ပြိုင်ပွဲစတင်ခြင်း၊ ဓားသုံးချက်

“တကယ်ပဲ ဆယ်ပွဲပြီးမှ ပါဝင်ရမယ်တဲ့...”

လော့ချန်သည် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်ဆူလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ နားလည်ရန်လည်း မခက်ခဲပေ။ ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုမှ အပြင်စည်း အသန်မာဆုံးတပည့်များ၏ စွမ်းအားသည် အခြားသူများထက် များစွာ သာလွန်နေသဖြင့် ရှေ့ဆယ်ပွဲတွင် ပါဝင်လျှင်ပင် ပြိုင်ဘက်များက အများစုမှာ အလိုအလျောက် အရှုံးပေးကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

“အဲ့ဒီအစား အခုနက ဓားပညာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရခဲ့တဲ့ ဉာဏ်အလင်းကို ချေဖျက်လိုက်လို့ ရတာပေါ့...”

ယန်ချင်းရှုံး ယခုတင်က ပြောခဲ့သည့် စကားများသည် နက်နဲလှသော်လည်း လော့ချန်က အဓိက အချက်တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ မှန်ကန်မှု မမှန်ကန်မှုကိုမူ မကြာမီ သိရှိရတော့မည်သာ ဖြစ်သည်။

စိတ်ကို တည်ကြည်စွာ ချမှတ်လိုက်ပြီး လော့ချန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

တိုက်ပွဲစာရင်းကို ကြေညာလိုက်သည်နှင့် ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုမှ တပည့်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ကာ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

လင်ချီတုန်းသည် ပထမတိုက်ပွဲစင်မြင့်တွင်ဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်မှာ လော့ရှာဂိုဏ်းမှ အပြင်စည်းတပည့် အဆင့်တစ်ဆယ်နေရာရှိ ရှားချင်း ဖြစ်သည်။

လင်ချီတုန်းသည် ထရပ်တော့မည်အပြု တစ်ဖက်တွင် ရပ်နေသော ဖုန်းရှန်အကြီးအကဲက သတိပေးလိုက်သည်။

“လင်ချီတုန်း အနိုင်အရှုံးက အရေးမကြီးဘူး... မယှဉ်နိုင်ရင် ချက်ချင်း အရှုံးပေးလိုက်ပါ... ဘာမှ တွေးမနေနဲ့...”

“အကြီးအကဲ စိတ်ချပါ... သူမက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး...”

လင်ချီတုန်းသည် မာန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

ဤနေ့ရက်များအတွင်း လော့ချန်ကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ နေရာတိုင်းတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် ဒေါသမီးတောက်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ဤမျှ လွယ်ကူစွာ အရှုံးမပေးနိုင်ပေ။

ခြေလှမ်းကို တစ်ချက် လွှဲလိုက်ရုံဖြင့် လင်ချီတုန်းသည် တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်သွားတော့သည်။

ရှားချင်းသည် ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ပါးလျသောမိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာကာ ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်သည်။

“ကျေးဇူးပြုပြီး သင်ပြပေးပါ...”

လင်ချီတုန်းက စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အချည်းနှီးစကား မပြောနဲ့... ငါ့လက်ဖဝါးရိုက်ချက်ကို ခံကြည့်...”

စကားဆုံးသည်နှင့် လင်ချီတုန်းသည် သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ချီစွမ်းအင်က ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်ကာ လေထဲတွင် လက်ဖဝါးတစ်ချက် ထုရိုက်လိုက်သည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံစည်းသွားတော့သည်။

ရှားချင်း၏ စွမ်းအားသည် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေသဖြင့် အစပိုင်းတွင်ပင် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ဆုံးရှုံးခဲ့ရာ မကြာမီ အနိမ့်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ခုနစ်ကွက်သာ ကြာမြင့်ချိန်တွင် တိုက်ပွဲစင်မြင့်မှ ပြုတ်ကျကာ ရှုံးနိမ့်သွားတော့သည်။

ခုနစ်အကွက်ဖြင့် ရှားချင်းကို အနိုင်ယူလိုက်သည်နှင့် လင်ချီတုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း သွေးများ ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး အကြည့်များကို မာန်ဖြင့် လော့ချန်ရှိရာ ဦးတည်ချက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ယနေ့တွင် သူသည် လူတိုင်းကို သက်သေပြမည်ဖြစ်သည်။ သူ လင်ချီတုန်းသည်လည်း မဆိုးရွားကြောင်း သက်သေပြမည်ဖြစ်သည်။

နောင်တွင် လော့ချန်ကို အမှန်ပင် ကျော်ဖြတ်နိုင်တော့မည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် လော့ချန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး သူ့ကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်ခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် လင်ချီတုန်းသည် အင်အားရှိသော်လည်း မသုံးစွဲနိုင်သည့် အားမဲ့မှုကို ခံစားရတော့သည်။

ပွဲဦးပွဲဖျားတွင် တိုက်ပွဲများ အလျင်အမြန် ပြီးဆုံးသွားတော့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းဘက်က ပွဲဦးထွက် လှပသွားခဲ့သည်။

လူတိုင်းသည် ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုမှ အပြင်စည်းတပည့် အဆင့်တစ်ဆယ်နေရာရှိသူများ ဖြစ်သဖြင့် အဆင့်အတန်းမှတစ်ဆင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စွမ်းအားကို ခန့်မှန်းနိုင်ကြသည်။ ကွာဟချက်များလှသူများက အလိုအလျောက် အရှုံးပေးကြတော့သည်။

တိုက်ပွဲတစ်ခုက လူများစွာ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

ဒုတိယနံပါတ် တိုက်ပွဲစင်မြင့်တွင် ဖေ့ကျွယ်နှင့် ရှူးပင်းရိ ဖြစ်သည်။

ဖေ့ကျွယ်သည် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ အပြင်စည်းတပည့် ထိပ်တန်းအဆင့် တစ်ဆယ်တွင် ဒုတိယနေရာရှိသူ ဖြစ်သည်။

ရှူးပင်းရိသည်လည်း ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ အပြင်စည်းတပည့်အဆင့်တစ်ဆယ်နေရာရှိ ဒုတိယနေရာရှိသူ ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးစလုံး၏ အဆင့်အတန်းသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုစီမှ အကြီးဆုံးတပည့်နောက်မှ ကပ်လျက်ရှိသည်။

လူများသည် ပထမချီတွင်ပင် ဤမျှ အထွတ်အထိပ် ရင်ဆိုင်မှုကို တွေ့မြင်ကြရမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားကြပေ။

ရှူးပင်းရိသည် တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး ဂရုစိုက်ရန် မမေ့ဘဲ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်ကာ ရေခဲအင်အားနယ်ပယ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

“ဗျစ်...”

အေးစက်သော အဖြူရောင်အင်အားတစ်ခုသည် သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင် သုံးမီတာအတွင်း လွှမ်းခြုံသွားပြီး နှင်းပွင့်များ ပျံ့လွင့်နေတော့သည်။

“ဒါက မင်းရဲ့ အရည်အချင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ရေခဲအင်အားနယ်ပယ်လား။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ပဲ။ သုံးကွက်နဲ့ မင်းကို အနိုင်ယူမယ်...”

ဖေ့ကျွယ်၏ အကြည့်များသည် အေးစက်နေပြီး စကားပြောနေစဉ် လက်ထဲတွင် ဓားရှည်တစ်ချောင်း ပေါ်လာကာ ဓားအစွန်းကို ရှူးပင်းရိဘက် တည့်တည့် ချိန်ရွယ်ထားသည်။

ရှူးပင်းရိ၏ မျက်ခုံးများနှင့် ဆံပင်များတွင် ရေခဲနှင်းများ အုံနေပြီး လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကိုလည်း ရေခဲဆီးနှင်းများက ဖုံးလွှမ်းထားသဖြင့် သူမကို မထိပါးနိုင်သော သန့်ရှင်းမှု ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေတော့သည်။

ဖေ့ကျွယ်၏ မာန်တက်နေသော စကားကို ကြားရသည်နှင့် ရှူးပင်းရိ၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် အေးစက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ပါးစပ်ကြီးနေတာပဲ... မင်းရဲ့ အရိပ်မဲ့ဓားကို ငါ ခွဲထုတ်ကြည့်မယ်...”

အနိမ့်အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရုံဖြင့် ရှူးပင်းရိ၏ ပုံရိပ်သည် အမြင့်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ အေးစက်မှု လှိုင်ထွက်ကာ လက်ထဲမှ ဓားရှည်ပေါ်တွင် ရေခဲနှင်းမုန်တိုင်း တစ်ခု စုစည်းလာပြီး ဓားတစ်ချက် ဖေ့ကျွယ်ဘက် ခုတ်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ရေခဲနှင်းမုန်တိုင်းသည် လေကို ဆန့်ကျင်ကာ ကြီးထွားလာပြီး လေထုကို အလွှာလိုက် အေးခဲစေတော့သည်။

“ပြန်သွားစမ်း...”

ဖေ့ကျွယ်သည် မျက်နှာမဲ့စွာ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရုံဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် ချွန်ထက်မှု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်ကာ လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို တစ်ချက် တုန်ခါလိုက်သည်။

“ရွှိ...”

ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသည် လေထုကို ဆန့်ကျင်ကာ တက်လာပြီး လေကို ဆုတ်ဖြဲကာ တဝူးဝူး အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာကာ ရေခဲနှင်းမုန်တိုင်းပေါ် အင်အားပြင်းစွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

“ချန်း...”

ရေခဲနှင်းမှုန်များ ပျံ့လွင့်ကာ ဓားစွမ်းအင်များ လွင့်ပျယ်နေပြီး ရှူးပင်းရိ၏ ပုံရိပ်သည် ပိုမြန်ဆန်စွာ နောက်ပြန်လန်သွားတော့သည်။

“လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်း အလယ်အဆင့်... တကယ်ပဲ မထီမဲ့မြင်ပြုလို့ မရဘူး...”

လူများသည် အံ့သြစွာ အော်ဟစ်ကြသည်။

“ဒုတိယဓားချက်...”

ဖေ့ကျွယ်သည် အားသာချိန်ကို လက်လွတ်မခံဘဲ ခန္ဓာကိုယ်မှ ချွန်ထက်မှု ပိုမို ပြင်းထန်လာကာ ရှူးပင်းရိဘက် ဓားသုံးချက် ဆက်တိုက် လွှဲချလိုက်သည်။

“ကလက်...”

ဓားသုံးချက်သာ ရှိသော်လည်း လေထုတွင် အက်ကွဲရာများ ဆယ်ခုထက်မနည်း ဖြစ်ပေါ်လာကာ အမျိုးမျိုးသော ကွေ့ပတ်နေသော လမ်းကြောင်းများဖြင့် ရှူးပင်းရိဘက် ဆန့်တက်လာတော့သည်။

“လေနှင့်ရေခဲနှင်း အက...”

ရှူးပင်းရိ၏ အကြည့်များသည် ပြင်းထန်လာပြီး လက်ထဲမှ ငွေနှင်းပါးသော ဓားရှည်ကို လက်ကောက်ဝတ်၏ လျင်မြန်စွာ တုန်ခါမှုဖြင့် မတည်မငြိမ် ဓားအလင်းများကို ခုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

“ရွှီရွှီ... ရွှီရွှီ...”

ဓားစွမ်းအင်များသည် လေဟာနယ်တွင် ဆုံစည်းကာ ကျိုးပဲ့သွားသော စွမ်းအင်များသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပတ်ဝန်းကျင် တိုက်ပွဲစင်မြင့်ကို အပေါက်ထောင်ချီဖြစ်အောင် ထိမှန်သွားတော့သည်။

သို့ရာတွင် ဖေ့ကျွယ်၏ ဓားစွမ်းအင်သည် ပိုမြန်ဆန်ပြီး ပိုမို ထူထပ်နေသည်။

ရှူးပင်းရိသည် မဖြစ်မနေ ချီစွမ်းအင်ကို ထိန်းထားရင်း ဓားစွမ်းအင်၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခုခံလိုက်ရသည်။

“တင်... တင်... တင်... တင်...”

ရှင်လင်းသော အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာကာ ကာကွယ်ရေး ချီစွမ်းအင် အလွှာမျက်နှာပြင်တွင် ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဓားစွမ်းအင်ပါဝင်သော အင်အားက ရှူးပင်းရိကို မရပ်တန့်နိုင်ဘဲ ဆက်တိုက် နောက်ပြန်ဆုတ်စေတော့သည်။

“တတိယအကွက် ရွှေအလင်း နေရောင်ခွဲခြင်း...”

ဖေ့ကျွယ်သည် အနိမ့်အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုသိုင်းဝိညာဉ်မှာ ကြယ်ကိုးပွင့်ပါဝင်ပြီး မတည်မငြိမ် မီးခိုးရောင်အရိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် ဖေ့ကျွယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အရှိန်အဟုန်သည် ပိုမို ပြင်းထန်လာကာ ရက်စက်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို မြှင့်တင်ကာ ရတနာဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဓားခန္ဓာပေါ်တွင် ကောင်းကင်ပေါ်မှ နေရောင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော ရွှေရောင်အလင်း လှိုင်ထွက်ကာ ဓားတစ်ချက် အင်အားပြင်းစွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

အလင်းရောင်တောက်ပသော ဓားအစွန်းသည် လေဟာနယ်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နောက်ချက်ချင်းပင်...

“ဘုန်း...”

အလိုလျောက် မျက်စိမှိတ်သွားလောက်အောင် တောက်ပသော ရွှေရောင်ဓားစွမ်းအင်များက တိုက်ပွဲစင်မြင့်အထက်တွင် မရေမတွက်နိုင်အောင် ပေါ်လာကာ တိုက်ပွဲစင်မြင့်၏ တစ်ဝက်ကို ရွှေရောင်လွှမ်းဆိုးသွားစေပြီး ရှူးပင်းရိဘက် ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်။

ဤရွှေရောင် ဓားစွမ်းအင်များသည် အလွန် အင်အားပြင်းထန်သဖြင့် ရှေ့ဘက်လေထုကို လုံးဝ ရှင်းလင်းပစ်ကာ ချွန်ထက်သော အသံပေါက်ကွဲမှု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ရှူးပင်းရိသည် နှုတ်ခမ်းနီနီးလေးကို အနည်းငယ် ကိုက်ခဲလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ချီစွမ်းအင် ပွက်ပွက်ဆူလာကာ ရေခဲအင်အားနယ်ပယ်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းထားရင်း ရွှေရောင်ဓားစွမ်းအင်လှိုင်းများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံယူလိုက်သည်။

“ကလက်...”

နောက်ဆုံးတွင် ရှူးပင်းရိ မခံနိုင်တော့ဘဲ ရေခဲအင်အားနယ်ပယ် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပြင်ပသို့ လွင့်ထွက်သွားကာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာတော့သည်။

“အကွက်သုံးကွက်နဲ့ အနိုင်ယူမယ်ဆိုပြီး သုံးကွက်နဲ့ အနိုင်ယူလိုက်တယ်... မင်းတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း တပည့်တွေက ဒီလောက်ပဲ ရှိတာလား...”

ဖေ့ကျွယ်သည် ဓားကို အိမ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ရှူးပင်းရိကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ မြင့်မားစွာ ရပ်တည်နေသည်။

ရှူးပင်းရိသည် သူ၏ ငွေရောင်ဖြူဖွေးသောသွားများကို ကျစ်ကျစ် ကြိတ်ခဲလိုက်ပြီး အလွန် မကျေနပ်သော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။

သူမသည် သိုင်းနယ်ပယ်တွင် ရှုံးနိမ့်ခြင်း မဟုတ်သလို ဓားပညာတွင်လည်း ရှုံးနိမ့်ခြင်းလည်း မဟုတ်ဘဲ ဓားပညာ နယ်ပယ်တွင်သာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဖေ့ကျွယ် မင်း အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ... စီနီယာလော့ချန်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် မင်းလည်း သူ့ဓားသုံးချက်ကို လုံးဝ ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး...”

ရှူးပင်းရိသည် မခံချိမဆံ့သာ လော့ချန်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ဖေ့ကျွယ်၏ မာနကို နှိမ့်ချလိုက်သည်။

“လော့ချန်...”

ဖေ့ကျွယ်သည် လော့ချန်ရှိရာ ဦးတည်ချက်သို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး မထီမဲ့မြင်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ သူ လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်း အလယ်အဆင့်ကို ဉာဏ်အလင်းရခဲ့တယ်ဆိုပြီး ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်ထင်နေတာလား... ရယ်စရာပဲ...”

“စိတ်ချပါ... ငါ သူနဲ့ တစ်ခါ တိုက်မယ်... ဒါပေမဲ့ ရလဒ်က မင်းကို စိတ်ပျက်စေမယ်... သူလည်း မင်းလိုပဲ ငါ့ရဲ့ ရွှေနေရောင်ရှုပ်ထွေးအရိပ်ဓားအောက် ရှုံးနိမ့်သွားမှာပဲ...”

“ကြည့်ကြသေးတာပေါ့...”

ရှူးပင်းရိသည် အေးစက်စွာ ဟစ်လိုက်ပြီး ထပ်မပြောတော့ပေ။

ရှုံးနိမ့်တာ ရှုံးနိမ့်တာပဲ ဖြစ်သည်။ ယခု ထပ်ပြောလျှင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပို၍အရှက်ကွဲရရုံသာ ဖြစ်တော့မည်။

သူမသည် လော့ချန်၏ စွမ်းအားသည် ပိုမို သန်မာလာရန်သာ မျှော်လင့်နေမိသည်။ အနည်းဆုံး ဖေ့ကျွယ်ကို အနိုင်ယူနိုင်လျှင် ကောင်းမည်။ အနည်းဆုံး သရေကျရင်တောင် ကောင်းပေလိမ့်မည်။

“နှစ်ယောက်စလုံး အဆင့်တူတယ်။ စွမ်းအားကွာဟချက်က ဒီလောက်ကြီး ဖြစ်နေတာ။ ဖေ့ကျွယ်က ဓားသုံးချက်နဲ့ အနိုင်ယူလိုက်တယ်...”

“ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက တကယ် ကျဆင်းလာပြီပဲ။ အပြင်စည်းတပည့် အဆင့်တစ်ဆယ်နေရာ တစ်ခုလုံး လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းထက် တစ်ဆင့် နိမ့်နေတယ်။ အပြင်စည်းအကြီးဆုံးတပည့် လော့ချန်က အဆင့်ငါးနေရာအတွင်း ဝင်နိုင်မလား မသိဘူး...”

“အဆင့်ငါးနေရာ အတွင်း မဝင်နိုင်ရင် အရမ်း မျက်နှာပျက်စရာ ဖြစ်သွားမယ်...”

ပွဲကြည့်ပရိသတ်များသည် ဖေ့ကျွယ်က ဓားသုံးချက်ဖြင့် အင်အားပြင်းစွာ ရှူးပင်းရိကို အနိုင်ယူလိုက်သည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ခေါင်းခါကြတော့သည်။

အခန်း ၃၄၇ ပြီးပါပြီ။