အခန်း (၉၅)

ရှန်းယွီသည် သူ၏ အသစ်ဆောက်ထားသော အိမ်၏ အပျက်အစီးများဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားရာ လီယောင်သည် အပျက်အစီးများကို စစ်ဆေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် သူ့ကို သတိပြုမိသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

"စီနီယာအစ်ကို အိမ်အသစ် ဆောက်ထားတာလား"

သူမက ပြန့်ကျဲနေသော အကြွင်းအကျန်များဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ဒါပေမဲ့ ပျက်စီးသွားပြီ"

ရှန်းယွီသည် အဆောင်ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ကြည့်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။ သူ အခွင့်အရေးရသောအခါ ပြန်လည် ပြုပြင်ရန် စိတ်ထဲ မှတ်သားထားလိုက်သည်။

စိုးရိမ်ပူပန်မှုသည် လီယောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လျှပ်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ရှင် ဒဏ်ရာရသွားသေးလား။ အဆင်ပြေရဲ့လား"

တစ်ချက်အတွင်း သူမသည် သူ၏ ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက် ပုံပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို သူပင် မမှတ်မိမီ အကွာအဝေးကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

ရှန်းယွီသည် အံ့အားသင့်မှုဖြင့် မျက်တောင် ခတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အရှိန်သည် သူ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ရွှေအနှစ်သာရ ကျင့်ကြံသူထက် ကျော်လွန်နေကာ အနည်းငယ်မျှ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ မကြာသေးမီက ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မှုရှိသော်လည်း သူတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်က ကြီးမားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခုအခါ ကောင်းမွန်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူမကို မှီနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများဖြင့် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများကိုပင် ခြေရာခံ၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံမှု ပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ အဆင့် ဖြစ်ပါသလား။

သူသည် နူးညံ့သော သက်ပြင်းတစ်ခုကို ချလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး ငါ အဆင်ပြေပါတယ်"

လီယောင်သည် အသေးစိတ်ကို ဖိအားပေးရန် သူမ၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သော်လည်း အကြီးအကဲကောင်းနှင့် အကြီးအကဲဟွမ်တို့ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သူတို့ဘေးတွင် ဆင်းသက်လာသောအခါ သူတို့၏ စကားဝိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။ ရှန်းယွီ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကာ အကြီးအကဲဟွမ်သည် အကြီးအကဲကောင်းကို မင်းသမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ သူမ၏ လက်များဖြင့် ပွေ့ချီထားခဲ့သည်။

"တူလေး စီနီယာအစ်ကိုကို ကူညီရမယ်"

အကြီးအကဲဟွမ်၏ အသံက အရေးတကြီးနှင့် မောဟိုက်နေလျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အကြီးအကဲကောင်းသည် သူ၏ အနေအထားကြောင့် လုံးဝ ရှက်ရွံ့သွားပြီး သူ၏ တပည့်များနှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံရန် မလိုလားဘဲ သူ၏ မျက်နှာကို သူ၏ လက်များဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

အကြီးအကဲဟွမ်သည် ရှန်းယွီကို ဦးညွှတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူက သူမကို လျင်မြန်စွာ တားလိုက်သည်။

"စိတ်အေးအေးထားပါ"

သူ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲဆိုတာ ရှင်းပြလိုက်ပါ"

"မှန်တယ်"

သူမက အသက်ရှူရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရှင့်ရဲ့ သခင်က သူ၏ ရွှေအနှစ်သာရကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြုခဲ့တယ်။ ဒါက အရင်ကတည်းက ဒဏ်ရာရခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ လုံးဝ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့တယ်"

သူမ၏ အသံသည် တုန်ယင်နေရင်း ဆက်လက်ပြောဆိုကာ "အခု သူ့ကျင့်ကြံမှုအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားပြီဆိုတော့ သူ ပြန်လည် အိုမင်းစပြုလာလိမ့်မယ်။ သူ့သက်တမ်းအားလုံးကို ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက်..."

သူမ တွန့်ဆုတ်သွားပြီး သူမ၏ အသံ အနည်းငယ် ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။

"သူ အကြာကြီး အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူမ စကားပြောစဉ် မျက်ရည်များ သူမ၏ ပါးပြင်များတစ်လျှောက် စီးကျလာခဲ့သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုက သူ ရှင့်ရဲ့ အစားအစာကို စားတဲ့အခါ သူ့ချီလမ်းကြောင်းတွေ ပျောက်ကင်းသွားတယ်လို့ အရင်က ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ သူ၏ ဝိညာဉ် အမြစ်က ရှိနေတုန်းပဲ ဖြစ်တဲ့အတွက် သူ၏ ချီ လမ်းကြောင်းတွေ ပြုပြင်ပြီးရင် သူ ပြန်လည် ကျင့်ကြံနိုင်လိမ့်မယ်"

သူမသည် ရှန်းယွီ၏ အဝတ်အစားများကို အသည်းအသန် ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ မျက်ရည်များဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ကူညီပါ"

ရှန်းယွီသည် သူမ၏ လက်ချောင်းများကို သူ၏ အဝတ်အစားများမှ ညင်သာစွာ ဖြုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်များကို သူ၏ လက်များထဲတွင် နှစ်သိမ့်သော အပြုံးဖြင့် ကိုင်လိုက်သည်။ "အဒေါ်က ဒီလောက် ယဉ်ကျေးဖို့ မလိုပါဘူး"

သူ နွေးထွေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ သခင်ပါ။ သေချာပေါက် ကျွန်တော် သူ့ကို ကူညီပေးပါ့မယ်"

သူမ၏ မျက်နှာသည် သူ၏ စကားများကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားပြီး သူမ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ငိုကြွေးစပြုလာခဲ့သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုက တကယ်ပဲ ကောင်းတဲ့ တပည့်တွေ လက်ခံခဲ့တာပဲ"

သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကို တွေးလိုက်သည်။ တစ်ယောက်က ဂိုဏ်းကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ ပါရမီရှင် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က အခု သူ့ကို ကယ်တင်မယ့် ပါရမီရှင် ဖြစ်သည်။ ဒါက ဒီလို ဖြစ်သင့်တာပါ။

သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုကဲ့သို့ ကြင်နာသူကို ကောင်းကင်က ဘယ်တော့မှ စွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

"အင်း အခု ငါ့ကို လွှတ်ပေးလို့ ရပြီလား"

အကြီးအကဲကောင်းက အကြီးအကဲဟွမ်၏ လက်များထဲတွင် ဆက်လက် ပွေ့ချီခံထားရစဉ် မေးလိုက်သည်။

ကားပြေအရေးအသားဖြင့် ပြေပြစ်ဆီလျော်အောင် ဆက်လက်ပြန်ဆိုထားပါသည်။

"မဖြစ်ဘူး။ ရှင်က အခု သေမျိုးလေ။ ဘယ်နေရာသွားသွား ခုလိုအချီခံရမှာပဲ"

အကြီးအကဲဟွမ်က ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

"ရှင် ချော်လဲပြီး သေသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

အကြီးအကဲကောင်းသည် ဤ ရယ်စရာကောင်းသော အကြံပြုချက်ကြောင့် သွေးများ အန်

လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါက ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အဲဒါ အမှန်ဆိုရင် သေမျိုးအားလုံး သေဆုံးသွားမှာပေါ့"

"သခင် အဒေါ် ပြောတာကို နားထောင်သင့်တယ်"

ရှန်းယွီက မဖုံးကွယ်နိုင်သော အပြုံးဖြင့် အကြံပေးလိုက်သည်။

လီယောင်သည် သူတို့၏ သခင်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ၏ ခေါင်းကို ချစ်ခင်စွာ ပုတ်လိုက်

သည်။

"သခင် ရပါတယ်။ ကျွန်မတို့ သခင့်ကို လှောင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

သူမ၏ လေသံက နောက်ပြောင်နေခဲ့သည်။

အကြီးအကဲကောင်းသည် သူ၏ လက်ကို သူမဆီသို့ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"မင်း ကောင်မလေး ငါ မင်းကို အပြစ်ပေးလို့ မရဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

သို့သော် လီယောင်သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှန်းယွီ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဘေးကင်းစွာ ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှုံးနိမ့်သော သက်ပြင်းတစ်ခုဖြင့် အကြီးအကဲကောင်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်

သည်။

"ဟွန့် ငါ အခုတော့ လွှတ်လိုက်မယ်။ ငါ မင်းတို့ ကလေးတွေနဲ့ စကားများလောက်အောင် အသေးအဖွဲ မဟုတ်ဘူး"

သို့သော် အတွင်းစိတ်မှ သူ ပြန်လည် နာလန်ထူလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ဆိုးသွမ်းသော တပည့်များကို ဆုံးမရန် ကတိပြုခဲ့သည်။ သူတို့၏ အားနည်းနေသော သခင်ကို လှောင်ရဲကြသည်။

...

"ဂျူနီယာညီမလေး သွားပြီး အသားတချို့ ဖမ်းလာပါ။ ငါ ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေကို ပြင်ဆင်ထားမယ်"

ရှန်းယွီက သူ ဖန်တီးမည့် အစားအစာကို စိတ်ထဲတွင် စီစဉ်ပြီးသားဖြစ်လျက် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

လီယောင်သည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပျက်စီးနေသော အိမ်၏ ဝေးလံသော အပိုင်းတစ်ခုဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို အဲဒီမှာ အသားတချို့ တွေ့တယ်။ ကျွန်မတို့ အဲဒါကို ချက်ပြုတ်သင့်တယ် မဟုတ်လား"

ရှန်းယွီသည် သူမ၏ လက်ဟန်ကို လိုက်နာပြီး ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားကာ သူ၏ မျက်လုံးများ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

"နေဦး မင်း သူတို့ကို မသတ်လိုက်ဘူး မဟုတ်လား" သူ၏ ဂရုတစိုက် ထိန်းသိမ်းထားသော မွေးမြူရေး တိရစ္ဆာန်များ အသတ်ခံရသည်ကို တွေးလိုက်ခြင်းက သူ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းကို ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။

"မဟုတ်ဘူး ငါ ငါ့ရဲ့ ချီ အာရုံခံမှုနဲ့ပဲ ခံစားမိတာပါ"

သူမက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေသည်။

ရှန်းယွီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သက်သာရာရမှုက လွှမ်းမိုးသွားပြီး သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

လီယောင်သည် သူမ၏ ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်က သူ၏ အမူအရာတွင် ထင်ရှားနေခဲ့သည်။

"သူတို့မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာလား"

"ကောင်းပြီ… မဟုတ်ဘူး"

သူက ဝန်ခံလိုက်ပြီး သူကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေက စားဖို့ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က အိမ်မွေး တိရစ္ဆာန်တွေ”

သူမသည် ခြားနားချက်ကို နားလည်စေရန် မျှော်လင့်ရင်း နောက်ဆုံး စကားလုံးကို အထူး အလေးပေး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ခြားနားချက်က ဘာလဲ"

လီယောင်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အသားသည် ၎င်း၏ ရင်းမြစ်ကို မခွဲခြားဘဲ အသားသာ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယွီသည် ဂရုတစိုက် ရှင်းပြခဲ့သည်။

"ဒီဟာတွေက အရေးပေါ် အခြေအနေတွေအတွက်ပါ။ တောင်ပေါ်မှာ အစားအစာတွေ ကုန်သွားရင် စားစရာ တစ်ခုခု ရှိဖို့ပါ"

လီယောင်၏ ရှုပ်ထွေးမှု ပို၍ နက်ရှိုင်းလာပြီး သူမ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားခဲ့သည်။

"တောင်ပေါ်မှာ အစားအစာတွေ ကုန်သွားရင် ကျွန်မ တခြားတောင်ပေါ်မှာ သွားရှာမှာပေါ့"

သူမက လက်ပိုက်ကာ ကျေနပ်သော အမူအရာဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို ဒီလို ကိစ္စမျိုးကို စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး"

ရှန်းယွီသည် သူ၏ မျက်နှာကိုသာ အုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံမှုတွင် ဤမျှ ထူးထူးခြားခြား ပါရမီရှိသူတစ်ဦးသည် အခြေခံ ရှင်သန်မှု နိယာမများအကြောင်း လုံးဝ မသိနားမလည်ဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

စိတ်ရှည်သော အပြုံးဖြင့် သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပုတ်

လိုက်ရာ သူ၏ လက်ချောင်းများက သူမ၏ ပိုးသားကဲ့သို့ ဆံပင်များကို ညင်သာစွာ ဖွလိုက်

သည်။

"ဂျူနီယာညီမလေးက တကယ်ပဲ စိတ်ချရတယ်"

သူ အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း အမြဲတမ်း ဒီမှာ ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း အစားအစာ ဖမ်းဖို့ မရှိတဲ့အခါ မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကို ငတ်နေစေချင်တာလား"

သူမသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဤ အခြေအနေကို စဉ်းစားနေစဉ် သူ၏ အမူအရာ လေးနက်လာခဲ့သည်။ နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် သူမ ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရှန်းယွီသည် သူ၏ ရှင်းပြချက်က နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ နားလည်မှုကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီဟု ယုံကြည်ကာ အောင်မြင်မှု အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါဆို သွားပြီး အသားဖမ်းခဲ့"

သူ၏ လက်များဖြင့် ပထုတ်သည့် ပုံစံဖြင့် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"တတ်နိုင်သမျှ အများကြီး ယူလာခဲ့။ ကတိအတိုင်း ပွဲတော် ကျင်းပကြမယ်"

လီယောင်၏ မျက်လုံးများ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပလာခဲ့သည်။

"စီနီယာအစ်ကို အဲဒါက..."

သူမက စိတ်အားထက်သန်စွာ စတင်ခဲ့သည်။

သူမ မပြီးဆုံးမီ ရှန်းယွီသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်သို့ သူ၏ လက်ချောင်းကို ညင်သာစွာ ဖိလိုက်သည်။

"ရှူး"

သူ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီး ပို၍ နီးကပ်စွာ မှီလိုက်သည်။

"ဒါက သခင်နဲ့ အဒေါ်တို့အတွက် အံ့အားသင့်စရာပါ။ ဒါကြောင့် ဘာမှ မပြောနဲ့"

သူမ၏ မျက်လုံးများ ပို၍ပင် တောက်ပလာပြီး ကလေးဆန်သော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် တလက်လက် တောက်ပနေခဲ့သည်။ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူမသည် လေထဲသို့ တက်သွားပြီး သူမ၏ ပုံသဏ္ဌာန်က ထူးထူးခြားခြား အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားသောအခါ ဝါးသွားခဲ့သည်။

ရှန်းယွီသည် သူမ အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရှုနေပြီး စဉ်းစားတွေးတောသော အမူအရာက သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စွဲမြဲနေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ လျှို့ဝှက်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားသည့် သဘောထားကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်မိသည်။ ၎င်းသည် သူ့ကို ယခုအထိ ကောင်းမွန်စွာ အထောက်အကူပြုခဲ့သော ရှင်သန်မှု နည်းဗျူဟာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတွင် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနိုင်သည်။ သူသည် အရာအားလုံးကို ထာဝစဉ် ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။ အထူးသဖြင့် သူ့နှင့် အရင်းနှီးဆုံးသူများထံမှ ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏ စွမ်းရည်အချို့ကို အစောပိုင်းက ထုတ်ဖော်ခဲ့ပါက အကြီးအကဲမေ၏ သစ္စာဖောက် အစီအစဉ်များကို ဂိုဏ်းအား သတိပေးနိုင်ခဲ့ပေမည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ သခင်သည် ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ်တွင်ကော။

သူသည် အရာအားလုံးကို ထုတ်ဖော်ရန် မလိုအပ်သော်လည်း သူ၏ အတွင်းအသိုင်းအဝိုင်းကြားတွင် ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို တည်ဆောက်ရန် လုံလောက်သော အရာများကိုသာ ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ သူ ဘယ်ကနေ စရမလဲဆိုတာ သူ အတိအကျ သိနေခဲ့သည်။

ရှန်းယွီသည် မီးဖိုချောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့ကာ သူ၏ ပျက်စီးနေသော အိမ်ရှိ တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ တဲအိမ်၏ ဘုံမီးဖိုချောင် ဖြစ်သည်။ သူ ခြေလှမ်းလှမ်းဝင်လိုက်သောအခါ ဤနေရာကို သူ နောက်ဆုံး အသုံးပြုခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတစ်လျှောက် အပြုံးငယ်လေးတစ်ခု ကစားနေခဲ့သည်။ ယနေ့ သူသည် သူ ယခုအထိ ဂရုတစိုက် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ စတုတ္ထတန်း အချက်အပြုတ် စွမ်းရည်ပင်...