အခန်း (၁၀၅)

ယွင်ရှန်းနှင့် ဂူဖုန်းတို့ ပြည်သူ့ကျောင်းသား အဆောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ တံခါးဝတွင် လူတစ်ဦး စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

မကြည့်ဘဲနှင့်ပင် ချီယဲ့ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။

ချီယဲ့ သည် ထူးဆန်းသောလူ ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ယွင်ရှန်းသည် သူ့ကို တစ်ဖန် စကားပြောသည်ကို မကြားခဲ့ရပေ။

ည၏ မှောင်မိုက်ခြင်းထဲတွင် ချီယဲ့ ၏ မျက်လုံးများသည် ချောင်းမြောင်းနေသော အဆိပ်ရှိ မြွေကဲ့သို့ စိမ်းပြာရောင် တောက်ပနေသည်။ သူသည် ယွင်ရှန်းနှင့် ဂူဖုန်းတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ဆရာမမေလီက မင်းတို့ကို ရှာနေတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် "ငါတို့" အစား "မင်းတို့" ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

သူတို့ကဲ့သို့ မှော်ဆေးရည် အဖွဲ့ ၁၃ ၏ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်သော်လည်း ချီယဲ့ သည် ယွင်ရှန်းနှင့် ဂူဖုန်းတို့နှင့်အတူ လှုပ်ရှားမှုများတွင် တစ်ခါမျှ မပါဝင်ခဲ့ပေ။

သူသည် နေ့စဉ် ပြည်သူ့ကျောင်းသား အဆောင်မှ ပထမဆုံး ထွက်ခွာသူ ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံး ပြန်လာသူ ဖြစ်သည်။ သူ ဘယ်သွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။

သတင်းစကားကို ပြောပြီးနောက် ချီယဲ့ သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

"အဲဒီ ကလေးက တစ်ယောက်တည်း အမြဲ ပြေးထွက်သွားတယ်"

ယွင်ရှန်းရေရွတ်လိုက်သည်။

"ယွင်ရှန်း ချီကို အပြစ်မတင်သင့်ပါဘူး"

ဂူဖုန်းက ရှင်းပြသည်။

ချီယဲ့၏ ဘဝသည်လည်း အလွန် သနားစရာ ကောင်းသည်။ သူ၌ ဆွေမျိုးမရှိဘဲ ငယ်စဉ်

ကတည်းက တစ်ယောက်တည်း နေခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘယ်သူ့ကိုမှစိတ်မဝင်စား သော်လည်း လူကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က ဂူဖုန်း၏ မွေးရာပါထစ်ခြင်းနှင့် ရွတ်ဆိုနိုင်စွမ်း ညံ့ဖျင်းမှုကြောင့် အခြား မှော်ဆေးရည် အဖွဲ့များမှ နည်းပြများနှင့် အဖွဲ့ဝင်များသည် သူ့ကို လက်ခံရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ကြပေ။

ဆရာမမေလီနှင့် ချီယဲ့တို့သာ ဂူဖုန်းကို ငြင်းပယ်ခြင်းမရှိဘဲ ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။

အခြားသူများက ဂူဖုန်းကို အနိုင်ကျင့်တိုင်း ချီယဲ့သည် သူတို့ကို တားမြစ်ခဲ့သည်။ ဂူဖုန်းက ချီယဲ့သည် သူငယ်ချင်းများရှိခြင်းကို ကျင့်သားမရသေးကြောင်း ပြောသည်။

ဂူဖုန်းသည် ဆင်းရဲသော မိသားစုနောက်ခံမှ လာသော်လည်း ပြည့်စုံပျော်ရွှင်သော မိသားစုတွင် နေထိုင်ခဲ့ရသောကြောင့် သူ၏ အကောင်းမြင်ပြီး ပွင့်လင်းသော စိတ်ဓာတ်ကို ပုံဖော်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ယွင်ရှန်း ဂူဖုန်းနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် ဆန္ဒရှိခြင်း၏ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ မည်သည့် အခက်အခဲ ကြုံတွေ့ရပါစေ ဂူဖုန်းသည် ရိုးရှင်းစွာ ပြုံးရုံဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားတတ်သည်။

ထားလိုက်ပါတော့။

ကလေးငယ် တစ်ဦးနှင့် စိတ်ဆိုးနေရန် ဘာကြောင့် လိုအပ်မှာလဲ။ ယွင်ရှန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ပြောင်လှောင် တွေးလိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား ဆရာမမေလီ၏ နေအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက် နောက်ကျလွန်းတယ်"

ဆရာမမေလီ၏ မျက်နှာထား မကောင်းပေ။ ယွင်ရှန်းနှင့် ဂူဖုန်းတို့ ဆုန်းကျဲနှင့် သူ့အဖွဲ့ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် သူမသည် ရက်အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်ခဲ့သော်လည်း ယနေ့ညတွင် သူမ၏ အသားအရေသည် မှောင်မိုက်နေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ် ကြွေးတင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဆရာမ ကျွန်တော်တို့ ညဈေးကို သွားခဲ့ပါတယ်"

ဂူဖုန်းရှင်းပြသည်။

"မင်းတို့ တော်ဝင် မှော်ပညာသင်ကျောင်းမှာ တစ်နှစ်ခွဲကျော် ရှိနေပြီ။ မှော်ပညာမှာ တိုးတက်မှု နည်းပါးနေတာကို အခုထိ လှည့်လည်ဖို့ အချိန်ရှာနေတုန်းလား။ ဒီနှစ်ရဲ့ နောက်ဆုံး အကဲဖြတ် စာမေးပွဲ မှာ မှော်ဆေးရည်၊ အခြေခံ မှော်ပညာနဲ့ မှော်တိုက်ခိုက်မှုတွေ ပါဝင်မယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ငါအခုမှပဲ လက်ခံရရှိတယ်။ ခန်းဆောင်က စာမေးပွဲ စစ်ဆေးသူ တစ်ဦးက အရည်အချင်း မပြည့်မီတဲ့ သင်တန်းသားတွေကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ပယ်မယ်လို့ ကြားရတယ်"

ဆရာမမေလီ၏ မျက်နှာသည် အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှ မည်းမှောင် နေရသည်ကို အံ့ဩစရာ မရှိပေ။ သူမသည် နောက်ဆုံး အကဲဖြတ် စာမေးပွဲတွင် နှစ်တိုင်း ပြောင်လှောင်ခံရသည်။

တော်ဝင် မှော်ပညာသင်ကျောင်း ၏ နောက်ဆုံးအကဲဖြတ် စာမေးပွဲသည် တစ်နှစ်လျှင် တစ်

ကြိမ် ကျင်းပပြီး အကယ်ဒမီရှိ သင်တန်းသားများ အားလုံး၏ လေ့ကျင့်မှုကို အကဲဖြတ်သည်။

မှော်ဆေးရည် ဌာနနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးဌာန နှစ်ခုလုံးသည် အကဲဖြတ် စာမေးပွဲတွင် ယှဉ်ပြိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းမရောက်လာမီက မှော်အဖွဲ့ ၁၃ သည် အောက်ဆုံးတွင် ရှိခဲ့ပြီး ဆရာမမေလီသည် နောက်ဆုံးအကဲဖြတ် စာမေးပွဲတွင် ထပ်မံ အောက်ဆုံး၌ အဆုံးသတ်ရန် မလိုလားပေ။

ဆရာမမေလီသည် မူလက ဤနောက်ဆုံး အကဲဖြတ်စာမေးပွဲတွင် သူမကိုယ်သူမ ပြန်လည် ကယ်တင်ရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ခန်းဆောင်ကို စာမေးပွဲ စစ်ဆေးသူ အဖြစ် ရွေးချယ်ခံရမည်ကို မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူမသည် ဂူဖုန်းကို အထူး စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ရွတ်ဆိုနိုင်စွမ်းသည် အလွန် အားနည်းပြီး ပြီးပြည့်စုံသော စာလုံးပေါင်းကိုပင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ဘဲ အကဲဖြတ် စာမေးပွဲအတွက် မည်သို့မျှ အကျိုးမရှိသည်မှာ သေချာသည်။

မှော်ဆေးရည် အဖွဲ့ ၁၃ မှ အဖွဲ့ဝင်များသည် ခန်းဆောင်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပါက သူတို့သည် နစ်နာမှုကို သေချာပေါက် ရရှိလိမ့်မည်။

သူမသည် ခန်းဆောင်က သူတို့ကို လျှို့ဝှက်စွာ ဖျက်ဆီးမည်ကိုပင် သံသယရှိခဲ့သည်။

"အာ... ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်သလဲ"

ဂူဖုန်းသည် နောက်ဆုံးအကဲဖြတ် စာမေးပွဲ အကြောင်းကြားသောအခါ ချွေးများ စတင်ထွက်လာသည်။

"မင်းတို့ သုံးယောက် မနက်ဖြန်ကစပြီး နတ်ဆိုးလို လေ့ကျင့်မှုကို ခံယူဖို့ ပြင်ဆင်ထားပါ။ လိုအပ်ချက်တေံနဲ့ မကိုက်ညီသူတွေကို အိပ်ခွင့်၊ နားခွင့်၊ စားခွင့် မပြုဘူး။ လေ့ကျင့်မှုမှာ မှော်

မှတ်ဉာဏ်၊ မှော်စာမေးပွဲငယ်တွေနဲ့ မှော်တိုက်ခိုက်မှုတွေ ပါဝင်တယ်။ အထူးသဖြင့် မင်း၊ ဂူဖုန်း၊ မင်း နောက်ဆုံးမှာထပ်ပြီး နောက်ကျကျန်ခဲ့ရင် ငါနှစ်ကုန်အထိ မစောင့်ဘူး။ ငါ မင်းကို မှော်ဆေးရည် အဖွဲ့ ၁၃ ကနေ တိုက်ရိုက် နှင်ထုတ် ပစ်မယ်"

ဆရာမမေလီမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ယွင်ရှန်းမင်း နေခဲ့ဦး"

သုံးယောက်သား ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဆရာမမေလီက ယွင်ရှန်းကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

သူမက ယွင်ရှန်းသည် ယန်ခန်းဟိုင်၏ သမီးဖြစ်ကြောင်း သိခဲ့ရချိန်မှစ၍ မေလီ၏ ယွင်ရှန်း

အပေါ်ထားရှိသော သဘောထားသည် ဆရာမှသင်တန်းသား အပေါ်ထားသည့် သဘောထားမျိုးမဟုတ်ဘဲ အကြီးအကဲမှ ငယ်ရွယ်သူအပေါ်ထားသည့် သဘောထားမျိုး ပိုဆန်လာသည်။

"မင်း မှော်တိုက်ခိုက်ရေး အတန်းမှာ အရမ်း ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ မင်း ဘယ်လို ခံစားရလဲ။ အခြေခံ မှော်ပညာ သင်တန်းတွေကို ဘယ်လောက် ကျွမ်းကျင်ပြီလဲ"

မေလီသည် ယွင်ရှန်းကို စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိပေ။ အစ်ကိုယန်၏ သမီးသည် ပါရမီ ရှိသည်မှာ သံသယမရှိဟု ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်ထားသည်။

"ကျွန်မရဲ့ မှော်ပညာမှာ ကျွမ်းကျင်မှုက အများကြီး တိုးတက်လာပါတယ်။ အထူးသဖြင့် တိုက်ပွဲ ပြီးတဲ့နောက်မှာ ပိုပြီး နားလည်မှု ရခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မက သဘာဝ ဂုဏ်သတ္တိရဲ့ အခြေခံ စာလုံးပေါင်းတွေအားလုံးကို အခြေခံအားဖြင့် ကျွမ်းကျင်ထားပါတယ်"

ယွင်ရှန်းသည် မှော်စွမ်းရည်တွင် အမှန်တကယ် များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ရှန်းနုန်၏ မျက်လုံးများနှင့် ယန်လင်၏ လက်ကို အခြေခံအဖြစ်ထားပြီး နတ်သမီးကောင်း ချီးမွမ်းသော မှော်

လှံတံကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားခြင်းဖြင့် သူမ၏ ရှောင်တိမ်းခြင်းနှင့် စာလုံးပေါင်း အသုံးပြုခြင်း အရှိန်က အခြားသူများထက် ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။

"မင်း တရားဝင် မှော်ဆေးရည်အတန်း တက်ရောက်ခြင်း မရှိသေးဘူးလို့ ငါ ကြားတယ်။ ဒီကာလအတွင်း မင်း လျင်မြန်မှုရေနဲ့ အဆိပ်ဖြေရေပြင်ဆင်ပုံကို သင်ယူဖို့ ဂူဖုန်းနဲ့အတူ လိုက်လာပါ။ သူက မှော်ဆေးရည်မှာ အရည်အချင်း အချို့ရှိတယ်"

ယွင်ရှန်းနှင့် ဆုန်းကျဲတို့၏ တိုက်ခိုက်မှု ကို ကြည့်ပြီးနောက် မေလီသည် ယွင်ရှန်းတွင် လက်တွေ့ အတွေ့အကြုံသာ လိုအပ်သည်ဟု ခံစားရသည်။ သူမ၏ မှော်နားလည်နိုင်စွမ်းက မြင့်မားသည်။ အခြေခံ မှော်ပညာကိုသာ လေ့ကျင့်ခြင်းသည် သူမအတွက် အချည်းနှီးပင်။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ လျှာကို လျှို့ဝှက်စွာ ထုတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ယနေ့ နေ့လယ်တွင် အလယ်အလတ်အဆင့် လျင်မြန်မှုဆေးရည် ဖော်စပ်ခဲ့သည်ကို ဆရာမမေလီသိပါက မည်သည့် အမူအရာ ပြသမည်ကို မသိပေ။

သို့သော် ဤအရာကို ယခု လောလောဆယ် မပြောသေးခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

"ငါ့မှာ အလယ်အလတ် မြေမှော်ပညာ မြေထွက်မြောက်ခြင်းနဲ့ မီးမှော်ပညာ မီးပိုက်ကွန် စာလိပ်တွေ ရှိတယ်။ တစ်နှစ်တာ အလယ်အလတ် အကဲဖြတ် စာမေးပွဲ မတိုင်ခင် မင်း နားလည်သလောက် နားလည်အောင် လုပ်ပါ"

ဆရာမမေလီက ယွင်ရှန်းအား မှော်အလင်းဝင်ရိုးစာလိပ်နှစ်ခု ပေးအပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

မှော်အလင်းဝင်ရိုးသည် မှော်လက်နက် အမျိုးအစား တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ဝူကျီ တိုက်ကြီး

တွင် စာလုံးပေါင်းများ မှတ်တမ်းတင်ရန် အသုံးပြုသော အထူးစာလိပ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး မှော်

ဒြပ်စင်များဖြင့် ရေးထွင်းထားသည်။ သူသည် မှော်ပညာ လေ့ကျင့်ခြင်း၏ လှည့်ကွက်များကိုသာမက မှော်ပုံရိပ်များကိုပါ ပြသသည်။

သို့သော် မှော်အလင်းဝင်ရိုးများက အလွန် စျေးကြီးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သန့်ရှင်းသော မှော်ဆရာများသာ သူတို့ကို ဖန်တီးနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

အလယ်အလတ် မှော်အလင်းဝင်ရိုး တစ်ခုသည် ရွှေဒင်္ဂါးအနည်းဆုံး တစ်ရာတန်သည်။ ဆရာမမေလီသည် မှော်အလင်းဝင်ရိုးနှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက် ပေးလိုက်ခြင်းက နှမြောတတ်သော ယွင်ရှန်း၏ မျက်လုံးများကို အမှန်တကယ် ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။

မှော်ဆေးဝါးဗေဒပညာရှင်ဖြစ်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အမြတ်အစွန်း ရနိုင်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း တစ်ခုဖြစ်သည်ကို ယွင်ရှန်းမသိခဲ့ပေ။

ဆရာမမေလီသည် အမှန်တကယ်ပင် ချမ်းသာသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"ဒီ မှော်အလင်းဝင်ရိုး နှစ်ခုကို မင်းကို အလကား ပေးတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနှစ် နောက်ဆုံး အကဲဖြတ်စာမေးပွဲ မှာ မင်း ဂူဖုန်းကို ကာကွယ်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမယ်လို့ ငါ့ကို ကတိပေးရမယ်"

ဆရာမမေလီက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အာ"

ယွင်ရှန်းအံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဂူဖုန်းမှာ ကြီးမားတဲ့ အလားအလာ ရှိတယ်။ ပြီးတော့ မှော်ဆေးရည် အဖွဲ့ ၁၃ အတွက် သူဟာ မင်းတို့ရဲ့ နောက်လာမယ့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ကြီးထွားမှုမှာ အလွန် အရေးပါတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် သူ ပိုမို သန်မာလာဖို့အတွက် မင်းနဲ့ ချီယဲ့တို့က သူ့ကို ကာကွယ်ရမယ်။ ဒီစကားတွေကို ငါ ချီယဲ့ကိုလည်း ပြောပြီးသားပါ။ မှော်ဆေးရည် အဖွဲ့ ၁၃ က တစ်စုတစ်စည်းတည်းပဲ။ ဘယ်သူမှ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် စွန့်ခွာလို့ မရဘူး"

ဆရာမမေလီက အလေးအနက် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ဆရာမမေလီသည် သူမ၏ ယနေ့ည စကားများက ယွင်ရှန်းနှင့် ချီယဲ့တို့ကို အလွန်ရှည်ကြာသော ကာလအထိ လွှမ်းမိုးခဲ့မည်ကို မသိခဲ့ပေ။ သူတို့ သုံးဦးသည် တိုက်ကြီး ပေါ်ရှိ ထိပ်တန်း တည်ရှိမှုများ ဖြစ်လာသည်အထိ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ခင်မင်မှုသည် ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေခြင်း အကဲဖြတ်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့်တိုင် ထိုသုံးဦးသည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် လုံးဝ မစွန့်ပစ်ခဲ့ကြပေ။

ယွင်ရှန်းသည် အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မှော်အလင်းဝင်ရိုးနှစ်ခုကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။