အံ့ဖွယ် ကျောက်စိမ်း သုံးပါး

"မြူနှင်းရေပြင်မှ တံငါသည်" ကို ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ ကူးယူ ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က စာအုပ်ကို နာကျင်နေတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ လူယန်ယွီဆီ ပြန်ပေးလိုက်လေသည်။

"ဟားဟားဟား အဲ့လို မျက်နှာကြီး မလုပ်ပါနဲ့ကွာ ဝိုင်ကောင်း ရှိသရွေ့ မင်း ဒီစာအုပ်ကို အချိန်မရွေး ယူဖတ်လို့ ရပါတယ်"

"ဒါဆို ကြိုတင် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး"

လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီးနောက် ကျန်းပေရန် အပြင်ဘက်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီမှာ အချိန်တော်တော် ကြာသွားပြီ ကျွန်တော် စီနီယာရှီဆီ ပြန်သွားသင့်ပြီ"

ပေါင်းခံထားတဲ့ အရက်ရည်ကို လေ့လာနေတုန်း ဖြစ်တဲ့ ဖူကျဲ့ဟန်က ကျန်းပေရန်ဘက် လှည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့ ကျွန်တော် တကယ် အကျိုးကျေးဇူး အများကြီး ရလိုက်တယ် အစ်ကိုကျန်းက အစ်ကိုလူ အတွက် လာခဲ့တာ ဖြစ်ပေမယ့် ကျွန်တော် ဒီလို လက်ဆောင်မျိုးကို အလကား မယူရက်ဘူး"

ပြောပြီးတာနဲ့ ဖူကျဲ့ဟန်က သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက အပြာရောင် သလင်းကျောက် တစ်တုံးကို ထုတ်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ဒီကျောက်တုံး နာမည်က ကောင်းကင်ကြိုးကြာ ဝိညာဉ် အချဉ်ဖောက်နေစဉ် အတွင်းမှာ ဒါကို အရောအနှောထဲ ထည့်လိုက်ရုံပဲ ပြီးရင် ခင်ဗျား..."

ဖူကျဲ့ဟန်ရဲ့ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

သူ ကောင်းကင်ကြိုးကြာ ဝိညာဉ် ကို ထုတ်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ ကျန်းပေရန် ဒီရတနာကို မှတ်မိလိုက်လေသည်။

ဒါက ထူးခြားဆန်းပြား ပန်းစာရင်းရဲ့ ထိပ်တန်း နှစ်ရာ အတွင်း ဝင်တဲ့ အဖိုးတန် ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အရင်တုန်းကသာ ဆိုရင် ဒီလို ရတနာမျိုး တွေ့လိုက်ရရင် ကျန်းပေရန် ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်း ခုန်နေမိမှာ သေချာသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီရက်ပိုင်းမှာ ထိပ်တန်း တစ်ရာ ပြီးတော့ ထိပ်တန်း ငါးဆယ် ဝင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး မြင်ခဲ့ရပြီးပြီ ဆိုတော့ ထိပ်တန်း နှစ်ရာလောက် ဆိုရင် စိတ်ထဲမှာ အများကြီး ပိုတည်ငြိမ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ တည်ငြိမ်နေတာက တစ်ပိုင်း၊ ကျန်းပေရန် မကြိုက်ဘူးလို့ မဆိုလိုပေ။

ဒီ ကောင်းကင်ကြိုးကြာ ဝိညာဉ် ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်က အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်၊ ဝိုင်ချက် ကုန်ကြမ်းတွေ အချဉ်ဖောက်ရာမှာ အထောက်အကူ ပြုပေးနိုင်လေသည်။

ပြီးတော့ ကောင်းကင်ကြိုးကြာ ဝိညာဉ် ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ချက်လုပ်ထားတဲ့ ဝိုင်က ဝိညာဉ်ကာကွယ်ပေးတဲ့ အာနိသင် ရှိလိမ့်မည်။

ဝိညာဉ်ကာကွယ်ပေးတဲ့ အာနိသင် ဆိုတာ တကယ်တော့ ကိုယ့်ရဲ့ ဝိညာဉ် အသိစိတ်ကို ကာကွယ်ပေးတာ ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်း လောကမှာ ပညာရှင်တွေ ကြားက တိုက်ပွဲ ပိုပြင်းထန်လေလေ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်တဲ့ နည်းစနစ်တွေ ပိုအသုံးများလာလေ ဖြစ်သည်။

ဒီနည်းစနစ်တွေက ပုံသဏ္ဍာန် မရှိ အလင်းရောင် မရှိတာမို့ ယေဘုယျအားဖြင့် ကာကွယ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ထိမှန်သွားနိုင်လေသည်။

ပြီးတော့ ပညာရှင်တွေ ကြားက တိုက်ပွဲမှာ တစ်ခဏတာ ကြောင်သွားတာက ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှု ခံရတော့မယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်ကာကွယ်ပေးတဲ့ အာနိသင် ရှိတဲ့ ဆေးလုံးတွေ ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်ဝိုင်တွေက အမြဲတမ်း ရောင်းအားကောင်းလေ့ ရှိသည်။

ထိပ်တန်း အဆင့် ဆိုရင် ကောင်းကင်ဈေးလောက်တောင် ရနိုင်လေသည်။

"ခန်းမသခင်ဖူက သဘောကောင်းလွန်းပါပြီ"

ကျန်းပေရန်က ကောင်းကင်ကြိုးကြာ ဝိညာဉ် ကို လက်ခံယူရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီလို ရတနာမျိုးကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် တန်ဖိုးထားပါ့မယ်"

ကျန်းပေရန် ဘာမှ မတွေဝေဘဲ လက်ခံလိုက်တာ မြင်တော့ ယဉ်ကျေးမှု အရ အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းပယ်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားတဲ့ ဖူကျဲ့ဟန် ခဏ ကြောင်သွားလေသည်။

ပြီးတော့ သူ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ရတနာ ဆိုတာ ထိုက်တန်သူ အတွက်ပါ အစ်ကိုကျန်းက ဝိုင်ချက်နည်းမှာ ဒီလောက် ကျွမ်းကျင်မှတော့ ဒီ ကောင်းကင်ကြိုးကြာ ဝိညာဉ် ကို ဖုန်တက်ခံထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး ပြီးတော့..."

ဖူကျဲ့ဟန် ခဏ တွေဝေပြီးမှ ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကျန်းက ဒီလို ကောင်းမွန်တဲ့ နည်းလမ်းကို ဖန်တီးနိုင်မှတော့ ဝိညာဉ်ဝိုင် ချက်လုပ်ခြင်းမှာလည်း အမြင်တွေ အများကြီး ရှိမှာ သေချာပါတယ် နောက်တစ်ခါ အစ်ကိုကျန်း အားရင် လာလည်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ် ဒီ ဝိုင်ချက်နည်းတွေ အကြောင်း အတူတူ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"

စကားပြောနေရင်း ဖူကျဲ့ဟန်ရဲ့ ပြင်းပြတဲ့ အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရတာကြောင့် ကျန်းပေရန် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်မိမသွားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

နောက်တစ်ခါ ထပ်လာမယ် ဆိုရင် လူယန်ယွီကို မပါပါအောင် ခေါ်လာရမယ်လို့ သူ တွေးလိုက်လေသည်။

မဟုတ်ရင် သူ တော်တော်လေး လုံခြုံမှု မရှိသလို ခံစားရလိမ့်မည်။

ခန်းမသခင် နှစ်ယောက်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ထာဝရ တင့်တယ်သော ခန်းမဆီ ပြန်လာခဲ့လေသည်။

"ကျောက်စိမ်း ကျောက်စိမ်း ဆရာ ကျောက်စိမ်းကို ကြည့်ခွင့်ပေးပါ ကျေးဇူးပြုပြီး"

ကျန်းပေရန် တံခါးခုံကို ကျော်ဖြတ်ဝင်ရောက်လိုက်တာနဲ့ လျိုဝေ့နင် သူ့ဆီ ပြေးလာတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူမကို ပုံမှန်အတိုင်း လျစ်လျူရှုချင်ပေမယ့် သူမ အိတ်ကပ်ထဲက မြင့်မြတ်သော ဖန်သား ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်းတုံးက သွေးဆောင်မှု အရမ်း များလွန်းနေလေသည်။

ဟူး...

သက်ပြင်းရှည် တစ်ချက်ချပြီးနောက် ကျန်းပေရန် လေးနက်တဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းက ဒီကျောက်စိမ်းကို အာရုံခံစားနိုင်တယ် ဆိုကတည်းက မင်းနဲ့ ရေစက် ရှိတယ် ဆိုတဲ့ သဘောပဲ ကြည့်ချင်စိတ် ဒီလောက် ပြင်းပြနေတာကို ကြည့်ရင် မင်းက တကယ် ရိုးသားမှန်း သိသာပါတယ် ကောင်းပြီလေ ငါ ခြွင်းချက်အနေနဲ့ တစ်ချက် ကြည့်ခွင့်ပေးမယ်"

ကျန်းပေရန်ရဲ့ အဖြေကို ကြားတော့ လျိုဝေ့နင် ခဏ ကြောင်သွားလေသည်။

ပြီးတော့ သူမရဲ့ ငါးသေမျက်လုံးတွေက တဖြည်းဖြည်း ပြူးကျယ်လာပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ အံ့သြစရာ ကောင်းတဲ့ အလင်းရောင် တစ်ခု ဖြာထွက်လာလေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ" လျိုဝေ့နင်က ကျန်းပေရန်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

ဘေးနားမှာ ဘယ်သူမှ မရှိတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန်က သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက မပြုပြင်ရသေးတဲ့ ငန်းရိုင်း ကျောက်စိမ်း တစ်တုံးကို ထုတ်ပြီး လျိုဝေ့နင်ကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

သူမ တောင့်တနေတဲ့ အဖိုးတန် ကျောက်စိမ်းကို နောက်ဆုံးတော့ မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ လျိုဝေ့နင်ရဲ့ ပါးစပ်က ပိုပိုပြီး ဟလာလေသည်။

ဒါက တကယ်ပဲ သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ ကျောက်စိမ်းကောင်း တစ်တုံး ဖြစ်လေသည်။

အထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ အရှိန်အဝါက မယုံနိုင်လောက်အောင် သိပ်သည်းလွန်းနေလေသည်။

ဂလု...

တံတွေး မျိုချပြီးနောက် လျိုဝေ့နင်က မိန်းမောတွေဝေနေတဲ့ အမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်လေသည်။

"အရမ်း... မိုက်တာပဲ..."

ပြောရင်းနဲ့ သူမက သူမ မျက်စိရှေ့ တည့်တည့်မှာ ရှိနေတဲ့ ငန်းရိုင်း ကျောက်စိမ်းကို လှမ်းဆွဲဖို့ လက်ဆန့်လိုက်လေသည်။

အဲ့ဒီနောက် သူမရဲ့ လက်သေးသေးလေးက ငန်းရိုင်း ကျောက်စိမ်းကို ထိခါနီးမှာပဲ ကျန်းပေရန်က ရုတ်တရက် ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

"ကြည့်ရုံပဲလို့ သဘောတူထားတယ်လေ ထိလို့ရတယ်လို့ မပြောဘူး"

ပြောပြီးတာနဲ့ ကျန်းပေရန်က ငန်းရိုင်း ကျောက်စိမ်းကို သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်လေသည်။

"အာ" လျိုဝေ့နင် စိုးရိမ်တကြီး အော်လိုက်လေသည်။

ပြီးတော့ သူမက ကျန်းပေရန်ရဲ့ လက်မောင်းကို ဆွဲပြီး အော်လိုက်လေသည်။

"ဆရာ ကျွန်မ ထိချင်တယ် ကျွန်မ ထိချင်တယ် ကျေးဇူးပြုပြီး"

"ကျောက်စိမ်းကို ဒီတိုင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိလို့ ရမလား ကျောက်စိမ်းထဲက ချီစွမ်းအင်ကို ထိခိုက်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"ကျွန်မ..."

လျိုဝေ့နင် ခဏ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူမ ဝတ်ရုံထဲက မြင့်မြတ်သော ဖန်သား ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်းကို ထပ်ပြီး ထုတ်လိုက်လေသည်။

"ဆရာ ကျွန်မ ရှင်နဲ့ လဲမယ် ရှင် ကျွန်မဟာကို ထိလို့ရတယ် ကျွန်မကို ရှင့်ဟာ ထိခွင့်ပေးမယ် ကောင်းပြီလား"

ရိုင်းစိုင်းတဲ့ အရှိန်အဝါ လှိုင်းလုံးတွေ ထုတ်လွှတ်နေတဲ့ သူ့ရှေ့က မြင့်မြတ်သော ဖန်သား ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်းကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် အပြစ်ရှိစိတ် ခံစားနေရတုန်းပင်၊ ကလေးမလေးဆီက သကြားလုံး လိမ်ယူနေသလိုမျိုးပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ကျောက်စိမ်း သန့်စင်ခြင်း မဟာတာအို အတွက် ရံဖန်ရံခါ ဒီလို အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတွေကို လျစ်လျူရှုတာက ကိစ္စ မရှိပါဘူးလေ။

ဆရာရဲ့ စဉ်းစားဟန် အမူအရာကို မြင်တော့ လျိုဝေ့နင်က မြင့်မြတ်သော ဖန်သား ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်းကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကျန်းပေရန် ရှေ့မှာ မြှောက်ပြလိုက်လေသည်။

"ဆရာ ကျွန်မနဲ့ လဲပါ ကျွန်မနဲ့ လဲပါနော် ကျေးဇူးပြုပြီး"

ဟူး...

သက်ပြင်းရှည် တစ်ချက်ချပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က လျိုဝေ့နင် လက်ထဲက မြင့်မြတ်သော ဖန်သား ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်းကို ယူလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ငန်းရိုင်း ကျောက်စိမ်းကို ထုတ်ပြီး သူမ လက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ"

သူမ ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လျိုဝေ့နင်က ငန်းရိုင်း ကျောက်စိမ်းကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ အုပ်ကိုင်ကာ ကြည့်ရှုဖို့ လက်တွေကို ချက်ချင်း လျှော့ချလိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျန်းပေရန်ကလည်း သူ့လက်ထဲက မြင့်မြတ်သော ဖန်သား ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်းကို စတင် လေ့လာလေသည်။

'ဒါက တကယ်ပဲ ဘုရင်တာအို ချီစွမ်းအင်ပဲ... အာနိသင်က ဒီလောက် အစွမ်းထက်တာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပါဘူး'

ကျောက်စိမ်း အမျိုးအစားတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားတဲ့ အရှိန်အဝါ ရှိကြသည်။

တချို့ အရှိန်အဝါတွေက ငြိမ်သက်စေတယ်၊ တချို့က သွေးကြောတွေကို အားဖြည့်ပေးတယ်၊ ပြီးတော့ တချို့က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးတယ် စသဖြင့်ပေါ့။

ပြီးတော့ ကျောက်စိမ်း အားလုံးထဲမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံးလို့ အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ ချီစွမ်းအင် သုံးမျိုး ရှိလေသည်။

ပထမဆုံးက ကောင်းကင်တာအို ချီစွမ်းအင်……

ဒီ ချီစွမ်းအင်က အလွန် နက်ရှိုင်းသည်။

တချို့က အဲ့ဒါကနေ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းထက် နည်းစနစ်တွေကို ဖန်တီးနိုင်တယ်၊ တချို့က ဒီ အရှိန်အဝါကြောင့် ကံကောင်းခြင်း အမျိုးမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့နိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ တချို့က ဒီ အရှိန်အဝါကြောင့် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး မဟာတာအိုကို တိုက်ရိုက် နားလည်သဘောပေါက်ပြီး တစ်ရက်တည်းနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းနိုင်ကြသည်။

ဒါကြောင့် ဒီ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီးပေါ်မှာ "ကျောက်တုံး လောင်းကစားခြင်း" ဆိုတဲ့ လောင်းကစား လှုပ်ရှားမှုလည်း ရှိပြီး သူ့ရဲ့ ရူးသွပ်မှု အဆင့်က ပိုတောင် ကြီးမားလေသည်။

သာမန် ကျောက်စိမ်း လောင်းကစားခြင်းက ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုအတွက် ဖြစ်သည်။

အများဆုံးတော့ 'တစ်ချက်ဖြတ်လိုက်ရင် ဆင်းရဲသွားမယ်၊ တစ်ချက်ဖြတ်လိုက်ရင် ချမ်းသာသွားမယ်၊ တစ်ချက်ဖြတ်လိုက်ရင် ဘောင်းဘီကွဲ ဝတ်ရုံကလွဲပြီး ဘာမှ မကျန်တော့ဘူး' ဆိုတာလောက်ပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ အဆင့်မြင့် ကျောက်စိမ်း သန့်စင်သူတွေတောင် အတွင်းထဲက အရှိန်အဝါကို အာရုံမခံနိုင်တဲ့ ကျောက်စိမ်းမျိုးကို လောင်းကစားမယ် ဆိုရင်တော့...

...ဖြတ်လိုက်တိုင်း သွေးထွက်သံယို ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

ဥပမာ ခင်ဗျား လောင်းကစား လုပ်ပြီး ကောင်းကင်တာအို ကျောက်စိမ်း တစ်တုံး တွေ့သွားတယ် ဆိုပါစို့၊ ကျောက်တုံး လောင်းကစားရုံက ခင်ဗျားကို ကျောက်တုံး ပေးမလား မပေးဘူးလား ဆိုတာက အချိန်အများစုမှာ ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်ပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မည်။

မတတ်နိုင်ဘူးလေ။

အဲ့ဒါက သွေးဆောင်မှု အရမ်း များလွန်းတယ်ကိုး။

ကောင်းကင်တာအို ချီစွမ်းအင် အောက်မှာ ဒုတိယ အမျိုးအစားက ဒီ ဘုရင်တာအို ချီစွမ်းအင် ဖြစ်သည်။

နက်ရှိုင်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကောင်းကင်တာအို ချီစွမ်းအင်နဲ့ မတူဘဲ ဘုရင်တာအို ချီစွမ်းအင်က ခိုင်မာပြီး ဘက်စုံ တိုးတက်မှုတွေကို ပေးစွမ်းသည်။

ဝတ်ဆင်သူရဲ့ စွမ်းရည် အားလုံး အများကြီး တိုးတက်လာပြီး အရာရာ စွမ်းဆောင်နိုင်သလို ခံစားမှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထို့အပြင် ဒါကို ဘုရင်တာအို ချီစွမ်းအင် လို့ ခေါ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဒီလို ကျောက်စိမ်းမျိုးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဝတ်ဆင်ထားရင် ရိုင်းစိုင်းသော ဘုရင် အရှိန်အဝါ ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးလို့ ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်း အနည်းငယ် အားနည်းတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီ ရိုင်းစိုင်းသော ဘုရင် အရှိန်အဝါ နဲ့ ကြုံတွေ့ရတဲ့အခါ ခုခံချင်စိတ် လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ ခေါင်းငုံ့ အရှုံးပေးလိုက်ရုံကလွဲပြီး ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ပေ။

ဘုရင်တာအို ချီစွမ်းအင် နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်က တတိယ အမျိုးအစား ဖြစ်တဲ့ နတ်ဆိုးတာအို ချီစွမ်းအင် ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရရင် ကျောက်စိမ်း အများစုကို လူတွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ အသုံးပြုကြပြီး ဝတ်ဆင်သူကို အကျိုးပြု အာနိသင် အမျိုးမျိုး ပေးစွမ်းသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီ တတိယ အမျိုးအစား ဖြစ်တဲ့ နတ်ဆိုးတာအို ကျောက်စိမ်းကတော့ သမားရိုးကျ မဟုတ်ပေ။

ဒီလို ကျောက်စိမ်းမျိုးက ဝတ်ဆင်သူရဲ့ အတွင်းအားကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေပြီး အောက်ခြေမရှိတဲ့ တွင်းနက်ကြီးလို ဆက်တိုက် စုပ်ယူနေလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီ နတ်ဆိုးတာအို ကျောက်စိမ်းက ဒီ အာနိသင် တစ်ခုတည်းပဲ ရှိမယ် ဆိုရင်တော့ အရင် ကျောက်စိမ်း နှစ်မျိုးနဲ့ ယှဉ်ပြီး ပြောစရာတောင် မလိုတော့ပေ။

ဒီ နတ်ဆိုးတာအို ကျောက်စိမ်းက ဝတ်ဆင်သူရဲ့ အတွင်းအားကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေပေမယ့် ဝတ်ဆင်သူက အန္တရာယ် ဒါမှမဟုတ် အခက်အခဲနဲ့ ကြုံတွေ့ရတဲ့အခါ နတ်ဆိုးတာအို ကျောက်စိမ်းက ဝတ်ဆင်သူကို ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ထက် အများကြီး သာလွန်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာအောင် လုပ်ပေးလိမ့်မည်။

ကျန်းပေရန်ရဲ့ စကားနဲ့ ပြောရရင် ဒါက လိမ်ညာမှု တစ်ခုပဲ။

ဒါ့အပြင် အခြေအနေက ပိုပြီး မျှော်လင့်ချက် မရှိလေလေ နတ်ဆိုးတာအို ကျောက်စိမ်းကနေ ပေါက်ကွဲထွက်လာတဲ့ အင်အားက ပိုပြီး ကြီးမားလေလေ ဖြစ်သည်။

ကျောက်စိမ်း သန့်စင်သူ အများအပြားက နတ်ဆိုးတာအို ကျောက်စိမ်းတွေမှာ ရှေးဟောင်း ပညာရှင်တွေရဲ့ ဝိညာဉ်တွေ တွယ်ကပ်နေပြီး "အိမ်ရှင်" ရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးကာ ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေကြတယ်လို့ သံသယ ဝင်ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက ခန့်မှန်းချက် သက်သက်ပါပဲ။

နတ်ဆိုးတာအို ကျောက်စိမ်းရဲ့ သဘောသဘာဝ အမှန်က ဘာလဲ ဆိုတာ အခုထိ ဘယ်သူမှ သေချာ မပြောနိုင်ကြသေးပေ။

'ဒါက ဘုရင်တာအို ချီစွမ်းအင် ပေါ့

တကယ် အစွမ်းထက်တာပဲ

ကျင့်ကြံသူတွေကို သူတို့ အဆင့်ထက် ကျော်လွန်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စေတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပါဘူး'

အကြိမ်ကြိမ် အခါခါ စစ်ဆေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုက ပိုပြီး ပြင်းထန်လာလေသည်။

'ငါ ဒီလို ကျောက်စိမ်း လက်ရာမျိုး တစ်ခါမှ မဖန်တီးဖူးဘူး

နဂါးလေးကောင် လေးထောင့် သလင်းကျောက်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ဘယ်လို အံ့ဖွယ်ကောင်းတဲ့ လောကီလွန် ဓာတ်ပြုမှုမျိုး ထွက်ပေါ်လာမလဲ မသိဘူး...

ကျားဖြူ ဝိညာဉ် လည်း ကောင်းမယ် ထင်တယ်'

"ပေရန် မင်း ရောက်နေမှတော့ ဘာလို့ ဒီလောက် ကြာတဲ့အထိ တက်မလာတာလဲ"

ကျန်းပေရန်က မြင့်မြတ်သော ဖန်သား ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်းကို အလေးအနက် လေ့လာနေတုန်း ရှီဟုန်ဖေးက ဒုတိယထပ်ကနေ ရုတ်တရက် ဆင်းလာပြီး ခေါ်လိုက်လေသည်။

ရှီဟုန်ဖေးကို ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ကျောက်စိမ်းကောင်း တစ်တုံး တွေ့လို့ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်လို့ပါ"

ကျန်းပေရန် လက်ထဲက မြင့်မြတ်သော ဖန်သား ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ရှီဟုန်ဖေးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကာ ကျန်းပေရန် ဘေးနား လျှောက်လာလေသည်။

"ဒီကျောက်စိမ်းကို မကြံစည်ဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ် ဒါပေါ့ မင်းက တန်ဖိုးတူ လဲလှယ်နိုင်ရင်တော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး"

ရှီဟုန်ဖေးရဲ့ စကားကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က လျိုဝေ့နင်ကို တစ်ချက် ပြန်ကြည့်လိုက်လေသည်။

'သူမရဲ့ နောက်ခံက တကယ် နက်ရှိုင်းတာပဲ...'

ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေရန်က ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်ကတည်းက ဒါကို ခန့်မှန်းမိပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြင့်မြတ်သော ဖန်သား ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်းလို ထိပ်တန်း ရတနာမျိုးက အလယ်ပိုင်း လွင်ပြင် နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံမှာတောင် ရှားပါးလောက်သည်။

သူမသာ ထိပ်တန်း မိသားစု တစ်ခုက မဟုတ်ရင် လျိုဝေ့နင်လို ဦးနှောက်မရှိတဲ့ ကလေးမလေး တစ်ယောက်ကို ကစားစရာ အဖြစ် ဒီလို ထိပ်တန်း ရတနာမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ပေးနိုင်မှာလဲ။

ဒါပေါ့ တခြား အသုံးဝင်မှု တစ်ခု ရှိနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ရှီဟုန်ဖေး ပြောတဲ့ တန်ဖိုးတူ လဲလှယ်မှု ဆိုတာကိုတော့ ကျန်းပေရန် စဉ်းစားလို့ ရသည်။

ဒါပေမဲ့ မြင့်မြတ်သော ဖန်သား ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်းနဲ့ တန်ဖိုးတူတဲ့ အရာတစ်ခုကို သူ တကယ် ထုတ်ပြလိုက်ရင် ပြဿနာတွေ နောက်က လိုက်လာမှာကို သူ ကြောက်မိသည်။

ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်ကာ ကျန်းပေရန် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်က ကြည့်ရုံပါပဲ ဒီလို အဖိုးတန် ကျောက်စိမ်းမျိုးကို မြင်ခွင့်ရဖို့ ဆိုတာ ရှားပါးပါတယ်"

ဒါကို ကြားတော့ ရှီဟုန်ဖေး ပြုံးပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ့ဆီမှာလည်း အဖိုးတန် ကျောက်စိမ်းတွေ ရှိပါတယ် မင်း ကြည့်ချင်လား"

"စီနီယာရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ မကြည့်တာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ် ကျွန်တော် အရမ်း အားကျပြီး ခံနိုင်ရည် ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဟားဟားဟား"

ရှီဟုန်ဖေး ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဘာလို့ အားကျနေမှာလဲ မင်း တကယ် လိုချင်ရင် ငါ့ ရှီမျိုးနွယ်စုက မတတ်နိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး မင်းသာ..."

ရှီဟုန်ဖေး စကားမဆုံးခင် ကျန်းပေရန်က ဖြတ်ပြောလိုက်လေသည်။

"စီနီယာ ခန်းမသခင်ကောင်းရဲ့ လေ့လာမှု အခြေအနေ ဘယ်လို ရှိလဲ မသိဘူး"

ခန်းမသခင်ကောင်း အကြောင်း ကြားတော့ ရှီဟုန်ဖေး မျက်နှာ လင်းလက်သွားလေသည်။

"ခန်းမသခင်ကောင်းက အစီအရင် အကြောင်း တကယ် ဘာမှ မသိပါဘူး ကံကောင်းလို့ ငါက နည်းနည်း လေ့လာဖူးလို့ သူမနဲ့ ဆွေးနွေးလို့ ရနေတာပါ"

"စီနီယာရှီက တကယ် ပါရမီ ပါတာပဲ ဒီဂျူနီယာက လေးစားမိပါတယ်"

ဒါပေမဲ့ သူ ပြောနေရင်း ကျန်းပေရန် တွေးနေတာကတော့ 'ဒီ ကောင်းလန်ဝမ်ရဲ့ အစီအရင် ပါရမီက တော်တော်လေး သာမန်ပါပဲလား

သူမက အခုမှ စတင်တာပဲ ရှိသေးတယ် အစီအရင် လေ့လာမှု ဗဟုသုတတွေက သူမကို ဒုက္ခပေးနေပုံ ရတယ်

မဟုတ်ရင် ရှီဟုန်ဖေးနဲ့ ဆွေးနွေးနေစရာ အကြောင်း မရှိဘူး'

"မင်းက ယဉ်ကျေးလွန်းနေပြီ ငါက အခြေခံလောက်ပဲ သိတာ ဒါပေါ့ ငါ့ရဲ့ 'အခြေခံ' နဲ့ မင်းရဲ့ 'အခြေခံ' က မတူဘူး ပြီးတော့ မင်း ခန်းမသခင်လူ နဲ့ စကားပြောတာ တော်တော် ကြာတယ်နော် အစီအရင် သင်ပေးတာထက် ပိုပြီး ဆွေးနွေးခဲ့ကြတယ် မဟုတ်လား"

"စီနီယာက ဉာဏ်ကောင်းပါတယ်"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ပေါင်းခံနည်း ကိစ္စကို ပြန်ပြောပြလိုက်လေသည်။

"ပေါင်း... ခံနည်း"

ရှီဟုန်ဖေး ခေါင်းညိတ်ပြီး စကားလုံးကို လိုက်ရွတ်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆို မင်းက ဝိညာဉ်ဝိုင် ချက်လုပ်ခြင်းမှာလည်း တော်တော် အောင်မြင်မှု ရှိတာပေါ့"

"ကျွန်တော်က အရသာရှိတဲ့ ဝိုင်တချို့ ချက်တတ်ရုံပါ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဝိုင်တွေ အတွက်တော့ လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေပါသေးတယ်"

ဒါကို ကြားတော့ ရှီဟုန်ဖေးက ရယ်မောရင်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။

"မင်း ဒီကောင်လေး ဘယ်အချိန်များမှ တစ်ခါလောက် ရိုးသားမလဲ မသိတော့ဘူး"

"ဆရာကျန်း ရောက်နေပြီလား"

ရှီဟုန်ဖေးက နောက်ထပ် မေးခွန်း နှစ်ခုလောက် မေးတော့မယ့် အချိန်မှာပဲ ကောင်းလန်ဝမ် အောက်ထပ် ဆင်းလာပြီး မေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန် စကားပြောဖို့ မစောင့်ဘဲ ရှီဟုန်ဖေး ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် သူ ရောက်နေပြီ ခင်ဗျား စာဖတ်နေတာကို နှောင့်ယှက်မိမှာ စိုးလို့ ကျွန်တော် သူ့ကို အပေါ် လွှတ်မပေးလိုက်တာ"

ဒါကို ကြားတော့ ကောင်းလန်ဝမ် မျက်ခုံး အနည်းငယ် တွန့်သွားလေသည်။

သူမက သူမရဲ့ အစီအရင် ပါရမီ ဘယ်လိုလဲ ဆိုတာ သိချင်လို့ စိတ်ပူနေတာ ဒီမှာ သူက လူကို တားထားတယ်တဲ့။

ဒါက သူမကို အလကား စိတ်ပူအောင် လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဒါပေမဲ့ ကောင်းလန်ဝမ်က သူမရဲ့ အမူအရာကို ချက်ချင်း ပြုပြင်လိုက်လေသည်။

သူမ အောက်ထပ် ဆင်းလာပြီး ကျန်းပေရန်ကို ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆရာကျန်း ရှင်... ရှင်က ကျွန်မကို စမ်းသပ်ဖို့ လာတာလား"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းခါပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်က ခန်းမသခင်ကောင်း ဒီစာအုပ် ဖတ်နေတုန်း မေးစရာ မေးခွန်းတွေ ရှိလား ရှင်းပြပေးဖို့ လိုမလား လာကြည့်တာပါ"

ကောင်းလန်ဝမ်က အပိုင်း တော်တော်များများကို တကယ် နားမလည်ပေမယ့် အားတင်းပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆရာကျန်း ရေးထားတဲ့ အစီအရင် လက်စွဲစာအုပ်က နားလည်ရ လွယ်ကူပြီး သင်ယူရတာ အရမ်း လွယ်ပါတယ်"

စကားလုံးတွေ ပါးစပ်က ထွက်သွားတာနဲ့ ကောင်းလန်ဝမ် ကိုယ်တိုင် နောင်တရသွားမိလေသည်။

သူမ လိမ်ပြောရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ပထမအချက်၊ သူမ မသင်ယူနိုင်ဘူး ဆိုတာကို မသိစိတ်က ဝန်မခံချင်လို့၊ ဒုတိယအချက်၊ ဒီ အစပိုင်း အစိတ်အပိုင်းတွေကိုတောင် ကောင်းကောင်း မသင်ယူနိုင်ရင် ဉာဏ်ရည်ညံ့တယ် ဆိုပြီး အထင်သေးခံရမှာ ကြောက်လို့ ဖြစ်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့ ဒါဆို ခန်းမသခင်ကောင်း အချိန်ယူပြီး ဖတ်ပါ ပြီးသွားတဲ့အခါ ကျွန်တော့်ကို အသိပေးလိုက်ပါ ကျွန်တော်တို့ နောက်တစ်ဆင့်ကို သွားကြတာပေါ့"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က လျိုဝေ့နင်ဆီ လျှောက်သွားပြီး ငန်းရိုင်း ကျောက်စိမ်းကို ပြန်ယူကာ မြင့်မြတ်သော ဖန်သား ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်းကို သူမ လက်ထဲ ပြန်ထည့်ပေးလိုက်လေသည်။

"ကျောက်စိမ်း"

လျိုဝေ့နင်က ကျန်းပေရန်ရဲ့ အဝတ်အစားကို ဆွဲပြီး သနားစရာကောင်းအောင် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဆရာ နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ကြည့်ခွင့်ပေးပါ နည်းနည်းလောက်ပါပဲ"

"ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်ပဲ ငါ ပြန်ရတော့မယ်"

"ကျွန်မ ဆရာနဲ့ အတူ လိုက်ခဲ့မယ်" လျိုဝေ့နင်က ကျန်းပေရန် နောက် လိုက်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

သက်ပြင်းချပြီး ကျန်းပေရန်က ကောင်းလန်ဝမ်ကို လှည့်ကြည့်ကာ မျက်စိိတ်ပြလိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန်ရဲ့ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်တဲ့ ကောင်းလန်ဝမ်က ချက်ချင်း လျှောက်လာပြီး လျိုဝေ့နင်ကို ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။

"ကျွန်မ ထိချင်သေးတယ် ကျွန်မ ထိချင်သေးတယ်" ဆိုတဲ့ သနားစရာ အော်ဟစ်သံတွေသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

ကောင်းလန်ဝမ်နဲ့ တခြားသူတွေ ဒုတိယထပ်ကို တက်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ရှီဟုန်ဖေးကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"စီနီယာရှီ ကျွန်တော့်ဘာသာ ပြန်သွားရမလား ဒါမှမဟုတ်..."

ခဏ တွေဝေပြီးနောက် ရှီဟုန်ဖေး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် တစ်ယောက်ယောက်ကို လိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"

အရင် ရထားလုံးပဲ ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းပေရန်က အဲ့ဒါကို မြင်တော့ ရှီဟုန်ဖေးဘက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

"သွားတော့"

ကျန်းပေရန်ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး ရှီဟုန်ဖေး ဒုတိယထပ်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြန်တက်သွားလေသည်။

"သခင်လေး ကျေးဇူးပြုပြီး တက်ပါ"

ရထားမောင်းသူက ရထားလိုက်ကာကို ဖယ်ပေးရင်း ရိုသေစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးပါ"

ရထားမောင်းသူကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျန်းပေရန် တက်လိုက်လေသည်။

ခုနက မြင့်မြတ်သော ဖန်သား ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်းရဲ့ အထိအတွေ့ကို ပြန်သတိရပြီး ကျန်းပေရန် လျှာမသပ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

'အဲ့ဒါကို ရအောင်ယူဖို့ နည်းလမ်း ရှာရဦးမယ်'