သူရိယဓားဂိုဏ်း၏ကျူးကျော်မှု

"ငါတို့ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားသင့်ပြီ ထင်တယ်..." လူငယ်များသည် နောက်ဆုတ်ရန် စဉ်းစားနေကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူတို့၏စီနီယာအစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်သည် စူးစမ်းရှာဖွေမှုပြုလုပ်ရန် ဤလမ်းကြောင်းအတိုင်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မည်သည့်သတင်းအစအနမျှ မရရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

သူတို့ ဤလမ်းကြောင်းအတိုင်း လာခဲ့စဉ်က စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်ထားခဲ့သော ခြေရာလက်ရာအချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

သို့သော်...

ဤနေရာသည် ထိုခြေရာလက်ရာများ ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားသော နေရာပင် ဖြစ်လေ၏။

"ထွက်သွားသင့်တာတော့ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခဏလောက် စောင့်ရဦးမယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ဟိုနတ်ဆိုးကြီး လုံးဝ ထွက်သွားတဲ့အထိပေါ့။ မဟုတ်ရင် ငါတို့က ဝံပုလွေအုပ်ကြားထဲ တည့်တည့်တိုးဝင်သွားတဲ့ သိုးတွေလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

လူငယ်အချို့ သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး ဓားရိုးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ကြသည်။

လွန်ခဲ့သောမကြာမီက ခံစားခဲ့ရသည့် ကြောက်ရွံ့မှုများမှ လုံးဝ လွတ်မြောက်ခြင်း ရှိမရှိ စမ်းသပ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

"နေပါဦး... ငါတို့ရှေ့က အမှောင်မြူခိုးတွေ နည်းနည်းပါးသွားသလို ခံစားနေရတယ်..."

ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သော လူငယ်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူတို့သည် လက်ရှိတွင် အမှောင်မြူခိုးများအတွင်း ရောက်ရှိနေကြပြီး ထိုမြူခိုးများသည် သူတို့ကို မှိုင်းညို့ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျစရာကောင်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

သို့သော် သူတို့ရှေ့မှ မြူခိုးများသည် သိသိသာသာ ပါးလွှာနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်သားပဲ... ငါ ခုနက သတိမထားမိလိုက်ဘူး။ ဒီနေရာက အမှောင်မြူခိုးတွေက ငါတို့ စောစောက ရှိနေတဲ့နေရာထက် အများကြီး ပိုပါးနေတယ်..."

သူတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့အားလုံး၏စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုစီ ရှိနေကြသည်။

'ဒါ ဖြစ်နိုင်မလား...'

သူတို့အားလုံး သတ္တိပြန်ဝင်လာကြပြီး ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။

သူတို့ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရှေ့မှ အမှောင်မြူခိုးများသည် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ။

ဤနေရာသည် သူတို့ဂိုဏ်းကဲ့သို့ပင် အမှောင်မြူခိုးများ လုံးဝ ဝါးမျိုခြင်း မခံရသေးသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

သူတို့အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ဒါက..."

"အမှောင်မြူခိုးထဲမှာ တခြားဂိုဏ်းတွေ ရှိနေတာ တကယ်ပဲကိုး။ ဒါဆိုရင် စီနီယာအစ်ကိုကြီးက နတ်ဆိုးလက်ချက်နဲ့ သေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီဂိုဏ်းက လူတွေလက်ချက်နဲ့ သေတာလား... သူရိယဓားဂိုဏ်း အပြင် တခြားဂိုဏ်းတွေလည်း ရှိနေသေးတာပဲ..."

သူတို့မျက်နှာများ လေးနက်သွားသည်။

ပထမအချက်ကြောင့်ဆိုလျှင် ကံတရားဟုသာ သတ်မှတ်ရပေမည်။

သို့သော် ဒုတိယအချက်ကြောင့်ဆိုလျှင်... သူတို့ စစ်ကြေညာရမည်လော။

သို့မဟုတ် တခြားနည်းလမ်း သုံးရမည်လော။

ဤကဲ့သို့သော အမှောင်မြူခိုးများအောက်တွင် သွေးမြေကျခြင်းသည် သာမန်မဟုတ်သော အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှု ရှိနေသည်။

လူတိုင်း၏အာရုံကြောများသည် အလွန်တင်းမာနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီဂိုဏ်းအကြောင်း နည်းနည်းလောက် စုံစမ်းကြည့်ရအောင်။သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားအဆင့် ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ပြီးမှ ဂိုဏ်းကို ပြန်အစီရင်ခံကြတာပေါ့။ ဖုန်းယန်... မင်းမှာ အကောင်းဆုံး ရွှေ့လျားခြင်းနည်းစနစ် ရှိတာပဲ။ မင်း အရင်သွားပြီး ကင်းထောက်လိုက်ပါ..."

ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်တစ်ယောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ရွေ့လျားခြင်းနည်းစနစ်ဆိုသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မသိလိုက်ဘဲ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ယုံကြည်မှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

သူသည် သူရိယဓားဂိုဏ်း၏ 'နေမင်းခြေလှမ်း' ကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်သည်။

ရွေ့လျားခြင်းနည်းစနစ်များကို ကျင့်ကြံရာတွင် သူတွင်ထူးခြားသော ပါရမီ ရှိသည်။

သို့သော် 'နေမင်းခြေလှမ်း' သည် စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် အထွတ်အထိပ် နည်းစနစ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

အမှန်တရားပြန်လည်ခြင်းအဆင့် ရွေ့လျားခြင်းနည်းစနစ်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ကွာခြားချက်မှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။

သူ့ဘဝ၏အကြီးမားဆုံး အိပ်မက်မှာ ရွှေ့လျားခြင်းနည်းစနစ်၏ အဆုံးစွန်အဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် 'ချုပ်ငြိမ်းခြင်း' ကို မုချ ကျွမ်းကျင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ပြီး အောင်မြင်မှုသည် အချိန်အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်ဟု ခံယူထားသည်။

"သွားတော့..."

တပည့်တစ်စုသည် မသိမသာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းယန် အမည်ရှိ လူငယ်ကို သတင်းသွားယူခိုင်းပြီး သူတို့အားလုံး အပြင်ဘက်တွင် ပုန်းအောင်းနေလိုက်ကြသည်။

"သတိထားနော်... တစ်ခုခုထူးရှားရင် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း နဲ့ ချက်ချင်း ဆက်သွယ်လိုက်..."။

ချင်ဖုန်းယန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒါနဲ့ နေပါဦး... မင်းတို့ကော တစ်ခုခု ခံစားနေရသလား။ ငါ ထူးဆန်းသလို ခံစားနေရတယ်။ ခုနက နတ်ဆိုး လိုက်တုန်းကထက်တောင် ပိုပြင်းထန်တဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျိုး ခံစားနေရတယ်..."

"ဟမ်..."

"အင်း... မင်းတို့ မခံစားရဘူးဆိုတော့လည်း ထားလိုက်ပါတော့..." ချင်ဖုန်းယန် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ လှည့်ထွက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သူတို့ မမြင်နိုင်သော နေရာတစ်ခုတွင် အရိပ်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

...

မိုးလင်းစပြုနေပြီ။

ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ထားသော ကျမ်းစာတိုက်ငယ်တွင် တပည့်အများအပြားသည် နံနက်စောစောစီးစီး ရောက်ရှိနေကြသည်။

အချို့က ဓားကျမ်းများကို မှတ်တမ်းတင်နေကြပြီး အချို့က ကင်းလှည့်နေကြသည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ... ငါတို့ဘေးကနေ တစ်ခုခု ဖြတ်ပြေးသွားတာလား။ မင်းတို့ မြင်လိုက်လား..."

ထိုအချိန်တွင် တပည့်တစ်ဦးသည် သူ့နောက်ကျောဘက်သို့ ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ ခေါင်းကိုမကုတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"မမြင်ပါဘူး... မင်း စိတ်ထင်နေတာ နေမှာပါ..."

သူ့ဘေးနားရှိ ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်းမှ အခြားတပည့်များက သူ့ကို ထူးဆန်းသလို ကြည့်နေကြသည်။

"မင်း စိတ်လွင့်နေတာလား။ ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်က စီနီယာအစ်ကိုကြီးက ကြက်ရှိလား မရှိလား လိုက်မေးနေတုန်းကတည်းက ငါ ထူးဆန်းနေပြီလို့ ထင်တာ။ ဂိုဏ်းထဲမှာ ငါမသိတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိနေတာလား။ ပြောစမ်းပါ... မင်း ကြက် ရှာနေတာလား..."

ထိုတပည့်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။ "မင်းဆိုချင်တာက သေးပေါက်တဲ့ကြက်ကို ပြောတာလား၊ သေးမပေါက်တဲ့ကြက်ကို ပြောတာလား..."

"မင်း စိတ်မှန်ရင် ငါ့ကို ဒီလိုမေးခွန်းမျိုး မေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

တပည့်တစ်စု ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် အမှောင်ထဲ၌ ပုန်းအောင်းနေသော ချင်ဖုန်းယန်၏မျက်လုံးများထဲ၌ မထီမဲ့မြင်ပြုမှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

ဒီတပည့်အများစုက ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းအဆင့် လောက်မှာပဲ ရှိကြသေးတာကိုး။

သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ချီထိန်းချုပ်ခြင်းအဆင့် ရှိသော တပည့် တစ်ယောက်လောက်သာ ရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီဂိုဏ်းက တော်တော် အားနည်းပုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကျမ်းစာတိုက်ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပုံ ရတယ်။ အဲဒီထဲမှာ ဓားနည်းစနစ်ကောင်းတာလေးတွေ ရှိလောက်တယ်။ ငါတို့သာ အဲဒါတွေကို ရလိုက်ရင် သူရိယဓားဂိုဏ်းရဲ့ စွမ်းအားအဆင့်အတန်းက အများကြီး တိုးတက်လာမှာပဲ..."

ဖုန်းယန် တစ်ယောက်ထဲရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့ပြင် ဤဂိုဏ်း၏စုပေါင်းအင်အားကလည်း သိပ်မြင့်ခြင်းမရှိပေ။

နေပါဦး

ဒီနေရာက တစ်ချိန်တုန်းက ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်းရဲ့ဘေးထွက်ဂိုဏ်းခွဲရဲ့နေရာလို့ သူတို့ ပြောတာ ငါ ကြားလိုက်တာလား။

ဒါဆိုရင် သူတို့ဆီမှာ ကောင်းကင်ဘုံဓားကျမ်းရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ရှိနေနိုင်တယ် မဟုတ်လား။

ကောင်းကင်ဘုံဓားကျမ်း ရှိနေနိုင်ခြေကို တွေးမိသည်နှင့် တပြိုင်နက် မပြည့်စုံသော ဗားရှင်းဖြစ်မှန်း သိသော်လည်း သူ့မျက်လုံးထဲတွင် လောဘအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

သူ့ရင်ဘက်ထဲမှ တောက်ပသော ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ဤပစ္စည်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ဟု ခေါ်သည်။

အမှောင်မြူခိုးများကြားတွင် ဤပစ္စည်းသည် တစ်ခုတည်းသော ဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

အထူးနည်းလမ်းဖြင့် ပွတ်သပ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထည့်သွင်းလိုက်ပါက အခြားသူများ၏ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းပေါ်တွင် စာသားများ ပေါ်လာစေနိုင်သည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဘေးထွက်ဂိုဏ်းခွဲ ဖြစ်နေတာလား။ သူတို့က တော်တော် အားနည်းပုံပဲ။ သူတို့ရဲ့ အမာခံတပည့်တွေထဲမှာတောင် ချီထိန်းချုပ်ခြင်းအဆင့်က လက်တစ်ဆုပ်စာလောက်ပဲ ရှိတာ..."

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်၌ စောင့်ဆိုင်းနေသော တပည့်များ၏မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်း

ရှေးယခင်က ဒဏ္ဍာရီများဖြင့် ပြည့်နှက်ခဲ့သော ဓားဂိုဏ်းကြီး...

တိုက်ခိုက်ရေးကျင့်စဉ်၏အထွတ်အထိပ်ဟု တင်စားခံရသော ကောင်းကင်ဘုံဓားကျမ်း...

အရေးကြီးဆုံးအချက်က အမှောင်မြူခိုး ကျူးကျော်လာပြီးနောက်ပိုင်း ဤဂိုဏ်းဟာ လုံးဝ မသန်မာတော့ဘူး ဆိုတာပင်။

အနည်းဆုံးတော့ ချင်ဖုန်းယန် ဂိုဏ်းထဲ လှည့်ပတ်သွားလာနေချိန်တွင် စွမ်းအားကြီးသော ချီထိန်းချုပ်ခြင်းအဆင့် တပည့်များကို မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။

"ဒါဆိုရင် ငါတို့လည်း ဝင်ကြည့်ကြတာပေါ့..."

လူအုပ်စုက ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

"ဖုန်းယန် ဘယ်မှာလဲ..."

"သူ ဂိုဏ်းအတွင်းပိုင်းထိ ဝင်ပြီး တစ်ခုခု ရှာတွေ့မလား သွားကြည့်နေတာ။ သူ ဘယ်နေရာမှာ ရပ်ရမလဲဆိုတာ သိမှာပါ၊ ဂိုဏ်းရဲ့ တကယ့်ကြယ်ပွင့်တွေ ရှိတဲ့နေရာကို ရှောင်ပါလိမ့်မယ်။ ငတ်နေတဲ့ ကုလားအုတ်က မြင်းထက်တော့ ပိုကြီးနေနိုင်သေးတာမို့ ငါတို့ သတိထားရမယ်..."

...

ကျန်းစန်းကျန့်သည် သူ့ဒဏ်ရာများကို ကုစားရန် အခန်းထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ မျက်လုံးတစ်စုံ သူ့ကို ချောင်းကြည့်နေသည်ကို သူ မသိလိုက်ပေ။

'သြော်... ဒီအကြီးအကဲက ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်းမှာ အသန်မာဆုံးလူဖြစ်လောက်တယ်။ သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုလို နက်ရှိုင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ အကြီးအကျယ်ဒဏ်ရာရထားပုံပဲ။ ဒါ သူရိယဓားဂိုဏ်းအတွက် အခွင့်အရေးပဲ'

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက် အရိပ်တစ်ခုထဲတွင် လူရိပ်တစ်ခု ပုန်းအောင်းနေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ မရှိပေ။

သူ့အနားသို့ မည်သူမျှ မကပ်လျှင် သူ့ကို ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ချင်ဖုန်းယန်သည် ရွှေ့လျားခြင်းနည်းစနစ်တွင် အစစ်အမှန် ဉာဏ်ကြီးရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ့မျက်ဝန်းများ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး မျက်နှာဖြူဖျော့သွားသည်။

'ဒုက္ခပဲ ငါ့ကို တစ်ယောက်ယောက် ကြည့်နေတယ်'

သူ ချက်ချင်းပင် နေရာမှပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ရူးသွပ်စွာထွက်ပြေးလေသည်။

အမှောင်မြူခိုးနှင့်ကပ်လျက်တွင် တောအုပ်တစ်ခုရှိလေသည်။

သူသည် ရွှေ့လျားခြင်းနည်းစနစ်ကို အမြင့်ဆုံးအရှိန်ဖြင့် အသုံးပြုကာ တောအုပ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

သူလှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ရွှေရောင်ဂယက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ့ရွေ့လျားနှုန်းသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

သို့သော် သူ့နောက်တွင် အရိပ်တစ်ခု လိုက်ပါလာသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

အရိပ်၏အရှိန်သည် မြန်လည်းမမြန်၊ နှေးလည်းမနှေးသော်လည်း သူ့အရှိန်နှင့် ညှိယူထားသကဲ့သို့ ဖယ်ထုတ်၍ မရနိုင်ပေ။

ကြောင်က ကြွက်ကို ကစားနေချိန်တွင် ကြွက် ခံစားရသော ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

'ငါ့နောက်ကို လိုက်နေတာ ဘာကြီးလဲ'

ချင်ဖုန်းယန်၏မျက်လုံးများ တုန်ယင်သွားသည်။

ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ့၏ရွှေ့လျားခြင်းနည်းစနစ် လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လေပြီ။