အခန်း (၁၀၁)

မှော်မျှော်စင်မှ ထွက်လာသောအခါ နေ့လယ်ခင်းသာ ရှိသေးသည်။

ယွင်ရှန်းသည် လမ်းတွင် ဂူဖုန်းနှင့် ဆုံခဲ့သည်။ သူမသည် ပထမအဆင့် တားမြစ်ချက်ကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး မှော်မျှော်စင် အတွင်း အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။

"မင်း ဆရာမမေလီရဲ့ မှော် စမ်းသပ်ခန်း ဓာတ်ခွဲခန်းကို... လာကြည့်ချင်လား... ငါ မှော်ဆေး ဖျော်တာကို လာကြည့်မလား"

ဂူဖုန်းသည် ယွင်ရှန်းအတွက် ပျော်ရွှင်နေသော်လည်း သူမကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ကြည့်ကာ ရှက်ရွံ့စွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ဂူဖုန်းသည် ပြည်သူ့ကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ နေ့စဉ် တာဝန်မှာ ဆရာမမေလီကို မှော်ဆေးရည်ဖျော်ရာတွင် ကူညီရန်သာ ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ မှော်ဆေးရည် အတန်းကို မစရသေးဘဲ သူမ၏ ရှေးဟောင်း ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှုကို လေ့လာမှုကြောင့် မှော်ဆေးရည်များကိုလည်း စိတ်ဝင်စားမှု ရှိသည်။

ယွင်ရှန်းစဉ်းစားလိုက်သည်။ ပြည်သူ့ ဆေးဘက်ဝင် အပင် စိုက်ခင်းရှိ အလုပ်များ ပြီးလုနီးပြီဖြစ်ပြီး ထိုနေ့လယ်ခင်းတွင် သူမ လုပ်စရာ တခြားမရှိတော့သဖြင့် ဂူဖုန်းနှင့်အတူ သွားရောက်၍ မှော်ဆေးရည်များကို မည်သို့ ဖျော်စပ်သည်ကို ကြည့်ရှုခြင်းက ကောင်းလိမ့်မည်။

မှော်ဆေးရည် ဌာနမှ နည်းပြများသည် သူတို့ကိုယ်ပိုင် မှော်ဆေးရည် ဓာတ်ခွဲခန်းများ ရှိကြပြီး ဂူဖုန်းသည် ဆရာမမေလီ၏ လက်ထောက်ဖြစ်သည်။

ဆရာမမေလီမရှိသည့်အတွက် ဓာတ်ခွဲခန်းသည် ပြည်သူ့ကျောင်းသား အဆောင်တစ်ဝက်ခန့် အရွယ်အစား ရှိပြီး မှော်ဆေးရည်များ ဖျော်စပ်ရန်အတွက် အမျိုးမျိုးသော ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ မှော်ဆေးရည်များ ဖျော်စပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်သည် ရှေးဟောင်း ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှုရှိ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်မှု နည်းလမ်းများနှင့် များစွာ မကွာခြားကြောင်း ယွင်ရှန်းတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် မှော်ဆေးရည်များ ဖျော်စပ်ခြင်းသည် မှော်ဒြပ်စင်များကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပြီး သူသည် အလယ်ခေတ် အဂ္ဂိရတ်ပညာနှင့် ပိုတူနေသည်။

မှော်ပစ္စည်းများ၏ အမျိုးအစားသည်လည်း များပြားပြီး ထူးဆန်းသည်။ မှော် သတ္တုရိုင်း အမျိုးမျိုး၊ နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှ သားရဲ အရေပြား၊ သားရဲ အရိုးနှင့် အမျိုးမျိုးသော မှော်ဆေးဘက်ဝင် အပင်များအထိ ပါဝင်သည်။ ဤပစ္စည်းများ အားလုံးကို အမျိုးမျိုးသော မှော်ဆေးရည်များ ဖျော်စပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲသည်။

"ငါ... အစပြုအဆင့် လျင်မြန်မှု ဆေးရည်... နဲ့ အဆိပ်ဖြေ ဆေးရည်ကို ဖျော်စပ်နည်း သိတယ်"

ဂူဖုန်းက ရယ်မောစွာ ပြောလိုက်သည်။ မှော်ဆေးရည် ဖျော်စပ်ခြင်းသည် သူ ဂုဏ်ယူရသော တစ်ခုတည်းသော ကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်သည်။

ဂူဖုန်းသည် သူ၏ နေ့စဉ် အသုံးစရိတ်များကို ရရှိရန်အတွက် လျင်မြန်မှု ရေနှင့် အဆိပ်ဖြေ ဆေးရည်များ ကဲ့သို့သော အခြေခံ မှော်ဆေးများကို ရောင်းချခြင်းအပေါ် မှီခိုသည်။ ယေဘူယျအားဖြင့် မှော်ဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် မိမိ၏ မှော်စွမ်းအားကို အားကိုး၍ တစ်နေ့လျှင် မှော်ဆေးရည် အများဆုံး နှစ်ပုလင်းသာ ဖျော်စပ်နိုင်သည်။

ဆရာမမေလီက ဂူဖုန်းအတွက် သတ်မှတ်ပေးထားသော အလုပ်မှာ လျင်မြန်မှု ရေတစ်ပုလင်းနှင့် အဆိပ်ဖြေ ဆေးရည် တစ်ပုလင်းစီ နေ့စဉ် ဖျော်စပ်ရန် ဖြစ်သည်။

ဆရာမမေလီသည် အမှန်တကယ်ပင် စေတနာထား သင်ကြားပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မှော်ဆေးရည်ဖျော်စပ်ခြင်းသည် လူတစ်ဦး၏ မှော်ဒြပ်စင်များအပေါ် အာရုံခံနိုင်စွမ်းနှင့် ထိန်းချုပ်မှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး သူသည် မှော်ဆေးရည် ဌာနမှ သင်တန်းသားများအတွက် အထူးအရေးကြီးသည်။

"ကျွန်မ စမ်းကြည့်လို့ရမလား"

ယွင်ရှန်းသည် ဆေးရည် ဖျော်စပ်ခြင်း အနုပညာကိုလည်း အလွန် စိတ်ဝင်စားနေသည်။

ယွင်ရှန်းသည် လျင်မြန်မှု ဆေးရည် ဖျော်စပ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

လျင်မြန်မှု ဆေးရည်၏ ထုတ်လုပ်မှုနှင့် ထုတ်ယူမှု နည်းလမ်းကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဆေးပညာ တက္ကသိုလ်တွင် ဆေးဝါးဗေဒကို သင်ယူခဲ့ဖူးသော ယွင်ရှန်းသည် ချက်နည်းကို မြင်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုး၏ အချိုးအစားများအပြင် ဖျော်စပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် အတွင်း သုံးစွဲရမည့် မှော်ဒြပ်စင်များကိုပါ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ တွက်ချက်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ယွင်ရှန်းသည် ဆရာမမေလီ၏ စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများထဲမှ ပစ္စည်းအချို့ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး ထိုပစ္စည်းများမှ ကျန်ရှိနေသော ဒြပ်စင်များကို ထုတ်ယူရန် စတင်ခဲ့သည်။ ရေဒြပ်စင်ကို သင့်လျော်စွာ ထည့်သွင်းကာ မီးဒြပ်စင်၏ အရွယ်အစားကို ထိန်းချုပ်ပြီး လေဒြပ်စင်ကို အသုံးပြု၍ မှော်ဆေးရည် ပေါင်းစပ်မှုကို ချိန်ညှိကာ မြေဒြပ်စင်ကို နောက်ဆုံး တည်ငြိမ်စေသူအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဖျော်စပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် အတွင်း ယွင်ရှန်း၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်တွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ တစ်ခါတစ်ရံ လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များသည် မတူညီသော အရောင်များရှိသည့် မှော်ဒြပ်စင်များ အကြား ချောမွေ့စွာ ပေါင်းစပ်ကာ ပြောင်းလဲနေသည်။

ဂူဖုန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ယွင်ရှန်းမှော်ဆေး ဖျော်စပ်သည်ကို ကြည့်နေစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများ ပြုတ်ကျတော့မတတ် ခံစားနေရသည်။

"ပြီးပြီ"

၁၅ မိနစ် အတွင်းမှာပင် ယွင်ရှန်းသည် လိမ္မော်ရောင် ဆေးရည်တစ်ပုလင်းကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

"ဘုရားရေ... ဒါက တကယ် လိမ္မော်ရောင်... တကယ် လိမ္မော်ရောင်ပဲ... လိမ္မော်ရောင် လျင်မြန်မှု ဆေးရည် ဒါက... ဒါက အလယ်အလတ် အဆင့် လျင်မြန်မှုရေပဲ"

ဂူဖုန်းသည် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသည်။ ယွင်ရှန်းပထမဆုံးအကြိမ် မှော်ဆေးရည် ဖျော်စပ်ခြင်းဖြစ်သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။

လျင်မြန်မှု ဆေးရည်များပင်လျှင် အမျိုးအစားအလိုက် အဆင့်သတ်မှတ်ထားပြီး စျေးကွက်တွင် စျေးနှုန်း ကွာခြားမှု သိသိသာသာ ရှိသည်။

မှော်ဆေးရည်များ၏ အရောင်သည် သူတို့၏ ထိရောက်မှုကို သတ်မှတ်သည်။ အပြာရောင် မှော်ဆေးရည်များသည် အဆင့်နိမ့်ဖြစ်သည်။ လိမ္မော်ရောင်များသည် အလယ်အလတ် အဆင့်ဖြစ်ပြီး အနီရောင်များက အဆင့်မြင့်ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်း၏ လက်ထဲရှိ ဆေးရည်သည် ဆောင်းရာသီ၏ နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ သန့်စင်သော လိမ္မော်ရောင်သာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့် အညစ်အကြေးမှ မပါဝင်ပေ။ ဆရာမမေလီ၏ လက်အောက်တွင် လေ့ကျင့်မှု တစ်လခွဲခန့် ရရှိပြီးနောက် ဂူဖုန်းသည် သူက အလယ်အလတ် အဆင့် လျင်မြန်မှု ဆေးရည် ဖြစ်ရမည်ဟု တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ပြောနိုင်ခဲ့သည်။

အဆင့်နိမ့် လျင်မြန်မှု ဆေးရည် သည် လျင်မြန်မှုကို ငါးမိနစ်ထိ ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ပြီး အလယ်အလတ် အဆင့် ဆေးရည်သည် ဆယ်မိနစ်အတွက်ဖြစ်ကာ အဆင့်မြင့် ဆေးရည်သည် တစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်အပြည့် ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်သည်။

ဤ ဆေးရည်များသည် စျေးကွက်သို့ ရောက်ပါက လူအမြောက်အမြား ဝယ်ယူရန် တန်းစီကြလိမ့်မည်။

"ဒါက တကယ် အလယ်အလတ် အဆင့် လျင်မြန်မှု ဆေးရည်ပဲ... အံ့ဩစရာပါပဲ... ယွင်ရှန်းမင်းကပါရမီရှင်ပဲ"

ဂူဖုန်းသည် ဂရုတစိုက် ကြည့်ပြီး သွားရည်မျိုချလိုက်သည်။ ဆရာမမေလီက သာမန် မှော်ဆရာတစ်ဦးသည် အလယ်အလတ် အဆင့် မှော်ဆေးရည်

ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် အခွင့်အရေးက တစ်ထောင်တွင် တစ်ခုခန့်သာ ရှိသည်ဟု တစ်ချိန်က ပြောခဲ့ဖူးသည်။

"ဟဲဟဲ ကံကောင်းတာပါ။ အလယ်အလတ် အဆင့် ဆေးရည်တစ်ခု ဖော်စပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး"

ယွင်ရှန်းသည် အလယ်အလတ် အဆင့် ဆေးရည် ထုတ်လုပ်မှု အောင်မြင်ခြင်းကို သူမ၏ ရှန်းနုန်၏ မျက်လုံးများနှင့် ယန်လင်၏ လက်ပေါင်းစပ်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ယူဆသည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ ဒြပ်စင်ငါးမျိုး မှော်ဝိညာဉ်သည် မှော်ဒြပ်စင်များကို အလွန် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သူမ၏ မီး ထိန်းချုပ်မှုတွင် ကျွမ်းကျင်မှုက ပထမတန်းစား ဖြစ်သည်။ ဤအချက်များ အားလုံး ပေါင်းစပ်ပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားမှုတွင် အလယ်အလတ် အဆင့် ဆေးရည်ကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

" ဆရာမမေလီနောက်မှ မြင်ရင်... သူ ပျော်လွန်းလို့ သေသွားလိမ့်မယ်"

ဂူဖုန်းသည် လျင်မြန်မှု ဆေးရည်ကို ချစ်ခင်စွာ ကိုင်ထားပြီး တစ်စက်မျှပင် ဖိတ်သွားမှာကို ကြောက်ရွံ့သကဲ့သို့ ဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်နေသည်။

"မဟုတ်ဘူး ဒီ လျင်မြန်မှု ဆေးရည် က ဆရာမမေလီအတွက် မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဒါကို ရောင်းဖို့ လုပ်နေတာ"

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် လုပ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါ... ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ... ဒါက ဓာတ်ခွဲခန်းက ဆေးရည်လေ"

ဂူဖုန်းသည် ရိုးသားသူ ဖြစ်ပြီး ဆရာမမေလီလက်အောက်တွင် နှစ်လတာကာလအတွင်း ဆေးရည်များ ထုတ်ယူရောင်းချခြင်းကဲ့သို့သော အလုပ်မျိုးကို တစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးပေ။

"ငါတို့ ဒီမှာ စွန့်ပစ်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုပဲ သုံးခဲ့တာ။ မူလက ဒါတွေက လွှင့်ပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေပါ။ မင်း စိတ်မကောင်းဘူးဆိုရင် ငါတို့ အဲဒီအစား ပစ္စည်းအသစ်တွေ ဝယ်ပြီး အစားထိုးနိုင်ပါတယ်"

ယွင်ရှန်းသည် ဂူဖုန်းကို အာမခံလိုက်သည်။

"ဒါတောင်မှ... တကယ်တော့ မကောင်းဘူး"

ဂူဖုန်းသည် အလယ်အလတ် အဆင့် မှော်ဆေးရည်ကို သနားစရာ ကောင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

"စဉ်းစားကြည့် ဒီ ဆေးရည် နဲ့ဆိုရင် ငွေဒင်္ဂါးဘယ်လောက် ဒါမှမဟုတ် မှော်ကတ်ပြား ဘယ်လောက် လဲလှယ်လို့ ရမလဲ။ မင်း မှော်ကတ်ပြားကို မသုံးချင်ဘူးလား"

ယွင်ရှန်းသည် အဆိပ်ရှိသော ပန်းသီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဝံပုလွေဆိုးကြီးကဲ့သို့ ဦးထုပ်နီလေးကို သွေးဆောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

သူမ၌ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ သူတို့သည် စည်းမျဉ်းအတိုင်း သွားပါက သူမနှင့် ဂူဖုန်းတို့သည် ပြည်သူ့ကျောင်းသားများ ဖြစ်၍ မှော်ကတ်ပြား အတွက် တစ်နှစ်အတွင်း စုဆောင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် စွန့်ပစ်ထားသော မှော် ပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ အရည်အသွေးမြင့်သို့မဟုတ် အလယ်အလတ် အဆင့် မှော်ဆေးရည်များ ဖော်စပ်နိုင်ပါက သူသည် ကျောက်တုံးကို ရွှေအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် တူပေလိမ့်မည်။

သူမ၏ အမြင်တွင် ဂူဖုန်း၏ အရည်အချင်းသည် ထင်ထားသလောက် မဆိုးပေ။ သူသည် သူကို လေ့ကျင့်ရန်အတွက် အရင်းအမြစ်များလိုအပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဂူဖုန်း၏ မှော်ရုပ်ခန္ဓာကို စတင် တိုးတက်စေရန်အတွက် လရောင်မြက်အချို့ ပေးရန် စီစဉ်နေသည်။

မှော်ကတ်ပြား အကြောင်း ဂူဖုန်းကြားလိုက်သောအခါ သူ ထပ်မံ တွန်းလှန်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ယနေ့တွင် ယွင်ရှန်း၏ အကြံပြုချက်ကို ကြားရသောအခါ သူလည်း မှော်မျှော်စင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် စမ်းကြည့်ချင်နေသည်။

"ကောင်းပြီ... ရပါတယ်... အကယ်ဒမီ မှာ ညဈေးရှိတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်... ပုံမှန်အားဖြင့် လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ အပိုပစ္စည်းများကို စျေးမှာ ရောင်းဖို့ ယူသွားတတ်ကြတယ်... နည်းပြတချို့တောင် အဲဒီကို သွားကြတယ်... ငါတို့ အဲဒီမှာ လျင်မြန်မှု ရေကို မှော်ကတ်ပြား နဲ့ လဲလှယ်နိုင်

မယ် ထင်တယ်"

ယွင်ရှန်းထက် အကယ်ဒမီမှာ နှစ်လ ပိုကြာခဲ့သော ဂူဖုန်းသည် သူ၏ လုပ်ဆောင်ပုံများကို ပိုသိသည်။

သို့သော် သူက ယွင်ရှန်းသည် အလယ်အလတ် အဆင့် လျင်မြန်မှု ဆေးရည်ကို ရောင်းချပြီး ငွေကြေး ကျန်ပါက မှော် ပစ္စည်းအသစ်များ ပြန်ဝယ်ရမည်ဟု အကြိမ်ကြိမ် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူခဲ့ပြီး နှစ်ဦးသား ထိုညနေခင်းတွင် ညဈေး၌ သူတို့၏ ကံကို စမ်းကြည့်ရန် စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။