ပုံရိပ်ယောင်နယ်ပယ်

ဖေးဟုန်နတ်လှေ ထျန်းချန်ကမ္ဘာသို့ ရောက်လုနီးပါးအချိန်၌ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း လုချန်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။

ထျန်းချန်ကမ္ဘာ၏ အပြင်ဘက်ပတ်လည်တွင် အတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။

ယခင်က နတ်ဘဝပြောင်းလဲခြင်း အဆင့်၌သာ ရှိနေခဲ့သဖြင့် သူ၏ကျင့်စဉ်အခြေအနေက ဤအတားအဆီးကို အာရုံမခံနိုင်ခဲ့ပေ။ ယခုတော့ သူ၏အာရုံခံနိုင်စွမ်း ပိုအားကောင်းလာသဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။

မကြာမီ လေရန်ကမ္ဘာမှ ကျင့်ကြံသူများ ပြောခဲ့သည်ကို လုချန်း ပြန်လည်အမှတ်ရသွားသည်။ မူလက ထျန်းချန်ကမ္ဘာတွင် အားကောင်းသော ကန့်သတ်ပိတ်ပင်မှုများ ရှိသည်ဟု လေရန်ကမ္ဘာမှ လူများက ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ ထျန်းချန်ကမ္ဘာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထျန်းချန်ကမ္ဘာရှိ ကန့်သတ်ပိတ်ပင်မှုအကြောင်း ကြားသိခဲ့ရစဉ်က လုချန်းလည်း ထျန်းချန်ကမ္ဘာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာ စူးစမ်းခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ဘာမျှမတွေ့ခဲ့။ စနစ်က ထျန်းချန်ကမ္ဘာကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်မည်ဟုသာ သူ တွေးတောခဲ့သည်။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထျန်းချန်ကမ္ဘာတွင် ကန့်သတ်ပိတ်ပင်မှုတစ်ခု တကယ် ရှိနေပုံရသည်။

နတ်လှေပေါ်မှ ဆင်းသက်လိုက်ပြီးနောက် ထျန်းချန်ကမ္ဘာကို လုချန်း တစ်ပတ်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ထျန်းချန်ကမ္ဘာ၏ ကန့်သတ်ပိတ်ပင်မှုက အလုပ်လုပ်တော့ပုံ မရပေ။

ဤတားမြစ်ပိတ်ပင်မှုကို ပြန်လည်သက်ဝင်လာစေရန် လုချန်း ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း ၎င်းကို အသက်သွင်းမည့်နည်းလမ်း ရှာမတွေ့နိုင်ဖြစ်နေသည်။ ဤတားမြစ်ပိတ်ပင်မှုတွင် နည်းဗျူဟာ ပုံစံအကာအရံ မရှိပေ။ ၎င်းသည် ထျန်းချန်ကမ္ဘာနှင့် ကျိယန်ကမ္ဘာနှစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် အထူးစွမ်းအားတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဒါက စနစ်ရဲ့ လက်ရာပဲ ဖြစ်ရမယ်။

“ဒီပိတ်ပင်မှုက အသက်သွင်းတဲ့ နည်းဗျူဟာ ပုံစံတောင် မပါဘူး။ အမှီအခိုကင်းတဲ့ ကန့်သတ်မှု နိယာမနဲ့တစ်ခုလိုပဲ”

ဟု လုချန်း တွေးတောလိုက်သည်။

အကယ်၍ ဤတားမြစ်ပိတ်ပင်မှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်လျှင် နောင်တွင် ထျန်းချန်ကမ္ဘာကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ အသုံးပြုနိုင်မည်ဟု သူ တွေးမိသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ရန်သူများ ဖရိုဖရဲကြယ်ပင်လယ်သို့ ရောက်လာပါက ထျန်းချန်ကမ္ဘာကို ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤတားမြစ်ပိတ်ပင်မှုမှာ သူထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အရာ ဟုတ်ပုံမရပေ။

ထိုသို့တွေးပြီးနောက် တားမြစ်ပိတ်ပင်မှုကိစ္စကို လုချန်း ဆက်လက်အာရုံမစိုက်တော့။ ယခု အရေးကြီးသည်က ထျန်းချန်ကမ္ဘာကို ဦးစွာပြုပြင်ရန် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ထျန်းချန်ကမ္ဘာသို့ လုချန်း ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ ထျန်းချန်ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်၏ အသိစိတ် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းက သူ့ကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရပြုလုပ်နေသကဲ့သို့ ကံစွမ်းအားများကိုပင် ဝေမျှပေးလာသည်။

ကောင်းကင်အသိစိတ်၏ မျက်နှာလိုမျက်နှာရ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လုချန်း စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းက

“သခင်ကြီး... ပြန်လာတာ ကြိုဆိုပါတယ်”

ဟု ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လုချန်း ခပ်တိုးတိုးရယ်မောလိုက်သည်။ ထျန်းချန်ကမ္ဘာ၏ ဥပဒေနိယာမများကို သူပြုပြင်ပေးတော့မည်ကို ဤအကောင် သိနေပုံရသည်။

“ကဲပါ... ဒီကံစွမ်းအားတွေကို သင်ပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါ။ လောလောဆယ် ကျုပ်မလိုသေးပါဘူး။”

ယခု လုချန်း၏ မိသားစုဝင် အမြောက်အမြားသည် ထျန်းချန်ကမ္ဘာတွင် နေထိုင်ကြသည်။ အကယ်၍ ထျန်းချန်ကမ္ဘာ၏ ကံစွမ်းနည်းလွန်းလျှင် ထျန်းချန်ကမ္ဘာ၌ ပြဿနာအချို့ အလွယ်တကူ ကြုံတွေ့နိုင်သည်။ သူ၏ ဇနီးများနှင့် သားသမီးများကိုပါ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

လုချန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် အသိစိတ်က ကံစွမ်းအားများကို ဆက်လက်မျှဝေခြင်း မပြုတော့ပေ။

လုချန်းလည်း အချိန်ဆွဲမနေတော့ပဲ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် ဥပဒေနိယာမများကို ဖြည့်စွက်ရန် လိုအပ်သည့်အရာများကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ယူလိုက်သည်။

လုချန်း၏ အာကာသ လက်စွပ်ထဲမှ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် ဥပဒေနိယာမများကို ဖြည့်စွက်ရန် လိုအပ်သည့်ပစ္စည်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လုချန်းဘာလုပ်မည်ကို တကယ် သိနေသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံ အသိစိတ်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားလာပုံရသည်။

ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ မိုးမခပင် ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံ အသိစိတ် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ လုချန်း၏ ရှေ့တွင် ပျံဝဲနေသော မိုးမခပင်ငယ်လေးထံသို့ ၎င်း၏အသိစိတ် တက်ကြွစွာ တိုးကပ်သွားသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို လုချန်းပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ အသိစိတ်ကို လုချန်း လစ်လျူရှုလိုက်ပြီး

“စနစ်... နောက်တစ်ဆင့် ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ”

ဟု စိတ်ထဲမှ မေးလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ကို ပြုပြင်ခြင်းက လုချန်းအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် အတွေ့အကြုံမရှိသလို မည်သို့ဆက်လုပ်ရမည်ကိုလည်း မသိပေ။ ထို့ကြောင့် စနစ်ကို သင်ပြခိုင်းရုံသာ ရှိတော့သည်။

လုချန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ စနစ်၏ အချက်ပြသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဘဝ သံသရာကျောက်တုံးပေါ်က ပထမအလွှာချိပ်ပိတ်မှုကို အရင်ဆုံး ဖွင့်ဖို့ လိုပါတယ်။”

သူ၏ရှေ့တွင် ရောင်စုံအလင်းများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဘဝသံသရာကျောက်တုံးကို လုချန်း ကြည့်လိုက်ပြီး

“ဘယ်လိုဖွင့်ရမလဲ”

ဟု မေးလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ကို မည်သို့ပြုပြင်ရမည်မှန်း မသိသကဲ့သို့ ဘဝသံသရာကျောက်တုံးကို မည်သို့ဖွင့်ရမည်ကိုလည်း သူ မသိပေ။

“သခင့်ရဲ့ သွေးတစ်စက်ကို ဘဝသံသရာကျောက်တုံးပေါ်သို့ ချလိုက်ပါ။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ဘဝသံသရာကျောက်တုံးထဲက ချိပ်ပိတ်မှုကို သင် ခံစားရပါလိမ့်မယ်။”

လုချန်းလည များများစားစား တွေးမနေတော့ပဲ စနစ်ပြောသည့်အတိုင်း တိုက်ရိုက်ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သူ၏လက်ချောင်းမှ သွေးတစ်စက် ဘဝသံသရာကျောက်တုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ပိုမိုတောက်ပသော ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် နေရာတိုင်း၌ ပန်းများဖုံးလွှမ်းနေသော နေရာတစ်ခုသို့ သူ ရောက်ရှိနေမှန်း လုချန်း ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါက...

လုချန်း ကြောင်သွားသည်။

ပုံရိပ်ယောင်နယ်ပယ်လား။

သို့မဟုတ် ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုဆီ ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရတာလား။

သူ၏ လက်မောင်းကို လုချန်း အမြန်ဆွဲဆိတ်ကြည့်လိုက်ရာ နာကျင်မှုက အစစ်အမှန်ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဒါက...

ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုထဲသို့ သူ တကယ် ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်နိုင်မလား။

လုချန်း ဇဝေဇဝါဖြစ်နေစဉ် အဝေးရှိ တောင်ထိပ်ပေါ်၌ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးတို့ ပွေ့ဖက်ပြီး ပြင်းပြင်းပြပြ နမ်းရှိုက်နေကြသည်ကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။

“စနစ်... ဒါ ဘယ်နေရာလဲ”

ဟု လုချန်းက စိတ်ထဲမှ မေးလိုက်သည်။

သူ၏စကားဆုံးသွားသော်လည်း လုချန်း၏ မေးခွန်းကို စနစ်က ပြန်မဖြေပေ။ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ အသံထွက်မလာတော့ပေ။ စနစ် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“စနစ်... ရှိသေးရဲ့လား”

ဟု လုချန်း ကြိုးစားလိုက်ပြန်သည်။

သို့သော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှ မရရှိပေ။

လုချန်း မျက်ခုံးတွန့်လိုက်သည်။ ဤနေရာက ပုံရိပ်ယောင်နယ်ပယ် တကယ် ဖြစ်နေမလား။

သို့မဟုတ် စနစ်နှင့် ဆက်သွယ်မရအောင် တားဆီးနိုင်တဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်နေမလား။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထိုလူနှစ်ယောက်ကို အရင်သွားမေးကြည့်ရန် သူဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤနေရာက ဘယ်နေရာလဲဆိုတာကို သူတို့သိကောင်းသိနိုင်သည်။

ထို့နောက် ပြင်းပြင်းပြပြ နမ်းရှိုက်နေကြသည့် စုံတွဲထံသို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်ရန် အလင်းအရိပ်ကို အသုံးပြုဖို့ လုချန်း စီစဉ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားအားလုံး ချိပ်ပိတ်ခံထားရပုံရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားသာမက မူလစွမ်းအားကိုပါ အာရုံမခံနိုင်တော့ပေ။

မူလစွမ်းအားသည် ဤစကြဝဠာ၏ အမြင့်ဆုံးသော စွမ်းအားဖြစ်ရာ မည်သည့်နည်းလမ်းက မူလစွမ်းအားကိုပင် ချိပ်ပိတ်နိုင်ရသနည်း။

ဤအချိန်၌ လုချန်းသည် သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေသည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် အဝေးမှ နမ်းရှိုက်နေသော စုံတွဲထံသို့ လုချန်း လမ်းလျှောက်သွားရတော့သည်။

ထိုစုံတွဲသည် နီးနီးလေးတွင် ရှိသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လုချန်း တစ်ရက်နီးပါး လမ်းလျှောက်ခဲ့တိုင် သူတို့ထံသို့ မရောက်ရှိနိုင်သေးပေ။

စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားမရှိသဖြင့် လုချန်းခံစားရသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုက ကြီးမားလှသည်။ ယခုအခါ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအားဖြင့်ပါ သူ အလွန် မောပန်းနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာနိုင်ရန် ထိုလူနှစ်ယောက်ထံသို့ ဆက်လက်သွားရောက်ခြင်းမှတစ်ပါး လုချန်း၌ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်၊ တစ်ပတ်၊ တစ်လ၊ နှစ်ဝက်၊ တစ်နှစ်...

နောက်ဆုံးတွင် တစ်နှစ်ကျော် ကြာမြင့်ပြီးနောက်၌လည်း ထိုလူနှစ်ယောက်ထံသို့ လုချန်း မရောက်သေးပေ။ သူတို့ကလည်း လုချန်းကို လုံးဝသတိထားမိပုံ မရပေ။

ဤတစ်နှစ်အတွင်း ထိုစက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော စုံတွဲသည် နမ်းရှိုက်ရုံသာမက ပန်းခင်းထဲ၌ ရင်းနှီးသော အပြုအမူများကိုပါ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

ရူးသွပ်တော့မတတ် လုချန်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါက ဘယ်လိုကျိန်စာသင့်တဲ့ နေရာမျိုးလဲ။

သူ တစ်နှစ်ကြာအောင် လမ်းလျှောက်ခဲ့သော်လည်း ပန်းတိုင်သို့ မရောက်နိုင်သေးပေ။

ဤအချိန်တွင် လုချန်း အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည်။ ဒါက ဘဝသံသရာကျောက်တုံးကို ဖွင့်ခိုင်းခဲ့သည့် သောက်သုံးမကျသော စနစ်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယခု ချိပ်ပိတ်မပွင့်သေးသဖြင့် သူပြန်မသွားနိုင် ဖြစ်နေသည်။

ထို့နောက် သူ၏ ဇနီးများနှင့် သားသမီးများ၏ ပုံရိပ်များ စိတ်ထဲတွင် ဆက်တိုက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများကို တွေးတောမိသဖြင့် လုချန်း လည်း ရအောင်အားတင်းလိုက်ပြီး ထိုစက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော စုံတွဲထံသို့ ဆက်လက် ခရီးဆက်လိုက်သည်။

သူဘယ်တော့မှ မရောက်ရှိနိုင်အောင် ထိုစက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော စုံတွဲက နည်းဗျူဟာ ပုံစံတစ်ခုခု ချမှတ်ထားသည်ဟု ယခု လုချန်း အလေးအနက် သံသယဝင်နေသည်။

သူ ရှေ့ဆက်သွားနေသည်ဟု အာရုံထဲတွင် ခံစားရပြီး လျှောက်လှမ်းခဲ့သော လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အမှတ်အသားအချို့ ချန်ထားခဲ့သော်လည်း ထိုအမှတ်အသားများကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်မတွေ့ရပေ။ ၎င်းက သူလမ်းဟောင်းအတိုင်း ပြန်မလျှောက်နေကြောင်း ပြသနေသည်။

သို့သော် သူသည် တကယ် ရှေ့ဆက်သွားနေသော်လည်း ထိုစက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော စုံတွဲနှင့် နီးကပ်မသွားနိုင်ခဲ့ပေ။