အောင်မြင်ပြီ၊ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း ပရမ်းပတာ ဖြစ်တော့မည်...

တစ်နာရီ...။

နှစ်နာရီ...။

သုံးနာရီ...။

အချိန်က တစ်နာရီပြီးတစ်နာရီ တစ်စတစ်စ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ညဉ့်က နက်သည်ထက်နက်လာချိန်တွင်...

လော့ချန်ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လျက်ရှိသော သွေးစွမ်းအင်မှာ တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဖောင်းကားနေသော အသားအရည်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အတွင်းကလီစာများအတွင်း သွေးစွမ်းအင်လှိုင်းထနေသော အသံမှာမူ လွန်စွာမြည်ဟီးနေဆဲဖြစ်သည်။ မြစ်ကြီး ပြောင်းပြန်စီးကာ ဆန်တက်နေသကဲ့သို့ ဟီးထလျက်ရှိသည်။

လော့ချန်၏ ဉာဏ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ မီးလျှံပမာ တောက်ပလျက်ရှိသည်။ မျက်စိကျိန်းစပ်အောင် တောက်ပလျက် ရွှေရောင်လှိုင်းလုံးများ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ထိုးတက်နေသည်။

ဉာဏ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်လာသော စွမ်းအင်အလင်းတန်းမှာ နတ်ဘုံအလင်းရောင်ပမာ အရပ်လေးမျက်နှာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ အာဟာရရရှိထားသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးပမာ အဆက်မပြတ် ဖွံ့ဖြိုး ကြီးထွားနေပြီး ဉာဏ်ပင်လယ်အထက်တွင် မျောနေသော သိုင်းဝိညာဉ်နှင့် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်။

နောက်တစ်နေ့ည သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် စွမ်းအင်အလင်းတန်းနှင့် သိုင်းဝိညာဉ်ကြား ဓားတစ်ချောင်းစာ အကွာအဝေးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထိုနှစ်ခုမှာ အချင်းချင်း ဆွဲငင်နေကြပြီး သန့်ရှင်းကြည်လင်သော ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်မှော်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ဉာဏ်ပင်လယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသည်။

လော့ချန်သည် ဤသည်မှာ နောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်ပြီး အရေးအကြီးဆုံးအဆင့်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။ ချက်ချင်းပင် စိတ်နှလုံးတစ်ခုလုံးကို စုစည်းကာ အရှိန်တင်ပြီး ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“ဖြတ်စမ်း...”

“ဘုန်း...”

မြည်ဟီးသံကြီးတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဉာဏ်ပင်လယ်တစ်ခုလုံး ငလျင်လှုပ်သလို ဖြစ်သွားပြီး လော့ချန်မှာ ချက်ချင်း မူးမေ့သွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

“ကလစ်...”

စွမ်းအင်အလင်းတန်းမှာ နောက်ဆုံးအတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်လိုက်ပြီး ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်သိုင်းဝိညာဉ်ဥအတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သစ်ပင်ကြီး အမြစ်တွယ်သကဲ့သို့ နှစ်ခုစလုံး တင်းကျပ်စွာ ချိတ်ဆက်မိသွားသည်။

“ဘုန်း...”

ချက်ချင်းပင် ဉာဏ်ပင်လယ်တစ်ခုလုံး ရွှေရောင်လှိုင်းလုံးများ မိုးမြေသို့တိုင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ လျှပ်စီးများ ယှက်နွယ်နေပြီး နဂါးအုပ်စုများ ဒေါသတကြီး ဟစ်မြည်နေသည်။

မိုးမြေစတင်ဖြစ်ပေါ်ချိန်ကကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သက်ရှိအားလုံး မွေးဖွားရန် ပြင်ဆင်နေသော ရှုပ်ထွေးသည့်ကမ္ဘာပမာ ဖြစ်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်း၌ပင်...

မှော်အိမ်တော်အတွင်း၌ ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်သိုင်းဝိညာဉ်ဥမှာ လော့ချန်ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သားကောင်ရှည်တစ်ခုပမာ ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်းတစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ချို့စွမ်းအားများက ဆွဲငင်ကာ ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်သိုင်းဝိညာဉ်ဥအတွင်း နစ်မြုပ်သွားသည်။

ချက်ချင်း မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များ လော့ချန်ပတ်ဝန်းကျင် လေဟာနယ်တွင် ထွန်းလင်းလာသည်။ တောက်ပမှုမှ မှေးမှိန်မှုသို့၊ အမှောင်မှ အလင်းသို့ အလှည့်ကျ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲနေသလို ဖြစ်နေသည်။

ဤကြယ်များ ထွန်းလင်းမှု မှေးမှိန်မှုကြားတွင် ဆန်းကြယ်သော လမ်းကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နက်နဲသော စည်းမျဉ်းများနှင့် စနစ်တကျ ရှိနေသည်ဟု ထင်ရသည်။

တိုးညင်းသော နဂါးတွန်သံများ လေဟာနယ်တွင် ပျံ့လွင့်နေသည်။ ကမ္ဘာအဆုံးသတ်သီချင်းပမာ ဖြစ်နေပြီး အဆုံးမရှိသော တရားများ ထွန်းကားမှုနှင့် ပျက်စီးမှုကို သီးကျူးနေသယောင်ပင်။

အမြင့်ပေ တစ်သောင်းထက်တွင်...။

ညဉ့်မှာ မင်နက်ရောင်ပမာ ဖြစ်နေပြီး ကြယ်များ လနှင့်အတူ ရှိနေသည်။

အားလုံး သဘာဝကျပြီး ငြိမ်းချမ်းနေသည်။ မည်သည့် ထူးဆန်းမှုမျှ မရှိချေ။

တစ်ချိန်တည်းတွင်ပင်...

ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ရာချီအကွာရှိ မိုးမြေချီစွမ်းအင်များ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းသို့ စုဝေးလာသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် မှောင်မိုက်သော လေစီးကြောင်းများ ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထန်နေသည်။ ကောင်းကင်မှ ကံကောင်းခြင်းရောင်ဝါများ ထွန်းလင်းလာပြီး နတ်ဘုံအလင်းတန်းများ လှိုင်းထနေသည်။ နဂါးဟောက်သံ ကျားဟိန်းသံများ လှုပ်ရှားနေသည်။

“ဟင်...”

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦးက ကောင်းကင်ယံ၏ ထူးဆန်းမှုကို သတိထားမိပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်ချက်မျှ မထွက်ဘဲ မမြင်ရသော လက်ကြီးတစ်ချောင်း ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းအတွင်းမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လက်ကြီးမှာ တောင်တန်းပမာ ဖြစ်နေပြီး လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် လေဟာနယ်များ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားတုန်ခါနေသည်။ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသော မိုးမြေထူးဆန်းမှုများကို လက်တစ်ချက်နှင့် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

တိမ်နေရာတိမ်၊ လေနေရာလေဖြစ်သွားသည်။ အားလုံး တည်ငြိမ် ငြိမ်းချမ်းသွားသည်။

“ကောင်းကင်က ထူးဆန်းမှု ထွက်ပေါ်လာပုံထောက်တော့ အောင်မြင်ခဲ့ပြီ ထင်တယ်...”

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် တံလျှပ်ကဲ့သို့ မျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအတွင်းမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အမျိုးသမီးမှာ အစိမ်းရောင်ရေလှိုင်းဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် သေသပ်လှပသည်။ ဆံနွယ်များ ရေတံခွန်ပမာ ဖြစ်နေပြီး မျက်လုံးများ ကြယ်ပမာ တောက်ပနေသည်။ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသော်လည်း မှန်ထဲက ပန်းပမာ၊ ရေထဲက လပမာ မှုန်ဝါးနေပြီး ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့လွင့်နေသည်။

ထိုသူမှာ ချင်းချိုင်အကြီးအကဲ ဖြစ်သည်။

သူမမှာ အောက်ဘက်ရှိ မန်လီတောင်ထိပ်ကို ကြည့်နေပြီး မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းမြောက်မှုများ ပြည့်သိပ်လျက်ရှိနေသည်။

စွမ်းအားအဆင့်တွင် ကြီးမားသော တိုးတက်မှု ရရှိခြင်း၊ ကြီးမားသော ဉာဏ်အလင်း ရရှိခြင်းများတွင်သာ မိုးမြေထူးဆန်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ယခုတင်က ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ရာချီအကွာအဝေးရှိ ချီစွမ်းအင်များ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းသို့ စုဝေးလာခဲ့သည်။

ဤမျှ ထူးဆန်းမှုမှာ သာမန်မဟုတ်ချေ။ ဧကန်စင်စစ် ယွမ်မန်လီ၏ ချင်းလွမ်သိုင်းဝိညာဉ်မှာ မြေကမ္ဘာအဆင့်သိုင်းဝိညာဉ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

“ဘုန်း...”

နောက်ထပ် လေဟာနယ်အက်ကွဲရာ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ကိုယ်ခန္ဓာ ကြံ့ခိုင်ပြီး မျက်နှာ နီရဲနေသော ဆံဖြူ သူအိုကြီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုသူမှာ အောက်ဘက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောဆိုသည်။

“ဒီလို ထူးဆန်းမှုအရ သိုင်းဝိညာဉ် တက်လှမ်းရုံလောက်တင် မဖြစ်နိုင်ဘူး... သူမရဲ့ စွမ်းအားအဆင့်လည်း ကြီးကြီးမားမား တိုးတက်ခဲ့လိမ့်မယ်... ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှာ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ဦး ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာတော့မယ်...”

ချင်းချိုင်အကြီးအကဲ ခေါင်းညိတ်သည်။

“သံသယ မရှိပါဘူး... အခု သူမ အသက်ဘယ်လောက်ပဲ ရှိသေးလို့လဲ... ဒီလို အောင်မြင်မှု ရခဲ့တာဆိုတော့... အချိန်တစ်ခုမှာ မင်းနဲ့ငါ့ကိုတောင် ကျော်ဖြတ်သွားဖို့ ခက်ခဲမှုရှိမှာမဟုတ်ဘူး...”

နှစ်ဦး စကားပြောနေချိန်တွင်...။

မန်လီတောင်ထိပ်မှ အပြာရောင်မီးလျှံတစ်ခု ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ထိုးတက်လာသည်။

အပြာရောင်မီးလျှံမှာ ရွှေရောင်အစက်များ တောက်ပလျက်ရှိပြီး အင်အားကြီးမားစွာ တောက်ပလျက် အကြီးအကဲနှစ်ဦးရှိရာ နေရာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ယွမ်မန်လီ ထိုအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။

သူမသည် လေဟာနယ်တွင် ရပ်တည်နေပြီး သူ၏ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံက လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည်။ ဆံနွယ်များ လေညင်းဖြင့် ပျံ့လွင့်နေပြီး မျက်နှာအမူအရာ ပန်းချီပမာ ဖြစ်နေသည်။ အပြာရောင်မီးလျှံ တောက်ပမှုအောက်တွင် အိပ်မက်ပမာ ဖြစ်နေပြီး နတ်သမီးပမာ ကြည်လင်လှပသည်။

“ယွမ်မန်လီက ဆရာဘိုးဘိုးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်... ဂိုဏ်းအကြီးအကဲကိုလည်း နှုတ်ဆက်ပါတယ်...”

ယွမ်မန်လီသည် ထိုနှစ်ဦးကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်သည်။

ဂိုဏ်းအကြီးအကဲမှာ စိတ်မရှည်သူ ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်း မေးမြန်းလိုက်၏။

“ယွမ်မန်လီ... မင်းရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ် တက်လှမ်းခဲ့ပြီလား...”

“ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်မရဲ့ ချင်းလွမ်သိုင်းဝိညာဉ်က ကြယ်တစ်ဆယ့်တစ်ပွင့် မြေကမ္ဘာအဆင့်သိုင်းဝိညာဉ်အဖြစ် တက်လှမ်းခဲ့ပြီ...”

ယွမ်မန်လီ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း တောက်ပသော မျက်လုံးများတွင် သံသယ အနည်းငယ် ရှိနေသည်။

သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ချင်းလွမ်သိုင်းဝိညာဉ်မှာ မီးလျှံအသစ်မွေးဖွားရန်၊ မြေကမ္ဘာအဆင့်သိုင်းဝိညာဉ်သို့ တက်ရောက်ရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသည်။

ယနေ့ညတွင် ရုတ်တရက် မီးလျှံအသစ်မွေးဖွားပြီး အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းခဲ့ခြင်းမှာ သူမကိုယ်တိုင်ပင် အံ့သြစရာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

“ဟဲဟဲ... ကောင်းတယ်...”

ဂိုဏ်းအကြီးအကဲက ရယ်မောပြီး စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလဲကာ ယွမ်မန်လီအား ပြောဆိုသည်။

“မင်း အခု မြေကမ္ဘာအဆင့်သိုင်းဝိညာဉ် နိုးကြားခဲ့ပြီ ဆိုတော့ အနာဂတ် ဂိုဏ်းချုပ်နေရာ ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ရှိပြီ ဖြစ်တယ်... နန်ကုန်းကျွယ်က ရည်မှန်းချက် ကြီးမားလွန်းတယ်... သူက ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကိုပဲ ကြည့်တတ်တယ်... သူ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ရင် ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းအတွက် မကောင်းနိုင်ဘူး... မင်း စိတ်ဝင်စားရင် ငါနဲ့ ချင်းချိုင်အကြီးအကဲက အပြည့်အဝ ထောက်ခံမယ်...”

ယွမ်မန်လီ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီး ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းသည်။

“ကျွန်မ ဂိုဏ်းချုပ်နေရာအတွက် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပါဘူး... အခု ဒီအကြောင်း မစဉ်းစားချင်သေးဘူး...”

ချင်းချိုင်အကြီးအကဲက လေးနက်စွာ ပြောဆိုသည်။

“ဟုတ်သားပဲ... ဒီအကြောင်း ပြောဖို့ စောလွန်းနေသေးတယ်... မင်း သိုင်းဝိညာဉ် အခုပဲ တက်လှမ်းခဲ့တာ ဖြစ်တဲ့အတွက် အလားအလာ ပေါက်ကွဲရောက်ရှိချိန်ပဲ... ဒီအချိန်မှာ စိတ်တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ကျင့်ကြံပါ... စွမ်းအားအဆင့်ကို နောက်တစ်ဆင့် တက်ရောက်နိုင်အောင် ကြိုးစားပါ...”

ယွမ်မန်လီ ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး မေးမြန်းသည်။

“ချူဧကရီ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တာ ဒီအချိန်မှာ ဘယ်လို ဖြစ်နေပြီလဲ...”

“သတင်း မရသေးဘူး... ငါတို့ စုံစမ်းသိရှိရတာက သူ ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားတာ ပျောက်ဆုံးရုံတင် မဟုတ်ဘူး...”

“နောက်ပြီး အရင်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တဲ့ သူအိုကြီးတစ်ယောက် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကို ရောက်လာခဲ့တယ်... လင်ချူးလန်ဆိုတဲ့ အပြင်စည်း တပည့်တစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တယ်... ဒီ လင်ချူးလန်က ချူဧကရီနဲ့ ဆက်နွယ်မှု ရှိတယ်လို့ ဆိုတယ်... နှစ်ယောက်စလုံး တာယွဲ့မင်းဆက်ကနေ မထွက်ခွာခင် လုပ်ကြံခံခဲ့ရတယ်... ကမ္ဘာကို လှုပ်ခတ်စေတဲ့ တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်...”

ချင်းချိုင်အကြီးအကဲက ဤနှစ်ဝက်အတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သော အရေးကြီးအဖြစ်အပျက်များကို ပြောပြပြီး ထပ်မံ ဆိုသည်။

“ကူးယွမ်မြို့ တိုက်ပွဲက သက်ရောက်မှု ကြီးမားတယ်... အင်အားစုများစွာ ပါဝင်ခဲ့တယ်... အခု အဲ့ဒီနေရာမှာ သွေးချောင်းစီးဆင်းနေတဲ့ စစ်မြေပြင် ဖြစ်သွားပြီ... အချိန်ရရင် သွားကြည့်လိုက်ပါ... ဘုရင်အဆင့် တိုက်ပွဲပြီးနောက် စစ်မြေပြင်မှာ သူတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲဆန္ဒတွေ ကျန်ရှိနေတတ်တယ်... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံရေးအတွက် အကျိုးရှိနိုင်တယ်...”

မင်ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ သက်ပြင်းချသည်။

“ချူဧကရီ ပျောက်ဆုံးသွားတာက ယွမ်လန်နယ်မြေအုပ်စု တစ်ခုလုံး ရှုပ်ထွေးမှု ဖြစ်ပေါ်လာပြီ... အသံတိတ်သွားခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးအိုတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာနေတယ်... ဆယ်နှစ်မပြည့်ခင် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း ရှုပ်ထွေးသွားတော့မယ်...”

ယွမ်မန်လီ ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး တွေးတောနေသည်။

ချင်းချိုင်အကြီးအကဲက ရယ်မောသည်။

“ဟုတ်တယ်... ဒါနဲ့ နောက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်... မင်း ဂိုဏ်းကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တဲ့ လော့ချန်က ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း အပြင်စည်း ပထမတပည့်ကြီး ဖြစ်သွားပြီ... မနက်ဖြန်မှာ ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကို ကိုယ်စားပြုပြီး ယခုနှစ် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း သိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်မယ်...”

ဤစကားထွက်လိုက်ချိန်တွင် ယခင်က ငြိမ်သက်နေသော ယွမ်မန်လီ ရုတ်တရက် အံ့သြသွားသည်။

“လော့ချန်...”

“အပြင်စည်း ပထမတပည့်ကြီး...”

မှော်အိမ်တော်တွင်...

လော့ချန် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ တောက်ပသော အကြည့်များက လင်းလက်လျက် ညဉ့်ကို ခွဲထုတ်ပစ်သည်။

“နတ်တံတား... ဖြစ်သွားပြီ... အရမ်းကို အင်အားကြီးတဲ့ ခံစားချက်ပဲ...”

လော့ချန် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံး တောင်တန်းပမာ ငွားငွားစွင့်စွင့် ဖြစ်နေသည်။

သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိသည်။ သိုင်းဝိညာဉ်နှင့် ချီစွမ်းအင်ကြား ဆန်းကြယ်သော ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခု ရှိလာသည်။

ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်သိုင်းဝိညာဉ်ဥအတွင်း မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များမှာ သူ့အတွက် အသုံးပြုနိုင်သည်ဟု ထင်နေရသည်။

ဤခံစားချက်မှာ အဆုံးမရှိ အင်အားကြီးမားပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် ခံစားချက်မျိုးပင်။

“စမ်းကြည့်ရအောင်...”

သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး လော့ချန် လက်သီးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

လေထဲတွင် ဖြောင့်တန်းသော အက်ကွဲရာ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ လက်သီးရှေ့ဘက်ရှိ သိုင်းကျင့်ကြံတိုင်လေးခုလုံး လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲပြီး အပိုင်းပိုင်း ကျိုးပဲ့သွားသည်။

“စုစုပေါင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက အနည်းဆုံး သုံးလေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း တိုးတက်သွားတယ်...”

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြမှု အငွေ့အသက်များ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ယခင်က ချီဂူးယွမ် သိုင်းဝိညာဉ်ထုတ်လွှတ်ချိန်တွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအောက်သာ တိုးတက်ခဲ့သည်။

ယခု မိမိသည် နတ်တံတား စတင်ဖန်တီးချိန်တွင်ပင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း နီးပါး ပေါက်ကွဲတိုးတက်ခဲ့သည်။ နှစ်ဆ ဖြစ်သည်။

ဤ သုံးလေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းမှာ အင်အားတစ်ခုတည်း တိုးတက်မှု မဟုတ်ချေ။ စုစုပေါင်း စွမ်းအား တိုးတက်မှု ဖြစ်သည်။

လော့ချန် ယုံကြည်မှု ရှိသည်။ ယခုအချိန်သာ ဟန်ချီလင်းကို တွေ့ရလျှင် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်စရာပင် မလိုဘဲ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ပြီး ကျိန်းသေပေါက် အနိုင်ရရှိနိုင်သည်ပင်။

သို့ရာတွင် ထိုသူ ထွက်မပြေးလျှင် ဖြစ်မည်။

“နတ်တံတား ဖန်တီးပြီးတော့ ကောင်းကင်နဂါးစွမ်းရည်ကျင့်စဉ် ဒုတိယအဆင့်ကို စတင်ကျင့်ကြံနိုင်ပြီ...”

“ဒီအချိန်မှာ အဆင့်ကို ကောင်းကောင်း ခိုင်မာအောင် လုပ်မယ်... ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း သိုင်းပြိုင်ပွဲ ပြီးသွားရင် ချက်ချင်း သွေးကြောနိုးကြားမှု နယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်မယ်... အဲ့ဒီအချိန်မှာ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မယ်... ဓားကို စီးနင်းပျံသန်းနိုင်မယ်... ဟမ်...”

လော့ချန်တစ်ယောက် အနာဂတ်ကို ပျော်ရွှင်စွာ စိတ်ကူးယဉ်နေချိန်တွင် စိတ်နှလုံး ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် တိမ်မျှင်ပမာ ပျံ့လွင့်သော အသံတစ်ခု အိမ်ကလေးအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အသက်အလင်းနတ်တံတား... အရင် ချင်းချိုင်ဆရာဘိုးဘိုးက မင်းကို အပြင်စည်း ပထမတပည့်ကြီး ဖြစ်သွားတယ်လို့ ပြောတော့ ငါ မယုံသေးဘူး... အခု ကြည့်ရတာ ငါ မင်းကို နည်းနည်း လျှော့တွက်ခဲ့မိတာပဲ...”

အခန်း (၃၄၆) ပြီးပါပြီ။