အခန်း (၈၉)

ရှင်းလင်းသည့် နေရာသည် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေပြီး အသက်ရှူရပ်နေခဲ့သည်။ ဆူပူမှု မဖြစ်ပွားမီ ပြီးပြည့်စုံသော တိတ်ဆိတ်မှုပင်။

နောက်တစ်ချက်တွင် ကမ္ဘာကြီးသည် မီးအိမ်ကွင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုသည် ရှင်းလင်းသည့် နေရာကို ဖြိုခွဲလိုက်ပြီး ပြိုကျသွားသော နျူကလီးယား ဓာတ်ပေါင်းဖိုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ပျက်စီးမှုကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။ တုန်ခါမှုလှိုင်းသည် သစ်ပင်များကို ၎င်းတို့၏ အမြစ်များမှ ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး မီးခြစ်ဆံများကဲ့သို့ လေထဲသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ မီးလျှံများသည် အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုလိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဖျက်ဆီးခြင်း တိုင်တစ်ခုအဖြစ် ကောင်းကင်သို့ တက်သွားစဉ် မည်သည့်အရာကိုမျှ မထိဘဲ မချန်ခဲ့ပေ။

မီးမုန်တိုင်း နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားသောအခါ ကျန်ရှိခဲ့သည်မှာ အသိအမှတ်ပြု၍ မရသော ရှင်းလင်းသည့်နေရာက ယခင်က ရှိခဲ့သည့် နေရာတွင် မြေကြီးအတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထွင်းထုထားသော ကျယ်ပြန့်ပြီး မီးခိုးငွေ့ ထွက်နေသော ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သာကျန်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ဗဟိုတွင် အနှစ်သာရပုံစံ ကျွမ်းကျင်သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသိအမှတ်ပြု၍ မရတော့ဘဲ လဲလျောင်းနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာတစ်ခြမ်းသည် မှတ်မိနိုင်ခြင်း မရှိလောက်အောင် မီးလောင်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက် လက်ခြေများ လုံးဝ ပျောက်ဆုံးနေကာ သူ သတိမေ့မြောမတတ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ငါ ဘယ်မှာလဲ"

ထိုလူကြီး၏ အတွေးများက သူ၏ နာကျင်မှုဖုံးလွှမ်းနေသော စိတ်ထဲတွင် နှေးကွေးစွာ လွင့်မျောနေခဲ့သည်။

အရိပ်တစ်ခုသည် သူ၏ အထက်တွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ ပျက်စီးနေသော အမြင်အာရုံကြောင့် ဝါးသွားခဲ့သည်။ သူ အာရုံစူးစိုက်ရန် အားထုတ်ပြီး ကျန်ရှိသော သူ၏ လက်ကို အားအင်မဲ့သော အမူအရာဖြင့် မြှောက်လိုက်သည်။

"ကယ်……"

သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် ပြင်းထန်ပြီး စူးရှသော နာကျင်မှု ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ ထိုစကားလုံးသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူ၏ အမြင်အာရုံသည် ရှန်းယွီသူ၏ နှလုံးသားကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ထားသော ဓားကို မှတ်မိနိုင်လောက်အောင် ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။

မှတ်ဉာဏ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် စီးဆင်းလာခဲ့သည်။ သူ ထွက်ပြေးနိုင်မီ ဝှက်ထားသော အဆောင်လက်ဖွဲ့များက တစ်နည်းနည်းဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး သူ၏ စုပေါင်း ဒေါသအတွင်း သူ့ကို ဖမ်းမိခဲ့သည်။

"ဒါဆို ဒါက သေခြင်းတရားပဲပေါ့"

ထိုအတွေးသည် သူ၏ မှေးမှိန်နေသော သတိထဲတွင် မျောပါသွားခဲ့သည်။ သူ၏ မြှောက်ထားသော လက်မောင်းသည် ထူးဆန်းပြီး ငြိမ်းချမ်းသော အပြုံးတစ်ခုက သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသည်ကို ဖြတ်ကျော်သွားစဉ် ဘေးဘက်သို့ အားအင်မဲ့စွာ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ "ဒါက သိပ်မဆိုးဘူး..."

ထို့နောက် မှောင်မိုက်မှုက သူ့ကို လုံးဝ သိမ်းပိုက်သွားခဲ့သည်။

ရှန်းယွီသည် ထိုအလောင်းဘေးတွင် လဲကျသွားခဲ့ပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံသည် အားအင်မဲ့သော မောဟိုက်သံများဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ မြေကြီးချီကို အသုံးပြု၍ မြှုပ်နှံထားသော အဆောင်လက်ဖွဲ့များအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း နှိုးဆွရန် အလွန် အန္တရာယ်များသော လောင်းကစားတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဖြစ်ပေါ်လာသော ပေါက်ကွဲမှုသည် သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ပို၍ ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ သူသည် မီးလျှံကို စုပ်ယူရန် နက်နဲသော ဟင်းလင်းပြင် မီးလျှံကို အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် အရေးပါသော အသေးစိတ်အချက်အလက်ကို မေ့သွားခဲ့သည်။ မီးလျှံသည် မီးကို စုပ်ယူနိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် ပေါက်ကွဲမှု၏ အင်အားကို မစုပ်ယူခဲ့ပေ။

သူ၏ အတွင်းပိုင်း အင်္ဂါများသည် အသားကြိတ်စက်ထဲ ထည့်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ နာကျင်မှုသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အမျှင်တိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း အသက်ရှင်သန်လိုစိတ် ဗီဇက သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အနားယူရန် အသည်းအသန် တောင်းဆိုမှုများကို လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် အရေးတကြီးမှုဖြင့် ပွင့်လာခဲ့သည်။

မဟုတ်ဘူး သူ အခုထိ အနားယူလို့ မဖြစ်သေးဘူး။

ဤမျှ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးမှ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်လိမ့်မည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးသူများ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ မရောက်မီ သူ ပျောက်ကွယ်သွားရန် လိုအပ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး..."

သူ၏ နာကျင်မှုရှိသော်လည်း နာကျင်သော အပြုံးတစ်ခုက သူ၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

"ငါ ငါ့ရဲ့ တန်ဖိုးကို ရယူရမယ်"

တုန်ယင်နေသော လက်ချောင်းများဖြင့် ရှန်းယွီသည် သေဆုံးသွားသော ကျင့်ကြံသူ၏ ကျန်ရှိနေသော လက်မှ နေရာဆိုင်ရာ လက်စွပ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ လက်စွပ်သည် ပေါက်ကွဲမှုမှ မပျက်မစီးဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူ ယခင်က ဖယ်ရှားခဲ့သော အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း လက်အောက်ငယ်သားများကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ ပြာထက်ပင် လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။ ထိုအရာက အလဟသ ဖြစ်ခဲ့သည်။

အနှစ်သာရပုံစံ ကျွမ်းကျင်သူ၏ နေရာဆိုင်ရာလက်စွပ်တွင် အဖိုးတန် ရတနာများ ပါဝင်နေမည်မှာ သံသယမရှိသော်လည်း ရှာဖွေစူးစမ်းခြင်းကို ဆိုင်းငံ့ထားရမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ နာကျင်မှုကို တွန်းလှန်ကာ ရှန်းယွီသည် သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်းဆီသို့ ဆွဲယူသွားခဲ့သည်။

သေးငယ်သောဂူဝသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် အတွင်းသို့ လျှောဝင်မသွားမီ ဝင်ပေါက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ချုံပုတ်များကို ဂရုတစိုက် စီစဉ်လိုက်သည်။ အတွင်းသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် သူ၏ ဖြတ်သန်းသွားသော ခြေရာအားလုံးကို ဖျက်ပစ်ရန် သစ်ရွက်များကို စနစ်တကျ ပြန်လည် နေရာချထားခဲ့သည်။ အတွင်းခန်းကို ပိတ်ထားသော ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကို နေရာချထားပြီးမှသာ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အနည်းငယ် ပြေလျော့စေခဲ့သည်။

ထူးချွန်သော တာအို ကိုယ်ခန္ဓာသည် ၎င်း၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အမှန်တကယ် ကိုက်ညီခဲ့သည်။ သူ၏ ပြင်းထန်သော အတွင်းပိုင်း ဒဏ်ရာများ ကျက်နေသည်ကို သူ ခံစားနိုင်သည်။ လုံးဝ မကျက်သော်လည်း သူ၏ အသက်က အန္တရာယ် မရှိတော့သည်အထိပင်။ ကျန်ရှိသော ပျက်စီးမှုသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သဘာဝအတိုင်း ကျက်သွားမည်ဖြစ်သော်လည်း ရှန်းယွီသည် စောင့်ဆိုင်းနေရန် မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ စုံစမ်းစစ်ဆေးသူများသည် ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပွားရာ နေရာကို စစ်ဆေးရန် မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည်မှာ သေချာသည်။

သူသည် ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်းကို ချဉ်းကပ်လိုက်ရာ ၎င်းသည် သူ၏ လိုအပ်ချက်များအတွက် လုံလောက်စွာ ပြန်လည် ပြည့်သွားကြောင်း ကျေနပ်စွာ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ယခင် တောက်ပမှုသို့ အပြည့်အဝ ပြန်လည် မရောက်ရှိသေးသော်လည်း တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူသည် သူ၏ စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်းထဲသို့ နှစ်မြှုပ်လိုက်သည်။

သူသည် ကုသမှု လုပ်ငန်းစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်ရန် သူ၏ စွမ်းအင်ကို စတင် လည်ပတ်နေစဉ် မိုးမလင်းသေးကြောင်း ရှန်းယွီ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူ၏ ထူထောင်ထားသော လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်အရ ၎င်းသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံမှုအတွက် အချိန်ဖြစ်နေသေးသည်။ ထိုအတွေးဖြင့် သူသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ့ဝိညာဉ်ပင်လယ်၏ ကျယ်ပြန့်သော နယ်ပယ်အတွင်းသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

...

လီယောင်၏ မျက်လုံးများ သံသယဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူမ၏ ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားမှု မယိမ်းယိုင်ခဲ့ပေ။

"ဒါဆို ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်နေချိန်မှာ ရှင် ဘာလို့ ကျွန်မကို မထွက်ခွာအောင် တားနေတာလဲ"

"ငါ့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို အရင် နားထောင်ပေးမလား"

ထိုအသံက ပြန်ဖြေသည်။

လီယောင်သည် မလှုပ်မယှက် ရှိနေခဲ့ပြီး သူမ၏ ကာကွယ်ရေး ပုံစံသည် မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေကာ ကြွက်သားများ တင်းမာနေပြီး မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုကိုမဆို တုံ့ပြန်ရန် အဆင်သင့် ရှိနေခဲ့သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုက အခုထိ လုံခြုံနေတုန်းပဲ"

ထိုအသံက ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။

ရှန်းယွီကို ဖော်ပြခြင်းက လီယောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် သိသာသော လှုပ်ခါမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူမ၏ အမူအရာ ပို၍ တင်းမာလာခဲ့ပြီး မေးရိုးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ကိုက်လိုက်ပြီး "ရှင် ဒါကို ဘယ်လို သိတာလဲ" ဟု တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက ဗေဒင်ဟောတာ သက်သက်ပဲ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး"

ထိုအသံက လျစ်လျူရှုသည့် လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

လီယောင်၏ မျက်လုံးများ ခဏတာ ဘေးသို့ လှစ်ခနဲ ကြည့်လိုက်သည်။

"သူ ပြောနေတာ မှန်လား"

[ဒါက အမှန်တကယ် ဗေဒင်ဟောတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဒါကို သိပ်ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး]

ဧကရီက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်ဖြေသည်။

"အဲဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

စိုးရိမ်စိတ်က သူမ၏ အသံထဲသို့ ဝင်လာသဖြင့် လီယောင်က ဖိအားပေးလိုက်သည်။

[မင်းစီနီယာအစ်ကိုရဲ့ ကံကြမ္မာက အတော်လေး ရှုပ်ထွေးတယ်]

ဧကရီက သိသာထင်ရှားသော သက်ပြင်းချခြင်းဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"အဲဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

လီယောင်၏ စိုးရိမ်စိတ်သည် ယခုအခါ ထင်ရှားနေပြီး သူမ၏ ယခင် စိတ်တည်ငြိမ်မှု အနည်းငယ် ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။

[မမေးပါနဲ့။ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို စုံစမ်းမေးမြန်းလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း နောက်ဆုံးတော့ သိလာလိမ့်မယ်]

ဧကရီက ဝှက်ဖဲချွေပြီး ဖြေကြားလိုက်သည်။ ခဏတာ ရပ်နားပြီးနောက် သူမက ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။

[မင်း သူ့စကားကို အရင် နားထောင်လိုက်ပါလား။ သူ မင်းအပေါ် တကယ် မကောင်းတဲ့ ဆန္ဒ မရှိဘူးဆိုတာ ငါ ပြောနိုင်တယ်]

ဧကရီ၏ ဤအကဲဖြတ်ချက်ကို ကြားသောအခါ လီယောင်သည် သူမ၏ ပခုံးများကို အနည်းငယ် ပြေလျော့စေခဲ့သည်။ သူမ၏ ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားမှု လျော့ရဲသွားခဲ့သော်လည်း သူမသည် နိုးကြားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ပိုနီးအောင် လာပါ"

ထိုအသံက ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ချက်တွင် တစ်ရာ့မြောက် အထပ်သို့ တံဆိပ်ခတ်ထားသော ဝင်ပေါက် စတင် ပွင့်လာခဲ့သည်။ နတ်ဆိုး စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် ချက်ချင်းပင် အခန်းထဲသို့ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ပြီး အလွန် ပြင်းထန်ပြီး ဖိနှိပ်မှု ရှိသောကြောင့် လီယောင်သည် ၎င်း၏ အလေးချိန်အောက်တွင် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမသည် လုံးဝ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့်သာ ဆက်လက် မတ်တပ်ရပ်နေနိုင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ ဒူးများ အားထုတ်မှုဖြင့် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် သဘောပေါက်မှုက သူမကို ဝင်ရောက်လာသောအခါ သူမ၏ နဖူးတွင် ချွေးအေးများ စီးကျလာခဲ့သည်။ ဤ စွမ်းအင်သည် သူမ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသော စွမ်းအားထက် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။ ထိုတံခါးနောက်တွင် နေထိုင်သော မည်သည့် အရာဝတ္ထုမဆို သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုထက် အလွန် ဝေးကွာသော နယ်ပယ်တစ်ခုတွင် တည်ရှိနေပြီး သူမသည် သူတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်ကိုပင် နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဒါက နောက်ဆုံးတော့ ထောင်ချောက်တစ်ခုလား။

သူမသည် ဖိနှိပ်နေသော ဖိအားကို ဆန့်ကျင်ရန် ရုန်းကန်နေစဉ် ထိုအတွေးသည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တပြက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

၎င်း ပေါ်ပေါက်လာသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သော ဝင်ပေါက်မှ ဓားတစ်ချောင်း ပျံထွက်လာခဲ့သည်။ ကြီးမားသော တံခါးများသည် ချက်ချင်းပင် ပြန်ပိတ်စပြုလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် တံဆိပ်ခတ်ပစ်လိုက်သည်။ ဝင်ပေါက်၏ နောက်ဆုံး အပိုင်းအစ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ ဖိနှိပ်ထားသော အင်အားက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လီယောင်သည် ရေအောက်တွင် အကြာကြီး နေခဲ့ရသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းနေကာ လေရှူသွင်းရင်း ဒူးတစ်ဖက်ဖြင့် လဲကျသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ပြူးကျယ်သော မျက်လုံးများသည် သူမ၏ ရှေ့တွင် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ဓားပေါ်တွင် စူးစိုက်နေခဲ့သည်။

...

လီယောင်၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ခမ်းနားသော ရွှေရောင် ရဲတိုက်တစ်ခုက ဂုဏ်ယူစွာ ရပ်တည်နေပြီး ၎င်း၏ မျှော်စင်များသည် အဆုံးမဲ့ ကောင်းကင်ဆီသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ ဗဟိုခန်းမအတွင်းတွင် ခိုင်မာသော အလင်းရောင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသော အဆင်တန်ဆာ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ဧကရီ ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ နူးညံ့သော လက်ချောင်းကို မေးစေ့ပေါ် တောက်လိုက်စဉ် သူမ၏ ပုံသဏ္ဌာန်က အနည်းငယ် တောက်ပနေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် စဉ်းစားဟန် ထင်ရှားနေခဲ့သည်။

"ဒီလို သေးငယ်တဲ့ သေတတ်သူတို့ရဲ့ ကမ္ဘာမှာ ဗေဒင်ဟောတာမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ တစ်စုံတစ်ဦးနဲ့ ငါ တွေ့ဆုံရလိမ့်မယ်လို့ မတွေးမိဘူး"

သူမ ညည်းညူလိုက်ရာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများတစ်လျှောက် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ကောင်းကင် တာအိုက လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ ပြည့်နေတာ သေချာပါတယ်"

သူမသည် အပျင်းပြေ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူမခွန်အား၏ သိမ်မွေ့သော တိုးလာမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ယခင် ဂုဏ်အသရေ၏ အစိတ်အပိုင်းမျှသာ ရှိနေသေးသော်လည်း ၎င်းသည် တိုးတက်မှု ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အခု ငါ ခွန်အားနည်းနည်း ပြန်လည် ထူထောင်ပြီဆိုတော့ ငါလည်း စမ်းကြည့်သင့်လား"

သူမ၏ ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ နယ်ပယ်၏ ဗလာကျင်းသော ခန်းမများတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်နေသော သူမ၏ အသံဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ တွေးလိုက်သည်။

"ဟင်း ငါ ဘယ်သူ့ကို စမ်းကြည့်သင့်လဲ"

သူမ၏ အတွေးများသည် သူမ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးနေသော ခိုင်မာသော ပဟေဠိဆီသို့ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။

"ဒီလိုခေါ်တဲ့ စီနီယာအစ်ကိုအကြောင်း ငါ အမြဲတမ်း စူးစမ်းချင်နေခဲ့တာ"

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဆိုးသွမ်းသော အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာရင်း သူမ ဝန်ခံလိုက်သည်။ "မင်း ဘာတွေ ဖုံးကွယ်ထားလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင် စီနီယာအစ်ကို"

သူမသည် သူ၏ လှောင်ပြောင်မှုကို သူ ကြားနိုင်သကဲ့သို့ မိုက်မဲစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဧကရီသည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူမ ဗေဒင်ဟော ကျင့်စဉ်ကို စတင်သောအခါ သူမ၏ သတိသည် အပြင်ဘက်သို့ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့သည်။ သူမ ပတ်ပတ်လည်ရှိ လက်တွေ့ဘဝ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှေရောင် ရဲတိုက်က မြူခိုးများအဖြစ် ပျော်ဝင်သွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမသည် အဆုံးမရှိဘဲ အပေါ်သို့ လှည့်ပတ်တက်သွားသော မဖြစ်နိုင်သော လှေကားထစ်တစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းသည် စင်ကြယ်သော ကြယ်ရောင်ဖြင့် ဖန်တီးထားပုံရသည်။ ဧကရီသည် ဤအရာက ဘာကို ကိုယ်စားပြုသည်ကို နားလည်ရန် ကြိုးစားရင်း အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ အကြည့်သည် အဆုံးမရှိသော လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် အပေါ်သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမြင့်ဆုံး မြင်နိုင်သော အမှတ်တွင် ထိုင်နေသော ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ပြီးပြည့်စုံသော တရားထိုင်ခြင်း ပုံစံဖြင့် ရှန်းယွီ ထိုင်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် အနည်းငယ် ပို၍ အသက်ကြီးပုံရပြီး သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များ ပို၍ ထင်ရှားလာကာ သူ၏ တည်ရှိမှုက တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပို၍ ခိုင်မာလာခဲ့သည်။

သူမသည် ဤ ပုံမှန်မဟုတ်သော မြင်ကွင်းကို မလုပ်ဆောင်နိုင်မီ ရှန်းယွီ၏ မျက်လုံးများ လျှပ်ခနဲ ပွင့်လာခဲ့သည်။ ဧကရီသည် သူမ၏ ရှည်လျားသော တည်ရှိမှုတွင် မကြုံဖူးသော မရေမတွက်

နိုင်သော စွမ်းအား……လွှမ်းမိုးထားသော အင်အားတစ်ခုက သူမကို လွှမ်းမိုးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် သူမသည် လီယောင်၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ အကြမ်းဖက်စွာ ပြန်လည် တွန်းပို့ခံလိုက်ရပြီး ရွှေရောင် ရဲတိုက်သည် သူမ ပတ်ပတ်လည်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပုံပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ ပလ္လင်ပေါ်တွင် မှီချလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှ အရောင်အားလုံး ကုန်သွားကာ သူမ၏ အမူအရာက လုံးဝ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် အေးခဲသွားခဲ့သည်။

"ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

သူမက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ရာ သူမ၏ အသံသည် ရေတွက်လို့မရနိုင်သော နှစ်များအတွင်း မဖြစ်ဖူးသည့် ပုံစံဖြင့် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

"ဒါက..."