ပုန်းအောင်းနေသော ချောင်ယန်

ယန်ကျန့်သည် သူကိုယ်တိုင် မီးရှို့ထားသော တိုက်ခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေသည်။ မီးတောက်များက အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် လောင်ကျွမ်းသွားစေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ္ဆေရေကန်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလောင်းကောင် ၃ ခုကတော့ မတူပေ။

ဒီအလောင်းကောင် ၃ ခုကို ယန်ကျန့်က တစ္ဆေကျွန်များ အဖြစ် ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ သူတို့က တကယ့် တစ္ဆေစွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး သေဆုံးခြင်း မရှိနိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် တစ္ဆေရေကန်၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မီးပင်လယ်ထဲ ရောက်သွားရင် ဒီအလောင်းကောင် ၃ ခု ပိတ်မိသွားမလား ဆိုတာတော့ မသေချာပေ။

လောလောဆယ်တော့ အချိန်ရသေးသဖြင့် ယန်ကျန့် မလောပေ။

သူ အဖြစ်အပျက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

တစ်မိနစ်၊ နှစ်မိနစ်... ဆယ်မိနစ် ကြာသွားသည်။

တိုက်ခန်းထဲရှိ မီးတောက်များက တောက်ပနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့် အနားမကပ်နိုင်ပေ။ အတွင်းထဲ ဝင်သွားသော အလောင်းကောင် ၃ ခုဆီကလည်း ဘာအသံမှ မကြားရပေ။ စောစောက ပြတင်းပေါက်ကို ခွဲပြီး ခေါင်းပြူထွက်လာသော လူတောင်မှ တစ်စုံတစ်ရာက ပြန်ဆွဲခေါ်သွားသလို ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အော်ဟစ်သံများနှင့် အကူအညီ တောင်းသံများ လုံးဝ ရပ်တန့်သွားသည်။

အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြန်သည်။

သို့သော် ၁၅ မိနစ် ကြာသောအခါ တိတ်ဆိတ်မှု ပျက်ပြယ်သွားသည်။

စင်္ကြံလမ်းထဲမှ အေးစက်သော အလောင်းကောင် ၃ ခု ထွက်လာသည်။ သူတို့ကိုယ်ပေါ်တွင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဖြူဖပ်ဖြူရော် အရေပြားများမှာ မီးလောင်ထားသဖြင့် နီရဲနေပြီး မီးကျွမ်းနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလို ဖြစ်နေတာတောင် အလောင်းကောင်များက အတားအဆီးမရှိ လှုပ်ရှားနိုင်ကြပြီး မီးတောက်များကြားတွင် ပိတ်မိမနေကြပေ။

ယန်ကျန့်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်မှာ အလောင်းကောင် ၃ ခု ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့ ကျောပေါ်တွင် လူတစ်ယောက်စီ သယ်ပိုးလာခြင်း ဖြစ်သည်။ အမျိုးသား နှစ်ယောက်နှင့် အမျိုးသမီး တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ညစ်ပေစုတ်ပြတ်နေကာ ရက်ပေါင်းများစွာ ပိတ်မိနေသည့် ပုံစံ ပေါက်နေသည်။

"သူတို့က တကယ်ပဲ သာမန်လူတွေပဲ"

ယန်ကျန့် သတိထားမိလိုက်သည်။

အလောင်းကောင် ၃ ခုက လူ ၃ ယောက်ကို ကြမ်းပြင်ပေါ် ပစ်ချလိုက်ပြီး ရေအိုင်ဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။ ရေထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် လျင်မြန်စွာ နစ်မြုပ်သွားပြီး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ သူတို့ကိုယ်ပေါ်က မီးတောက်များလည်း တစ္ဆေရေကန် ရေများကြောင့် လျင်မြန်စွာ ငြိမ်းသတ်သွားသည်။

ကြမ်းပြင်ပေါ် ရောက်သွားသော လူ ၃ ယောက် ချက်ချင်း သတိဝင်လာကြသည်။

ကြောက်လန့်တကြားနှင့် မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများသည် မကြာမီ ဝမ်းသာမှု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်များ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာသည်။

"သူတို့ တော်တော် လန့်သွားကြပုံ ရတယ်"

သူတို့ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ယန်ကျန့် တွေးလိုက်သည်။

ခဏကြာတော့ သူတို့ ၃ ယောက် စိတ်ငြိမ်သွားသည့်အခါ ယန်ကျန့် လျှောက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘယ်သူတွေလဲ ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ"

သူတို့ ၃ ယောက် ပြန်မဖြေဘဲ ယန်ကျန့်ကို ကြောက်ရွံ့သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဒီနေရာမှာ သူစိမ်း တစ်ယောက်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရရင် ထိတ်လန့်စိုးရိမ်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်စေပုံ ရသည်။

ယန်ကျန့် ထပ်မမေးတော့ဘဲ သူတို့ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ စုတ်ပြတ်နေသော အမျိုးသမီး၏ လည်ပင်းတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကတ်ပြားတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။

"သြော်... မင်းတို့က သတင်းထောက်တွေ ကိုး ဒီလိုနေရာမျိုးကို ဘာလို့ ရောက်လာကြလဲ ဆိုတာ မဆန်းတော့ပါဘူး ဒီက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေကို လာစုံစမ်းရင်း တစ္ဆေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခံလိုက်ရပြီး ဒီတိုက်ခန်းထဲမှာ ပုန်းနေရတာ ဖြစ်မယ်"

သူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... သူတို့ကို ဂရုစိုက်မနေတော့ဘူး ဒုတိယ နေရာကို သွားစစ်ဆေးတာ ပိုကောင်းမယ်"

ယန်ကျန့် စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ တစ္ဆေမျက်လုံး ထောက်လှမ်းလို့ မရတဲ့ နောက်တစ်နေရာကို သွားစစ်ဆေးဖို့ ပြင်လိုက်သည်။ ဒီသာမန်လူ ၃ ယောက်အပေါ် အချိန်မဖြုန်းချင်ပေ။

"ဒီလမ်းအတိုင်း တည့်တည့်သွားရင် ဒီကနေ ထွက်လို့ ရလိမ့်မယ်"

မထွက်ခွာမီ ယန်ကျန့် လမ်းတစ်လမ်းကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ထွက်ပေါက်ကို ညွှန်ပြပေးလိုက်သည်။

"ရှင်... ရှင်က ဘယ်သူလဲ"

ယန်ကျန့် ကူညီပေးသည်ကို မြင်သောအခါ စုတ်ပြတ်နေသော အမျိုးသမီး သတင်းထောက်က သတ္တိမွေးပြီး သတိထားကာ မေးလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူမ စကားပြောလိုက်တာနဲ့ ဘေးနားက အမျိုးသား လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် နှစ်ယောက် တုန်လှုပ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အသံထွက်လိုက်ရင် အနီးနားက တစ္ဆေတွေကို ဆွဲဆောင်မိမှာ ကြောက်နေကြသည်။

သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဘာမှ ထူးခြားမှု မရှိပေ။

"အဲဒါ မင်း မေးသင့်တဲ့ မေးခွန်း မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းပြီးသည်နှင့် သူတို့အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူတို့ တစ္ဆေမြင်လိုက်ရသလို ဖြစ်သွားကြသည်။

စိတ်ပြန်ငြိမ်ဖို့ အတော်လေး အချိန်ယူလိုက်ရသည်။

"သူက လူရော ဟုတ်ရဲ့လား"

အမျိုးသား တစ်ယောက်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

တခြား အမျိုးသား တစ်ယောက်က သူ့ပါးစပ်ကို အမြန် ပိတ်လိုက်သည်။

"စကားမပြောနဲ့ ဟိုတစ္ဆေတွေကို ဆွဲဆောင်ချင်နေတာလား"

ထိုလူ လန့်သွားပြီး ပါးစပ် ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား အနီးနားမှာ မသန့်ရှင်းတာတွေ မရှိကြောင်း သေချာအောင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ ထွက်ခွာဖို့ ပြင်လိုက်ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ထွက်ခွာခါနီးကျမှ သူတို့ တွေဝေသွားကြသည်။

ဘယ်လမ်းကို သွားရမလဲ။

ဒီမြို့ငယ်လေးကနေ ထွက်ခွာဖို့ လမ်းတွေ အများကြီး ရှိသည်။ လမ်းတိုင်းက ထွက်ပေါက် ဖြစ်နိုင်သလို အန္တရာယ်လည်း ရှိနိုင်သည်။ လမ်းမှာ တစ္ဆေနဲ့ တွေ့ရင် သေချာပေါက် သေမှာ ဖြစ်သည်။ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လူတစ်ယောက် လာကယ်လို့ လွတ်မြောက်လာတဲ့ ကံကောင်းမှုမျိုး ထပ်ရဖို့ မလွယ်ကူပေ။

အမျိုးသမီး သတင်းထောက်လည်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူမ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ယန်ကျန့် ညွှန်ပြခဲ့တဲ့ လမ်းဘက်ကို ဦးတည်လိုက်သည်။

သူမ တွေးတာက သူတို့ကို ကယ်ခဲ့ပြီးမှတော့ လမ်းမှား ညွှန်ပြစရာ အကြောင်း မရှိဘူး။ ဒီလမ်းက စိတ်ချရမှာ သေချာတယ်လို့ ယူဆလိုက်သည်။

ကျန်တဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် နှစ်ယောက်လည်း သူမနောက် အမြန် လိုက်သွားကြသည်။

တကယ်ပါပဲ။

ခရီးစဉ်က အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။ သူတို့ ၃ ယောက် သံသယလွန်ကဲပြီး ဟိုကြည့်ဒီကြည့် လုပ်နေကြပေမယ့် သဘာဝလွန် အရာ ဘာမှ မတွေ့ရဘဲ အန္တရာယ်လည်း မကြုံရပေ။ ထူးထူးခြားခြား တိတ်ဆိတ်နေရုံသာ ရှိသည်။

"ရှေ့မှာ မီးရောင်တွေ တွေ့ပြီ ငါတို့ လွတ်ပြီ"

ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် မြို့ပြင် မလှမ်းမကမ်းရှိ လမ်းမီးတိုင်များကို ဝမ်းသာအားရ တွေ့လိုက်ရသည်။

သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာသော သူတို့ ၃ ယောက် အလွန် ပျော်ရွှင်သွားကြသည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဒီသရဲခြောက်တဲ့ နေရာကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ။

ဒီနေရာက လမ်းမကြီး ဖြစ်ပေမယ့် လူသူကင်းမဲ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ လမ်းမီးတိုင်တွေ ရှိနေတာက သူတို့ကို လုံခြုံမှု ခံစားရစေသည်။ ဒီနေရာ ရောက်ရင် အန္တရာယ် ကင်းပြီလို့ စိတ်ထဲမှာ သိနေလို့ ဖြစ်သည်။

"အဲဒီလူ ပြောတာ တကယ် မှန်တာပဲ ဒီလမ်းအတိုင်း လာရင် တကယ်ပဲ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ထွက်လာလို့ ရတာပဲ"

အမျိုးသမီး သတင်းထောက် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဝမ်းသာတဲ့ အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

ဘေးနားက အမျိုးသား လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က တိတ်ဆိတ်နေရာမှ စကားစလိုက်သည်။

"စောစောက ငါတို့ရှေ့မှာ ပေါ်လာတဲ့သူက လူလား တစ္ဆေလား"

"လူ ဖြစ်မှာပါ မဟုတ်ရင် ငါတို့ကို ဘာလို့ ကယ်မှာလဲ"

"ဟုတ်တယ် လူ ဖြစ်ရမယ် နှမြောစရာ ကောင်းတာက သူ့ကို အင်တာဗျူး မလုပ်လိုက်ရတာ မဟုတ်ရင် သတင်းကြီး ဖြစ်မှာ သေချာတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီခရီးစဉ်က အကျိုးရှိပါတယ် ကောလာဟလတွေ မှန်တယ်ဆိုတာ အနည်းဆုံးတော့ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့တယ် ဒီမြို့ကို ပိတ်ထားတာ တကယ်ပဲ တစ္ဆေတွေ ရှိနေလို့ကိုး..."

"ငါတို့ မြန်မြန်သွားပြီး ရုံးကို ပြန်သတင်းပို့သင့်တယ်"

ကြောက်ရွံ့မှုတွေ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခါ သူတို့ စကားစမြည် ပြောလာကြသည်။ ခဏလောက် ပြောပြီးနောက် အချိန်မဆွဲချင်တော့ဘဲ ချက်ချင်း ထွက်ခွာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ပြန်ထွက်ခွာဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ ရှေ့က လမ်းမီးတိုင် တစ်တိုင် နှစ်ချက်လောက် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားပြီး မီးငြိမ်းသွားတာကို မြင်လိုက်ရသည်။

မီးငြိမ်းသွားသော လမ်းမီးတိုင်အောက်တွင် ထာဝရ အရိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထိုအရိပ်ထဲမှ အေးစက်ပြီး သေးငယ်သော ပုံရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

မျက်လုံးမရှိဘဲ မည်းနက်သော မျက်လုံးအိမ် နှစ်ခုသာ ရှိသည့် မိန်းကလေး တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ညစ်ပေနေပြီး ဒဏ်ရာတွေ ဗရပွနဲ့ အလောင်းကောင် တစ်ခုလို ဖြစ်နေသည်။

ထိုထူးဆန်းသော မိန်းကလေးသည် သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာသော လူ ၃ ယောက်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူတို့ကလည်း လမ်းမီးတိုင် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားလို့ လှမ်းကြည့်မိရာ မီးတိုင်အောက်က ထူးဆန်းသော မိန်းကလေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မကြာမီ...

ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော ညကောင်းကင်ယံအောက်တွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တချိန်တည်းမှာပဲ...

ယန်ကျန့်သည် ဒုတိယ တစ္ဆေမျက်လုံး ထောက်လှမ်းလို့ မရသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီနေရာက လမ်းဘေးဆိုင်ခန်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အတွင်းထဲတွင် မီးရောင်မှိန်မှိန် ရှိနေသော်လည်း လျှပ်စစ်မီးရောင် မဟုတ်ဘဲ မီးတောက်ရောင် ဖြစ်သည်။

ဒီမြို့က မီးဖြတ်ထားတာ ကြာပြီဖြစ်လို့ လျှပ်စစ်မီး မရှိတော့ပေ။ ညဘက် အလင်းရောင် ရဖို့ မီးတောက်ကိုသာ အားကိုးရသည်။

ဆိုင်ခန်းထဲတွင် မီးပုံတစ်ခု ရှိသည်။ သစ်သားပရိဘောဂများကို ဖြိုဖျက်ပြီး ထင်းအဖြစ် သုံးကာ မီးမွှေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

မီးပုံဘေးတွင် လူတစ်ယောက် ထိုင်နေသည်။

အဲဒီလူက ချောင်ယန်ကလွဲရင် ဘယ်သူ ရှိဦးမှာလဲ။

ဒီအချိန်မှာ ချောင်ယန်က မျက်လုံးမှိတ်ထားပြီး အိပ်ပျော်နေသလို ဖြစ်နေသည်။ မလှုပ်မယှက်ဘဲ အသက်ရှူသံတောင် မရှိသဖြင့် သေနေသလို ဖြစ်နေသည်။

"ဒီမှာ ပုန်းနေတာလား"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အနားကပ်သွားဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဆိုင်ခန်း ဝင်ပေါက်တွင် ကောက်ရိုးကြိုး တစ်ချောင်း ချထားသည်။ နှစ်ပိုင်းပြတ်နေပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းဆောင်ရည် တစ်မျိုးမျိုး ပျက်စီးသွားပုံ ရသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီပစ္စည်းကို သူ မှတ်မိသည်။

ဒါက ဌာနချုပ်က ထုတ်ပေးတဲ့ တစ္ဆေအကြမ်းစားတွေကို ပိတ်လှောင်ဖို့ သုံးတဲ့ ကောက်ရိုးကွင်း ဖြစ်သည်။

"ချောင်ယန်... မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ယန်ကျန့် ခဏ တွေဝေသွားပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ ဆိုင်တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

တံခါးပွင့်သွားသည်နှင့်...အရိုးထဲထိ အေးခဲစေသော လေအေးများ တိုက်ခတ်လာသည်။ ဒီလေအေးနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော ပုပ်စော်နံသည့် အနံ့ဆိုးများပါ ပါလာသည်။ လေလာရာ လမ်းကြောင်းတွင် ပုပ်ပွနေသော အလောင်းကောင် တစ်ခု ထားရှိထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

မီးပုံဘေးတွင် ထိုင်နေသော ချောင်ယန် နိုးမလာသေးပေ။

ဒါပေမဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က လေတွေက လှည့်ပတ်တိုက်ခတ်နေပြီး ချောင်ယန် ရှိရာဘက်သို့ စုဝေးလာသည်။

မီးပုံက တဖျပ်ဖျပ် ခါနေပြီး ဖုန်မှုန့်တွေ လှည့်ပတ်နေသည်။

ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များ ဆက်တိုက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

အလောင်းကောင်လို ဖြစ်နေသော ချောင်ယန် နောက်ဆုံးတော့ မျက်လုံး ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လာသည်။ နှုတ်ခမ်းပေါ် လက်ညှိုးတင်ပြီး တိတ်တိတ်နေဖို့ အမူအရာ ပြလိုက်သည်။

"တိုးတိုးနေ... ဒီနေရာက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ် အတိုက်ခိုက် မခံရအောင် သတိထား"

"အသံထွက်လို့ သေရမယ် ဆိုရင် ငါ သေနေတာ ကြာပေါ့ မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ယန်ကျန့် ခြေလှမ်းကျဲကြီး ဝင်လာပြီး မေးလိုက်သည်။

ချောင်ယန် အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါက ငါ့ကို လိုက်ရှာနေတာ ငါ ယာယီ ပုန်းနေရုံပဲ တတ်နိုင်တယ် ထွက်သွားလို့ မရဘူး အပြင်ထွက်လိုက်တာနဲ့ ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားပြီး ငါ သေသွားလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ချောင်ယန်ရဲ့ စကားကို သေချာ နားမလည်ပေ။

"မင်း သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် ကိုင်တွယ်ဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူးလား မအောင်မြင်ဘူး ထင်တယ် မအောင်မြင်ရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့ ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေး ခေါ်ထားတယ် မင်း ပျောက်နေတာ ၁၀ ရက်ကျော်ပြီ မနက်ဖြန် အစည်းအဝေး တက်ရမယ် ငါ မင်းကို လာရှာတာ အဲဒီအတွက်ပဲ ငါ့ကို အခက်တွေ့အောင် မလုပ်ပါနဲ့"

"ယန်ကျန့်... ငါ အစည်းအဝေး မတက်ချင်တာ မဟုတ်ဘူး ဒီကနေ ထွက်လို့ မရလို့ပါ မြို့ထဲမှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုက ငါ့ကို လိုက်ရှာနေတယ် အဲဒါက ငါ့ကိုပဲ သီးသန့် ပစ်မှတ်ထားတာ ငါ ဒီက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းပြီးပါပြီ ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ထားတာ တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး အဲဒါ လွတ်သွားတယ် အခု ငါ အကျပ်ရိုက်နေပြီ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး နောက်ထပ် ရက်နည်းနည်းလောက် တောင့်ခံနိုင်ရင် အဲဒါ ထွက်သွားလိမ့်မယ် အဲဒီကျရင် ငါ အဆင်ပြေသွားမှာပါ"

ချောင်ယန်က ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ချောင်ယန် ဆိုလိုတာကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"မင်း ဆိုလိုတာက ဒီမြို့ထဲမှာ ဒုတိယ တစ္ဆေ ရှိနေတယ်ပေါ့ ပြီးတော့ အဲဒါက မင်းနောက်ကို လိုက်နေတယ်ပေါ့"

"အများဆုံး ၃ ရက်ပဲ... ပြီးရင် အဲဒါ ထွက်သွားလိမ့်မယ် အဲဒီကျရင် ငါ ဘေးကင်းပြီ ယန်ကျန့်... ငါ့ကို မျက်နှာသာ ပေးတဲ့ အနေနဲ့ ဒီကိစ္စကို ဝင်မပါပါနဲ့ ငါ့ဘာသာ ရှင်းပါ့မယ် ပြီးရင် ဌာနချုပ် အစည်းအဝေး လာတက်ပါ့မယ်"

ချောင်ယန် အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

၃ ရက် ဟုတ်လား။

ယန်ကျန့် ငြင်းလိုက်သည်။

"မရဘူး... အဲဒါ ကြာလွန်းတယ် မင်း မနက်ဖြန် အစည်းအဝေး တက်ရမယ် အခု ထွက်သွားဖို့ လိုတယ် ဒီက တစ္ဆေကို ထားခဲ့လိုက် တကယ်လို့ ငါတို့နောက် လိုက်ရဲတယ် ဆိုရင် ငါ မင်းကို ကူရှင်းပေးမယ် ငါ့မှာ တစ္ဆေကတ်ကြေး ရှိတယ် တစ္ဆေအကြမ်းစားရဲ့ သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံကို တစ်ကြိမ် ဖြတ်တောက်ပေးနိုင်တယ်"

"ငါ့မှာလည်း တစ္ဆေကတ်ကြေး ရှိခဲ့ဖူးတယ် အဲဒီ တစ္ဆေက ကျိန်စာ မဟုတ်ဘူး သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံလည်း မဟုတ်ဘူး ငါ့ကို စွဲလမ်းနေတာ ဒါကြောင့် တစ္ဆေကတ်ကြေးက အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ရင် ငါ သုံးပြီး ဖြေရှင်းလိုက်တာ ကြာပေါ့"

ချောင်ယန်က ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ အသေးစိတ်ကိုတော့ ငါ မင်းကို ပြောပြလို့ မရဘူး"

"ဒါက ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တချို့နဲ့ သက်ဆိုင်နေလို့ပါ မင်း နားလည်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ် ယန်ကျန့်"

ချောင်ယန်မှာ ထုတ်မပြောချင်သော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေပုံရသည်။

ယန်ကျန့်ဆီမှာ ဒီလို အလောင်းကောင် ၁၂၀၀ လောက် ရှိတာလေ... နည်းနည်းလောက် ဆုံးရှုံးသွားလည်း ဂရုမစိုက်ပါဘူး။