင်ကြီး

ယိုကွမ့်သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ရှာတွေ့သောအခါ လိုကျစ်ကွေ့မှာ အလုပ်ကိစ္စဖြင့် အပြင်ထွက်သွားသဖြင့် အခန်းထဲတွင် မရှိပေ။ ဝံပုလွေဖြူလေးကသာ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ခြေရင်းတွင် ဝပ်နေပြီး အဖော်ပြုပေးနေသည်။

"ယိုကွမ့်၊ နင် ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ယိုကွမ့်ကို မြင်သောအခါ ကောက်ညှင်းမုန့်တစ်ဝက် ဖဲ့ကျွေးလိုက်သည်။

ယိုကွမ့်သည် ကောက်ညှင်းမုန့်ကို ကိုက်စားရင်း နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ယောင်း၊ မယ်တော်ကြီးက မိဖုရားခေါင်ကြီး ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ်လို့ သံသယဝင်နေပြီ။"

"ဝေါင်း..."

ဝံပုလွေဖြူလေး ခေါင်းထောင်လာသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း လက်ထဲမှ ကောက်ညှင်းမုန့်တစ်ဝက် ပြုတ်ကျသွားသည်။

"ဘာပြောလိုက်တာလဲ။"

"မိဖုရားခေါင်ကြီးနန်းဆောင်ထဲမှာ သူလျှိုရှိတယ်။"

ယိုကွမ့်က ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီသူလျှိုက စောစောက မယ်တော်ကြီးကို သွားပြောလိုက်တာ။"

"နေပါဦး။ အဲဒီသူလျှိုက မိဖုရားခေါင်ကြီး ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ်လို့ မယ်တော်ကြီးကို ပြောလိုက်တာလား။"

မျက်လုံးကလည်း လျင်လိုက်တာ။

ယိုကွမ့်သည် ချန်မားမားနှင့် မယ်တော်ကြီးရှဲ့တို့၏ စကားပြောခန်းကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူပြောတာက မိဖုရားခေါင်ကြီး အချဉ်ကြိုက်လာတယ်တဲ့။ အန်လည်းအန်တယ်တဲ့။ ပြီးတော့ လူလည်း ဝလာတယ်တဲ့။ ဒါကြောင့် မိဖုရားခေါင်ကြီး ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ်လို့ သူသံသယဝင်တာ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို မယ်တော်ကြီးက ဘာပြန်ပြောလဲ။"

"မယ်တော်ကြီးက သိပြီလို့ ပြောတယ်။ ပြီးတော့..."

ယိုကွမ့်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို အစွမ်းကုန် ဆန့်တန်းပြလိုက်သည်။

"သူက အဲဒီသူလျှိုကို ဒီလောက်ရှည်၊ ဒီလောက်ရှည်၊ ဒီလောက်ရှည်တဲ့ ငွေလက်သည်းစွပ် နှစ်ခုတောင် ပေးလိုက်တယ်!"

"မိုက်မဲလိုက်တာ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ဆဲဆိုလိုက်သည်။

လောင်တသည် ပြတင်းပေါက်မှ ခုန်ဝင်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ပြောပုံကလည်း မင်းပစ္စည်းကို ပေးလိုက်သလိုပဲ။"

"ပါးစပ်ပိတ်ထား။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ယခုအချိန်တွင် ထိုကြောင်နက်ကို မြင်ရသည်မှာ စိတ်ရှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

"ရှောင်ယောင်း၊ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။"

ယိုကွမ့် စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"မယ်တော်ကြီးက သိပြီလို့ ပြောတယ်ဆိုတော့..."

နဉ်ရှောင်ယောင်း မေးစေ့ကိုပွတ်သပ်ရင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။

"သူ သွားစုံစမ်းတော့မယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။ သူ ဘယ်လိုစုံစမ်းမှာလဲ။"

ဝံပုလွေဖြူလေးက ပြောလိုက်သည်။

"မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ ဗိုက်ကို ခွဲကြည့်လိုက်မှာပေါ့။ ဝေါင်း..."

နဉ်ရှောင်ယောင်းနှင့် ကြောင်တစ်ကောင်၊ ကြွက်တစ်ကောင် "..."

ခွေးပေါက်လေးနဲ့ တူနေပေမယ့် ဝံပုလွေဆိုတာ ဝံပုလွေပါပဲ။ ရက်စက်လိုက်တာ။

လောင်တ ပြတင်းပေါက်ဘောင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ခြေရင်းသို့ လျှောက်သွားကာ ဝံပုလွေဖြူလေးကို တစ်ချက်ကုတ်လိုက်ပြီး "ပါးစပ်ပိတ်ထား" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ပြောလိုက်သည်။

"စဉ်းစားနေစရာ လိုသေးလို့လား။ နန်းတွင်းထဲက မိန်းမတွေ ကိုယ်ဝန်ရှိမရှိဆိုတာ နန်းတွင်းသားဖွားဆရာမတွေ လာကြည့်ပေးကြတာပဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။

"သမားတော် မခေါ်ဘူးလား။"

ယိုကွမ့်က လက်ထောင်လိုက်သည်။

"သမားတော်လည်း ခေါ်တယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက၊ "ဒါဆို မိဖုရားခေါင်ကြီးကို မယ်တော်ကြီးလက်က လွတ်အောင် ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။"

တိရိစ္ဆာန်လေး သုံးကောင် တစ်ကောင်မျက်နှာ တစ်ကောင် ကြည့်လိုက်ကြပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ခေါင်းခါပြလိုက်ကြသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ခေါင်းကိုဖက်ပြီး အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ပြန်မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ အဘိုးစာကလေး၊ လောင်တ၏ တပည့်ကျော်များ၊ စာကလေးလင်မယားနှင့် သာ့ရှန်တို့ပါ ရောက်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ရှောင်ယောင်း၊ နည်းလမ်းတွေ့ပြီလား။"

ယိုကွမ့်က မေးလိုက်သည်။

ထိုအခါ စာကလေးမလေးက၊ "မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဒီနေ့ တောင်ပံကျိုးနေတဲ့ ပျံလွှားငှက်လေးတစ်ကောင်ကိုတောင် ကယ်ပေးခဲ့သေးတယ်။ ရှောင်ယောင်း၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးက လူကောင်းလေးပါ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ လိင်ကွဲပြားနေတယ်လေ။ ငါနဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ချစ်ကြိုက်လို့မှ မရတာ။"

စာကလေးမလေး "..."

ငါက အဲဒီသဘော ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူးဟယ်။

အဘိုးစာကလေးသည် စားပွဲပေါ်သို့ ပျံတက်လိုက်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ယောင်း၊ မင်းအကြံကို အရင်ပြောပြပါဦး။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက၊ "မိဖုရားခေါင်ကြီးကို နန်းတော်အပြင် ထုတ်ပေးပြီး သူ့ချစ်သူ စစ်သူကြီးရွှီနဲ့ ပေါင်းဖက်ခိုင်းလိုက်မယ်။"

တိရိစ္ဆာန်လေးများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ရောက်ရှိနေသော တိရိစ္ဆာန်လေးများကို တစ်ကောင်ချင်း လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အားလုံး၏ မျက်နှာထားများ လေးနက်နေပြီး တိတ်ဆိတ်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ နဉ်ရှောင်ယောင်း စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"နင်တို့ မျက်နှာတွေကြည့်ရတာ အဲဒီစစ်သူကြီးရွှီ သေသွားပြီလား။"

အဘိုးစာကလေး အလျင်အမြန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မသေဘူး၊ စစ်သူကြီးရွှီ မသေပါဘူး။"

"တော်ပါသေးရဲ့။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"လူအရှင်လတ်လတ် ရှိနေရင် ပြီးတာပါပဲ။ မိန်းမက ဗိုက်ကြီးနေပြီ၊ ယောက်ျားက သေသွားပြီဆိုရင် ဒါက လူ့လောကရဲ့အဖြစ်ဆိုးကြီး ဖြစ်သွားမှာပေါ့။"

သာ့ရှန်က၊ "ရှောင်ယောင်း၊ စစ်သူကြီးရွှီ မသေတာကို သတင်းကောင်းလို့ ပြောမယ်ဆိုရင် မင်း နောက်ထပ် သတင်းဆိုးတစ်ခု နားထောင်ချင်သေးလား။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

"သတင်းဆိုး ရှိသေးတယ် ဟုတ်လား။ မိဖုရားခေါင်ကြီး ဗိုက်ထဲက ကလေးက သူ့ကလေး မဟုတ်ဘူးတဲ့လား။"

လောင်တသည် ဒီငတုံးမလေးကို ဘယ်လိုသည်းခံခဲ့မိသလဲဆိုတာတောင် မသိတော့ပေ။ နဉ်ရှောင်ယောင်းကို အားကုန်ကုတ်ထည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးရွှီက ပုန်ကန်ပြီး မင်းလက်ထဲကနေ မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ပြန်လုမလို့တဲ့။ မြောင်!"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ပါးစပ်ဟလိုက်၊ ပိတ်လိုက် ဖြစ်နေပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ကလေးအဖေ မဟုတ်တာထက်တောင် ဆိုးသေးတယ်။"

တိရိစ္ဆာန်လေးများ "..."

"ကောင်းပြီလေ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း မျက်နှာကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး စိတ်ကိုငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။

"အခု ငါ့ကိုပြောပြ၊ စစ်သူကြီးရွှီရဲ့ ပုန်ကန်မှုအစီအစဉ်က ဘယ်အဆင့် ရောက်နေပြီလဲ။"

အဘိုးစာကလေးက၊ "သူက စစ်သည်တွေ စုဆောင်းနေတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒုက္ခသည် လူငယ်တွေကို တိတ်တဆိတ် လက်ခံထားတယ်တဲ့။ ကျိ!"

ဒုက္ခသည် လူငယ်တွေကို လက်ခံထားတယ်ဆိုတာ နဉ်ရှောင်ယောင်း နားလည်သည်။ လူငယ်တွေကို ကောင်းကောင်းလေ့ကျင့်ပေးလိုက်ရင် စစ်သားတွေ ဖြစ်လာမှာပေါ့။

ယိုကွမ့်က နဉ်ရှောင်ယောင်းကို စိုးရိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ယောင်း၊ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

"မဆိုးပါဘူး။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းလို့ရမယ့် အနေအထား ရှိသေးတယ်။"

"ဝေါင်း?"

ဝံပုလွေဖြူလေး ခေါင်းစောင်းပြီး ကြည့်လိုက်သည်။ နားမလည်ဘူး။

"စစ်သည်စုဆောင်းနေတာ မကြောက်ပါဘူး။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။

"ငါကြောက်တာက သူ မနက်ဖြန် မြို့တော်ကို လာတိုက်မှာကိုပဲ။ လာတိုက်ရင် ငါက ထွက်ပြေးလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ စစ်သေနာပတိချုပ်နဲ့ အကြီးအကဲလီတို့က စစ်သူကြီးရွှီကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

သာ့ရှန်က၊ "အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့လည်း သူ့ကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"အဲဒီ စစ်သူကြီးရွှီ နာမည်က ဘယ်သူလဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း နောက်ဆုံးတော့ နာမည်မေးဖို့ အခွင့်အရေး ရသွားပြီ။

"ရွှီဖေးယွီ။"

လောင်တ လက်သည်းသိမ်းလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ထိုနာမည်ကို စိတ်ထဲတွင် သုံးခေါက် ရွတ်လိုက်ပြီး ချီးကျူးလိုက်သည်။

"နာမည်လေးက မဆိုးဘူး။"

"နာမည်ဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း သူက မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ ယောက်ျားပဲလေ။"

စာကလေးမလေးက နဉ်ရှောင်ယောင်းကို စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ယောင်း၊ နင့်မှာ စစ်သေနာပတိချုပ် ရှိတယ်လေ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"ပြီးတော့ သူက မင်းကို သတ်ချင်နေတာလေ။"

လောင်တက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့အမြင်ကတော့ စစ်သေနာပတိချုပ်ရဲ့ နာမည်က အကောင်းဆုံးပဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။ လောင်တရဲ့ အသည်းနှလုံးကို မထိခိုက်စေချင်လို့သာ။ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်က 'တုကျွမ်း' (တုကျွမ်းငှက်) ဆိုတဲ့ နာမည်မျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားတာ သနားစရာ ကောင်းလိုက်တာ။ (လိုကျစ်ကွေ့၏ငယ်နာမည်မှာ တုကျွမ်း ဖြစ်သည်။)

"မင်း အဲ့ဒါ ဘာမျက်နှာပေးလဲ။"

လောင်တ သတိထားမိသွားသည်။

"ဒီကိစ္စက မင်းရဲ့စစ်သေနာပတိချုပ်နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ ဘာကိစ္စ စစ်သေနာပတိချုပ်ကို ဆွဲထည့်နေရတာလဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း လောင်တ၏ ခေါင်းပေါ်မှ အမွှေးများကို ဖွလိုက်သည်။

"ကဲပါ၊ သူငယ်ချင်းတို့ရေ၊ ဘယ်သူပြောပြမလဲ။ မိဖုရားခေါင်ကြီးက စစ်သူကြီးရွှီနဲ့ ငယ်ချစ်ဦးတွေဖြစ်ပြီး သေတူရှင်မကွဲ ချစ်ကြပါလျက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ငါ့မိဖုရား ဖြစ်လာရတာလဲ။"

"မိဖုရားခေါင်ကြီးကို လက်ထပ်ခဲ့တာ မင်းလေ။"

လောင်တက နဉ်ရှောင်ယောင်း၏လက်မှ ရုန်းထွက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်း မသိဘူးလား။"

"မသိဘူး။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း အပြစ်ကင်းစင်စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူမ ရောက်လာတော့ မိဖုရားခေါင်ကြီးက စစ်သူကြီးရွှီရဲ့ ကလေးကို လွယ်ထားပြီးသားလေ။

"အဘိုးဟွေ့၊ ခင်ဗျားပဲ ရှောင်ယောင်းကို ပြောပြလိုက်ပါတော့။"

ယိုကွမ့်က အဘိုးစာကလေးကို ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးစာကလေးက၊ "အမတ်ချုပ်ကြီးက မိဖုရားခေါင်ကြီးကို သဘောကျသွားလို့လေ။"

"ကျွတ်..."

နဉ်ရှောင်ယောင်း နှုတ်ခမ်းစုပ်သပ်လိုက်သည်။ ငါ ထင်သားပဲ၊ ဒီကိစ္စမှာ ရှဲ့အဘိုးကြီး မပါဘဲ မနေဘူး။

"မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ အစ်ကိုကြီးနာမည်က ကျိုးကျွင်းချီတဲ့။ သူက ဓားပြနှိမ်နင်းတဲ့စစ်ဆင်ရေးမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့လို့ နှောင်းဧကရာဇ်ရဲ့ ဦးရီးတော် အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။"

အဘိုးစာကလေးက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"နှောင်းဧကရာဇ်က မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ အစ်ကိုကြီးကို သတ်မယ်လုပ်တော့ အမတ်ချုပ်ကြီးက မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ရှောင်ယောင်းနဲ့ လက်ထပ်ပေးရင် ကျိုးကျွင်းချီ မသေစေရဘူးလို့ အာမခံလိုက်တာ။ ပြီးတော့..."

အဘိုးစာကလေး တောင်ပံခတ်လိုက်သည်။

"ကျိုးကျွင်းချီ တကယ်ပဲ မသေခဲ့ဘူး။"

"မိဖုရားခေါင်ကြီးက အမတ်ချုပ်ကြီး မင်းအတွက် အတင်းလုယူပေးထားတာ။"

လောင်တက ရက်စက်သော အမှန်တရားကို ဖွင့်ချလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ခေါင်းငုံ့ပြီး လက်ဖဝါးကိုကုတ်ကာ အချိန်အတော်ကြာ စကားမပြောဘဲ နေလိုက်သည်။

စာကလေးမလေးက၊ "ရှောင်ယောင်း ဝမ်းမနည်းပါနဲ့။ အမတ်ချုပ်ကြီးကသာ လူဆိုးပါ။"

"အဲဒီ ကျိုးကျွင်းချီ အခု ဘယ်မှာလဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါ ကျွန်တော်သိတယ်။"

စာကလေးထီးက ပြောလိုက်သည်။

"သူက မြို့တော်မြောက်ဘက်က ဘုရားကျောင်းမှာ ရှိတယ်။"

"ဘုန်း... ဘုန်းကြီး ဝတ်သွားတာလား။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း အံ့သြသွားသည်။

"သူ့လက်ကို ဓားပြတွေ ဖြတ်ပစ်လိုက်လို့လေ။"

စာကလေးထီးက ပြောလိုက်သည်။

"စစ်မတိုက်နိုင်တော့လို့ နှောင်းဧကရာဇ်က သူ့ကို ဘုန်းကြီးဝတ်ခိုင်းလိုက်တာ။"

"ဒါဆို သူ့လက်အောက်က စစ်သားတွေကရော။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း မေးလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးရွှီက အမတ်ချုပ်ကြီးကို ပထွေးတော်လိုက်တာလေ။"

စာကလေးမလေးက ပြောလိုက်သည်။

"အမတ်ချုပ်ကြီးက သူ့ကို ကျိုးမိသားစုတပ်ကို ဦးဆောင်ခိုင်းလိုက်တာ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ ပထွေးတော်တယ်ဆိုတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေပါ ရှိသေးတာလား။

နဉ်ရှောင်ယောင်း မျက်လုံးပြူးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ စာကလေးမလေးက အမြန်ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးရွှီမှာလည်း ရွေးချယ်စရာ မရှိလို့ပါ။ သူသာ အမတ်ချုပ်ကြီးဘက် မပါရင် ကျိုးမိသားစုတပ်က လူဆိုးတွေလက်ထဲ ရောက်သွားမှာလေ။"

"ဒါကြောင့် သူက အမတ်ချုပ်ကြီးကို ပထွေးတော်ပြီး ငါ့ကို ဘယ်လိုသတ်ရမလဲဆိုတာပဲ တွေးနေတာပေါ့။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ကိုယ့်နှာခေါင်းကိုယ် လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ ဒီကမ္ဘာမှာ တရားမျှတမှုဆိုတာ ရှိသေးရဲ့လား။

အခန်းထဲရှိ တိရိစ္ဆာန်လေးများသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို သနားသွားကြသည်။ ဒီကောင်မလေးက တကယ့်ကို ကံဆိုးတာပဲ။ ကိုယ်တိုင်မလုပ်ဘဲနဲ့ သူများမုန်းတာ ခံနေရတယ်။

"ဘယ်သူက မင်းကို ဧကရာဇ် လုပ်ခိုင်းလို့လဲ။"

လောင်တက နဉ်ရှောင်ယောင်းကို မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ခဏတာ စိတ်ဓာတ်ကျပြီးနောက် ပြန်လည်လန်းဆန်းလာကာ လက်ခုပ်တီးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ အစ်ကိုကြီး ရှိနေရင် ပြီးတာပဲ။ မိဖုရားခေါင်ကြီးကို သူ့အစ်ကိုကြီးဆီ အရင်ပို့လိုက်မယ်။"

အဘိုးစာကလေး အလျင်အမြန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မယ်တော်ကြီး သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဂရုမစိုက်ဘူး။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မယ်တော်ကြီးရှဲ့အကြောင်း ပြောလျှင် ဒေါသထွက်လာသည်။

"အဲဒါ ငါ့မိန်းမ!"

တိရိစ္ဆာန်လေးများ "..."

အဲဒီလိုပြောတော့လည်း ဟုတ်သလိုလိုပဲ။ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ရှောင်ယောင်းရဲ့ မိန်းမပဲလေ။

"အဲဒီလိုဆိုရင် မယ်တော်ကြီးက စုံစမ်းစရာမလိုဘဲ မိဖုရားခေါင်ကြီး ကိုယ်ဝန်ရှိမှန်း သိသွားမှာပေါ့။"

ယိုကွမ့်က ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ မိဖုရားခေါင်ကြီးနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ယောက်ျားဆိုလို့ စစ်သူကြီးရွှီပဲ ရှိတာလေ။ စစ်သူကြီးရွှီလည်း ပေါ်သွားမှာပေါ့။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ကောက်ညှင်းမုန့်တစ်ဝက်ကို ပိုက်ထားသော ယိုကွမ့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီကြွက်ကလေးက တော်တော်ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ။

"ယိုကွမ့် ပြောတာ မှန်တယ်။"

အဘိုးစာကလေးက ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ယောင်း၊ လူသားတွေမှာ ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျစေတဲ့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မယ်တော်ကြီးက အဲဒီလို လုပ်ရဲပါ့မလား။"

"သူက မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ခြိမ်းခြောက်လို့ရတယ်လေ။"

လောင်တက ပြောလိုက်သည်။

"ကျိုးမိသားစုတပ်ကို သုံးပြီး စစ်သေနာပတိချုပ်ကို သတ်ခိုင်းလို့ရတယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက၊ "မင်းက မင်းရဲ့စစ်သေနာပတိချုပ်ကလွဲရင် တခြားလူသားတွေကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလား။ ဥပမာ ငါ့ကိုလေ။"

"ငါက မင်း မိဖုရားခေါင်ကြီးကို နန်းတော်အပြင် ထုတ်လိုက်တာထက် မိဖုရားခေါင်ကြီး ကိုယ်ဝန်မရှိဘူးလို့ မယ်တော်ကြီး ယုံသွားအောင်လုပ်ဖို့ ပြောချင်တာ။"

လောင်တက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းမှာ နည်းလမ်းရှိလို့လား။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း မေးလိုက်သည်။

လောင်တ အသံတိတ်သွားသည်။

တိရိစ္ဆာန်လေးများသည် အချိန်အတော်ကြာ ဆွေးနွေးကြသော်လည်း ကောင်းမွန်သော နည်းလမ်း မရှာတွေ့ကြပေ။

"လူသားတွေရဲ့ကိစ္စက ရှုပ်ထွေးလိုက်တာ။"

နောက်ဆုံးတွင် ယိုကွမ့်သည် မျက်နှာမည်းမှောင်နေသော နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကြည့်ပြီး ညည်းတွားလိုက်သည်။

"ဝေါင်း..."

ဝံပုလွေဖြူလေးကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ထိုင်မနေနိုင်တော့ဘဲ မတ်တတ်ရပ်ကာ အခန်းထဲတွင် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေပြီး အဘိုးစာကလေးကို မေးလိုက်သည်။

"မယ်တော်ကြီးက တကယ်ပဲ မိဖုရားခေါင်ကြီး ဗိုက်ထဲက ကလေးကို ဒုက္ခပေးနိုင်လောက်လား။"

အဘိုးစာကလေး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မယ်တော်ကြီးလို မိန်းမမျိုးက ဘယ်လိုမကောင်းမှုမျိုးကို မလုပ်ဘဲ နေမှာလဲ။

"ဒါဆိုရင် တခြားဟာတွေ ဂရုစိုက်မနေတော့ဘူး။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အခုပဲ မိဖုရားခေါင်ကြီးကို နန်းတော်အပြင် ပို့လိုက်တော့မယ်။"

"မယ်တော်ကြီးက မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ခြိမ်းခြောက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

ယိုကွမ့်က အသံစူးစူးလေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သူ့အစ်ကိုကြီးနားမှာနေရင် မိဖုရားခေါင်ကြီး ပိုလုံခြုံလိမ့်မယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မယ်တော်ကြီးက နန်းတော်ထဲမှာ အာဏာရှိပေမယ့် နန်းတော်အပြင်မှာပါ အာဏာရှိနေမှာလား။ မယ်တော်ကြီး ခြိမ်းခြောက်ရင်တောင် အစ်ကိုကြီးနားမှာနေရင် တိုင်ပင်လို့ရမယ့်လူ ရှိတာပေါ့။ အားကိုးစရာရှိတာက တစ်ယောက်တည်းနေရတာထက် ပိုကောင်းပါတယ်။ လူကြီးစိတ်ချမ်းသာမှ ဗိုက်ထဲကကလေးလည်း ကျန်းကျန်းမာမာ ကြီးထွားလာမှာပေါ့။"

လောင်တက မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းကရော။"

မိဖုရားခေါင်ကြီးက အဆင်ပြေသွားပြီဆိုရင် ငတုံးမ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အခန်းထဲရှိ တိရိစ္ဆာန်လေးများကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါလို မိုးထိအောင် မိုက်တဲ့လူက ဘာကိုမှ ကြောက်စရာ မလိုပါဘူး။"

***