သူတော်စင်၏ ဝင်စားခြင်း

တကယ်တမ်းကျတော့ အစီအရင် လက်စွဲစာအုပ်လို အရာတွေက ရေးဖို့ အရမ်း လွယ်ကူပါတယ်။

ကျန်းပေရန်က လီဖူချန်လို ဇာတ်လိုက်အညွန့်အဖူးလေးမျိုးကို ပေးပြီး အဆက်အသွယ် လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ စိတ်ကူးပေါက်ရင် ပေါက်သလို အုပ်ရေ အတော်များများ ရေးပြီးသား ရှိပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ရေးရလွယ်တယ်လို့ သူများကိုတော့ အထင်မခံနိုင်ပါဘူး။

ဒါကြောင့် သူ့ "အလုပ်" ရဲ့ ဒုတိယမြောက်နေ့မှာတင် ကျန်းပေရန် ပျော်ပျော်ကြီး လစ်ထွက်လာခဲ့လိုက်တယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အခု သူ့ရဲ့ တိုက်ရိုက် အထက်လူကြီးအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေတာလေ။

တစ်ရက်လောက် ခွင့်ယူတာက ကိတ်မုန့်စားသလောက်တော့ လွယ်မှာပါ ဟုတ်တယ်မလား။

"ဟားဟားဟား ငါ နဂါးမလေးကို နောက်ဆုံးတော့ ဆွဲမိပြီ"

ရှီဖုန်းလန်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ကတ်ကို စားပွဲပေါ် ရိုက်ချကာ အော်လိုက်လေသည်။

"ငါ့ဘက်မှာ ယန်ကော ရှိနေပြီဆိုတော့ နဂါးမလေးကို ကစားလိုက်ရင် 'ပေါင်းစပ်ဓား' စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းနိုင်ပြီး မင်းရဲ့ ကျန်းဝူကျိကို တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားပစ်လို့ ရပြီ"

"မင်း ကံမဆိုးပါဘူး"

ရှီဖုန်းလန် လက်ထဲမှာ နဂါးမလေး မရှိဘူးလို့ ကျန်းပေရန် တွက်ချက်ထားခဲ့ပေမယ့် သူမ ဒီလို ကံကောင်းတဲ့ ဆွဲယူမှုမျိုး လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

'ဟူး ကံကောင်းခြင်း ဆိုတာက အစွမ်းထက်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်နေတုန်းပါပဲလား'

သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က သူ့လက်ထဲက ဖဲချပ်တွေကို ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ အရှုံးပေးပါတယ်"

"ဟားဟားဟားဟား ငါ နိုင်ပြီ"

ရှီဖုန်းလန်က အောင်နိုင်သူ အပြုံးနဲ့ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ရှူး... ငါ မင်းကို ဘာပြောထားလဲ"

ကျန်းပေရန် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အော် ဟုတ်သားပဲ ငါတို့ တိတ်တဆိတ် လောင်းကစား လုပ်နေတာကို သူများတွေ သိလို့ မဖြစ်ဘူးနော်"

ရှီဖုန်းလန်က ပြောပြီးပြီးချင်း ပါးစပ်ကို အမြန် ပိတ်လိုက်လေသည်။

အသံနှိမ့်ပြီး ရှီဖုန်းလန် တီးတိုးပြောလိုက်လေသည်။

"ထပ်ကစားမယ် ထပ်ကစားမယ် ဒီအလှည့်မှာ ငါ့ ဖဲချပ်အသစ်ရဲ့ စွမ်းအားကို ပြမယ်"

ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေရန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကတ်တွေကို သိမ်းဆည်းကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့ လောင်းကစားချိန် ကုန်သွားပါပြီ ငါ အလုပ်ပြန်လုပ်ရပါဦးမယ်"

"ဟေ့ ဟေ့ ဟေ့"

ကျန်းပေရန် ထရပ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ရှီဖုန်းလန် အမြန် လှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်။

"မသွားပါနဲ့ဦး ပေရန်လေး နောက်ထပ် တစ်ပွဲပါပဲ တစ်ပွဲတည်းပါ"

"မရဘူး ကတိက ကတိပဲလေ ငါ့ကို မင်းရဲ့ ပျံသန်းနေအိမ်ထဲ ခေါ်သွားပေးပါ"

"ဟွန့်"

နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီး ရှီဖုန်းလန်က သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ပျံသန်းနေအိမ်ကို ထုတ်ကာ ကျန်းပေရန်နှင့်အတူ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ဒီ ပျံသန်းနေအိမ်ကို စီးဖူးကတည်းက ကျန်းပေရန်က သူ့ရဲ့ အားသာချက်တွေကို မမေ့နိုင်တော့ပေ။

ဘေးကင်းမှုနဲ့ အဆင်ပြေမှု ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး နည်းလမ်းတစ်ခုက သူ့အိပ်မက်တွေ တကယ်ဖြစ်လာသလိုပါပဲ။

သူသာ တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရင် သစ်သားဝိညာဉ် သွေးကြောတုန်းကလို မြေအောက်မှာ ပိတ်မိနေမှာကို ဘယ်တော့မှ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

ကျန်းပေရန်က သူ့ရဲ့ လက်ရှိ အရည်အချင်းနဲ့ ဒီလို အဆင့်မြင့် ပျံသန်းနေအိမ်မျိုး မဖန်တီးနိုင်မှန်း သိပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ အရင် လေ့လာထားလို့ ရပါတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက လုံးဝ နားမလည်နိုင်တာမှ မဟုတ်တာ။

ပျံသန်းနေအိမ်ထဲ ဝင်ပြီးနောက် သူက ရှီဖုန်းလန်ကို "ငါ့ကို မနှောင့်ယှက်နဲ့" လို့ ပြောပြီး ဒုတိယထပ်က စာကြည့်ခန်းကို သွားလိုက်လေသည်။

တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ပြီး ပျင်းရိနေသော ရှီဖုန်းလန်သည် ကုလားထိုင်တစ်လုံးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ကျန်းပေရန် ပေးထားသော ဖဲချပ်အသစ်ကို လေ့လာနေရုံသာ တတ်နိုင်တော့လေသည်။

ဒီအချိန်မှာ သရဲဝိညာဉ်မျှော်စင်ထဲ၌ ရှီဟုန်ဖေးက ပင်လယ်ကမ်းစပ် တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး မိန်းမပျိုလေး တစ်သိုက်နဲ့ ရေကစားနေတဲ့ ဘိုးဘေးကြီးကို အရိုအသေပြုလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

သူ့ရဲ့ အတွင်းအားကို သုံးပြီး မိန်းမပျိုလေးတွေကို ရေနဲ့ ပက်နေတဲ့ ရှီဟုန်ယွင်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဘယ်လိုလဲ အခြေအနေ"

"ဘိုးဘေးကြီး ခန့်မှန်းထားတဲ့ အတိုင်းပါပဲ အဲ့ဒီ ကျန်းပေရန်က ဒီလောကမှာ တွေ့ရခဲတဲ့ ပြိုင်စံရှား ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပါ"

"အိုး"

ရှီဟုန်ယွင်က အဝတ်အစားတွေ စိုရွှဲနေတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်ကို ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး နမ်းကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဘယ်လို နည်းလမ်းနဲ့ သူက ပြိုင်စံရှား ပါရမီရှင် ဖြစ်တာလဲ"

"တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံရုံနဲ့တင် ကောင်းလန်ဝမ်က သူ ပြသလိုက်တဲ့ ကျောက်စိမ်း သန့်စင်ခြင်း ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် လုံးဝ အရည်ပျော်သွားခဲ့ပါတယ် သူမက သူ့ဆီကနေ လမ်းညွှန်မှု တောင်းခံဖို့တောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချခဲ့ပါတယ်"

"အဲ့ဒီ ကောင်းလန်ဝမ် ဟုတ်လား"

ရှီဟုန်ယွင် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ တကယ် စိတ်ဝင်စားစရာပဲ အဲ့ဒီကောင်လေးက သူမကို ဒီလို ဖြစ်သွားအောင် ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"

"ဘိုးဘေးကြီးကို တင်ပြပါတယ် ဒီမျိုးဆက်က ကျောက်စိမ်း သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်အကြောင်း သိပ်မသိပါဘူး နည်းနည်းပဲ ကြားခဲ့ရတာပါ ကျန်းပေရန်က အစီအရင်တွေကို ကျောက်စိမ်း သန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး ပညာရပ် နယ်ပယ်သစ် တစ်ခုကို ရောက်ရှိသွားပုံ ရပါတယ် ဒါကြောင့် ကောင်းလန်ဝမ်က အရမ်း အထင်ကြီးသွားတာပါ"

"မျိုးနွယ်စု သူတော်စင် အသားကင် ရပါပြီ"

မိန်းမပျိုလေး တစ်ယောက်က အကြေးခွံပါသော သားရဲအသားတုံးကြီး နှစ်တုံးကို ကိုင်ပြီး လျှောက်လာရင်း အော်ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ"

ရှီဟုန်ယွင်က မိန်းမပျိုလေးကို ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး သူမ ကိုင်ထားတဲ့ အသားကင် နှစ်တုံးကိုတော့ လွှင့်ပစ်လိုက်လေသည်။

သူက သူမကို နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အသားကင်က ငါ့ရဲ့ ဘီအာလေးလောက် ဘယ်လိုလုပ် အရသာ ရှိနိုင်မှာလဲ"

"မျိုးနွယ်စု သူတော်စင်..."

ဘီအာ လို့ ခေါ်တဲ့ မိန်းမပျိုလေးက ရှက်ရွံ့စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကမူ လုံးဝ အရှုံးပေးထားသည့် ပုံစံ ဖြစ်နေလေသည်။

လက်တွေက လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားရင်း ရှီဟုန်ယွင်က သူမကို ပွတ်သပ်နေရင်း ရှီဟုန်ဖေးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"သူက ရှားပါး ပါရမီရှင် ဖြစ်နေမှတော့ သူ့ကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံပါ ငါ့ဘဝမှာ လူတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် တွေ့ခဲ့ဖူးတယ် ဒီကောင်လေးက အဲ့ဒီအထဲမှာ အထူးခြားဆုံးပဲ ဒီသဲလွန်စကို လိုက်ရင် စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်ခုခု တွေ့နိုင်လောက်တယ်"

'အထူးခြားဆုံး ဟုတ်လား'

ဒီစကားလုံးတွေက ရှီဟုန်ဖေးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့လေသည်။

ဘိုးဘေးကြီးက ဒီလို ဖော်ပြချက်မျိုး သုံးတယ်ဆိုတာ 'တစ်ယောက်' ဆိုတဲ့ စကားလုံးတောင် မထည့်ဘဲ ပြောတာကို ကြည့်ရင် ဒီ ကျန်းပေရန်က ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို တကယ် ရရှိထားတယ်ဆိုတာ ပြသနေလေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဒီမျိုးဆက်က သူ့ကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်"

"ကောင်းပြီ သွားလို့ ရပြီ သူ့ကို အရမ်းကြီး စောင့်ကြည့်နေစရာ မလိုဘူး သူ လုပ်ချင်တာ လုပ်ပါစေ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

အဲ့ဒီစကားနဲ့တင် ရှီဟုန်ဖေးက ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ကျန်းပေရန် ဘယ်လောက် အရေးပါလဲ ဆိုတာ လုံးဝ နားလည်သွားလေသည်။

ဒါက အိမ်တော်ထိန်း တစ်ယောက်ထက်တောင် ပိုကောင်းတဲ့ ဆက်ဆံရေးပဲ ပြီးတော့... ကျန်းပေရန်ကို မိသားစုရဲ့ လက်တွဲဖော် အဖြစ် ဆက်ဆံချင်တဲ့ အရိပ်အယောင်တောင် ဖျော့ဖျော့လေး ရှိနေလေသည်။

'ဒီကောင်လေးက ဒါနဲ့ထိုက်တန်အောင် ဘာလုပ်ခဲ့လို့လဲ'

အနက်ရောင်သူတော်စင် တစ်ပါးမှသာ အနက်ရောင်သူတော်စင် တစ်ပါးရဲ့ လက်တွဲဖော် ဖြစ်နိုင်တာ။

အနက်ရောင်သူတော်စင် ရှိတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေမှသာ ရှီမျိုးနွယ်စုနဲ့ တန်းတူ ရပ်တည်နိုင်တာ။

ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကပဲ ဒီ ကျန်းပေရန်က သူ့မျက်လုံးထဲမှာ တောသားကောင်လေး တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာ။

အခု ဘယ်လိုလုပ် သူက...

ရှီဟုန်ဖေး စဉ်းစားနေရင်း ကျန်းပေရန်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်လို့ စတင် ခံစားလာရလေသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် လူငယ် ဘယ်နှယောက်ကများ သူ့လို သိုသိုသိပ်သိပ်နဲ့ နှိမ့်ချနေနိုင်မှာလဲ။

ရုတ်တရက် ရှီဟုန်ဖေးရဲ့ စိတ်ထဲမှာ စာလုံးကြီး လေးလုံး လက်ခနဲ ပေါ်လာလေသည်။

သူတော်စင်၏ ဝင်စားခြင်း

"ဟီး..."

ရှီဟုန်ဖေး ရုတ်တရက် ခေါင်းနားပန်းကြီးသွားသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူက ဒီလို အရာမျိုးတွေကို ကြားဖူးရုံပဲ ရှိပေမယ့် ကျန်းပေရန်အပေါ် ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ သဘောထားကို ကြည့်ရင် ဖြစ်နိုင်ချေက အရမ်း များနေလေသည်။

မဟုတ်ရင် ကျန်းပေရန်လို ပါရမီရှင်မျိုးနဲ့ဆိုရင် ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ စိတ်နေသဘောထားအရ သူ့ကို ဆက်နေစေဖို့ အပျော့နည်းရော အကြမ်းနည်းပါ သေချာပေါက် သုံးမှာပဲ။

ဒါပေမဲ့ အခု သူ့ရဲ့ ဆိုလိုရင်းက ရှင်းနေတယ် သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ။

ကျန်းပေရန် နေချင်ရင် နေလို့ရတယ်။

သူ ထွက်သွားချင်ရင် ထွက်သွားလို့ရတယ်။

ဒီအတွေးက နည်းနည်း ရိုသေမှု မရှိသလို ဖြစ်နေပေမယ့် ရှီဟုန်ဖေးက ဘိုးဘေးကြီးရဲ့...

စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်ကို ခံစားနေရလေသည်။

ဟုတ်တယ် ဘိုးဘေးကြီးက ကျန်းပေရန်နဲ့ ရန်မဖြစ်ချင်ဘူး။

"သွားတော့ ငါ ပြောတာ မှတ်ထားပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ပြန်ပါတော့မယ်"

ရှီဟုန်ဖေး ထွက်သွားပြီးနောက် ရှီဟုန်ယွင်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းက ပင်လယ်ကမ်းစပ်ကနေ ဂူတစ်ခု အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"အို မှောင်လိုက်တာ"

"ဂိုဏ်းချုပ်က ဆိုးလိုက်တာနော်"

"မျိုးနွယ်စု သူတော်စင် ရှင့်ကို မမြင်ရတော့ဘူး"

ခဏတာ ဂူထဲမှာ မိန်းမပျိုလေးတွေရဲ့ သာယာတဲ့ အော်မြည်သံတွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

"တောက်"

လက်ချောင်း တောက်လိုက်တာနဲ့ မီးပုံတစ်ခု လင်းထိန်လာလေသည်။

ရှီဟုန်ယွင်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ့ အလှလေးတို့ မှောင်မှာ ကြောက်ရင် ငါ့ဆီ လာခဲ့ကြ"

"မျိုးနွယ်စု သူတော်စင်"

မိန်းမပျိုလေးတွေ အားလုံး အော်ဟစ်ပြီး ရှီဟုန်ယွင်ဆီ ပြေးသွားကြလေသည်။

ရင်ခွင်ထဲမှာ မိန်းမပျိုတွေနဲ့ ခြေရင်းမှာ နောက်ထပ် မိန်းမပျို အများအပြား လဲလျောင်းနေပေမယ့် ရှီဟုန်ယွင်ရဲ့ စိတ်က သူတို့ရဲ့ နူးညံ့တဲ့ အသားအရေပေါ်မှာ မရှိဘဲ ကျန်းပေရန်ရဲ့ တည်ရှိမှုပေါ်မှာသာ ရှိနေလေသည်။

'ငါးပါး ထူးခြားသူနဲ့ သုံးပါး အကန့်အသတ်မဲ့သူ... ဒီကောင်လေး ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ'

...

ဖဲကစားလိုက် ပျံသန်းနေအိမ်ကို လေ့လာလိုက် ဖဲကစားလိုက် ပျံသန်းနေအိမ်ကို လေ့လာလိုက် ဖဲကစားလိုက်...

ဒီ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်နဲ့ လဝက်လောက် ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။

မနက်ခင်း တစ်ခုမှာ ကျန်းပေရန်က ရှီဖုန်းလန်နဲ့ နေ့စဉ် ဖဲကစားပွဲ ပြိုင်ဆိုင်နေတုန်း တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရလေသည်။

'သူတို့ ငါ့ကို နောက်ဆုံးတော့ လာရှာကြပြီပဲ'

သူ နေအိမ်ကနေ မထွက်တာ လဝက်လောက် ရှိပြီ ဘယ်သူမှလည်း သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ကြဘူး။

ရှီမိသားစုက သူ့ကို တကယ် လွှတ်ပေးလိုက်ပြီလို့ ကျန်းပေရန် ထင်ခဲ့ပေမယ့် သူက သူတို့ စိတ်ထဲမှာ ရှိနေသေးပုံ ရလေသည်။

"လာပြီ"

ပြန်ဖြေရင်း ကျန်းပေရန် လမ်းလျှောက်သွားပြီး တံခါးဖွင့်လိုက်လေသည်။

"ကျောက်စိမ်း ဆရာ ကျွန်မ ကျောက်စိမ်းကို ကြည့်ချင်တယ် ကျေးဇူးပြုပြီး ဆရာ"

တံခါးဝမှာ ရပ်နေတဲ့ လျိုဝေ့နင်ကို မြင်လိုက်ရတာက ကျန်းပေရန်အတွက် တော်တော် အံ့သြစရာ ကောင်းတယ်လို့ ဝန်ခံရပေမည်။

သူက ရှီဟုန်ဖေးကို မျှော်လင့်ထားခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ဒီ အမြီးလေး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

"ဆရာကျန်း"

ကျန်းပေရန် အံ့သြနေတုန်းမှာပဲ ပိုပြီး အံ့သြစရာ ကောင်းတာ တစ်ခု ဖြစ်လာလေသည်။

ကောင်းလန်ဝမ်က နောက်ကနေ လျှောက်လာပြီး သူ့ကို နည်းနည်း ရှက်ရွံ့စွာ နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

"နင် နင်နင်က ရှင့်ကို လာတွေ့ချင်တယ်လို့ နေ့တိုင်း ပူဆာနေလို့ ကျွန်မ ကျွန်မ သူ့ကို ခေါ်လာခဲ့ရတာပါ"

'အင်း...'

ကောင်းလန်ဝမ်ရဲ့ ရှောင်လွှဲနေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေတဲ့ လက်တွေကို ကြည့်ပြီး ဒီလူက လိမ်ညာတာ သိပ်မလုပ်ဖူးဘူးဆိုတာ ကျန်းပေရန် သိလိုက်လေသည်။

"အော် ကျွန်တော် သူမကို ဘာကျောက်စိမ်းမှ ပြမှာ မဟုတ်ပါဘူး ခင်ဗျား ပြန်သွားလို့ ရပါပြီ"

ကျန်းပေရန် ပြောပြီးသည်နှင့် တံခါးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပိတ်လိုက်လေသည်။

"ဘုန်း" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ ကောင်းလန်ဝမ် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားလေသည်။

'ငါ...

ငါ မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရတာလား မဟုတ်ဘူး...

ငါ အထဲတောင် မဝင်ရသေးဘူး'

ကျန်းပေရန်နဲ့ တွေ့ပြီးကတည်းက သူမ ပထမဆုံး အကြိမ်တွေ အများကြီး ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်ဆိုတာ ကောင်းလန်ဝမ် တွေ့ရှိလိုက်လေသည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် ရှက်ရွံ့ဖူးတာ ပထမဆုံးအကြိမ် သူမရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေ နိမ့်ကျတယ်လို့ ခံစားရတာ ပထမဆုံးအကြိမ် လမ်းညွှန်မှု တောင်းခံတာ ပထမဆုံး...

ပထမဆုံး အကြိမ်တွေ အများကြီးက ကောင်းလန်ဝမ်ကို နည်းနည်း လမ်းပျောက်သလို ခံစားရစေပြီး 'ငါက သာမန်လူ တစ်ယောက်ပါလား' ဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းလေသည်။

ကျန်းပေရန် ရှေ့မှာတော့ မွေးရာပါလို့ ထင်ရတဲ့ အဲ့ဒီ မာနတရားက ရှက်တတ်တဲ့ ကလေးလေး တစ်ယောက်လိုပဲ ပုန်းအောင်းနေပြီး အပြင်ထွက်မလာရဲတော့ပေ။

"ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက် ကျွန်မ ကြည့်ချင်တယ် ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက် ကျွန်မ ကြည့်ချင်တယ်"

ကောင်းလန်ဝမ် တွေးဝေနေစဉ်မှာ လျိုဝေ့နင်က တံခါးကို စည်းချက်ညီညီ စတင် ခေါက်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ပေရန်လေး အပြင်မှာ ဘယ်သူလဲ" ရှီဖုန်းလန်က ခေါင်းပြူထွက်လာပြီး စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်လေသည်။

"မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာတဲ့ ဧည့်သည် နှစ်ယောက်ပါ"

ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်ပြီး တံခါးကို ပြန်ဖွင့်လိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ လိုချင်..."

လျိုဝေ့နင် စကားမဆုံးခင် ကျန်းပေရန်က ကောင်းလန်ဝမ်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ခင်ဗျား အစီအရင်အကြောင်း သင်ယူချင်သေးရင် ခင်ဗျားရဲ့ တပည့် ကျွန်တော့်ကို ထပ်မနှောင့်ယှက်အောင် တားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ ကျွန်မ သူ့ကို အခုချက်ချင်း ပြန်ခေါ်သွားပါ့မယ်"

အဲ့ဒီစကားနဲ့ ကောင်းလန်ဝမ်က လျိုဝေ့နင်ရဲ့ လက်မောင်းကို ဆွဲပြီး ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။

"ကျွန်မ ကြည့်ချင်တယ် ကျွန်မ ကြည့်ချင်တယ်"

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လျိုဝေ့နင်က ဇွဲမလျှော့ဘဲ ဆက်အော်နေလေသည်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ ရှီဖုန်းလန်က တံခါးနောက်ကနေ ခေါင်းပြူထွက်လာလေသည်။

လျိုဝေ့နင်နဲ့ ကောင်းလန်ဝမ်ကို မြင်တော့ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေက တလက်လက် တောက်ပသော အလင်းရောင်နဲ့ ချက်ချင်း လင်းလက်လာလေသည်။

"ပေရန်လေး ပေရန်လေး သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ"

"မင်း မသိတဲ့ လူတွေပါ"

"ငါ သူတို့နဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အတုယူဂိမ်း ကစားလို့ ရမလား"

လျှို့ဝှက်နဂါးဒဏ္ဍာရီ ကစားရတာ ပျော်စရာ ကောင်းပေမယ့် ပေရန်လေးက သူမထက် ပိုတော်နေတာ သိသာလေသည်။

ဒါကြောင့် တခါတလေကျရင် သူမက ကံတရားအပေါ် ပိုမှီခိုရတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အတုယူဂိမ်းလို ဂိမ်းမျိုးကိုလည်း ကစားချင်လေသည်။

ကံမကောင်းစွာပဲ သူမက သူမရဲ့ လောင်းကစား မိတ်ဆွေတွေကို ခေါ်မလာခဲ့တော့ ဂိမ်းဝိုင်းတောင် စလို့ မရပေ။

"မရဘူး"

မျှော်လင့်ထားတဲ့ အဖြေကို ကြားလိုက်ရတော့ ရှီဖုန်းလန် နှုတ်ခမ်းဆူပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းက ငါနဲ့ မကစားပေးဘူးဆိုတော့ ငါ တခြား ကစားမယ့်သူ သွားရှာလို့ မရဘူးလား"

"မင်း ကစားလို့ ရပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒါနဲ့တော့ မရဘူး"

ဒါကို ကြားတော့ ရှီဖုန်းလန် တံခါးပေါက်ကနေ ပြေးထွက်သွားပြီး ကျန်းပေရန်ကို မျက်နှာရှုံ့မဲ့ပြကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟွန့် မင်းက ငါနဲ့ ဒါကို မကစားပေးရင်လည်း နေပါစေ ငါ တခြား တစ်ခုခု ကစားမယ့်သူ သွားရှာလိုက်မယ်"

"ကောင်းပြီ တာ့တာ"

ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်ပြီး တံခါး ပိတ်လိုက်လေသည်။

"ဟေ့"

ပေရန်လေးက တံခါးကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်တာ မြင်တော့ ရှီဖုန်းလန် ပါးဖောင်းမသွားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဟွန့်"

သူမ ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုး တွေးလိုက်လေသည်။

'ငါ ပေရန်လေးနဲ့ ဘယ်တော့မှ စကားမပြောတော့ဘူး အင်း...

ငါ ပေရန်လေးနဲ့ သုံးရက် စကားမပြောဘူး သုံးရက်'

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန်က သူမရဲ့ တောင်ကြားထဲကနေ ခမ်းနားထည်ဝါစွာ လျှောက်ထွက်သွားလေသည်။

'မင်း စောင့်ကြည့်နေလိုက် ငါ ပိုပျော်စရာကောင်းတဲ့ ကစားဖော် ရှာပြီး မင်းကို မနာလိုဖြစ်ပြီး ရူးသွားအောင် လုပ်ပြမယ်'

ပေရန်လေးက သူမ ခြေထောက်ကို ဖက်ပြီး စကားပြန်ပြောဖို့ တောင်းပန်နေတာကို တွေးမိတော့ ရှီဖုန်းလန်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေက နားရွက်တက်ချိတ်မတတ် ပြုံးမသွားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

'သွားကြစို့'

ဒီ ယုံကြည်ချက်နဲ့ ရှီဖုန်းလန် တောင်ကြားထဲကနေ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

စားပွဲပေါ်က ကတ်တွေကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် နဖူးကို ရိုက်လိုက်မိလေသည်။

'အား...

ငါ မေ့သွားတယ်'

ရှီဖုန်းလန်က ပျံသန်းနေအိမ်ကို သူနဲ့အတူ ထားခဲ့ပေမယ့် သူ တစ်ယောက်တည်း ဝင်လို့ မရပေ။

ရှီဖုန်းလန်က သူ့ကို "သော့" မပေးချင်လို့ မဟုတ်ဘဲ ပျံသန်းနေအိမ်ကို ဒီဇိုင်းဆွဲထားပုံက ရှီဖုန်းလန်ပဲ လူတွေကို ခေါ်သွင်းလို့ ရပြီး တခြားနည်းလမ်း မရှိလို့ပင် ဖြစ်သည်။

'ထားလိုက်ပါတော့ ဒါက ငါ့ရဲ့ တွေ့ရှိချက်တွေကို ပြန်တွေးဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ'

ပျံသန်းနေအိမ်ထဲမှာ လဝက်လောက် နေပြီးနောက် ကျန်းပေရန် တော်တော်များများ လေ့လာသင်ယူခဲ့ရလေသည်။

အထူးသဖြင့် သူပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ 'ငါးပါးဓာတ်' ဗဟုသုတ နည်းနည်းလေးက အလွန် အသုံးဝင်တာကို တွေ့ရှိခဲ့ရလေသည်။

သူ နားလည်ထားသလိုပဲ ငါးပါးဓာတ်က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားလေသည်။

ပျံသန်းနေအိမ်ထဲမှာ သူ တစ်ခါမှ မလေ့လာဖူးတဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိပေမယ့် သူတို့ရဲ့ မူဝါဒတွေကိုတော့ သူ နားလည်နေတုန်းပင်။

ဒါက အလွန် နက်ရှိုင်းတဲ့ ခံစားမှု တစ်ခုပါပဲ ကိရိယာ တစ်ခုကို ကျန်းပေရန် မမှတ်မိပေမယ့် ဘာအတွက် သုံးလဲဆိုတာ သိနေသလိုမျိုးပေါ့။

ဒီလို အခြေအနေတွေအောက်မှာ ကျန်းပေရန်က ပျံသန်းနေအိမ်အကြောင်း ယေဘုယျ နားလည်မှု ရရှိထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

ပထမဆုံးနဲ့ အရေးအကြီးဆုံးက စကြာဝဠာ ကျွမ်းကျင်မှုပင်…....

(ရှေ့မှာ ဟင်းလင်းပြင် ကျွမ်းကျင်မှု့လို့ရေးထားပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ မူရင်းက စကြာဝဠာ ကျွမ်းကျင်မှု လို့ပဲဆက်တိုက်ရေးနေလို့ ပြောင်းရေးပေးထားပါတယ်)

ကျုံ့ခြင်း၊ ပုန်းကွယ်ခြင်းနှင့် အရေးပေါ် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း။

ဒီ အရေးကြီးတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေ အားလုံးက စကြာဝဠာ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ ခွဲခြားလို့ မရပေ။

ဒုတိယက အစီအရင်များ……

ပျံသန်းနေအိမ်ထဲမှာ အစီအရင်တွေက စကြာဝဠာ ကျွမ်းကျင်မှုကို အထောက်အပံ့ ပေးဖို့ ဆောင်ရွက်ပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို ပိုမို မြှင့်တင်ပေးသလို နေအိမ်ရဲ့ ကာကွယ်ရေးကိုလည်း တိုးမြှင့်ပေးလေသည်။

ထို့အပြင် ဒီ ပျံသန်းနေအိမ်ထဲက အစီအရင်တွေ ဘယ်လောက် ကြောက်စရာ ကောင်းလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် နောက်ဆုံးတော့ တွေ့ရှိသွားခဲ့လေသည်။

မူလကတော့ အစီအရင် တစ်ခုတည်းရဲ့ အူတိုင်ကို သုံးပြီး အစီအရင် အများအပြား တည်ဆောက်တာက ထိပ်တန်း "အသေးစိတ် စီမံခန့်ခွဲမှု" လို့ ကျန်းပေရန် ထင်ခဲ့ပေမယ့် ဒီ ပျံသန်းနေအိမ်ကို လေ့လာပြီးနောက် ပိုပြီး အံ့သြစရာ ကောင်းတဲ့ နည်းစနစ် တစ်ခုကို သူ တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။

အဲ့ဒါက "အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်နေသော အစီအရင်များ" ပင် ဖြစ်သည်။

လုံးဝ မတူညီတဲ့ အာနိသင်တွေ ရှိတဲ့ အစီအရင်တွေက ချိတ်ဆက်လိုက်တဲ့အခါ တကယ်ပဲ အပြန်အလှန် ဖြည့်စွက်ပေးပြီး လုပ်ဆောင်ချက် အသစ်စက်စက်တွေကိုတောင် ပြသနိုင်လေသည်။

ဒါက ကျန်းပေရန်ရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့လေသည်။

မတတ်နိုင်ဘူးလေ။

သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ်တွေထဲမှာ အစီအရင် အမှတ်တွေက အမြဲတမ်း အနိမ့်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့တာ၊ ထူးထူးခြားခြားကို နိမ့်တာ။

သူ့ရဲ့ အမြင့်ဆုံး ကျွမ်းကျင်မှု ဖြစ်တဲ့ စစ်တုရင် နဲ့ ယှဉ်ရင် တစ်ဝက်တိတိ လျော့နည်းလေသည်။

အရင်တုန်းက ကျန်းပေရန်က ဒီလို အဆင့်မြင့် အစီအရင်မျိုးနဲ့ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးလို့ ဒီအားနည်းချက်က မပေါ်ခဲ့တာပါ။

အခု နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ အစီအရင် အမှတ် မလုံလောက်တဲ့ ဒီ အားနည်းချက်က နောက်ဆုံးတော့ ကြီးမားလာခဲ့လေသည်။

'ဟူး...

စနစ်ရေ နောင်ကျရင် ငါ့ကို ဆွဲဆောင်မှု အမှတ်တွေ လျှော့ပေးပြီး အစီအရင် အမှတ်တွေ ပိုပေးပါ ငါ တောင်းပန်ပါတယ်'

ဒါပေမဲ့ မသိနားမလည်မှုက ကျန်းပေရန်ဆီမှာ စိတ်ဝင်စားမှု ကြီးမားစွာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။

ကြည့်ကာစမှာ အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်နေသော အစီအရင်တွေက အလွန် ရှုပ်ထွေးပုံ ရပေမယ့် သေချာ လေ့လာပြီးနောက် လိုက်နာရမယ့် ပုံစံတွေ ရှိတာကို သူ တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် သူ့ရဲ့ လက်ရှိ အင်အားနဲ့ဆို နည်းနည်း ပိုလေ့လာလိုက်ရင် အလွှာပေါင်းစုံ အစီအရင်တွေလိုပဲ ကိုယ့်ဘာသာ သင်ယူနိုင်လိမ့်မည်။

သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက စက္ကူကြီး တစ်ရွက်ကို ထုတ်ပြီး ကျန်းပေရန် နောက်ဖေးခြံဝင်းကို သွားကာ ဖြန့်ခင်းပြီး အပေါ်မှာ လှဲလျောင်းကာ စာရေးခြင်းနှင့် ပုံဆွဲခြင်းကို စတင်လိုက်လေသည်။

သူ သုတေသန လုပ်နေတဲ့အချိန်ဆို အချိန်ကုန်တာ အမြဲ မြန်ဆန်လေ့ ရှိပြီး မျက်တောင် တစ်ခတ် အတွင်းမှာတင် ကောင်းကင်ကြီး မှောင်မိုက်သွားခဲ့လေသည်။

ပုံကြမ်းပေါ်က ပြည့်ကျပ်နေတဲ့ အစီအရင် ကမ္ပည်းစာတွေနဲ့ နန်းတော်ကိုးပါး စီစဉ်မှုကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် သက်ပြင်းရှည် တစ်ချက် ချလိုက်လေသည်။

"ကောင်းလိုက်တာ ငါ တိုးတက်မှု နည်းနည်းလေးတောင် မရလိုက်ပါလား"