ယွမ်မန်လီ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်ခွာလာ၊ နတ်တံတားပေါ် ခြေချလိုက်ပြီ

“ဘယ်သူလဲ...”

ခြံဝင်းငယ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသံတစ်စက်မျှ မရှိဘဲ လူတစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်လာ၍ လော့ချန် စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တစ်ခုတည်း စုစည်းလိုက်၍ လက်ဖဝါးက ဓားလက်ကိုင်ကို ဖိကိုင်ကာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လဆန်းရောင်ခြည်သည် ရေလှိုင်းကဲ့သို့ စီးဆင်းနေ၏။

ခြံဝင်းထဲတွင် အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး လရောင်ကို ခြေချ၍ တစ်လှမ်းချင်း ဆင်းသက်လာသည်။

သူမ၏ အသားအရည်မှာ ရေခဲပမာ ချောမွေ့၍ ကျောက်စိမ်းသဖွယ် သန့်ရှင်းသည်။ မျက်ခုံးမှာ လခြမ်းကွေးကဲ့သို့ ကော့ညွတ်နေ၍ မျက်လုံးနှစ်ဖက်မှာ ရေလို ကြည်လင်၏။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံမှာ နှင်းလို သန့်ရှင်း၍ လရောင်ဆမ်းထားသည့် အလင်းရောင်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း လျှောက်လှမ်းလာသည်။ ကျယ်ပြောလှသော နတ်ဘုံနတ်နန်းအမြင့်မှ နတ်သမီးတစ်ပါး ဆင်းသက်လာသည့်နှယ်၊ နဂါးနန်းတော်ထဲက နဂါးမင်းသမီး ရောက်လာသကဲ့သို့ ထင်ရှားလှသည်။

သူမရောက်ရှိလာသည်နှင့် တပြိုင်နက် မူလက သာမန်ဖြစ်နေသော ခြံဝင်းငယ်မှာ သန့်ရှင်းလာသည်။ နတ်ရေစင်ကဲ့သို့ တသွင်သွင် စီးဆင်းနေသည်ဟု ထင်မှတ်ရသည်။

“အစ်မယွမ်...”

လော့ချန် အံ့ဩသွား၍ စိတ်ကို ပြန်စုစည်းကာ ချက်ချင်း ကြိုဆိုလိုက်သည်။

သူ အံ့ဩမှု အနည်းငယ် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“အစ်မယွမ်... တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံမှုကနေ နိုးထလာပြီလား...”

“ဟုတ်တယ်... အခုပဲ ထွက်လာတာ...”

ယွမ်မန်လီ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၍ မျက်လုံးမှာ လော့ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ အတွင်းကလီစာများကို ဖြတ်ကျော်၍ စိတ်နှလုံးထဲ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်ကာ ပါးစပ်ဖွင့်ပြောဆိုသည်။

“ငါ မင်းရဲ့ ကိစ္စတွေ ကြားသိရတယ်။ မထင်မှတ်ဘဲ မင်း ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တယ်တဲ့။ လအနည်းငယ်အတွင်း စွမ်းအားအဆင့်ကလည်း သေမျိုးဖြတ်ကျော်နယ်ပယ် အဆင့်ငါးကနေ နတ်တံတားစုစည်းမှုနယ်ပယ်အထိ တက်လှမ်းခဲ့ပြီး ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း အပြင်စည်းက ပထမအဆင့်တပည့်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့တယ်...”

“အပြည့်အဝ တွက်ချက်ကြည့်ရင် မင်း သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားခဲ့တဲ့ နေ့ကနေ ဒီကနေ့အထိ လေးလလောက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒီလို တိုးတက်မှုမျိုးက မပြည့်စုံတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားသူ မပြောနဲ့ ငါတောင် လိုက်မီမှာမဟုတ်ဘူး...”

ယွမ်မန်လီ၏ ဤစကားမှာ စိတ်နှလုံးမှ ထွက်ကျလာသော စကားဖြစ်သည်။

လေးလမျှအတွင်း သေမျိုးဖြတ်ကျော်နယ်ပယ်မှ နတ်တံတားစုစည်းနယ်ပယ်အထိ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်းမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

လော့ချန် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ကာ သူ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသည်။

“ကျွန်တော်လည်း ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်း မသိဘူး။ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီးနောက်မှာ ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းရသွားသလို ခံစားရပြီး ကျင့်စဉ်ကျင့်ကြံမှု အရမ်းလွယ်ကူသွားတယ်...”

သူ မည်သည့်အကြောင်းပြချက်ကိုမျှ မဖန်တီးခဲ့ပေ။

အရာအားလုံးကို ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ပေါ် တွန်းပို့လိုက်သည်။

“ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်လား...”

ယွမ်မန်လီ လော့ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၍ မျက်လုံးမှာ အလင်းတန်းများ တသွင်သွင်စီးဆင်းနေကာ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူမ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

“စာပေတွေအရ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ဟာ အဆုံးမဲ့ သိုင်းပညာရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုတယ်။ မင်း ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တာ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်မှာ အရမ်းမြင့်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိကြောင်း ပြသနေတယ်...”

ယွမ်မန်လီသည် ဤကိစ္စအား အလေးအနက် ထပ်မံ မမေးမြန်းခဲ့ပေ။

လူတိုင်းတွင် လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိကြသည်။ သူမတွင်လည်း ရှိသည်။

“ဒါပေမဲ့ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်က ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကို ကူညီပေးနိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့ မင်း ဒီလို တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်း ဒီလို နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့တာက အဆုံးစွန်ပဲ ဖြစ်မယ်...”

“နောင်မှာ စွမ်းအားအဆင့်က သွေးကြောနိုးကြားနယ်ပယ်ကို ခြေချပြီး နတ်စွမ်းအင်ကို သန့်စင်ပျိုးထောင်လာတဲ့အခါ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ရဲ့ အရေးပါမှု အရမ်းနည်းသွားမယ်။ မင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားရမယ်...”

လော့ချန် ယွမ်မန်လီ၏ စိုးရိမ်မှုကို သိရှိလိုက်သည်။

ယခု ကျင့်စဉ်ကျင့်ကြံမှု ချောမွေ့စွာ ရှေ့ဆက်နေသည်ဖြစ်၍ နောင်တွင် သွေးကြောနိုးကြားနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားသည့်အခါ ကျင့်စဉ်အရှိန်မှာ ရပ်တန့်သွားမည်ကို စိုးရိမ်၍ ကွာဟမှု ခံစားရမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ဤအချက်က လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါ။ ဝါးမျိုလိုက်သော သိုင်းဝိညာဉ်၊ သားရဲဝိညာဉ်များ များပြားလာသည်နှင့်အမျှ တောက်ပလာသော ကြယ်များ တိုးပွားလာသည်။ သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်အရည်အသွေး ပိုမိုမြင့်မားလာမည်သာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်း ပိုမိုအောင်မြင်မှု ရှိလာမည်သာ ဖြစ်သည်။ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရှေ့ဆက်မည်သာ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယ အလားအလာ ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မရှိပေ။

စိတ်ထဲ ဤသို့ တွေးတောနေသည်ဖြစ်၍ လော့ချန်က စိတ်မပူရန် ပြောလိုက်သည်။

“အစ်မကြီး သတိပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျွန်တော် သေသေချာချာ မှတ်သားထားပါမယ်...”

“ဒါဆို ကောင်းပြီ... အရင်က ငါ မင်းကို အပြင်စည်း အဆင့်တစ်ဆယ်အတွင်းက ထိပ်တန်း တပည့်ဖြစ်လာအောင် ကြိုစားဖို့ ပြောခဲ့တယ်... မထင်မှတ်ဘဲ မင်းက ငါ့ကို ဒီလို အံ့ဩစရာ ပေးလိုက်တယ်... အပြင်စည်း ပထမအဆင့်တပည့်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး မင်းကို အထင်သေးခဲ့သူတွေ နောင်တရအောင် လုပ်ခဲ့တယ်... ငါ မင်းကို လူရွေး မမှားခဲ့ကြောင်း သက်သေပြခဲ့တယ်...”

ယွမ်မန်လီ၏ လှပလွန်းသော မျက်နှာပေါ်တွင် ရှားပါးစွာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူမ လော့ချန်ကို အပြင်စည်း ထိပ်တန်းအဆင့်တစ်ဆယ် စာရင်းဝင် တပည့်ဖြစ်လာအောင် ကြိုးစားရန် ပြောခဲ့ခြင်းမှာ နှုတ်မှ သာမန်ပြောခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့် မျှော်လင့်ချက်မျှ မထားခဲ့ပေ။

မထင်မှတ်ဘဲ လော့ချန်က မျှော်လင့်ချက်ကို ပြည့်စုံစေရုံမျှမက အပြင်စည်း ပထမအဆင့် တပည့်ကြီးပင် ဖြစ်လာခဲ့သေးသည်။

ယခုမှစ၍ သူမ အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားသူ တစ်ဦးကို ဂိုဏ်းထဲ ခေါ်ယူခဲ့သည်ဟု လူများ၏ အတင်းအဖျင်း စကားသံများကို ထပ်မံ ကြားရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

စကားပြောနေချိန်တွင် ယွမ်မန်လီသည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံး ထုတ်ယူလိုက်၏။

“မင်း နတ်တံတားကို စုစည်းခဲ့ပြီ... နောက်တစ်ဆင့်က ချီစွမ်းအင်အလင်းတန်းကို အကိုင်းအခက်တွေ ဖြန့်ကျက်စေပြီး သွေးကြောနိုးကြားနယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်ဖို့ပဲ... ဒါ သွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံးပါ... နယ်ပယ်တက်လှမ်းဖို့ ကူညီပေးနိုင်တယ်...”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အစ်မကြီး”

လော့ချန် ငြင်းဆိုခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

သူ့အတွက် ကျင့်စဉ်အရင်းအမြစ်များ များပြားလေ ကောင်းလေဖြစ်၍ ငြင်းဆိုပါက သူစိမ်းဆန်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ယွမ်မန်လီ ခဏမျှ တွေးတောနေပြီးနောက် ဆိုသည်။

“ငါ မင်းနဲ့ မင်းသားတန်းကြားက ကိစ္စကို ကြားသိရတယ်။ မင်းနဲ့ ချင်တို့ယွမ် ကြားက အလောင်းအစားကိုလည်း ကြားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို ကူညီမှာ မဟုတ်ဘူး...”

“မင်းခန္ဓာထဲက ကျိမိသားစုသွေးနဲ့ဆိုင်တဲ့ မျိုးရိုးကိစ္စ... အင်း မင်းရဲ့ အနာဂတ်က အခြားသူတွေထက် ရာချီ ထောင်ချီ ခက်ခဲစေမယ်... ဒီလမ်းကို မင်း ကိုယ်တိုင်ပဲ လျှောက်ရမယ်...”

လော့ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ကိုယ့်လမ်းကြောင်းကို ကိုယ်တိုင်ပဲ လျှောက်ရမှာက သဘာဝပါ...”

အစမှ အဆုံးထိ သူ အခြားသူများကို အကူအညီ တောင်းခံရန် တွေးတောခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

ယွမ်မန်လီ မျက်လုံးထဲတွင် ချီးကျူးမှု ပေါ်ထွက်လာပြီး အေးစက်သော အသံမှာ အနည်းငယ် နွေးထွေးလာကာ အပြုံးဖြင့် ပြောဆိုသည်။

“အရမ်းကောင်းတယ်... ငါ မင်းကို မကူညီပေမဲ့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးမှာ မင်းကို နှိပ်စက်ရဲတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိအောင် ငါ အာမခံနိုင်တယ်...”

လော့ချန် မျက်လုံးမှာ အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဒါဆို လုံလောက်ပြီ...”

“ကမ္ဘာပေါ်မှာ ထူးချွန်သူတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ အများစုက အစပိုင်းမှာ ဂုဏ်ကျက်သရေ ရှိခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံး သာမန်လူတွေထဲမှာ ‌ရောနှော ပျောက်ကွယ်သွားတတ်ကြတယ်။ တချို့က ကိုယ့်စိတ်နှလုံးကို မပြောင်းလဲဘဲ တစ်ဆင့်ချင်း ကြိုးစားကျင့်ကြံပြီး နောက်ဆုံး တစ်ခါတည်း အံ့ဩစရာ ဖြစ်လာတယ်။ ငါ မင်းကို နောက်ဆုံးအမျိုးအစားပဲ ဖြစ်ပါစေ လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”

“ကောင်းပြီ... ငါ နောက်ရက်အနည်းငယ် ကျင့်ကြံရအုံးမယ်။ ငါ ကျင့်ကြံပြီးတဲ့အခါ မင်း ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း သိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ ပထမဆု ရခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သတင်း ကြားရပါစေလို့ မျှော်လင့်တယ်...”

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ယွမ်မန်လီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲ ပျံ့လွင့်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်မီ ညအမှောင်ထဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လော့ချန် ယွမ်မန်လီ ထွက်ခွာသွားသော ဦးတည်ရာကို ငေးကြည့်နေသည်။

သူ တွေးတောမှု အနည်းငယ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

“အစ်မယွမ် အခု ဘယ်နယ်ပယ်ရောက်နေပြီလဲ မသိဘူး...”

ယခုတင်က ယွမ်မန်လီ ဘေးတွင် ရပ်နေချိန်တွင် လော့ချန် မရေမတွက်နိုင်သော ဖိအားတစ်ခု ခံစားရခဲ့သည်။ ဆရာကြီး ချန်ရွှမ် ထက် အဆပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်နေသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ အသံမှာ မယှဉ်နိုင်သော ယုံကြည်မှုနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရှိ မည်သူ့ကိုမျှ ဂရုစိုက်စရာမလိုသည့် အငွေ့အသက်မျိုး ထင်ဟပ်နေသည်။

ဤသို့ တွေးတောမိသည်နှင့် လော့ချန် မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့် လင်းလက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယွမ်မန်လီ အင်အားကြီးမားခြင်းမှာ သူ့အတွက် အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်သောကိစ္စ ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ... ဉာဏ်ပင်လယ်ထဲ ဘာပြောင်းလဲမှုရှိလဲ ကြည့်ရအောင်...”

စိတ်ကို စုစည်းလိုက်၍ လော့ချန် သိုင်းကျင့်ကြံကွင်းသို့ ပြန်သွားကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ စိတ်ဓာတ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ နှစ်မြှုပ်လိုက်သည်။

ဉာဏ်ပင်လယ်ထဲတွင် ရွှေရောင်လှိုင်းများ လှုပ်ရှားနေသည်။ ချီစွမ်းအင်အလင်းတန်းမှာ ကောင်းကင်ကို ထောက်ပံ့သော နတ်ဘုရား မဏ္ဍိုင်ကဲ့သို့ အလယ်မှ ထွက်ပေါ်လာ၍ သိုင်းဝိညာဉ်ထံ တည့်တည့် ရောက်ရှိသည်။

ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်သိုင်းဝိညာဉ်ဥမှ ရောင်စဉ်ကိုးသွယ် နတ်အလင်းများ လှည့်ပတ်ထွက်ပေါ်လာ၍ အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသည်။ တောက်ပလွန်းကာ ယခင်ကထက် ပိုမို ဆန်းကြယ်လှသည်။

လော့ချန် စိတ်ဓာတ်မှာ လှုပ်ရှားသွားသည်နှင့် ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်သိုင်းဝိညာဉ်ဥမှာ ချက်ချင်း အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး မယှဉ်နိုင်သော ပြင်းထန်သည့် အရှိန်အဟုန်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဉာဏ်ပင်လယ်တစ်ခုလုံး လှုပ်ရှားသွားသည်။

လော့ချန်သည် စိတ်ထဲ တွေးတောမိသည်။

“စွမ်းအားအဆင့်က သွေးကြောနိုးကြားနယ်ပယ်ရောက်မှ သိုင်းဝိညာဉ်က ပိုအရေးကြီးလာမယ်ဆိုတာ မဆန်းပါဘူး။ အရင်က ကျင့်စဉ်တွေက ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပြီး သွေးချီစွမ်းအင်ကို သန်မာစေရုံပဲ။ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်မှာ နတ်တံတားကို စုစည်းပြီး သိုင်းဝိညာဉ်နဲ့ မိုးမြေကို ဆက်သွယ်မယ်...”

လော့ချန် စိတ်ထဲ တိုးတိုးရေရွတ်နေပြီး မျက်လုံးမှာ အထက်ရှိ စစ်မှန်သောနဂါးဗိမာန်ကို ငေးကြည့်သည်။

“ဘုန်း...”

စိတ်ဝိညာဉ်က စစ်မှန်သောနဂါးဗိမာန်ကို ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏတာမှာပင် လော့ချန် အသိစိတ်မှာ ထပ်မံ၍ ဆန်းကြယ်လှသော ကြယ်တာရာထဲ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်း ဤတစ်ခါတွင် ကြယ်တာရာကဲ့သို့ နတ်တံတားမှာ အပြည့်အဝ ပြည့်စုံသွားသည်။

နတ်တံတားမျက်နှာပြင်တွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေ၍ ကျောက်စိမ်း အနှစ်သားဖြင့် တည်ဆောက်ထားသလို ထင်ရသည်။ သူ၏ ခြေအစုံမှာ စစ်မှန်သောနဂါးဗိမာန်၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တံခါးထံ တည့်တည့် ရောက်ရှိနေသည်။

လော့ချန် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်။

“တကယ်ပဲ ငါ့နယ်ပယ်နဲ့ ဆိုင်တာပဲ...”

လော့ချန် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ခြေလှမ်းကို မြှင့်တင်၍ တံတားပေါ် ခြေချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ခြေလှမ်းမှာ တံတားမျက်နှာပြင်ပေါ် ကျရောက်သည်နှင့် လော့ချန် ချက်ချင်း မယှဉ်နိုင်သော ဖိအားကြီးကို သတိပြုမိသည်။ အရပ်လေးမျက်နှာမှ နှိပ်စက်လာသည်ဖြစ်၍ ကမ်းပေါ် ပစ်တင်ခံရသော ငါးတစ်ကောင်လို ခံစားရပြီး နက်ရှိုင်းသော အသက်ရှူမွန်းကြပ်မှု ရှိလာသည်။

အံကို ကြိတ်ကာ လော့ချန် ခိုင်မာစွာ ရှေ့ဆက်သွားသည်။

“ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်...”

ခြေလှမ်းသံများမှာ ကြယ်တာရာတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေကာ နံနက်ခေါင်းလောင်း ညနေခေါင်းလောင်း ကဲ့သို့ ကြာရှည်စွာ မပျက်ပျယ်ပေ။

သုံးလှမ်း လျှောက်လိုက်သည်နှင့် လော့ချန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ တောင်ကြီးလို လေးလံလာသည်ဟု ခံစားရပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အင်အားကို သုံးပြီးမှသာ စတုတ္ထခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

“ဘုန်း...”

ခြေလှမ်းကျရောက်သည်နှင့် လော့ချန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ချက်ချင်း အမှောင်ထဲ နစ်မြုပ်သွားပြီး မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ပါးစပ်ကြီးဖွင့်၍ အသက်ရှူသွင်းနေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်မှာ အတိတ်က မရှိဖူးသော ပင်ပန်းမှု ခံစားရသည်။

သူ မျက်ခုံးကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွန့်ချိုးလိုက်သည်။

“တကယ်ပဲ မလွယ်ဘူး...”

ယခင်က ထိတ်လန့်ဖွယ် ဖိအားကို တွေးမိသည်နှင့် လော့ချန် မျက်ခုံးကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွန့်ချိုးလိုက်သည်။

ဤသို့ ဆိုလျှင် ကြယ်တာရာနတ်တံတားကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ပါက စစ်မှန်သောနဂါးဗိမာန်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် သူ ယခု အင်အားအားလုံး သုံးလိုက်ရသည့်တိုင် လေးလှမ်းသာ ခြေချနိုင်ခဲ့သည်။

ဤမျှ အကွာအဝေးမှာ ကြယ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်သော ကြယ်မြစ်နတ်တံတားအတွက် အလွန်နည်းပါးလှသည်။ နွားကိုးကောင်၏ စွမ်းအားသည် ကျားတစ်ကောင်၏စွမ်းအားနှင့် တစ်စွန်းတစ်စမျှ တူညီနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။

“ငါ့နယ်ပယ် မလုံလောက်တာ ဖြစ်မယ်...”

အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့သော်လည်း လော့ချန် မတုန်လှုပ်ခဲ့ပေ။

သူ၏ စွမ်းအားအဆင့် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ တစ်နေ့တွင် သူ ဤကြယ်တာရာ နတ်တံတားကို ဖြတ်ကျော်၍ စစ်မှန်သောနဂါးဗိမာန်သို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။ အတွင်း၌ မည်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်များ ဖုံးကွယ်ထားသည်ကို ကြည့်ရှုမည် ဖြစ်သည်။

“ဒေါင်... ဒေါင်... ဒေါင်...”

ထိုအချိန်မှာပင် ဝေးကွာသော နေရာဆီမှ ခေါင်းလောင်းသံများ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

လော့ချန် ယခုမှ သတိပြုမိသည်။ ကြယ်တာရာ နတ်တံတားပေါ် ခြေချခဲ့သည့် ခဏတာအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ အလင်းရောင်များ ပြည့်နှက်လာခဲ့သည်။

သူ နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်။

“ထွက်ခွာရတော့မယ်...”

လော့ချန်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ဖြည့်စွမ်းသော ဆေးလုံးတစ်လုံး မျိုချလိုက်၍ သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားတစ်စုံ လဲလှယ်ကာ ခြံဝင်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်ခဲ့ကာ အပြင်စည်း ကွင်းပြင်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

ယနေ့မှာ ကျင်းယူတောင်ထိပ်သို့ ခရီးထွက်ရမည့်နေ့ ဖြစ်သည်။

အခန်း ၃၄၇ ပြီးပါပြီ။