မိသားစု စည်းလုံးညီညွတ်မှု

သို့သော် ဒါသည် ကြီးမားသော စီမံကိန်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် မည်မျှပင် စိတ်လောနေပါစေ နေ့ချင်းညချင်း ပြီးမြောက်နိုင်မည့် ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် အတွင်းပိုင်း မြစ်ထဲတွင် ရှိသော အတော်အတန် ကြီးမားသည့် လှေတစ်စင်းပေါ် တက်လိုက်ပြီး စပါးအိတ်များ အပုံကြီး အပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ဖုန်းကူ လယ်ယာ ရေလမ်းကြောင်း အတိုင်း ဝမ်မျိုးနွယ်စု ပင်မနေအိမ်ဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

အတွင်းပိုင်း မြစ်ထဲရှိ လှေများ အားလုံးသည် အသေးစားများ ဖြစ်ပြီး အကြီးဆုံး လှေမှာ ၁၈ ပေခန့်သာ ရှည်လျားကာ စပါး ပေါင် ၄၀၀ ၅၀၀ ခန့်သာ တင်ဆောင်နိုင်လေသည်။ သယ်ဆောင်နိုင်စွမ်းသည် မြစ်တွင်းသွား သင်္ဘောကြီးများနှင့် ယှဉ်လျှင် အများကြီး လျော့နည်းပေသည်။ ထို့အပြင် လေစွမ်းအင် သို့မဟုတ် ရွက်ကို မသုံးဘဲ လှေထိုးသားများ လှော်ခတ် တွန်းထိုးပြီး သွားလာရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ အတွင်းပိုင်း မြစ်ရေစီးဆင်းမှုသည် ငြိမ်သက်နေပြီး လှေထိုးသားများ ညီညီညွတ်ညွတ် လှော်ခတ်လိုက်ကြသဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့လျားနိုင်ခဲ့သည်။ ၁၂ မိုင်ခန့် ရှိသော ကွေ့ကောက်နေသည့် မြစ်ကြောင်းကို ဖြတ်သန်းရန် တစ်နာရီကျော် ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။ ကမ္ဘာမြေ အမြန်နှုန်းနှင့် တွက်လျှင် တစ်နာရီကို ၂.၅ ကီလိုမီတာခန့် ရှိပေမည်။

လှေအုပ်စုသည် မြစ်ဝကို ဖြတ်သန်းပြီး ကျူဝေရေကန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။

သိပ်မကျယ်ဝန်းလှသော ကျူဝေရေကန်ပေါ်မှ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် မတ်စောက်သော တောင်ခြေရင်း၌ ဝမ်မျိုးနွယ်စု ပင်မနေအိမ် အဆောက်အအုံများကို လှမ်းမြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်ရှိုကျဲ့ အမြန် ပြန်မသွားသေးဘဲ လှေပေါ်မှနေ၍ ကျူဝေရေကန်၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ဆက်လက် လေ့လာနေမိသည်။

ရေကန်သည် ဘဲဥပုံသဏ္ဌာန် ရှိပြီး အလျား ၃.၇ မိုင်နှင့် အနံ ၂.၅ မိုင်ခန့် ရှိကာ စုစုပေါင်း ရေပြင်ဧရိယာ ၁ သောင်း ဧကကျော် ရှိလေသည်။ ရေကန် မျက်နှာပြင်သည် သန့်ရှင်းလှပပြီး သဲသောင်ပြင်များ ကျူပင်တောများ ဝန်းရံထားသဖြင့် ရှေးဟောင်း သဘာဝ အလှတရားကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ဒေသခံများ အတွက်မူ ဒါသည် လူသူကင်းမဲ့ပြီး ခြောက်ကပ်နေသည်ဟု ထင်ရနိုင်သော်လည်း မြို့ပြကြီးများနှင့် နေရာတကာ လူ့ခြေရာများ ရှိနေခြင်းကို ယဉ်ပါးနေသော ဝမ်ရှိုကျဲ့ အတွက်မူ ဒီ ရှေးဟောင်း သဘာဝ ရှုခင်းသည် အထူး သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်စေပြီး စိတ်အခြေအနေကိုပင် ကောင်းမွန်စေပေသည်။

{ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ရေပြင်ကြီးကို ဝိညာဉ်ငါး မွေးမြူဖို့ သုံးလိုက်ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ}

ဝမ်ရှိုကျဲ့ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။

သို့သော် ကျူဝေရေကန်တွင် ကြီးမားသော အားနည်းချက် တစ်ခု ရှိနေသည်။ ရေသည် တိမ်လွန်းလှပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် ၃ ပေအောက်သာ နက်ကာ အောက်ခြေတွင် နုန်းများ အလွန် များပြားနေသည်။ ဝိညာဉ်ငါး မွေးမြူရန် မသင့်တော်သလို ငါးကြီးများ မွေးရန် ဆိုလျှင် ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ထို့အပြင် ဒီ စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာတွင် အကြီးစား ငါးမွေးမြူရေး လုပ်ငန်းသည် ပင်မ ရေစီးကြောင်း မဟုတ်သေးပေ။ အများဆုံး လုပ်ကြသည်မှာ ငါးပေါက်လေးများ ဖမ်းပြီး ကန်ထဲ လွှတ်ကာ လွတ်လပ်စွာ ကြီးထွားစေရုံသာ ရှိသည်။

ဒါအတွက် အကြောင်းရင်း ၂ ခု ရှိသည်။ ပထမအချက်မှာ တောရိုင်းထဲတွင် ငါးများ အများကြီး ရှိနေပြီး ရိုးရှင်းသော ငါးဖမ်းနည်းများဖြင့်ပင် ငါးအများကြီး ဖမ်းမိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ ငါးဖမ်း နည်းပညာ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် ကျယ်ပြန့်သော ရေကန်ကြီးထဲတွင် အကြီးစား ငါးဖမ်းရန် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရ ခက်ခဲပြီး ပေါကြွယ်ဝသော အန်းမြစ်ထဲတွင် ငါးဖမ်းရသည်မှာ ပို၍ အဆင်ပြေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဦးလေးခြောက် ဝမ်တင့်ဟိုင်ကိုပင် ကြည့်ပါလေ။ ပိုက်ယက်သမား ၂၀ အကူအညီဖြင့် ဆွဲပိုက်အသေးစားလေး တစ်ခု ယက်လုပ်ရန် ၂ လခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်... ရေကန်ကြီးထဲတွင် အကြီးစား ငါးဖမ်းရန် မည်မျှ ခက်ခဲမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်၍ ရပေသည်။

ငါးမွေးမြူရေးတွင် အကြီးမားဆုံး စိန်ခေါ်မှုမှာ ရေအရည်အသွေး စီမံခန့်ခွဲမှု၊ သိပ်သည်းဆ စီမံခန့်ခွဲမှု၊ ရောဂါ ထိန်းချုပ်မှုနှင့် သိပ္ပံနည်းကျ အစာကျွေးမွေးမှု စသည့် နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များတွင် ရှိသည်။ ဂရုမစိုက်လျှင် မွေးထားသော ငါးများ အစုလိုက် အပြုံလိုက် သေဆုံးပြီး အရင်းပြုတ်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် ဒီ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် သိုင်းပညာရှင် မျိုးနွယ်စုများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေသဖြင့် တချို့သော မိသားစုများသည် ငါးမွေးမြူရေးတွင် အောင်မြင်မှုများ ရရှိထားပြီးသား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဥပမာ ယင်းရှိုလူမျိုးနွယ်စု ဆိုလျှင် ငါးမွေးမြူရေး နည်းပညာ တချို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး စီးပွားရေး လုပ်ငန်း အဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် သိုင်းပညာရှင် မျိုးနွယ်စုများသည် သူတို့၏ ထုတ်လုပ်မှု နည်းပညာများကို အလွန် လျှို့ဝှက်ထားကြပြီး မိသားစုဝင် အမျိုးသမီးများကိုပင် ပါဝင်ခွင့် မပေးကြပေ။ သူတို့ လက်ထပ်ပြီး အပြင်ရောက်သွားလျှင် နည်းပညာများ ပေါက်ကြားသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် လူမျိုးနွယ်စုတို့ ရင်းနှီးသော်လည်း သူတို့၏ ငါးမွေးမြူရေး နည်းပညာကို ရယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

မိသားစုတိုင်း၏ နည်းပညာများကို ပိတ်လှောင် လျှို့ဝှက်ထားသော သဘာဝကြောင့် သိုင်းကမ္ဘာ၏ ထုတ်လုပ်မှု နည်းပညာ တစ်ခုလုံး ခေတ်နောက်ကျ ကျန်ရစ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ မူပိုင်ခွင့် မဟာဗျူဟာတွင် အားနည်းချက်များ အများကြီး ရှိသော်လည်း သိပ္ပံဆိုင်ရာ တီထွင်မှုများ အချိန်တိုအတွင်း ထွက်ပေါ်လာစေသော နည်းပညာ မုန်တိုင်း တစ်ခုကိုမူ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ဝမ်ရှိုကျဲ့ ခံစားမိသည်မှာ သိုင်းကမ္ဘာတွင် ထိုကဲ့သို့ မုန်တိုင်း မရှိခြင်းက သူ့အတွက် ပိုကောင်းပေသည်။ သူ့၏ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်မှာ "ကျယ်ပြန့်သော အမြင်" ရှိပြီး ဒီ ကမ္ဘာထက် သာလွန်သော အမြော်အမြင် ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နည်းပညာ အများစုကို သူသည် ဝိုးတဝါးလောက်သာ သိသော်လည်း ထိုအရာများ ရှိသည် ဆိုခြင်းနှင့် ယေဘုယျ ဦးတည်ချက်ကို သူ သိရှိထားသည်။ ဥပမာ လူသားများ၏ အရသာ ခံစားမှု စနစ်ကို တော်လှန်ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သော နာမည်ကျော် အရသာ မြှင့်တင်ပစ္စည်း အချိုမှုန့် ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့ ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကိုယ်တိုင် လုပ်မည်ဆိုလျှင် တီထွင်ရန် ၁၀ နှစ် ၂၀ ခန့် ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူသည် ဉာဏ်ကောင်းပြီး ဖျတ်လတ်သော လူတစ်စုကို ရှာဖွေပြီး ဒီ နယ်ပယ်တွင် အထူးပြု သုတေသန လုပ်ခိုင်းမည် ဆိုလျှင် ဦးတည်ချက်မှာ ရှင်းလင်းနေသည့် အတွက် ကံကောင်းလျှင် နှစ် ၂၀ ၃၀ ခန့်ဖြင့် တီထွင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကံမကောင်းလျှင်ပင် သက်ဆိုင်ရာ နည်းပညာများ စုဆောင်းမိလာသည်နှင့်အမျှ နှစ် ၁၀၀ ခန့်ဆိုလျှင် တီထွင်နိုင်လာပေမည်။

ခရီးသွားများ မဖြစ်မနေ ရှိထားသင့်သော နာမည်ကျော် ဂျဲနီ ရက်ကန်းစင် လို အထည်အလိပ် စက်များလည်း ရှိသေးသည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို ရိုက်သတ်လျှင်ပင် သူသည် ပုံစံထုတ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဒီလို အရာမျိုး ရှိသည် ဆိုခြင်းကို သူ သိပြီး အခြေခံသဘောတရားကို ဝိုးတဝါး နားလည်ထားသည်။ လက်မှုပညာသည် တစ်စုကို ရှာပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ခိုင်းလျှင် နောက်ဆုံးတွင် တီထွင်နိုင်လာပေလိမ့်မည်။

ဒါသာ တီထွင်နိုင်ခဲ့လျှင် ယင်း၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း အားသည် ဝမ်လော်ကျင်း၏ ဝိညာဉ်ပိုးမွှားသခင် ထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားပေလိမ့်မည်။

သေချာသည်မှာ ဒါတွေ အကုန်လုံးသည် စိတ်ကူးယဉ် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ကျောထောက်နောက်ခံပေးမည့် အစစ်အမှန် အင်အား မရှိဘဲနှင့် ဒါတွေကို ထုတ်လိုက်လျှင် ကပ်ဘေးကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေမည်။ အထည်အလိပ် လုပ်ငန်းကို အဓိက လုပ်ကိုင်သော ရွှီမျိုးနွယ်စုသာ သိသွားလျှင် ချက်ချင်း ဝမ်မျိုးနွယ်စုကို ရန်သူ အဖြစ် သတ်မှတ်လာပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် "ဂျဲနီ ရက်ကန်းစင်" သည် ရွှီမျိုးနွယ်စု၏ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေး အမြစ်ကို လုံးဝ ထိပါးမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဟိုဟာ ဒီဟာ ပြောနေတာတွေ ခဏ ထားလိုက်ပါဦး။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ လိုက်ပါလာသော လှေအုပ်စုသည် ကျူဝေရေကန်ပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း အရှိန်မြှင့်လာပြီး နာရီဝက် အတွင်းမှာပင် ဝမ်မျိုးနွယ်စု ပင်မနေအိမ်၏ နောက်ဖေး ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဒီ ဆိပ်ကမ်းနှင့် ရေလမ်းကြောင်းကို မကြာခဏ အသုံးမပြုကြသော်လည်း လယ်ယာ တချို့က စပါးနှင့် အခြား ကုန်ပစ္စည်းများကို ဒီ လမ်းကြောင်းမှတဆင့် မိသားစုဆီ ပို့ဆောင်ကြသည်။ ရေကြောင်း ခရီးသည် နှေးကွေးသော်လည်း သယ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ပိုကြီးမားပြီး လူထက် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းစရိတ် ပိုကြီးသော မြင်းရထား လိုအပ်ချက်ကို လျှော့ချပေးနိုင်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် လူသူကင်းမဲ့နေတတ်သော ဝမ်မျိုးနွယ်စု ပင်မနေအိမ် နောက်ဖေး ဆိပ်ကမ်းတွင် အမျိုးသမီး ၂ ဦး ဦးဆောင်သည့် လှုပ်ရှားမှုများနှင့် စည်ကားနေသည်။ တစ်ဦးက ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မိထွေး ကုန်းစွန်းဟွေး ဖြစ်ပြီး သူမနောက် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသူမှာ မိန်းမပျိုလေး ဝမ်လော်ထုံ ဖြစ်သည်။

သူတို့နောက်တွင် မိသားစု အစောင့် ၄ ဦး ပါလာပြီး ၃ ဦးမှာ အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြသည်။ မှတ်သားစရာ ကောင်းသည်မှာ ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ မိသားစု အစောင့် ၉ ဦးထဲတွင် ၃ ဦးက အမျိုးသမီးများ ဖြစ်သည်။

လှေ ဆိပ်ကပ်ခါနီး ပေ ၂၀ ၃၀ ခန့် အလိုတွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ငှက်ကြီးတစ်ကောင်လို ရုတ်တရက် လေပေါ် ပျံတက်သွားပြီး နှစ်ရှိုက်စာ အတွင်းမှာပင် ဆိပ်ကမ်းပေါ် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ဒါသည် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ လက်ရှိ ပေါ့ပါးမှု စွမ်းရည် အဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေပေါ်က အဝေးခုန် သို့မဟုတ် အမြင့်ခုန် ချန်ပီယံ ဘယ်သူ့ကိုမဆို လုံးဝ ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဆင့်မြင့် စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုများထဲကလို ကမ္ဘာမြေ ပိုဆွဲအားကို ဖီဆန်တာမျိုး သို့မဟုတ် လက်သီးတစ်ချက်တည်းနှင့် တောင်ဖြိုတာမျိုးတော့ မဟုတ်သေးပေ။

"မယ်မယ် ဘာလို့ ပြန်ရောက်လာတာလဲ အဘိုးအဘွားတွေကို အဖော်ပြုပေးဖို့ နေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ဦးညွှတ်ပြီး ကုန်းစွန်းဟွေးကို မေးလိုက်သည်။

"စောစောက သား စာရေးပြီး မယ်မယ့်အစ်ကို ကုန်းစွန်းချန် ကို ကိစ္စတချို့ ကူညီခိုင်းလိုက်တယ်လေ မယ်မယ်က ဝမ်ကျုံးကို မေးကြည့်လိုက်တော့ ပင်မနေအိမ်မှာလည်း သားကို ကူညီမယ့်သူ လိုအပ်နေမှန်း သိလိုက်ရတယ်"

ကုန်းစွန်းဟွေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အသေးစိတ်ကို မသိပေမဲ့ အမြန်ပြန်လာပြီး မိသားစုကို ကူညီတာ ပိုကောင်းမယ်လို့ တွေးမိတယ် စာထဲမှာ သားက နောက်ဖေး သိုလှောင်ရုံကို ရှင်းလင်းချင်တယ်လို့ ပြောထားတော့ မယ်မယ်တို့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလောက်ပဲ ရှင်းလင်းနိုင်ပါသေးတယ်"

"ပင်ပန်းသွားပါပြီ မယ်မယ် လောလောဆယ်တော့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဆိုရင် လုံလောက်ပါတယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုနှင့် ကျေးဇူးတင်ရှိမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကုန်းစွန်းဟွေးသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု ဘက်မှနေ၍ တကယ် ရပ်တည်ပေးနေပြီး မိသားစု အကျိုးစီးပွားကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ သူ့ကို အစွမ်းကုန် ကူညီပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"အကိုလေး"

ဝမ်လော်ထုံက ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပနေသည်။ စောစောက အကိုလေးက စာထဲမှာ သူမကို တာဝန်တချို့ ပေးအပ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ဒါက ဘာကို ကိုယ်စားပြုသနည်း။ ဒါသည် သူမအပေါ် အကိုလေး၏ ယုံကြည်မှုပင် ဖြစ်သည်။ သူမလည်း ညီမလေး ဝမ်လော်ကျင်း လိုမျိုး မိသားစုနှင့် အကိုလေး အတွက် နှလုံးသား အပြည့်ဖြင့် ပေးဆပ်ချင်သည်။

"ညီမလေး လော်ထုံ ပင်ပန်းသွားပြီ အို... ညီမလေးက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၃ ဆင့်မြောက်ကို ရောက်သွားပြီပဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ မျက်လုံး အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ချီအကဲခတ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို သုံးကာ ကြည့်လိုက်ရာ ဝမ်လော်ထုံ၏ အရှိန်အဝါသည် အရင်ကထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းနေပြီး ထိန်းချုပ်မရသော စွမ်းအင် ယိုစိမ့်မှု လက္ခဏာ တချို့ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဂုဏ်ပြုပါတယ် ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

"အကိုလေးရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ"

ဝမ်လော်ထုံ ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ရာ မျက်နှာ အနည်းငယ် နီရဲလာသည်။

"မိသားစု သိုလှောင်ရုံထဲကနေ အကိုလေး ပို့ပေးလိုက်တဲ့ အသေးစား အားဖြည့်ဆေးလုံး သာ မရှိရင် ညီမ ဒီလောက် မြန်မြန် အဆင့်တက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"အဲဒါက ညီမ ကြိုးစားခဲ့လို့ပါ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၂ ဆင့်မြောက် အထွတ်အထိပ်မှာ အရည်အသွေး ပြည့်မီအောင် လုပ်ထားလို့လေ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ဆက်ပြီး ကြိုးစားပါ မိသားစုထဲက မောင်နှမတွေနဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေ အတွက် စံပြ ဖြစ်အောင် နေ"

သူမ၏ အခြေအနေကို စောစောကတည်းက နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူမ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၂ ဆင့်မြောက်တွင် ရုန်းကန်နေရသည်ကို လက်ပိုက် ကြည့်မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် မထွက်ခွာမီ မိသားစု သိုလှောင်ရုံထဲမှ အသေးစား အားဖြည့်ဆေးလုံး တစ်လုံး ယူပြီး ဝမ်လော်ထုံကို ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် တော်တော် စိတ်ဓာတ်ပြင်းထန်ပြီး တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ အသက် ၂၀ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၂ ဆင့်မြောက် အထက်တန်း၌သာ ရပ်တန့်နေသေးသော ဝမ်ဇုံးဝေထက် အများကြီး သာလွန်ပေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အကိုလေး ညီမ သေချာပေါက် ကြိုးစားပါ့မယ်"

ဝမ်လော်ထုံ ပြုံးပြီး ခေါင်းအကြိမ်ကြိမ် ညိတ်လိုက်သည်။ အကိုလေး၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိလိုက်သဖြင့် အလွန် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။

လူတိုင်း စကားပြောနေစဉ် စပါးသင်္ဘောများ တစ်စင်းပြီး တစ်စင်း ဆိပ်ကပ်လာကြလေသည်။

ကုန်းစွန်းဟွေးက မိသားစု အစောင့်များ၊ အစေခံများနှင့် ကျွန်များကို ရှင်းလင်းထားသော အခန်းလွတ်များဆီသို့ စပါးများ သယ်ဆောင်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ ဝမ်လော်ထုံပင် ပါဝင်ကူညီပြီး အမျိုးသမီး မိသားစု အစောင့် အနည်းငယ်နှင့် အတူ စပါးသယ်ယူမှုကို ဦးစီး လုပ်ဆောင်သည်။

ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၃ ဆင့်မြောက် ရောက်ရှိထားသော သူမ၏ လက်ရှိ ခွန်အားနှင့် ဆိုလျှင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သန်စွမ်းမှုက သာမန် အစေခံများနှင့် ကျွန်များထက် အဆများစွာ သာလွန်သည်။ သူမသည် ဆန် ၄ အိတ် ၅ အိတ်လောက်ကို အလွယ်တကူ သယ်ဆောင်နိုင်ပြီး လျင်မြန် လွယ်ကူစွာ ရွေ့လျားနိုင်သည်။ ကုန်းစွန်းဟွေးက မူလက တားဆီးချင်သော်လည်း ဝမ်ရှိုကျဲ့က အချက်ပြပြီး လွှတ်ထားပေးလိုက်သည်။ ဝမ်လော်ထုံက ဒီ နည်းလမ်းနဲ့ မိသားစုကို အကျိုးပြုချင်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

ဒါ့အပြင် ဝမ်မျိုးနွယ်စု လော် မျိုးဆက်၏ စတုတ္ထ သခင်မလေးတောင်မှ ချွေးတွေ ရွှံ့တွေ ပေကျံခံပြီး စပါးသယ်ယူရာမှာ ပါဝင်နေတာကို မြင်တော့ မိသားစု အစောင့်တွေနဲ့ အစေခံတွေက ပိုပြီး စိတ်ဓာတ် တက်ကြွလာကြသည်။ ဘယ်သူမှ အပျင်းမထူရဲကြဘဲ စိတ်ဓာတ် မြှင့်တင်ပေးသော လေထု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မိသားစု၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုနှင့် ဗဟိုချက်ဆီ ဦးတည်သော အားသည် ဒီလို သေးငယ်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးပွားလာသော နည်းလမ်းများဖြင့် တည်ဆောက်ယူရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။