ကလေးဘဝက ဂန္ထဝင်

'ဟင်... ဒါက ငါ စိတ်ကူးထားတာနဲ့ နည်းနည်း ကွဲပြားနေပါလား'

စံအိမ်တော်ကြီး တစ်ခုရဲ့ ပင်မ ခန်းမထဲမှာ ရပ်ရင်း သူ့ပတ်လည်က ရှီမျိုးနွယ်စုရဲ့ အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်မိလေသည်။

သူက ရှီမျိုးနွယ်စုအနေနဲ့ လူတိုင်းကို ရွှေရောင်ဆေးအိုးကျွန်းဆီ သယ်ဆောင်သွားဖို့ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား သားရဲ ဒါမှမဟုတ် ရှေးဦး တောရိုင်း သတ္တဝါကြီး တစ်ကောင်ကောင်ကို ဆင့်ခေါ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့မိသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အပြင်ပန်း သဏ္ဍာန် ဆိုတာက အရေးကြီးတယ်လေ မျိုးနွယ်စုကြီး တစ်ခုက ဒီလို ကိစ္စမျိုးကို သေချာပေါက် ပိုပြီး အလေးထားမှာပဲ။

ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့ကတော့ အဲ့လောက် မခမ်းနားခဲ့ပေ။

လက်ရှိ ရှီမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရှီယန်ရှီးရဲ့ ပျံသန်းနေအိမ်ထဲ ဝင်ပြီး ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ဆီ ပျံသန်းသွားကြတာပါပဲ။

သူ့ ဘယ်ဘက်နဲ့ ညာဘက်က ရှီမျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုက်ရိုက် မျိုးဆက် အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် နည်းနည်း နေရာလွဲနေသလို ခံစားနေရလေသည်။

ဒီတစ်ခါ ရှီမျိုးနွယ်စုက သူတို့ရဲ့ ထိပ်တန်း အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ် အားလုံးနီးပါးကို စုစည်းထားခဲ့လေသည်။

မျိုးနွယ်စု သူတော်စင် ရှီဟုန်ယွင် တောင် ပါလာခဲ့လေသည်။

ဒါက ကျန်းပေရန် အတွက် နည်းနည်း မျှော်လင့်မထားတဲ့ ကိစ္စ ဖြစ်ပေမယ့် အဓိပ္ပာယ်တော့ ရှိလေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပညာရှင်တွေ အများကြီးက ရွှေရောင်ဆေးအိုးကျွန်းကို သိမ်းပိုက်ဖို့ နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကျော် ကြိုးစားခဲ့ကြပေမယ့် ကျရှုံးခဲ့ကြတာလေ။

ဒါက သူတို့အတွက် ဆူးတစ်ချောင်းလို ဖြစ်နေမှာ သေချာသည်။

ဒီအခွင့်အရေးကို ယူပြီး သူတို့ သေချာပေါက် ထပ်ကြည့်ချင်ကြမှာပဲ၊ ဒါက ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု အသစ် တစ်ခုခုဆီ ဦးတည်သွားနိုင်တယ်လေ။

"ကျန်းပေရန် ဘယ်မှာလဲ"

ကျန်းပေရန်က ဘယ်ထောင့်မှာ ပုန်းပြီး သိုသိုသိပ်သိပ် နေရမလဲ စဉ်းစားနေတုန်း ဒုတိယထပ်က သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ယောက် ရုတ်တရက် အော်ခေါ်လိုက်လေသည်။

'ဘာလို့ ဒီလောက် ဆူညံနေရတာလဲ...'

လူတိုင်းရဲ့ အကြည့်တွေ သူ့ဆီ ဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းလာတာကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ဒုတိယထပ်ကို လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုကာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဒီဂျူနီယာ ဒီမှာပါ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရှီ ဘာအလိုရှိပါသလဲ"

ဟုတ်တယ် အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဒုတိယထပ် စင်္ကြံမှာ ရပ်နေတဲ့ သူက ရှီမျိုးနွယ်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင် ရှီယန်ရှီး ဖြစ်ကာ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အနက်ရောင်ဧကရာဇ် အဆင့် ၆ ကို ရောက်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ရှီမျိုးနွယ်စုရဲ့ နောက်ထပ် အနက်ရောင်သူတော်စင် ဖြစ်လာဖို့ အလားအလာ အရှိဆုံး ခေါင်းဆောင် ပုဂ္ဂိုလ် အဖြစ် လူသိများလေသည်။

ကျန်းပေရန် သူ့ကို အရင်က တစ်ခါ တွေ့ဖူးပေမယ့် စကား သုံးခွန်းတောင် မပြောဖြစ်ခဲ့တဲ့ ခဏတာ တွေ့ဆုံမှုလေး သက်သက်ပါပဲ။

"တက်ခဲ့ပါ မျိုးနွယ်စု သူတော်စင်က မင်းကို တွေ့ချင်နေတယ်"

'ခင်ဗျား နည်းနည်းလောက် သိုသိုသိပ်သိပ် နေလို့ မရဘူးလား...'

ခေါင်းနားပန်းကြီးသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ကျန်းပေရန်က ဟုတ်ကဲ့ပါ လို့ ပြန်ဖြေလိုက်ကာ လူတိုင်းရဲ့ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေ အောက်မှာ ဒုတိယထပ်ကို တက်သွားလိုက်လေသည်။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့"

ဒီလောက် အချိန်အကြာကြီး နေပြီးနောက် ရှီမျိုးနွယ်စုထဲမှာ ဘယ်သူက အရှိန်အဝါ အကြီးမားဆုံးလဲလို့ ကျန်းပေရန် ပြောရမယ် ဆိုရင် ဒီ မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ပဲ ဖြစ်ရမည်။

သူက ဘယ်သူနဲ့တွေ့တွေ့ မျက်နှာထား တင်းတင်းနဲ့ အမြဲ နေတတ်ပြီး ဘာ အမူအရာ အပြောင်းအလဲမှ မပြတတ်ပေ။

သူက ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး ထိထိရောက်ရောက် စကားပြောတတ်ကာ စကားလုံးတွေကို ဘယ်တော့မှ မဖြုန်းတီးပေ။

သူက ကျန်းပေရန် ဆက်ဆံရတာ သိပ်မကြိုက်တဲ့ အမျိုးအစား ဖြစ်လေသည်။

ဒါပေါ့ တစ်နေကုန် ပြုံးနေတတ်တဲ့ ဟို ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များတဲ့ အဖိုးကြီးတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ကျန်းပေရန်က ဒီလို မျက်နှာထား တင်းတင်း အမျိုးအစားနဲ့ ဆက်ဆံရတာကို ပိုလိုလားလေသည်။

ကျန်းပေရန်ကို ခေါ်သွားတာ ကြည့်ရင်း ရှီဟုန်ဖေးက သူ့ဘေးနားက အမျိုးသား တစ်ယောက်ကို ပြုံးပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟေ့ ဘိုးဘေးကြီးက သူ့ကို ကောင်းကောင်း သင်ခန်းစာ ပေးလိမ့်မယ်လို့ မင်း မျှော်လင့်နေတာလား"

"မဟုတ်ဘူး" အဲ့ဒီ အမျိုးသားက ရိုးရှင်းပြီး တိုတိုတုတ်တုတ် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ငါ ယုံမယ်ထင်လား မနေ့က ငါသာ မင်းကို မတားခဲ့ရင် မင်း သူ့အခန်းထဲ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားလောက်တယ် မဟုတ်လား ငါ မင်းကို စောစောကတည်းက ပြောသားပဲ မကြည့်နဲ့ မကြည့်နဲ့လို့ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်းက လန်အာ့နားကပ်လို့မှ မရတာ ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ် ဘာလို့ ရှာနေမှာလဲ ပြီးတော့..."

ရှီယန်ရဲ့ အကြည့်တွေ ပိုပြီး စူးရှလာတာ မြင်တော့ ရှီဟုန်ဖေး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ ငါ မပြောတော့ဘူး မပြောတော့ဘူး ဒါပေမဲ့ မင်း တကယ် သတိထားဖို့ လိုတယ် ကူလျန်ရန် က မှာထားတာ..."

"ဆရာကူရဲ့ ညွှန်ကြားချက်သာ မရှိရင် မနေ့က မင်း ငါ့ကို တားနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတောင် ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ရှီဟုန်ဖေးက ဒီအကြောင်း ဆက်မပြောတော့ဘဲ မိုးပြာရောင်ကောင်းကင်စုဝေးပွဲ အကြောင်း စတင် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

တစ်ဖက်မှာတော့ ကျန်းပေရန်က ရှီယန်ရှီး နောက်လိုက်ပြီး တတိယထပ်က တံခါးကြီး တစ်ချပ်ဆီ ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

တံခါးဖွင့်ဖို့ လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ရှီယန်ရှီး တည့်တည့်မတ်မတ် ဝင်သွားလေသည်။

ကျန်းပေရန် ကတော့ ခဏ ကြောင်သွားလေသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တံခါးနောက်ကွယ်မှာ ဟို နတ်သမီးပုံပြင်လို နေရာကို ပြန်ရောက်သွားလို့ ဖြစ်သည်။

'ဒီ စိတ်ကူးနယ်မြေ... ဒါဆို တကယ်ပဲ အချိန်မရွေး နေရာမရွေး တည်ရှိနေတာပေါ့'

ကျန်းပေရန် သရဲဝိညာဉ်မျှော်စင်ထဲ ပထမဆုံး ဝင်တုန်းက ဒီ စိတ်ဖန်ဆင်း နယ်မြေ က ကိုယ်ပိုင် အကာအကွယ် အတားအဆီး တစ်ခုနဲ့ တူတယ်လို့ သူ သဘောပေါက်ခဲ့လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ပိုင်အကာအကွယ် အတားအဆီးက ရွှေ့လို့ မရဘူးလေ ဘယ်နေရာမှာ တည်ဆောက်လိုက်လိုက် အဲ့ဒီမှာပဲ ရှိနေတာ။

ဒီ စိတ်ဖန်ဆင်း နယ်မြေ က ပိုအံ့သြစရာ ကောင်းသည်။ လုံးဝ ရွေ့လျားနိုင်တဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကာအကွယ် အတားအဆီး တစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။

ဒီအချိန်မှာ သစ်သားဝိညာဉ် သွေးကြော မှာတုန်းက ထိပ်သီး စစ်ပွဲကို ကြည့်နေတုန်း အနက်ရောင်သူတော်စင် တချို့ တိုက်ပွဲ အလယ်မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်သွားပြီး ခဏကြာမှ ပြန်ပေါ်လာတာကို သူ သတိထားမိခဲ့တာ ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် ပြန်သတိရလိုက်လေသည်။

အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ သူတို့က ပြိုင်ဘက်ရဲ့ စိတ်ဖန်ဆင်း နယ်မြေ ထဲ ဝင်သွားတာ ဖြစ်ရမည်။

'အနက်ရောင်သူတော်စင်တွေ တိုက်ခိုက်ပုံက တကယ်ပဲ ခမ်းနားတာပဲ'

ရှီယန်ရှီးရဲ့ ခြေလှမ်းတွေ နောက်လိုက်ရင်း မျိုးနွယ်စု သူတော်စင်ကို ဘယ်လို ရှာရမလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် အခု သိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့နားတွေကို အသုံးပြုလိုက်ရုံပါပဲ။

ပျော်ရွှင်နေတဲ့ အမျိုးသမီး ရယ်သံတွေကို လိုက်ရင်း ကျန်းပေရန်က ရှီယန်ရှီး နောက်လိုက်ကာ ရေကန် ကမ်းစပ် တစ်ခုဆီ ရောက်သွားလေသည်။

သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းက ကျန်းပေရန် မျှော်လင့်ထားတဲ့ အတိုင်း ဖြစ်ပေမယ့် ပိုပြီး ထိခိုက်မှု ရှိစေလေသည်။

ရှီဟုန်ယွင်က မိန်းမပျိုလေး တစ်စုကို ကျောပေးထားပြီး ရေတွက်နေတုန်း မိန်းမပျိုလေးတွေက ခြေဖျားထောက်ပြီး သူ့ဆီ တိုးကပ်လာနေကြလေသည်။

'မဖြစ်နိုင်တာ...'

ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲမှာ ဒီအတွေး ဝင်လာတုန်းပဲ ရှိသေးတယ် ရှီဟုန်ယွင် ရုတ်တရက် လှည့်လာပြီး အော်လိုက်တာ ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ကျောက်ရုပ်"

တစ်ခဏချင်းမှာပဲ မိန်းမပျိုလေးတွေ အားလုံး အလျင်စလို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သွားကြလေသည်။

တစ်ယောက်တည်းပဲ ဟန်ချက်ပျက်ပြီး ခြေတစ်လှမ်း ယိုင်သွားလေသည်။

"ဟားဟားဟား ငါ့အလှလေး မင်း ရှုံးပြီ"

ရှီဟုန်ယွင်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောပြီး ယိုင်သွားတဲ့ မိန်းမပျိုလေးကို အော်ပြောလိုက်လေသည်။

မိန်းမပျိုလေးရဲ့ မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး သူမရဲ့ အပေါ်ဝတ်ရုံ တစ်ထည်ကို ချွတ်လိုက်လေသည်။

'ခင်ဗျား အဖိုးကြီးက ဘယ်လို ပျော်ပါးရမလဲ ဆိုတာ တကယ် သိတာပဲ...'

အဝတ်ချွတ် မာကျောက် နဲ့ အဝတ်ချွတ် ဖဲကစားတာကို ကျန်းပေရန် မြင်ဖူးပေမယ့် ဒီလို ဂန္ထဝင် ကလေးကစားနည်းကို ဒီလောက် ဆွဲဆောင်မှု ရှိအောင် ပြင်ဆင်ထားတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန် သိပ် နားမလည်နိုင်တဲ့ နောက်တစ်ချက်က ဒီအဖိုးကြီးက ကျင့်ကြံဖို့ မလိုဘဲ ဒီလိုပဲ အချိန်တိုင်း ကစားနေတာလား။

ဒါမှမဟုတ် သူက ကာမ တာအို လမ်းစဉ်ကို ဝင်ရောက်ခဲ့တာမို့ အပြင်ပန်းမှာ ကစားနေသလို ထင်ရပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ သူ ကျင့်ကြံနေတာများလား။

'အဲ့ဒါဆိုရင်တော့ အရမ်း ရူးသွပ်ရာ ကျလွန်းတယ်...'

ရှီဟုန်ယွင်ကို ဦးညွှတ်ပြီး ရှီယန်ရှီးက လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ် ကျွန်တော် ကျန်းပေရန်ကို ခေါ်လာခဲ့ပါတယ်"

ဒါကို ကြားတော့ ရှီဟုန်ယွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လှည့်ကာ မိန်းမပျိုလေးတွေကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်လေသည်။

အရင်က မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေတဲ့ မိန်းကလေးတွေ အော်ဟစ် အားပေးပြီး ရှီဟုန်ယွင်ဆီ ပြေးသွားကြလေသည်။

မိန်းမပျိုလေးတွေ ဝိုင်းရံထားတဲ့ အလယ်မှာ ရှီဟုန်ယွင်က ရှီယန်ရှီးကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းက ဒီရက်ပိုင်း လက်ရာမြောက် အလုပ်ရုံမှာ တော်တော် နာမည်ကြီးနေတယ်လို့ ငါးလေး ဆီက ကြားတယ် မင်းက တော်တော် စွမ်းဆောင်ရည် ရှိတာပဲ"

[ရွေးချယ်မှု ၁ - "စီနီယာရဲ့ ချီးကျူးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ပြီးမြောက်ပါက ဆုလက်ဆောင် - ကောင်းကင် ပင့်ကူ အင်မော်တယ် ပုံ (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - "ဒီဂျူနီယာက စွမ်းဆောင်ရည် ရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး လက်ရာမြောက် အလုပ်ရုံက လျှို့ဝှက်ပညာရှင်တွေက အရည်အချင်း မရှိလွန်းလို့ပါ"

ပြီးမြောက်ပါက ဆုလက်ဆောင် - ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် +၁]

'……..'

ပေါ်လာတဲ့ ရွေးချယ်မှု နှစ်ခုကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် လုံးဝ ကြောင်သွားလေသည်။

ဒါက သေချင်နေတဲ့ သူတစ်ယောက်ရဲ့ စကားပြောပုံစံပဲ။

ဒီလောက်ထိ ရန်လိုနေဖို့ လိုလို့လား။

ဒါပေမဲ့ ညည်းညူတာက ညည်းညူတာပါပဲ။

ကျန်းပေရန်က ဒုတိယ ရွေးချယ်မှုကို ပြတ်ပြတ်သားသား ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဒီဂျူနီယာက စွမ်းဆောင်ရည် ရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး လက်ရာမြောက် အလုပ်ရုံက လျှို့ဝှက်ပညာရှင်တွေက အရည်အချင်း မရှိလွန်းလို့ပါ"

[ရွေးချယ်မှု တာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ။

ဆုလက်ဆောင် - ဖွဲ့စည်းပုံ +၁]

သူ ဒီစကား ပြောလိုက်တာနဲ့ သူ့ဘေးနားက ရှီယန်ရှီး တကယ်ပဲ လှည့်ကြည့်လာလေသည်။

သူ့မျက်နှာက ခံစားချက်မဲ့နေတုန်း ဖြစ်ပေမယ့် သူ့ဆီက ဖိအားကို ကျန်းပေရန် ခံစားနေရတုန်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဟားဟားဟားဟား"

ဒါပေမဲ့ ရှီဟုန်ယွင်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"မင်း ကောင်လေး မင်းက သေမှာ ကြောက်တယ်လို့ ငါ့ကို ခဏခဏ ပြောပေမယ့် ငါ ထင်တာတော့ မင်း လုံးဝ မကြောက်ဘူးနဲ့ တူတယ်"

"ဒီဂျူနီယာက အမှန်တိုင်း ပြောတာပါ စီနီယာကို မလှည့်စားရဲပါဘူး"

ကျန်းပေရန်က လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုရင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

ဒါကို ကြားတော့ ရှီဟုန်ယွင် ထပ်ရယ်မောလိုက်ပြီး မိန်းမပျိုလေး တစ်ယောက်ကို ပွေ့ချီကာ နမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒီ ကောင်လေးက သေမှာ မကြောက်ဘူးလို့ မင်း မထင်ဘူးလား"

မိန်းမပျိုလေးက နည်းနည်း ကြောင်သွားပြီး ဒီလို မေးခွန်းကို ဘယ်လို ဖြေရမလဲ မသိ ဖြစ်သွားလေသည်။

မိန်းမပျိုလေးရဲ့ ရှက်ရွံ့နေတဲ့ ပုံစံကို မြင်တော့ ရှီဟုန်ယွင် ထပ်ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့လက်ကို သူမ အဝတ်အစားထဲ ထည့်ကာ နှစ်ခါလောက် ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆို သခင်ကြီးက မေးခွန်း ပြောင်းမေးမယ် ငါ ဒီလို ပွတ်သပ်ပေးတာ ယီအာ ကြိုက်လား"

"ကြိုက်ပါတယ်..." မိန်းမပျိုလေးက ခေါင်းငုံ့ပြီး ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဟားဟားဟား"

အားပါးတရ ရယ်မောပြီးနောက် ရှီဟုန်ယွင်က ကျန်းပေရန်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"သခင်ကြီးက ရဲရင့်ရဲတဲ့ သူတွေကို သဘောကျတယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ အရည်အချင်း ရှိတယ် ဆိုတဲ့ အခြေအနေ ပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်... ကျန်းပေရန်"

ရှီဟုန်ယွင်က သူ့နာမည်ကို ရုတ်တရက် အော်ခေါ်လိုက်တာ ကြားတော့ ကျန်းပေရန် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီဂျူနီယာ ဒီမှာပါ"

"မင်းက ငါ့ရဲ့ လက်ရာမြောက် အလုပ်ရုံမှာ အရည်အချင်း မရှိဘူးလို့ လှောင်ပြောင်မှတော့ ငါ့ရဲ့ လက်ရာမြောက် အလုပ်ရုံကို အရည်အချင်း ရှိသူတချို့ မွေးထုတ်ပေးဖို့ ကူညီပေးပါလား ဘယ်လိုလဲ"

"ရပါတယ် ပြဿနာ မရှိပါဘူး"

"ကောင်းပြီ ပွင့်လင်းသားပဲ ဒါဆို သခင်ကြီးလည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောမယ် ဒီ မိုးပြာရောင် ကောင်းကင် စုဝေးပွဲ မှာ မင်း ချန်ပီယံ ဖြစ်ပြီး ငါ့ ရှီမျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်ရာမြောက် အလုပ်ရုံကို အဆင့် ၈ လျှို့ဝှက်ပညာရှင် နှစ်ယောက် မွေးထုတ်ပေးနိုင်သရွေ့ မင်း ငါ့ကို တင်နေတဲ့ အကြွေး အားလုံး ကျေပါပြီ"

[ရွေးချယ်မှု ၁ - "သဘောတူပါတယ်"

ပြီးမြောက်ပါက ဆုလက်ဆောင် - ပြာလဲ့လဲ့ ငရဲ မဟာရတနာ လက်စွဲ (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - "စီနီယာက ကျွန်တော့်ကို တောင်ကြီးလောက် ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူး ပြသခဲ့တာပါ ဒီကိစ္စ သေးသေးလေးတွေက ဘယ်လိုလုပ် အကြွေးဆပ်ရာ ရောက်မှာလဲ"

ပြီးမြောက်ပါက ဆုလက်ဆောင် - ကျပန်း အခြေခံ ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ် +၁]

'တောက်... ဒီလူကြီးတွေက တကယ်ပဲ ချက်ချင်း ရန်သူ ဖြစ်သွားတတ်ကြတာပဲ'

စနစ်ကို ထာဝရ ဘုရားသခင်အဖြစ် ကျန်းပေရန် ချီးကျူးလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။

ဒါဆို ဒါက လက်ရာမြောက် အလုပ်ရုံကို နှိမ့်ချရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ပဲ။

သူ သဘောတူတော့မလို့ လုပ်တုန်း စနစ်က သူ့ကို ဘယ်လို နေရမလဲ ဆိုတာ ထပ်သင်ပေးနေတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူသာ ရှီမျိုးနွယ်စုနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်ချင်တဲ့ ဆန္ဒကို တကယ် ပြသလိုက်ရင် ဒီ အနက်ရောင်သူတော်စင်က သူ့အပေါ်ထားတဲ့ သဘောထားကို လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

'စနစ်က ထာဝရဘုရားသခင်ပဲ'

စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ဒုတိယ ရွေးချယ်မှုကို ရွေးလိုက်ပြီး လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလိုက်လေသည်။

"စီနီယာက ကျွန်တော့်ကို တောင်ကြီးလောက် ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူး ပြသခဲ့တာပါ ဒီကိစ္စ သေးသေးလေးတွေက ဘယ်လိုလုပ် အကြွေးဆပ်ရာ ရောက်မှာလဲ"

[ရွေးချယ်မှု တာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ။

ဆုလက်ဆောင် - အစီအရင် ဗေဒင် +၁]

ဒါကို ကြားတော့ ရှီဟုန်ယွင် အားပါးတရ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲက မိန်းမပျိုလေး နှစ်ယောက်ကို ဖက်ကာ ကြမ်းတမ်းစွာ ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။

ပွတ်သပ်နေရင်း သူက ရှီယန်ရှီးကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"သားကြီး ဒီကောင်လေးက ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် ဉာဏ်ကောင်းတယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား ငါ သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့ ပိုပိုပြီး ဝန်လေးလာပြီ"

'ကျေးဇူးပြုပြီး မလုပ်ပါနဲ့

ဒီမိန်းကလေးတွေ အားလုံးက လုံလောက်အောင် မကောင်းလို့လား ဘာလို့ ငါ့ကို လွှတ်ပေးဖို့ ဝန်လေးနေရတာလဲ'

ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲကနေ ညည်းညူနေတုန်း သူ့ဘေးနားက ရှီယန်ရှီးက လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီးကို ပြန်ဖြေရရင် ဟုတ်ပါတယ်"

'ဘာ ဟုတ်ပါတယ်လဲ ခင်ဗျား ငါ့ကို စကား ငါးခွန်းတောင် မပြောဖူးသေးဘဲ ဘယ်လိုလုပ် လွှတ်ပေးဖို့ ဝန်လေးနိုင်မှာလဲ'

အဝရယ်မောပြီးနောက် ရှီဟုန်ယွင်က ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ပေရန်က ငါ့ ရှီမျိုးနွယ်စု အပေါ် ဒီလောက် သစ္စာရှိမှတော့ ငါက သဘာဝကျကျ ကြိုဆိုပါတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ စကားပြောပြီးပြီ ဆိုတော့ ပြန်မရုပ်သိမ်းတော့ပါဘူး မင်း ငါ့ကို ဒီတာဝန် နှစ်ခု ပြီးမြောက်အောင် ကူညီပေးသရွေ့ မင်း ငါ့ကို ဘာမှ အကြွေးမတင်တော့ပါဘူး"

ကျန်းပေရန် စကားမပြောနိုင်ခင် ရှီဟုန်ယွင်က သူ့လက်ကို မိန်းမပျိုလေး တစ်ယောက်ရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲက ဆွဲထုတ်ပြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ ဒီလောက်ဆို တော်ပြီ မိုးပြာရောင် ကောင်းကင် စုဝေးပွဲ အကြောင်း ပြောကြရအောင်"

ရှီဟုန်ယွင် ပြောပြီးတာနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် မြင်ကွင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ လေထဲ ရောက်နေသလို ကျန်းပေရန် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"အာ"

ရုတ်တရက် လေထဲ ရောက်သွားတော့ မိန်းမပျိုလေးတွေ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ပြီး ရှီဟုန်ယွင်ကို ဖက်တွယ်လိုက်ကြလေသည်။ သူက အခွင့်ကောင်းယူရင်း သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်လေသည်။

နည်းနည်း အသားကျသွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် အောက်ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ လေးထောင့်ပုံစံ ကျွန်းတစ်ကျွန်း လေထဲမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ပုံစံ အရ ကြည့်ရင် ဒါက ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ဖြစ်လောက်လေသည်။

'ဝါး ဟိုလိုဂရမ် ပုံရိပ်လား'

ရှီဟုန်ယွင် ဘာဆိုလိုလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း နားလည်လိုက်လေသည်။

"ဒါက ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ရဲ့ အပြည့်အစုံ မြင်ကွင်းပဲ မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ"

ရှီဟုန်ယွင်က ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

'ငါက မတ်တတ်ရပ်ပြီး ကြည့်နေတာလေ တခြား ဘယ်လို ကြည့်ရမှာလဲ'

သူ့ရဲ့ သရော်ချင်တဲ့ အတွေးတွေကို ဖိနှိပ်ထားပြီး ကျန်းပေရန် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလိုက်လေသည်။

"ဒီဂျူနီယာ ဘာမှ ထူးခြားတာ မမြင်ရပါဘူး"

"အခုရော ဘယ်လိုလဲ"

ရှီဟုန်ယွင်ရဲ့ စိတ်ကူး တစ်ချက်နဲ့ ကျန်းပေရန်က မီတာ ရာပေါင်းများစွာ အောက်ကို ပြုတ်ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပဲ ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း က သူ့မျက်စိရှေ့ တည့်တည့် ရောက်လာလေသည်။

"မင်းက အစီအရင်တွေမှာ ကျွမ်းကျင်မှန်း သခင်ကြီး သိပါတယ် ဒီ ကျွန်းကာကွယ်ရေး မဟာအစီအရင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်း ဘာမြင်ရလဲ"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီဂျူနီယာကို အချိန်နည်းနည်း ပေးပါ စီနီယာ"

ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှီဟုန်ယွင်က သူ့အပေါ် တွယ်ကပ်နေတဲ့ မိန်းမပျိုလေးတွေနဲ့ ပြန်ပြီး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု လုပ်နေလိုက်လေသည်။

'ဒါက အရမ်း လက်တွေ့ကျလွန်းတယ်...'

ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ရဲ့ တစ်ပုံစံတည်း တူညီတဲ့ ပုံစံတူ ဖြစ်လောက်တဲ့ အရာကို ကြည့်ပြီး ဒီ "စိတ်ဖန်တီး နယ်မြေ" က ဘယ်လောက် အသုံးဝင်လဲ ဆိုတာ တွေးမိရင်း ကျန်းပေရန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ရဲ့ အပြည့်အစုံ မြင်ကွင်းကို မြင်ချင်နေတာ ကျန်းပေရန် ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

အခု အခွင့်အရေး ရပြီ ဆိုတော့ သူက သဘာဝကျကျ ကျွန်းကို တစ်ပတ် ပတ်ကြည့်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က ပန်းမန်တွေ သစ်ပင်တွေ အားလုံးကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးလိုက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ရလဒ်က သူ့ကို နည်းနည်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။

'အစီအရင် ဘယ်မှာလဲ'

ကျွန်းရဲ့ အပြင်ဘက် အပြင်အဆင်ကို ကြည့်ရုံနဲ့ အကာအကွယ် အစီအရင်ရဲ့ အရိပ်အယောင် လုံးဝ မတွေ့ရပေ။

ဒါက သာမန် ကျွန်းတစ်ကျွန်း သက်သက်ပါပဲ။

ဆိုလိုတာက ဖြစ်နိုင်ချေ နှစ်ခုပဲ ရှိလေသည်။

တစ်ချက်က ရှီဟုန်ယွင် ပုံဖော်ထားတဲ့ ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း က မပြည့်စုံဘူး ပြီးတော့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို အပြည့်အဝ မပြသထားဘူး။

နှစ်ချက်က ကျွန်းက အရမ်း အဆင့်မြင့်လွန်းလို့ ကျန်းပေရန်တောင် လုံးဝ နားမလည်နိုင်တာ။

ပထမ အချက် ဖြစ်ပါစေလို့ ကျန်းပေရန် မျှော်လင့်မိသည် ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒုတိယ အချက် ဆိုရင် သူ ဘယ်က စလေ့လာရမလဲ ဆိုတာ တကယ် မသိတော့လို့ ဖြစ်သည်။

"တစ်ခုခု ရှာတွေ့လား"

ဒီအချိန်မှာ နောက်ထပ် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု တစ်ကျော့ ပြီးဆုံးသွားတဲ့ ရှီဟုန်ယွင်က လျှောက်လာပြီး ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

ရှီဟုန်ယွင်ဘက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး ကျန်းပေရန် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဒီဂျူနီယာရဲ့ အရည်အချင်းက တုံးပါတယ် ဒီကျွန်းရဲ့ ထူးခြားချက်က ဘာလဲ ဆိုတာ တကယ် မမြင်နိုင်ပါဘူး"

"ခုနက ငါ့ရဲ့ လက်ရာမြောက် အလုပ်ရုံကို နှိမ့်ချတုန်းက မင်း ပြောခဲ့တဲ့ စကားနဲ့ မတူပါလား"

ထို့နောက် ရှီဟုန်ယွင်က ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

"မင်း ဘာမှ လုံးဝ မမြင်ရဘူးလား"

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်းပေါ်မှာ ဘာအစီအရင်မှ ချထားတဲ့ အရိပ်အယောင် မရှိပါဘူး"

"ဒါဆို မှန်တာပေါ့"

ရှီဟုန်ယွင် ရုတ်တရက် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဒီကို လာဖူးတဲ့ ထိပ်တန်းအစီအရင် ဆရာတိုင်းက မင်း ပြောသလိုပဲ ပြောကြတယ် သူတို့ ဘာအစီအရင် ချထားတဲ့ အရိပ်အယောင်မှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူးတဲ့"

ပြောပြီးတာနဲ့ ရှီဟုန်ယွင်က လက်ဆန့်ထုတ်ပြီး သူ့လက်ဆစ်တွေကို ချိုးလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီကျွန်းမှာ ငါတောင် မချိုးဖျက်နိုင်တဲ့ မဟာ ကာကွယ်ရေး အစီအရင် တစ်ခု တကယ် ရှိနေတယ်"

စကားပြောနေရင်း ပထမဆုံးအကြိမ် အဖြစ် ရှီဟုန်ယွင် ဆီကနေ စစ်မှန်တဲ့ ပညာရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအရှိန်အဝါက ခဏလေးပဲ ခံသည်။ ရှီဟုန်ယွင်က သူ့နောက်က "အဝတ်အစား နည်းနည်းပဲ ဝတ်ထားတဲ့" မိန်းကလေးတွေကို ပြန် လက်ယပ်ခေါပြီး ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းကာ စိတ်တိုင်းကျ မွှေနှောက် ကစားနေပြန်လေသည်။

'...'

'ခုနက တည်ငြိမ်သွားတဲ့ အခိုက်အတန့်လေးလား အဲ့ဒီ တည်ငြိမ်တဲ့ အခိုက်အတန့်လေးက တိုလွန်းတယ်'

"ပေရန်"

ရှီဟုန်ယွင် ရုတ်တရက် ခေါ်လိုက်တာ ကြားတော့ ကျန်းပေရန် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် ဒီမှာပါ"

"မင်းလည်း ဒီ ရွှေရောင် ဆေးအိုးကျွန်း ရဲ့ မဟာအစီအရင်ကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားနေလောက်တယ် မလား"

"ကြားရတာ အရမ်း အံ့ဖွယ် ကောင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီဂျူနီယာက အစီအရင် ဘယ်မှာ ရှိလဲ ဆိုတာတောင် မမြင်ရတော့ ဘယ်လို စိတ်ဝင်စားရမလဲ မသိတော့ပါဘူး"

"မင်း ကျွန်းထဲ ရောက်သွားရင် တစ်ခုခု တွေ့ရှိကောင်း တွေ့ရှိနိုင်ပါတယ်"

ထို့နောက် ရှီဟုန်ယွင်က ကျန်းပေရန် ဘက် လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"မင်း တကယ် တစ်ခုခု တွေ့ရှိခဲ့ရင် ငါ့ကို ပြောပြမလား"

ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း အာမခံလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ချပါ စီနီယာ ဒီဂျူနီယာ ကျွန်းပေါ်မှာ တွေ့ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို စီနီယာကို သေချာပေါက် ပြောပြပါ့မယ် ဘာမှ ဖုံးကွယ်ထားရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"စိတ်ချပါ ငါက အလကား ယူမှာ မဟုတ်ပါဘူး မင်း အသုံးဝင်တဲ့ ထောက်လှမ်းရေး သတင်း ယူလာပေးနိုင်သရွေ့ ရှီမျိုးနွယ်စုက မင်းကို သေချာပေါက် နစ်နာအောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"

"ဒီလောက်နဲ့ပဲ ထားလိုက်ကြရအောင် ဒီ မိုးပြာရောင် ကောင်းကင် စုဝေးပွဲ မှာ မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သခင်ကြီး အရမ်း မျှော်လင့်နေတယ် သားကြီး သူ့ကို လိုက်ပို့လိုက်ပါ"

"ဟုတ်ကဲ့"

ရှီယန်ရှီး ဦးညွှတ်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို ခေါ်ထုတ်သွားလေသည်။