အခန်း (၁၀၇)

ယွင်ရှန်းသည် အလယ်အလတ် မှော်ပညာကို အဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်နေပြီး ဘိုဘိုကမူ မှော် နေရာအတွင်းတွင် ကစားနေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော ပိုင်ရှင် ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက် အဆင့်နိမ့်တဲ့ မှော်ပညာကို သင်ယူနေရတာလဲ။ အရမ်း ပျင်းစရာ ကောင်းတယ်"

ဘိုဘိုသည် ပျင်းရိစွာ သမ်းလိုက်သည်။

ပိုင်ရှင်က သူမ မရှိတဲ့အချိန်မှာ လျှောက်လည်ဖို့ တားမြစ်ထားတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု သူမ ရှိနေတယ်။ ဆိုလိုတာက ဘိုဘိုလျှောက်လည်လို့ ရပြီ။

သူ့ပိုင်ရှင်၏ စကားများကို ဥ၏ ယုတ္တိဖြင့် ရစ်ပတ်လိုက်ပြီး သဘာဝအတိုင်း တက်ကြွသော ဘိုဘိုသည် မှော်မျှော်စင်အတွင်း၌ ပျော်ရွှင်စွာ လျှောက်လည်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မှော်မျှော်စင်အတွင်း၌ တစ်နေကုန် လျှောက်မပြေးဘဲ နေခြင်းဖြင့် သူ၏ သဘာဝကို ထိန်းချုပ်ထားရသော ဘိုဘိုသည် သူ၏ မွေးရာပါ စရိုက်များကို သိသိသာသာ ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရသည်။

သူ၏ အကြောင်းပြချက်ကို ကိုယ်တိုင် ဆင်ခြင်ပြီးနောက် သူသည် မှော်နေရာ၏ ထောင့် တစ်ခုသို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တွားသွားပြီး သူ၏ ဥခန္ဓာကိုယ်သည် မှော်နေရာ၏ နံရံများနှင့် လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

အကယ်ဒမီမှ သန့်ရှင်းသော မှော်ဆရာကြီးပင် ဖွင့်လို့မရသော မှော်ကန့်သတ်နံရံသည် ဘိုဘိုရှေ့တွင် ရိုးရှင်းသော စက္ကူကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အမှတ် ၂၀၄ မှော်နေရာမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ဘိုဘိုသည် ဂိမ်းကစားနေသကဲ့သို့ နံရံများနှင့် မျက်နှာကျက်များကို ဆက်တိုက် ဖြတ်သန်းကာ အပေါ်အောက် ခုန်နေသော်လည်း အလယ်အလတ် မှော်ပညာကို အာရုံစိုက် လေ့လာနေသော ယွင်ရှန်းသည် လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ဘိုဘိုသည် သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ် ထားပြီး မှော်မျှော်စင်၏ ပထမထပ်သို့ ရောက်ရှိသည်အထိ ဆက်လက် ခုန်ပေါက်နေခဲ့သည်။

နေသည် တဖြည်းဖြည်း လင်းလာသည်။ အရေတွန့်နေသော အဖိုးအိုမှော်ဆရာသည် မျက်လုံးများ မှိတ်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး တရားထိုင်နေသည်။

"အဆင့်မြင့် မှော်ကတ်ပြား ဆယ်နာရီ အတွက်"

နည်းပြဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော မှော်ဆရာ တစ်ဦး လျှောက်ဝင်လာပြီး အဖိုးအို မှော်ဆရာ အား မှော်ကတ်ပြားတစ်ခု ပေးအပ်ကာ ခပ်ပြင်းပြင်း အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အမှတ် ၆၀၈ မှော် နေရာ ဆယ်နာရီ အတွက်"

အဖိုးအို မှော်ဆရာ ပြန်ဖြေသည်။ အဆင့်မြင့် မှော်ကတ်ပြားပေါ်တွင် မှော်ပညာဖြင့် မျဉ်းကြောင်းဆွဲလိုက်ပြီး မှော်စွမ်းအား မှတ်စုဆယ်ခုကို ဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

"ချန်လျန် မင်းက မှော်ဆရာကြီး ဖြစ်နေပြီ။ ဒါတောင် မှော်မျှော်စင်ကို လာတုန်းပဲလား"

"ရွှေသူတော်စင်ဆရာ ကျွန်တော် မှော်မျှော်စင်မှာ မှော်လက်နက် တစ်ခု ပြုလုပ်ချင်လို့ပါ" တော်ဝင်မှော်ပညာသင်ကျောင်းမှ တိုက်ခိုက်ရေးဌာနမှ နည်းပြများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ချန်လျန်က ပြောလိုက်သည်။

ဝူကျီ တိုက်ကြီးတွင် မှော်ပညာသင်ကျောင်း၏ အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်းသည် သင်တန်းသားများ ၏ အောင်မြင်မှုများ အပေါ် မူတည်ရုံသာမက ဆရာများထဲမှ သန့်ရှင်းသော မှော်ဆရာကြီးများ အရေအတွက်က အခြားအရေးကြီးသော တိုင်းတာချက် ဖြစ်သည်။

အဖိုးအို မှော်ဆရာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ မှော်မျှော်စင်သည် လေ့ကျင့်မှု အတွက်သာမက ထူးခြားသော မှော်လှိုင်းများကြောင့် မှော်လက်နက်များ ဖန်တီးရန်နှင့် မှော်အလင်းဝင်ရိုးများ ဒီဇိုင်းဆွဲရန်အတွက်လည်း အလွန်ကောင်းမွန်သော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး မှော်ဆရာများကို ထူးကဲသော မှော်လက်နက်များနှင့် အလင်းဝင်ရိုးများ ဖန်တီးရန်အတွက် သူတို့၏ စိတ်ဓာတ် ကို အာရုံစိုက်ရန် အထောက်အကူပြုကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

သို့သော် ဤ လျှို့ဝှက်ချက်ကို တော်ဝင် မှော်ပညာသင်ကျောင်းရှိ နည်းပြများ အနည်းငယ်သာ သိရှိခဲ့ကြသည်။

ချန်လျန်တွင် အလယ်အလတ်ကျောင်းသား ဖြစ်ခါနီး သင်တန်းသားတစ်ဦးရှိပြီး အကယ်ဒမီ အပြင်ဘက်စမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်ရန် လိုအပ်သောကြောင့် သူသည် မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖန်တီးရန် ဆယ်နာရီ အချိန်ယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

မှော်သော့ကို ရရှိပြီးနောက် ချန်လျန်သည် မှော်မျှော်စင်၏ ဆဋ္ဌမထပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ကတ်ပြားလား။

ဘိုဘိုခဏ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူ၏ ချစ်လှစွာသော ပိုင်ရှင်တွင်လည်း ထိုကတ်မျိုး ရှိပုံရသည်။ သူသည် ကောင်းသောအရာ တစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။

ဘိုဘိုသည် ကတ်များ အချို့ ပြန်ယူလာပါက ပိုင်ရှင်သည် ဘိုဘိုကို ပို၍ပင် ချစ်လိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။

ဘိုဘိုသည် ချန်လျန်၏ နောက်မှ လျှို့ဝှက်စွာ လိုက်ပါသွားပြီး မှော်မျှော်စင်၏ ဆဋ္ဌမထပ်ဆီသို့ ခုန်ဆင်းသွားသည်။

ချန်လျန်သည် သူ့နောက်တွင် နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင် လိုက်နေသည်ကို လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ပေ။ သူသည် မှော်မျှော်စင်သို့ အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် လာခဲ့ဖူးပြီး မျှော်စင်ထဲသို့ နတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ကောင် ခေါ်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ပေ။

မှော်နေရာထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် ချန်လျန်သည် မှော်လက်နက် ဖန်တီးခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်ရန် စတင်ခဲ့သည်။

မှော်လက်နက် ဖန်တီးခြင်းသည် အာရုံစူးစိုက်မှု လိုအပ်သော တာဝန်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ချန်လျန်၏ စိတ်ဓာတ်သည် သူ၏ မှော်ပစ္စည်းများအပေါ်တွင် အပြည့်အဝ စုစည်းထားသည်။

ဘိုဘိုသည် သူ၏ အတောင်ပံများကို ရွှီးခနဲ ခတ်ကာ ချန်လျန်၏ခါးမှ အဆင့်မြင့်မှော်

ကတ်ပြားကို သူ၏ အတောင်ပံများ အတွင်းသို့ သုတ်ယူသွားသည်။

ကတ်ပြားကို လုံခြုံစွာ ရရှိပြီးနောက် ဘိုဘိုသည် ချက်ချင်း လှိမ့်ထွက်သွားသည်။

မှော် နေရာ ၂၀၄ တွင် အချိန်အကြာကြီး နက်နဲသော တရားထိုင်ခြင်း၌ ရှိနေခဲ့သော ယွင်ရှန်းနိုးလာခဲ့သည်။

သူမ မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ အာရုံခံစားမှုများတွင် ထူးခြားသော ကြည်လင်မှု နှင့် သူမ၏ ကိုယ်လက် အင်္ဂါများတွင် တုန်ခါနေသော အသက်ဓာတ်အသစ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ရှန်းနုန်မျက်လုံး အောင်မြင်မှု ရပြီ"

ယွင်ရှန်း၏ မျက်လုံးများသည် ဖန်ရည်ကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး သူမ၏ ရှန်းနုန်မျက်လုံးများသည် မကြာသေးမီက အလယ်အလတ် မှော်ပညာ လေ့ကျင့်မှု ပြုလုပ်နေစဉ် အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူမသည် ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ဘိုဘိုကော ဘယ်မှာလဲ။ ယွင်ရှန်းသည် မှော် နေရာ ၂၀၄ တွင် ဘိုဘို၏ မှော်လှိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသည်။

ဒီ လိမ်ညာတတ်တဲ့ဥကတော့။

မှော်လှိုင်းများသည် မှော်နေရာ၏ နံရံများပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲသွားသောအခါ ယွင်ရှန်းကျိန်ဆဲ လိုက်သည်။

ဥဝိုင်း တစ်လုံး တူးထွက်လာသည်။

မှော်နေရာ အနီးရှိ တားမြစ်ချက်က ဘိုဘိုကို မထိခိုက် ဘူးလား။

ယွင်ရှန်း ထိတ်လန့် သွားသည်။ သို့သော် သူမ မေးခွန်းထုတ်နိုင်မီ ဘိုဘိုက အလျင်အမြန် ပြေးလာပြီး "ချစ်လှစွာသော သခင်မ ဘိုဘိုက လက်ဆောင် ယူလာတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ သခင်မ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဘိုဘို၏ အခွံ ပေါ်တွင် အဖုများ ပေါက်လာသည်။ မသက်မသာ ခံစားရသဖြင့် မှော်ကတ်ပြားများ အများအပြားကို အလျင်အမြန် ပြသလိုက်သည်။

ထိုမှော်ကတ်ပြားများကို မြင်သောအခါ ယွင်ရှန်း၏ မျက်ခုံး တွန့်သွားပြီး "ဒါတွေ ဘယ်က ရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဆဋ္ဌမ၊ စတုတ္ထ၊ တတိယ အထပ်တွေကနေ စုဆောင်းခဲ့တာပါ"

ဘိုဘိုသည် သူလျှောက်လည်ခဲ့သော စွန့်စားခန်းများကို ဂုဏ်ယူစွာ ပြောပြသည်။ သူသည် မတူညီသော မှော်နေရာများကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး လေ့ကျင့်နေသော သို့မဟုတ် မှော်လက်နက်များ ဖန်တီးနေသော မှော်ဆရာများ ဘေးတွင် လဲလျောင်းနေသော မှော်ကတ်ပြားများ အားလုံးကို လမ်းတွင် ခိုးယူသော သိုးကဲ့သို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ဒါကို စုဆောင်းခြင်းလို့ ခေါ်ရမလား။

ယွင်ရှန်းသည် ဘိုဘို၏ ဥအခွံကို ခွဲထုတ်ပြီး ခိုးယူခြင်းက ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို ပညာပေး ရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုဘို ဒီမှော်ကတ်ပြားတွေကို ယူလို့ မရဘူး။ အကယ်ဒမီမှာရှိတဲ့ မှော်ကတ်ပြားတွေက မှတ်ပုံတင် ထားတယ်။ မင်း စုဆောင်းခဲ့တဲ့ကတ်တွေက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ မှော်မျှော်စင်ထဲမှာ သူတို့ကို သုံးလို့ မရဘူး"

"ဘာလို့ သုံးလို့ မရတာလဲ။ သုံးလို့ ရပါတယ်"

ဘိုဘိုသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် အဖိုးအိုမှော်ဆရာကို အတုခိုးပြီး သူ၏ အတောင်ပံများကို မှော်ကတ်ပြားများပေါ်တွင် သုတ်လိုက်ရာ နာမည်များကို ချက်ချင်း လုံခြုံစွာ ဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

"..."

ယွင်ရှန်းသည် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်း နှစ်မျိုးလုံး ခံစားခဲ့ရပြီး သူမ၏ အဖိုးတန် နတ်ဆိုးသားရဲ ဥကို အထင်သေးခဲ့သည်ကို သိလိုက်သည်။

ဤရတနာဥကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းသည် သူမတွင် မှော်ကတ်ပြားများ၏ စဉ်ဆက်မပြတ် ရင်းမြစ် ရှိခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

နာမည်များဖျက်ထားသော မှော်ကတ်ပြားများသည် မှတ်ပုံမတင်ထားသော ကတ်များ ဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲတွင် အလယ်အလတ် မှော်ကတ်ပြားနှစ်ခုပါဝင်ပြီး အထူးခြားဆုံးမှာ

ချန်လျန် ထံမှ ရရှိသော အဆင့်မြင့် မှော်ကတ်ပြားဖြစ်ပြီး မှော်မျှော်စင်၏ ပဉ္စမနှင့် ဆဋ္ဌမ အထပ်များသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သော ပရီမီယံကတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယွင်ရှန်းသည် သူမသည် စတင်သူ ကျောင်းသား တစ်ဦးသာ ဖြစ်သောကြောင့် အဆင့်

မြင့် မှော်ကတ်ပြားကို ယခု အသုံးပြုရန် မရဲရဲပေ။ သူကို ပေါ့ဆစွာ အသုံးပြုခြင်းက အခြားသူများကို သံသယ ဖြစ်စေနိုင်သည်။

အချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ယွင်ရှန်းသည် သူမသည် ဆယ်နာရီခန့် စားသုံးခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ မှော်အချိန် ထပ်ပေါင်းထည့်ခြင်းပြီးနောက် အချိန်သာ ဖြစ်ပြီး သူမတွင် ဆယ့်ငါးနာရီကျန်ရှိနေသေးကြောင်း ဆိုလိုသည်။

ဘိုဘို၏ ပြောကြားချက်အရ ချန်လျန်သည် မှော်လက်နက် ဖန်တီးရန် မှော်မျှော်စင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မှော်မျှော်စင်သည် မှော်လေ့ကျင့်မှုကို တိုးတက်စေရုံသာမက မှော်လက်နက်များဖန်တီးခြင်း၏ အောင်မြင်မှုနှုန်းကိုပင် တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ပုံရသည်။

မှော်လက်နက်များအကြောင်း ပြောရလျှင် ယွင်ရှန်းသည် ညဈေးတွင် ဝယ်ယူခဲ့သော ယူနီဟွန်း နတ်ဆိုးသားရဲ အရိုးကို သတိရသည်။ သူမသည် ဤကျိန်စာသင့်သော ယူနီဟွန်းနတ်ဆိုးသားရဲ အရိုးကို ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးပေးမည်ဟု ဂူဖုန်းကို ကတိပေးခဲ့သည်။

သူမသည် ယနေ့ မှော်စာလိပ်နောက်တစ်ခုကို လေ့ကျင့်ရန် မလိုချင်တော့ပေ။ မှော်လှံတံ တစ်ခု ဖန်တီးရန် ယနေ့ည၏ အခွင့်အရေးကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားနိုင်သည်။