ပေမင်ခုံနှင့် တစ်ဖန် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခြင်း (၂)

~'မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်' စွမ်းအားများမှာ... လူတိုင်း၏ ဆံပင်မွှေးများ ထောင်သွားစေလောက်အောင်... ယုတ်မာသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ပေမင်ခုံ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဤဆိုးညစ်သော စွမ်းအားကြောင့် ဖုန်းဝူချန် တစ်ယောက် အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူတို့ နှစ်ကြိမ်တိုင် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က... ဤစွမ်းအားကို သူ တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးပေ။

ပေမင်ခုံက သူ၏ စွမ်းအားကို အမြဲတစေ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး... 'အထီးကျန် နယ်မြေ' ထဲ ရောက်မှ ဖုန်းဝူချန်ကို နှိမ်နင်းရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းလော။

ပေမင်ခုံ၏ အရှိန်အဝါက ရပ်တန့်သွားသောအခါ... ၎င်းမှာ ထျန်းယွမ် ဘုံ သတ္တမ အလွှာ အထွတ်အထိပ်သို့ပင် အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လို စွမ်းအားမျိုးလဲ။ အဆင့် တစ်လွှာလုံး တက်သွားတယ်...။ ဒီလူ့ရဲ့ အစွမ်းက တော်တော် ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်။" ယဲ့ကူချန်၏ မှင်တက်နေသော မျက်နှာထားမှာ... လျင်မြန်စွာပင် လေးနက် တင်းမာသွားတော့၏။

"ဖုန်းဝူချန်... မင်း ကြောက်နေပြီလား။" ပေမင်ခုံက ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း... အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ ပို၍ ပို၍ မောက်မာထောင်လွှားလာ၏။

"ချွင်။"

သူ၏ စကားသံ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်... ပေမင်ခုံက လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး... သူ့ထံသို့ ပစ်ထွက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအလင်းတန်းကို ခပ်ဖွဖွ တို့ထိလိုက်သည်။ "

အလွန် အင်အားကြီးမားသော ဓားအလင်းတန်းမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။

လက်ညှိုးထိပ်နှင့် ဓားအလင်းတန်းတို့ ထိတွေ့မိသော နေရာတွင်... အက်ကွဲကြောင်းများ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင်... လူတိုင်း၏ တုန်လှုပ်နေသော အကြည့်များအောက်၌ သတ္တု မြည်သံနှင့်အတူ၊ ဖုန်းဝူချန်၏ ဓားအလင်းတန်းမှာ တစ်စစီ ကြေမွသွားတော့သည်။

လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့်... ဖုန်းဝူချန်၏ ဓားအလင်းတန်းကို ဖြစ်သလို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်လား။

ဒါက... ဘယ်လို စွမ်းအားမျိုးပါနည်း။

ပေမင်ခုံ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားမှာ... ပေတိုယန်ထက်ပင် မနိမ့်ကျပေ။

'မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်' ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအား ဖြစ်၏။

"ပေမင်ခုံရဲ့ အစွမ်းက တဖြည်းဖြည်း ပို ကြောက်ဖို့ကောင်းလာတယ်။" ရှဲ့ထျန်းက မျက်မှောင်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြုတ်လိုက်ပြီး... သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတိထားမှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

'ကောင်းကင်ဘုံ နယ်မြေ' မှ ပါရမီရှင်များအားလုံးမှာလည်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြ၏။

လိန်ချင်းဖုန်းနှင့် နန်းကုန်းလီတို့အားလုံးမှာလည်း အံ့အားသင့်နေကြသည်။ ပေမင်ခုံ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားမှာ... လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

"ဖုန်းဝူချန်... ငါ ပြောခဲ့တယ်...။ နောက်တစ်ခါ ငါတို့ ပြန်တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ... မင်းအသက်ကို ယူမယ်လို့...။ ...ဒီနေ့ မင်း ကိုယ်တိုင် ငါ့ဆီ ရောက်လာမှတော့... ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့...။ ...'အထီးကျန် နယ်မြေ' ထဲမှာပဲ မင်းကို မြှုပ်ပေးလိုက်မယ်" ပေမင်ခုံက အေးစက်စွာ ခြိမ်း‌ခြောက်လိုက်၏။

"ဒါ... ဒီလိုလား။" ဖုန်းဝူချန်က အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ... ပေမင်ခုံ ဤစွမ်းအားကို မည်သည့်နေရာမှ ရရှိလာသည်ကိုသာ စူးစမ်းနေမိသည်။

"ကိုယ့်စွမ်းအားကိုယ် အထင်မကြီးနဲ့။" လင်ရှောင်ရှောင်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်ပြီး... သူမ၏ ရေခဲတမျှ အေးစက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ပေမင်ခုံကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်လိုက်သည်။

"အထင်ကြီးတာ…။"

ပေမင်ခုံက လင်ရှောင်ရှောင်ကို မထီမဲ့မြင် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး... အေးစက်စွာ ခနဲ့လိုက်၏။

"ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အစွမ်းနဲ့... ဖုန်းဝူချန်ကို သတ်ဖို့က ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို နင်းခြေလိုက်သလိုပဲ...။ သူ 'ကိုးထပ် ချန်ခွင်း မျှော်စင်' ကို သုံးရင်တောင်... ငါ့ကို အနိုင်မယူနိုင်ဘူး၊ မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းက မှော်ရတနာတွေနဲ့ သိုင်းပညာတွေကနေ ရထားတာ

သက်သက်ပဲ။"

"မနာလိုဖြစ်နေတာလား... ဒါမှမဟုတ် သဝန်တိုနေတာလား။ ...အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့...။ အစ်ကိုဖုန်းကို အနိုင်ယူပြီးမှ ကြွားစမ်း။" လျိုချင်းယန်က မထီမဲ့မြင် လှောင်လိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ... ပေမင်ခုံ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး... လျိုချင်းယန်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

"မင်း ဆန္ဒ ရှိတဲ့အတိုင်း ဖြစ်စေရမယ်။" ဖုန်းဝူချန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။ တဆက်တည်း၌၊ သူ၏ အတွေးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး... ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာ၏။ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး... ရှိနေသူတိုင်းကို လွှမ်းမိုးသွားစေသည်။

"ကိုးထပ် ချန်ခွင်း မျှော်စင်။"

ဖုန်းဝူချန်ထံမှ ခပ်တိုးတိုး ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး... မျှော်စင်ကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ တက်သွားကာ... တစ်ခဏအတွင်း ပေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကြီးမားလာသည်။ တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက မျက်စိကျိန်းသွားစေပြီး... ပြိုင်ဘက်ကင်း ရတနာတစ်ခု လောကကြီးသို့ ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား... လူများ မျက်လုံး ဖွင့်ကြည့်ရန် ခက်ခဲသွားစေ၏။

ရုတ်တရက်... ကြီးမားလှသော ရွှေရောင် အခင်းအကျင်းတစ်ခု အပေါ်မှ ကျဆင်းလာသည်။ ၎င်း၏ အလွန်တရာ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဖိနှိပ်ခြင်း စွမ်းအားက... ပင်လယ်ကြီးတစ်ခု လွှမ်းမိုးလိုက်သည့်အလား... ပေမင်ခုံ၏ အပေါ်သို့ ဖိနှိပ် ကျရောက်သွားသည်။

ပေမင်ခုံ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ထို လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင်... သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ... သတ္တမလွှာ အထွတ်အထိပ်မှ... ဆဌမလွှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားတော့သည်။

လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဖိနှိပ်ခြင်း စွမ်းအားက... ပေမင်ခုံ၏ ကျင့်ကြံအဆင့်ကို တစ်ဆင့်စာ အတင်းအကျပ် လျှော့ချပစ်လိုက်သတည်း။

"ပေမင်ခုံရဲ့ ကျင့်ကြံအဆင့်... တစ်လွှာ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီ။"

"ဒါ ဘယ်လို မှော်ရတနာမျိုးလဲ။ ဖိနှိပ်ခြင်း စွမ်းအားက အရမ်း လွှမ်းမိုးနိုင်တာပဲ။"

"ဆေးဧကရာဇ်မှာ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မှော်ရတနာ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မယုံနိုင်ဘူး။"

ယဲ့ကူချန်၊ လုအိုယန်နှင့် အခြားသူများမှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး... သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံအဆင့်က တစ်လွှာ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပေမယ့်... ဒါက မင်း ငါ့အသက်ကို ယူနိုင်ပြီလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်သေးဘူး။" ဖုန်းဝူချန်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောလေ၏။

"မင်းနဲ့ နှစ်ခါ တိုက်ခိုက်ဖူးပြီးမှတော့...မင်း

အရည်အချင်းကို ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေပြီ...။ စွမ်းအားသစ် ရလာရင်တောင်... ရလဒ်က အတူတူပဲ"

ပထမအကြိမ် တိုက်ခိုက်စဉ်က... ပေမင်ခုံ အသတ်ခံခဲ့ရ၏။ ဒုတိယအကြိမ် တိုက်ခိုက်စဉ်က... ပေမင်ခုံ အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။

ယခင် နှစ်ကြိမ်စလုံး ရှုံးနိမ့်မှုဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီး... တတိယအကြိမ်မှာလည်း ရှုံးနိမ့်မှုဖြင့်သာ အဆုံးသတ်ပေလိမ့်မည်။

"မင်း ဘယ်တော့မှ ငါ့ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး...။ ...ငါ သိချင်နေတာက... ဒီတစ်ခါ မင်း သေသွားရင်... ပြန် ရှင်ပြန်ထမြောက်နိုင်ဦးမလား ဆိုတာပဲ။" ဖုန်းဝူချန်က လွှမ်းမိုးစွာ ကြေညာလိုက်ပြီး... သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ခြိမ်းခြောက် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားသည်။

ပေမင်ခုံ၏ မျက်နှာမှာ လုံးဝ မည်းမှောင်သွားတော့၏။

အတွေးတစ်ချက်ဖြင့်... ပေမင်ခုံက အလယ်အလတ် အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ... သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်ဖန် ထိုးတက်လာပြီး... ထျန်းယွမ် ဘုံ ဆဌမလွှာ အထွတ်အထိပ်ကိုပင် ထိုးဖောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

'မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်' စွမ်းအား၏ တွန်းအားဖြင့်... သူက ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်။

"ဘုန်း။"

ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသော ပေမင်ခုံ၏ အရှိန်မှာ အလွန် လျင်မြန်လှ၏။ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော အပြာရောင် တောင်ကြီးတစ်လုံးအလားပင်။

"မင်းရဲ့ သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က... ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားကို ခံနိုင်ရည် ရှိမရှိ ကြည့်ချင်သေးတယ်။" ပေမင်ခုံက အေးစက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ကြီးမားပြီး အဆုံးအဆ မရှိ ဖြစ်နေ၏။

ပေမင်ခုံတစ်ယောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာပြီး... မည်သည့် လှည့်ကွက်မှ မပါဘဲ... ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဟွန့်။" ဖုန်းဝူချန်က ပြင်းထန်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး... တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ပြန်လည် ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

"ဘုန်း။"

သူတို့၏ လက်ဝါးများ ချက်ချင်း ထိတိုက်မိသွားပြီး... နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်များက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး... လေဟာနယ်ကိုပင် တုန်ခါသွားစေ၏။

"အရေးမပါတဲ့ 'မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်' စွမ်းအားလောက်နဲ့... နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ သွေးကြောစွမ်းအားကို လာ ယှဉ်ပြိုင်ရဲတယ်...။ ...ကျောက်တုံးကို ကြက်ဥနဲ့ ပေါက်ခွဲသလို... တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။"

လက်ဝါးချင်း ထိတိုက်မိသောအခါ... ဖုန်းဝူချန်မှာ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေလေသည်။

'အရင်ကနဲ့ ယှဉ်ရင်... ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ အစွမ်းက တိုးတက်လာပြန်ပြီ။' ပေမင်ခုံက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မှုတွင်... ပေမင်ခုံက ဖုန်းဝူချန်၏ လွှမ်းမိုးနိုင်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အစွမ်းကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤ လွှမ်းမိုးနိုင်သော အစွမ်းမှာ... ပေမင်ခုံ၏ အစွမ်းထက် လုံးဝ နိမ့်ကျမနေခဲ့ပေ။

"ပေမင်ခုံ... မင်းက အောင်မြင်ဖို့ အရမ်း လောဘကြီးနေတယ်...။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံ ဘုံက မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လွန်းနေတော့... မင်းရဲ့ စွမ်းအားသစ်က မတည်ငြိမ်ဘူး ဖြစ်နေတယ်...။ မင်း စွမ်းအားသစ် ရလာရင်တောင်... မင်းရဲ့ အလုံးစုံ အစွမ်းက သိပ် တိုးတက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။" ဖုန်းဝူချန်က တပည့်တစ်ဦးကို သင်ကြားပေးနေသည့်အလား... ခနဲ့လိုက်သည်။

သူ၏ စကားသံ ကုန်ဆုံးသည်နှင့်... ဖုန်းဝူချန်၏ 'နဂါးနတ်ဘုရားဓား' မှာ ရက်စက်စွာ ဝှေ့ယမ်း ထွက်ပေါ်လာပြီး... ဖိနှိပ်နိုင်သော ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် ပေမင်ခုံ၏ ဦးခေါင်းထံသို့ ဖြတ်တောက်သွားသည်။

ပေမင်ခုံက နောက်သို့ ကိုယ်ကို ယိမ်းနွဲ့ကာ ရှောင်လိုက်ပြီး... တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ ကန်ကျောက်လိုက်၏။

ဖုန်းဝူချန်က ထိုကန်ချက်ကို သူ၏ ဘယ်ဘက် လက်ဝါးဖြင့် တားဆီးလိုက်ပြီး... ပြင်းထန်စွာ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ပေမင်ခုံက ဖုန်းဝူချန်ထံမှ အင်အားကို အသုံးပြု၍ နောက်သို့ ပစ်ထွက်သွား၏။

"နတ်ဘုရား နဂါးအရိပ်။"

ဖုန်းဝူချန်က ခပ်တိုးတိုး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး... သူ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာကို ထုတ်လွှတ်ကာ... ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် လိုက်ပါသွားတော့သည်။

ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်သောအခါ... ပေမင်ခုံက သူ၏ အစစ်အမှန် ယွမ်စွမ်းအင်ကို စတင် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။ သူက လေထဲ၌၊ လက်ဟန်များ ဖော်ဆောင်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်၏။ အပြာရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး... 'အထီးကျန် နယ်မြေ' နေရာလပ်ကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ... ဖုန်းဝူချန်က ဦးစွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ဝင်္ကပါ ဓားသိုင်းပညာ။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝင်္ကပါ ပျက်သုဉ်းခြင်း။"

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး... 'နဂါးနတ်ဘုရားဓား' မှာ ရုတ်တရက် အလျားလိုက် ဝှေ့ယမ်းသွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် သွေးရောင် ဓားချီတစ်ခု ပစ်ထွက်သွား၏။

သို့သော်... ဖုန်းဝူချန် သူ၏ ဓားသိုင်းပညာကို အသုံးပြုလိုက်စဉ်မှာပင်... ပေမင်ခုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"နက်နဲခြင်းအဆင့် အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာ။ ကောင်းကင်ကို ချိုးဖျက်သော ပေါ့ပါးလွတ်လပ်ခြင်း လက်ဝါး။"

ပေမင်ခုံ၏ အေးစက်သော ဟိန်းဟောက်သံက ဖုန်းဝူချန်၏ နောက်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်... လက်ဝါးတစ်ချက်က သူ့ထံသို့ ရိုက်ခတ်လာ၏။

"အစ်ကိုကြီးဖုန်း... သတိထားပါ။" လင်ရှောင်ရှောင်က အလျင်စလို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ပေမင်ခုံ ပေါ်လာသည်နှင့်... ဖုန်းဝူချန်က ချက်ချင်း အတပ်သိလိုက်ပြီး... လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်ကာ... လက်ဝါး သုံးချက် ဆက်တိုက် ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

"တတိယအလွှာ ကောင်းကင် အမျက်ဒေါသ လက်ဝါး။"

"ဘုန်း။"

ထိတိုက်မိသွားသော လက်ဝါးများက... ပို၍ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး... လိပ်တက်လာသော စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များက... ပင်လယ်ပြင်မှ လှိုင်းလုံးများသဖွယ်... လေဟာနယ်ကို ချောက်ခြားသွားစေသည်။

"လျှပ်တပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း။"

ဖုန်းဝူချန်က... မီးကို မီးဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တိတ်ဆိတ်စွာနှင့်... မည်သည့် အရိပ်အယောင်မှ မရှိဘဲ... နောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေစဉ်မှာပင်... ဖုန်းဝူချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

ဖုန်းဝူချန်၏ အမြန်နှုန်းမှာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာသည်။ ပေမင်ခုံ တစ်ယောက် သူ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို အရိပ်အယောင်မျှပင် မသိလိုက်ဘဲ... "ဘုန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ... လက်ဝါးဖြင့် ရုတ်တရက် အရိုက်ခံလိုက်ရပြီး လွင့်စင်သွားတော့သည်။

"သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုက တစ်ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။"

ယဲ့ကူချန် တစ်ယောက် အတွင်းစိတ်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွား၏။ ဖုန်းဝူချန် အသုံးပြုလိုက်သော ကိုယ်ဖော့ပညာမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပြီး... ထျန်းယွမ် ဘုံ သတ္တမလွှာတွင် ရှိသော သူပင်လျှင်... ၎င်းကို မတွေ့ရှိလိုက်ရပေ။

"ဆေးဧကရာဇ်ရဲ့ အစွမ်းက တကယ် ကြောက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ။" လုအိုယန်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွား၏။

"ဖုန်းဝူချန်... မင်းကို ငါ ပြောဖို့ မေ့နေတာ...။ ငါ့ရဲ့ 'မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ် စွမ်းအား' က... မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်တယ်...။ မင်းရဲ့ လက်ဝါးချက်က အရေးမပါဘူး။" ပေမင်ခုံက ဖုန်းဝူချန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လုံးဝ ထိခိုက်ခြင်းမရှိဘဲ... လှောင်လိုက်သည်။

"မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ် စွမ်းအား။" ဖုန်းဝူချန်က မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ ထို နောက်ဆုံး လက်ဝါးချက်ဖြင့်... ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ စွမ်းအားများ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး... နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကြီးတစ်ခုထဲသို့ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။

"ငါ မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ဆက်တိုက် စုပ်ယူနိုင်တယ်...။ ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန် ယွမ်စွမ်းအင်က ဘယ်တော့မှ ကုန်ဆုံးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး...။ ...မင်းကတော့... တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာမှာပဲ။" ပေမင်ခုံက မောက်မာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"စွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်တယ်။" ဤစကားကို ကြားသောအခါ... ကျန်းကျွင့်လန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အကယ်၍ 'မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ် စွမ်းအား' က အစွမ်းကို စုပ်ယူနိုင်ပါက... ဖုန်းဝူချန် အသုံးပြုလိုက်သော သိုင်းပညာများမှာ... မည်မျှပင် အစွမ်းထက်စေကာမူ... စုပ်ယူခံရပြီး အားနည်းသွားမည် မဟုတ်ပါလား။

"အချိန်ဆွဲ တိုက်ခိုက်ရရင်တော့... ဖုန်းဝူချန် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။" ယဲ့ကူချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း တွေးလိုက်သည်။ ပေမင်ခုံ၏ အစွမ်းမှာ... သူ့ကိုပင် သတိထားသွားစေရန် စတင် ပြုလုပ်လာသည်။

"မင်းမှာ 'မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ် စွမ်းအား' မရှိတော့ရင်ရော... ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။" ဖုန်းဝူချန်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ပေမင်ခုံက အေးစက်စွာ ခနဲ့လိုက်၏။

"ဒါက ငါ သေသွားမှပဲ...။"

"မင်း သေမှာကတော့... မလွဲမသွေပဲ။" ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်ပြီး... သူ၏ 'နဂါးနတ်ဘုရားဓား' ကို ရှေ့သို့ ထပ်မံ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

"ဒါ... ဒီလိုလား။" ပေမင်ခုံက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်ပြီး... သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မထီမဲ့မြင် အကြည့်များ ပိုမို ထင်ရှားလာသည်။

"ဖုန်းဝူချန်... ဘယ်တော့မှ မကုန်ဆုံးနိုင်တဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက် ကြောက်ဖို့ကောင်းလဲဆိုတာ... ငါ မင်းကို ပြမယ်။" ပေမင်ခုံက 'မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ် စွမ်းအား' ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး... အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ လက်များမှာ နောက်တစ်ကြိမ် လက်ကွက်များ ဖော်ဆောင်လာ၏။

"မြေကမ္ဘာ အဆင့် အစောပိုင်း သိုင်းပညာ။ ကွပ်မျက်သူ၏ ဓား။"

ပေမင်ခုံထံမှ ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး... အပြာရောင် စွမ်းအင်ဓားကြီးတစ်လက်... သူ၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းထံမှ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေ၏။

"မြေကမ္ဘာ အဆင့် သိုင်းပညာ။" လုအိုယန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်းရဲ့ မြေကမ္ဘာ အဆင့် သိုင်းပညာကို ငါ တွေ့ကြုံဖူးပြီးပြီ...။ အစွမ်းက သိပ် အထင်ကြီးစရာ မကောင်းပါဘူး။" ဖုန်းဝူချန်က ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆိုလိုက်၏။

ပေမင်ခုံက ခနဲ့လိုက်သည်။ "ဒါ... ဒီလိုလား။ ဒါဆိုလည်း... နောင်တ မရနဲ့ပေါ့။”