ပိတ်ထားသော ကုန်သေတ္တာ

ချောင်ယန်သည် အလောင်းထည့်အိတ်ကို ဆွဲပြီး ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ အတွင်းထဲတွင် အပြည့်အဝ ဖမ်းချုပ်မခံထားရသော တစ္ဆေကို ပို့ဆောင်ပေးရန် ရည်ရွယ်သည်။ သူ့ရှေ့က ထူးဆန်းသောလူက ပစ္စည်းကို လက်ခံမလား ဆိုတာတော့ မသေချာသေးပေ။

"တကယ်လို့ မထင်မှတ်တာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ဒီအကောင်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ယန်ကျန့်နဲ့ ပူးပေါင်းရလိမ့်မယ်"

သူ တွေးရင်း နောက်ကို အနည်းငယ် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ယန်ကျန့်က အသင့်အနေအထား ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချောင်ယန် သတိပေးစရာ မလိုပေ။ အခွင့်အရေး ရတာနဲ့ ယန်ကျန့်က ရက်ရက်စက်စက် တိုက်ခိုက်မှာ သေချာသည်။

"ကံကောင်းလို့ ဒီတစ်ခေါက် ယန်ကျန့် ပါလာတာ မဟုတ်ရင် ဒီတစ္ဆေနဲ့ အရောင်းအဝယ် အတု လုပ်ဖို့ ငါ ယုံကြည်ချက် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချောင်ယန် တွေးလိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကာ ခြေလှမ်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူ့ရှေ့က သစ်သားသေတ္တာ ထမ်းထားတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံရိပ်နဲ့ ၃ မီတာလောက်ပဲ ဝေးတော့သည်။

ထူးဆန်းတဲ့ လူလည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ချောင်ယန်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိပေ။

ဒီအခြေအနေက အသစ်အဆန်း မဟုတ်ပေ။ ဒီထူးဆန်းတဲ့လူ ပေါ်လာတိုင်း ချောင်ယန်နဲ့ အဲဒီလို အရောင်းအဝယ် လုပ်လေ့ ရှိသည်။ အကြိမ်ကြိမ် ကြုံဖူးတာမို့ ချောင်ယန်၏ ကြောက်ရွံ့မှုလည်း လျော့နည်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့အထိ သူ့ရှေ့က အရာက လူလား၊ တစ္ဆေအစစ်လား ဆိုတာ ချောင်ယန် အတည်မပြုနိုင်သေးပေ။

ဒါမှမဟုတ် သဘာဝလွန် ဖြစ်တည်မှု တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့ တစ္ဆေဆရာလား။

အနက်ရောင် အဝတ်နဲ့ စည်းနှောင်ထားတဲ့ ခေါင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ချောင်ယန် တစ္ဆေနယ်မြေ သုံးပြီး ဖောက်ထွင်းကြည့်ရှုဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် မအောင်မြင်ပေ။

အဲဒီအချိန်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံရိပ်က အရိုးပေါ်အရေတင် ပခုံးပေါ်က ထမ်းပိုးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချလိုက်သည်။ သေတ္တာနှစ်လုံးကို မြေကြီးပေါ် ချပြီး မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

အရှေ့ဘက် သေတ္တာပေါ်မှာ စာရင်းတစ်ခု ရှိတတ်ပြီး အဲဒါကို ချောင်ယန် ယူထားလိုက်ပြီ။ ဒါကြောင့်လည်း ဒီလူက တစ္ဆေအကြမ်းစားတွေ လိုချင်တိုင်း သူ့ကို လိုက်ရှာနေတာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ချောင်ယန် တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။ အရင်တုန်းက ဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးပေမယ့် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ဒါကြောင့် အချိန်ဖြုန်းမနေတော့ပေ။

လက်ထဲက အလောင်းထည့်အိတ်ကို ဖွင့်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့ ပုံရိပ်ရဲ့ ခြေရင်းကို ပစ်ချလိုက်သည်။

ပုံမှန် အခြေအနေမျိုး ဆိုရင် အလောင်းထည့်အိတ် ပွင့်သွားတာနဲ့ အတွင်းထဲက အဖမ်းမခံထားရတဲ့ တစ္ဆေက ချက်ချင်း ပြန်နိုးထလာပြီး အနီးနားက လူတွေကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အခြေအနေက ထူးခြားနေသည်။

ဒီထူးဆန်းတဲ့ လူဘေးမှာ တစ္ဆေက အိပ်ပျော်သွားသလို ဖြစ်နေပြီး ဘာမှ မလှုပ်ရှားပေ။ ဒီလူရှေ့ ရောက်ရင် တစ္ဆေတွေက တစ္ဆေ မဟုတ်တော့ဘဲ ကုန်ပစ္စည်း သက်သက် ဖြစ်သွားပြီး လုံးဝ ပြန်မလှန်နိုင်တော့သလို ဖြစ်နေသည်။

"အရောင်းအဝယ် အောင်မြင်ပါ့မလား"

ချောင်ယန် စိတ်မအေးပေ။

သူ့ရှေ့က လူကို စိုက်ကြည့်ပြီး လှုပ်ရှားဖို့ အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်လည်း ဒီမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...ထူးဆန်းတဲ့ လက်ခံသူက လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ခြောက်သွေ့နေတဲ့ အရိုးလက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ပွင့်နေတဲ့ အလောင်းထည့်အိတ်ထဲ နှိုက်လိုက်သည်။

လက်ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်တဲ့ အခါ ပျော့ခွေနေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ မိန်းကလေး အလောင်းကောင် ပါလာသည်။

ဒါက ယန်ကျန့် ဖမ်းထားတဲ့ တစ္ဆေ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက မူလ တစ္ဆေအစစ် မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေအကြမ်းစားရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု၊ ပုံတူပွား တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေပန်းချီကား တစ်ချပ်ကနေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပွားယူလို့ ရသလိုမျိုး ဖြစ်သည်။

ကုန်ပစ္စည်း လက်ခံသူက တစ္ဆေအလောင်းကို ကိုင်ထားပြီး အနက်ရောင် အဝတ်နဲ့ စည်းထားတဲ့ ခေါင်းကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် လှည့်ကာ ကုန်ပစ္စည်းကို စစ်ဆေးနေပုံ ရသည်။

ချောင်ယန် မလှုပ်ရှားပေ။ မျက်နှာထား တည်ကြည်စွာဖြင့် အပြောင်းအလဲကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

တစ္ဆေအကြမ်းစား လက်ခံသူက အကြာကြီး စစ်ဆေးမနေပေ။ အရင်တုန်းက ဆိုရင် တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ လုံလောက်ပြီး အရှေ့ဘက် သေတ္တာထဲ ထည့်လိုက်လေ့ ရှိသည်။ ပြီးရင် အရောင်းအဝယ် အဖြစ် ထူးဆန်းပြီး ရှင်းပြလို့ မရနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတချို့ကို ချောင်ယန်အား ပေးလေ့ရှိသည်။ အဲဒါတွေက သူ့အတွက် အများကြီး အကျိုးရှိစေခဲ့သည်။

ဒါကြောင့်လည်း သူက ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့တာ၊ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် အမျိုးမျိုးကနေ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

လက်ခံသူက သေသေချာချာ စစ်ဆေးနေစဉ်မှာ ပတ်ဝန်းကျင် အလင်းရောင် မှိန်ဖျော့သွားသည်။ မြို့ထဲမှာ မူလကတည်းက ညဘက်မို့ အလင်းရောင် နည်းနေပြီးသား ဖြစ်ပေမယ့် အခုတော့ ကျန်ရှိနေတဲ့ အလင်းရောင်တွေပါ ပျောက်ကွယ်တော့မလို ဖြစ်နေသည်။ အနီးနားက အလင်းရောင် အရင်းအမြစ်တွေ အားလုံး တဖြည်းဖြည်း ဖုံးလွှမ်းခံနေရသလို ဖြစ်နေသည်။

"ဟင်..."

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့လက်ထဲက အလောင်းကောင်ဆီ မီးခွက်က မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေပြီး ထူးဆန်းတဲ့ ပုံရိပ်တွေ သူ့ဘေးနားမှာ ဝေဝါးစွာ ပေါ်လာသည်။ ပုံစံမတူကြပေမယ့် အားလုံးက သေဆုံးနေပြီး အေးစက်နေကြသည်။ သက်ရှိလူသားတွေ မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေအကြမ်းစားတွေ ဆိုတာ သေချာသည်။

ဒါ့အပြင် ပတ်ဝန်းကျင် မှောင်မိုက်လာလေ တစ္ဆေအကြမ်းစား ပုံရိပ်တွေ ပိုများလာပြီး ပိုထင်ရှားလာလေ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် တစ်ခုခုကို သတိထားမိလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင် ပျောက်သွားပြီ...

မြို့တစ်ခုလုံး သဘာဝလွန် နယ်ပယ် တစ်ခုထဲ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသလို ဖြစ်နေသည်။

"တစ်ခုခု မှားနေပြီ"

ချောင်ယန် မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်။ သူ့ရှေ့က လူက အလောင်းကောင်ကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးနေပေမယ့် ပစ္စည်းကို လက်မခံဘဲ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

မလှုပ်ရှားပေမယ့် ပတ်ဝန်းကျင်က ပုံမှန်မဟုတ်မှုတွေကို ချောင်ယန် အာရုံခံမိနေသည်။

"ဝေါ"

ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသံ တစ်ခု သူ့နားနားမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရွှေရောင် အက်ကွဲနေတဲ့ လှံရှည် တစ်ချောင်း လွင့်ပျံလာပြီး ချောင်ယန် နားရွက်နားကနေ ကပ်ဖြတ်သွားကာ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံရိပ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ပြီး မြေကြီးနဲ့ ကပ်လျက် ရိုက်နှက်လိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်..."

ချောင်ယန် လန့်နိုးသွားပြီး နောက်ကို အနည်းငယ် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့် ပုံရိပ် မရှိတော့ဘဲ အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတာကိုပဲ တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်းရဲ့ အရောင်းအဝယ် ကျရှုံးသွားပြီ ဒီတစ္ဆေက မြို့တစ်ခုလုံးနဲ့ ငါတို့ နှစ်ယောက်ကို သဘာဝလွန် နယ်ပယ်ထဲ ဆွဲသွင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ စနေပြီ... မင်း သတိမထားမိဘူးလား မင်း အပေါ်ကို မော့ကြည့်လိုက်... ငါတို့ အခု ဘယ်ရောက်နေတယ် ထင်လဲ"

ယန်ကျန့်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူးဆန်းတဲ့ ပုံရိပ်ဘေးမှာ ရောက်ရှိလာသည်။

အလောင်းကောင် သံချောင်းရဲ့ ဖိနှိပ်မှုက အပြည့်အဝ အလုပ်လုပ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအကောင်က ဘာလဲဆိုတာ ယန်ကျန့် မသေချာတာကြောင့် အရင် ဦးအောင် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချောင်ယန် ကောင်းကင်ကို ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

မြို့ရဲ့ ကောင်းကင် မဟုတ်တော့ဘဲ နက်မှောင်နေတဲ့ အာကာပြင်ကြီး ဖြစ်နေသည်။ အဆုံးမရှိ ကျယ်ပြောနေတာ မဟုတ်ဘဲ အနားသတ်တွေ၊ ထောင့်ချိုးတွေ ရှိနေသည်။ လေးထောင့်စပ်စပ် အဖုံးတစ်ခု ပိတ်ကျလာပြီး အလုံပိတ်နေသလိုမျိုး ဖြစ်နေသည်။

ချောင်ယန် ထူးဆန်းတဲ့ ပုံရိပ် ခြေရင်းက သေတ္တာကို အမြန် ကြည့်လိုက်သည်။

အနောက်ဘက် သေတ္တာက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ပွင့်နေမှန်း မသိပေမယ့် အခုတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ပိတ်နေသည်။

"ဒါကြောင့်ကိုး..."

ဖော်ပြလို့ မရနိုင်တဲ့ ကြောက်ရွံ့မှု တစ်ခု သူ့ရင်ထဲ ဝင်ရောက်လာသည်။

သူနဲ့ ယန်ကျန့်က ဘယ်အချိန်ကတည်းကမှန်း မသိဘဲ မြို့ထဲကနေ ထွက်ခွာလာပြီး ဒီဈေးသည်ရဲ့ သေတ္တာထဲ ရောက်နေတာ ဖြစ်သည်။ သေတ္တာ ပိတ်သွားတာနဲ့အမျှ သူတို့ကို ဒီထဲမှာ ထာဝရ ပိတ်လှောင်ပြီး ဈေးသည်ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါက အရောင်းအဝယ် ကျရှုံးခြင်းရဲ့ တန်ဖိုးလား။

ဒါကို သဘောပေါက်လိုက်တာနဲ့ ချောင်ယန် မတုံ့ဆိုင်းဘဲ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

အေးစက်ပြီး ဟိန်းဟောက်နေတဲ့ လေပြင်းတွေက ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံးကို တိုက်ခတ်လွင့်ပါသွားစေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ ဆက်မလှုပ်ရှားခင်မှာပဲ သူ့ရှေ့က ထူးဆန်းတဲ့ ပုံရိပ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အမှောင်ထုရဲ့ ဝါးမြိုတာကို တစ်စစီ ခံနေရသည်။

ပျောက်ကွယ်နေပြီ။

အလောင်းကောင် သံချောင်းနဲ့ ရိုက်ထားတာတောင် ဒီအပြောင်းအလဲကို မတားဆီးနိုင်ပေ။

"ဒါက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်တည်မှု မဟုတ်ဘူး သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ဆန်း တစ်ခုပဲ ငါတို့ အခု ကုန်သေတ္တာထဲ ရောက်နေတာ တစ္ဆေအစစ်က အပြင်မှာ ငါတို့ အမြန် ထွက်ရမယ် လက်တွေ့နဲ့ သဘာဝလွန် ကြားက နယ်နိမိတ်က ဝေဝါးနေပြီ လုံးဝ ပျက်စီးသွားရင် ငါတို့ ဒီမှာ ထာဝရ ပိတ်မိသွားလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့် အနီးနားမှာ ပေါ်လာပြီး မျက်နှာ မည်းမှောင်စွာဖြင့် မြေကြီးမှာ စိုက်နေတဲ့ လှံရှည်ကို ဆွဲနှုန်းလိုက်သည်။

သူ့လက်ထဲမှာ အလောင်းကောင်ဆီ မီးခွက် ကိုင်ထားသည်။

မီးရောင်အောက်မှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပုံရိပ်တွေ ပိုများလာသည်။

ဒါကို မြင်တော့ ချောင်ယန် ရင်တုန်သွားသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပုံရိပ်တွေထဲမှာ သူ ဒီထူးဆန်းတဲ့ လူနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ တစ္ဆေတချို့ရဲ့ ပုံရိပ်တွေကိုပါ တွေ့လိုက်ရလို့ ဖြစ်သည်။

"အပေါ်ကနေ ထွက်လို့ ရမလား"

သူ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီး လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့် သူ့ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

"မိုက်မဲတာတွေ မလုပ်နဲ့ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့"

ဘယ်လို လုပ်လိုက်မှန်း မသိဘဲ သူတို့ခြေထောက်အောက်မှာ ရေအိုင်ကြီး တစ်အိုင် ပေါ်လာသည်။ ပြန့်ကားသွားပြီး တစ္ဆေရေကန်နဲ့ ချိတ်ဆက်သွားသည်။ နက်ရှိုင်းပြီး အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

သူ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ရေထဲ ခုန်ချလိုက်သည်။

ချောင်ယန် အနောက်ကနေ ကပ်လိုက်သွားသည်။

ရေထဲ ရောက်ပြီး ၁၀ စက္ကန့်တောင် မကြာခင်မှာပဲ အမှောင်ထုက သူတို့ပတ်ဝန်းကျင် အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုသွားပြီး မြို့ငယ်လေး အမြင်အာရုံထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အမှောင်ထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ခြေသံသဲ့သဲ့များနှင့် တစ္ဆေလှုပ်ရှားမှုများကို ကြားနေရသည်။

ဒီနေရာက ငရဲတစ်ခုလိုပါပဲ။ တစ္ဆေတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပိတ်လှောင်ထားသည့် နေရာ။

ရေထဲ နစ်မြုပ်နေသော ယန်ကျန့်သည် အဝေးကြီး သွားဖို့ အစီအစဉ် မရှိပေ။ အနီးဆုံး ထွက်ပေါက်ကို ရှာပြီး ပြန်တက်လိုက်သည်။

မကြာမီ...

သူနဲ့ ချောင်ယန် မြို့ပြင်က လမ်းမကြီးပေါ် ပြန်ရောက်လာသည်။

လမ်းပေါ်က ရေအိုင်က ဟို "တိတ်ဆိတ်ခြင်း" တစ္ဆေ ချန်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး ခြေရာ လက်ရာ ကျန်ခဲ့တဲ့ နေရာတိုင်းကို တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားက ဝင်ရောက်နိုင်သည်လေ။

"ဝုန်း"

ရေလှုပ်ရှားသံနဲ့အတူ သူနဲ့ ချောင်ယန် ရေထဲကနေ ခုန်ထွက်လိုက်ကြသည်။

ယန်ကျန့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချက်ချင်း လေ့လာလိုက်သည်။

အရာအားလုံး ပုံမှန်ပါပဲ။ လမ်းမီးတိုင်တွေ လင်းထိန်နေပြီး အဝေးက ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ မြို့ငယ်လေးသာ အမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

"ကံကောင်းလို့ ငါတို့ မြန်မြန် တုံ့ပြန်လိုက်နိုင်တာ အောင်အောင်မြင်မြင် ထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီ ထင်တယ်"

ယန်ကျန့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ချောင်ယန် မျက်နှာ မည်းမှောင်နေသည်။

"ငါတို့ သီသီလေး လွတ်လာတာ ကံကောင်းလို့ မင်း ကူညီပေးတာ မဟုတ်ရင် ငါ ထွက်ပြေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အဲဒီ အခြေအနေမျိုးမှာ ယန်ကျန့်တောင် တစ္ဆေနယ်မြေ သုံးပြီး အချိန်ဖြုန်း မနေရဲပေ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ္ဆေနယ်မြေက အဲဒီ လွှမ်းမိုးမှုကို ခွဲခြားထားနိုင်မလား ဆိုတာ သူ မသေချာလို့ ဖြစ်သည်။ မအောင်မြင်ရင် ဇာတ်သိမ်းပြီလေ။

တစ္ဆေတွေ အများကြီး ရှိတဲ့ သေတ္တာထဲမှာ နေရရင် ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာတွေတောင် သေမှာ သေချာသည်။

"သီသီလေး လွတ်လာတာပါ မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် မှန်ကန်လို့ပါ မင်းနောက် လိုက်နေတဲ့ အကောင်က ကြောက်စရာ ကောင်းသလို ထူးခြားတယ်..."

ယန်ကျန့် ပြောရင်း ရုတ်တရက် ရပ်သွားသည်။

ချောင်ယန်လည်း သတိထားမိလိုက်ပြီး သံသယနှင့် ထိတ်လန့်မှု ရောပြွမ်းနေသော အကြည့်ဖြင့် လမ်းမကြီး အဆုံးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒလင်... ဒလင်... ဒလင်"

ခေါင်းလောင်းသံက လူသူကင်းမဲ့နေသော လမ်းမပေါ်တွင် ကြည်လင်ပြတ်သားစွာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ထူးဆန်းသော လူတစ်ယောက် လမ်းမပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ကုန်သေတ္တာ ထမ်းထားပြီး အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ကာ ခေါင်းကို အနက်ရောင် အဝတ်ဖြင့် စည်းနှောင်ထားသည်။ သူတို့ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာနေသည်။

"ထပ်လာပြန်ပြီ"

ချောင်ယန် မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ အိပ်မက်ဆိုးကြီး ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ။ မွန်းကျပ်သွားစေသည်။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ သူ မင်းကို မျက်စိကျနေပြီ အရောင်းအဝယ် မအောင်မြင်မချင်း မင်းကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး အခု မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်... ဒီကောင့်ကို ရှင်းပစ်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် 'တိတ်ဆိတ်ခြင်း' တစ္ဆေအစစ်ကို ရအောင်ဖမ်းပြီး အရောင်းအဝယ် လုပ်မလား"

"ဒါပေမဲ့ ဘယ်တစ်ခုမှ ဖြစ်နိုင်မယ့်ပုံ မပေါ်ဘူး"

အရင် ကြိုးစားမှုတွေက ယန်ကျန့်ကို နားလည်သွားစေသည်။ ဒီတစ္ဆေ ပေါ်လာတာနဲ့ မင်းက သူ့ကုန်သေတ္တာထဲ ရောက်နေပြီ ဆိုတဲ့ သဘောပါပဲ။ သေတ္တာထဲက လူက အပြင်က တစ္ဆေကို ဘယ်လိုလုပ် ကိုင်တွယ်နိုင်မှာလဲ။

အရောင်းအဝယ် မအောင်မြင်ရင် ကုန်သေတ္တာက ပေါင်းစပ်သွားပြီး မင်းကို ဝါးမြိုသွားလိမ့်မယ်။

ဒါပေါ့... အရောင်းအဝယ် အောင်မြင်ရင်တော့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ။

"အရင်တုန်းက အရောင်းအဝယ် ကျရှုံးတာမျိုး ငါ ကြုံဖူးပါတယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မတူဘူး ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်တုန်းက စာရင်းထဲက တစ္ဆေကို ငါ မဖမ်းချုပ်နိုင်ခဲ့လို့ ပေးစရာ ကုန်ပစ္စည်း မရှိခဲ့တာ ဒီတစ်ခေါက်ကျတော့ ငါက ကုန်ပစ္စည်း အတု ပေးလိုက်တာလေ..."

"ကြည့်ရတာ အခြေအနေက ပိုဆိုးရွားနေပုံ ရတယ် ရှောင်လွှဲလို့ မရတော့ဘူး"

ချောင်ယန် ခဏ ရပ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ငါ နောက်ထပ် နည်းလမ်း တစ်ခု စမ်းကြည့်ချင်တယ်"

"ရှဲ"

ပတ်ဝန်းကျင်က မီးရောင်တွေ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားပြီး "တိတ်ဆိတ်ခြင်း" တစ္ဆေ ထပ်ပေါ်လာပြန်သည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ချောင်ယန်က တစ္ဆေ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို တမင် ပြောလိုက်လို့ ဖြစ်သည်။ မတော်တဆ မဟုတ်ဘူး။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြောလိုက်တာ။

သူက "တိတ်ဆိတ်ခြင်း" တစ္ဆေကို မျှားခေါ်ပြီး ဟို ထူးဆန်းတဲ့လူဆီ ပို့ပေးဖို့ ကြံစည်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီနည်းနဲ့ ကုန်ပစ္စည်း ပို့ပေးလိုက်ပြီ။ ယူမယူ ဆိုတာကတော့ လက်ခံမယ့်သူ အပိုင်းပါပဲ။

"စမ်းကြည့်သင့်တယ် မအောင်မြင်ရင် ငါ မင်းကို ခေါ်ထုတ်သွားရလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းအတွက် အချိန်အများကြီး မပေးနိုင်ဘူး အခွင့်အရေးကို အရယူပါ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ချောင်ယန် ဘာလုပ်နေလဲ ဆိုတာ သူ သိပုံရသည်။

တချိန်တည်းမှာပဲ သူ သတိပေးလိုက်သည်။ သူ ကူညီနိုင်ပေမယ့် အမြဲတမ်း ကူညီပေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး ဆိုရင် သူ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ချောင်ယန်ကို ထားခဲ့ပြီး တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားမှာ ဖြစ်သည်။

"ငါ နားလည်တယ်"

ချောင်ယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယန်ကျန့်ရဲ့ လုပ်ရပ်ကို နားလည်သလို ဝမ်းနည်းခြင်းလည်း မရှိပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက သူ့ပြဿနာလေ။ ယန်ကျန့်က အများကြီး ကူညီပေးခဲ့ပြီးပြီ။ တကယ်လို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး ဆိုရင် ကိုယ့်လမ်းကိုယ် လျှောက်ကြတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။