← Chapters

ရွှေလက်ချောင်း အပေါ် စွဲလမ်းမှု

Vol. 4 Ch. 40

ရွှေလက်ချောင်း အပေါ် စွဲလမ်းမှု

Vol. 4 Ch. 40

နောက်ထပ် ၅ ရက်၊ ၆ ရက်ခန့် တိတ်တဆိတ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

စပါး သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လမ်းကြောင်းတွင် ကုန်းစွန်းချန်နှင့် ဦးလေးခြောက် ဝမ်တင့်ဟိုင်တို့သည် ပထမဆုံး တာဝန် ပြီးမြောက်ခဲ့ကြသည်။ ဆုလာဘ် အနေဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် နောက်ဆုံး သယ်ယူမည့် စပါး တစ်သုတ်ကို ကုန်းစွန်း မျိုးနွယ်စု အတွက် ပြန်လည် သယ်ဆောင်သွားခွင့် ပြုလိုက်ပြီး မျှတသော ဈေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းချပေးခဲ့သည်။

ရလဒ် အနေဖြင့် ရက်ရောသော ဦးလေးသည် လူကြမ်းကြီး လည်း ဖြစ်နေလေသည်။ သူသည် သတ္တုတူးဖော်ရေး လုပ်သားများ၏ ပခုံးပေါ် စပါးအိတ်များ အပြည့် တင်ပေးရုံမက ရထားများကိုလည်း ဝန်ပို တင်ခိုင်းပြီး စပါးအိတ် ၃,၀၀၀ ကို ပြန်လည် သယ်ဆောင်သွားနိုင်ခဲ့သည်။ နောက်တစ်နေ့၌ပင် ငွေပေးချေမှု အတွက် ရွှေတာရာ ၂၀၀ ကို အလျင်စလို ပို့ပေးလိုက်လေသည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကတိဖျက်မည်ကို ကြောက်နေသည့် ပုံစံမျိုးနှင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ ဤမျှလောက် ကြမ်းတမ်းနေသည်မှာ မဆန်းပေ။ ချန်နင်နယ်မြေ ဒေသ တစ်ခုလုံးတွင် ကပ်ဘေး အခြေအနေက ပိုမို ဆိုးရွားလာနေသည် မဟုတ်ပါလော။ ဝိညာဉ်ပိုးမွှားသခင်ကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်သော သို့မဟုတ် ပိုးသတ်ဆေးမှုန့် အများအပြားကို ဈေးကြီးပေး ဝယ်ယူနိုင်သော သိုင်းပညာရှင် မျိုးနွယ်စုများလောက်သာ တောင့်ခံနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သာမန် မိသားစု အများစုမှာမူ ထိုမျှလောက် ကံမကောင်းကြပေ။ သူတို့၏ လယ်ကွင်းများတွင် ပိုးမွှားများ ကျရောက်နေပြီး ပိုးသတ်ရန် အတွက် သစ်သားပြာရည် အမြောက်အမြား သုံးစွဲရုံလောက်သာ တတ်နိုင်ကြသည်။ သို့သော် ပျပိုးများ၏ သက်ရောက်မှုမှာ ပိုမို ဆိုးရွားလာသောကြောင့် အထွက်နှုန်း လျော့ကျမှုမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရတော့ပေ။

ထိုကပ်ဘေးသည် လုံကျိုးစီရင်စု အပြင်ဘက်ကိုပါ ပျံ့နှံ့သွားနိုင်သည် ဆိုသော ပိုဆိုးသည့် သတင်းတချို့ကိုလည်း ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကြားသိရသည်။ ထို့ကြောင့် စပါး လက်ဝယ် ရှိထားခြင်းသည် အနာဂတ်တွင် ပို၍ တန်ဖိုး ရှိလာပေလိမ့်မည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ရှိုကျဲ့လည်း အားမနေပေ။

နေ့စဉ် ကျင့်ကြံခြင်းသည် မရှိမဖြစ် လိုအပ်လှသည်။ မကြာသေးမီက သူ ကောင်းမွန်စွာ စားသောက်နေရသဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ ချီနှင့် သွေးများမှာ စည်ပင်ပြည့်ဖြိုးနေသည်။ နေ့စဉ် တိုးတက်မှုများကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရပြီး ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၇ ဆင့်မြောက် ဆီသို့ မှန်မှန် လှမ်းတက်နေလေသည်။

သေချာသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းသည် မလွယ်ကူလှပေ။ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲပြီး သန်မာလာအောင် လုပ်ဆောင်ရခြင်း ဖြစ်ပြီး ကြိုးကြိုးစားစား လေ့ကျင့်မှ ရရှိနိုင်ပေသည်။

{ဝတ္ထုတွေထဲက ဇာတ်လိုက်တွေလို ဆေးလုံးအနည်းငယ် သောက်လိုက်ရုံနဲ့ အဆင့်တက်သွားတာမျိုး သို့မဟုတ် ကြက်တွေ ခွေးတွေ သတ်ပြီး အတွေ့အကြုံ အမှတ် ရယူတာမျိုး ငါ ဖြစ်ချင်လိုက်တာ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကမ္ဘာမှာတော့ ဒါတွေက စိတ်ကူးယဉ် သက်သက်ပါပဲ လူတိုင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က သူတို့ ကိုယ်ပိုင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ လေ့ကျင့်မှုရဲ့ ရလဒ်တွေပဲ}

ကျင့်ကြံခြင်း အပြင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ့၏ စနစ် မျက်နှာပြင် နှင့် ပတ်သက်ပြီး အလုပ်ရှုပ်နေလေသည်။

ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းလာစဉ်က သူနှင့်အတူ စနစ် ပါမလာခဲ့သဖြင့် ကိုယ့်ဘာသာ ကြံဖန်ပြီး ယာယီ စနစ် မျက်နှာပြင် တစ်ခု ဖန်တီးယူရပေသည်။

ပထမဆုံး သူသည် မိသားစု ကုန်ကျစရိတ်များကို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းလေသည်။

မျက်နှာပြင်ကို မရှင်းလင်းမီက ဝမ်ရှိုကျဲ့ မိသားစု ကုန်ကျစရိတ်များ အကြောင်း သိပ်မရှင်းလင်းခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ့အဒေါ် (မယ်မယ် ကုန်းစွန်းဟွေး) နှင့် စာရင်း စစ်ဆေးပြီးနောက်တွင်မူ မိသားစု တစ်ခု၏ ကုန်ကျစရိတ်သည် ဤမျှ ကြီးမားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။

သူ့၏ လက်ရှိ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် အဆင့်အတန်း အရ သူ ခံစားခွင့်ရသော ရိက္ခာနှင့် အရင်းအမြစ် ပမာဏကိုသာ ကြည့်ပါလေ။

သာမန် ကုန်ပစ္စည်းများ အတွက် တစ်နှစ်တာ ခွဲတမ်းများ -

• ဆန်ချော ၃၀၀ ဂျင် (ကြေးပြားကြီး ၂၄ ပြား)

• ဂျုံမှုန့်ချော ၁၅၀ ဂျင် (ကြေးပြားကြီး ၁၅ ပြား)

• ဟင်းသီးဟင်းရွက် အမျိုးမျိုး ၂၀၀ ဂျင် (ကြေးပြားကြီး ၈ ပြား)

• သခွားမွှေးသီးနှင့် သစ်သီးဝလံ ၄၀၀ ဂျင် (ကြေးပြားကြီး ၄၈ ပြား)

• ပျားရည် ၂၀ ဂျင် (ကြေးပြားကြီး ၂၀ ပြား)

• ဝက်သား ၂၅၀ ဂျင် (ကြေးပြားကြီး ၇၅ ပြား)

• သာမန် အမဲသားနှင့် ဆိတ်သား ၁၅၀ ဂျင် (ကြေးပြားကြီး ၆၀ ပြား)

• ကြက်နှင့် ဘဲ ၁၀၀ ကောင် (ကြေးပြားကြီး ၆၀ ပြား)

• ငန်း ၃၀ ကောင် (ကြေးပြားကြီး ၄၅ ပြား)

• ကြက်ဥ ၁၀၀ ဂျင် (ကြေးပြားကြီး ၂၀ ပြား)

• ဝက်ဆီ ၂၀ ဂျင် (ကြေးပြားကြီး ၈ ပြား)

• ပဲဆီသန့် ၂၀ ဂျင် (ကြေးပြားကြီး ၁၂ ပြား)

• ပဲငံပြာရည် အကောင်းစား ၁၀ ဂျင် (ကြေးပြားကြီး ၂၀ ပြား)

• ဆား အကောင်းစား ၅ ဂျင် (ကြေးပြားကြီး ၂၀ ပြား)

• နှင်းပွင့်ဆား ၁ ဂျင် (ကြေးပြားကြီး ၁၀ ပြား)

• နှင်းပွင့်သကြား ၁၀ ဂျင် (ကြေးပြားကြီး ၂၀ ပြား)

• ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် ၁ ဂျင် (ကြေးပြားကြီး ၁၀ ပြား)

• အမွှေးတိုင် ၅ ဂျင် (ကြေးပြားကြီး ၂၅ ပြား)

• မီးသွေးချော ၅၀၀ ဂျင် (ကြေးပြားကြီး ၁၅ ပြား)

• ထင်း ၃၀ စည်း (ကြေးပြားကြီး ၆ ပြား)

• အဝတ်အစားနှင့် အိပ်ရာခင်း ကုန်ကျစရိတ် (ကြေးပြားကြီး ၁၀၀ ပြား)

• အခြား နေထိုင်စရိတ် (ကြေးပြားကြီး ၂၀ ပြား)

ဝမ်ရှိုကျဲ့ တစ်ယောက်တည်း၏ တစ်နှစ်တာ သာမန် ကုန်ပစ္စည်း သုံးစွဲမှုသည် ရွှေတာရာ ၆ ပြားနှင့် ကြေးပြားကြီး ၅၁ ပြား ရှိသည်။ စာရင်းကို ကြည့်ပြီး နည်းနည်း များလွန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ပြန်စဉ်းစားကြည့်သော် သူ့စားချင်သောက်ချင်စိတ်က ကြီးမားသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၇ ဆင့်မြောက်သို့ ရောက်တော့မည် ဖြစ်ပြီး သူ့၏ အစားအသောက် ပမာဏသည် သာမန်လူထက် အများကြီး ပိုမိုများပြားသည်။ ထို့အပြင် ကျင့်ကြံခြင်း ဆိုသည်မှာ ထိုင်ပြီး တရားမှတ်နေရုံ မဟုတ်ပေ။ ကိုယ်ခံပညာ၊ ကိုယ်ဖော့ပညာ၊ ဓားသိုင်း၊ မြားပစ်နှင့် မြင်းစီးခြင်းများကိုလည်း လေ့ကျင့်ရသဖြင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအင် အများကြီး ကုန်ဆုံးစေသည်။

သာမန် အစားအစာများသည် သူ့၏ လက်ရှိ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် မလောက်ငရုံလေးသာ ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့မယ်မယ် ကုန်းစွန်းဟွေးသည် သူမ၏ ခွဲတမ်း တချို့ကို ဝမ်ရှိုကျဲ့ အတွက် မကြာခဏ ခွဲဝေပေးရလေသည်။

သေချာသည်မှာ ဒါသည် ကုန်ကျစရိတ်၏ အစိတ်အပိုင်း သေးသေးလေးသာ ရှိသေးသည်။ အဓိက အပိုင်းမှာ ဝမ်ရှိုကျဲ့ အတွက် နှစ်စဉ် ခွဲဝေပေးသော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်သည်။

• ဝိညာဉ်ဆန် ၆၀ ဂျင် (ရွှေတာရာ ၁၂ ပြား)

• ဝိညာဉ်ငါး ၆၀ ဂျင် (ရွှေတာရာ ၂၀ ပြား)

• ဝိညာဉ်အသား ၆၀ ဂျင် (ရွှေတာရာ ၂၀ ပြား)

• အသေးစား အားဖြည့်ဆေးလုံး ၁၂ လုံး (ရွှေတာရာ ၁၂၀ ပြား)

ထို ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ၏ စုစုပေါင်း ကုန်ကျစရိတ်သည် တစ်နှစ်လျှင် ရွှေတာရာ ၁၇၂ ပြား ရှိသည်။ ဒါသည် သူတစ်ယောက်တည်း အတွက် ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ သူ့ကျင့်ကြံမှု အဆင့် မြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ဒီအပိုင်းကို ထပ်တိုးပေးရဦးမည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူ့၏ စွမ်းအင် သုံးစွဲမှုကို မီနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့်လည်း ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၇ ဆင့်မြောက်သို့ ရောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။ သူ့၏ ထူးခြားသော ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီကြောင့် သက်သက် မဟုတ်ဘဲ မိသားစုက သူ့အပေါ် ကြီးကြီးမားမား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားခြင်းကြောင့်လည်း ပါဝင်ပေသည်။

စဉ်းစားကြည့်ပါလေ။ မိသားစု၏ ဝိညာဉ်ငါးသည် ကိုယ်ပိုင် ငါးဖမ်းအဖွဲ့က ထုတ်လုပ်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း တစ်နှစ်လျှင် ပျမ်းမျှ ၄၀၀ ဂျင်ခန့်သာ ရရှိသည်။ သို့သော် ဝမ်ရှိုကျဲ့ တစ်ယောက်တည်းက ၆၀ ဂျင် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်အသား အတွက်မူ ရင်းမြစ်များ ပိုမို စုံလင်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အမဲလိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဝယ်ယူခြင်းမှ ရရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝမ်မျိုးနွယ်စုတွင် ဝိညာဉ်ဦးချို ယက်နွားများကို မွေးမြူနိုင်သော ဘဏ္ဍာရေး အင်အားနှင့် စွမ်းရည် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အမဲလိုက်ခြင်းကိုမူ မိသားစု၏ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များကို လေ့ကျင့်ပေးရန်နှင့် အသား ရိက္ခာ ဖြည့်တင်းရန် အဓိက အသုံးပြုကြသည်။

သို့သော် တောနက်ထဲ ဝင်ရမည်ကို ကြောက်ကြသဖြင့် သူတို့သည် သားရဲကောင်များကို ဖမ်းမိခဲသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုသည် ဆောင်းဦးနှင့် ဆောင်းရာသီ အမဲလိုက်ပွဲများတွင် ၅ နှစ် ဆက်တိုက် သားရဲကောင် တစ်ကောင်မျှ မဖမ်းမိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ဝိညာဉ်အသား အဓိက ရင်းမြစ်မှာ ပြင်ပမှ ဝယ်ယူခြင်း ဖြစ်ပြီး ဒါသည် ကြီးမားသော ကုန်ကျစရိတ် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် အနေဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် လစဉ် ထောက်ပံ့ကြေး ရွှေတာရာ ၅ ပြား ရရှိပြီး တစ်နှစ်လျှင် ရွှေတာရာ ၆၀ ဖြစ်သည်။ ဤ သီးသန့် ရန်ပုံငွေကို သူ သဘောရှိ သုံးစွဲနိုင်သည်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် အနေဖြင့် သီးသန့် ရန်ပုံငွေ သုံးစွဲရမည့် နေရာများ အများကြီး ရှိသည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့ တစ်ယောက်တည်း၏ တိုက်ရိုက် နှစ်စဉ် ကုန်ကျစရိတ်သည် ရွှေတာရာ ၂၄၀ ခန့် ရှိသည်။ ဒါသည် မိသားစု နေအိမ်များ၊ မြင်းရထားများနှင့် အထူးပြု အစေခံများ ထိန်းသိမ်းစရိတ် မပါဝင်သေးပေ။ ဒါတွေကို အခြား မိသားစု ကုန်ကျစရိတ် ခေါင်းစဉ်အောက်တွင် ထည့်သွင်း တွက်ချက်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရလဒ် အနေဖြင့် စုစုပေါင်း ကုန်ကျစရိတ်သည် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

တကယ်လို့ သူသာ တရားဝင် ဇနီးသည် ယူလိုက်မည် ဆိုလျှင် သူမအတွက် ခွဲဝေပေးမည့် အရင်းအမြစ်များသည် လက်ရှိ ပမာဏ၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် လျော့ကျသွားနိုင်သည်။ သို့သော် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ ဇနီးသည် အတွက် အဝတ်အစား၊ အစားအသောက်နှင့် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်စရိတ် အပါအဝင် ကုန်ကျစရိတ်များသည် ရွှေတာရာ ၁၀၀ ၂၀၀ ခန့် ရှိနေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် မိသားစု၏ အခြား ကုန်ကျစရိတ်များသည်လည်း အံ့သြစရာ ကောင်းလှသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အပါအဝင် ဝမ်မျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံး၏ ပျမ်းမျှ နှစ်စဉ် ကုန်ကျစရိတ်သည် ရွှေတာရာ ၁,၈၀၀ ခန့် ရှိသည်။ မိသားစု အစောင့် ၉ ဦးနှင့် သူတို့၏ မိသားစုများ၊ အခြွေအရံများ၏ ကုန်ကျစရိတ် စုစုပေါင်းသည် ရွှေတာရာ ၃၅၀ နီးပါး ရှိသည်။

လေ့ကျင့်သင်ကြားနေသော လူငယ် သို့မဟုတ် အရွယ်မရောက်သေးသည့် မိသားစု အစောင့် ၇ ဦးလည်း ရှိသေးပြီး အရင်းအမြစ် ကုန်ကျစရိတ် ရွှေတာရာ ၈၀ ခန့် ရှိသည်။ ထို့အပြင် မိသားစု အစေခံ ၁၀၀ ကျော် ရှိပြီး အဆင့် အမျိုးမျိုး ခွဲခြားထားကာ နှစ်စဉ် ကုန်ကျစရိတ် စုစုပေါင်း ရွှေတာရာ ၁၇၀ ခန့် ရှိသည်။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု ပင်မနေအိမ်မှ လူပုဂ္ဂိုလ်များ ချည်းသက်သက် နှစ်စဉ် ရွှေတာရာ ၂,၄၀၀ ခန့် သုံးစွဲနေရသည်။ သေချာသည်မှာ ဤ ရွှေတာရာ ၂,၄၀၀ လုံးသည် လက်တွေ့ ငွေသား သုံးစွဲမှု မဟုတ်ပေ။ သိသာထင်ရှားသော အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုမှာ အရင်းအမြစ် ခွဲဝေမှု ဖြစ်ပြီး ရွှေတာရာကို တိုင်းတာမှု ယူနစ် တစ်ခု အနေဖြင့် သုံးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ရှင်းရှန်း လယ်ယာ၏ ဝိညာဉ်လယ်မြေမှ ထွက်သော ကျောက်စိမ်းဖြူ ဝိညာဉ်ဆန် များကို မိသားစု စာရင်းထဲ ထည့်သွင်းသောအခါ လယ်ယာ ဝင်ငွေ အဖြစ် မှတ်တမ်းတင်သည်။ လူတစ်ဦးချင်းစီထံ အရင်းအမြစ် ပုံစံဖြင့် ဖြန့်ဝေပေးသည့်အခါတွင်မူ တန်ဖိုးကို ရွှေတာရာ ဖြင့် ဖော်ပြလေ့ ရှိသည်။

အလားတူပင် ဦးလေးခြောက် ဝမ်တင့်ဟိုင်၏ ငါးဖမ်းအဖွဲ့မှ ထုတ်လုပ်သော ငါး၊ လတ်ဆတ်တဲ့ငါးနှင့် ဝိညာဉ်ငါး များကို မိသားစု စာရင်းထဲ ထည့်သွင်းသောအခါ ဝင်ငွေ အဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ပြီး သက်ဆိုင်ရာ ကုန်ကျစရိတ်များကိုလည်း မိသားစုက မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

သေချာသည်မှာ ဤ စာရင်းများသည် ပစ္စည်း ဖလှယ်မှုများသာ ပါဝင်ပြီး လက်တွေ့ ရွှေတာရာ ဖလှယ်မှု မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ငါးဖမ်းအဖွဲ့၏ စာရင်းများတွင် ဖော်ပြထားသော အမြတ်ငွေ ဆိုသည်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် စာရင်းပြ အမြတ်ငွေများ ဖြစ်ပြီး လက်တွေ့ ရွှေတာရာ ဝင်ငွေ မဟုတ်ပေ။ ဤ အမြတ်ငွေများကို မိသားစု အတွက် ပစ္စည်း ထောက်ပံ့မှုများ အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကြီးမားသော သိုင်းပညာရှင် မျိုးနွယ်စု တစ်ခု အနေဖြင့် ပစ္စည်း အမြောက်အမြား သုံးစွဲရခြင်းကို ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။ တကယ်တော့ ဖင်းအန်းဝမ်မျိုးနွယ်စုသည် ချိုးခြံချွေတာသည်ဟု ပြော၍ ရပြီး အလုံးစုံ သုံးစွဲမှုမှာ အတော်လေး နည်းပါးသည်။ ဘိုးဘေးလုံယန် အပါအဝင် ဘိုးဘေးများနှင့် အကြီးအကဲ မျိုးဆက်များသည် ကုန်ကျစရိတ်များကို အနိမ့်ဆုံး အထိ လျှော့ချနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ မိသားစုတွင် အဓိက စီးပွားရေး ထောက်တိုင် ၃ ခု ရှိသည်။

အဲဒီအထဲမှာ စိုက်ပျိုးရေး သက်သက် ဖြစ်တဲ့ ဖုန်းကူ လယ်ယာက လက်ရှိမှာ ဝင်ငွေ အနည်းဆုံး လုပ်ငန်း ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်လယ်မြေ ၂၀ ဧက ရှိတဲ့ ရှင်းရှန်း လယ်ယာလို တခြား လုပ်ငန်းတွေက အထွက်နှုန်း ပိုမြင့်သည်။

ဒါ့အပြင် ရှင်းမောင် ပိုးမွေးမြူရေးခြံက ပိုးအိမ် ထုတ်လုပ်မှုကို အဓိကထားပြီး ချန်နင်ရွှီမျိုးနွယ်စုနဲ့ ရေရှည် တည်ငြိမ်တဲ့ ထောက်ပံ့ရေး စာချုပ် ချုပ်ဆိုထားလို့ ဝင်ငွေ အများစုက ရွှေတာရာတွေ ဖြစ်တယ်။

တခြား မိသားစု လုပ်ငန်း ၂ ခု ဖြစ်တဲ့ ဖင်းအန်းဝမ်မျိုးနွယ်စု ငါးဈေးတန်းနဲ့ ငါးဖမ်းအဖွဲ့ကိုတော့ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တွေက စီမံခန့်ခွဲနေပြီး ယခင်နှစ်များက ဝင်ငွေ သိသိသာသာ နည်းပါးခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ် ငါးဖမ်းအဖွဲ့နဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စု ငါးဈေးတန်းတို့က ဝမ်ရှိုကျဲ့ရဲ့ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုတွေ နောက်ပိုင်းမှာ အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာမှာ သေချာပြီး အဓိက စီးပွားရေး ထောက်တိုင်တွေရဲ့ ဝင်ငွေထက် ကျော်လွန်သွားရင်တောင် အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။

ဒါ့အပြင် ဒီနှစ်မှာ အကြီးဆုံး စပါးထုတ်လုပ်ရေး လယ်ယာ ဖြစ်တဲ့ ဖုန်းကူ လယ်ယာကလည်း ကျိုင်းကောင်ကပ်ဘေး ရောက်ရှိလာတာနဲ့ အမျှ ဘုန်းမီးနေလ တောက်ပတဲ့ အချိန်ကာလကို ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်။

ပိုအရေးကြီးတာက ဝမ်ရှိုကျဲ့က ကျိုင်းကောင်ကပ်ဘေး ကာလမှာ စုဆောင်းရရှိခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက် တချို့ကို အားကိုးပြီး ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လှုပ်ရှားခဲ့ကာ ရွှေတာရာ ၁၀,၀၀၀ ကျော် ကြီးမားတဲ့ အမြတ်အစွန်း ရရှိခဲ့တယ်။ ဒါက ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ခက်ခဲနေတဲ့ စားဝတ်နေရေးကို အရည်အသွေး ပြောင်းလဲသွားစေဖို့ လုံလောက်တယ်။

ငွေစက္ကူ အထပ်လိုက်ကြီးတွေနဲ့ စပါးကျီတွေ လျှံကျနေတာကို တွေးလိုက်ရုံနဲ့ ဝမ်ရှိုကျဲ့ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ဂုဏ်ယူမှုတွေ ပြည့်နှက်လာသည်။

ဖင်းအန်းဝမ်မျိုးနွယ်စုက ကြီးပွားတိုးတက်လာဖို့ ကံပါလာပြီးသား။

အတွေးတွေကို စုစည်းပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့က ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ထားတဲ့ ကမ္ဘာမြေ စနစ် မျက်နှာပြင်ကို အာရုံစိုက်လိုက်တယ်။

ပထမဆုံး အဓိက မျက်နှာပြင် ရှိသည်။

[မျိုးနွယ်စု အမည်]: လုံကျို့ ချန်နင် ဖင်းအန်း ဝမ်မျိုးနွယ်စု

[မျိုးနွယ်စု အဆင့်]: အဆင့် ၉

[မျိုးနွယ်စု ဂုဏ်သတင်း]:

• [ကျေးရွာ ဂုဏ်သတင်း (၇၅) ကျော်ကြားသည်]

• [ခရိုင် ဂုဏ်သတင်း (၂၁) အနည်းငယ် ကျော်ကြားသည်]

• [စီရင်စု ဂုဏ်သတင်း (၀၀) မသိရှိရ]

[မိသားစု လုပ်ငန်းများ]: ၅ ခု (အသေးစိတ် ကြည့်ရန် နှိပ်ပါ)

[မိသားစုဝင်များ]:

• [အတွင်း (၃၅)]

• [အပြင် (၁၀)] (အသေးစိတ် ကြည့်ရန် နှိပ်ပါ)

[မိသားစု ဆွေမျိုးများ]: ၆ (အသေးစိတ် ကြည့်ရန် နှိပ်ပါ)

[မိသားစု အစောင့်များ]:

• [လူကြီး (၉)]

• [လူငယ် (၇)] (အသေးစိတ် ကြည့်ရန် နှိပ်ပါ)

[မိသားစု အစေခံများ]:

• [လူကြီး (၁၁၂)]

• [လူငယ် (၃၂)] (အသေးစိတ် ကြည့်ရန် နှိပ်ပါ)

[ဝင်ငွေနှင့် ထွက်ငွေ စာရင်း]: (အသေးစိတ် ကြည့်ရန် နှိပ်ပါ)

ဒါကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကိုယ်တိုင်တောင် သူ ယခင်ဘဝက ဂိမ်းတွေ အများကြီး ကစားခဲ့တာ သို့မဟုတ် စနစ် ဝတ္ထုတွေ အများကြီး ဖတ်ခဲ့မိတာ ဖြစ်မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ "စနစ် မျက်နှာပြင်" တစ်ခု မဖန်တီးရလျှင် သူ နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ထို စနစ်သည် အတော်လေး ရိုးရှင်းပြီး စာရွက်အခြေခံ မျက်နှာပြင်များ ဖြစ်ကာ ပုံစံခွက် အများကြီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထပ်ထည့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

"အသေးစိတ် ကြည့်ရန် နှိပ်ပါ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပြောလိုက်ပြီး မိသားစု လုပ်ငန်း ခေါင်းစဉ်ကို နှိပ်လိုက်သလို ဟန်ဆောင်လိုက်ရာ [မိသားစု လုပ်ငန်းများ] အသေးစိတ် စာမျက်နှာသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

တကယ်တမ်းကျတော့ သူက မိသားစု လုပ်ငန်း မှတ်စုစာအုပ်လေးကို လှန်လိုက်တာပါ... ကိုယ်တိုင် လုပ်ထားတဲ့ စာအုပ်လေးလေ။

All Chapters