ဆေးစွမ်းပြလာပြီ၊ တက်လာခဲ့ တိုက်ကြမယ်...

လူအုပ်ကြီး၏ ဆွေးနွေးသံများကို နားထောင်ရင်း ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းသားများ မျက်နှာအမူအရာ အားလုံး အနည်းငယ် မဲညစ်သွားသည်။

ရှူးပင်းရိသည် ဖေ့ကျွယ်ကို အကွက်သုံးကွက်တည်းဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ခြင်း။ ဤရလဒ်က လူအားလုံး မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲနှင့် နဝမအကြီးအကဲ စသည့်သူများပင် ပါဝင်သည်။

သူတို့ ထင်မှတ်ခဲ့သည်မှာ ရှူးပင်းရိ၏ အေးခဲစွမ်းအင်နယ်ပယ်ကို အားကိုးလျှင် ဖေ့ကျွယ်ကို အနိုင်မရခဲ့လျှင်ပင် ခဏမျှ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

မမျှော်လင့်ခဲ့သည်မှာ ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းသားများကမူ စိတ်လှုပ်ရှားပျော်ရွှင်နေကြပြီး ဆွန်ယင်ယန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် နှစ်သိမ့်မှု ရှိလာသည်။ ဘေးဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကာ နဝမအကြီးအကဲကို ကြည့်လိုက်ရင်း ပြက်ယယ်ပြုစွာ ဆိုသည်။

“အိုး... အရင်က ဘယ်သူက ပါးစပ်သာ သန်မာတယ်လို့ ပြောခဲ့တာလဲဟ...”

နဝမအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ သံမဏိပမာ မဲညစ်သွားသည်။

ဆွန်ယင်ယန်သည် အသံထွက်အောင် ရယ်လိုက်ရင်း ခုံတန်းရှိ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း တပည့်များကို ဆုံးမသည်။

“မင်းတို့ မှတ်ထားကြ... လူဖြစ်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိရှိရမယ်... အချို့သူတွေလို မလုပ်နဲ... မဟုတ်ရင် ရယ်စရာ ဖြစ်သွားမယ်... လူများ ရှုတ်ချခံရမယ်...”

“မင်း...”

နဝမအကြီးအကဲ လက်သီးကို တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ရင်ဘတ် ပြင်းထန်စွာ တက်ကြွသည်။

“ဒီကောင် အရမ်းကို လွန်ကဲနေပြီ...”

“တကယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာပဲ... လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း တပည့်တွေနဲ့တွေ့ရင် အားထုတ်ပြီး အနိုင်ရရမယ်... သူ့မျက်နှာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချရမယ်... သူ့ပါးစပ်ကို ပိတ်ပစ်ရမယ်...”

“ဟုတ်တယ် ဒုတိယအဆင့် စတင်တော့မယ်...”

ချန်လင်းယူ စသည့်သူများ ဆွန်ယင်ယန်၏ စကားကြောင့် ဒေါသထွက်ကုန်သည် တစ်ဦးချင်း ဒေါသတကြီး ဖြစ်ကုန်သည်။

လော့ချန်မှာမူ မျက်လုံးမှိတ်ကာ ထိုနေရာ၌ ကျောက်တုံးပမာ တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေသည်။

ပထမအဆင့်တွင် ပြိုင်ပွဲ ခြောက်ပွဲသာ ရှိခဲ့သည်။ ကျန်ပွဲများမှာ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် စွမ်းအားအဆင့် ကွာဟချက် များလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် တူညီသော ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်သည့်အတွက် ကြေညာချက် ထွက်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း အရှုံးပေးသူများ ရှိခဲ့သည်။

လူအုပ်ကြီး ဆွေးနွေးသံများ အလယ်တွင် ပထမအဆင့် ပြိုင်ပွဲလည်း မကြာမီ ပြီးဆုံးသွားသည်။

လော့ရှာဂိုဏ်း၏ လှပသော အကြီးအကဲက ဒုတိယအဆင့်ပြိုင်ပွဲအတွက် ပြိုင်ပွဲဝင်ရမည့်သူများ စာရင်းကို စတင်ကြေညာသည်။

“ပထမစင်မြင့် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း လင်ချီတုန်းနှင့် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း ရှန်ချင်း...”

“ဒုတိယစင်မြင့် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း ဆွန်ချွမ်ဝူနှင့် လော့ရှာဂိုဏ်း ရှားချင်း...”

“တတိယစင်မြင့် လော့ရှာဂိုဏ်း ကျင်းယူရှီနှင့် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း ချန်လင်းယူ...”

“စတုတ္ထစင်မြင့် ...”

အလွန်တိုက်ဆိုင်စွာပင် ပထမစင်မြင့်တွင် လင်ချီတုန်း ထပ်မံ ရွေးချယ်ခံရသည် သူ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း အဆင့်ရှစ် ရှန်ချင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်ချင်း စင်မြင့်ပေါ် တက်လာသည်ကို တွေ့ရသည်နှင့် နဝမအကြီးအကဲ မျက်လုံး အနည်းငယ် မှိတ်ကာ လင်ချီတုန်းကို နိမ့်သောအသံဖြင့် ဆိုသည်။

“ချီတုန်း ငါ့အတွက် မျက်နှာ တစ်ခု ရှာပေးပါ... လှလှပပ အနိုင်ယူခဲ့လိုက်...”

“ဆရာ စိတ်ချပါ...”

လင်ချီတုန်း ရယ်သံ ထွက်ကာ ထရပ်လိုက်သည်။

ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ရှဲ့ယွမ်နှင့် ဖုန်ရှန် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်လုံး ချင်းဆုံကာ မျက်ခုံး အနည်းငယ် တွန့်ကုန်ကြသည်။

“ဘုန်း...”

လင်ချီတုန်း စင်မြင့်ပေါ် တက်လိုက်သည်နှင့် မည်သည့် အချည်းနှီး စကားမျှ မဆိုဘဲ ချက်ချင်း ရှန်ချင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်သွားကာ လက်ဖဝါးတစ်ချက် ရှေ့မျက်နှာ တည့်တည့် ရိုက်ချသည်။

လက်ဖဝါး စွမ်းအင် လေကို ဖြတ်ကျော်ရင်း တစ္ဆေသရဲငိုကြွေးသံပမာ၊ ဝံပုလွေဟောက်သံပမာ အသံများ မြည်ဟီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟွန်း...”

ရှန်ချင်းသည် လှံပညာရှင် ဖြစ်၏။ လက်ထဲတွင် ခရမ်းမှုန့်ရောင် လှံရှည် တစ်ချောင်း ကိုင်ဆောင်ထားရင်း နဂါးပမာ လှုပ်ရှားကာ ချက်ချင်း လေထဲ လှံ သုံးချက် ထိုးထွင်းသည် လှံ စွမ်းအင် ပုံသဏ္ဌာန် ပစ္စည်းပမာ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာကာ လက်ဖဝါး စွမ်းအင်ကို တိုက်ဖျက်ပစ်သည်။

“ငါ့ကို ရှုံးစမ်း...”

လင်ချီတုန်း သွေးများ ပူတက်လာရင်း လက်ဖဝါးနောက်တစ်ချက် ထုတ်ပြီး ချက်ချင်း ဒုတိယ တိုက်ခိုက်မှု ဖွင့်လိုက်သည်။

လက်ဖဝါး လေတိုက်ခတ်မှုများ နိမ့်ပါးသောတိမ်ယံ ဖိနှိပ်ချက်ပမာ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းကာ ရှန်ချင်းဆီသို့ ဖုံးလွှမ်းလာသည်။

ရှန်ချင်း မျက်လုံး ပြင်းထန်လာရင်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လှံကို ကိုင်ကာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြီးမားသော အရှိန်အဟုန် တက်လာသည် လှံ တစ်ချက် ထိုးထွင်းသည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

နှစ်ဦးသားက စွမ်းအား တူညီပြီး ခဏမျှ အထက်အောက် မခွဲနိုင်ခဲ့ပေ။ ရောက်ရာနေရာ လေများ ပေါက်ကွဲကုန်သည်။ စင်မြင့်တစ်ခုလုံး လေမုန်တိုင်း တိုက်ခတ်မှုပမာ မျက်စိပင် တည့်တည့် မကြည့်နိုင်ခဲ့ချေ။

ခဏမျှအတွင်း နှစ်ဦးသား အကွက်ဆယ်ဂဏန်းကျော် ဖလှယ်ခဲ့ကြသည်။

“အိုး... အဲ့ဒီ လင်ချီတုန်း အရှိန်အဟုန် ဘယ်လို ခံစားရတာလဲ... ပိုပြင်းထန်လာနေသလိုပဲ...”

မျက်စိ ရှိသော ပညာရှင်အချို့ အရိပ်အမြွက် ရှာတွေ့ကြသည်။

တိုက်ပွဲ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေသည်နှင့်အမျှ မူလ တူညီခဲ့သော နှစ်ဦး အခြေအနေ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာသည်။

လင်ချီတုန်းသည် တိုက်ရင်းတိုက်ရင် စွမ်းအားက ပိုပိုပြင်းထန်လာကာ ရှန်ချင်းကို ဆက်တိုက် နောက်ဆုတ်စေသည်။

“ရှုံးစမ်း...”

စင်မြင့်ပေါ်တွင် လင်ချီတုန်းတစ်‌ယောက် ရင်ထဲတွင် ပူပြင်းမှုတစ်ခု တက်လာသည်ဟု ခံစားရရင်း အော်ဟစ်သံ တစ်ချက် ထုတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ် အမြင့်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ရှန်ချင်း တည်ရှိရာ နေရာဆီသို့ ဆက်တိုက် လက်ဖဝါး သုံးချက် ရိုက်ချသည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဖူး...”

လက်ဖဝါး သုံးချက် တစ်ခါတည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည် တစ်ချက်ထက်တစ်ချက် ပြင်းထန်သည် ရှန်ချင်း ရှေ့နှစ်ချက်ကို အပြည့်အဝ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သော်လည်း တတိယ လက်ဖဝါး ရိုက်ချက်ကြောင့် သွေးအန်ကာ စင်မြင့်ပေါ်မှ လွင့်ပျံထွက်သွားသည်။

“လင်ချီတုန်း အနိုင်ရသည်...”

ဘေးတွင် ရှိသော လော့ရှာဂိုဏ်း အကြီးအကဲက ရလဒ်ကို ကြေညာသည်။

“ဟား... ဟား... ဟား...”

နဝမအကြီးအကဲ စိတ်အားထက်သန်လာရင်း မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်သံ ကျယ်ကျယ် ထွက်လာသည်။ မျက်လုံးများက ဆွန်ယင်ယန်ဆီသို့ လှည့်ကာ ဆိုသည်။

“ဆွန်ဆိုတဲ့ကောင် အရင်က မင်း ဘဝင်တွေမြင့်ပြီး စကားများနေခဲ့သေးတယ် မဟုတ်လား...”

ဆွန်ယင်ယန် မျက်ခုံး ရုတ်တရက် ခုန်သွားရင်း အေးစက်စွာ ဟွန်းသံ ထုတ်သည်။

“အဆင့်ခြောက်က အဆင့်ရှစ်ကို အနိုင်ရတာ ဂုဏ်ယူစရာ ရှိလို့လား... မင်းတို့ ဘယ်နှစ်ပွဲ အနိုင်ရနိုင်မလဲ စောင့်ကြည့်ရဦးမယ်...”

ရှန်ချင်း ထိုင်ခုံသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

ဘေးတွင် ဆွန်ချွမ်ဝူ မခံမရပ်နိုင်ဘဲ မေးသည်။

“တပည့်လေးရှန် မင်းစွမ်းအား သူ့ထက် နိမ့်ကျမနေသင့်ဘူး ဘာလို့ ရုတ်တရက် ရှုံးသွားရတာလဲ...”

ရှန်ချင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေရင်း ဒဏ်ရာ ပျောက်ကင်း ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံး မျိုချလိုက်ကာ ဆိုသည်။

“ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး... တိုက်နေရင်း သူ စွမ်းအား ရုတ်တရက် စောင့်တက်လာတယ်... ကျွန်တော် တုံ့ပြန်ချိန် ရောက်တော့ နောက်ကျနေခဲ့ပြီ...”

“စွမ်းအား တိုးတက်စေတဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းတစ်ခု ဖြစ်မလား...”

ဆွန်ချွမ်ဝူ တွေးတောသံ ထုတ်ကာ စင်မြင့်ပေါ်ရှိ လင်ချီတုန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးထဲ အေးစက်သော အလင်းတန်း လက်သွားကာ အေးစက်စွာ ရယ်သည်။

“ဘာမှ မဖြစ်ဘူး... ခဏနေ ငါ မင်းအတွက် လက်စားချေပေးမယ်...”

ဤ ဒုတိယအဆင့် ပွဲများတွင် ဆွန်ချွမ်ဝူ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်များ ချက်ချင်း အရှုံးပေးခဲ့ကြသည်။ တစ်ခါမျှ လက်မထုတ်ရသေး နှလုံးသားထဲ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

စင်မြင့်ပေါ်တွင်...

လင်ချီတုန်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေရင်း ပွဲ နှစ်ပွဲ ဆက်တိုက် အနိုင်ရခဲ့မှုကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲ သွေးများ ပွက်ပွက်ဆူပွက်နေသည်။

ခြေလှမ်း တစ်ချက် ရှေ့သို့ လျှောက်ကာ လင်ချီတုန်း စင်မြင့်မှ ထွက်ခွာသည်။

“ဟဟ မင်း အရမ်း ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ်...”

နဝမအကြီးအကဲသည် လင်ချီတုန်းကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာ ရဲရဲနီနေသည်။

ထိုအချိန် လော့ချန် မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်သည်။

ကမ္ဘာ့ ထက်မြက်သော ဓားရှိန်တစ်ချက် သူ၏ မျက်လုံးအောက်ခြေမှ တစ်ချက် လှပ်ထွက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ခေါင်းလှည့်ကာ လင်ချီတုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

လင်ချီတုန်းလည်း သင့်လျော်စွာ ပြန်ကြည့်လိုက်၏။

နှစ်ဦး မျက်လုံး ချင်းဆုံကြသည်။

လင်ချီတုန်း ဂုဏ်ယူသော အပြုံးတစ်ခု ပြသရင်း တည်ကြည်စွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

ထိုင်ချလိုက်သည်နှင့် ပူနွေးမှု တစ်ခု ရုတ်တရက် နှာခေါင်း အစွန်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်ချီတုန်း နှာခေါင်းကို ထိကြည့်လိုက်ရင်း လက်ချောင်း ပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သော သွေးရာ ရှိနေသည်။

“ယခင်က ချီစွမ်းအင် ပြင်းထန်စွာ ထုတ်လွှတ်ခဲ့လို့ ဖြစ်မလား...”

လင်ချီတုန်း နှာခေါင်း ရှူသွင်းလိုက်ကာ ချီစွမ်းအင် ပြန်လည် ရရှိစေသော ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံး ထုတ်ယူ မျိုချလိုက်သည်။ သို့သော် ဤအချင်းအရာကို များစွာ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ဖုန်ရှန်နှင့် ရှဲ့ယွမ် မျက်နှာအနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားရင်း မျက်နှာမဲညစ်လာသည်။

လော့ချန်သည် အရာအားလုံးကို မျက်စိရှေ့ ရှုမြင်ခဲ့ရင်း လင်ချီတုန်းကို နောက်တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး မကြာမီ မျက်လုံး ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

သူ မှန်းဆချက်အရ လင်ချီတုန်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ချင်းယွမ် သွေးရွှင်ဆေးလုံး စတင် အစွမ်းပြလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤ ချင်းယွမ် သွေးရွှင်ဆေးလုံးသည် မည်သည့် ဆေးစွမ်းမျိုး ရှိသနည်း။

မကြာမီ ရှင်းလင်းလာမည် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအဆင့် ပွဲများတွင် လင်ချီတုန်းနှင့် ရှန်ချင်းပွဲ အပြင် ချန်လင်းယူနှင့် ကျင်းယူရှီပွဲသည်လည်း အလွန် အံ့မခန်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

နှစ်ဦးသား အလှပဆုံး အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြပြီး အဆင့်နှင့် စွမ်းအား တူညီကြသည်။

ချန်လင်းယူက လက်သီးပညာ အဓိက ကျင့်ကြံသည်။ နူးညံ့ဟန် ရှိသော လက်ဖဝါး တစ်ချက်ချင်း အာဏာရှင်ပမာ ခမ်းနားသည်။

ကျင်းယူရှီကမူ ခြေထောက်သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်သည်။ ရှည်လျားဖြူဖွေးသော ခြေထောက် နှစ်ချောင်း လေထဲ ဆက်တိုက် ကန်ကျောက်ရင်း ပြောင်းလဲမှုများမှာ မှန်းဆမရခဲ့ပေ။

နှစ်ဦးသား စင်မြင့်ပေါ် ဖလှယ်ရင်း ရောင်စုံ လိပ်ပြာများ ပျံသန်းမှုပမာ ကြယ်နှင့်လ တိုက်ခိုက်မှုပမာ အံ့မခန်း ရှုစရာ ကောင်းခဲ့သည်။ လူအုပ်ကြီးက ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်အားပေးကြသည်။

အကွက် နှစ်ဆယ်သုံးဆယ် ဖလှယ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံး ကျင်းယူရှီသည် တာယွဲ့ မင်းဆက် ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်မှ ခုနစ်သွယ် လျှို့ဝှက်နည်းကို ထုတ်သုံးကာ စွမ်းအား တိုးတက်စေရင်း ခြေထောက် ခုနစ်ချက် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ပြီး ချန်လင်းယူကို စင်မြင့်အောက်သို့ တွန်းချကာ အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။

ချန်လင်းယူနှင့် ကျင်းယူရှီပွဲ ပြီးဆုံးသည်နှင့် ဒုတိယအဆင့် ပွဲများ မကြာမီ နိဂုံးချုပ်လုနီးပါး ဖြစ်သည်။

တတိယအဆင့်။

လော့ချန်သည် ပွဲစာရင်းကို နားထောင်ရင်း နောက်ဆုံး လင်ချီတုန်း အမည် ကြားလိုက်ရသည်။

“စတုတ္ထ စင်မြင့်ထက်မှာ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း ဆွန်ချွမ်ဝူနှင့် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း လင်ချီတုန်း...”

အလွန် တိုက်ဆိုင်စွာပင် လင်ချီတုန်း၏ ပြိုင်ဘက်မှာ ဆွန်ချွမ်ဝူ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

“ရှူး...”

သူ့ အမည် ကြားသည်နှင့် ဆွန်ချွမ်ဝူ ခြေလှမ်း တစ်ချက် ရှေ့သို့ ဖြတ်ကျော်ကာ စင်မြင့်ပေါ် ရောက်ရှိသွားသည်။ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများဖြင့် လင်ချီတုန်းဆီသို့ ကြည့်ရင်း အေးစက်သော အလင်းတန်း လှပ်ထွက်လာသည်။

“တက်လာခဲ့ တိုက်ကြမယ်...”

အခန်း ၃၅၈ ပြီးပါပြီ။