သော့ချက်စာလုံး
Vol. 89 Ch. 1253
မီးပုံဘေးမှာ ထိုင်နေတဲ့ ချောင်ယန်ကို ယန်ကျန့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီလို သာမန်ဆိုင်လေးထဲမှာ တစ္ဆေအကြမ်းစား တစ်ကောင်ကို ရှောင်ဖို့ ရက်ပေါင်းများစွာ ပုန်းအောင်းနေတယ် ဆိုတာကို သူ အံ့သြမိသည်။
အကြောင်းရင်း အတိအကျကို မေးကြည့်တော့လည်း နှုတ်ပိတ်နေပြီး လျှို့ဝှက်ထားချင်နေသည်။
လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိတာ မှန်ပါတယ်။ ယန်ကျန့်ကလည်း သူများ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ကိစ္စတွေကို စပ်စုရတာ မကြိုက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်က ချောင်ယန် အနေနဲ့ ဒါကို အကြောင်းပြချက် ပေးပြီး ရှောင်လွှဲရမယ့်အချိန် မဟုတ်ဘူး။
"မင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေတွေ ရှိနေတာ ငါ နားလည်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဌာနချုပ်က ငါ့ကို ဒီလွှတ်လိုက်တယ် ဆိုကတည်းက ဒီအစည်းအဝေးက မဖြစ်မနေ လုပ်ရမယ့် ကိစ္စ ဖြစ်နေပြီ မင်းဆီ မလာခင် ငါ လျိုစန်း၊ လီလဲ့ဖိန် နဲ့ ဟယ်ယင်အာ တို့ကို သွားရှာခဲ့ပြီးပြီ သူတို့ အားလုံးမှာလည်း မင်းလိုပဲ မလာနိုင်တဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှိနေကြတာပါပဲ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ အားလုံး အလျှော့ပေးခဲ့ကြတယ်"
"ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ကိစ္စတွေကို အမြန် ရှင်းပြီး ဌာနချုပ်ဆီ ထွက်လာဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်"
ချောင်ယန်က ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့ပြဿနာ မရှင်းဘဲ သွားရင် ငါ အသေဆိုးနဲ့ သေမှာ ဌာနချုပ်အထိ သွားရင်တောင် အဲဒီ တစ္ဆေအကြမ်းစားက ငါ့နောက် လိုက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး... လမ်းမှာတင် ငါ့ကို ဖြတ်တိုက်မှာ"
"ဒီမှာ ပုန်းနေရင် မတွေ့နိုင်ဘူးလား"
ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။
ချောင်ယန် ပြန်ဖြေသည်။
"တွေ့နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ ဒီမြို့ထဲမှာ နောက်ထပ် တစ္ဆေအကြမ်းစား တစ်ကောင် လှည့်လည်သွားလာနေတယ် အကြောင်းရင်း တချို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ကောင် အပြန်အလှန် မျှခြေ ဖြစ်နေပြီး ငါ ဒီမှာ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပုန်းနေနိုင်တာ ၇ ရက်လောက် တောင့်ခံနိုင်ရင် ငါ့နောက်လိုက်နေတဲ့ တစ္ဆေ ထွက်သွားလိမ့်မယ် အခု ၃ ရက်ပဲ ကျန်တော့တာ ငါ လမ်းတစ်ဝက်မှာ လက်မလျှော့ချင်ဘူး"
"မင်းနောက်လိုက်နေတဲ့ တစ္ဆေက ဒီမြို့ထဲမှာ ရှိနေတယ် ဆိုမှတော့ ငါ ရှင်းပစ်လိုက်မယ် အဲဒါဆို ပြဿနာ အားလုံး ပြီးသွားပြီ"
ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"အဲဒီ တစ္ဆေက ထူးခြားတယ် သူ့ရဲ့ အန္တရာယ် အဆင့်ကို ငါ ဆုံးဖြတ်လို့ မရဘူး မှတ်တမ်းတင်ရမယ် ဆိုရင် ငါ သူ့ကို 'X' လို့ပဲ သတ်မှတ်ရလိမ့်မယ် ပြီးတော့ ငါနဲ့ အဲဒီတစ္ဆေကြားမှာ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ပတ်သက်မှု တချို့ ရှိနေတယ် လောလောဆယ် ငါ ဖြေရှင်းလို့ မရသေးဘူး ဒါက ငါ့လျှို့ဝှက်ချက်နဲ့ သက်ဆိုင်နေလို့ပါ... ယန်ကျန့်... ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါ့ကို လေးစားတဲ့ အနေနဲ့ ဒီကာလလေးကို ကျော်ဖြတ်ခွင့် ပေးပါလို့ တောင်းဆိုချင်တယ်"
ချောင်ယန် တွေဝေနေပြီး နောက်ဆုံးတော့ ယန်ကျန့်ကို အချိန်ပေးဖို့ တောင်းပန်လိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ ရှောင်လွှဲနေတဲ့ အဖြေက အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါ့အတွက် လက်ခံဖို့ ခက်တယ်"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"မင်းနောက် လိုက်နေတဲ့ တစ္ဆေကိုလည်း ရှင်းခွင့် မပေးဘူး ဌာနချုပ် အစည်းအဝေး တက်ဖို့လည်း သဘောမတူဘူး အကြောင်းပြချက် မပေးဘဲ ၃ ရက်လောက် ဒီမှာ ဆက်နေမယ် ဆိုတော့ ငါ့ကို အကြမ်းနည်း သုံးစေချင်တာလား ငါ မင်းကို သည်းခံပေးထားတာ တော်တော် များနေပြီ တခြားလူသာ ဆိုရင် ငါ အခုလောက်ဆို လှုပ်ရှားနေလောက်ပြီ"
ချောင်ယန်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ယန်ကျန့် စိတ်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့နှစ်ယောက်က မိတ်ဆွေဟောင်းတွေ ဆိုတော့ ဒီနေ့ ယန်ကျန့်က စိတ်ရှည်လက်ရှည် နားချပြီး ကူညီပေးဖို့ ကမ်းလှမ်းတာက တော်တော်လေး သဘောကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူ့အခြေအနေက တော်တော် ထူးခြားနေတာလေ...
"ငါတို့က ရန်သူတွေ မဟုတ်ဘူး ဒီကိစ္စအတွက်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာ မတန်ဘူး"
ချောင်ယန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ငါ ကံဆိုးတယ်လို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့ ဒီလို အချိန်ကျမှ ဌာနချုပ်က အတင်းအကြပ် အစည်းအဝေး ခေါ်တာနဲ့ လာတိုးနေတယ် ငါ မဖြစ်မနေ သွားရမယ် ဆိုတာ သိပါတယ် စောစောကတည်းက သိရင် ငါ ဒီမြို့ကို လာမှာ မဟုတ်ဘူး"
"အပြောင်းအလဲကို ဘယ်သူမှ ကြိုမမြင်နိုင်ဘူး ငါကရော ဒီခရီးကို လာချင်တယ် ထင်လို့လား ငါ့မှာလည်း ငါ့အကြောင်းပြချက်တွေ ရှိတာပဲ"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"ခေါင်းဆောင်တွေကို အတင်းအကြပ် အစည်းအဝေး တက်ခိုင်းတာက လူမုန်းများမယ့် ကိစ္စပဲ ဒီနေ့ ငါ ခေါင်းဆောင် ထက်ဝက်ကျော်လောက်ကို ပြဿနာ သွားရှာခဲ့ပြီးပြီ နောက်နောင် ငါ့မှာ ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ဘယ်သူမှ ကူညီချင်မှာ မဟုတ်ဘူး လမ်းမှာတင် အပိတ်ခံရပြီး အဝိုင်းခံရနိုင်သေးတယ်"
"ခေါင်းဆောင်တွေထဲမှာ မင်းက အထင်ရှားဆုံးပဲ ဘယ်သူကများ မင်းကို လမ်းမှာ ပိတ်ပြီး ရိုက်ရဲမှာလဲ"
ချောင်ယန် ရယ်မောလိုက်သည်။
"ခေါင်းဆောင်တွေထဲမှာ စိတ်မမှန်တဲ့ ကောင်တွေ ရှိနေသေးတယ်လေ"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
ချောင်ယန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"လူတိုင်းမှာ ရှောင်လွှဲလို့ မရတဲ့ အကြောင်းပြချက် ကိုယ်စီ ရှိကြတာပဲ ထားလိုက်ပါတော့... ဒီတစ်ခေါက် ငါ ဒီမှာ ခေါင်းမာပြီး ဆက်မနေတော့ဘူး တကယ်တော့ နည်းလမ်း တစ်ခု ရှိတယ် မင်း ငါ့ကို ကူညီချင်စိတ် ရှိမရှိ အပေါ်ပဲ မူတည်တာ ယန်ကျန့်"
"ဘာနည်းလမ်းလဲ ပြောကြည့်"
ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။
"ငါ ဒီအထိ ရောက်လာပြီးမှ စကားပဲ ပြောနေရတော့မှာလား"
ချောင်ယန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။
"ဒီမြို့ထဲမှာ 'တိတ်ဆိတ်ခြင်း' လို့ ကုဒ်နံပါတ် ပေးထားတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင် ရှိတယ်ဆိုတာ မင်း သိမှာပါ ငါ သူ့ကို တွေ့ဖူးတယ် တစ်ခါတောင် ဖမ်းမိဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ သူက စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တဲ့ ဖြစ်တည်မှု တစ်ခုလိုပဲ ဘယ်လို ဖမ်းဖမ်း လွတ်သွားတယ်"
"အကြောင်းရင်း အတိအကျကို ငါ မသိသေးဘူး ဒါကြောင့် အဲဒီ တစ္ဆေအကြမ်းစားကို ထပ်ဖမ်းဖို့ မင်း ငါ့ကို ကူညီပေးစေချင်တယ် ဒီတစ်ခေါက်တော့ မဖြစ်မနေ အောင်မြင်မှ ရမယ်"
ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား လေးနက်သွားသည်။
"စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တဲ့ တစ္ဆေ ဟုတ်လား ဖမ်းမိတာတောင် ပျောက်သွားနိုင်တယ်ပေါ့ ရွှေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ သေတ္တာထဲ ထည့်၊ အလောင်းကောင် သံချောင်းနဲ့ ရိုက်ထားရင်တောင် ပျောက်သွားနိုင်သေးတာလား"
"ငါ ရွှေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ သေတ္တာထဲ ထည့်ပိတ်ထားဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ ပျောက်သွားတယ် သူက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ရှိမှုအပေါ် မမူတည်ဘူး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် တစ်ခုလိုပဲ အဲဒီ ဖြစ်ရပ်က ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်လာတယ် အရင်းအမြစ် မရှိသလိုပဲ နေရာတိုင်းမှာ ပေါ်လာတတ်တယ်..."
ချောင်ယန် လက်လျော့လိုက်တဲ့ ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။
"အဲဒီ တစ္ဆေကို အပြီးတိုင် ဖမ်းချုပ်နိုင်မလား ဆိုတာတော့ စမ်းကြည့်မှ သိမှာပေါ့"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"မဟုတ်ဘူး... မဖြစ်မနေ အောင်မြင်မှ ရမယ် မဟုတ်ရင် ငါ သေလိမ့်မယ်"
ချောင်ယန် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲ မင်း ကျိန်စာမိထားတာလား"
"ကျိန်စာတော့ မဟုတ်ပါဘူး ငါ့နောက် အမြဲ လိုက်နေတဲ့ တစ္ဆေနဲ့ ဆက်စပ်နေလို့"
ချောင်ယန် ဆက်ပြောသည်။
"အသေးစိတ်ကို အခု ငါ မပြောပြနိုင်သေးဘူး မင်း အဲဒီ တစ္ဆေကို ဖမ်းမိပြီးရင် ငါ နောက်ထပ် တစ္ဆေကို မျှားခေါ်လိုက်မယ် မင်းက 'တိတ်ဆိတ်ခြင်း' တစ္ဆေကို ငါ့လက်ထဲ အပ်လိုက်ရုံပဲ ဒါဆိုရင် ဒီကိစ္စ အားလုံး ပြီးသွားပြီ"
"နားထောင်ရတာ နည်းနည်း ထူးဆန်းနေသလိုပဲ"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ မင်း လှုပ်ရှားချင်စိတ် ရှိတာ ကောင်းပါတယ် ဒါဆို စလိုက်ကြတာပေါ့"
"ငါ အပြင်ထွက်လို့ မရဘူး မင်းကို မကူညီနိုင်ဘူး ဒီက တစ္ဆေကို ကိုင်တွယ်ဖို့က မင်းတစ်ယောက်တည်း အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"
ချောင်ယန် အားနာသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ကိစ္စမရှိဘူး တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းပဲလေ ငါတစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
ချောင်ယန် သတိပေးလိုက်သည်။
"အခု ငါက သဘာဝလွန် စွမ်းအားသုံးပြီး ဒီနေရာကို အပြင်လောကနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်ထားလို့ မင်းနဲ့ စကားပြောလို့ ရနေတာ ဒီဆိုင်ထဲကနေ ထွက်သွားတာနဲ့ အပြင်မှာ စကားပြောရင် အရမ်း သတိထားပါ တစ္ဆေအကြမ်းစားက အသံကြားရင် ရောက်လာတတ်တယ်"
"ငါ သိပါတယ် ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေကို ဆွဲဆောင်တာက အသံ မဟုတ်ဘူး တခြားအရာ တစ်ခုခု ဖြစ်မယ်"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပြီ... 'တိတ်ဆိတ်ခြင်း' သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ကို မဖြေရှင်းခင် တခြား တစ္ဆေနဲ့ လုံးဝ မထိတွေ့မိစေနဲ့နော်"
ချောင်ယန်က ပြောလိုက်သည်။
"ဒီသဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းပြီးမှသာ နောက်တစ်ကောင်ကို ချဉ်းကပ်လို့ ရမယ်"
"ဒါပေါ့... သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြေရှင်းရမှာပေါ့ 'တိတ်ဆိတ်ခြင်း' ဖြစ်ရပ်က အန္တရာယ် ပိုနည်းတယ်လို့ မင်း ထင်နေမှတော့ အဲဒါကို အရင် ဖြေရှင်းတာပေါ့ မင်းနဲ့အတူ ပါလာတဲ့ တစ္ဆေကို လောလောဆယ် ငါ မထိဘူး"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးပါပဲ"
ချောင်ယန် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်စကားကို ခဏ ထားလိုက်ပါဦး ဒီကိစ္စ တကယ် ပြီးမှ ပြော ငါ လှုပ်ရှားတော့မယ် ဒီကြားထဲ ပြဿနာ မရှာနဲ့"
"ငါ ပြဿနာ မရှာရဲပါဘူး"
ချောင်ယန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ဆိုင်ထဲကနေ ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားသည်။
တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်တာနဲ့ အေးစက်တဲ့ လေပြင်းတွေ တိုက်ခတ်လာသည်။
"ဒါနဲ့... တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် မထွန်းနဲ့"
ချောင်ယန်ရဲ့ သတိပေးသံက လေပြင်းသံတွေကြားကနေ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဒီလောက်တောင် ဗျစ်တောက်ဗျစ်တောက် ပြောတတ်တာ မင်းအိမ်ကလူတွေ သိကြရဲ့လား"
ယန်ကျန့် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင်... သူ့နောက်က လေပြင်းတွေ ငြိမ်သက်သွားပြီး အသံလည်း ပျောက်သွားသည်။
ယန်ကျန့် ဆိုင်ထဲကနေ ထွက်သွားပြီးနောက် ဆိုင်တံခါးက ချက်ချင်း ပြန်ပိတ်သွားပြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စေ့သွားသည်။ သဘာဝလွန် စွမ်းအား တစ်ခုက ဒီနေရာကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး အပြင်လောကနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
ဆိုင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး အပြင်မထွက်ချင်တဲ့ ချောင်ယန်ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။
ဒီက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ကို အရင် ဖြေရှင်းဖို့ သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
တစ္ဆေမျက်လုံး ပွင့်လာသည်။
တတိယမြောက် သဘာဝလွန် ဧရိယာကို ရှောင်ကွင်းပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ တစ္ဆေရဲ့ ခြေရာခံကို ရှာဖွေလိုက်သည်။
ကံဆိုးတာက...
တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ မြို့ငယ်လေးထဲမှာ တစ္ဆေရဲ့ အရိပ်အယောင် လုံးဝ မတွေ့ရပေ။
"ဟင်..."
ရုတ်တရက်...
ယန်ကျန့် တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာတွေ့လိုက်သည်။ သူ ရှေ့ကို ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ပြီး သူ့ပုံရိပ် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ပြန်ပေါ်လာတဲ့ အချိန်မှာ မြို့ပြင်က အဝေးပြေး လမ်းမကြီးပေါ် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
လမ်းမကြီးပေါ်မှာ သွေးတွေ ပေကျံနေပြီး အလောင်းကောင် ၃ လောင်း လဲကျနေသည်။
ဒီအလောင်းကောင် ၃ ခုရဲ့ မျက်လုံး၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်တွေက အတင်းအဓမ္မ ထုတ်ယူခံထားရပြီး ဘယ်သူဘယ်ဝါမှန်း မသိနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။
"သူတို့ သေတာ သိပ်မကြာသေးဘူး ငါ ချောင်ယန်နဲ့ စကားပြောနေတုန်း တစ္ဆေက သတ်သွားတာ"
ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဒီလူ ၃ ယောက်က စောစောက မြို့ထဲကနေ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ အမျိုးသမီး သတင်းထောက်နဲ့ သူ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ၂ ယောက် ဆိုတာ သူ မှတ်မိလိုက်သည်။
"သူတို့ မြို့ထဲကနေ ထွက်သွားပြီလေ ဘာလို့ ဒီက တစ္ဆေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာ ခံရပြီး အသတ်ခံလိုက်ရတာလဲ"
"ဒါက သူတို့ ဒီမှာ တစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံကို ချိုးဖောက်မိလိုက်တယ် ဆိုတာ ပြသနေတယ်"
ယန်ကျန့် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပဲ သူ့နောက်က တစ္ဆေအရိပ်က လှုပ်ရှားသွားပြီး အလောင်းကောင် ၃ ခုကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
အလောင်းကောင်တွေက အခုမှ သေထားတာ ဆိုတော့ တစ္ဆေအရိပ်က ဝင်ရောက်ပြီး သူတို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ယူလို့ ရသည်။ တကယ်လို့ သေတာ ကြာသွားပြီ ဆိုရင်တော့ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
မကြာမီ...လူ ၃ ယောက်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို တစ္ဆေအရိပ်က ခိုးယူလိုက်သည်။ မှတ်ဉာဏ်တွေက မပြည့်စုံပေမယ့် အရေးကြီးတဲ့ အပိုင်းတွေတော့ ပါလာသည်။
မှတ်ဉာဏ်က ယန်ကျန့် ခေါင်းထဲ ပေါ်လာသည်။
စောစောက ဒီနေရာမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ မြင်ကွင်း ပြန်ပေါ်လာသည်။
"ရှေ့မှာ မီးရောင်တွေ တွေ့ပြီ ငါတို့ လွတ်ပြီ"
"အဲဒီလူ ပြောတာ တကယ် မှန်တာပဲ ဒီလမ်းအတိုင်း လာရင် တကယ်ပဲ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ထွက်လာလို့ ရတာပဲ"
"စောစောက ငါတို့ရှေ့မှာ ပေါ်လာတဲ့သူက လူလား တစ္ဆေလား"
"..."
ယန်ကျန့် မှတ်ဉာဏ်ထဲက သူတို့ ၃ ယောက်ရဲ့ စကားဝိုင်းကို ကြည့်နေလိုက်သည်။
ပထမ ဝါကျ ပြောတုန်းက ပတ်ဝန်းကျင်က ပုံမှန်ပဲ။ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိဘူး။
ဒုတိယ ဝါကျ ပြောတုန်းကလည်း အတူတူပဲ။
အမျိုးသမီး သတင်းထောက်က တတိယ ဝါကျကို ပြောလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ...
ယန်ကျန့် ဖတ်နေတဲ့ မှတ်ဉာဏ်က နည်းနည်း အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားသည်။ သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှု ခံလိုက်ရပြီး မီးရောင်တွေ တစ်ချက် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားသည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူတို့ ၃ ယောက်ရဲ့ အာရုံက ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မရှိတော့ သတိမထားမိလိုက်ကြပေ။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာ တစ္ဆေ ရောက်လာတာ သေချာသည်။
ပြီးတော့ တစ္ဆေက သူတို့ ၃ ယောက်လုံးကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။
"ဒါဆို ပထမ ဝါကျ နှစ်ခုက တစ္ဆေကို ဆွဲဆောင်မိတာ မဟုတ်ဘူး အမျိုးသမီး သတင်းထောက် ပြောလိုက်တဲ့ ဝါကျကြောင့်ပဲ"
ယန်ကျန့် တွေးလိုက်သည်။
ဒါကို သဘောပေါက်လိုက်တာနဲ့ ယန်ကျန့်က အမျိုးသမီး သတင်းထောက် ပြောခဲ့တဲ့ ဝါကျကို ပြန်ပြောပြီး တစ္ဆေကို မျှားခေါ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဘာမှ အမှားအယွင်း မရှိဘူး ဆိုရင်ပေါ့။
တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေတဲ့ အဝေးပြေး လမ်းမကြီးပေါ်မှာ ယန်ကျန့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။
"စောစောက..."
သူ တစ်လုံးချင်း ပြောရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာလိုက်သည်။
အရာအားလုံး ပုံမှန်ပဲ။
ယန်ကျန့် ဆက်ပြောသည်။
"ငါတို့ရှေ့မှာ ပေါ်လာတဲ့... အဲဒီလူက..."
အရာအားလုံး ပုံမှန်ပါပဲ။
"လူလား"
ပြဿနာ မရှိသေးဘူး။
"ဒါမှမဟုတ်"
"တစ္ဆေလား"
ယန်ကျန့်ရဲ့ နောက်ဆုံး စကားလုံး လမ်းမကြီးပေါ်မှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားတာနဲ့ အနီးနားက လမ်းမီးတိုင် တစ်တိုင်က "ရှဲ" ခနဲ မြည်ပြီး ချက်ချင်း မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားသည်။
တစ္ဆေ
သော့ချက် စကားလုံးက "တစ္ဆေ" ဖြစ်သည်။
"တစ္ဆေ" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ပြောလိုက်တာနဲ့ တစ္ဆေအစစ် ပေါ်လာလိမ့်မည်။
ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံကို ရှာတွေ့သွားသည်။
စကားပြောတာ ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး။ ဆက်သွယ်တာ ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး။ အသံထွက်တာလည်း အဓိက မဟုတ်ဘူး။ အရေးအကြီးဆုံး အချက်က "တစ္ဆေ" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို မပြောမိဖို့ပဲ။